இராஜராஜ சோழன் காலம் வரையில் கோயில்கள் மிகவும் சிறிய அளவிலேயே கட்டப்பட்டன. கற்கோயிலாக அமைந்தவை சுமார் 30 அடி உயரமே எழுந்தன. சில கோயில்களின் விமானங்கள் பிரஸ் தரத்திற்கு (தோள் பகுதிக்கு) மேல் செங்கற்களால் கட்டப் பட்டன. மேல் தளங்கள் செங்கல்லால் கட்டப்பட்ட கோயில்கள் சற்று அதிக உயரமாக இருந்த போதிலும் 60 அடிக்கு மேல் எந்த கோயிலும் கட்டப்படவில்லை. (தி.வை. சதாசிவ பண்டாரத்தார் பிற்காலச் சோழர் வரலாறு, அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகம் வெளியீடு, சென்னை, 2008, ப. எண்.115) 

      இராஜராஜன் அரியணை ஏறிய பின்னரும் இது போன்ற எளிய, அதிக உயரமற்ற கோயில்களே பல இடங்களில் கட்டப் பட்டன. அவ்வகையிலே தமிழ கத்தின் 216 அடி உயரம் கொண்ட பிரம்மாண்ட விமானத்தை உடைய இத்தஞ்சைப் பெருங்கோயில் கட்டுமானத்தை இராஜ ராஜர் கி.பி. 1003 ல் தான் தொடங்கி இருக்கிறார். 

      முதலாம் இராஜராஜர் எடுப்பித்த கலைக் கோயில்களுள் தஞ்சைப் பெருங்கோயிலே தலையாய தாகக் கருதப்படுகிறது. தமி ழரின் கம்பீரத்திற்கு (ஒட்டு மொத்த) சான்றாய் நெடி துயர்ந்து நிற்கும் இக் கோயில் ஒரு காலப் பெட்டகம். கல்வெட்டு கள் பலவற்றை தன்ன கத்தே கொண்ட வர லாற்றுக் கருவூலம். ஆயிரம் வருடங்களாய் தன்னைக் காணும் மனிதர்களையெல்லாம் வியக்க வைக்கும் ஒரு கலைப் பெட்டகம். இக்கோயிலை எழுப்பியது மாமன்னன் இராஜராஜனே என்பதை அக்கோயில் கல்வெட்டே “தஞ்சாவூர் நாம் எடுப்பிச்சருளின திருக்கற்றளி ஸ்ரீராஜராஜீஸ்வரம்” என எடுத்துக் கூறி சான்று பகர்கிறது. 

      இக்கோயிலின் விமானம் ‘தட்சிண மேரு’ என்றும் ‘தென்னாட்டு இமயம்’ என்றும் அழைக்கப் படுகிறது. இக்கோயில் கருவறையுள் மிகப் பெரிய இலிங்க வடிவில் அமைக்கப்பட்டுள்ள இறைத் திருமேனியை இராஜராஜேச்சுரமுடைய பரமசாமி, இராஜராஜேச்சுரமுடையார், தக்கண மேரு விடங்கர் என்றெல்லாம் கல்வெட்டுக்கள் குறிப்பிடுகின்றன. 

      இராஜராஜ சோழரின் 25ஆம் ஆட்சியாண்டு 275 ஆம் நாளில் வெட்டப்பட்ட கல்வெட்டு இத்தஞ்சை பெருங்கோயிலின் கட்டுமான பணிகள் நிறைவுற்றதைக் கூறுகிறது. 

இக்கல்வெட்டில்... 

“யாண்டு இருபத்தைஞ்சாவது நாள் இருநூற்றெழு பத்தைஞ்சினால் உடையார் ஸ்ரீராஜராஜ தேவர் ஸ்ரீ இராஜராஜேச்சுரமுடையார் ஸ்ரீ விமானத்து செம்பின் ஸ்தூபித்தறியில் வைக்க குடுத்த செப்புக் குடம் ஒன்று நிறை மூவாயிரத்து எண்பத்து முப்பலத்தில் சுருக்கின தகடு பல பொன் ஆடவல்லான் என்னும் கல்லால் நிறை இரண்டா யிரத்து தொள்ளாயிரத்து இருபத்தறு கழஞ் சரை” என்றுள்ளது. 

      இவ்வரிகளால் இராஜராஜன் தன் 25 ஆம் ஆட்சியாண்டில் 275ஆம் நாளில் ஸ்ரீ விமானத்து ஸ்தூ பித்தறியில் வைப்பதற்குச் செப்புக் குடம் கொடுத்துள்ளமை தெரிய வருகிறது. இந்நாள் கி.பி.1010 ஏப்ரல் 22ஆம் நாளாகும். இந்நாளில் தான் கோயிலுக்கு முதல் குடமுழுக்கு நடைபெற்றிருக்க வேண்டும். 

      தஞ்சைப் பெருங்கோயிலின் கட்டுமானப் பணிகள் கி.பி. 1003 ஆம் ஆட்சியாண்டின் 275-ஆவது நாளில் தான் முடிவடைந்திருக்கிறது என்றாலும், கி.பி.1006 லேயே மாமன்னன் இராஜராஜன் சாளுக்கிய அரசனான ‘சத்யாஸரயன்’ என்ப வனை போரில் தோற்கடிகத்துத் திரும்பி வந்தவுடன் இக்கோயில் கருவறைத் தேவரை, பொன் மலர்களை வைத்து வழிபட்டதாக வரலாற்று அறிஞர் கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி கூறுகிறார். (சோழர்கள் புத்தகம் 1, தமிழாக்கம் கே.வி.ராமன் நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ், சென்னை, 2007, ப. 291) 

      அக்காலத்தில் புவனேஸ் வரத்தில் புகழ்பெற்று விளங்கிய 160 அடி உயர லிங்கராஜர் கோயிலை விட பெரிய கோயிலாக தஞ்சைப் பெருங்கோயிலைக் கட்டினார் பெரு வேந்தர் இராஜராஜர். இப்பெருங் கோயில் 793 அடி நீளமும், 397 அடி அகலமும் உடையதாகும். 

      15 தளங்களுடன் எழுப்பப் பட்டுள்ள இக்கோயில் விமானம் 216 அடி உயரத்தை உடையது. இவ் விமான உப பீடத்தின் உயரம் ஆறு அடியாகும். அதன் மேலுள்ள அதிட்டானம் 8 அடியாகும். இந்த அதிட்டானம் பிரதி பந்த வகையைச் சார்ந்தது. அதிட்டானத்திற்கு மே லுள்ள சுவர் பகுதி கர்ண கூடம் - பஞ்சரம் - சாலை - பஞ்சரம் - கர்ணகூடம் என்ற அமைப்பில் ஐந்து பிரிவாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. 

      இந்த ஐந்து பத்திகளுள் சாலைப்பத்திகள் மூன்று திசை களிலும் (தெற்கு, மேற்கு, வடக்கு) நுழைவாயில்களாக காட்டப்பட்டிருக்கின்றன. கர்ண பத்திகளில் உள்ள தேவ கோட்ட மாடங்களில் பிச்சா டனார், ஹரிஹரர், அம்மையப்பர், நடராசர், ஆலிங்கனர், உமாசகிதர் சிற்பங்களும், பஞ்சரப்பத்தியில் வீரபத்திரர், லிங்கோத்பவர், கங் காதரர், காலகால மூர்த்தி, சந்திர சேகரர் சிற்பங்களும் அழகுற வடிக்கப்பட்டுள்ளன. 

      பொதுவாக எல்லாக் கோயில் கட்டுமானங்களிலும் ஆதி தளம் முடிந்து முதல் தளம் தொடங்கும் அதன் சுற்றளவு சிறிது குறையும். ஆதி தளத்தை விட முதல் தளத்தின் உயரம் சிறிது குறைந்தே காணப்படும். 

      ஆனால் வேறு எங்கும் காண முடியாத கட்டுமான அதிசயமாக தமிழகத்தில் திருக் குரக்குத் துறை எனப்படும் சீனிவாச நல்லூரிலும், தஞ்சை இராஜ ராஜேஸ்வரத்திலும் ஆதி தளத்தின் தொடர்ச்சியாக முதல் தளமும் அதே அளவு உயரத்திலும் அமைந் திருக்கிறது. இக்கோயில் கட்டு மானத்தின் மற்றுமொரு புதுமை சாந்தார பகுதி. சாந்தாரம் என்பது கருவறையின் இரு சுவர்களுக்கு இடைப்பட்டு அமையும் சுற்று வழியே. 

      இந்த வழி மூலம் விமா னத்தின் வெளியே வராமலேயே கருவறையைச் சுற்றி வர முடியும். இராஜராஜர் காலத்தில் இக்கோயில் கருவறைக்கு மேல் கூரை அமைக்கப் படவில்லை. அதாவது கருவறைத் தேவர் இருக்கு மிடத்திலிருந்து மேலே பார்த்தால் சிகரத்தின் அடிப்பாகம் வரை தெரியும். இவ்விமானத்தின் கட்டு மானம் ஆதி தளத்திலே சதுரமாகத் தொடங்கி சிறிது சிறிதாகக் குறுகி, மேலே செல்லச்செல்ல வட்டமாக மாறுவதை, இரண்டாம் தளத்தின் உட்புறமிருந்து நோக்கினால் இன் றளவும் கண்ணுற்று வியக்கலாம். இவ்விமானத்தின் முதல் தளத் திலுள்ள சாந்தார பகுதி ஓவியக் கூடமாகத் திகழ்கிறது. இரண்டாம் தள சாந்தார நாழி சிற்பக் கூடமாகக் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. 

      இந்த சாந்தார பகுதியில் சிவனின் 108 தாண்டவ கரணங்களை புடைப்புச் சிற்பங்களாகச் செதுக்க முற்பட்டு, 81 சிற்பங்களை மட்டுமே முழுமையாக செதுக்கியுள்ளார்கள். மூன்றாவது தளத்திலிருந்து சாந்தார பகுதி கட்டப்படாமல் இரண்டு சுவர் பகுதிகளும் ஒன்றிணைக் கப்பட்டு உள்ளன. தளவரிசைகளின் மேலே எண்பட்டை வடிவிலான ‘கீரிவம்’ என்னும் விமானத்தின் கழுத்துப் பகுதி காணப்படுகிறது. அதன் மேலே எட்டுப்பட்டையுள்ள திராவிட பாணியிலான சிகரம் அமைந்துள்ளது. (தமிழர் கட்டடக் கலையை திராவிட பாணி கட்டடக் கலை என்று முன்னவர்கள் சொல்லி வந்ததை யொட்டி கட்டுரையாளரும் அப்பெயரைப் பயன்படுத்தியுள்ளார் - ஆசிரியர்) சிகரத்தின் மேலே 12 அடி உயரம் கொண்ட கலசம் (செப்புக் குடம்) அமைக்கப் பட்டுள்ளது. 

      இந்த செப்புக் குடம் 339.55 கிலோகிராம் எடையுள்ள செப் பினால் செய்யப்பட்டு பின்பு தங்க முலாம் பூசப்பட்டது. இக்கோயில் கருவறை, இடைநாழிகை, அர்த்த மண்டபம், மகா மண்டபம், முக மண்டபம் ஆகியவற்றைக் கொண் டுள்ளது. இடைநாழிகையின் வட புறத்தே இருக்கும் வாயிலுக்கு ‘அணுக்கன் திருவாயில்’ என்றும் தென்புறத்தே இருக்கும் வாயிலுக்கு ‘விக்ரம சோழன் திருவாயில்’ என்றும் பெயர்கள் நிலவி வருகின்றன. 

      வழிபாட்டுத் தலமாக மட்டு மல்லாமல் கலைப் பெட்டகமாக, பண்பாட்டுச் சிகரமாக, தமிழர் வரலாற்றின் அழுத்தமான பதிவாக, இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அக்கால சமுதாய நடவடிக்கைகளின் மையமாக எழுப்பப்பட்ட இக் கோயில் பாதுகாப்பு கருதி அகழி யால் சூழப்பட்டு வடி வமைக்கப் பட்டுள்ளது. இரண்டு கோபுர வாயில்களைக் கொண்ட இக்கோ யிலின் முதல் கோபுரம், இரண் டாவது கோபுரத்தை விட உயர மானது. கேரளாந்தகன் திருவாசல் (கேரளாந்தகன் என்பது இராஜ ராஜரின் விருதுப் பெயர்களுள் ஒன்று) என்றழைக்கப்படும் முதல் கோபுரம் 29.25 மீட்டர் நீளமும், 17.40 மீட்டர் அகலமும் கொண்டது. இது ஐந்து நிலைகளைக் கொண்டது. இராஜராஜன் திருவாசல் என்ற பெயர் கொண்ட இரண்டாம் கோபுரம் மூன்று நிலைகளைக் கொண்டது. 

      இந்த இரண்டாம் கோபு ரத்தையும், அதை ஒட்டி அமைந் துள்ள இரண்டு அடுக்குகளைக் கொண்ட திருச்சுற்று மாளிகை யையும், இராஜராஜரின் தளபதியான ‘கிருட்டிணன் ராமன்’ என்னும் ‘மும்முடிச் சோழ பிரம்மமாராயன்’ என்பவர் எழுப்பினார். இம்மதில் கிழக்கு மேற்கில் 800 அடி நீளமும், தெற்கு வடக்கில் 400 அடி அகலமும் உடையது. இராஜராஜர் காலத்தில் இக்கோயிலில் நெடிதுயர்ந்து தன்னிகரற்று இருக்கும் விமானம், இரண்டு கோபுரங்கள், திருச்சுற்று மாளிகை, அதிலமைந்துள்ள அக்னி, எமன், நைநுருதி, வருணன், வாயு, குபேரன், ஈசானன், இந்திரன் ஆகிய எண்திசைக் காவலர்களுக்கான ஆலயங்கள் சண்டிகேஸ்வரர் கோயில் ஆகியவை மட்டுமே எழுப்பப் பட்டன. எண்திசை கடவுளர் களுக்கான சிற்றாலயங்களின் கலசங் களை (தூபிக் குடங்களை) இராஜ ராஜதேவரின் தலைமை குருவான ஈசான சிவ பண்டிதர் கொடுத்து இருக்கிறார். மாமன்னர் இராஜ ராஜன், தாம் எழுப்பிய கோயி லுக்குப் பல கொடைகளை அளித்தார். பிறர் இக்கோயிலுக்கு அளித்த அறக்கொடைகளையும், கோயில் கல்வெட்டிலேயே இடம் பெறச் செய்தார். 

      தஞ்சைப் பெருங்கோயில் கல்வெட்டொன்று, 

‘நாம் எடுப்பித்த திருக்கற்றளி ஸ்ரீ ராஜ ராஜேஸ்வரமுடையாருக்கு நாம் குடுத்தனவும், அக்கன் குடுத்தனவும் நம் பெண்டுகள் குடுத்தனவும் மற்றும் குடுத்தார் குடுத்தனவும் ஸ்ரீ விமானத்தில் வெட்டுக’ 

      என இராஜராஜர் ஆணையிட்டதைக் கூறுகிறது. 

      வீர சோழன் குஞ்சரமல்ல பெருந்தச்சன், நித்த வினோத பெருந் தச்சன், கண்டராதித்ய பெருந்தச்சன், குணவன் மதுராந்தகன் பெருந்தச்சன் ஆகியோரை இக்கோயில் கட்டுமான பணியில் ஈடுபட்ட கட்டடக் கலை வல்லுநர்களாக இக்கோயில் கல் வெட்டே குறிப்பிடுகிறது. இந்தப் பெருந்தச்சர்களுள் தலைமைத் தச்ச ரான வீரசோழன் குஞ்சரமல்லன் என்பவருக்கு இராஜராஜபெருந் தச்சன் என்ற பட்டமும் இராஜ ராஜனால் வழங்கப்பட்டது என்ற செய்தியிலிருந்து இராஜராஜன் தமது முதன்மை விருது பெயரையே தன் தலைமை தச்சருக்கும் கொடுத்து சிறப்பித்து இருக்கிறார் என்பது தெரிகிறது. 

      இக்கோயில் வளாகத்தில் உள்ள அம்மன் கோயில் பாண்டியர் களாலும், முருகர் கோயில் நாயக்கர் களாலும் நடராஜர் சபா மண்டபம் மராட்டிய மன்னராலும் எழுப்பப் பட்டது. தற்போது வழிபாட்டில் இருக்கும் பெரிய நந்தி நாயக்கர் காலத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டது. 6 மீட்டர் நீளமும், 2.5 மீட்டர் அகலமும் 3.66 மீட்டர் உயரமும் உடைய இந்நந்தி ஒரே கல்லால் ஆனது. பெருவேந்தர் இராஜராஜர் காலத்தில் வடிவமைக்கப்பட்ட அழகிய நந்தி தற்போது தெற்கு திருச்சுற்று மாளிகையில் வடக்கு நோக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளது. சோழர் கால நந்தி இப்போது வழிபாட்டில் இல்லை. 

      இராசராசன், பெரிய கோயி லில், நாள்தோறும் திருப் பதிகம் பாட 48 பிடாரர்களையும் (ஓது வார்கள்) கொட்டிமத்தளம், உடுக்கை வாசிப்போர் இருவரையும் அமர்த்தி நிவந்தம் வழங்கியுள்ளார். ஆடல் பாடல் கோயில் பணிகள் ஆகிய வற்றை நிகழ்த்த 400 தளிச் சேரிப் பெண்டுகளை அமர்த்தி அவர் களுக்கு நிலம், வீடு, நிவந்தம் செய் துள்ளார். அத்துடன் மெய்க் காவலர்கள், பண்டாரிகள் உள்ளிட்ட கோயில் பணியாளர்கள் பலரையும் அமர்த்தியுள்ளார். 

      இக்கோயில் விமானம் நாகர கலை பாணியும், திராவிட கலை பாணியும் இணைந்த ஒரு கலப்புக் கலைப் பாணியாய் (மிஸ்ர) மிளிர்கிறது. உபபீடம், தாங்குதளம், மற்றும் அதன் மேல் எழுந்துள்ள 15 அடுக்குகளைக் கொண்ட தள வரிசைகள் ஆகியவை (நான் கரமாக) நாகர பாணியில் அமைந்துள்ளன. அதன் மேல் அமைந்துள்ள விமா னத்தின் கழுத்துப் பகுதியாகிய கிரீவமும், தலைப்பகுதியாகிய சிகரமும் (எண்பட்டை வடிவில்) திராவிட பாணியில் அமைந் துள்ளன. 

      இக் கோயில் விமானத்தின் வடபுற மூன்றாவது தளத்திற்கு மேலுள்ள வட்ட பிரபாவளியில் ஓர் அயல் நாட்டவரின் உருவம் தொப்பித் தலையுடனும், நவீன உடையுடனும் செதுக்கப்பட்டி ருக்கிறது. இது இரகுநாத நாயக்கர் காலத்தில் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ‘ஒரிஸண்ட்’ என்ற டேனிஷ் கப்பல் தலைவரான ‘ரோலண்ட் கிரேப்’ என்பவருக்காக இச்சிற்பம் அப் போது செதுக்கப்பட்டது. 

      இக்கோயில் விமான சாந்தார பகுதியில் உள்ள ஓவியங்களும், நாட்டிய தாண்டவ சிற்பங்களும் தமிழகக் கலை வரலாற்றின் அழுத்த மான பதிவுகள். தமிழகத்தில் வேறு எந்த கோயிலையும் விட மிக நீளமான மற்றும் ஆழமான வர லாற்றுச் செய்திகளை உடைய கல்வெட்டுக்களை நாம் தஞ்சை இராஜராஜேஸ்வரத்தில் காணலாம். 

      இக்கோயிலில் உள்ள நீளமான கல்வெட்டிற்கு 55.78 மீட்டர் நீளமும் 73 வரிகளும் கொண்ட தளிச்சேரிக் கல்வெட்டே எடுத்துக்காட்டு. 

      தமிழ்நாட்டில் இரண்டு திருவாயில்களைக் கொண்டது இக்கோயில்தான். கட்டப்பட்ட காலத்துக் கோபுரங்களோடு இன்று வரை திகழும் முதல் சோழர் கோயிலும் இதுதான். 

      இப்படிப் பல கட்டுமானச் சிறப்புகளைத் தன்னகத்தே கொண் டிருக்கும் இக்கோயிலைச் செம்மை யாகப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பும், இந்த கலைக் கோயில் கூறும் ஆயிரம் ஆண்டு கால தமிழரின் அரசியல், பொருளியல், கலை, பண்பாட்டு, வரலாற்றுச் செய்திகளை முழுமை யாக உணர்ந்து பாதுகாக்கும் பொறுப்பும் தமிழர்களுக்கு இருக்கிறது. 

சான்றுகள் : 

1. தி.வை. சதாசிவ பண்டாரத்தார் பிற்காலச் சோழர் வரலாறு, அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகம் வெளியீடு, சென்னை, 2008. 

2. கே.ஏ. நீலகண்ட சாஸ்திரி, சோழர்கள் புத்தகம் 1 (தமிழாக்கம் கே.வி.ராமன்) நியூ செஞ்சுரி புக் ஹ வுஸ், சென்னை, 2007) 

3. ttp://www.varalaaru.com/Default.aspp articleid=98 

4. வே. மகாதேவன், சிவபாத சேரகனின் தஞ்சை கல் வெட்டுக்கள், ஸ்ரீசங்கரா மேனி லைப்பள்ளி வெளியீடு, அடையாறு, 1985ப.5. 

5. http://www.varalaaru.com/Default/aspparticleid=112

(தமிழர் கண்ணோட்டம் செப்டம்பர் 2010 இதழில் வெளியானது)

Pin It

தமிழ்நாட்டில் குடவோலை முறை பற்றிய செய்திகள் பாண்டிய நாட்டிலேயே முதலில் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளன. கி பி 800 நூற்றாண்டிலேயே திருனெல்வேலி மானூரில் கண்டுக்கபட்ட மாறன் சடையனின் கல்வெட்டு ஒன்று பாண்டிய நாட்டு பார்ப்பனர்கள் கிராமங்களில் குடவோலை வழக்கத்தில் இருந்ததாகக் கூறுகின்றது [காண்க தமிழக வரலாறு மக்களும் பண்பாடும் கே கே பிள்ளை உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் தரமணி வெளியீடு 2009 பக்கம்310; எபி இன்டிச எண் 24}

உத்திரமேரூரில் முதல் பராந்தகன் சோழன் காலத்தில் வைகுந்தப் பெருமாள் கோவில் கல்வெட்டு கி பி 919/921 இல் வரையப் பெற்று உத்திரமேரூர் சதுர்வேதி மங்கலத்தில் கிராம நிர்வாகம் குடவோலை முறைப்படி நடைபெற்று வந்ததை உறுதி செய்கின்றது. ஆக குடவோலை முறை ராசராச சோழன் காலத்திற்கு முன்பே இருந்து வந்ததது தெளிவாக விளங்குகிறது.

2 இம்முறை பார்ப்பனர்கள் அதிகம் வசித்த, அவர்களுக்க்கு தானமாக வழங்கப்பட்ட அகரம், சதுர்வேதி மங்கலம், பிரம்மதேயம் ஆகிய இடங்களில் கிராம சபை என்ற பெயரில் வழங்கப்பட்டது. வேளாண் மக்கள் வாழ்ந்து வந்த இடங்கள் ஊர் என்றும் அங்கு இருந்த சபைகள் ஊர் சபை என்றும் வழங்கப்பட்டது. மற்ற ஊர்களில் இம்முறை (குடவோலை) வழக்கத்தில் இருந்தமைக்கு தக்க ஆதாரம் இல்லை.

வரி விதிப்பிலிருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்ட இடங்களாக கோவில், சுடுகாடு, ஊருக்குள் ஓடும் வாய்க்கால்கள், ஏரிகள், பறைச்சேரி, கம்மளன் சேரி, ஊர் நத்தம் ஆகியவை குறிக்கப் பெற்றுள்ளன [மேற்கண்ட நூல் பக் 315], ஆகையினால் அவ்வூர்களில் சபையோ குடவோலைமுறையோ இருக்கவில்லை என்பது தெளிவாக விளங்கிறது.
ஊர் அல்லது கிராமம் பல குடும்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டது. எ.கா உத்திரமேருர் 30 குடும்புகளாகவும் தஞ்சை மாவட்டம் செந்தலைக் கிராமம் 60 குடும்புகளாகவும் பிரிக்கப்பட்டு இருந்தாதகத் தெரிகிறது. ஒரு குடும்பிலிருந்து ஒருவருடைய பெயர் மட்டும் குடும்பின் சார்பில் நியமிக்கப்படும். அவர் ஆணாகத்தான் இருக்க வேண்டும் பெண்கள் நியமிக்கப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

உத்திரமேரூர் கல்வெட்டின்படி உள்ள செய்திகள்

குடவோலைமுறையில் கலந்து கொள்வதற்கான‌ தகுதிகள்

1. 35 முதல் 70 அகவைக்குள் உள்ள ஆண் மக்கள்
2 குறைந்த அளவு 1/4 வேலி நிலம் இருக்க வேண்டும். குடியிருக்க சொந்த வீடு இருக்க வேண்டும். ஆனால் இதற்கும் விதி விலக்கு உண்டு வேதப் படிப்பில்
சிறந்தவன், நான்கு பாஸ்யத்தில் ஒன்றினையேனும் நன்கு கற்று இருந்தால் அவனுக்கு 1/8 வேலி நிலம் இருந்தால் போதும்.
3. ஒருவர் மூன்று ஆண்டுகள் தொடர்ந்து உறுப்பினராக இருந்தால் அவர் அந்த வாரியத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட முடியாது. ஊர் சபையின் வேறு வாரியத்திற்குத்
தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்.
4. ஒழுக்கமற்றவராகவும் சரிவரக் கணக்கு காட்டாதவராகவும் இருந்தால் அவர் பெயர் குடத்திலிடப்படமாட்டாது.
குடும்பினால் நியமிக்கப்பட்டவர்களின் பெயர்கள் ஓலை நறுக்குகளிலெழுதி ஒரு குடத்தில் இடப்படும். பிறகு அவை நன்கு குலுக்கப்படும். பிறகு ஒரு சிறுவனை அழைத்து எத்தனை உறுப்பினர்கள் தேவையோ அத்தனை ஓலை நறுக்குகள் எடுக்கப்படும். அவற்றில் உள்ள பெயர்கள் உரக்கப் படிக்கப்பட்டு அவர்கள் சபையின் உறுப்பினர்களாகத் தேர்வு செய்யப்படுவர். இதுவே குடவோலை முறையாகும்.

சபை ஒரே அமைப்பாக வேலை செய்வது இல்லை. அதில் பல உட்பிரிவுகள் உண்டு. இவை வாரியங்கள் என வழங்கப்படும். இந்த உறுப்பினர்களில் அனுபவம் உள்ளவர்கள், வயது மூத்தவர்கள் ஆட்டை [ஆண்டு] வாரியத்திற்கும் மற்றவர்கள் ஏரி வாரியத்திற்கும் (6 பேர்) தோட்ட வாரியத்திற்கும் (12 பேர்) தேர்ந்தெடுக்கப்படுவார்கள். பஞ்சவாரவாரியம், பொன் வாரியம், உதாசீன வாரியம் போன்ற வாரியங்களும் உண்டு இவை பெரும்பாலும் குளத்தங்கரையிலும் மரத்தடியிலும் கூடுவது வழக்கம்.

இவற்றிற்கு என்று எழுதப்பட்ட சட்ட விதிகள் கிடையாது. பாவபுண்ணியம் சமயச் சார்பு, நம்பிக்கைகள் பண்டைய பழக்க வழக்கங்கள் இவற்றின் அடிப்படையிலேயே இவை இயங்கின. இவற்றின் முடிவுகள் ஊர் முழுவதையும் கட்டுப்படுத்தக் கூடியது {சுருக்கமாகச் சொன்னால் இன்றைய கட்டைப் பஞ்சாயத்திற்கு இணையானவை}

கிராம சபையின் கடமைகள் வரி வசூல் செய்வது, நிலம் தொடர்பான செய்திகளில் ஏற்படும் சிக்கல்களைத் தீர்ப்பது, நிலத்தின் விளைச்சலைக் கொண்டு வரியின் அளவை முடிவு செய்வது, தொடர்ந்து 2 ஆண்டுகள் வரி செலுத்தாத‌வர்களின் நிலங்களைப் பறிமுதல் செய்து அவற்றை ஏலம் விட்டு வரியைப் பெறுவது, கோவிலுக்கு உரிய வரியினை வசூல் செய்வது ஆகியவை.

பார்ப்பனர் அதிகம் உள்ள அகரம், சதுர்வேதி மங்கலம், பிரம்மதேயம் ஆகிய ஊர்களில் பார்ப்ப‌னர்களே சபைக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் உரிமை பெற்றவர்கள். அவர்களது பெயர்கள் மட்டுமே குடத்தில் இடப்படும். எ.கா கண்டியூருக்கு கிழகே உள்ள திருவேதிகுடி [ தஞ்சை மாவட்டம்]

வேளாண் மக்கள் அதிகம் உள்ள இடங்களில் இவர்களே சபையின் உறுப்பினர்கள். [ மற்ற சாதிகளைப் பற்றி பேச்சே இல்லை என்பதைக் காண்க]

சில ஊர்களில் வேளான் மக்களும் பார்ப்பனர்களும் சேர்ந்து வாழும் நிலை ஏற்பட்டது. அவ்வூர்களில் இருவரும் சபைக்கு தேர்ந்தெடுக்க‌ப்படுவர். ஆனால் பார்ப்பனர்களும் வேளாண் பெருமக்களும் சரிநிகர் சமானமாக அமர்ந்து சபையினை நடத்தி வந்தனரா என்பது கேள்விக்குறியே. எ.கா. தஞ்சை ராசகிரி சதுர்வேதி மங்கலம், செங்கை மாவட்டம் வேளாச் சேரி. இந்த ஊர்களில் கிராம ஆட்சியை நடத்துவதற்கு 2 சபைகள் தனித்தனியே இயங்கி வந்தன. சதுர்வேதிமங்கல சபை பார்ப்பனர் பகுதியையும் ஊரவை வேளான் பகுதிகளையும் நிர்வகித்து வந்தன. இவ்வாறு ஒரு பகுதிக்கு இரண்டு சபைகள் என்று இருந்து வந்ததில் பல குழப்பங்கள் ஏற்பட்டன.

அத்தகைய கிராமங்கள் ஒரே ஆட்சியின் கீழ் வரவேண்டும் என்ற எண்ணம் முதல் ராச ராச சோழனுக்குத் தோன்றியதாகத் தெரிகிறது. அவ்வாறு செய்ய வேண்டுமானால் பார்ப்பனரையும் வேளாண் மக்களையும் சேர்த்து ஒரே சபையாக அமரச் செய்வதற்கு ஆணையிட வேண்டும். ஆனால் உறுப்பினர் தகுதி பற்றிய [வேதம் கற்றிருத்தல் முதலியன] விதிகள் இதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை. அதனால் பார்ப்பனர் வாழும் இடங்களில் பணியாளார்களுக்கு [வேலைக்காரர்களுக்கு] மானியமாகக் கொடுக்கப்பட்ட நிலங்களைத் தவிர வேளான் வகையால் அனுபவித்து வரும் நிலங்களை வேளான் வகையினர் (பார்ப்பனர்க்கு) விற்று விட வேண்டும் என்ற உத்திரவு இட வேண்டிய சூழ்நிலை ராச ராச சோழனுக்கு ஏற்பட்டது என்று தெரிகிறது. இவ்வுத்தரவை நிறைவேற்றும் பொருட்டு ஒரு அதிகாரியும் நியமிக்கப் பட்டான் என்பதை கருந்திட்டைக் குடிக் கல்வெட்டுகள் தெரிவிக்கின்றன.

[ காண்க பிற்கால் சோழர் வரலாறு சதாசிவப் பண்டாரத்தார் கவுரா பதிப்பகம் சென்னை]

Pin It

மகாத்மா காந்தியாக அறியப்படாத காலத்திலிருந்தே தமிழ் மக்களுடனும், தமிழ்நாட்டுடனும் காந்தியடிகள் தொடர்பை வைத்திருந்தார். தென்னாப்பிரிக்காவில் வாழ்ந்த காலம் தொட்டு 1896-ஆம் ஆண்டு முதல்

1946-ஆம் ஆண்டு வரை தமிழகத்திற்கு 20 முறை வந்திருக்கிறார். தமிழகத்தின் கலாசாரத் தலைநகரமும், கீழ்த்திசை நாடுகளின் ஏதென்ஸ் நகரமுமான, மதுரைக்கு 5 முறை வந்திருக்கிறார். அது பற்றிய விவரங்களைக் கீழே காண்போம்.

1. 1919 மார்ச் 26 முதல் 28 வரை:

ரௌலட் சட்டத்தை எதிர்த்து மக்களைத் திரட்டுவதற்கான அகில இந்திய பயணத்தின் போது மதுரையில் ஆல்பர்ட் விக்டர் பாலம் அருகில் உள்ள ஜார்ஜ் ஜோசப் வீட்டில் தங்கியிருந்தார்.

2. 1921 செப்டம்பர் 20 முதல் 22 வரை:

இவ்வருகையில்தான் மேலமாசி வீதியில் 251 எண்ணுள்ள ராம்ஜி மற்றும் கல்யாண்ஜி என்பவர்களின் வீட்டில் தங்கியிருந்தபோது செப்டம்பர் 21, 1921 நள்ளிரவில் மேலாடை களைந்து அரைமுழ ஆடை தரித்தார். 22 -ஆம் தேதி காந்திப்பொட்டல் என்று அழைக்கப்படும் இடத்தில் (தற்போது காமராஜர் சாலையில் உள்ள சூ.ஆ.ராயலு மகப்பேறு மருத்துவமனை) அரைமுழ வேஷ்டியுடன் உரையாற்றித் தன் வாழ்வின் புதிய அத்தியாயத்தைத் துவக்கினார்.

3. 1927 செப்டம்பர் 28 முதல் 30 வரை:

கதர் பிரச்சாரத்திற்காக மதுரையில் மூன்று நாட்கள் தங்கியிருந்து காதி இயக்கத்திற்கு நிதி திரட்டவும், சுதேசி கொள்கையைப் பரப்பவும், கல்பாலத்திற்கு அருகில் சிவகங்கை ராஜா வீட்டில் (தற்போது மீனாட்சி அரசினர் கல்லூரி வரலாற்றுத்துறை கட்டடம்) தங்கியிருந்தார்.

4. 1934 செப்டம்பர் 28 முதல் 30 வரை:

ஹரிஜன மேம்பாட்டிற்கு நிதி திரட்ட தக்கர்பாபா மற்றும் மீராபென்னுடன் மதுரையில் ஊஆசு ரோட்டில் உள்ள சூஆசு சுப்புராமன் வீட்டில் தங்கியிருந்தார். அப்போது தான் ஹரிஜன மக்களுக்கு மீனாட்சி அம்மன் ஆலயத்திற்குள் அனுமதி மறுக்கப்படுவதைக் கண்டித்து ஹரிஜன ஆலயப் பிரவேச இயக்கத்தைத் துவக்கினார்.

5. 1946 பிப்ரவரி 2 முதல் 4 வரை:

இறுதியாக மதுரைக்கு வந்து ஹரிஜனங்களுக்காக 1939, ஜூலை 7-இல் திறந்துவிடப்பட்ட மீனாட்சி அம்மன் கோவிலில் வழிபடுவதற்காக வந்து, மகிழ்ச்சியோடு ஆலயப்பிரவேசம் செய்தார். அப்போது மூன்று நாட்கள் கிருஷ்ணராயர் தெப்பக்குளம் ரோட்டில் உள்ள வீட்டில் தங்கியிருந்தார்.

மதுரை காந்தி நினைவு அருங்காட்சியகம்

இவ்வாறு காந்தியுடைய ஒவ்வொரு மதுரை வருகையும் வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க வருகையாகவே அமைந்தது. எனவேதான், காந்தியடிகள் சுட்டுக்கொல்லப் பட்ட பிறகு தென்னிந்தியாவிற்கான ஒரே காந்தி மியூசியத்தை மதுரையில் அமைக்கலாம் என பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு முடிவு செய்ததில் ஆச்சர்யம் ஒன்று மில்லை. இந்தியாவின் முதல் அருங்காட்சியகமும், புராதன கட்டடமுமான இராணி மங்கம்மாள் அரண்மனை என்ற தமுக்கம் அரண்மனையில் காந்தி அருங்காட்சியகம் அமைக்கப்பட்டதற்குக் காரணம் 1921-ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்த அரைமுழ ஆடை அணிந்த நிகழ்ச்சிதான்.

மதுரை காந்தி நினைவு அருங்காட்சியகம் அமைந்துள்ள இராணி மங்கம்மாள் அரண்மனை 1670-இல் நாயக்கர் கட்டடக் கலையால் கட்டப்பட்டது. இதற்கு தமுக்கம் அரண்மனை என்ற இன்னொரு பெயரும் உண்டு. இது விஜயநகர மன்னர்களின் கோடைக்கால அரண்மனையாக இருந்தது. பின்னர் இதன் தென்பகுதி 1877-இல் விஸ்தரிக்கப்பட்டு ஆங்கில நீதிபதிகள் மற்றும் கலெக்டர்களின் இல்லமாக விளங்கியது. இப்பகுதி ஆங்கிலேய கட்டடக் கலையை உள்ளடக்கியது. இதன் வடபகுதி 1958, 1959 ஆகிய ஆண்டுகளில் விஸ்தரிக்கப்பட்டு, தமிழர்களின் நவீன கட்டடக் கலையை உள்ளடக்கியது. எனவே, மூன்று கட்டடக் கலைகளை உள்ளடக்கி கம்பீரமாய், ஒரே கட்டடமாய் கம்பீரமாகக் காட்சி தருகிறது இந்த காந்தி அருங் காட்சியகக் கட்டிடம்.

காந்தி நினைவு அருங்காட்சியகத்தின் உள்ளே “இந்திய விடுதலைப் போரட்ட வரலாறு” சிறப்புக் கண்காட்சியும், “தென்மாநிலங்களின் கைவினைப் பொருட்கள்” கண்காட்சியும், “காந்தியடிகள் வாழ்க்கை வரலாறு” கண்காட்சியும், அரிய புகைப்படங்கள் மற்றும் விளக்கக் குறிப்புகளுடன் அமைந்திருக்கின்றன. மிக முக்கியமான பகுதியாகிய காந்தியடிகள் பயன்படுத்திய மூலப்பொருட்கள் மற்றும் மாதிரிப் பொருட்கள் அடங்கிய காட்சிக்கூடம் இந்தியாவின் வேறு எந்த நகரத்திற்கும் கிடைக்காத சிறப்புகளை உள்ளடக்கியதாகும். இங்குக் காந்தியடிகள் பயன்படுத்திய 14 மூலப்பொருட்களும், 32 மாதிரிப் பொருட்களும் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டு உள்ளன. மிக முக்கியமாக காந்தியடிகள் சுடப்பட்டு இறந்த நேரத்தில் (30.1.1948 மாலை 5.12 மணி)அணிந்திருந்த இரத்தக்கரை படிந்த துணி, கண்ணாடிப் பேழையில் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. உலகம் முழுவதும் இருந்து இதனைக் காண்பதற்கு அறிஞர்களும், அதிகாரி களும், தலைவர்களும் இங்கு வருகிறார்கள். காந்தியடிகள் பயன்படுத்திய ஒரு ஜோடி தோல் செருப்புகள் (இறந்த மாட்டுத்தோலில் செய்தது) ஒரு ஜோடி மரச்செருப்பு, லண்டன் வட்ட மேஜை மாநாட்டில் 1931 -ஆம் ஆண்டு அணிந்திருந்த சால்வை, அன்னாரின் மூக்குக் கண்ணாடி, நாப்கின், தலையணை உறை, கம்பளி போன்ற 14 பொருட்களும், அவர் பயன்படுத்திய மூங்கில் பேனா, மரத்தட்டு,மண்சட்டி, குரங்கு பொம்மை போன்ற 32 மாதிரிப் பொருட்களும் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன.

மேலும், மகாகவி பாரதியாரைப் பாராட்டி காந்தியடிகள் தமிழில் எழுதிய “பாரதி ஞாபகார்த்த பிரயத்தனங்களுக்கு என் ஆசீர்வாதம்” மற்றும் தமிழில் “மோ.க. காந்தி”என்ற தமிழ் வாசகங்கள் இக்கூடத்தை அலங்கரிக்கின்றன. மேலும், சர்வாதிகாரி ஹிட்லர், அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஃபிராங்கிளின் ரூஸ்வெல்ட் மற்றும் அன்னிபெசன்ட் அம்மையார் ஆகியோருக்கு எழுதிய கடிதங்களின் நகல்களும் இங்குக் காட்சிக்கு வைக்கப் பட்டுள்ளன.

அமெரிக்க காந்தி மார்டின் லூதர் கிங்கும், அவரது துணைவியார் திருமதி கொரேட்டா ஸ்காட் கிங்கும் காந்தியடிகளின் அஹிம்சை கொள்கையைக் கற்றுக் கொள்வதற்காக 1959-இல் இவ்வளாகத்திற்கு வந்து காந்திய அறிஞர்களோடு உரையாடிச் சென்றிருக்கின்றனர். அதன் பின்னர்தான் அமெரிக்காவில் கருப்பு இன மக்களுக்கு அஹிம்சை முறையில் அவர்கள் போராடினர்.

பண்டித ஜவஹர்லால் நேரு, இந்திராகாந்தி அம்மையார், ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன், மொரார்ஜி தேசாய், டாக்டர் ஜாஹிர் ஹுசைன், டாக்டர் சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன், திரு.வி.வி.கிரி மற்றும் நோபல் அமைதி பரிசு பெற்ற தலாய்லாமா, வட அயர்லாந்தை சேர்ந்த திருமதி மைரட் மாகுயர் காரிகன் அம்மையார் இன்னும் பலர் இங்கு வந்து மகிழ்ந்திருக்கின்றனர்.

காந்தியடிகள் வாழ்ந்த சேவா கிராமம் காந்தி குடிசையின் மாதிரியும் இங்கு அமைக்கப்பட்டுள்ளது. காந்தியடிகளின் அஸ்தி உலகம் முழுவதும் நதிகளிலும், சமுத்திரங்களிலும் கரைக்கப்பட்டது. ஒரு சில இடங் களிலேயே அது பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. அவ்வாறு காந்தி மியூசிய வளாகத்தில் அமைதிப் பூங்காவில் அது பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டுள்ளது. சர்வதேச பிரமுகர்கள் இங்கு மலர் வளையம் வைத்துச் செல்வது வழக்கம்.

மேலும், 35,000-க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்கள் மற்றும் கையெழுத்துப் பிரதிகள் இந்நூலகத்தில் அறிஞர்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் பயன்படுகிறது. பொதுமக்களுக்கும், மாணவர்களுக்கும் பயன்படும் வகையில் யோகா மையம் இங்குச் செயல்படுகிறது.

சிறப்புமிக்க மதுரை காந்தி நினைவு அருங்காட்சி யகத்தின் தலைவராக அருட்செல்வர் பத்மபூஷன் டாக்டர் நா.மகாலிங்கம் அவர்களும், துணைத்தலைவராக காந்திய அறிஞரும், சர்வோதய இலக்கியப்பண்ணையின் தலை வருமான வழக்கறிஞர் மு. மாரியப்பன் அவர்களும் பதவி வகிக்கின்றனர். இன்னும் பல கல்வியாளர்கள், அதிகாரிகள் காந்தியத் தலைவர்கள் காந்தி மியூசியத்தில் கௌரவ உறுப்பினர்களாகப் பதவி வகிக்கின்றனர். இது ஆண்டின் எல்லா நாட்களிலும் பொதுமக்கள் வசதிக்காக காலை 10.00 மணி முதல் மாலை 5.45 மணி வரை திறந்திருக்கும். அனுமதி இலவசம்.

(உங்கள் நூலகம் செப்டம்பர் 2010 இதழில் வெளியானது)

Pin It

கண்ணதாசன் எழுதிய 'வனவாசம்' சுயசரிதை நூலிலிருந்து... நூல் முழுக்க கண்ணதாசன் தன்னை “அவன்” என்றே எழுதிச் சென்றுள்ளார்.

அத்தியாயம் 46. மாநகர் மன்றத் தேர்தல்  

இந்த நிலையில் சென்னை மாநகர் மன்றத் தேர்தல் வந்தது.[*1] பொதுத் தேர்தல் முடிந்து திருக்கோஷ்டியூரில் அவன் தோல்வியுற்று, சென்னைக்குத் திரும்பிய உடனேயே சென்னையில் திராவிட முன்னேற்றக் கழகத்தின் வெற்றியைக் கண்டான்.  

அப்போதே ‘தென்றலில்’ [*2] ஒரு தலையங்கம் எழுதினான். ‘அடுத்த மாநகர் மன்றத் தேர்தலில் முன்னேற்றக் கழகத்தவரே மேயராக வருவார்’ என்று அதில் அவன் குறிப்பிட்டான். 

அந்த நம்பிக்கையைத் துணைகொண்டு இப்போது தேர்தல் வேலைகளிலே இறங்கினான். அந்தத் தேர்தலில் சென்னையில் தி.மு.க.வுக்காக அதிகம் உழைத்தவர்கள் அவனும் நடிகர் டி.வி. நாராயணசாமியுமேயாவர்.  

உடலுழைப்பு, வாகன உதவி, பொருள் உதவி அனைத்தும் அவர்கள் இருவருமே செய்தார்கள். சிவகெங்கைச் சீமை படம் வெளிவருவதற்கு இரண்டு மாதங்களுக்கு முன்னால் தேர்தல் நடந்ததால் அவன் கையில் அதிகப் பணப்புழக்கம் இருந்தது. பல தொகுதிகளில் இவன் தன் பணத்தைச் செலவழித்தான். காய்கறிகளுக்குப் போடப்பட்டிருந்த வரிகளையே பிரச்சாரத்திற்குப் பொருளாகக் கொண்டான். அவன் எதிர்பார்த்ததுபோல தி.மு.கழகம் பெரும்பான்மையாக வெற்றி பெற்றது. அண்ணாத்துரையே திகைத்தார். ஏனென்றால் அவர் எதிர்பார்க்கவில்லை. வெற்றி பெற்ற கவுன்சிலர்கள் பலர் அவனது கம்பெனிக்கே முதலில் வந்து அவனுக்கு நன்றி தெரிவித்துவிட்டுப் போனார்கள்.  

47. கணையாழியும் கசப்பும். 

கடற்கரையில் மாபெரும் பாராட்டுக் கூட்டம். வெற்றி பெற்ற கவுன்சிலர்கள் வரிசையாக அமர்ந்திருக்கிறார்கள். நடுவிலே அண்ணாத்துரை. அவர் பக்கத்திலே கருணாநிதி. கவுன்சிலர்கள் அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார்கள். பலர் பாராட்டிப் பேசுகிறார்கள்; தேர்தலில் கடுமையாக உழைத்த அவனும் மற்றவர்களும் அனாதைகள்போல ஒரு மூலையில் அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.  

கருணாநிதி பேசுகிறார். அந்த வெற்றிக்குத் தானே கஷ்டப்பட்டவர்போல் பேசுகிறார். இவ்வளவுபேர் ஜெயிப்பார்கள் என்று ஏற்கனவே தனக்குத் தெரிந்ததாகவே பேசுகிறார்.  

அடுத்தாற்போல அண்ணாத்துரை சென்னை மக்களுக்கு நன்றி தெரிவிக்கிறார். காங்கிரசை வீழ்த்திவிட்ட பெருமையைப் பேசுகிறார். வெற்றிக்காக உழைத்தவர்கள் பட்டியலைச் சொல்கிறார். அதில் தன் பெயரும் வரும் என்று அவன் காத்துக்கொண்டிருக்கிறான். அந்தோ, அப்படி ஒருவன் உலகத்தில் இருப்பதாகவோ, அவன் தேர்தலில் உழைத்ததாகவோ அவர் சிந்திக்கக்கூடவில்லை; அது மட்டுமா அவர் செய்தார்? வருணனைகளோடு ஒரு விஷயத்தை ஆரம்பித்தார்.  

“நான் என் மனைவிக்கு நகை வாங்கக்கூட கடைக்குச் சென்றதில்லை. எனக்கென்றுகூட நான் நகைக் கடை ஏறியதில்லை. இன்று மதியம் வேகாத வெய்யிலில் ஊரெங்கும் அலைந்து கடையெங்கும் தேடி வாங்கி வந்தேன் ஒரு கணையாழி; அந்தக் கணையாழியை இந்த வெற்றியை ஈட்டித்தந்த என் தம்பி கருணாநிதிக்கு அணிவிக்கிறேன்.” கூட்டத்தில் பலத்த கையொலி. ‘கருணாநிதி வாழ்க!’ என்ற முழக்கம். அவன் கூனிக் குறுகினான். பயன் கருதாத உழைப்பு, அரசியலில் எப்படி அலட்சியமாக ஒதுக்கப்படும் என்பதை அப்போதுதான் அவன் கண்டான்.  

பெரிய ஜாதிக்காரனையும் சிறிய ஜாதிக்காரனையும் ஒரே மாதிரியாக எப்படி ஜாதிவெறி ஆட்டி வைக்கிறது என்பதை அன்று அவன் நேருக்கு நேர் பார்த்தான்.  

அண்ணாத்துரை அவன் இதயத்திலிருந்து சரியத் தொடங்கினார். அவரை வரம்புமீறிப் புகழ்ந்துகொண்டிருந்த அவன் உள்ளத்தில் அன்றுதான் அவரைப் பற்றிய கசப்பான எண்ணம் உதயமாயிற்று. ஒரு களங்கமற்ற பக்தனை அன்று அவர் இழக்கத் தொடங்கினார். அவன் இதயம் நெருப்பாகவே எரிந்தது. கூட்டம் முடிந்து அவர் கடற்கரை மரக்கலத்தின் மீது போய் அமர்ந்தார்.  

அவன் நேரே அவரிடம் போனான். “என்ன அண்ணா! இப்படிச் சதி செய்துவிட்டீர்கள்?” என்று நேருக்கு நேரே கேட்டான்.  

”அட நீயும் ஒரு மோதிரம் வாங்கிக்கொடு. அடுத்த கூட்டத்தில் போட்டுவிடுகிறேன்” என்றார்.  

“அப்படித்தான் கருணாநிதியும் வாங்கிக் கொடுத்தாரா?” என்று அவன் கேட்டான்.  

“அட சும்மா இரு. அடுத்த தேர்தல் வரட்டும் பார்த்துக் கொள்ளலாம்” என்றார்.  

அவன் அவரிடம் சொல்லிக்கொள்ளாமலே நடக்கலானான்.  

அவன் கண்களில் நீர் மல்கிற்று. பயன் கருதி அவன் உழைக்கவில்லை என்றாலும் உழைத்தவனுக்கு ஒரு நன்றி கூட இல்லையே என்று கலங்கினான்.  

கட்சியிலும் அண்ணாத்துரை மீதும் அவன் வைத்திருந்த பிடிப்பு நெல்லின் உமி சிறிது நீங்குவதுபோல நீங்கத் தொடங்கிற்று! 

--------------------------  

குறிப்புகள்:  

*1. 1956 சட்டமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு கண்ணதாசன் தோல்வியுற்ற பிறகு எழுதுவது.  

*2. டால்மியாபுரம் பெயரை கல்லக்குடி என்பதாக மாற்றும் போராட்டத்தில் பங்கு பெற்று, சிறை சென்று (பாம்பும் தேளும் ஊறும் கொட்டடியில் தவித்தேன் என்று கருணாநிதி தன் சுய புகழை உச்சியில் ஏற்றிக் கொண்ட ரயில் மறிப்புப் போராட்டம் இதுதான். நூலில் இச்சம்பவங்களின் விவரிப்பு மிக முக்கியமான ஒரு பகுதி) சிறையில் இருந்து வெளிவரவோ, வழக்கை நடத்தவோ, கட்சியினரின் சரியான உதவி கிடைக்கப் பெறாமல் 5 மாதங்கள் சிறைவாசத்தை அனுபவித்து வெளியேறிய பின், கட்சியில் உள்ள சிலருக்குப் பாடம் புகட்ட வேண்டும் என்ற வேகத்தில் கண்ணதாசன் தொடங்கிய இதழ். இந்த இதழில் கண்ணதாசனின் எழுதியிருக்கும் “தமிழர் திருமணத்தில் தாலி?” என்ற கட்டுரை சங்க இலக்கியங்களின் பால் அவருக்கிருந்த ஆழ்ந்த வாசிப்பையும், அவருடைய தீர்க்கமான தர்க்க வாதத் திறமையையும் காட்டும் சான்றுகளாகத் தெரிகின்றன. 

நன்றி: வளர்மதி (http://vinaiyaanathogai.wordpress.com/)

Pin It

இன்று புதிய கட்டடங்கள் கட்டப்படும்போது அவை நிலநடுக்கங்களைத் தாங்கி நிற்கும் அளவுக்கு நுட்பங்களுடன் கட்டப்படுகின்றன. ஆனால் 1000 ஆண்டுகளாகப் பல நில அதிர்வுகளையும் தாங்கி தஞ்சைப் பெரியகோயில் நிலைத்து நிற்கிறது என்பது மிகச்சிறந்த கட்டடக்கலையின் சான்றாகும். 1342ஆம் ஆண்டில் ஏற்பட்ட நிலநடுக்கம், தென்னகத்தை உலுக்கியது. இந்த நிலநடுக்கத்தால் கொச்சி அருகே விபின் தீவு என்ற நிலத்திட்டு உருவானது. தென்னகம் முழுவதும் மிகப்பெரிய அழிவுகளை ஏற்படுத்திய இந்த நிலநடுக்கத்தில் சோழர்காலக் கட்டடங்கள் எதுவுமே பாதிக்கப்படவில்லை. இத்தனைக்கும் இப்பகுதி நிலநடுக்கம் ஏற்படாத பகுதி அல்ல. கடந்த 200 ஆண்டுகளில் மட்டும் பத்துமுறை நிலநடுக்கங்கள் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன. இந்தப் பேரிடர்களைச் சோழர்காலக் கட்டடங்கள் தாங்கி இன்றும் நிற்கின்றன. இதுவே அன்று கட்டடக் கலை அறிவில் தமிழர்கள் தலைசிறந்து விளங்கியதற்குச் சாட்சியாகும்.


இராசராசேச்சுவரம் என்று சொல்லப்பட்ட பெருவுடையார் கோயில், முந்தைய ஆயிரமாண்டின் பல்வேறு முக்கிய நிகழ்வுகளுக்குப் பார்வையாளராகவும் பங்கேற்பாளராகவும் திகழ்ந்துள்ளது. அக்காலத்திய சமூக, சமய, இலக்கிய, ஆட்சிச் செயல்பாடுகள் பற்றி அறிந்துகொள்வதற்கான பல்வேறு ஆவணங்கள் இந்த ஆலயத்தில் இருந்துதான் நமக்குக் கிடைக்கின்றன. ஒரு பேரரசின் நடைமுறைகள் என்னவாக இருந்தன என்பதன் மீது ஒளிபாய்ச்சுவதாக இந்தக் கோவில் உள்ளது. பேரரசின் அத்தனை பணிகளையும் பதிவு செய்யும் அலுவலகமாக இந்தக் கோயில் செயல்பட்டுள்ளது.


இந்தக் கோயிலைக் கட்டியவர்கள் அதன் அனைத்துத் தேவைகளையும் மனத்தில் கொண்டு மிகுந்த கவனத்துடன் கட்டியிருக்க வேண்டும். இந்த உலகில் உள்ள இன்பங்கள் அனைத்துக்குமான இடமாகவும், வாழ்க்கை யின் நற்சிந்தனைகளை வளர்க்கும் நோக்கிலும் இந்தக் கோயில் கட்டப்பட்டுள்ளது. கோயிலைக் கட்டுவதற்கான இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தபின் திட்ட வரைபடத்திலிருந்து இப்பணி தொடங்கியுள்ளது. கட்டுமானப் பொருட்களைச் சேர்த்தல், வேறு வேறு தேவைகளுக்குரிய தகுதியான கற்களைத் தேர்ந்தெடுக்கும் வேலை அதன்பின் நடைபெற்றுள்ளது. கல்லில் மிக உயரமான திருக்கோயில் (விமானம்) எழுப்புவது அவர்களது குறிக்கோளாக இருந்தது. இருப்பினும் அந்தத் திருக்கோயில், கட்டுமான உறுதியுடன் நிலைத்து நிற்கவேண்டும் என்பதில் மிகுந்த அக்கறையுடன் செயல்பட்டுள்ளனர்.


இயற்கையாக நடைபெறும் வேதிமாற்றங்களை எதிர்கொள்ள திருச்சிராப்பள்ளியின் மானமலையில் இருந்து உறுதியான கற்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. பச்சை மலைப் பகுதியிலிருந்து பெரிய சிலைகளுக்கான கற்கள் கொண்டுவரப்பட்டன. கோவி லின் பெரிய ‘இலிங்க’த்துக் கான கல் திருவக்கரையி லிருந்து  கொண்டுவரப் பட்டது. கருவறையில் உள்ள சிற்பங்களுக்கும் இது பொருந் தும். இக்கற்கள் கொண்டு வரப்பட்ட  இடங்களை மண்ணியல் ஆய்வுகள் உறுதிப் படுத்தியுள்ளன.


முன்னாய்வு செய்யா மல் இதுபோன்ற கட்டுமானங் களை அமைக்கமுடியாது என்பதை நாம் நினைவில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும். இந்த உயரமான கோவிலை அமைக்க ஏற்கெனவே திறனும் பயிற்சியும் பெற்ற உள்ளூர்க் கட்டடக்கலைஞர்கள் கொஞ்சம் கூடுதல் கவனத்துடன் திட்டமிடுதலுடன் செயல்பட்டிருப்பார்கள். கீழே இரண்டு அடுக்குகளுடன் சேர்த்து 13 அடுக்குக் கோபுரமாகக் கட்டத் திட்டமிடப்பட்டு, முழுக்கட்டுமானத்தின் கனத்தைத் தாங்குவதற்காக அகலமான இரண்டு சுவருள்ள அமைப்பாகவே எழுப்பப்பட்டது. மேலே உள்ள கனமான கட்டுமானங்களைத் தாங்குவதற்காக அடிப்பீடமும் இரண்டு அடுக்குகளாகக் கட்டப்பட்டது.


கீழேயுள்ள இரண்டு அடுக்குகளும் உள்சுவர் ஒன்றும் வெளிச்சுவர் ஒன்றுமாக அமைக்கப்பட்டது. இதற்கிடையில் சாந்தாரம் எனப்படும் உள்ளறை உள்ளது. இதற்கு முன்பு கட்டப்பட்ட சீனிவாசநல்லூர் திருவரங்கநாதர் கோவிலிலும் இதே அமைப்பு கீழ் அடுக்கில் மட்டும் உள்ளது. இங்குக் கூடுதலாக இரண்டாவது அடுக்கிலும் இப்படிச் செய்யப்பட்டுள்ளது. கோபுரத்தின் கனத்தைத் தாங்குவதற்காக இது செய்யப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது அடுக்கின் மேல் மிச்சமுள்ள 11 அடுக்குகளும் கற்கள் சேர்த்து அடுக்கிக் கூம்பிய வடிவில் உயர்த்தப்பட்டன. இந்தக் கல் அடுக்குகள் எதுவும் பூசுபொருட்களால் இணைக்கப்படாமல் இயற்பியல் சமநிலைப்படி தன் கனத்தை தாமே தாங்குமாறு உருவாக்கப்பட்டன.

 

முதல் இரண்டு அடுக்குகளை உறுதியான அடித் தளத்தில் அமைத்துவிட்டால் மேல் தளங்களின் கீழ் நோக்கிய அழுத்தம் அழகாகத் தாங்கப்பட்டுவிடும். இத்துடன் இவற்றில் இரண்டு அடுக்காக வெளிப்புறமாக வும் உட்புறமாகவும் அமைக்கப்பட்ட சுவர்களைச் சுற்றியும் கனமான கல் தூண்கள் தரப்பட்டு இடையில் செங்கல் மற்றும் சுண்ணாம்புக் காரை சேர்த்து மிக நுட்பமாக இணைக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே இந்தக் கற்கள் ஒன்றையன்று தொடாமல் ஏறக்குறைய தனித்தனியாக நிற்கின்றன. இவற்றில் சிற்பச்செந்நூல் முறைப்படிசிற்பங்களும் வடிக்கப்பட்டுள்ளன. இவை கனத்தைத் தாங்கும் வகையில் உதவி செய்கின்றன.


இந்த நடுச்சுவர் அமைப்பை முந்தைய பல்லவர் கட்டடங்களில் காணமுடியாது. இம்முறை பின்பு வளர்த்தெடுக்கப்பட்டு இப் பெருங் கட்டடத்தில் ஆய்ந்துப் பார்க்கப்பட்டுள்ளது. இதற்குப் பிறகு கட்டப்பட்ட பல கட்டடங்களில் இந்த அமைப்பைப் பார்க்கமுடிகிறது. இதுவே பின்னாளில் கோயில்களுக்கும் போலிகையாக அமைந்திருக்கிறது.


கோபுரத்தின் மூன்றாம் அடுக்கிலிருந்து 13ஆம் அடுக்குவரை கல்கட்டுமானங்கள் உறுதியுடன் திகழ்வதற் காகப் பல்வேறு நுண்ணிய முறைகள் கையாளப் பட்டுள்ளதை அண்மைக்கால ஆய்வுகள் வெளிக்கொண்டு வந்துள்ளன. கல் அடுக்குகளை மேலே கட்டுவதற்கு உயரே எப்படி கொண்டுபோனார்கள்? அது சரிவாகக் கட்டப்பட்ட அமைப்புகள் மூலமா அல்லது சாரங்கள் மூலமா என்பதை அவரவர் தீர்மானித்துக் கொள்ள வேண்டியதுதான். இவற்றைக் கூம்பு வடிவில் அடுக்கியதன் மூலம் உள்ளே உள்ளீடற்ற கூம்பு போன்ற வெற்றிடமும் உருவாகியுள்ளது. இதனால் மேலே உள்ள அடுக்கின் கனம் குறைந்ததுடன், இதனால் உள்ளே காற்றுக்கான இடைவெளியும் இருப்பதால், உள்பக்கம் சீரான தட்பவெப்பத்தில் உள்ளது.


இந்த அமைப்பை மேலே மேலே உயரமாகக் கட்டி எழுப்புவதற்கு வலுவான சாரம் அமைக்காமல் முடியாது. உட்பகுதியின் அளவோ மேலே செல்லச் செல்ல குறைந்து கொண்டே போகும். உள்ளே வலுவான சாரம் அமைத்துத் தொழிலாளர்கள் வேலை செய்வது கடினம். அத்துடன் உட்பகுதியை வெற்றிடமாக வைப்பதற்கு பக்கவாட்டு ஆதரவும் தேவை. உயரே கற்களைத் தூக்கிச் செல்லும் போது கொடுக்கப்படும் அழுத்தமும் கோபுரத்தைத் தாக்கும். எனவே சோழர்காலப் பொறியாளர்கள் கோபுரத்தின் உட்பகுதியைக் கடினமான மணல்கொண்டு நிரப்பினார்கள். எனவே மேலே கட்டக் கட்ட அது ஒரே கடினமான கோபுரமாக எழுந்துவந்தது. கட்டுமானத்திற்குப் பின்பே உள்ளே இருக்கும் மணல் முழுவதுமாக நீக்கப்பட்டுள்ளது. நீக்கப்பட்ட மணலின் தடயங்களைத் தற்போது இந்தியத் தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறையின் அறிவியல் ஆய்வகம் கோபுரத்தின் உட்பகுதியை வேதியல் பூச்சு செய்தபோது கண்டறிந்துள்ளது. கோபுரத்தின் உள்ளே நிரப்பப்பட்ட மணலானது கோபுரத்தின் உச்சித் திருக்கோயில் கற்கள் அமைக்கப்பட்ட பிறகு மெதுவாக வெளியே எடுக்கப் பட்டுள்ளது. கோபுரத்தின் ஒவ்வொரு அடுக்கிலும் கிழக்குப் பகுதியில் உள்ள துளை வாயிலாக மண் வெளியே எடுக்கப் பட்டுப் பின் கற்கள் வைத்து மூடப்பட்டது.


புதிய கட்டடக்கலைஞர்களும் நிலநடுக்க அறிவியல் ஆய்வாளர்களும் நீண்ட ஆராய்ச்சிக்குப் பிறகு மூன்று வரையறைகளை நிலநடுக்கங்களைத் தாங்கும் கட்டடங் களுக்கு வரையறுத்துள்ளனர்.


1) நிலநடுக்கத்தின் அதிர்வு, கட்டப்பட்ட கட்டடத் தின் தாங்கும் அளவைவிட அதிகமாக இருப்பின் கட்டடத்துக்கு இடர் விளையும்.

2) சிறு அதிர்வுகளின்போதும் கொத்தனார்கள் செய்திருக்கும் இணைப்புகள் வலுவிழக்கும்.

3) சுவர்கள் ஒரே அமைப்பாக நிலநடுக்கத்தைத் தாங்கும் அளவுக்கு வலிவான அடித்தளத்துடன் நிற்க வேண்டும்.

இவற்றைக் கடைப்பிடித்துத்தான் எந்தக் கட்டடத்தையும் நிலநடுக்கத்தைத் தாங்கும்வகையில் கட்டமுடியும். இந்த முறைகள் அனைத்தும் பெரியகோவி லில் 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே கடைப்பிடிக்கப் பட்டுள்ளன என்பது வியப்பை அளிக்கிறது. உச்சி ஒரே கல்போன்று இணைக்கப்பட்டு, அதன் கனமானது சுவர்களுக்கு அளிக்கப்படுகிறது. கோபுரத்தின் மூலையில் இருக்கும் ‘கர்ணகூடா’ எனப்படும் கல் அமைப்புகள் வலிவான இணைப்பை அளிக்கின்றன. கீழடுக்குகளின் உள்சுவரில் உள்ள கல்தூண்கள் தேவையான கூடுதல் வலிவை அளிக்கின்றன.


பூகம்பம் உள்ளிட்ட அனைத்து இயற்கைப் பேரிடர்களையும் தாண்டி ஆயிரம் ஆண்டுகளாக இந்தக் கோவில் நிற்பது இதனால்தான். இதன் சிறப்பை ஆராய்ந்து கொண்டாடுவது இக்காலத்தில் பொருத்தமானதே.

 

நன்றி : தி சன்டே இந்தியன், அக்டோபர் 2010

கட்டுரை: 'முதன்மொழி' அக்டோபர் 2010 இதழில் வெளிவந்தது.

 

 

Pin It