அண்மைப் படைப்புகள்

கீற்றில் தேட

“கலை, இலக்கியம், நாடகம், வெகுசன ஊடகம், தீண்டாமை, சுரண்டல், வன்முறை, சித்திரவதை, சிறுவர் மீதான கொடுமை, பெண்கள் மீதான கொடுமை, ஆதிக்கம், தேசிய இனப் பிரச்சினையால் தமிழ் மக்கள் குடும்ப வாழ்விலும், சமூக வாழ்விலும் தோன்றியுள்ள அவலங்கள். தொழில்மயமாக்கலும், நகரமயமாக்கலும், நவீனமயமாக்கலும் தோற்றுவித்துள்ள மாறுதல்களும், பிரச்சினைகளும், மனித பலவீனங்களை வளர்த்துச் சுரண்டும் சந்தைப் பொருளாதார வியாபாரங்கள். நுகர்வுப் பண்பாட்டின் மனித விரோதப் போக்கு, பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் மேலாதிக்கம், நவீன ஏகாதிபத்தியச் சுரண்டலின் பன்முகப் பரிமாணங்கள், உலகமயமாதல் என்ற பெயரில் நடைபெறும் அராஜகம். இப்படியான பல்வேறு விடயங்கள் பற்றிய விளக்கங்களாகவும், விமர்சனங்களாகவும் செ.கணேசலிங்கன் எழுத்துக்கள் அமைந்துள்ளன ” எனப் பேராசிரியர் சி.தில்லைநாதன் தமது ஆய்வில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

se ganaesalingan                “மனிதனைப் பிணைத்திருக்கின்ற அடிமைச் சங்கிலியைத் தகர்த்தெறிவதற்கான எழுச்சி நசுக்கப்பட்டு, மூச்சுத் திணறிக் கொண்டிருக்கின்ற மக்களுக்கு, அவர்களது விடுதலைக்கான போராட்ட உணர்வைத் தட்டி எழுப்பி உத்வேகப்படுத்தும் பண்பு மானிட நேயப்படைப்பாளிகளிடமுண்டு. சமூக, பொருளாதார அரசியல் விடுதலைக்கான போராட்டத்தை ஒரு பெரும் சக்தியாக திரட்டுவதற்கு மக்களுக்கு உத்வேகத்தைக் கொடுப்பவனே மானிடநேயப் படைப்பாளி. தோல்வியிலும், அடிமை மனப்பான்மையிலும் நீண்டகாலமாகப் பீடிக்கப்பட்டு, விரக்கியடைந்த நிலையிலுள்ள மக்களின் ஆத்மாவைத் தட்டி எழுப்பி விழிப்படையச் செய்து போராட்டப் பாதையில் அவர்களை இட்டுச் செல்லும் வல்லமை படைத்தவனே மனிதநேயப் படைப்பாளி. ”

                மேலும், “ மனித குலத்திற்கு விசுவாசமாக நடப்பது, மக்களுக்கு உண்மையை எடுத்துக் கூறுவது, கசப்பான உண்மையானாலும் அதனைத் துணிவுடன் கூறுவது, மனிதர்களின் உள்ளத்திலே எதிர்காலத்தைப் பற்றிய நம்பிக்கையை ஊட்டி அதனை உறுதிப்படுத்துவது, அதைக் கட்டுவதிலே அவர்களுக்குள்ள ஆத்மசக்தியைப் பலப்படுத்துவது, உலக சமாதானத்துக்கும், சாந்திக்குமாகப் போராடுவது, எங்கெல்லாம் சமாதானத்துக்கான குரல் ஒலிக்குமோ அங்கெல்லாம் சமாதான வீரர்களை அந்தரங்க சுத்தியுடன் ஆதரிப்பது. முன்னேற்றத்திற்கான உண்மையான நேர்மையான முயற்சியில் மக்களை ஒன்று திரட்டுவது இதுதான் மானிடநேயனின் கடமை. ” என்று ‘ டான் நதி அமைதியாகப் பாய்கின்றது’ என்ற உலகப் புகழ்பெற்ற நாவலைப்படைத்த மிகையில் ஷொலகோ கூறியதை உள்ளத்தில் ஏற்று இலக்கியம் படைத்தவர் செ.கணேசலிங்கன்.

                செ.கணேசலிங்கன் இலங்கையில் யாழ்ப்பாணம் அருகில் உள்ள உரும்பிராய் என்னும் கிராமத்தில் 09.03.1928 ஆம் தேதியன்று, க. செல்லையா-இராசம்மா தம்பதியரின் இரண்டாவது மகனாகப் பிறந்தார்.

                தமது ஆரம்பக் கல்வியை உரும்பிராய் கிராமத்து கிறிஸ்துவப் பள்ளியில் கற்றார்.  சந்திரோதய வித்தியாசாலையில் ஆறாவது வகுப்பு பயின்றார். பின்னர், யாழ்ப்பாணம் பரமேசுவரக் கல்லூரியில் சேர்ந்து எச். எஸ்.சி. பயின்று சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெற்றார். மேலும், இவர் லண்டன் மெட்ரிகுலேசன் தேர்விலும் தேர்ச்சியடைந்தார். நாள்தோறும் காலையில் வயலில் விவசாய வேலைகளை செய்த பின்னர், கல்லூரிக்கு நடந்தே சென்று படித்தார்.  இவர் கல்வியில் மிகத் திறமை பெற்ற மாணவராக விளங்கியதால் சிறப்பு வகுப்பேற்றம் ( னுடிரடெந யீசடிஅடிவiடிn) செய்யப்பட்டார்.

                எச்.எஸ்.சி. எனும் தேர்வில் தேர்ச்சியடைந்த பின் 1950 ஆம் ஆண்டு இலங்கை அரசின் பாதுகாப்புத்துறையில் எழுத்தராக பணியில் சேர்ந்து கொழும்பு மற்றும் திருகோணமலை ஆகிய நகரங்களில்  1981 ஆம் ஆண்டுவரை பணியாற்றினார்.

                மகாத்மா காந்தி 30.01.1948 அன்று படுகொலை செய்யப்பட்டதையொட்டி தமது உரும்பிராய் கிராமத்தில்  நண்பர்களுடன் இணைந்து நினவேந்தல் கூட்டம் நடத்தினார். அந்த நினைவேந்தல் கூட்டத்தில், “ மகாத்மா காந்தியின் உடல் யமுனா நதிக்கரையில் இப்போது எரியூட்டப்பட்டிருக்கும், அவர் மறைந்தாலும் அவரது கொள்கைகளை நாம் கடைபிடிப்பதனால் இங்கே நிலவும் சாதிவெறி ஒழிக்கப்பட வேண்டும். இங்குள்ள கோவில்கள் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் எனக் கூறப்படும். மக்களுக்குத் திறந்துவிடப்பட வேண்டும். ” என்று தீவிரமாக உரையாற்றினார்.

 மேலும் ‘மகாத்மா காங்கிரஸ் ’ என்னும் சங்கத்தை அமைத்து அதன்  செயலாளராகப் பணியாற்றினார். அச்சங்கத்தின் மூலம் தீண்டாமை ஒழிப்புக்காகவும், கோவில்களில் அனைத்து சாதி மக்களும் வழிபட உரிமை வேண்டும் என்பதற்காகவும் பரப்புரையில் ஈடுபட்டார்.

                                இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி 1949 ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசால் தடைசெய்யப்பட்டது. அப்போது இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தலைவர்களில் முக்கியமாணவராக விளங்கிய ப.ஜீவானந்தம் தோணி மூலம் கோடியக்கரை வழியாக யாழ்ப்பாணத்திற்குச் சென்றார். செ.கணேசலிங்கனும், குலவீர சிங்கமும்              ப. ஜீவானந்தத்தை அழைத்துக் கொண்டு உரும்பிராய் கிராமத்திற்குச் சென்றனர். அக்கிராமத்தில் தீண்டாமை ஒழிப்பு குறித்து தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் வாழும் பகுதியில் கூட்டம் நடத்தினர். அக்கூட்டத்தில் ப. ஜீவானந்தம் உரையாற்றினார்.

                இலங்கை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவர்களில் ஒருவரான கார்த்திகேயனின் தொடர்பு செ.கணேசலிங்கனை மார்க்சிஸ்ட் சிந்தனையுடையவராக்கியது. மார்க்சிய பொருள்முதல்வாத சிந்தனையால் பெரிதும் கவர்ந்து ஈர்க்கப்பட்டார். மார்க்சிய தத்துவத்தில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டு கற்றறிந்தார்.

                கொழும்பில் 1956 ஆம் ஆண்டு உலக சமாதான மாநாடு நடைபெற்றது. அம்மாநாட்டிற்கு உலகப் புகழ்பெற்ற சிலி நாட்டுக்கவிஞர் பாப்லே நெருடா வருகைபுரிந்தார். அவரை இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கம் கொழும்பில் பிரதான வீதியில் உள்ள மண்டபத்தில் சொற்பொழிவு ஆற்றிட ஏற்பாடு செய்தது.  அக்கூட்டத்திற்கு செ.கணேசலிங்கன்  தலைமை தாங்கினார் என்பது வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வாகும்.

                ‘தினகரன் ’ இதழில் 1950 ஆம் ஆண்டு ‘ மன்னிப்பு ’ எனும் சிறுகதை எழுதியதன் மூலம் இலக்கிய உலகுக்கு அறிமுகமானார்.

                நல்லவன், சங்கமம், ஊமைகள், காதல் உறவல்ல - பகைமை உறவு, ஒரே இனம், கொடுமைகள் தாமே அழிவதில்லை. செ.கணேசலிங்கன் சிறுகதைகள் முதலிய சிறுகதைத் தொகுதிகள் வெளிவந்துள்ளன.

                செ.கணேசலிங்கனின் சிறுகதைகளில் நேரடியாகவோ, மறைமுகமாகவோ வர்க்கப் பிரச்சனைகள் குறித்தும், நிலப்பிரபுத்துவ சமூக அமைப்பின் போலித் தனங்கள். ஊழல்கள், கொடுமைகள், அடக்குமுறைகள் பற்றியும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. அடக்கு முறைக்கும், சுரண்டலுக்கும், அநியாயங்களுக்கும் எதிராக மக்கள் போராட வேண்டும் என்பதும் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளது. மேலும், பெண்களின் பிரச்சனைகளை முன் வைத்தும் சிறுகதைகள் படைத்துள்ளார்.  பெண்கள் சமூகத்தில் அடக்கி ஒடுக்கப்படும் நிலையை, பொருளாதார ரீதியாக மட்டுமின்றிப் பாலியல் ரீதியாகவும் பல்வேறு சுரண்டல்களுக்கு உட்படுகிற நிலையை, உரிமைகள் மறுக்கப்பட்டு அடிமையான அவல நிலையில் துன்புற்று அல்லற்படும் துர்ப்பாக்கியத்தை இவரது சிறுகதைகள் சித்தரித்துக் காட்டுகின்றன.

                “ இலக்கியம் வாழ்க்கையை அதன் வரலாற்றோடும், வளர்ச்சியோடும் ஒட்டிச் சித்தரிக்க வேண்டும். தனி மனித வாழ்வு சமுதாயத்துடன் பின்னிப் பிணைந்து இருப்பதையும் சமுதாயத்தின் வளரும் தேயும் சக்திகளைப் புலப்படுத்துவதையும் சித்தரிப்பதே உயர்ந்த இலக்கியமாகும். இத்தகைய இலக்கியம் படைப்பதற்கு எழுத்தாளன் முதலில் மனித இனத்தை நேசிக்கக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அவனுக்கு எதிர்காலத்தைப் பற்றிய தெளிவும் நம்பிக்கையும், திராணியும், பொறுப்புணர்ச்சியும் இருத்தல் வேண்டும் - ” என ‘ ஒரே இனம் ’ எனும் சிறுகதைத் தொகுப்பில் செ.கணேசலிங்கன் இலக்கியவாதியின் சமூகக் கடமையை தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.

                செ. கணேசலிங்கன் சுதந்திரன், தினகரன், புதுமை இலக்கியம், சாந்தி, சரஸ்வதி, தாமரை முதலான இதழ்களில் சிறுகதைகள் எழுதியுள்ளார். இவரது, ‘ சாயம் ’ என்ற சிறுகதை இலங்கைச் சிறுகதை தொகுப்பில் இடம்பெற்று, அத்தொகுப்பு ருஷ்ய மொழியில் வெளியிடப்பட்டது.

                ‘சாயம் ’ என்னும் சிறுகதையில், “ தேயிலையின் நிறம் ... தொழிலாளர்களின் தோலின் நிறம் . அதனுள்ளே ஒடுவது இரத்தம். தேயிலைச் சாயத்தின் நிறம் இரத்தம். வெளிநாடுகளில் தேயிலையை விற்றுப் பணம் திரட்டுகின்றீர்கள் என்று எண்ணுங்கள். தேயிலைச் சுவைப்பவர்களெல்லாம் எமது இரத்தத்தைச் சுவைக்கிறார்களென்னு கருதுங்கள். தேயிலைக்காகத் தமது இரத்தத்தைத் தானம் செய்து இரத்தம் சுண்டிப்போய் எலும்பும் தோலுமாகக் காட்சியளிக்கும் எம் வர்க்கத்தினரை வெளியே பாருங்கள் ” என சுரண்டப்பட்ட ஏழைத் தொழிலாளர்களின் உதிரத்தால் விளைந்ததே நாம் சுவைக்கும் தேயிலை என்பதை சித்தரிக்கிறார்.

                ‘ சீக்கரமாய் வந்துவிடு ’ என்னும் சிறுகதையில் வரும் ஒரு உரையாடலில், “ஆசியாவிலேயே எங்கள் நாட்டிலேயே ஜனநாயகம் நிலவுவதை மேல் நாடுகளெல்லாம் ஒப்புக் கொள்கின்றன. ”

அதைப்பற்றி நீங்கள் என்ன கூறுகிறீர்கள் ? எனக் கேட்கிறார் ஒருவர்,           

அதற்கு “ஏழைகள் அப்படியே இருக்கிறார்கள். தொழிலாளர்கள் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்ததாகத் தெரியிவில்லை. ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு தடைவ அவரவர் விரும்பிய ஒரு பெட்டிக்குள் ஓட்டுப் போடச் செய்துவிட்டு ஜனநாயக ஆட்சி நடப்பதாகச் சொல்லுவதால் என்ன பயன் ? உங்கள் நாட்டிலுள்ள சாதாரண மனிதன் ஒருவனைப் பிடித்து உனக்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு ஒரு தடைவ ஒட்டுப் போடும் சுதந்திரம் வேண்டுமா அல்லது நிரந்தரமான தொழிலும் வசதியான வீடும் வேண்டுமா என்று கேட்டுப் பாருங்கள்” என இன்றைய சமூக அரசியல் நிலைமையை படம் பிடித்து காட்டுகிறார்.

                செ.கணேசலிங்கன் மலையாகத் தோட்டத் தொழிலாளர்களது பிரச்சனைகளை மையமாகக் கொண்டு சில சிறுகதைகளை எழுதியுள்ளார். மலையகத் தோட்டத் துரைமார்களும் பிற அதிகாரிகளும் பெண் தொழிலாளர்களைத் தமது பாலியல் இச்சைக்கு ஆளாக்கும் கொடுமைகள், தமது பாலியல் இச்சைக்கு இணங்காத பெண்களைப் பழிவாங்குதல், தொழிலாளர்களின் வறுமைக் கொடுமைகள், மலையாகத் தோட்டத் தொழிலாளர்களின் உழைப்பு பல வழிகளில் அதிகாரிகளாலும், துரைமார்களாலும் சுரண்டப்படுதல் முதலியவற்றை தமது சிறுகதைகளில் வெளிப்படுத்தியுள்ளர்.  அதே வேளையில் இக்கொடுமைகளுக்கு எதிராக சாதி, மத, இன பேதங்களை மறந்து மலையகத் தோட்டத் தொழிலாளர்கள் அனைவரும் ஒன்றுபட்டு ஓரணியில் திரண்டு போராட வேண்டியதையும் வலியுறுத்துகிறார்.

                ‘ கொடுமைகள் தாமே அழிவதில்லை ’ எனும் இவரது சிறுகதைத் தொகுப்பு சிங்களத்தில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டு வெளிவந்து சிங்கள வாசகர்களின் கவனத்தை ஈர்த்தது. மேலும் இவரது பல சிறுகதைகள் சிங்களம், ருஷ்யன், மலையாளம், ஆங்கிலம் முதலிய மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

                                வர்க்க முரண்பாடுகள் கூர்மையடையத் தொடங்கிய ஒரு காலகட்டத்தில், நிலப்பிரபுத்துவத்தின் சுரண்டல்களுக்கு உட்பட்டு, உரிமைகள் மறுக்கப்பட்ட தலித் மக்களின் அவலமான நிலையைச் சித்தரித்து, அந்த மக்களை எழுச்சியுறச் செய்யும் விதமாக ‘ நீண்ட பயணம் ’ நாவல் விளங்குகிறது. இது செ.கணேசலிங்கனின் முதல் நாவலாகும்.  இந்நாவலுக்கு இலங்தை அரசு ‘ நீண்ட பயணம் ’ நாவல், யாழ்ப்பாணக் கிராமங்களில் நிகழும் தீண்டாமைக் கொடுமைகள் குறித்த செய்திகளைக் காட்சிப்படுத்துவதுனூடாக கதையம்சம் கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. தாழ்த்தப்பட்ட சாதி மக்களை கோயில்களில் கயிறு கட்டி எல்லைப் படுத்துதல். பொதுக்கிணற்றில் குடிநீர் எடுக்க விடாமல் தடுத்தல். சட்டை முதலிய மேலாடைகள் அணியவிடாமல் தடுத்தல். பெயர் பதிவின்போது கந்தசாமியைக் கந்தன் என்றும், வேலுப் பிள்ளையை வேலன் என்றும் பதிவு செய்தல். இப்படியாக உயர் சாதியினர் தாழ்த்தப்பட்ட சாதி மக்கள் மீது நிகழ்த்திய அடக்குமறை கொடுமைகள் பற்றிய விவரணங்களுடன் இந்நாவல் விரிகின்றது.

                “ நீண்ட பயணம் நாவல் தமிழ் நாவல் உலகில் புதிய வடிவமாக அமைகிறது. நிலவுடைமைக் கொடுமையின் சாதியம் மற்றும் உழைப்புச் சுரண்டல் ஆகிய தன்மை, இயல்பாக குறிப்பிட்ட மக்களின் பண்பாட்டு மொழியில் பதிவு செய்யப்பட்டு உள்ளது. மேலும், உழைக்கும் மக்களின் விடுதலைக்கான ஆக்க இலக்கியமாக ‘ நீண்ட பயணம் ’ நாவலை உருவாக்கியுள்ளார் என்று கருத முடியும்.” என சென்னைப் பல்கலைக் கழகத் தமிழ் இலக்கியத்துறை பேராசிரியர் வீ.அரசு தமது ஆய்வில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

‘நீண்ட பயணம் ’ நாவலுக்கு இலங்கை அரசு 1966 ஆம் ஆண்டுக்குரிய சாகித்திய மண்டலப் பரிசு வழங்கியது.

                ‘செவ்வானம்’ இந்நாவல் தமிழகத்தில் புரட்சிர இலக்கியத்தை அறிமுகப்படுத்தியது. அரசியல், பொருளாதாரம், சமூகப் பின்னணியிலேயே நாவல் விரிகிறது.

                “ சமகால அரசியலின் நேரடி விமர்சனம் என்ற வகையிலும், உழைக்கும் வர்க்கத்தின் அரசியலை முன்னெடுத்த முக்கிய ஆக்கம் என்ற வகையிலும் ‘செவ்வானம்’ நாவலுக்கு ஈழத்துத் தமிழ் நாவல் வரலாற்றில் மட்டுமின்றிப் பொதுவான அனைத்துத் தமிழ் கூறும் நல்லுலகின் வரலாற்றிலும் குறிப்பிடத்தக்க வரலாற்று முக்கியத்துவம் உள்ளது” என செ. கணேசலிங்கனின் ‘ செவ்வானம் ’ நாவல் குறித்து பேராசிரியர் கலாநிதி நா. சுப்பிரமணியன் பாராட்டி புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.                               ‘சடங்கு ’ நாவல் தனிமனித உணர்வுகளுக்கு மதிப்பளிக்காமல், போலித்தனமான சடங்கு சம்பிரதாயங்களைக் கட்டிக் கொண்டு உழலும் நிலப்பிரபுத்துவத்தின் பிரதிநிதிகளின் அறிவீனத்துக்கு சாட்டையடி கொடுக்கிறது.

                ‘சடங்கு ’ நாவலில் பல விஷயங்களை செ. கணேசலிங்கன் எள்ளி நகையாடுகிறார். மணமக்களை ஒன்று சேர்த்து வைப்பதற்கு முன்னர் பழமைவாதிகள் திருமணத்தில் படாடோபத்தையும், ஆடம்பரத்தையும், மரபுகளையும், சடங்கு சம்பிரதாயங்களையும் கவனிக்கின்றனர்.  மணமக்களின் மன இசைவு, கருத்தொற்றுமை ஆகியவற்றைக் கவனிப்பதில்லை என்பதை சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

                “சடங்கு (சுவைரயட) என்பது உண்மையில் ஒரு சமூக நடைமுறையே . அதற்கு ஒரு பண்பாட்டு வலுவுண்டு; சடங்குகள் மூலமே மக்கள் தங்கள் சமூக இருப்பை நியாயப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். சடங்கில் ஒருவரே ஆற்றுபவராகவும், பார்வையாளராகவும் இருக்கும் சுவராசிய நிலையுண்டு. இந்த நிலைதான் சடங்குக்கும் சமூக இருப்புக்குமான தொடர்பை இறுகப்பிணைத்து விடுகிறது. ” என பேராசிரியர் கலாநிதி கா.சிவத்தம்பி கருத்துரைத்துள்ளார்.

                “ திருமணம் என்பது இருவரது மனமொத்த வாழ்வின் பிணைப்பாகக் கருதப்படாது இரு குடும்பங்களின் இணைப்பாக எண்ணப்படுகிறது. இது இங்கு மட்டுமல்ல, உலகம் முழுவதும் பொதுவானது, வாழப்போகும் இருவரது அக உணர்வுகள் அங்கு புறக்கணிக்கப்பட்டு, புறச்சடங்குகள் மட்டுமே உயர்வாக நடத்தப்படுகின்றன.  இப்போக்கினை திருமணச் சடங்கின் போது மட்டுமல்ல மரணச் சடங்கின் போது பார்க்கலாம். ”

                “ ஒருவரின் அகால மரணத்தின் அடிப்படைக் காணங்களைக் கூட எவரும் ஆராய்வதில்லை. மரணச் சடங்குகளை முறைப்படியும் சிறப்பாகவும் செய்வதிலேயே ஆர்வம் காட்டுவர்.  மரணத்தின் காரணங்களை ஆராய்ந்து அந்நிலை மீண்டும் நிகழாது காக்க முன்னிற்பவனே மனிதன்; மனிதாபிமானமுள்ள வீரன் அவனே புதிய உலகின் சிருஷ்டி கர்த்தா ” என ‘ சடங்கு ’ நாவலின் முன்னுரையில் செ. கணேசலிங்கன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

                “ கணேசலிங்கனது நாவல்கள் கடந்த பத்தாண்டுக் கால ஈழத்து வரலாற்றைச் சித்தரிக்கின்றன; அதே நேரத்தில் அவ்வரலாற்றின் விளைபொருளாகவும் அமைந்து காணப்படுகின்றன. திட்டத் தெளிவான வரலாற்று வளர்ச்சிக் கிரமத்தைக் காட்டாதுவிடினும், நீண்ட பயணம், சடங்கு, செவ்வானம் ஆகிய மூன்று நாவல்களும் நிலமானிய அமைப்பிலிருந்து முதலாளித்துவ அமைப்பிற்கு மாறும் சமுதாயத்தைச் சித்தரிக்கின்றன. கிராமப்புற உழைப்பாளிகளிலே துவங்கி, நகர்ப்புற கைத்தொழிலாளரின் விழிப்புடன் முடிவடைகின்றன. அந்த வகையில் இவற்றை மூன்று நாவல்களின் தொகுதி (கூசiடிடடிபல)  எனலாம். ” என ‘செவ்வானம் ’ நாவலின் முன்னுரையில் பேராசிரியர் கலாநிதி. க.கைலாசபதி குறிப்பிட்டுள்ளார்.

                ‘போர்க்கோலம் ’, ‘மண்ணும் மக்களும் ’ ஆகிய நாவல்கள் தமிழக அரசு நூலகங்களில் வைக்கப்படாமலும், தமிழகத்தில் விற்பனை செய்யப்படாமலும் தடை செய்யப்பட்டமை, இவரது எழுத்துக்களின் செல்வாக்கு, தாக்கம், ஈழத்தை மட்டுமின்றித் தமிழகத்தையும் அச்சுறுத்தியதை நமக்கு உணர்த்துகிறது.  அதே வேளை இந்நாவல்கள் தமிழக இடதுசாரி இலக்கிய இயக்கத்திற்கு பெரும் உந்து சக்தியாகப் பயன்பட்டன. ‘போர்க்கோலம் ’ நாவல் சாதியக் கொடுமைகளையும், நிலப்பிரபுத்துவ ஆகிக்கத்தையும் தோலுரித்து காட்டுகிறது.

                “ நாங்கள்  உங்களிடம் பிச்சை கேட்கிறோம் என்று நினைக்க வேண்டாம். எமது உரிமைகளையெல்லாம் நாங்கள் உங்களிடமிருந்து தயவோடு எதிர்பார்க்கவில்லை. கோவில், தேத்தண்ணிக்கடைகள் ( தேநீர் கடைகள்) போன்றவையெல்லாம் பொது இடங்கள். மனித இனமான எங்களுக்கும் அங்கே நுழைய உரிமை இருக்கு. நாமாகவே நுழைவோம். இப்போது எமக்குப் பயந்து பூட்டி வைக்கிறீர்கள். உந்தப் (உங்கள்) பூட்டையெல்லாம் உடைத்து  நாங்கள் நுழையிற காலம் தூரத்திலில்லை. ” (போர்க்கோலம் நாவல் பக்கம் 49).

                முதலாளித்துவம் தன் சுயநல இலாபத்திற்காக இன்றைய உலகமக்களின் நலனையும், எதிர்கால மக்களின் நல் வாழ்வையும் கருத்திற் கொள்ளாது பூமியின் இயற்கை வளங்களை அத்துமீறி சூரையாடி வருகிறது. மேலும், உலகின் 25 சதவீத மக்களுக்காக இயற்கை வளங்கள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களால் அழிக்கப்படுகிறது. சுற்றுச்சூழல், மாசுபடுதல், சுகாதாரக் கேடுகள் முதலியவற்றை உருவாக்கிறது. இப்பொருள் குறித்த விழிப்புணர்வை  ஏற்படுத்தும் நாவல் ‘நரகமும் சொர்க்கமும் ’ ஆகும்.

                “ சுரண்டலின் மூலம் தனிச்சொத்துடைமையைக் காப்பாற்றி, உற்பத்திச் சாதனங்களைத் தன்னுடையதாக்கி, வளர்ந்து வரும் முதலாளிகள் ஒருபுறம், அவர்களின் சுரண்டலைத் தாங்க முடியாது நசிந்து கொண்டிருக்கும் தொழிலாளர்கள் மறுபுறம், இவர்கள் இருவரிடையேயும் அகப்பட்டு, தரையை மறந்து தாரகைகளைப் பிடித்து மாலையாக்க விரும்பும் மத்தியதர வர்க்கத்தினரின் வளர்ச்சியையும், வாழ்வையும் யதார்த்தமாகக் காட்டக்கூடிய  நாவல் ஒன்று எழுது முற்பட்டேன் ” அந்த நாவல் தான் ‘தரையும் தாரகையும் ’ என அந்நாவலின் முன்னுரையில் குறிப்பிட்டு உள்ளார்

                உலக அளவில் ஏகாதிபத்தியம் தனது பண்ட விற்பனைக்கு எவ்வாறு சந்தையை உருவாக்குகிறது. கிராமப்புறத்தில் மக்கள் தங்கள் சொந்த உழைப்பில் தயாரித்து பயன்படுத்திய சீயக்காய்த் துளைக்கூட ஏகாதிபத்திய உலகம் எவ்வாறு ஒரு சந்தைப் பண்டமாக மாற்றுகிறது. பண்ட உற்பத்தியில், விற்பனையில் பெண் எப்படி சுரண்டப்படுகிறாள் என்பதை ‘உலகச் சந்தையில் ஒரு பெண்’ என்ற நாவல் மிக அழகாகச் சித்தரிக்கிறது.

                ‘இரண்டாவது சாதி ’ நாவல், பெண்களை முதலாளித்துவம் கவர்ச்சிப் பண்டமாக்கி சந்தைப்படுத்தலையும், பாலியல் பேதத்தை முன்வைத்து பெண்களை அடக்கி ஒடுக்கிச் சுரண்டுவதையும், பெண்களின் உரிமைகளை மறுப்பதையும் விவரிக்கிறது. மேலும் ஆண் சாதியிலும் பார்க்க மனித உயிரினத்தின் படைப்பாற்றல் கொண்டவளாக பெண்கள் இருந்த போதும் உலகம் முழுவதும் இரண்டாவது சாதியாகவே கருதப்படுகிறாள் என்பதை விவரிக்கிறது .

                ‘ கோடையும் பனியும் ’ இந்நாவல் மொழி, மதம், பண்பாடு, நாகரீகம், கலாச்சாரம், அரசியல் முதலியவைகளின் அடிப்படைகள், சமூகத்தில் நிலவும் செல்வாக்கு, அவைகளின் போலித் தன்மைகள் குறித்து பேசுகிறது.

                ‘ இலட்சியக் கனவுகள் ’ இந்நாவல் இலங்கையில் தமிழர்களின் தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின் பலம் மற்றும் பலகீனம் பற்றி விவரிக்கிறது.  மேலும், சிங்கள இராணுவம் தமிழீழத்திற்காகப் போராடியவர்களையும், தமிழ் மொழி பேசும் குடிமக்களையும், தமிழ்ப் பெண்களையும் கொடுமை செய்து, பாலியல் வன்கொடுமைக்கு உள்ளாக்கி கொன்றழித்ததை விரிவாகப் பதிவு செய்துள்ளது.

‘கூட்டுக்கு வெளியே ’ இன்நாவலில் தனிச் சொத்துடைமையின் பல்வேறு அம்சங்கள் வெவ்வேறு வடிவங்களில் இடம் பெறுவதை விளக்குகிறது. அதாவது, மனிதன் தனது பாதுகாப்பு, தனது குடும்பத்தின் பாதுகாப்பு எனத் தனிச் சொத்தைச் சேர்க்கிறான். அதற்கு எல்லையற்று, போட்டா போட்டிச் சமூகத்தில் தனிச் சொத்து சேர்ப்பதே தனது வாழ்க்கை முழுவதும் குறிக்கோளாகக் கொள்கிறான். மேலும், எப்படியும் பணம் சேர்க்கலாம் என்ற சுயநலப் போக்கும் வலுப்பெற்றது. லஞ்சம், ஊழல், திருட்டு, கொலை, கொள்ளை மூலம் பணம் சேர்த்து, சமூக அந்தஸ்து பெறுவோர் கூட்டம் பெருகிவருகிறது. இதனால் நேர்மை, வாய்மை, நாணயம், ஒழுக்கம், பண்பாடு மனிதாபிமானம் மறைகிறது. அதனால் தனது சுதந்திரச் சிந்தனையை, தனது ஆத்மாவை இழப்பதை மனிதன் உணர்வதில்லை. சுயநலம் அவனது குடும்பத்தோடு ஒன்றிவிடுகிறது. தனிச் சொத்து சேர சேர சமூக விழிப்புணர்வு குன்றிவிடுகிறது என்பதை எடுத்துரைத்துள்ளார்.

                ‘ஒரு பெண்ணின் கதை ’ இந்நாவல் உயிரியல், உளவியல், சமூக வாழ்வியல் அடிப்படையில் ஆணுலகும், பெண்ணுலகும் வேறுபடுவதையும் விவரித்துக் கூறுகிறது. இது ஒரு பெண்ணின் கதை அல்ல.  பெண்ணினத்தின் பயங்கரமான கதை.  பெண்கள் பற்றிய பல பொய்மைகளை இந்நாவல் உடைத்தெறிகிறது.

                “பொருளாதார நிலையில் வீட்டிலே பெண்ணின் உழைப்பு மதிக்கப்படுவதில்லை. கூலி தரப்படுவதில்லை.  வெளியே உழைப்பினும் கணவன் குடும்பத்தினரது கட்டுப்பாட்டில் அவளது கூலி அபகரிக்கப்படுகிறது.  அரசியலில் வாக்குரிமை இன்று வழங்கப்பட்ட போதும் ஆண் பிரதிநிதிகளுக்கே பெண்ணும் வாக்களிக்க நேரிடுகிறது. அமைச்சரவையிலோ, நாடாளுமன்றத்திலோ, சட்டமன்றத்திலோ அடிமைகளின் பிரதிநிதிகளாக  இருக்க வேண்டிய நிலையுள்ளது. பெண்களுக்கு கற்பிக்கப்படும் கருத்தியல்கள், வேலைப்பணிகள் வேறாக உள்ளன.  ஆண்கள் படைத்த கடவுள், மதப் போதனைகளே அவர்களுக்கு ஊட்டப்படுகின்றன. ஆணாதிக்கம், வன்முறையுடன் அவளை அடிமைப்படுத்துகிறது. குடும்பம் என்ற தனித்தனிச் சிறைகளில் பெண்கள் அடைக்கப்பட்டிருப்பதால், பாட்டாளிகளைப் போல் ஒன்று திரண்டு, பொருளாதார அரசியல் மாற்றத்திற்காகப் போராட முடியாதுள்ளது.  கர்ப்பம், மகப்பேற்றுத் துன்பம், வேலைப் பிரிவினைகள் வேறு பெண்களை விரட்டுகின்றன” என நாவலின் முன்பகுதியில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

                மேலும் பெண்கள் வீட்டைவிட்டு வெளியே வந்து சமூக உற்பத்தியில் ஈடுபட்டு பொருளாதார விடுதலையைத் தேட வேண்டும். பாட்டாளிகளுடன் இணைந்து விடுதலைப் போராட்டங்களில் ஈடுபட்டு புதிய சமத்துவ சமுதாயத்தைப் படைக்க முன் வரவேண்டும். இன்றைய நிலையில் ஆண்கள், பெண்களை நெருங்கிய நண்பராக, தோழராக ஏற்க வேண்டும்.  ஆண்கள் இதனால் இழக்கப்போவது ஏதுமில்லை. உலகின் பாதிப்பங்கினரான பெண்கள் சில ஆயிரக்கணக்கான  ஆண்டுகளாக ஓடுக்கப்பட்டதால் மனித சமூகம் இழந்தவை எண்ணிலடங்காதவை என்பதை இந்நாவலில் எடுத்துரைத்துள்ளார் .

                ‘ ஒரு குடும்பத்தின் கதை ’ - இந்நாவல் உலகத்தில் சராசரியாக ஆண்கள் எட்டு மணி நேரம் உழைக்கும் போது பெண்கள் பதினைந்து மணி நேரம் உழைக்க நேரிடுகிறது என்ற உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.  மேலும், அனைத்து மதங்களும் பெண்களின் விடுதலைக்கும், சம உரிமைக்கும் தடையாக உள்ளன.  கூலி தரப்படாத விரக்தியான வேலைகளில் பெண்கள் ஈடுபடுத்தப்படுவதால், சமூகத்தின் உயர்வான நிலையை மறந்து தாழ்வு மனப்பான்மைக்கு தள்ளப்படுகின்றனர் என்பதை விவரிக்கிறது.

                ‘ ஈனத்தொழில் ’ இந்நாவல் சார்ந்த சில குறிப்புகளில் செ.கணேசலிங்கன் கீழ்க்கண்ட கருத்தை பதிவு செய்துள்ளார். “ இன்று ஆளும் வர்க்கத்தின் வன்முறை வடிவமான அரசுகள் கூலிப்படைகளை வைத்து மனித இனத்தை அச்சுறுத்துவதோடு கொலையும் செய்யும் ஈனத் தொழிலைச் செய்வதைக் காண்கிறோம். இராணுவம் என்ற கூலிப்படையைத் திரட்டி, நவீன ஆயுதங்கள் கொடுத்து, மனித இனத்தின் ஒரு பகுதியினரைக் கொல்லும் ஈனத் தொழிலில் அரசுகள் ஈடுபட்டுள்ளன. மிக ஈனத்தனமாக மனிதர்களைக் கொலை செய்வதற்கு சட்ட ரீதியாக அனுமதி அளித்துவிட்டு இராணுவப் படையினரிடம் ஒழுக்கத்தை எதிர்பார்ப்பது வியப்பானதே ”

                ‘ நீ ஒரு பெண் ’ இந்நாவலில், “ பொருளாதார, அரசியல், சட்டம் சார்ந்த சமத்துவம் வேண்டுவது மட்டுமல்ல, பெண்ணினத்திடையே ஒரு கலாச்சாரப் புரட்சியும் ஏற்பட வேண்டும் . ‘நீ ஒரு பெண் ’ என இனங்காட்ட இயலாதபடியாக ஆண்கள் போன்று புறநிலை அணிப்படுத்தல்மட்டுமல்ல, தமது உடல் தமது சொத்து பிறருடையது அல்ல என்ற அகநிலை விழிப்புணர்வும் ஏற்படுதல் வேண்டும்.  பெண்ணினத்திடையே அடிமை நிலையைவிட்டு சமத்துவ நிலையைக் காண விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்துவதே என் முக்கிய நோக்கமாகும். ” என இந்நாவல் சார்ந்த குறிப்புகளில் தமது நோக்கத்தை அறிவித்துள்ளார்.

                ‘ அடைப்புகள்’ இந்நாவலை தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைகளில் வேலை செய்யும் சிறார் உழைப்புச் சுரண்டலை முன் வைத்து படைத்து உள்ளார்.  இந்நாவலில் சில குறிப்புகள் என்ற பகுதியில், “ சிறார் உழைப்பு என்பது வயது வந்தவரின் வாழ்க்கையை உரிய காலத்தின் முன்னர் சிறார் கடைபிடிப்பது.  இந்நிலை உடல் நலனையும், மூளை வளர்ச்சியையும் பாதிப்பது ; சில வேலை குடும்பத்திலிருந்தும் பிரிப்பது. நல்ல எதிர்காலம் கிட்டாது, கல்வி, தொழில் நுட்பப் பயிற்சிக்கும் வாய்ப்பில்லாது போய்விடுகிறது. ” என உலகத் தொழிலாளர் கழகத்தின் அறிக்கை கூறுகிறது. ஆனால், நடைமுறையில் அவை பின்பற்றப்படுவதில்லை.

                சிறார் உழைப்பு நிலவுவதற்கு முக்கிய காரணங்கள், கிராமங்களில் நிலவும் வறுமை, வேலையில்லாத் திண்டாட்டம், கல்விக்கு வாய்ப்பின்மை, அறியாமை, விழிப்புணர்வின்மை ஆகியவைகள் முதன்மையாக விளங்குகின்றன என்பதை எடுத்தியம்பி உள்ளார்.

                தீப்பெட்டி மருந்துகளால் ஏற்படும் உடல் நலப் பாதிப்புகள், காற்றோட்டமில்லாத தொழிற்சாலைகள், மாசுபட்ட காற்றை சுவாசிப்பதால் மயக்கம், வாந்தி, மூச்சுத் திணறல், சுவாசக்கோளாறு, நுரையீரல் பாதிப்பு முதலிய நோய்கள் ஏற்படுகிறது. விபத்தினால் உயிரிழப்பு ஏற்படுதல், காயங்கள் ஏற்பட்டு ஊனமடைதல், தொடர்ந்து குனிந்து கொண்டே வேலை செய்வதால் முதுகுவலி உண்டாகுதல், பாதுகாப்பில்லாத குடிநீர், நல்ல சத்துணவு இன்மை, குடிசை வீடுகள், தரமான கழிப்பாறைகள் இல்லாதது, நோய் எதிர்ப்புச் சக்தியின்மை, நல்ல மருத்துவ வசதியின்மை ஆகியவற்றால் தீப்பெட்டித் தொழிற்சாலைகளில் பணிபுரியும் சிறார்கள் மிகவும் பாதிக்கப்படுவதையும், மிகக் குறைந்த கூலிக்கு உழைப்புச் சுரண்டலுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதையும் இந்நாவலில்  விரிவாக விவரித்துள்ளார் . மேலும் சமூகத்தில் வறுமை நிலையை ஒழிக்காமல் சிறார் தொழிலாளர் என்ற பிரச்சனையைத் தீர்க்க முடியாது, அனைத்துச் சிறார்களுக்கும் இலவச கட்டாயக் கல்வி அளிக்க அரசு நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்பதையும் வலியுறுத்துகிறார்.

                ‘ தாய் வீடு ’ நாவலில் பெண்ணியம் குறித்து பேசப்படுகிறது பெண்கள் மீது மூன்று சுமைகள் ஏற்றப்படுகின்றன. அதாவது உழைப்பு, வீட்டு மனைவி, தாய் ஆகியச் சுமைகளாகும்.  நில உற்பத்தி வளர்ச்சியடைந்து தனிச் சொத்துடைமை ஏற்பட்டதும் ஆணினம் தனிச் சொத்தாக வீட்டுக்குள் பெண்ணையும் கொண்டனர். குடும்பம் என்ற நிறுவனம் சட்ட திட்டங்களுக்கு உட்பட்டது. எழுத்திலுள்ள சட்டங்களைக் காட்டிலும், எழுதாச் சட்டங்கள் பலம் வாய்ந்தவையாக உள்ளன.  மனித இனம் பெண்ணடிமைத் தனத்துடன் தோன்றவில்லை. அதன் வரலாறு அடிமைத்தளையுடன் முடியப் போவதுமில்லை என்ற பெண்விடுதலை கருத்துக்களை இந்நாவல் முன்வைக்கிறது.

 ‘நான்கு சுவர்களுக்குள்’ இந்நாவல் குடும்பத்தில் நடைபெறும் வன்முறையை உலகளவில் பொதுமைப் படுத்திய போதும், இந்தியப் பெண்கள் மீதான வன்முறையையே சுட்டிக் காட்டுகிறது. முக்கியமாக நான்கு சுவர்களுக்குள் ஒடுக்கப்பட்ட குடும்ப அமைப்பு ; அது உலக நாகரிகம் சின்னமாக, புனிதமாக இன்றும் பேணப்படுகிறது. மதம், பரம்பரையான பழக்க வழக்கங்கள், சடங்கு முறைகள், இவற்றைப் பேணிக்காப்பாற்றும் அரசுகள் உள்ளன. கலாச்சாரம் சார்ந்த சட்டங்கள் அரசால் இயற்றப்படும் சட்ட விதிகளைக் காட்டிலும் பலம் வாய்ந்தவைகளாக உள்ளன என்பதை நாவலாசிரியர் விவரித்துள்ளார்.

                ‘ சிறையும் குடிசையும் ’ இந்நாவல் பெருநகரங்களில் அமைந்துள்ள சேரிப்பகுதிகள், நாகரிக நகரங்களை ஒட்டியுள்ள சிறைகள் எனச் சித்தரிக்கிறது. ஆரம்பத்தில் மேல்நாடுகளில் குற்றம் செய்தவரைத் திருத்தும்  நோக்குடன் ‘ திருத்தல்  வீடுகள் ’ அமைக்கப்பட்டன.

                கைதிகளைத் தனிக் கொட்டடியில் அடைப்பது உடலை மட்டுமல்லாமல் மூளையையும், உளவியல் ரீதியாகப் பாதிப்படையச் செய்வது பற்றி முதலாளித்துவ அரசுகள் கவலைப்படுவதில்லை. குற்றங்களுக்கு தண்டனையல்லாது மனிதருக்கு உடலுக்கும், மூளைக்கும் தண்டனை தருவதாகும். ‘கம்பி எண்ணுவது ’ என்ற மரபுச் சொல்லும் அதன் பின்னரே ஏற்பட்டது.

                ஒரு நாட்டில் லட்சம் மக்களுக்கு எத்தனை பேர் சிறையில் உள்ளனர் என்பதை வைத்து அந்நாட்டின் பண்பாடு, நாரிகத்தை கணிக்க முடியும் என்பது சமூக ஆய்வாளர்களின் கூற்று.

 வேலையற்றவரை வெளியேயும் உள்ளேயும் வைப்பதன் மூலம் நாட்டின் சமூகத்து உழைப்பாளரைச் சமநிலைப்படுத்தவும் முடிகிறது. சிறைப்பட்டவரின் உழைப்புக்குக் குறைந்த கூலியே வழங்கப்படுகிறது.  அவர்கள் சிறையில் தொழிற்சங்கம் அமைத்துப் போராட முடியாது.  சிறகொடிந்த நிலையில் வைக்கப்பட்டுள்ளனர்.  மேலும், சிறையில் உள்ளவர்கள் வாக்குரிமையையும் இழந்து விடுகின்றனர். சிறைச் சாலையில் உள்ள நடைமுறைகள், கொடுமைகள், வன்முறைகள் மற்றும் மதத்திற்கும், சட்டங்களுக்கும் உள்ள நெருக்கமான தொடர்பை வரலாற்று ரீதியாக இந்நாவல் எடுத்துரைக்கிறது.

‘ வன்முறை வடுக்கள் ’ இந்நாவல், வதை என்பது உடலால் மட்டும் ஏற்படுவதல்ல, மூளையிலும் ஏற்படுகிறது.  உடல் துன்பமும் மூளையையே பாதிக்கிறது.  அவ்வேளை பிற சிந்தனைகள் ஏற்பட மறுக்கின்றன. சத்துணவில்லாத குழந்தைகளும், தக்க மருத்துவ வசதியின்றி ஏழைகளும் இயற்கையாக மரணமடைவதில்லை ; வன்முறையால் கொல்லப்படுகிறார்கள் என்பதே உண்மை. மனிதனைக் கொல்வதற்காகத் துப்பாக்கிகளுக்கும், குண்டுகளுக்கும் அரசு செலவழிக்கும் பணம் குழந்தைகளின் சத்துணவிற்கும், ஏழைகளின் உணவுக்கும், மருத்துவத்துக்கும்  செலவழிக்கப்படுவதில்லை. இதனால் குழந்தைகளும், ஏழைகளும் மறைமுகமான வன்முறையால் கொல்லப்படுகின்றனர் . இந்த சமூகப் பிரச்சினையை முன்வைக்கிறது இந்நாவல்.

‘விலங்கில்லா அடிமைகள் ’ இந்நாவல் இலங்கையின் தேசிய இனப்பிரச்சனையால் இலங்கைத் தமிழரின் குடும்ப அமைப்பில் சமூக அமைப்பில் ஏற்பட்டிருக்கும் பாதிப்பு, நாகரிக, நவீன உலகில் வாழ்கிறோம் என நம்பிக் கொண்டிருப்பவர்களும் அறிந்து உணராத அளவில் பல்வேறு வடிவங்களில் வியாபித்திருக்கும் அடிமை நிலையை விரிவாக அலசுகிறது.

‘போட்டிச் சந்தையில் ’ இந்நாவல் உலகமயக் கொள்கைகளால் எவ்வாறு பெண்கள் சுரண்டப் படுகிறார்கள் என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்டது.  பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் தங்களின் பண்ட விற்பனையில் பெண்களை ஈடுபடுத்தி போட்டிச் சந்தையின் கால்நடைப் பிராணியாக்குகிறது. பெண்கள் அடிமை நிலைக்கும், பாலியல் சுரண்டலுக்கும் உட்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்பதை சித்தரிக்கிறது.

‘ கவர்ச்சிக் கலையின் மறுபக்கம் ’ நாவலில் சினிமா என்ற கவர்ச்சிக் கலையின் மறுபக்கத்தில், திரைமறைவில் நடைபெறும் ‘ நாடகங்களை ’ ஓரளவு சுட்டிக்காட்டுகிறார். மேலும், திரைப்படங்களில் மக்களின் சமூகப் பிரச்சனைகள், சமூக வளர்ச்சியை ஒட்டிய போராட்டங்களைப் பிரதிபலிக்காமல் பார்வையாளரின் விழிப்புணர்வை மழுங்கடிக்கவே பாலியலும், வன்முறையும் முதன்மைப்படுத்தப்படுகிறது.  பாலியலும், வன்முறையும் பாசிச அரசியலுக்கு வாய்ப்பான கோட்பாடாகும் என்பதையும் எடுத்துரைத்துள்ளார். அதனால் தான் தமிழக மக்கள் தங்கள் முதல்வரை திரையரங்குகளில் தேடும் நிலை இன்றும் தொடர்கிறது.

‘ஒர் அரசியலின் கதை ’ இந்நாவல் தமிழக அரசியலில் மலிந்து காணப்படும் ஊழல்கள், சீர்கேடுகள், மற்றும் போலி வாக்குறுதிகளை நம்பி அரசியல்வாதிகளால் ஏமாற்றப்படும் அப்பாவி மக்கள் குறித்து ஆழமாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. மேலும் சமகால அரசியலை முன்வைத்து இந்நாவலை படைத்துள்ளார்.

‘சிவமலரின் சமயம் ’ இந்நாவலில் சமயம், சாதி, நிற இன வேறுபாடுகள், பெண்ணடிமைத்தனம், பால்நிலை, மொழிவெறி ஆகியன சுயசிந்தனை ஆற்றலைத் தடுக்கும் தூசுப்படலங்கள் என்பதை தெளிவுபடுத்தியுள்ளார்.

செ. கணேசலிங்கனின் பல நாவல்களில் பெண்விடுதலை மற்றும் பெண்ணியச் சிந்தனைகளை மிக ஆழமாகவும் தெளிவாகவும் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. ஓரு பெண்ணின் கதை, ஒரு குடும்பத்தின் கதை, இரண்டாவது சாதி, நீ ஓரு பெண், கவர்ச்சிக் கலையின் மறுபக்கம், குடும்பச் சிறையில், நான்கு சுவர்களுக்குள், புதிய சந்தையில், நரகமும் சொர்க்கமும் ஆகிய நாவல்களில் பெண்கள் எதிர் கொள்ளும் பன்முகப்பட்ட அழுத்தங்கள், பிரச்சனைகள் குறித்து ஆராய்ந்துள்ளார் .

தேசிய இனப்பிரச்சனைய மையமாக வைத்து, இளமையின் கீதம், பொய்மையின் நிழலில், விலங்கில்லா அடிமைகள், ஒரு மண்ணின் கதை, வதையின் கதை, அந்நிய மனிதர்கள், வன்முறை வடுக்கள், அயலவர்கள், ஈனத் தொழில், இலட்சியக் கனவுகள் முதலிய நாவல்களை எழுதி அளித்துள்ளார்.

மேலும், மரணத்தின் நிழலில், ஒரு அபலையின் கதை, சூரியன் கிழக்கில் உதிப்பதில்லை, அயலவர்கள், செல்வி, தேன் பறிப்போர், கடவுளும் மனிதனும், இரு நண்பர்கள், ஒரு விதவையின் கதை, தாயின் குரல், இருட்டறையில் உலகம், இன்பத்தின் எல்லையில், முகுந்தன் கதை, தீவரவாதி, மனமும் விதியும், சூறாவளிக்கு என்ன பெயர் ? எதிர் மறைகளின் ஒற்றுமை, ஒரு களவுக் காதல் கதை, கிழக்கும் மேற்கும், சிவமலரின் சமயம், இருமுகம், தந்தையின் கதை, பறிப்போரும் பண்பாடும், வாழ்வும் கடனும், இரத்த வடுக்கள், இயற்கையும் கடவுளும், மகளிர் மூவர், காதலும் வேட்கையும், சுசிலாவின் உயிரச்சம், மகளிர் இருவர், தோழியர் இருவர், மணேன்மணி காட்டும் ஊழிக்காலம், விமலா கூறும் செவிச் செல்வம், கறுப்பும் வெள்ளையும் உட்பட அறுபத்தைந்துக்கும் மேற்பட்ட நாவல்களை படைத்தளித்துள்ளார்.

                செ. கணேசலிங்கன் எழுதிய ‘ தேன் பறிப்போர் ’ நாவல் ஆங்கிலத்தில் க்ஷவைவநச ழடிநேல என்ற பெயரில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

                இவரது நாவல்கள் தமிழகத்திலும், இலங்கையிலும் இருபதுக்கும் மேலான மாணவர்கள் எம் பில் ஆய்வுக்கும், முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கும் எடுத்து உள்ளனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

                இவரது  ‘மரணத்தின் நிழலில் ’ என்னும் நாவலுக்கு 1994 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாடு அரசு பரிசு வழங்கிச் சிறப்பித்தது.  மலேசிய பல்கலைக் கழகத்தில் பட்டப்படிப்பிற்கு ஒரு பாடநூலாக ‘சடங்கு ’ நாவல் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ‘அயலவர்கள் ’ நாவல் சென்னைப் பல்கலைக் கழக முதுகலைப்பட்டப் படிப்பிற்கு பாடநூலாக வைக்கப்பட்டு உள்ளது.

 “ சிறுவர்க்கான கதைகள் பகுத்தறிவை ஊட்டக்கூடியதாக, சிந்தனையை வளர்க்கக் கூடியதாக, சிந்திக்கும் ஆற்றலை வளர்ப்பதாக, அறிவியல் மனப்பான்மையை உருவாக்குவதாக அமைய வேண்டும் ” என சிறுவர்க்கான கதைகள் குறித்த சிந்தனையை அடிப்படையாக அறிவித்தார்.

உலக அதிசியங்கள், உலகச் சமயங்கள், உலகை மேம்படுத்திய சிந்தனையாளர்கள், உலக மகாகாவியங்கள் கூறும் கதைகள், புதிய ஈசாப் கதைகள், சிறுவர்க்கான சிந்தனைக் கதைகள் முதலிய நூல்களை சிறுவர்களுக்காக படைத்து அளித்து உள்ளார் .

ஈழத்துச் சிறுவர் இலக்கிய வளர்ச்சியில் செ. கணேசலிங்கனுக்கு முக்கிய இடமுண்டு என்பது இலக்கிய ஆய்வாளர்களின் கருத்தாகும்.

செ.கணேசலிங்கன் 1960 ஆம் ஆண்டு மீனாம்பாள் என்பவரைத் தமது வாழ்க்கைத் துணைவியாக ஏற்றார். குந்தவி, குமரன், மான்விழி என மூன்று பிள்ளைகள் உள்ளனர்.

செ.கணேசலிங்கன் 1980 களின் பிற்பகுதியிலிருந்து தமிழகத்தில் சென்னை நகரில் வசித்து வருகிறார்.

இவரது கட்டுரைத் தொகுதிகள் மார்க்சிய பார்வையினை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.  கலை, இலக்கியம், பெண் விடுதலை, பெண்ணியச் சிந்தனை, பழந்தமிழ் இலக்கியம், சமயம், உளவியல், பயண அனுபவங்கள் எனப் பல்வேறு பிரச்சனைகளை மார்க்சிய பார்வையில் ஆராய்கின்றன.

பொதுவுடைமைச் சித்தாந்தத்தைத் தெளிவாகவும், எளிமையாகவும்,விளக்கும் விதத்தில், சாதாரணமானவர்களும் படித்து புரிந்து கொள்ளும் வகையில் மான்விழிக்கு கடிதங்கள், குமரனுக்கு கடிதங்கள், குந்தவிக்கு கடிதங்கள், அறிவுக் கடிதங்கள் எனும் தொகுதிகள் எழுதி வெளியிட்டுள்ளார்.

‘குமரன்’ இதழ் 1979 ஆம் ஆண்டு முதல் வெளிவந்தது. குமரன் இதழ் மூலம்  ஈழத்து இதழியல் வளர்ச்சியில் செ.கணேசலிங்கனுக்கு முக்கிய இடமுண்டு. ‘குமரன் ’ இதழ் அரசியல், சமூக, பொருளாதார, கலாச்சார, பன்னாட்டு இதழாக வெளிவந்தது. ‘குமரன் ’ இதழின் ஆசிரியராக செ. கணேசலிங்கன் விளங்கினார். கலை இலக்கிய குறிப்புகள், கேள்வி பதில்கள், கவிதைகள், துணுக்குகள், கட்டுரைகள், சிறுகதைகள், இலக்கிய உலகில் – எனப் பல பகுதிகள் இதழில் இடம் பெற்றிருந்தன.  மேலும், உலகப் புகழ் பெற்ற பிறமொழிக் கதைகள், மார்க்சிய கட்டுரைகள், மார்க்சிய நோக்கிலான இலக்கிய விமர்சனக் கட்டுரைகள், கலை இலக்கியம் குறித்த கட்டுரைகள் வெளியிடப்பட்டது.

குமரன் பதிப்பகம் மூலம் நூற்றுக்கணக்கான நூல்களை தமிழ்நாட்டிலும், கொழும்பிலும் பதிப்பித்து வெளியிட்டுள்ளார்.

செ. கணேசலிங்கன் தமிழகத்திற்கு புலம் பெயர்ந்த பின்னர் கூhந ழiனேர ஆங்கில நாளிதழில் புத்தக மதிப்புரைகள் எழுதியுள்ளார்.

பெண்ணடிமை தீர, கலையும் சமுதாயமும், அழகியலும் அறமும், பல்சுவைக் கட்டுரைகள் முதலிய கட்டுரை நூல்களையும் எழுதி வழங்கியுள்ளார்.

மு. வ. நினைவுகள், கைலாசபதி நினைவுகள், பாலுமகேந்திரா நினைவுகள் முதலிய நூல்களை படைத்துள்ளார்.

நவீனத்தமும் தமிழகமும், பகவத் கீதையும், திருக்குறளும், கனவுகளின் விளக்கம், குறள் கூறும் பாலியல் கோட்பாடு, மாக்கியவல்லியும் வள்ளுவரும், பெண்ணியப் பார்வையில் திருக்குறள், சித்தர் சித்தாந்தமும் சூபிசமும், அர்த்த சாஸ்திரமும் திருக்குறளும்- முதலிய ஆய்வு நூல்களையும்  தமிழுலகிற்கு படைத்தளித்துள்ளார்.

‘திரும்பிப் பார்க்கிறேன் ’ என்ற சுயசரிதை நூலையும், சில பயணக் குறிப்புகள் –அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து என்ற பயண நூலையும் எழுதி அளித்துள்ளார்.

அபலையின் கடிதம், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை முதலிய நூல்களை தமிழில் மொழிபெயர்த்து வழங்கியுள்ளார்.

“மார்க்சியத் தளம் சார்ந்த படைப்பாளியாக அறிமுகமாகி, சமுதாய விமர்சனப் பாங்கான நாவலிலக்கிய முயற்சிகளுக்கு ஒரு திடப்பாங்கான வடிவமைப்பைத் தரும் வகையில் தொடர்ந்து செயற்பட்டவர் என்பதே செ. கணேசலிங்கன் அவர்களின் வரலாற்று முக்கியத்துவம் ஆகும். ” எனப் பேராசிரியர் கலாநிதி நா. சுப்பிரமணியன் புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.

“ மனிதன், மனிதனால் உருவாக்கப்பட்ட சமூகத்தின் தீய, கொடூரமான சக்திகளுக்குப் பலிக்கடாவாகியுள்ளான். மனிதன் சமூகத்தின் தீய சக்திகளால், சுரண்டும் வர்க்கத்தினால் அடக்கி ஒடுக்கப்பட்டு, சுரண்டிச் சூறையாடப்பட்டு, சிறுமைப்படுத்தப்பட்டு அவலமான துன்ப துயரங்கள் நிறைந்த சோகமயமான வாழ்வு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். மனிதனை இந்தத் தீயசக்திகளைக் கொண்ட சுரண்டும் வர்க்கத்தின் கோரப்பிடியிலிருந்து மீட்டெடுத்து அவனை மேம்படுத்த வேண்டும். இதுதான் உன்னதமான மானிட நேயம் ” – இந்த உன்னத மானிடத்துவத்தை செ.கணேசலிங்கன் படைப்புகளில் நாம் காண்கிறோம் என ஈழத்துக் கவிஞர் நீர்வைப் பொன்னையன் புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.

இலங்கை முற்போக்கு எழுத்தாளர் கங்கத்தை உருவாக்கி கட்டமைப்பதில் முக்கிய பங்காற்றியவர்.

தமிழறிஞர் மு. வ., முத்தமிழ்க் காவலர் கி. ஆ. பெ. விசுவநாதன், பயண எழுத்தாளர் சோமலே ஆகிய தமிழறிஞர்களுடனும், திரைப்பட இயக்குநர் பாலமகேந்திராவுடனும் நெருங்கிய  நட்பு கொண்டிருந்தார்.

“ செ. கணேசலிங்கன் கதைகளில் இடம் பெறும் அதிகமான பாத்திரங்கள் அநீதிகளுக்கும், கொடுமைகளுக்கும், சுரண்டலுக்கும் எதிராகப் போராடும் போர்க்குணம் மிக்கவையாக விளங்குகின்றன. ” எனப் பேராசிரியர் க. அருணாசலம் தமது ஆய்வில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

“ முற்போக்குச் சிந்தனையுடன் மனிதாபிமானமிக்க படைப்புகளை தந்த செ.கணேசலிங்கன் எழுதுவதைப் போல வாழ்ந்து காட்டியவர்.  எழுத்தும் வாழ்வும் ஒன்றாகவே உள்ளது. ” என ஈழத்து எழுத்தாளர் அந்தனி ஜீவா பதிவு செய்துள்ளார்.

“ கருத்தை இலக்கியத்தோடு மட்டும் வைத்துக் கொண்டு முற்போக்கு- பிற்போக்கு பேதமற்ற நட்புறவை சகல எழுத்தாளரோடும் கொண்டுள்ள ஒரு – சிலவேளை ஒரே-ஈழத்து எழுத்தாளர் செ. கணேசலிங்கன் ” என்று இலக்கு இதழ் (1996 மே) பாராட்டியுள்ளது.

பல்துறைப் புலமை பெற்ற எழுத்துப் போராளி, தமது எழுத்தில் நேர்மையையும், உண்மையையும் வெளிப்படுத்தியவர். ஈழத்து முதுபெரும் அறிஞர். இலக்கிய படைப்பாளிகளுக்கு ஊக்கமளித்து ஆதரிப்பவர், ஆக்க இலக்கியப் படைப்பாளி எனப் பன்முக ஆற்றல் படைத்தவர் செ. கணேசலிங்கன்.

“ கலை, இலக்கியங்கள் மயக்க மூட்டும் மதுவாகக்கப்படக் கூடாது. கலை, இலக்கியங்கள் மூலம் நல்ல உயர்ந்த கருத்துகளை மனதில் பதிய வைக்கலாம். புறநிலைப் பண்ட உற்பத்திகள் எவ்வாறு விஞ்ஞான ரீதியாக வளர்க்கப்படுகிறதோ, அதே போல அகநிலை உற்பத்தியான கலை, இலக்கியங்களும் விஞ்ஞான ரீதியாக, மனித சமுதாயத்தை மாற்றி அமைக்கக் கூடிய உந்து சக்தியாக வளர்க்கப்பட வேண்டும்.” என கலை இலக்கிய வளர்ச்சி குறித்து செ. கணேசலிங்கன் தமது சிந்தனையை பதிவு செய்துள்ளார்.

“ படைப்பாளிகள் சமூகத்தின் ஒரு பகுதிதான். சுமூகத்தில் தான் வாழ்கிறான். சமூக நிகழ்வுகளின் பாதிப்புகள் இவர்களது படைப்புகளில் வெளிப்படுகின்றன. கலை, இலக்கியப் படைப்புகள் மக்களின் மனத்தை உழுது, பண்படுத்தி வரலாற்றை முன்னெடுத்துச் செல்லும் கடமையைச் செய்ய வேண்டும்.” என்று படைப்பாளிக்கு அறைகூவல் விடுக்கும் செ.கணேசலிங்கன் 90 வயதைக் கடந்த பின்னும் தமது எழுத்துப் பணியை சமூகத்துக்கு செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

- பி.தயாளன்

Pin It

ஐரிஷ் சேங் மட்டும் இல்லையென்றால் அந்தக் கொடூரமான வன்கொடுமை வரலாற்றின் பக்கங்களில் அது ஓர் அடிக்குறிப்பாக மட்டுமே இருந்துவிட்டிருக்கும்.

-    ரால்ப் கின்னி பென்னட்

அமெரிக்காவின் கல்லூரி நகர் அர்பனாவில் சிறுமியாக இருந்தபோது, அச்சுறுத்தும் அந்தக் கதைகளைப் புலம் பெயர்ந்து வாழும் தம் சீனத்துப் பெற்றோரிடமிருந்து அவள் கேட்டிருந்தாள்.

Najing Massacreஅவை நம்பவே முடியாத மாயத்தோற்றமாகக் காட்சியளித்தன, பயங்கரத்தையும் மரணங்களையும் சிவந்து ஓடிய நதியையும் அவர்கள் கண்டிருந்தார்கள். சிலநேரங்களில் அந்த இடத்தையும் அந்தக் காலத்தையும் தானே அங்கு இருப்பதைப்போலக் கற்பனைசெய்து பார்த்தாள். ஓடுவதும், ஒளிந்துகொள்வதும், தப்பிப்பிழைக்க முயல்வதுமான அந்த பயங்கரம் அருவமாக நிலைத்திருந்தது, ஒரே ஒரு காட்சியைத் தவிர, அந்தக் காட்சியில் வாளுடன் ஒருவன் வெட்டிச் சாய்த்துக்கொண்டே சென்றான்..

ஐரிஷ் சேங் காதால் கேட்ட இந்தக் கதைகள் வரலாற்றின் ஒரு திட்டமிடப்பட்ட கொடிய விலங்குத்தனமான நிகழ்வாகும். 1937 டிசம்பரிலும் 1938 இன் தொடக்க மாதங்களிலும், சீனாவில் நான்கிங்கில், சிறைபிடிக்கப்பட்ட மக்கள் வன்புணர்வு செய்யபட்ட, படுகொலை செய்யப்பட்ட, கொடூரச் செயல்கள் அவை.

சேங்கின் பெற்றோர் முதன்முதலில் நான்கிங் படுகொலைகள் பற்றிக் கூறியபோது அவர்களின் குரல்கள் கோபத்தில் அதிர்ந்தன. ஆனால் அவளது சிறுவயது நூலகத் தேடுதலிலும் கலைக்களஞ்சியத் தேடுதலிலும் வரலாற்று நூல்களிலும் அவளுக்கு அந்தப் படுகொலைகள் பற்றிய எதுவும் கிடைக்கவில்லை.

சேங் இல்லினாய்ஸ் பல்கலைக்கழகத்தில் (அங்கு அவளது பெற்றோர் பேராசிரியர்களாக இருந்தார்கள்) இளங்கலைப் பட்டமும் பின்னர் முதுகலைப் பட்டமும் பெற்ற பிறகும் கூட, நான்கிங் அவளது நினைவின் விளிம்பில் தான் இருந்துவந்தது.

அப்படிப்பட்ட பயங்கர நிகழ்வுகள் எப்படி பொதுமக்களின் மனச்சாட்சியைக் கடந்து சென்றன. இங்கு, மேற்குலகில், நான்கிங் தலைப்புச் செய்திகள் ஐரோப்பாவில் அடிக்கடி நிகழும் பனிச்சரிவு எச்சரிகைச் செய்திகளில் மூழ்கடிக்கப்படுகின்றன. அதன் பின்னர் ஊடகங்களில் உலகப் போரின் விவகாரங்கள் அன்றாடச் செய்திகளில் நிரம்பி வழிந்தன. பின்னர் போருக்குப் பிந்தைய மேற்குலகம் சோவியத் ஒன்றியத்துடனான போட்டியில் ஆழ்ந்தது, ஜப்பானை நட்புரீதியான ஒரு பொருளாதார அரணாக ஆக்கிக்கொள்வதில் ஆர்வம் காட்டியது. ஒரு போர்க்குற்ற நடுவம் அமைக்கப்பட்டது. அது நான்கிங் குறித்து சிறிதளவே கவனம் செலுத்தியது, கொரியப் போர் தொடங்கியபபோது அதுவும் மறக்கப்பட்டு விட்டது.

1994 இல் சேங் தனது கல்லூரிக் காதலரை மணந்துகொண்டு, கலிபோர்னியா சென்றார், அங்கு மகிழ்ச்சியுடன் எழுத்துப்பணியில் ஈடுபட்டுக் கொண்டிருந்தார், ஏற்கெனவே ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்று நூல் பிரசுரிக்கப்பட்டு, அது அவருக்கு எண்ணற்ற நிதி உதவிகளையும் விருதுகளையும் பெற்றுத்தந்திருந்தது.

இரண்டாம் உலகப் போரின் வரலாறு குறித்த ஒரு மாநாட்டில் கலந்துகொண்டிருந்த வேளையில், அங்கு சுவரொட்டி அளவுக்கு நான்கிங் புகைப்படங்கள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டிருந்ததை அவர் காண நேர்ந்தது. என்றுமே அவரால் கேள்விப்பட்டிராதவைகளும் தங்கிக்கொள்ள முடியாதவைகளுமான படுகொலைகள் பற்றியவை அவை. அந்தப் படங்களில் மீட்கப்படும் நம்பிக்கை எதுவும் இல்லாமல் ஆதரவற்றுச் சாகவிருந்தவர்களின் பயங்கரப் பார்வையைக் காண முடிந்தது, அதற்குக் காரணமாக இருந்த படைவீரர்களின் முகங்களில் அருவருப்பான புன்னகையை காண முடிந்தது.

கோபக்கனலாலும் அவரைப் பற்றிப்படர்ந்த வெறுப்பினாலும் அவர் ஏறத்தாழ முடங்கிப்போய் நின்றிருந்தார். ஒரு ஜப்பானிய அதிகாரி தனது சமுராய் வாளை உயர்த்திப்பிடித்தபடி நிற்பதையும் அவன் முன்பு கட்டப்பட்டு, மண்டியிட்ட நிலையில் தலை துண்டிக்கப்படப் போகும் சீனக் கைதி இருந்த காட்சியை ஓர் நிழற்படம் காட்டியது. உண்மையில் இதில்தான் அவரது குழந்தைப்பருவக் கொடுங்கனவின் “வாளுடன் ஒரு மனிதன்” நினைவில் வந்தான்.

சேங் அப்போது அழவில்லை. ஆனால் உடனடியாக அவர் தீர்மானித்துக் கொண்டார். “இந்த மக்களின் கதையை நான் சொல்லுவேன்.”

திட்டமிட்ட படுகொலைகள்

ஒரு சிறிய அளவில் கூட செய்திகள் கிடைப்பது கடினமாக இருக்கும் என்று சேங் எதிர்பார்த்தார், ஆனால் அதற்குப் பதிலாக மிகப்பெரிய அளவில் ஆவணங்கள் இருப்பதைக் கண்டார். யேல் டிவைனிடி பள்ளி நூலகத்திலிருந்து, வாசிங்டனில் இருந்த அமெரிக்க தேசிய ஆவணக் காப்பகம் வரை, சீனாவிலிருந்து தைவான் வரை சேங் தனது கதையை ரகசியத் தந்திகள், மதப்பிரச்சாரக் கடிதங்கள், நாட்குறிப்புக்கள், போர்க் குற்றங்கள் விசாரணை சாட்சியம் மற்றும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் மற்றும் ஜப்பானியப் படைவீரர்களுடன் நேர்காணல்கள்.(அந்தப் படுகொலைகள் குறித்து ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட் 1938 இல் வெளியிட்ட இரண்டு கட்டுரைகளையும் அவர் கண்டுபிடித்திருந்தார்). நீண்ட மற்றும் கசப்பான சீன ஜப்பானியப் போரின் மத்தியில் மூன்று மாதங்கள், மானுடம் கொன்றொழிக்கப்பட்ட வரலாற்றின் பக்கங்களில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க இடத்தைத் தக்கவைத்துக்கொண்ட ஒரு காலகட்டத்தைப் பற்றி அவருடைய ஆய்வு கவனம் செலுத்தியது.

1937 நவம்பரில் சாங்காய் நகரத்தை யப்பான் இராணுவம் கைப்பற்றிய பிறகு, டிசம்பர் இரண்டாவது வாரத்தில் அது நான்கிங்குக்கு வெளியே நின்றது. நகரத்தை “அச்சம்” கவ்வியிருந்த சூழலில் சீன இராணுவம் பின்வாங்கியிருந்தது. “யப்பானிய இராணுவம் இங்கு வருகிறபோது, சமாதானம் மற்றும் அமைதியும் செழிப்பும் திரும்பிவிடும்” என்று ஒரு ஜெர்மானிய ராசதந்தரி எழுதினார்: அவர் கூறியது தவறு.

அதற்கு மாறாக, சரணடைந்த பல்லாயிரக்கணக்கான சீன வீரர்களைச் சமாளிப்பதற்குப் பதிலாக அவர்களைத் திட்டமிட்ட முறையில் அழித்துவிட யப்பானியர்கள் முடிவு செய்தார்கள். 66 –வது காலாட்படைக்கு ஒரு பயங்கரமான உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டது: “போர்க் கைதிகள் அனைவருக்கும் மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படவேண்டும்.”

ஒரே நிகழ்வில் யப்பானியர்கள் 14,777 சீனப்படை வீரர்களின் கைகளைப் பின்புறமாகக் கட்டுவதற்கு ஒரு நாளின் பெரும்பகுதியைச் செலவிட்டது. இயந்திரத் துப்பாக்கி ஏந்திய யப்பானிய வீரர்கள் கைதிகளைச் சுற்றிவளைத்து ஒரு நதியின் பக்கம் விரட்டிச் சென்றனர். மாலை நெருங்கியபோது, துப்பாக்கிச்சூடு தொடங்கி ஒருமணிநேரம் நீடித்தது.

அவர்கள் அனைவரும் இறந்து விட்டனரா என்பதை ஒவ்வொருவராகத் துப்பாக்கிமுனையால் குத்திக் குத்தி உறுதிப்படுத்திக்கொள்வதற்கு இரவு முழுதும் செலவிட்டனர்..

அங்கு நிகழ்ந்துகொண்டிருந்த “தலைவெட்டுதல் போட்டியை”, யப்பானிய ஊடகங்கள் ஒரு விளையாட்டு நிகழ்ச்சியைப் போல செய்திகளைச் சேகரித்துக்கொண்டிருந்தன. பிணங்களைப் புதைப்பதற்குப் பொதுவான இடத்தை உடனடியாகத் தங்களால் ஏற்பாடு செய்யமுடியவில்லை என்று யப்பானிய அதிகாரிகள் குறைப்பட்டுக் கொண்டனர். சில குளங்கள் பிணங்களால் நிரப்பபட்டு, அவற்றிலிருந்த நீர் வெளியேறி, அக்குளங்களே மறைந்துவிட்டன என்று கண்ணுற்ற சாட்சிகள் கூறினார்கள். ஆயிரக்கணக்கான உடல்கள் யாங்ட்சே நதியில் வீசப்பட்டன. குழந்தையாக இருந்தபோது, அந்த நதி இரத்தத்தால் சிவந்து ஓடியதாக சேங் கேள்விப்பட்டிருந்தார்.

பாதுகாப்பு இல்லாத குடிமக்கள்

ஒரு மின்பொறியாளரான அவரது கணவர் வேலை நிமித்தம் வெளியே சென்றிருந்த வேளையில், ஐரிஷ் சேங் அவர்களுடைய சிறிய அடுக்குமாடி வீட்டில் அமர்ந்துகொண்டு ஆவணங்களை ஆய்வு செய்துகொண்டிருந்தார். போர்க்கைதிகள் கொலை செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்த போது, சுவர்கள் சூழ்ந்த நகருக்குள் வன்புணர்வும், படுகொலையும் நடந்து கொண்டிருந்தன என்பதைத் தெரிந்துகொண்டார். யப்பானியப் படைவீரர்கள் மக்களை மந்தைகளைப் போலத் திரட்டி கட்டிடங்களின் கூரைகளின் மீது ஏற்றி எரித்துக் கொன்றனர்; மக்களை பாதி உடல்வரை மண்ணில் புதைத்து வெறிநாய்களைவிட்டுக் கடிக்கவைத்துக் கொன்றனர். வயது முதிர்ந்தவர்களையும் குழந்தைகளையும் வாகனங்களை ஏற்றிக்கொன்றனர், அவர்களுடைய உடல்கள் நடைபாதைகளில் விட்டுச் செல்லப்பட்டன. ஆனால் “பெண்களே பெரிதும் துன்புற்றனர், இளையவரா, முதியவரா என்பதெல்லாம் இல்லை, அவர்கள் வன்புணர்வுக்கு உள்ளாக்கப்படுவதிலிருந்து தப்பிக்கவே முடியவில்லை” என்று யப்பானியப் படைவீரர் ஒருவர் நினைவுகூர்ந்தார்.

“நிலக்கரி வண்டிகள் தெருக்கள் வழியே அனுப்பப்பட்டு, பெண்களை நிரப்பிக்கொண்டு வந்து 15-20 படைவீரர்களுக்கு பாலியல் வல்லுறவுக்கும் இழிவுபடுத்தலுக்கும் ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டது” குறித்து அவர் கூறினார். பாலியல் வல்லுறவு முடிந்ததும் அந்தப் பெண்கள் ஓடிப்போக முயற்சி செய்தார்கள். “அதன் பிறகு நாங்கள் அவர்களின் பின்புறமாகச் சுட்டுக்கொள்வோம்.”  

பயங்கரமான படங்கள் சிலநேரங்களில் அதிரச் செய்தன, அல்லது கணினி முன்பு அமர்ந்துகொண்டு கண்ணீர் சிந்தி அழச் செய்தன. ஆனால் அவர் கண்ட சில நிகழ்வுகள் அவரால் “அழக்கூட முடியாதவாறு அதிர்ச்சியளிப்பவையாக இருந்தன.”

பாதுகாப்பு வளையம்

நான்கிங்கின் வீழ்ச்சி உறுதியானதும், அமெரிக்க, ஐரோப்பிய மதநிறுவனங்கள் 15, மற்றும் சில வணிகர்கள் சேர்ந்து 6.5 சதுர கிலோமீட்டர்கள் பரப்புள்ள வாழத்தகுதியான தூய்மையான ஒரு பகுதியைத் தேர்ந்தெடுத்து, அதைச் சுற்றிலும் வெள்ளைக் கொடிகள் மற்றும் செஞ்சிலுவைச் சங்கக் கொடிகளை நெருக்கமாக நடப்பட்டு ஒரு பாதுகாப்பான வளையத்தை ஏற்படுத்திக்கொண்டனர். அதைப் பன்னாட்டுப் பாதுகாப்பு வளையமாக அறிவித்தனர். அவர்களுடைய அரசுகள் அவர்களை அங்கிருந்து திரும்பிவிடுமாறு கேட்டுக்கொண்ட போதும், கருணைமிக்க அவர்கள் அங்கேயே தங்கியிருந்து பலநூராயிரம் உயிர்களைக் காத்தனர்.

Nanking Massacre

அவர்களின் தலைவர் மிகவும் எளிய ஒரு நாயகர்தான், அவர் ஒரு ஜெர்மானியத் தொழில்வணிகர், நான்கிங் நாஜிக் கட்சியின் உறுப்பினர். ஜான் ராபே சீனாவை நன்கு அறிந்திருந்தார், அதை நேசித்தார், 1908 இலிருந்தே அங்கு வசித்து வந்தார், அரசாங்கத்துக்கு தொலைபேசி மற்றும் மின்சாதனங்களை விற்பனை செய்து கொண்டு அங்கேயே குடும்பத்தையும் ஏற்படுத்திக்கொண்டார். ஓராண்டுக்கு முன்பு யப்பான் ஜெர்மனியின் கூட்டணியில் சேர்ந்தது, இது யப்பானிய அரசாங்கத்துக்கு அவருடைய எதிர்ப்புக்களுக்கு வலுச் சேர்க்கும் என்று அவர் நம்பினார்.

யப்பானியத் தூதரகத்திற்கு கோபத்துடன் ராபே எழுதிய கடிதத்தில் “நேற்று மதப் பயிற்சிக் கல்லூரியில் ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளும் ஓர் அறையில் நிரம்பியிருந்த போதே, அவர்கள் மத்தியிலேயே பெண்கள் வன்புணர்ச்சிக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்கள்” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார். ஆனால் அவருடைய கடிதங்களும் தொலைவரிச் செய்திகளும் புறந்தள்ளப்பட்டன.

அவநம்பிக்கையுடனும் வெறுப்புடனும் நகரைச் சுற்றித்திரிந்த ராபே தன்னளவில் குற்றத்தைத் தடுக்க முயற்சி செய்தார். வன்புணர்ச்சி மற்றும் அடித்துத் துன்புறுத்தப்பட்டுக் கொண்டிருந்தவர்களை அந்த இடத்திலேயே படைவீரர்களிடமிருந்து பாதிக்கப்பட்டவர்களை மீட்டார். படையினர் ராபே யைத் தடுக்க முயன்ற போது, அவர்கள் முகத்தில் அறைவது போல நாஜி அடையாளச் சின்னத்தைக் காட்டினார், அவர்கள் பின்வாங்கினர் என்று நான்கிங் இளம் கிறித்தவர் சங்கத் தலைவர் ஜார்ஜ் ஃபிட்ச் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

1938 பிப்ரவரியில் அவரது நிறுவனத்தால் நாடு திரும்புமாறு அழைக்கப்பட்ட ராபே, படுகொலைகளை நிறுத்துமாறு இட்லருக்கு வேண்டுகோள் விடுத்தார். அதற்குப் பதிலாக அவர் கெஸ்டபோவால் (GESTAPO) விசாரணைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்.

1938 மார்ச் இறுதியில், வன்புணர்ச்சிகளும் கொலைகளும் பெரும்பாலும் முடிவுக்கு வந்தன. யப்பான் தான் கைப்பற்றிய சீனாவுக்கு அதன் பாடத்தைக் வழங்கியிருந்தது.

யப்பானியர் வருகைக்கு முன்பு, நான்கிங்கில் நகர மக்கள்தொகை ஏறக்குறைய ஒரு மில்லியனாக இருந்தது. அவர்களில் பாதிக்கும் மேற்பட்டோர் நகரைவிட்டு ஓடி விட்டிருந்தனர் அல்லது பாதுகாப்பு வளையத்துக்குள் குவிந்திருந்தனர். ஆனால் நகரில் தங்கிவிட்ட 3,00,000 சீன ஆண்களும் பெண்களும் குழந்தைகளும் சீனப் படை ஆயுதங்களைக் கீழே போட்ட பிறகு யப்பானியர்களால் கொல்லப்பட்டனர். இரண்டாம் உலகப்போர் காலம் முழுவதிலும் இறந்துபோன அமெரிக்க ஆயுதப்படையினரின் எண்ணிக்கை 2,91,000 மட்டுமே என்பது இங்கு ஒப்புநோக்கத்தக்கது.

சீனாவின் சிண்ட்லர் 

ஜான் ராபே க்கு என்ன ஆனது என்று கவலைப்பட்ட சேங் அவருடைய பேத்தி உர்சுலா ரெய்ன்ஹார்ட்டிடம் அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். ராபே போரில் தப்பிப் பிழைத்திருந்தார், ஆனால் அவரது பெர்லின் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு குண்டு வைத்துத் தகர்க்கப்பட்டு, அவரது குடும்பம் வறுமைக்குள் தள்ளப்பட்டது.

1948 இல், இந்தத் துயரச் செய்தி நான்கிங்கை அடைந்தது, அங்கு பிழைத்திருந்தவர்கள் 2000 டாலர்களைத் திரட்டி உணவுப் பொருட்களுக்காக அனுப்பி வைத்தனர், அக்காலத்தில் அது ஒரு பெரும் தொகையாகும். நான்கிங் நகர மேயர் அந்தப் பொட்டலங்களை ராபே குடும்பத்துக்குக் கொண்டு சேர்க்க ஏற்பாடு செய்தார். அந்த உணவு அவர்கள் பிழைத்திருப்பதற்காக மட்டுமே ஆனது.

ராபே 1950 இல், மூளையில் ஏற்பட்ட பாதிப்பினால் இறந்துபோனார், ஆனால் அவர் நான்கிங் குறித்து வியக்கத்தக்க 2000 பக்க வரலாற்றுக் குறிப்பை விட்டுச் சென்றுள்ளார். அது மிகவும் துல்லியமாகத் தட்டச்சு செய்யப்பட்டு, படங்களுடன் இருந்தது. அதில் கண்ணுற்ற சாட்சியங்களின் கூற்றுக்கள், தொலைவரிச் செய்திகள், புகைப்படங்கள், செய்தித்தாள் கட்டுரைகள், வானொலி ஒலிபரப்புகளின் எழுத்துவடிவங்களும் கூட, இடம்பெற்றிருந்தன. சேங் மற்றும் பிறரின் வலியுறுத்தியதன் பேரில் ரெய்ன்ஹார்ட் 1996 இல் பொதுமக்களுக்காக அவற்றை வெளியிட்டார். (ராபே நாஜிக் கட்சி உறுப்பினராக இருந்தபோதிலும், தூரக்கிழக்கில் வாழ்ந்துகொண்டிருந்ததால், அக்கட்சியின் கொடுமைகள் பற்றி தாம் அறிந்திருக்கவில்லை என்று கூறிக்கொள்கிறார்) சேங் அவரைச் “சீனாவின் ஆஸ்கார் சிண்ட்லர்” என்று குறிப்பிடுகிறார். ஒரு பன்முகத்தன்மைகொண்ட, பல்வேறு பொருள்களைத் தரக்கூடிய ஆளுமைமிக்க அவர் தேர்வு செய்த பாதை எல்லோரும் நன்கறிந்ததே.

நான்கிங் கொடுமைகள் பற்றி வேறு நூல்களும் ஆவணப்படுத்தியிருந்தாலும், 1997 இல் வெளியிடப்பட்ட சேங்கின் சொந்தப் புத்தகம் தான் வேறு எந்த ஒன்றையும் விட பாதிக்கப்பட்டவர்களை மறதியிலிருந்து மீண்டெழச் செய்தது.

‘தி ரேப் ஆப் நான்கிங்’ முதலில் அமெரிக்காவிலும் பிறநாடுகளிலும் உள்ள சீனச் சமூகங்களின் உணர்வுகளைக் கொந்தளிக்கச் செய்தது, அதன் பிறகு அது பொது மக்களையும் சென்றடைந்தது. ஒரு சிறந்த விற்பனை நூலாக அது அரசியல் மற்றும் அறிவுலக அதிர்வலைகளை பசிபிக்கைக் கடந்து யப்பானிலும் சீனாவிலும் பெரும் எழுச்சியைத் தூண்டிவிட்டது. அந்தப் புத்தகம், அதைத் தொடர்ந்த அவரது விரிவுரைகள், பொது வெளியில் அது தோற்றுவித்த உரையாடல் மூலமாக நான்கிங் நகரத்தில் என்னதான் நடந்தது என்பதை நினைவில் கொண்டுவர உலகை நிர்ப்பந்தித்ததற்கு சேங் மிகப்பெரிய பங்கினை ஆற்றியுள்ளார்.

நாகரீகமே மிகவும் ஒரு மெல்லிய திசுவைப் போன்றதுதான். மனிதன் சிலநேரங்களில் வெளியில் சொல்ல முடியாத அளவுக்குத் தீமை பயக்கும் செயல்களை சில நொடிகளில் போகிறபோக்கில் செய்துவிட்டுப் போய்விடுகிறான். அவனுக்குள் இயல்பாக உள்ளுறைந்து இருக்கும் உணர்வு அதற்கு அனுமதித்துவிடுகிறது. அவனது சொந்தப் பாதுகாப்புக்கு எந்த அச்சுறுத்தலும் இல்லாதபோதும் கூட அவை நிகழ்ந்துவிடுகின்றன.

சேங்கைப் பொருத்தவரை, அந்த நூலை எழுதியது, “எனது வாழ்வில் பலவிடயங்களை உளக்காட்சியில் கொண்டுவருவதற்கு உதவியது. அது ஒருபோது மிகவும் அற்பமாகத் தோன்றிய விடயங்களைப் பெரும் மோதல்கள் அல்லது பிரச்சனைகளாகக் காட்டியது. அது வேறெங்கிலும் விட அமெரிக்காவில் உள்ள கருத்துச் சுதந்திரத்தை என்னை மதிக்கச் செய்தது. உலகில் மிகவும் சொற்பமான மக்களுக்கே இந்தச் சுதந்திரம் இருக்கிறது.”

அவர் இரவு நேரங்களில் கணினி முன்பு அமர்ந்திருக்கும் போது, அவர் தனது முகத்தைக் கைகளில் ஏந்திக்கொண்டு, சித்திரவதை மற்றும் கொலைகளுக்குப் பலியான ஒவ்வொரு தனிநபரையும் அவரது மனக்கண்ணில் காணும்போது, அவரது கன்னங்களில் கண்ணீர் வழிந்தோடியத்தைப் பலநேரங்களில் நினைவுகூர்கிறார்.

“ஒருவேளை, இப்போது அவர்கள் ஒருபோதும் மறக்கப்படாமல் இருக்கலாம்” என்கிறார் சேங்.

* * *

நன்றி - ரீடர்ஸ் டைஜஸ்ட் மே 1999

தமிழில் - கிரிஷ் மருது

Pin It

  “தமிழே யுலகத் தாய்மொழியென்று

 பறையடித் தோதிய பன்மொழிப் புலவன்

 சொல்லாராய்ச்சியும் தொல்லா ராய்ச்சியும்

 வல்லவன் ‘பைபிள்’ வழியே நடப்போன்

 மலையுப தேசமே கலையெனக் கொண்ட

 ஞானப் பிரகாச நாவலன் இலங்கை

 என்றும் போற்றும் எழிலார் வித்தகச்

 செல்வனைத் தமிழர் சிந்தித்து நிதம்

 புரிக தமிழ்ப்பணி பொலிக நல்லறிவே”

என சுவாமி ஞானப்பிரகாசரை கவியோகி சுத்தானந்த பாரதியார் பாராட்டி புகழ்ந்து கவிதை பாடியுள்ளார்.

தமிழ் மொழிக்கும், கிறிஸ்துவ சமயத்திற்கும் ஈடில்லாச் செவை புரிந்தவர். கிறிஸ்வத்துடன் தமிழியும் வளர்த்தார். தமிழ் அவரால் வளர்ந்தது, சிறப்புற்றது, புதுப்பொலிவுற்றது.

Swami Gnanapirakasarசுவாமி ஞானப்பிரகாசர் தமிழ் ஆராய்ச்சியிலும், வரலாற்று ஆராய்ச்சியிலும் ஈடுபட்டு உழைத்தார். அறிவும், ஆற்றலும்;, சிந்தனைத் தெளிவும் அவரது ஆராய்ச்சியில் மிளிர்வதை அறிஞர் உணருவர்.

சுவாமி ஞானப்பரகாசர், வரலாறு, அரசியல், மானிடவியல், சமூகவியல், எழுத்துமுறை, சொல்லொற்றுமை, இடப்பொயர்கள், சமய வரலாறு, சமய வழிபாடுகள், பழக்க வழக்கங்கள் முதலியவற்றினை அடிப்படையாகக் கொண்டு தமது ஆராய்ச்சியினை மேற்கொண்டார்.

சுவாமி ஞானப்பிரகாசர், மொழியின் வரம்பாக மட்டுமே இருந்த இலக்கண உலகை ஆராய்ச்சி உலகாக மாற்றியமைத்தவர்.

மண்ணோடு மண்ணாகப் புதையுண்டு கிடந்த திராவிட நாகரிகம், பண்பாடு, கலாச்சாரம் என அனைத்தையும் தமது ஆய்வு நூல்கள் மூலம் அகிலத்துக்கு வெளிப்படுத்தியவர் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்.

கத்தோலிக்க தேவாலயங்களில் தமிழில் செபம் செய்தல் வேண்டுமெனத் தீர்மானிக்கப்பட்ட போது, செபங்களை தமிழில் மொழிபெயர்த்து அளித்தவர் சுவாமிஞானப்பிரகாசர்.

சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் ஈழத்தில் யாழ்பாணத்துக்கு அருகில் உள்ள மானிப்பாய் என்னும் ஊரில் சுவாமி நாதப்பிள்ளை –தங்கமுத்து வாழ்வினையருக்கு 30.08.1875 அன்று மகனாகப் பறிந்தார். பெற்றோர் சூட்டிய பெயர் வைத்தியலிங்கம், இவரது தந்தை, இவர் குழந்தையாக இருக்கும் போது திடீரென்று இறந்து விட்டார். இவரது தாய் கத்தோலிக்க சமயத்தைச் சார்ந்த தம்பிமுத்துப்பிள்ளையை மறுமணம் செய்து கொண்டார். இவரும் கத்தோலிக்க சமயத்தைத் தழுவி ஞானஸ்தானம் பெற்று ‘ஞானப்பிரகாசர்’ எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டார்.

அச்சுவேலியில் சூசையப்பர் திண்ணைப் பள்ளியில் கல்வி பயின்றார். இவருடையே வளர்ப்புத் தந்தையான தம்பிமுத்துப்பிள்ளையிடம் தமிழ்ச் செய்யுள், தமிழக வரலாறு, தமிழ் இலக்கணங்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தார்;. பின்னர் மானிப்பாய் மெமோரியல் பாடசாலையில் சேர்ந்து ஆங்கில மொழிக் கல்வி கற்றார்.

யாழ்ப்பாணத்தில் பத்திரீசியார் கல்லூரியில் தமது உயர்கல்வியை முடித்தர். இளம் வயதிலேயே தமிழ், வடமொழி, ஆங்கிலம் ஆகிய மொழிகளில் தேர்ச்சி பெற்றார்.

தமது படிப்பை முடித்த பின்னர் பெருந்தோட்டமொன்றில் கணக்காளராகப் பணிபுரிந்தார். பணிபுரிந்து கொண்டே இரயில்வே துறை பணிக்கான தேர்வெழுதி தேர்ச்சி பெற்று, கொழும்பு இரயில்வே தலைமையகத்தில் பணியில் சேர்ந்தார்.

இரயில்வேத் துறையில் பணிபுர்pந்தாலும், இவரது மனம் இறைபணியை நோக்கித் திரும்பியது. அதனால், இரயில்வேத்துறை பணியிலிருந்து விலகினார். பின்னர் யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள இறையியற் கல்லூரியில் சேர்ந்து, இறையியல் பயின்று தேர்ச்சி பெற்று 01.12.1901 அன்று குருவானார்.

ஞானப்பிரகாசர் ஊர்காவற்துறையில் குருவாக நியமிக்கப்பட்டார். அவ்வூரில் குருவாகப் பணியாற்றியபோது, மக்களிடம் நிதி வசூல் செய்து, புனித அந்தோனியார் கோவிலின் அருகில் ‘திரு இருதய வாசக சாலையை 1903 அம் ஆண்டு நிறுவினார். தமிழில் வெளிவந்த அனைத்து நூல்களிலும் ஒவ்வொரு பிரதியைக் கொண்டு நிறுவப்பட்ட இவ்வாசகசாலையே, வட இலங்கையில் இரவலாக நூல் வழங்கும் முதலாவது வாசக சாலையாகக் கருதப்படுகிறது.

பின்னர், யாழ்பாணத்து நல்லூரில் தங்கி நாற்பத்து மூன்று ஆண்டுகள் குருத்துவத் திருத்தொண்டு செய்தார். அதனால் ‘நல்லூர் ஞானப்பிரகாசர்’ என்று அழைக்கப்ட்டார். கிறிஸ்துவ சமயப் பணியாற்றியதுடன், ஏழை எளிய மக்களின் குழந்தைகளுக்கு கல்வி அளித்திட கல்வி நிலையங்கள் பல தோற்றுவித்தார்.

ஞானப்பிரகாசர் கிறிஸ்துவ சமயத் தொண்டு புரிந்து கொண்டே, தமிழ் மொழி, தமிழ் இலக்கியம், தமிழர் வரலாறு முதலியவற்றில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டார்.

ஞானப்பிரகாசர் பன்மொழிப் புலவர், மொழி நிபுணர். தமிழ், ஆங்கிலம், சமஸ்கிருதம், தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், இத்தாலி, பிரஞ்சு முதலிய 18 மொழிகளை படிக்கவும், எழுதவும், பேசவும் கற்றிருந்தார். சமஸ்கிருதம் மூலம் பிற ஆரிய மொழிகளை அறிமுகமாக்கிக் கொண்டார். சிங்கள மொழியின் வழி பாளி மொழியையும், மேலும் திபெத், பர்மிய, கூர்க்க மொழிகளையும் கற்றார். அவர் அறிந்த பிற மொழிகள் இலத்தீன், கிரேக்கம், போர்த்துக்கீஸ், டச்சு, ஜெர்மன் உட்பட 70 மொழிகளை அறிந்திருந்தார்.

ஞானப்பிரகாசர் கிருஸ்துவ சமய அனுசார நூல்கள், பிரசங்க நூல்கள், செப நூல்கள், வரலாற்று ஆராய்ச்சி நூல்கள், சமய வரலாற்று நூல்கள், மொழி ஆராய்ச்சி நூல்கள், மொழிபெயர்ப்பு நூல்கள் என நூற்றுக்கணக்கான நூலகளை எழுதி அளித்துள்ளார்.

யாழ்ப்பாண வைபவ விமர்சனம், தமிழரின் பூர்வ சரித்திரமும் சமயமும், தமிழரின் ஆதி இருப்பிடமும் பழஞ்சீர்திருத்தமும், தமிழ் அமைப்புற்றாதெவ்வாறு, திராவிட சொல்லிணக்கத்திற்கு சில விதிகள், யாழ்ப்பாணத்து தொல்குடிகள், தமிழரில் சாதி உற்பத்தி, தமிழ் மொழி ஒப்பியல் அகராதி, தமிழ் சொற்பிறப்பாராய்ச்சி, தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சி, பூர்வீக இந்திய வரலாறும் காலமும், யாழ்ப்பாண இடப்பெயர் வரலாறு, முதலிய தமிழர் வரலாறு முதலிய நூல்களையும் தமிழ் மொழி குறித்த ஆராய்ச்சி நூல்களையும் படைத்தளித்துள்ளார். ‘செகராசசேகரன்’ என்னும் நாவலை எழுதி அளித்துள்ளார்.

kings of Jaffna during the portuguers period, Histroy of Jaffna under the portugues and Dutch Rule, Ancient kings of Jaffna, Early History of Tamils and the religion, 0rigin of caste among the Tamils, Indian ancient Chronology and Civilization, Life from the Excavations of the Indus Valley, Early History of the Ancient popes, Catholicism in Jaffna, 25 years of catholic progress in the Diocase of Jaffna, Origin and History of the Catholic Church in Ceylon, Philosophical Saivaism or Saiva Siddhanta, Historical aspect of Christianity and Buddhism, How Tamil was built up, An English – Tamil Dictionary, Some laws of Dravidian Etymology, The Dravidian Element in Sinhalese, Root words of the Dravidian group of Languages, The Proposed comparative Tamil Lexicon முதலிய ஆங்கில நூல்களையும் எழுதி அளித்துள்ளார்.

மேலும், ஆண்டவர் சரித்திரம், சுப்பிரமணியர் ஆராய்ச்சி, பிள்ளையார் ஆராய்ச்சி, மிருகபலி ஆராய்ச்சி, மறுபிறப்பு ஆட்சேபம், சைவர் ஆட்சேப சமாதானம், புதுச் சைவம், புதுச் சைவமும் புலால் உண்ணாமையும், இலங்கை கத்தோலிக்கத் திருச்சபை வரலாறு, ஆதிகாலத்துப் பாப்புமார் சரித்திரம் முதலிய சமயத் தொடர்பான நூல்களை எழுதி வழங்கியுள்ளார்.

உபதேசியார் சந்தியாபிள்ளை நற்சரிதை, பரிமான் என். ஆர். முத்துக்குமாரு, Life of Cecilia Rasamma, Chryasanthus Daria முதலிய வாழ்க்கை வரலாற்று நூல்களையும் எழுதியுள்ளார்.

ஞானப்பிரகாசர் தமது வரலாறு மற்றும் தமிழ்மொழி ஆராய்ச்சி கட்டுரைகளை Ceylon Antiguary and Literary Register, Journal of the Ceylon Branch of the Royal Asiatic Society, Journal of the Mystic Society, Indian Historical Quarterly, Daily News, Times, Tamil Culture முதலிய ஆங்கில இதழ்களிலும், மதுரைத் தமிழ்ச் சங்க இதழான செந்தமிழ், ஈழத்து ஈழகேசரி, இந்து சாதனம், பாதுகாவலன் மற்றும் தமிழகத்திலிருந்து வெளிவந்த கலாநிலையம், கலைமகள், ஞாயிறு முதலிய இதழ்களில் கட்டுரைகள் எழுதினார்.

‘சத்திய வேதப் பாது காவலன்’, ‘குடும்ப வாசகம்’, அமலோற்பவ இராக்கினி தூதன்’ முதலிய மாத இதழ்களுக்கு ஆசிரியராகப் பணிபுரிந்தார்.

தமிழ் மொழியின் அடிப்படை பற்றியும், ஏனைய மொழிகளுடன் அதன் தொடர்பு பற்றியும் ஆராய்ந்து, அவரது காலம் வரை யாரும் எடுத்துரைக்காத, தமிழ் மொழிக்கு முதன்மை அளிக்கும் கோட்பாடு ஒன்றை நிறுவினார். இவர் கடும் முயற்சி செய்து, ‘தமிழ் மொழியின் சொற்பிறப்பு ஒப்பியல் - அகராதி’ என்ற நூலை எழுதி இரண்டு தொகுதிகள் வெளியிட்டார்.

ஒப்பியலாய்வினைச் சுவாமிகள் தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சியிலும், பண்டைத் தமிழர் வரலாற்றாய்விலும் பயன்படுத்தியுள்ளார். தமிழர் வரலாறறினை, ஆரியர், சீனர் குறிப்பாக ஆதிகால மேற்காசிய, எகிப்திய சமூகங்கள் முதலிய பிற வரலாற்றுடன் ஒப்பிட்டு ஆராய்ந்துள்ளார்.

“பழமையான சீர்திருத்தத்தினால் புகழ் படைத்தவர்களாய், உலகத்திலெல்லாம் அதி இனிமையான மொழிகளுள் ஒன்றைப் பயிலுகின்றவர்களாய், தென்னிந்தியாவைத் தங்கள் சுய பூமியெனக் கொண்டவர்களாய், பல நூற்றாண்டுகள் தொட்டு விளங்கியிருக்கின்றவர்கள் தமிழரோயாவர். அவர்களது பூர்வீகம் யாது. அவர்களது ஆதிச்சமயம் எத்தன்மையது என ஆராயும் இச்சிறுநூல்” எனத் ‘தமிழரின் பூர்வ சரித்திரமும் சமயமும்” என்ற நூலின் முகவுரையில் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் தமது ஆராய்ச்சி முடிவுகளை ஆங்கிலம் போன்ற பிற மொழியில் மட்டுமின்றிக் குறிப்பாகத் தமிழில் எழுதியுள்ளார். தமிழ் மொழி தக்க இடத்தினைப் பாடத் திட்டத்திலோ, சமூகத்திலோ பெற்றிராத காலத்தில், தமது தாய் மொழியான தமிழிலேயே ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

‘தமிழரின் பூர்வ சரித்திரமும் சமயமும்’ எனும் நூலில், பழந்தமிழ், ஆரியத் தொடர்புகள், பழைய தமிழ் நூல்கள், பழந்தமிழர் மத்தியில் நிலவிய சமூக நிலைமைகள் முதலியவைகள் குறித்து ஆராய்ந்து விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.

மொழி ஆக்கத் துறையில் அவரது தனிப்பெரும் சாதனை, அவர் எழுதி அளித்த ‘சொற்பிறப்பு ஒப்பியல் அகராதி’ ஆகும்.

“திராவிட மொழிகளிலுள்ள வேர்ச் சொற்கள் வெற்றொலிகள் அல்ல. அவை அனைத்தும் பொருள் பொதிந்த மொழிகள் என்பதை நிறுவியுள்ளார். தமிழ்ச் சொற்களுக்கு மிக எளிதாக சமஸ்கிருத வேர்ச்சொற்களை மூலமாகக் காட்டுவது ஒரு சம்பிரதாயம், இதையொட்டியே உலகம், கலை, நகுலம் போன்ற பல சொற்களுக்கு சமஸ்கிருதர்தாது காட்டப்பெற்றன. சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் இச்சொற்களுக்கெல்லாம் தமிழ் வேர்ச் சொற்களை ஆராய்ந்து காட்டியுள்ளார்” எனப் பேராசிரியர். மாஸ்கரேனஸ் பதிவு செய்து உள்ளார்.

‘இதற்கு முன்பு தமிழ் அகராதி செய்தோர் எல்லாம், ஒவ்வொரு சொல்லிற்கும் உரிய பொருளை ஆராய்ந்து மேலும், மேலும் சிறப்புற விளக்கினரே அன்றி, சொற்களுக்குப் பிறப்பிடமாய் நின்ற அடிகளை முறைப்படி தேடிக் கண்டு அவற்றின் கீழ் உள்ள கிளைச் சொற் கூட்டங்களை அமைத்தவரல்லர். அது மட்டும் அன்று, தமிழடிகளை அறுதியிடுவதற்கு உரிய கட்டளைகளை வகுப்போரும் எக்காலத்தாவது தோன்றியிராமையால், தமிழிற்கு அடிகள் தாம் உளவா, என்ற ஐயுறவிற்கும் இடம் உண்டாயிற்று. ஆயிரத்தில் ஒரு தமிழ்ச் சொற்கு அடியொன்று இருப்பதாக ஆசிரியர் சிலர் ஆங்காங்குக் குறித்தறிந்தது உண்மையே. ஆயினும், தமிழ்ச் சொற்றொகுதி முழுதும் ஒரு சில தலையடிகளிலே நின்று முளைத்துக் கிளைத்துள்ளது எனும் உண்மை இதுவரையிலும் பிறரால் நிலைநாட்டப்படாதது ஆயிற்று. அதனால், பிறமொழிகளோடு தமிழுக்கு உள்ள ஒப்பியலைத் தெளிவித்தல் பற்றி கூறவும் வேண்டுமல்லவா, ஆகையினால் ‘சொற்பிறப்பு – ஒப்பியல் தமிழ் அகராதி’ எழுந்தது என்க” என இந்நூல் உருவானதற்கான தேவையை தெளிவுபடுத்தியுள்ளார் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்.

‘தமிழ் அமைப்புற்ற வரலாறு’ (How Tamil was Built up) என்ற நூல் தமிழ் சொற்களின் உண்மைப் பிறப்பை விளக்கும் நூலாகும். மேலும், இந்நூலில் தமிழ் சொற் தொகுதிகள், இடம் பற்றிய பெயரீடு, முதற் சொல்லடிகள், வழிச் சொல்லடிகள், சொல் அர்த்தங்கள் விரிந்த விசித்திரம், பிரதிப் பெயர்கள், பெயர் விகுதிகள், வேற்றுமை உருபுகள், காலங்காட்டும் இடைநிலைகள், செயவெனச்சம், வியங்கோள், எதிர்மறை, பிறமொழிகளிற் தமிழடிகள் முதலிய தலைப்புகளில் ஆராய்ச்சி கட்டுரைகள் எழுதியளித்துள்ளார் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்.

தமிழ்ச் சொற் பிறப்பாராய்ச்சி (Studies in Tamil Etymology) என்னும் நூலில் தமிழ் அடிச் சொல் இயல்பு, வழிச் சொல்லாக்கக் கட்டளைகள், மேலும் நான்கு கட்டளைகள், சொற்சிதைவு, பொருள் வேறுபாட்டு முறை, ஆரிய மொழிகளில் வழிச் சொல்லாக்கம் முதலிய ஆராய்சி கட்டுரைகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

சுவாமி ஞானப்பிரகாசரின் இந்து சமய வரலாற்று விமர்சனத்தை சைவ உலகம் முற்றாக வெறுத்து ஒதுக்கியது எனக் கொள்ள முடியாது. தமிழகத்திலுள்ள பிரபலமான சைவ மடங்களில் ஒன்றான திருப்பனந்தாள் மடம் அவரை கௌரவித்தது. மேலும், இவரது, தமிழ்ச் சொற் பிறப்பாராய்ச்சி என்னும் நூலை வெளியிட நிதி உதவியும் வழங்கியுள்ளது என்பது வரலாற்றுச் செய்தி.

சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் எழுதி அளித்துள்ள ‘தருக்க சாத்திரச் சுருக்கம்’ என்னும் நூல், “குறித்து இக்கால அவசியத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்வதோடு, புதிய ஆரம்ப நூலாக தருக்கம் பயிலும் மாணவர்களுக்கு பாடப்புத்தகமாய் இடம் பெறத் தகுதியும் சிறப்பும் பெற்றிருக்கிறது. சுவாமியின் பன்மொழி ஆராய்ச்சியும், தமிழ் அமைப்புற்ற வரலாற்றை அறிந்த சிறப்பும், ஆங்கிலச் சொற்களுக்கேற்ற புதுச் சொற்களைப் பெய்து எழுதக்கூடியதாயிற்று” என அக்காலத்தில் இலங்கையில் கல்வி உயர் அதிகாரியாகப் பணிபுரிந்த உவாட்சன் பாராட்டியுள்ளார்.

                இந்திய பூர்வீக வரலாற்றினை ஆராய்வதில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்த ஸ்பானிய கிருத்துவ சமயத்துறைவியும், மும்பை பல்கலைக் கழக வரலாற்றுத் துறைப் பேராசிரியரும், இந்திய புதை பொருளாராய்ச்சிக்குக் கழகத் தலைவருமான ஹெராஸ் சுவாமி, ஞானப்பிரகாசர் அடிகளாருடன் இணைந்து, சிந்து சமவெளி நாகரிகம் பற்றிப் பல ஆய்வுகளை மேற்கொண்டு, இந்நாகரிகம் திராவிடருக்கே முற்றிலும் சொந்தம், திராவிடரின் தனிப்பெரும் சொத்து என உலகிற்கு உணர்த்தினார்.

                அறிஞர் ஹெராஸ் பாதிரியார், சிந்து சமவெளியின் 4000 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட கல்வெட்டுகளை படித்தறிவதில் தமக்கு ஏற்பட்ட ஐயங்களைத் தீர்த்துக்கொள்ள இந்தியாவிலிருந்து 1936 ஆம் ஆண்டு யாழ்ப்பாணத்திற்குச் சென்று சுவாமி ஞானப்பிரகாசரைச் சந்தித்தார். அறிஞர் ஹெராஸ் பாதிரியார் எழுதியுள்ள ‘இந்து மெதித்தேரேனியன் பண்பாடு’ என்னும் நூலில், “நான் உண்மையில் சுவாமி ஞானப்பிரகாசருக்குப் பெரிதும் கடமைப்பட்டவன் ஏனெனில் மொழி ஆராய்ச்சியைக் கொண்டு அவர் புரிந்த பேருதவிகள் நான் அதிக தவறுகளை விடாமல் பெரும்பயன் அளிக்கத்தகனவா யின எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

                சுவாமி ஞானப்பிரகாசரின் தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சி முடிவுகள்: எந்தமிழ் மொழியில் ஆதிச்சொல்லடிகள் பெரும்பான்மை அரைகுறையின்றி நிலவுகின்றன. எனவே, அவைதான் ஏனைய மொழிகளின் அடிப்படையான சொற்பகுதிகளின் உண்மை உருவமாதல் வேண்டும். அம்மொழிகளின் பண்டைச் சொற்களை நுண்மதியால் ஆராய்ந்து ஒப்பு நோக்கிக் காண்பதுண்டாயின் யாங்கூறியது மெய்யுரையாகாமல் போகாது என்பது எனது துணிபு” என அறிவித்தார்.

சுவாமி ஞானப்பிரகாசரின் தாய் மொழிப்பற்று: “என்னே எந்தமிழின் சொல்லமைப்பு மாட்சி! ஒவ்வோர் சொல்லையும் படிக்க – ஆராய ஆராய – நம்முன்னோர் நமது தீம்மொழியை எத்துணை அறிவு விளங்கப் புனைந்து வைத்துள்ளனர் என்ற புதுமையைக் கண்டு கழிபேருவகை எய்துகின்றோமே! இத்தகைய அருமந்த மொழியைக் பயிலுவதைக் கைவிட்டு, இம்மொழியிடத்தில் ஐயம் ஏற்று வாழுகின்ற பிற மொழிகளையே தேடிப் பயில்வோரும் தமிழ் அன்னையின் நன்மக்கள் ஆவாரா”? “அமிழ்தினும் இனியது என அறிஞர் போற்றும் எம் அரிய தமிழ் மொழியின் கட்பொருந்திய அழகுகளுள் ஒன்று யாதெனில், அதன் பயனூற்றுத் தொகைப்பட்ட சொற்களின் பெரும்பாங்கானவை தம்முள் இனங்கொண்ட கூட்டங் கூட்டமாய் இயலுதலாம்” எனப் பெருமையுடன் பதிவு செய்துள்ளார்.

                சுவாமி ஞானப்பிரகாசரின் நூல் வாசிப்பு குறித்த முன்வைப்பு: “இத்தேசத்து வாலிபர் பலர் பள்ளிக்கூட படிப்பு முடிந்தவுடன் படிப்பெல்லாம் முடிந்ததென்று எண்ணினாற் போல் ஏடுகள், புத்தகங்களைக் கட்டிச் பூச்சிகள் வாசிக்கும்படி வைத்துவிடுவது வழக்கம். வாலிபரே! உங்கள் படிப்பும் இதோடு முடிந்துவிட்டதென்று எண்ணாதிருங்கள். பள்ளிக்கூட படிப்பு முடிந்த பின்பு நீங்கள் வாசிக்கும் வாசிப்பினால்தான் இந்த விதை முளைத்து வளர்ந்து பூத்துக் காய்த்துக் கனிய வேண்டும். ஆகையால் வாசிப்பைக் கை நெகிழாதிருங்கள்”. என வாசிப்பின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தியுள்ளார்.

                சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் ‘நடமாடும் நூலகம்’ என்று அழைக்கப்பட்டார். பல மொழிகளிலும் காலத்துக்கு காலம் வெளிவந்த நூல்கள், இதழ்கள் மற்றும் வெளியீடுகள் அனைத்தும் அவரது நூலகத்தில் இடம் பெற்றிருந்தது.

                சுவாமி ஞானப்பிரகாசர், இலங்கை யாழ்ப்பாண வரலாற்றுச் சங்கத்தின் சிறந்த அறிஞராக விளங்கினார். அச்சங்கத்தின் துணைத் தலைவராகவம், தலைவராகவும் செயற்பட்டார்.

                இலங்கை அரசு சுவாமி ஞானப்பிரகாசரை வரலாற்றுச் சுவடிகளின் ஆய்வுக் குழு உறுப்பினராக நியமித்தது. யாழ்ப்பாண ஆரிய திராவிட பாஷாபிவிருத்திச் சங்கத்தின் துணைத் தலைவராகப் பணியாற்றினார்.

                இலங்கைப் பல்கலைக் கழக மூதவை உறுப்பினராகவும் தொண்டாற்றியுள்ளார். ஆசிய அரசவையின் இலங்கைக் கிளையின் உறுப்பினராக செயற்பட்டார்.

                “சுவாமி ஞானப்பிரகாசரும், சுவாமி விபுலாந்த அடிகளும் துறவிகளாயிருந்து கொண்டு மொழிப் பற்றுடன் பணிபுரிந்தவர்கள். அதே வேளையில் சமயப் பணியே தமது பிரதான குறிக்கோள் என்பதையும் மறக்காதவர்கள். ஒப்பியல் நோக்கில் ஆய்வுகளை நிகழ்த்தியவர்கள். தமிழியலுக்குப் பல வழிகளில் வளந்தேடியவர்கள். தமது சுய முயற்சியின் வலுவினால் மரபுவழித் தமிழறிஞர்களின் மதிப்பைப் பெற்றவர்கள். இறுதியில் மரபுவழித் தமிழ்க் கல்வியாளராகவே கருதப்படும் அளவிற்கு அக்கல்வியின் விழுமியங்களோடு தம்மை இணைத்துக் கொண்டவர்கள்” என மார்க்சிய இலக்கியத் திறனாய்வாளர் பேராசிரியர் கலாநிதி க.கைலாசபதி தமது ஆய்வில் பதிவு செய்துள்ளார்.

                சுவாமி ஞானப்பிகாசரின் அறிவு, ஆராய்ச்சி, செயல்திறன் ஆகியவற்றினைப் பாராட்டி ஜெர்மனி நாட்டு அரசு அவரைக் கௌரவித்து, அவரது உருவம் பதித்த முத்திரை வெளியிட்டு பெருமைப்படுத்தியது. வெளி நாடொன்றில் இத்தகைய மதிப்பினைப் பெற்ற முதற்தமிழர் என்ற பெருமை சுவாமி ஞானப்பிரகாசரையேச்சாரும்.

                “கத்தோலிக்கத் திருப்பணிகளைத் தவிர்த்து, இவர் ஆற்றிய ஆக்கப்பணிகள் தமிழியற்பணிகள் - தமிழ்ப்பணி, வரலாற்றுப் பணி ஆகியனவற்றுக்குச் சமமான முக்கியத்துவம் அளித்து பாடுபட்டார்” என ‘ஈழகேசரி’ இதழ் புகழ்ந்துரைத்துள்ளது.

                “உரைநடையில் தமிழன்னையை உலவவிட்டு அழகு பார்;த்தவர்களும் கிறிஸ்துவக் குருக்களே. ஒப்பியல் இலக்கணத்தைத் தமிழுக்கு அறிமுகம் செய்து வளர்த்தவரும் அத்தொண்டர்களே; எவருமே செய்யத் துணியாத தன்னிகரற்ற தனிச்சேவையொன்றைத் தமிழுக்குக் கொடுத்துச் சென்றார் பன்மொழிப் புலவர் நல்லூர் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர்”என அருட்திரு சா.ம. செல்வரட்னம் புகழாரம் சூட்டியுள்ளார்.

                “அவர் திருமறை ஆசிரியராக இருப்பதுடன் வரலாற்று ஆசிரியராகவும், ஒப்பியல் மொழி வல்லுநராகவும், தமிழின் தொண்டையையும் ஒப்பற்ற தன்மையையும் எடுத்துக் காட்டும் வல்லுநராகவும் விளங்குகிறார். அவருடைய கடல் போன்ற புலமையைக் காட்டுவதற்கு அவர் யாத்த ‘சொற்பிறப்பு ஒப்பியல் தமிழ் அகராதி’யே போதிய சான்று” என ‘தமிழ்த்தூதுவர்’ தனிநாயகம் அடிகளார் சுவாமி ஞானப்பிரகாசருக்கு புகழாரம் சூட்டியுள்ளார்.

                “ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்தோன்றித் தமிழ்த் தாய்க்குத் தொண்டாற்றிய சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் பேரறிஞராவார். இவர் முற்றும் துறந்த முனிவராகச் சமயப்பணி செய்தாரெனினும் தமிழ் மொழிப்பற்றினைத் துறக்கவில்லை. தமிழ் மொழியின் பெரும் பழமையையும், தனிச்சிறப்பையும், நுட்ப அமைப்பையும் நுணித்துணர்ந்து உலகத்துக்கு எடுத்துக்காட்டினார். பிறர் இலகுவில் செய்ய முடியாத இத்தொண்டை செய்வதற்கு இரவு பகலாக அயராது உழைத்தார்.” என ‘செந்தமிழ்க்கலாமணி’ வித்துவான் க.பொ.இரத்தினம் தமது ஆய்வில் பதிவு செய்து உள்ளார்.

                கொழும்பு விவேகானந்தா மண்டபத்தில் 1936 ஆம் ஆண்டு, தமிழ்ச் சொற்பிறப்பையிட்டு சுவாமி ஞானப்பிரசாசருக்கு பாராட்டு விழா நடைபெற்றது. அவ்விழாவில் சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் ஆற்றிய உரையை செவிமடுத்த, அமெரிக்க நாட்டு அறிஞரான கொக்லர் “நீங்கள் அமெரிக்க நாட்டிலே பிறந்திருந்தால், உங்களைத் தலையில் தூக்கி வைத்துக் கொண்டு ஊர்கள் தோறும் சுற்றுவார்கள்” எனத் தமது உரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

                தமிழ்நாட்டுப் புலவர்களையும், ஈழநாட்டுப் புலவர்களையும் கொண்ட தமிழ்ப்புலவர் மன்றம் 1944 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதம், சுவாமி ஞானப்பிரகாசரின் ஒப்பற்ற தமிழ்ப் பணியையும், ஆராய்ச்சித் திறனையும் பாராட்டி நடத்திய விழாவில் அவருக்கு ‘சொற்கலைப் புலவர்’ என்னும் பட்டமளித்துச் சிறப்பித்தது.

                மேலும், அவ்விழாவுக்குத் தலைமை வகித்த தமிழ் நாட்டறிஞரான ‘நாவலர்’ சோமசுந்தர பாரதியார் தமது உரையில், “தமிழ்ச் சொற்கள் தழைத்தெழுந்த தகைமையைச் சரிவர ஆராய்ந்து, பல மொழி நூல் முடிவு கொண்டு விளக்கி, தமிழ்ச் சொற்களின் சிறப்பைக் கண்ட ஞானப்பிரகாசர் தமிழ்நாட்டில் சிலை அமைத்து புகழப்பட வேண்டியவர்” எனப் பாராட்டினார்.

                இலங்கை அரசு சுவாமி ஞானப்பிரகாசரை 22.05.1981 அன்று தேசிய வீரராகப் பிரகடனம் செய்ததோடு, அவரது உருவம் பொறித்த முத்திரை (அஞ்சல் தலை) ஒன்றையும் வெளியிட்டுச் சிறப்பித்தது.

                மறைநூல் வல்லுநராக, மொழி வல்லுநராக, மத போதகராக, மொழி ஆராய்ச்சியாளராக, பன்மொழி அறிஞராக, சிறந்த ஆசிரியராக விளங்கிய சுவாமி ஞானப்பிரகாசர் தமது எழுபத்திரெண்டாவது வயதில் 22.01.1947 அன்று இயற்கை எயிதினார்.

- பி.தயாளன்

Pin It

பிரான்சில் சென்ற நூற்றாண்டின் முதல் கால்கூற்றில் வரலாற்றினை எழுதுதலில் அன்னல் சிந்தனைப்பள்ளி தோன்றியது. அதற்கு முன்புவரை வரலாற்றில் கண்டுகொள்ளாமல் விடப்பட்ட தளங்கள் கண்டறியப்பட்டு அத்தளங்களில் இச்சிந்தனைப்பள்ளியின் ஆசிரியர்கள் தம் கவனிப்பைச் செலுத்தினர்.  அவ்வாறு கவனம் பெற்ற தளங்களில் கொள்ளையர் பற்றிய ஆய்வுமாகும்.  இதனை முதலில் ஆயத்தொடங்கியவர் இப்பள்ளியினைச் சார்ந்த Fernand Braudel. இரண்டாம் பிலிப் காலத்தின் மத்தியதரைக்கடல் நாடுகள் என்று தலைப்பிடப்பட்ட தம் நூலில் அய்ரோப்பாவின் கொள்ளையர் பற்றிய ஆய்வுக்குறிப்புகளைத் தந்துள்ளார். அதே சிந்தனைப்பள்ளியைச் சேர்ந்த Marc Bloch என்பவரும் Feudal Society என்ற தம் இரட்டைத் தொகுதி நூலில் கொள்ளையர் இயக்கத்தினை விளக்கியுள்ளார்.  அடுத்து Eric Hobsbawm கொள்ளையரை முதன்மை ஆய்வுக்களமாகத் தெரிவு செய்து நூல்கள் வெளியிட்டுள்ளார். அவருடைய ஆய்வுநூல்கள் வெளிவந்தவுடன் David Shulman தென்னிந்தியப் பின்புலத்தில் தமிழக வரலாற்றில் கொள்ளையர் பற்றி ஆய்ந்துள்ளார்.  David Arnold, William Blackburn போன்றோராலும் ஆய்வுகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.  என்றாலும், இம்மூவரின் ஆய்வுத்தடம் நா.வானமாமலையின் கட்டுமாணத்தில் நின்று உருவானது. என்றாலும், இப்புதிய ஆய்வுப்போக்கினைத் தொடங்கி வைத்தவர் அன்னல்பள்ளியினைச் சேர்ந்தோரே. ஆனால், இது மார்க்சிய சிந்தனையின் தொடர்ச்சியாகவே அமைந்துள்ளது. எப்படியெனில், எந்த ஒரு அரசும் வருவாய்த்துறைமூலமாக மக்களைக் கொள்ளையிடுகிறது என்று மார்க்ஸ் வரையறுத்தார். Eric Hobsbawm கொள்ளையர் கூட்டம் ஆட்சிக்கூட்டமக மாறியதனை எடுத்துக்காட்டுகளுடன் விளக்கியுள்ளார்.

robbery

கொள்ளையர் என்ற தமிழ்ச்சொல்லிற்கு Tamil Lexicon, DED இரண்டிலும் roberry, plunder என்று பொருள் அறியலாம். அதாவது ஒருவருக்குச் சொந்தமானப் பொருளினை அவரின் அனுமதியின்றி பறித்துக்கொள்ளுதல் என்று இதற்கு விளக்கம் கொள்ளலாம். அரசியல், ஆட்சித் தளங்களில் இதற்கு பல பொருள்களைத் திரட்ட இயலும்.

முன்னோடி ஆய்வுகள்

நிலமானியமுறை உருபெற்று வளர்நது வரும் தொடக்கக் காலங்களில் கொள்ளையர் இயக்கமும் தொடங்கியுள்ளது என்று Marc Bloch தம் நூலில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். தொடக்கத்தில் ஒருநாட்டின் படைவீரர்களே பிறிதொரு நாட்டின் கொள்ளையராக இயங்கியுள்ளனர் என்பதனைச் சான்றுகளுடன் நிறுவினார். காட்டாக கி.பி.890 இல் மத்தியதரைக்கடல் பகுதியில் புயற்காற்றில் கரையொதுங்கிய ஸ்பானிஷ் கப்பல் Saint-Tronez அருகே நின்றது. பகல் நேரங்களில் கப்பலில் பதுங்கிக் கொண்ட இக்கப்பல் பணியாளர்கள் இரவுநேரங்களில் அருகிலிருந்த கிராமங்களில் கொள்ளையிட்டனர். கிராமத்து மக்களைப் படுகொலை செய்தனர்.  மலைகளிலும், வனங்களிலும் ஒளிந்துகொள்வது அவர்களுக்கு ஏதுவாக அமைந்தது. இதே காலக்கட்டத்தில் அரபியர்கள் முட்புதர்கள் நிறைந்த/அடர்ந்த மலையுச்சிகளில் மறைந்திருந்தனர். நாட்டுபுறத்து மாவட்டங்களை (country districts) கொள்ளையிட்டனர். தொங்குபாறைகள் (abbeys) கொள்ளையர்கள் பதுங்கிக் கொள்ள ஏதுவாக அமைந்திருந்தன.

Navalesa என்ற இடத்திலிருந்த ஒரு மடாலயத்திலிருந்து தப்பியோடிய துறவிகள் சிலர் கி.பி.960 இல் கொள்ளையரால் கொல்லப்பட்டனர். ரோமிலுள்ள அப்போஸ்தலர்களின் சமாதிகளை தரிசிப்பதற்கு வந்த Anglo-Saxon பயணிகளை வழிபறி கொள்ளையர்கள் (920/921) அடித்துத் துன்புறுத்தியுள்ளனர். கி.பி.1000வது ஆண்டுகளில் ஸ்பெயினில் நிகழ்ந்த போர்களில் கடற்கொள்ளையும் திட்டமிட்டு நடத்தப்பட்டது. இதில், வழிபறி கொள்ளையரும் கலந்திருந்தனர். Sarcenes என்ற கொள்ளையர் கூட்டத்தின் ஊடுருவல் மேற்கு ஐரோப்பாவை நிலைகுலையச் செய்தது. இவர்கள் கி.பி.842 இல் Rhone பகுதிவரை சென்றனர். Arles நதிவரை சென்று நதியின் இருமருங்கிலும் அமைந்திருந்த கிராமங்களில் கொள்ளையிட்டனர். கி.பி.848 இல் கிரேக்க கடற்கொள்ளையர் Marseilles என்ற நகரினைக் கொள்ளையிட்டனர். கி.பி.972 இல் இத்தாலியிலிருந்து திரும்பிக்கொண்டிருந்த Clunny என்ற மடாலயத்தின் தலைவர் வழிபறித்திருடர்களால் பிடிக்கப்பட்டார்.  மடாலயத்துறவிகள் ஒரு கணிசமானத் தொகையினை அளித்தபிறகே அவர் விடுவிக்கப்பட்டார்.

கி.பி.11 ஆம் நூற்றாண்டில்கூட அரபிய கடற்கொள்ளையர் கிறித்தவர்களைப் பிடித்து அடிமைகளாக ஸ்பெயினுக்கு அனுப்பினர். கி.பி.1178 இல் Marseilles என்ற இடத்தில் நடத்தப்பட்ட கொள்ளையர் தாக்குதலில் பலர் அடிமைகளாகப் பிடிக்கப்பட்டனர். ரஷ்யாவின் ஸ்டெப்பி புல்வெளியில் அலைகுடிகளாக இருந்த இடையர்கள் திருடர்களாகவும் இருந்தனர். அவர்கள் தம்மைக் கொள்ளையராக ஆக்கிக் கொண்டனார்.

வரலாற்றின் ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் கொள்ளையர்கள் முற்றுகையிட்ட மக்கள்தொகையினரை துயரப்படுத்தாமல் இருக்க அவர்களிடம் பெருமளவு பணத்தினை வேண்டினர்;சில சந்தர்ப்பங்களில் அவர்களிடமிருந்து நிரந்தரமாக பணம் கேட்டுக் கொண்டேயிருந்தனர்.  Bavaria, Saxony போன்ற நிலப்பகுதிகள் அடிக்கடி இதுபோன்ற தொந்தரவிற்கு ஆளாயின. இதுபோன்றே Hungery எல்லைப்பகுதிகளில் மக்கள் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட பின் இரக்கமின்றி கொல்லப்பட்டனர்.

கொள்ளையர்கள், ஐரோப்பாவில் கோட்டை நகரங்களைத் (fortified towns) தாக்கினர். Pavia என்ற ஒரு முக்கிய நகரம் இவ்வாறு தாக்கப்பட்டது. கொள்ளையரைக் கண்டு கிராமவாசிகள் அஞ்சினர்; மடாலாயங்கள் பயந்தன.  ஒதுக்கமான நகரங்கள் தாக்கப்படன. நகரக்கொள்ளைகளில், சிறையிலடைக்கப்பட்ட நபர்கள் கைப்பற்றப்பட்டனர். இளம்பெண்கள், இளம்பையன்கள்தவிர அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர். பையன்களும், பெண்களும்கூட கொள்ளையர்களின் தேவைக்காக வைத்துக் கொள்ளப்பட்டனர்;அவர்கள் பெரும்பாலும் விற்கப்பட்டனர். கி.பி.954 இல் ஒரு கூட்ட நெரிசலில் பிடிக்கப்பட்ட ஒரு உயர்குடியினைச் சேர்ந்த பெண், நகர் ஒன்றில் விற்கப்பட்டார். பலர் Danube வட்டாரத்தில் பிடிக்கப்பட்டு கிரேக்க வணிகர்களிடம் விற்கப்பட்டனர்.  

மத்தியதரைக்கடலின் நிலப்பகுதியிலும், கடலிலும் நிகழும் banditry இன் பொதுவான கூறுகள் (many affinities) பல உண்டு என்பதனை Fernand Braudel தம் ஆய்வில் விளக்கினார். கொள்ளையர்கள் ஒரு திட்டமிட்டமுறையில் இயங்கியுள்ளனர் என்பார்.

கொள்ளையர்கள் உருவானதனை காலத்தால் கணக்கிட இயலாது.  எப்போது மக்கள் கடற்புரங்களில் வாழத்தொடங்கினார்களோ அப்போதே கொள்ளையர் கூட்டமும் உருவானது. இவர்களை அழிக்கமுடியவில்லை. கொள்ளையர்கள் இன்றும்கூட இயங்குகின்றனர்.  கால ஓட்டத்தில் இவர்கள் தம் பெயரினையும், தம் அமைப்பினையும் மாற்றிக்கொள்கின்றனர். இவர்கள் Malandrini, Masuandieri, Funorusciti bandit என்று பலவாறாக அழைக்கப்பட்டுள்ளனர். Masuandieri என்பவர் உண்மையில் கூலிப்படையினர்.  Funorusciti என்பவர் கொள்ளையர். விளக்கமான பொருளில், இவர்கள் அனைவருமே கொள்ளையர். இவர்களை misfit, rebel against society எனச் சுட்டலாம் என்று Fernand Braudel மதிப்பிடுவார். கொள்ளையரின் துன்பத்திலிருந்து மத்தியதரைக்கடலின் எந்தப்பகுதியும் தப்பவில்லை. Anatolia, Calabria, Albania போன்ற பகுதிகளில் பலவகையான கொள்ளையர் இயங்கினர்.

கொள்ளையர் இயக்கம் வெவ்வேறு முகம்கொண்டு அரசியல், சமூகம், பொருளியல், தீவிரவாதம் போன்ற தளங்களில் தொழிற்பட்டது. இடைக்காலத்தில், Alexandria, Egypt, Damaascus, Allepe போன்ற நகரங்களின் வாயில்களில் Naples நகரினைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் கொள்ளையரைக் கண்காணிக்க காவற்கோபுரங்கள் அமைக்கப்பட்டன. ஸ்பெயினில், தபால்காரர்கள் வழிபறி செய்யப்பட்டனர்.  Portugal, Venice, Italy முழுவதும் Ottoman பேரரசு முழுவதும் கொள்ளையர் இயங்கினர். சிறு சிறு குழுக்களாக இயங்கினர்.  சிறுபடை போல் இயங்கிய இக்கொள்ளையர் அரசுகளுக்கு எரிச்சலை ஊட்டியது. ஆனால், இவர்களுக்கு மக்களின் ஒத்துழைப்பு இருந்தது.  இவர்கள் சிரமமின்றி Catalan Pyreness முதல் Granada வரையும் Albania முதல் Black Sea வரையும் இயங்கினர்.

Fernand Braduel, Bandit and the State என்ற தலைப்பில் கொள்ளையர் பற்றி ஆய்ந்தார். இவர்கள் நிறுவன அரசுகளுக்கு எதிராக வஞ்சம் தீர்க்கும் நோக்குடன் இயங்கினர் என்று அறிந்தார். அவர்கள் அரசியல், சமூக கட்டமைப்பினைக் காப்பவராகக் கருதப்பட்டனர்.  இவர்கள் கொடூரமான அரசுகளை (vile governments) எதிர்த்தனர். இத்தாலியின் மத்திய குடியரசுகள் (medieval republics) இது போன்றுதான் இயங்கின.  Sicilly இல் கொள்ளையர்களுடன் பார்வையற்ற பாடகர்களும் இருந்தனர். இவர்கள் urvi என்று அழைக்கப்பட்டனர். இப்பாடகர்கள் ஒரு எளிய வயலினைக் கொண்டு (a kind of small, dustry violin) பாடல்களை இசைத்தனர். இவர்களின் இசைப்பாடல்களை இசைப்பதற்கு மக்கள் கூட்டமாகக் கூடினர். இதுபோன்ற கொள்ளையர் கூட்டம் Spain னின் Andulasia பகுதியில் மிக எளிதாக Heroes என்ற அளவிற்கு உயர்ந்தனர். Yugoslav, Romania மொழிகளில் நாட்டுப்புறப்பாடல்களில் Haiduks என்ற கொள்ளையர் பற்றிய கதை உண்டு. கொள்ளையர்கள் தவறுகளைத் திருத்தும் நபர்களாக (righter of wrongs) கருதப்பட்டனர். ஆளும் வர்க்கத்திற்கு எதிராகவும், நீதியை நிலை நிறுத்துவதற்கும் எங்கும் வஞ்சம் தீர்ப்பதற்கும் கொள்ளையர் இயங்கினர்.  Calabaria என்ற பகுதிலிருந்த ஒரு கொள்ளையர் நீதிமன்றத்தில் தாம் செல்வந்தர்களின் சொத்துகளை கொள்ளையடித்து அவற்றை ஏழைகளுக்குத்தரும் Robinhood என்று பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டார். இவர் நாள்தோறும் ஜெபமாலை வைத்திருக்கும் சாமியாரிடமும், கிராமப்பூசாரியிடமும் ஆசிபெற்று வந்தார். தனிப்பட்ட தமக்கு வேண்டிய நீதியை நிலை நாட்டுதற்கு தம் முப்பது வயதிற்குள் முப்பது பேரினைக் கொன்றார்.

கொள்ளையர்கள் பெரும்பாலும் அரசு அதிகாரம் வலுபெற்றிராத நிலப்பகுதிகளில் இயங்கினர்.  மலைகள் நிறைந்த பகுதியில் அரசுபடைகள் இயங்கமுடியாது.  அங்கு ஆளும் உரிமையினை நிலைநாட்டுதற்கு இயலாது.  இவர்கள், பெரும்பாலும் இருநாடுகளிடையிலான எல்லைப்பகுதிகளில் இயங்கினர். காட்டாக, 16 ஆம் நூற்றாண்டில் கொள்ளையர்கள் Venice, Turkey இடைப்பட்ட நிலப்பரப்பில் இயங்கினர். 1561இல் கொள்ளையரை ஒடுக்கும் பொருட்டு கூட்டு முயற்சி மேற்கொள்வதற்காக France இன் அரசர் Philip II டன் உடன்பாட்டு முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஆனால், இது வெற்றிபெறவில்லை.  Rome, Naples என்ற இரு அரசுகளும் இதுபோன்றதொரு ஒப்பந்தத்தினைச் செய்தன.  ஆனால், அது நடைமுறைப்படுத்தப்பட வில்லை. Venice கொள்ளையர்களால் பாதிக்கப்டும்போது Naples நகருடன் 1572;1580 களில் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது. இதன்படி, இவ்விரு அரசுகளும் தங்கள் எல்லைப்பகுதியில் ஆறு மைல் தொலைவு அளவிற்கு குற்றவாளிகள்மேல் நடவடிக்கை எடுக்கலாம் என்று ஒத்துக்கொண்டனர். 1578 இல் Marquis of Montesar Calabrian பகுதியிலுள்ள கொள்ளையரை ஒடுக்கும் நடவடிக்கையில் Malta, Lipari Islands போன்ற அரசுகளுக்கு முன்கூட்டியே செய்தியனுப்ப்பட்டது.  ஆனால், நாடுகளிடையேயான இதுபோன்ற பேச்சுவார்த்தை தேசிய இறையாண்மையினை (national soverignty) இழுத்ததால் நாடுகளிடையேயான நம்பிக்கையற்ற தன்மையினை உருவாக்கியது. குற்றவாளிகளை பரிமாறிக்கொள்வது அத்திபூத்தாற்போல் நடந்தது; சிறைக்கைதிகள் பரிமாறிக்கொள்ளப்பட்டனர்.  இது போன்றதொரு பரிமாற்றத்தில் Rizzodi Scponara என்ற Naples, Sicily பகுதிகளில் 25 ஆண்டுகளாக கொள்ளைசெய்து வந்தவர் விசாரணைக்கு அழைத்துவரப்படும் வழியிலேயே நஞ்சுவைத்து கொல்லப்பட்டார்.

ஒவ்வோர் அரசும் தம் தம் நிலப்பிரதேசத்தினை சட்டப்படி பாதுகாக வேண்டும். ஆனால், இது எளிதன்று.  கொள்ளையர்கள் ஆழமாக வேர்விட்டுள்ள பகுதிகளில் இதற்கு சாத்தியமே இல்லை. 1578 இல் Naples ஆட்சியாளர், Calabria வின் கொள்ளையர் தலைவர்மேல் தாக்குதல் தொடுத்தார். இக்கொள்ளையர் விளைநிலங்களை அழித்தார்.  வழிபயணிகளைக் கொன்றார். சாலைகளில் தடைகளை உருவாக்கினார்.  இவரால் தேவாலயங்களின் புனிதம் அபுனிதமாக்கப்பட்டது. பணத்திற்காக ஆள்களைக் கடத்தினார்.

 Spain னில் கொள்ளையரை ஒடுக்குவதற்காக expeditionary force என்ற படை உருவாக்கப்பட்டது. குதிரைப்படை கொண்ட இவர்கள் கொள்ளையரை ஒழிப்பதற்கு உருவாக்கப்பட்டனர். ஒரு கொள்ளையரின் தலைக்கு 30 ducats எனும் ஸ்பானிய பணம் அறிவிக்கப்பட்டது; கொள்ளையர் தலைவருக்கு 200 ducats அறிவிக்கப்பட்டன.  Don Pedro என்ற expeditionary force ன் தலைவர் 17 கொள்ளையரை கொன்று அவர்களின் தலைகளை Naples நகரின் வாயில் கதவில் சொருகிவைத்தார்.  சிலர் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர். மாரிக்காலத்தில் எடுக்கப்பட்ட இம்முயற்சி சரியாக பலனளிக்கவில்லை. கி.பி.1580 இல் வெனிஸ் நகரின் வணிக முகவர் அரசாங்கம் முழுவதும் கொள்ளையர்கள் மலிந்துள்ளனர் என்று குற்றம் சாட்டினர்.

மேற்சொல்லப்பட்ட Fernanad Braduel, Marc Bloch என்ற இரு அறிஞர்களின் கொள்ளியர் பற்றிய குறிப்புகளின் அடிப்படையிலேயே Eric Hobsbawm கொல்ளியர் பற்றிய ஆய்வினை தொடார்ச்சியாக மேற்கொண்டார். அவை கீழே தரப்படுகின்றன.  இக்கருத்துகள் அவர் எழுதிய இரு நூல்கலில் இருந்து ( Primitive Rabales , Bandits ) எடுக்கப்பட்டன

கொள்ளையர் : ஒரு சமூக விளக்கம்

          கொள்ளையர் இயக்கம் வேளாண்சமூகத்தின் வாழ்க்கைத் திட்டமன்று; சில சூழல்களில் இருந்து தப்பிக்கவே இவ்வியக்கம் வேளாண்குடிகளுக்கு சுய உதவியாக அமைகிறது.  பொதுவாக, கொள்ளையர்கள் தாமாக முன்வந்து சரணடைவர். அவர்கள் வேளாண்மை தவிர வேறு தொழில் அறியாதவர்.  அவர்கள் இயக்கவாதிகள் (activists); கருத்தியலாளர்கள் (not ideologists) அன்று.  அவர்கள் தேவதூதர்களும் அன்று. அவர்களின் இயக்கப்போக்கினின்று எவ்வித அரசியல், பொருளியல் திட்டங்களையும் சிந்தனைகளையும் பெற இயலாது.

கொள்ளையர்:ஆய்வின் தேவை

          கொள்ளையரை கிரிமினல் கொள்ளையர் சமூகக்கொள்ளையர் என்று தனித்தனியே பிரித்து ஆராய்ச்சி செய்ய இயலாது. சமூகக் கொள்ளையர்கள் என்று அடையாளம் காட்டப்பட்டவர்கள் தம் தம் சமூகத்தில் ஆழ்ந்த தாக்கத்தினை உருவாக்கவில்லை.  ஆனால், குற்றக்கொள்ளையர்கள் Robinhood போன்று ஒரு படிமத்தினை உருவாக்குவர்.  வணிகர், செல்வச்செழிப்புள்ள பயணிகள், எழைகளை இரக்கமற்று தாக்கும்போது, ஏழைகளுக்கு Robinhoods உதவிசெய்வர். எனவே, சமூக, பொருளியல், வரலாற்று ஆய்வாளர்களுக்கு கொள்ளையரின் சமூகக் கட்டமைப்பு பற்றி அறிவது முக்கியமானது. பெரும்பாலான கொள்ளையர்கள் கதைகளிலும், பாடல்களிலும் விதந்து பேசப்படுகின்றனர்.  அவர்களின் பெயர் விபரங்கள் பற்றி ஓரளவே குறிப்புகள் கிடைக்கின்றன. கொள்ளையர் பற்றிய புனைவுகளில் யதார்த்தம் இரண்டாம் இடம் பிடிக்கும்.  இவர்களைப்பற்றி ஆவணக்காப்பகங்களில் சான்றுகள் கிடைப்பது அரிது. அரசியல் ரீதியாக சமூகக்கொள்ளையர்கள் பற்றிய வரலாறு ஒரு நாடகத்தன்மை வாய்ந்த்து. அரசர்களும், பேரரசர்களும்கூட கொள்ளையராகத்தான் வாழ்க்கையினைத் தொடங்கினர்.

கொள்ளையரின் நோக்கம்

            அச்சமூட்டி மக்களையும், மூலவளங்களையும் கைப்பற்றுவதே சமூகக்கொள்ளையரின் நோக்கம். எனவே, இவற்றை ஆட்சி, அதிகாரம், அரசு, என்ற பின்னணையில் அறிதல் நலம். நாட்டுபுறப்பகுதிகளில் இவ்வேலையினை நிலவுடைமையாளரும், ஆயர்குடிகளும் செய்துவந்தனர்.

கொள்ளையர் பற்றிய பாடல்கள்

          கொள்ளையர் பற்றிய பாடலுக்கும், கதைப்பாடலுக்கும் இடையே இருவித சிக்கல்கள் உண்டு. முதலில், அதாவது அவர்களை அரசியல் அளவிற்கு உயர்த்தி அவர்களுக்கு சமூக மரியாதையினை உருவாக்குவது. அதாவது, Robinhood என்ற பாத்திரத்தினை Huntington பிரபுவாக உயர்த்திப் பார்ப்பது. இரண்டாவதாக, கொள்ளையரை ஆளுமையுள்ள ஒரு பெரியமனிதர் அளவிற்கு உயர்த்துவது.  ஆனால், உண்மையிலேயே Hungerian வேளாண்கொள்ளையர்கள் Sandor Rosa, SobryJoszi என்ற இருவரும் பெருமை வாய்ந்த பழைய குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர்.

கொள்ளையரின் தோற்றம்

கொள்ளியரின் ஆடை அணிகலன்கள்:

புகழ்பெற்ற கொள்ளையர் Lampiqo வின் ஆடை அணிகலன்கள்

Hat: தொப்பி, தோலினால் செய்யப்பட்டது. இது ஆறு சாலமன் நட்சத்திர வடிவங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கும்.

Neck kerchief : கழுத்துத் துணி. இது பூவேலை செய்யப்பட்ட சிவப்புநிற பட்டுத்துணி.

Blanket: தரைவிரிப்பு. இது அச்சிடப்பட்ட calico linen with cotton.

Sandals:நன்கு தரமாக செய்யப்பட்ட ஒரு ஜோடி செருப்பு.

கொள்ளையர் வகைகள்

கொள்ளையர் மூன்றுவகைப்படுவர்

I Noble robbers or Robinhoods :இவர்கள் நற்கொள்ளையர் என்று அழைக்கப்படுகின்றனர்.

II Haiduks:தொழில்முறை திருடர்கள்

III Terror bringing avengers :இவர்கள் பழிவாங்கும் கொள்ளையர் என்று வகைபடுத்தப்படுவோர்.

ஆனால், இவர்களிடையே பொதுத்தன்மையினை வரையறுக்க இயலாது.

கொள்ளையர் பற்றிய வரையரை 

  • இவர்களின் சட்டமீறுதல் குற்றவிழைவினால் உருவாகவில்லை; அநீதியால் பாதிக்கப்பட்டதால் உருவானது.
  • தவறுகளை திருத்துபவர்.
  • செல்வரிடம் எடுத்து எளியோரிடம் தருபவர்.
  • அவர்கள் யாரையும் கொள்வதில்லை;தற்காப்பிற்கும் பழிவாங்குதலுக்கும் சிலரைக் கொல்வர்.
  • பழிவாங்குதலில் இவர் மீண்டுவந்தால் இவர்கள் மக்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படுவர்.
  • இவர்கள் தம் மக்கள் கூட்டத்துடனேயே இருந்து அவர்களை விட்டு அகலாதவர்.
  • மக்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படுபவர், போற்றப்படுபவர், உதவி செய்பவர்.
  • உலகம் முழுவதும் இவர்கள் துரோகத்தால் காட்டிகொடுக்கப்பட்டு இறப்பர்.
  • இவர்கள் அரசர்களுக்கும், பேரரசர்களுக்கும் எதிரானவர்கள் இல்லை; ஆனால், வட்டாரத்தலைவர்களுக்கும், நாட்டாண்மைகளுக்கும் பண்ணையார்களுக்கும்எதிரானவர். 

இதனை விமர்சனமாக இப்படிக் கூறலாம். அதாவது பெரிய அதிகாரத்துடன் இணக்கம்; சம அளவு அதிகாரம் கொண்டவர்களுடன் பிணக்கம். அதாவது ஒரு புறம் அனுசரணை; மறுபுறம் கோரோசணை.

Noble Robbers சமூகநலக் கொள்ளையர்

            இவர்கள் தனிமனிதரை துன்புறுத்துவது இல்லை;கூட்டமாக இருப்பவரை கொள்ளையடித்தனர். இவர்கள் எப்போதும் கொடுரமான கொள்ளையருடன் மோதுவர். போலந்தில் இருந்த Salapkk என்ற கொள்ளையர் தனிமனிதரை துயறுத்தியது இல்லை. ஏழைகளுக்கு உதவியுள்ளார்.  பள்ளிக்குழந்தைகளுக்கு இனிப்புகள் தருவார்.  வங்கியில் கொள்ளையடித்த பணத்தினை பொதுமக்கள் முன் கொட்டி எடுத்துக்கொள்ளச் சொல்வார்.  இவர் போலந்தின் விடுதலைக்கும் போராடியுள்ளார்.

            ஐரோப்பாவில் தொழிற்புரட்சிக்குமுன் இருவித கொள்ளைக்கூட்டங்கள் உருவாயின: இவற்றை உருவாக்கியவர்கள் புறக்கணிக்கப்பட்ட மக்கள், இரகசிய குழுக்கள். இதுபோன்ற குழுக்கள் சீனம், வியட்நாம் போன்ற நாடுகளில் இயங்கின. அதாவது 1700 களின் பிற்பகுதியில். அவை சிசிலியில் இயங்கிய மாபியா போன்றது. இதனை இன்னும் நாம் சரிவர புரிந்துகொள்ளவில்லை.  இவர்கள் நற்கொள்ளையருடன் எளிதில் கலப்பர். இதுபோன்ற அமைப்புகளே சமூகக் கொள்ளைக்கூட்டமாக மாறி பிறகு அரசியல் கலகத்தின் உள்கட்ட ஆட்களாக மாறுகின்றனர். இருந்தபோதும் சமூகக்கொள்ளையர்கள் பிறகொள்ளையரிடமிருந்து பிரிக்கமுடியாதவர்களாக இருந்தனர்.

பழிவாங்கும் கொள்ளையர்

இவர்களின் இயக்கத்தன்மைகளாக சில வரையறுக்கப்பட்டுள்ளன. 

  • காரணகாரியங்களுக்கு உட்பட்ட வன்முறையும், கொலையுமே சமூகக்கொள்ளையரின் மதிப்பினை நிர்ணயிக்கும்.
  • ஒழுக்க நியதிகளுக்கு (moral standards) உட்பட்டு அவர்களின் சமூக இயல்பு அமைந்திருக்கும் என்று எதிர்பார்க்க இயலாது.
  • இவர்கள் தீவிரமாகவும், குரூரமாகவும் இயங்குவார்கள் என்று மட்டும் எதிர்பார்க்க இயலாது. இக்குரூரம் அவர்களின் பழிவாங்கும் நடவடிக்கை.
  • அவர்களின் தீவிரவாதத் தன்மையே அவர்களின் மீதான மரியாதையினைக் கூட்டும்.
  • அச்சமூட்டும் நடவடிக்கையால் அவர்கள் கதாநாயகர்களாக மதிக்கப்படவில்லை.
  • அவர்கள் இயல்பாகவே பயங்கரமானவர்கள். அவர்களில் பலர் தவறினை திருத்திக்கொள்பவர் அல்ல; பலர் பழிவாங்கப்படுவோர்.
  • அவர்கள் அதிகாரத்தினை செயல்படுத்துபவர். அவர்கள் நீதிதேவதையின் தூதுவர்கள் அன்று; இரத்தத்திற்கு இரத்தம் பழிவாங்கும் குணமுடையவர்.
  • அவர்கள் ஒருவகையான சமூகக்கொள்ளையர். ஒழுக்கம் சார்ந்த உலகில் சஞ்சரிப்பவர்களாக இலக்கியத்தில் வருணிக்கப்படுபவர். 

சமூகக்கொள்ளையர் இயங்கும் நிலவியல் பரப்பு

இவர்கள் மக்கள் கூட்டமும் அதிகாரத்தில் இருப்போரும் நெருங்கமுடியாத மலையும், காடும் சார்ந்த பகுதியில் கூட்டமாக (பொதுவாக பெண்கள் இல்லை) ஆயுதங்களுடன் வன்முறையுடன் இயங்குவர். இவர்கள் மக்களைச் சுரண்டுபவர்களையும், சமூக, பொருளாதார அரசியல் கட்டமைப்பையும் எதிர்ப்பவர்.  இயற்கை வளங்களையும், சட்டத்தினையும், அதிகாரத்தினையும் அடையத்துடிப்பவர்களைக் கேள்வி கேட்பவர். இந்த சமூகக்கொள்ளையரின் முக்கியக் கூறுகள் என்பன சமூகம், அரசு, வர்த்தகம் போன்றவற்றுடன் இணைந்தது.  எனவே, கொள்ளை (banditry) சமூக, பொருளாதார, அரசியல் கட்டமைப்பிற்கு வெளியில் இயங்கவில்லை.

உலக வரலாற்றில் கொள்ளையர்

            சீனத்து வரலாற்றில் கொள்ளையர் பற்றிய குறிப்புகள் கி.மு.481-221 காலகட்டத்திலேயே கிடைக்கின்றன. அடுத்து கி.பி.பதினாறாம் நூற்றாண்டில் கிடைத்துள்ளன. பதினாறு-பதினேழு நூற்றாண்டுகளைச் சார்ந்த கொள்ளையர் பற்றிய நாட்டுப்புறப்பாடல்கள் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் தொகுக்கப்பட்டன.  Hiduks என்ற கொள்ளையர் கூட்டம் முதலில் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் Bosnia, Herzagovina போன்ற இடங்களில் தோன்றினர். முதலில் Haiduk தலைவர் Bulgaria ஆவணங்களில் பதிவுசெய்யப்பட்டார். தொடக்கத்தில் இவர்களே கொள்ளையர் என்று அறியப்பட்டனர். இதுபோன்ற கொள்ளையர்கள் தென்கிழக்கு ஐரோப்பாவில் மட்டுமல்ல, உலகம் முழுக்க பல்வேறு பெயர்களில் இயங்கினர்.  Indo-nesia, Imperial China போன்ற நாடுகளில் இயங்கினர்.  பதினாறு-பதினேழாம் நூற்றாண்டுகளில் Catalan என்ற கொள்ளையர் ஒரேயொருமுறை தன்மானத்தினை காத்துக்கொள்வதற்காக கொலை செய்ததாக கதைப்பாடல்கள் உண்டு.  பதினேழாம் நூற்றாண்டில் ஜெர்மனியில் போரிலும், பிரன்ஞ்சுப்புரட்சியிலும் கொள்ளையரின் காலம் பொற்காலம். 1840 களில் Dancho Vagach என்ற கொள்ளையர் துருக்கியில் கொடூரக்க்கொலைகாரர்களை கொன்றொழித்தார்.  Bulgarian ஏழைகளுக்கு உதவினார்.

            Shittas என்ற கலகக்குழுவினர் ஆப்பிரிக்காவின் கொம்பு (the horn of Africa) எனப்பட்டனர். இவர்கள் கொள்ளையர்கள் என்று அறியப்பட்டனர். காடுகளில் மறைந்து வாழ்ந்த இவர்கள் அரசர்களின் பேரரசர்களின் அதிகாரத்தினை கேள்வி கேட்டனர். இவர்கள் வரிகட்டவும், கப்பம் செலுத்தவும் மறுத்தனர். இவர்கள் கலகக்கொள்ளையர் (rebel robbers)எனப்பட்டனர்.

            உலகம் முழுவதும் கொள்ளையர்கள் ஒரேமாதிரி இயங்கியுள்ளனர். இவற்றில் இரண்டு, மூன்று பாணிகள் உண்டு.  இவர்களிடையேயான பொதுத்தன்மைகள் பண்பாட்டுப்பரவலில் உருவானவை அன்று; வேளாண்குடிகளில் இருந்து உருவானவை. இடைக்கால வரலாற்றில் சீனாவின் குற்றவியல் சட்டம் கொள்ளையர் புழங்கும் வட்டாரத்தினை பிறவற்றில் இருந்து பிரித்தது. அவை கொள்ளையர் வட்டாரம் (brigand area) எனப்பட்டது.  Si-china, Henon, Anhui Heberi, Shanxi, Kiangs Shandang போன்ற வட்டாரங்கள் அவ்வாறு அறியப்பட்டன.

            பெரும்பாலும் உலகம் முழுவதும் கொள்ளையர்கள் வேளாண்குடிகளில் இருந்து உருவாயினர்.  அவர்கள் உருவாகும் சூழல் ஒரு பொதுத்தன்மை பெற்றிருந்தது.  அது போன்ற தன்மைகள் சீனம், பெரு, சிசிலி, உக்ரைன் இந்தோனேசியா போன்ற நாடுகளில் அமைந்தன. நிலப்பரப்பியல் ரீதியாக இக்கூற்றினை ஐரோப்பா, அமெரிக்க, இஸ்லாமிய உலகம் தெற்கு-கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் ஆஸ்திரேலியா போன்ற நாடுகளில் காணலாம்.  இத்தாலியின் தென்பகுதி கொள்ளையர் கூட்டத்திற்கு பெயர்பெற்ற ஒன்று. ஒரு நூற்றாண்டிற்கு முன் இது உச்சகட்டத்தினை அடைந்தது. 1861-65 இல் இது வேளாண்குடிகளின் புரட்சியாக வடிவு பெற்றது. மேலும், கொரில்லா போராக உருபெற்றது.  கொள்ளையருக்குப்பெயர் பெற்ற ஸ்பெயினில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் கொள்ளையின் கொடூரத்தினை ஒவ்வொரு பயணியும் உணர்ந்தனர். இக்காலத்தில் Andulasia என்ற பகுதியில் Fransico Rios என்பவர் புகழ்பெற்ற கொள்ளையராகத் திகழ்ந்தார். இக்காலக்கட்டத்தில் கொள்ளையர்கள் Greek, Balkan ஆகிய நாடுகளில் வெளிப்படையாகவே இயங்கினர்.  பிரேசிலின் வடக்குப்பகுதியில் 1870 கள் வரை கொள்ளை நோய்போல் பரவியது.  இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் 1975 வரையும் தொடர்ந்தது. அண்மைக்காலம்வரையில் தென்கிழக்காசியப்பகுதிகளிலும், இலத்தீன் அமெரிக்காவின் சிலபகுதிகளிலும் கொள்ளையர்கள் இயங்கினர்.  அங்கெல்லம் பரம்பரையான கொள்ளையர்கள் தம் கைவரிசையினைக் காட்டினர்.

கொள்ளையரும் அரசியலும்

            அரசியல், அதிகாரத்தின வரலாறு என்ற பின்னணியிலேயே கொள்ளையர் வரலாறு, சமூகக்கொள்ளையர் வரலாறு போன்றவற்றைப் புரிந்து கொள்ளலாம்.  இங்கு, அரசியல் அதிகாரம் என்பது, அரசினையும், பேரரசினையும் நிறுவுதலாகும்.  உண்மையில் உபரி உற்பத்தியில் ஈடுபடுவோரே கொள்ளையருக்கும், அரசுடமையாளருக்கும், அச்சமூட்டக்கூடிய நிலையை உருவக்குபவர் என்று கருதப்படுகின்றனர்.  வரலாற்றில் பெரும்பாலான வேளாண்குடிகள் அரசியல் அதிகாரத்தின்கீழ் இனக்கூட்டங்களாக வாழ்கின்றனர்.  அவர்களின் பொதுவான சூழ்நிலை வட்டார அளவில் அல்லது உள்ளூர் அளவில் அமைந்திருக்கும். அவர்கள் நிலவுடமையாளர்களின் கீழ் வந்தனர்.  இந்த உறவின் அடிப்படையில் அமைந்த கடவுள் நம்பிக்கை, கடமையுணர்வு இவற்றினடிப்படையில் மக்கள் திரட்டப்பட்டனர்.  அரசுகள் நலிவுறுகையில் கொள்ளையர் எழுவர்.  ஆனால், சீனப்பேரரசும், ரோமனியப்பேரரசும் உச்சநிலையில் இருந்தபோதுகூட கொள்ளையர் இயங்கினர்.  அவர்கள் மேய்ச்சல்நிலப்பகுதியிலும், தங்களுக்குச்சாதகமானப் பகுதியிலும் வழ்ந்தனர்/இயங்கினர்.

            பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் Corsica வின் 355 கிராமங்க்ளில் 600 கொள்ளையர் இருந்தனர். 1933 இல் குறைந்தது 100 பேர் இருந்தனர். 1847 ஆம் ஆண்டு Calabria என்ற பிரதேசத்திற்கு சோதனையான ஆண்டாக அமைந்தது. அங்கு, 600 முதல் 700 வரை கொள்ளையர்கள் 50;60 குழுக்களாக இயங்கினர். இவர்கள் மொத்த மக்கள் தொகையில் 0.1/-ஆவர்.

            முன்பு சொல்லப்பட்டது போல் நிலவியல் சூழல்கள் அமைந்திருந்தாலும் பெரு என்ற நாட்டில் கொள்ளையர்கள் இல்லை. காரணம், அங்கு நிலவுடைமையாளர்கள், நிலபிரபுக்கள் இல்லை. கூலித்தொழிலாளிக்கான கண்காணிகள் இல்லை.  சுருக்கமாக, அங்கு வேளாண்குடிகளுக்கு அவ்வளவாக பிரச்சினைகள் இல்லை.

            பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் ஜாவாவின் வடக்குப்பகுதியில் கொள்ளையர்கள் மையம் கொண்டிருந்தனர்.  இது கலகத்தின் நிரந்தர மையமனது.  கொள்ளையர் நடமாட்டம் ஒரு வட்டத்தின் சில இடங்களில் வலுவாகவும் சில இடங்களில் வலுவற்றும் இருந்தன. வறுமையும், பொருளதாரச்சிக்கலும் உருவாகும்போது கொள்ளையர் நோய்போல் பரவுவர்.

sea robbers

வரலாற்றில் கொள்ளையர் உருவாகும் சமூகச்சூழல்

            அரசு கட்டமைப்பு இல்லாத சமூகங்களில் சமூகச்சட்டங்கள் இரத்தப் போட்டியை உருவாக்குகிறது.  அங்கு கொல்லப்படுபவர் சமூகச் சட்டத்தினை உடைப்பவர்.  அவர்கள் மக்களின் சட்டப்படி (public law) தண்டிக்கப்படுவர்.  நாட்டுப்புறங்களில் விவசாயமும், வேளாந்தொழிலும், உலோகத்தொழிலும் நுட்பத்துடன் வளரும்போதும் நகரங்களில் ஆவணப்படுத்துதலின் அடிப்படையில் அலுவலங்கள் வளரும்போதும் கொள்ளையர்கள் தம்மை தனிக்கூட்டமாகக் கருதுகின்றனர்.  செல்வந்தர்களிடமிருந்தும், அதிகாரமிக்கவர்களிடமிருந்தும் தம்மைப் பிரித்துப் பார்க்கின்றனர். காரணம், சமூகத்தின்மீதான ஒருவித வெறுப்பு. சமூகவியல்ரீதியாக கொள்ளையர் வரலாறு மூன்று கடங்களாக அமைந்துள்ளது.  அவர்களின் தோற்றம்;அதற்கு முன்பு உருவான அமைப்பு; வர்க்க சமூகத்திலும், அரச கட்டமைப்பு சமூகத்திலும் உருவானபோது. இதன் உருமாற்றம் தோன்றிய காலத்திலும், வட்டார, உலக அளவிலான மாற்றத்தில் இருந்தும் எழுந்தது. இது அரச கட்டமைப்பிற்கும், சமூகக் கூட்டங்களுக்கும் இடையில் உருவான முரண்.  அதாவது, நிலைத்த  வேளாண்குடிகளுக்கும், அலைகுடிகளான ஆயர்குடிகளுக்கும் இடையிலான முரண்.  நகர்ப்புறம், ஊர்ப்புறம் இரண்டிற்குமான சமூக வெடிப்பு.

            Balkan, Anatolia, பகுதிகளில் சமூகக் கொள்ளையருக்கு அலைகுடிகளின் இன உறவுக்கூட்டங்களே ஆதரவாக இருந்தன.  19 ஆம் நூற்றாண்டில் Argentina வில் கால்நடை வளர்க்கும் சமூகம், சமூகக்கொள்ளையர்களுடன் ஊரகத்தலைவர்கள் (rural chieftains) துணை நின்று நகரம் சார்ந்த பூர்சுவா சட்டங்களை எதிர்த்தனர். இருபதாம் நூற்றாண்டில் Colombia வில் காப்பித்தோட்டக்காரர்கள் கொள்ளையருக்குப் பாதுகாப்பளித்தனர்.

            சமூகக்கொள்ளையர் இயக்கத்தின் இரண்டாம் கட்டம் வர்க்கம், சொத்து,அதிகாரம் என்ற பின்னணியில் வேளாண்சமூகத்தில் முகிழ்த்த ஒன்று. கிராம்ஷியின் கூற்றுப்படி அவர் வசித்த தீவில் 20 நூற்றாண்டில் வர்க்கப்போராட்டம் புதுமாதிரியான போராட்டங்களைக் கொண்டிருந்தது.  ஆள்கடத்தல், நாடுகளுக்கு தீவைத்தல், பெண்களைக் கடத்தல், குழந்தைகளைக்கடத்தல், நகராட்சி அலுவலகங்களைத் தாக்குதல், வழிபறிக்கொள்ளை போன்ற கூறுகளைக் கொண்டிருந்தது.

            மூன்றாம்கட்ட சமூகக்கொள்ளை, பசியால் எழுந்த ஒன்று. 19-20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் முதலாளித்துவ வேளாண்பொருளியலில் உருவானதே சமூகக்கொள்ளையர் கூட்டம்.  இது USA,Australia,Argentina போன்ற நாடுகளில் எழுந்தது.  சமூகக் கொள்ளைத் தளங்களாக விளங்கிய மத்தியதரைக்கடல் வட்டாரங்கள் இடைக்கலத்திலும் நவீன காலத்திலும் தொடர்ந்து பஞ்சத்தில் உழன்றன.  வயிற்றுப்பசியின் உறுமல்களே, வழிபறிகொள்ளையின் உறுமலாயின. 1877-78 களில் பிரேசிலில் வறட்சியின் காரணத்தல் கொள்ளையர் கூட்டம் உருவாயினர். இவர்கள் 1919 வரை இயங்கினர். இவர்களின் செயலுக்கு ஒரு சீனப்பழமொழி பொருந்தும் : பசியால் சாவதைவிட சட்டத்தினை மீறுவது மேல்.

கொள்ளையரின் இயல்பு

மலைப்பகுதிகளில் உள்ள கொள்ளையர்: 1860 களில் இத்தாலியின் தென்பகுதியில் உள்ள கொள்ளைக் கூட்டத்தலைவரில் பலர் கால்நடைகள் மேய்ப்பவர், ஆடு மேய்ப்பவர், பசு மேய்ப்பவர், நிலமற்ற கூலிகள், முன்னாள் ராணுவத்தினர் என்று பலரும் இருந்தனர்.  

            நிலச்சுவான்தார்களும் அவர்களின் அடியாட்களும் தாம் விரும்பியபடி வேளாண்குடி பெண்களிடம் நடந்து கொண்டனர். இச்சூழலில் பழிவாங்கும் கொள்ளையர் உருவாயினர். இப்பழிவாங்கும் கொள்ளையர் சமூகக்கொள்ளையராக மாறமாட்டார்.  அவர்கள் கிராமத்தின் காவலர்களக்க இயங்குவர். நிலப்பிரபுவிற்கு சிப்பாயாக மாறுவர்.  ஆனால், இவர்களே பிறகு ஆயுதமேந்திய பூர்சுவாவாக மாறுவர்.  அதாவது, சிசிலியில் உள்ள மாபியா போன்று. சட்டத்தினை மீறும் இவரைப்போன்றவர்கள் பற்றி கதாநாயர்கள் என்றும், சாதனையாளர்கள் என்றும் பழிதீர்ப்பவர்கள் என்றும் கதைப்பாடல்கள் உண்டு. இவ்வகையில் தனித்த கலகக்காரர்களும் உண்டு. அவர்களை அர்சியல்ரீதியாக பொருளியல்ரீதியாக கணிக்க இயலாது. இவையெல்லாம் ஏழ்மையின் வெளிப்பாடு.

கொள்ளையர் பற்றி வேறுவேறு விளக்கங்களும் உண்டு: கொள்ளையர் என்போர் பணிய மறுப்போர். அதிகாரத்திற்கு அப்பாற்பட்டோர், தீரத்துடன் செயல்படுவோர். ‘Bandito’ என்ற இத்தாலியச் சொல்லிற்கு சட்டத்திற்கு புறம்பாக இயங்குபவர் என்று பொருள் (man placed outside the law). அதாவது சட்டத்திற்கு கட்டுப்படாதவர் என்று பொருள்.  எனவே, எளிதில் கொள்ளையராவது ஆச்சரியமன்று.  15 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே கொள்ளையர் பற்றிய கணிப்பு இருந்து வந்தது. Bandalora என்ற கொள்ளியரைக் குறிக்கும் சொல் Cataloria என்ற வட்டாரத்தில் உள்ள ஆயுதம் தாங்கிய பிரிவினைவாதிகளைக் குறிக்கும். இந்த பண்டலோராக்கள் 15-17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இயங்கினர். இவர்கள் இயல்பாகவே கொள்ளையராக மாறிக்கொண்டனர்.  Ottoman பேரரசில் Celalis என்ற பெயரில் அறியப்பட்ட கொள்ளையர்கள் 16-17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் இயங்கினர். இப்பெயரினை அவைதீக இஸ்லாமிய கலகக்காரரைக் குறிக்கும் Seyh-celel என்ற சொல்லில் இருந்து பெற்றனர்.

இனக்குழு வெடிப்பினால் உருவான கொள்ளையர் கூட்டம்

ஒரு பழங்குடிச்சமூகம் இரத்த உறவினை அடிப்படையாகக் கொண்டு பரிணாம வளர்ச்சியுறும்போது இதுபோன்று வரலாற்றுப்போக்கு நிகழும். நவீன முதலாளியம் தொழிற்சாலை சமூகமாக மாறும்போதும் நிகழும். இரத்த உறவுச்சமூகம் (kinship society) உடைபட்டு வேளாண்சமூகம் முதலாளியசமூகமாக மாறும்போதும் நிகழும். இவ்வகைச்சமூகத்தின் உள்கட்டமைப்பு கலகலத்து அமையும் போது கலகக்காரகள் கொள்ளையராக மாறுவர்.

கொள்ளையரும் வர்க்கமும்

வேளாண்குழுக்களில் இருந்து உடைந்து வந்த கொள்ளையர் குழுக்கள் வேட்டைச் சமூகத்தையும், மேய்ச்சல் சமூகத்தையும் திடீர் திடீர் என்று தாக்கினர். இதனால் இவர்களுக்குள் வர்க்கமுறை உருவானது. பொருள் குவிய குவிய கொள்ளையர் கூட்டங்கள் பல்கிப்பெருகின.  இதுபோன்ற கொள்ளையர் கூட்டங்கள் 15-18 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் Ottoman பேரரசில் உருவாயின. 19 ஆம் நூற்றாண்டில் Sardania, Hungery போன்ற வட்டாரங்களில் இது போன்ற கொள்ளையர் கூட்டங்கள் உருவாயின. வரலாற்றின் மறுமுனையில் முதலாளியமயமான வேளாண்சமூகத்தில், குறிப்பாக மரபுரீதியான வேளாண்சமூகத்தில் சமூகக்கொள்ளையர்கள் உருவாவது முடிவிற்கு வந்தது. ஆனால், நிலையான முதலாளியமயமான நாடுகளான USA, Australia, Argentina போன்ற நாடுகளில் இம்மாற்றம் நிகழவில்லை.

அரசும் கொள்ளையரும்

17 ஆம் நூற்றாண்டில் கொள்ளையர் பற்றிய ஒரு கருத்தாக்கம் உருவானது. அவர்கள், நெடுஞ்சாலைத்திருடர், நெடுஞ்சாலைக்குற்றவாளி என்று அறியப்பட்டனர். 18 ஆம் நூற்றாண்டில் ரஷ்யாவில் நாடுமுழுக்க கொள்ளைகள் நடந்தன. 1861 இல் பண்ணையடிமைகள் ஒழிக்கப்பட்டவுடன் அரசு தொடர்ந்து பல ஆணைகளை கொள்ளையருக்கு எதிராக வெளியிட்டது. இறுதியாக 1864 இல் ஓர் ஆணை வெளியிட்டது. சீனாவின் மேற்கில் ஹெனென் மலைப்பகுதியில் கொள்ளையர் கிராமங்கள் இருந்தன. சீன வரலாற்றில் எப்போதெல்லம் அரசு வீழ்ந்ததோ அப்போதெல்லாம் கொள்ளையர் எழுந்தனர். 1920 களில் ஜப்பான், சீனா, மஞ்சூரியா போன்ற நாடுகளில் கொள்ளையர்கள் படையில் சேர்க்கப்பட்டனர். அப்போது மஞ்சூரியாவின் மக்கள்தொகையில் 0.5% லிருந்து 0.8% வரை கொள்ளையர் இருந்தனர்.  சீன முழுவதும் கொள்ளையர் கூட்டத்திலிருந்து 1.5% சதம் பேர் போர் வீரர்களாக தெரிவு செய்யப்படனர். உலகம் முழுவதும் வேளாண்சமூகமும், மேய்ச்சல்சமூகமும் ஒருங்கிணைது காணப்படும் இடங்களில் சமூகக்கொள்ளையர்கள் இயங்கியுள்ளனர்

கடவுளும் களவாணியும்

சமூகம்சார் கொள்ளையரை இனம்கான இயலுமா? அவர்கள் அன்றாட மனிதர் உடையில் எளிதில் கண்டுபிடிக்கமுடியாமல் உலவி வருவர்.  அதிகாரத்தில் இருப்பவ்ருக்கு தட்டுப்படபமாட்டர்.  இதாலியின் தெற்கிலுள்ள கொள்ளையர் போப், அரசர் போன்றோரின் ஆசிபெற்றவராவர். அவர்கள் கன்னிமேரியின் பாதுகாப்பில் உள்ளவர் என்று அறியப்பட்டனர். பெரு நாட்டின் கொள்ளையர் Our Lady of Luren என்ற கடவுளுக்குப் பாத்திரமானவர் என்று அறியப்பட்டனர். பிரேசிலின் வடகிழக்குப் பகுதியில் கொள்ளையர் ஒரு சாதுவினால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டிருந்தனர்.

கொள்ளையரும் தீயசக்தியும்

            கொள்ளையர்கள் தீய சக்தியோடு ஒருவித உடன்படிக்கை கொண்டிருந்தனர் என்பது கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்டது.  16 ஆம் நூற்றாண்டில் திருடர்கள் தீய சக்தியோடு உடன்படிக்கைக் கொண்டிருந்தனர் என்று நம்பப்பட்டது.  இன்றும்கூட இந்த நம்பிக்கை உண்டு. வேளாண்கொள்ளையர்கள் அவைதீகர்கள் அன்று. அவர்கள் அன்றாடம் வேளாண்மக்களோடு புழங்கினர்.  அவர்கள் இயல்பான உணர்வுகளுடன் இயங்கினர். ஆனால், மத்திய ஐரோப்பா, கிழக்கு ஐரோப்பா போன்ற பகுதிகளில் செமிட்டிக் இனத்தினருக்கு எதிராக இயங்கினர்.

கொள்ளையரும் மந்திரவாதியும்

            தெற்காசிய, தென்கிழக்காசிய நாடுகளில் கொள்ளையர்கள் மந்திரச்சொற்கள் அறிந்தவராக அறியப்பட்டனர். ஜாவாவின் Rampok கொள்ளையர்கள் பரம்பரையான மந்திரமும், மாயமும் அறிந்தவராக கருதப்பட்டனர். இந்தோனேசியக் கொள்ளையரின் மந்திரத்தன்மைகள் பொதுமைப்படுத்தப்பட்டன.  அவர்களின் மந்திரத்தன்மை அவர்களுக்கு ஆன்மவியல் அறிதேற்பினை தந்தது. இந்தோனேசியக் கொள்ளையர்கள் மாயவித்தைகளையும் காட்டவேண்டியிருந்தது.

காட்டிகொடுக்கப்பட்ட கொள்ளையர்

            இவர்கள் கதைப்பாடல்களில் காட்டிகொடுக்கபட்டதாக பல செய்திகள் உள்ளன.  இது 20 ஆம் நூற்றாண்டுவரை தொடர்ந்தது.  Robert Ford என்பவர் Jesse James என்ற கொள்ளையரை காட்டிக் கொடுத்தார்.  Pat garrest என்பவர் Billy the kid என்பவரைக் காட்டிகொடுத்தார்.  Jim Murphy என்பவர் Sam Bass என்பவரைக் காட்டிக் கொடுத்தார்.  Oleksa Doubus என்ற 18 ஆம் நூற்றாண்டின் Carpathian கொள்ளையர் Stephen Dzvinka என்ற விவசாயினால் காட்டிகொடுக்கப்பட்டார்.

கொள்ளையர் ஏன் நல்லவர் என்று நம்பப்படுகின்றனர்.

            Jesse James என்ற கொள்ளையர் ஒருபோதும் விதவைகளை, அநாதைகளை, சமயபிரசங்கிகளை, முன்னாள் குற்றாவாளிகளை கொள்ளையடித்ததில்லை. இவற்றுக்கெல்லாம் மேலாக இவர் ஒரு தேவாலயத்தில் இசையாசிரியாரகப் பணியாற்றினார். ஞானஸ்நானம் செய்விக்கும் பணியினையும் செய்துள்ளார்.

            சமூகம்சார் கொள்ளையர்கள் இறப்பிற்குப்பிறகு தெய்வத்திற்கும் மனிதனுக்கும் இடையிலான தன்மையினைப் பெறுவர்.  அர்ஜெண்டினாவில் கொள்ளையர் தலைவர்களின் கல்லறைகளைச் சுற்றி பல வழிபாட்டுமுறைகள் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன.   இவர்கள் பெரும்பாலும் 19 ஆம் நூற்றாண்டின் உள்நாட்டுப்போரில் பங்குபற்றி பின் கொள்ளையராக மாறினர். இவர்களுக்கு பொதுமக்கள் பெரிதும் உதவினர். பெரும்பாலும் இவர்கள் துரோகத்தால் காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டனர்.  

கொள்ளையரும் பெண்களும்

          கொள்ளையர்கூட்டத்தில் பெண்கள் காதலி என்ற நிலையில்தான் இயங்கினர். சமூகத்தின் anti-social bandits பெண்களைக் கற்பழிக்கப்பயன்படுத்துகின்றனர். ஆனால், Lampiao என்ற என்ற கொள்ளையர் கூட்டத்தில் கற்பழிப்பில் ஈடுபடக்கூடாது என்பது சட்டமாக இருந்தது. கொரில்லா கூட்டத்தில் ஒருவர் கற்பழிப்பில் ஈடுபட்டால் தண்டனையுண்டு.  காதலிகளின் வீடுகளுக்கு கொள்ளையர்கள் வந்து போவது வழக்கமாயிருந்தது. இப்பழக்கம் தொடர்ந்து கொள்ளையரின் பலதாரமுறைக்கு வழிவிட்டது. பொதுவாகக் கொள்ளைக்கூட்டத்தில் பெண்கள் வெளியாருடன் உறவு கொள்வது வழக்கில் இல்லை. அவர்கள் பொதுவாக துப்பாக்கி ஏந்துவதில்லை. சண்டைகளில் பங்குபெறுவதில்லை.

Bavaria வின் Schattinger எனும் பெண் கொள்ளையர் 200 ஆண்டுகளாக குற்றம் செய்யும் குடும்பத்திலிருந்து வந்தவர்.  அவரின் குடும்பத்தினர், தந்தை, சகோதரி அனைவரும் சிறையிலடைக்கப்பட்டனர்,அங்கேயே கொல்லப்பட்டனர்.  ஆனால், அவர்கள் வேளாண்குடிகளிடமிருந்து கருணை, இரக்கத்தினை எதிர்பார்க்கவில்லை. ஏனெனில், நேர்மையான மக்களை கொள்ளையர்கள் எதிரிகள் என்றும் ஒடுக்குவர் என்றும் அதிகாரத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர் என்றும் கருதினர்.

Lampiao என்ற கொள்ளையரின் மனைவி Maria Bonita என்பவர் தையல்வேலை, பூவேலை, சமையல், பாட்டு, சமையல், நடனம் போன்றவற்றில் கவனமாயிருந்தார். Lampiao வின் Lieutenanant Corisio என்பவரின் மனைவி தமக்கென ஒரு குழுவினை வைத்திருந்தார்.  ஒரு பெண் சிறைபட்டிருந்த தம் கணவனை மீட்பதற்காக கைநிறைய பணம் தரத் தயாரய் இருந்தும் அவளின் கணவனை Lampiao கொன்றார்.  ஒரு மூதாட்டியை சித்திரவதை செய்தார். தண்டனையாக, சாகும்வரை ஒருபெண்ணை நிர்வாணமாக நடனமாட வைத்தார். ஆனால், தாம் பெண்களிடம் sexual morality பின்பற்றுபவராக இருந்தார். இவருடைய கொள்ளைக் கூட்டத்தில் பெண்பித்தர்கள் (women seducers) ஆண்மை நீக்கம் செய்யப்பட்டனர்; கற்பழிப்பது தடை செய்யப்பட்டிருந்தது.  துரோகம் செய்த பெண்களின் தலை மொட்டையடிக்கப்பட்டு நிர்வாணமாக இழுத்துவரப்படுவது பொதுமக்களால் கண்டிக்கப்பட்டது.  பல்கேரியாவின் ஒரு கதைப்பாடல்படி Stoian என்ற கொள்ளையர் ஒரு கிராமத்தினை கொள்ளையிட்டார். அப்போது ஒரு மூதாட்டி அவரை அவமதித்தார். எனவே, இப்பெண் கடத்தப்பட்டார்.  வேலைக்காரியாக்கப்பட்டார். அவர் தலை துண்டிக்கப்பட்டது.

பொதுவாக, பெண்களை வைத்துக்கொண்டு கொள்ளையர் கூட்டம் ஒழுக்கமாக இயங்காது என்பதால் கொள்ளைக் கூட்டத்தில் பெண்கள் பங்குபெறுவது தடைசெய்யப்பட்டது.

கொள்ளையரும் புரட்சியும்

            ஒரு லட்சம் சதுரகிலோமீட்டர் பரப்பளவு கொண்ட நிலப்பகுதியில் இயங்கிய ஆயுதம் தாங்கிய குழுவினரின் இயக்கத்தால் பிரேசில் இடர்பாடின்றி காலனிய நுகத்தடியிலிருந்து விடுதலை பெற்றது.  ஆயுதம் ஏந்திய அந்த குழுவே அங்கு அரசமைத்த்து.  இது1960-1970 களில் a national symbol of resistance and even revolution என்று வருணிக்கப்பட்டது.  ஜாவாவில் இயங்கிய KenAngrok என்ற கொள்ளையர் Modjopair என்ற அரசகுடும்பத்திற்கு அடித்தளம் இட்டார்.

கொள்ளையரும் அரசும்

            அரசியல்ரீதியாக சமூகக்கொள்ளையர் பற்றிய வரலாறு ஒரு நாடகத்தன்மை வாய்ந்த்து. அரசர்கள், பேரரசர்கள்கூட கொள்ளையராகத்தான் வாழ்க்கையினைத் தொடங்கினர். எத்தியோப்பியாவின் பேரரசன் (Tewodros) Theodre II (1855-1858) மஞ்சூரியாவின் Chang-T-Solin (Zhang-Zuolin) போன்றோர் இதற்கு நல்லதோர் காட்டாகும்.  உருகுவே என்ற சுதந்திர நாட்டினை உருவாகிய Jos-Antonio Artigas என்பவர் ஒரு கொள்ளையராகவே தம் வாழ்க்கையினத் தொடங்கினார்.

கொள்ளையரும் கூலிகளும்

            1863 Italy இல் Calabria வில் நடந்த நீதிமன்றத்து வழக்கில் கொள்ளையர் என்ற பெயரில் விசாரிக்கப்பட்டவர்களில் பலர் கூலிகள், விவசாயிகள், வேளாண்குடிகள், கைவினைஞர்கள். இச்சூழலில் இவர்கள் இன்னொருவகையில் பணம் திரட்டநினைப்பது இயல்பு. இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் தனித்தனியாக கொள்ளையராவதில்லை.  குமரப்பருவத்தினைத் தாண்டி திருமணவயதினை எட்டும் நிலையில் உள்ளவர்களே குழுவாக இணைந்து இயங்குவர்.  குடும்பப் பிரச்சனையினை தாங்கும் முன் இதுபோல் நிகழும்.  வேளாண்சமூகத்தின் இளைஞர்கள் சுதந்திரமாகவும், ஊக்கமான கலகக்காரர்களாகவும் இயங்குவர்.  ஒத்த வயதுடைய இவர்கள் குழுவாக, தெரிந்தும் தெரியாமலும், முறையாகவும் முறையற்றும் ஒருவேலையினை விட்டு மறுவேலைக்குச் செல்வதும் சண்டைபோடுவதும் என இயங்குவர்.  ஹங்கேரியின் சமவெளியில் உள்ள ஏழைப்பையனகள் (poor lads) தனித்திருக்கும்போது பிரச்சனையற்று இருப்பர்; இருபது, முப்பது பேராக இணையும்போது கொள்ளையராவர்.

கொள்ளையரின் வயது

சீனத்தில், திருமணத்திற்கு முன்னதாகவே, இளம்பிராயத்தினரை கொள்ளைக்கூட்டத்திற்கு என்று ஆள் எடுப்பர்.  எனவே, கொள்ளையருக்கு முப்பது வயது என்பது முக்கியமான காலகட்டம்.  அவ்வயதில் கொள்ளை வாழ்வினை விடுத்து திருமண வாழ்வினைத் தொடருவர். கொள்ளையர் கூட்டத்தில் சேராமலும், திருமணமாகமலும் இருக்கும் இளைஞர், அக்கூட்டத்தில் இருந்து விளிம்புநிலைக்கு தள்ளப்படவேண்டியிருக்கும்.  பெண்குழந்தைகள் கொல்லப்படுவதால் கொள்ளையரின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கிறது.  இதனால், சீனாவில் பெண்களைவிட ஆண்களின் எண்ணிக்கை 20% அதிகரித்தது.  பிரேசிலின் வடகிழக்குப்பகுதியில் புகழ்பெற்றிருந்த Lampiao என்ற கொள்ளையர் தம் தொழிலை 18 வயதில் தொடங்கினார். மஞ்சூரியாவில் கொள்ளையர்கள் தம் தொழிலை 1920 களில் தம் 25-26 வயதுகளில் தொடங்கினார். 

விளிம்புநிலையும் கொள்ளையரும்

சமூகத்தில் தனித்துவிடப்பட நபர்கள், விளிம்புநிலைக் கூட்டதினருடன் சேரும்நிலை உருவானது. பழைய ரஷ்யாவில் மக்கள் எளிதில் கடக்க இயலாத, குறைவான மக்கள்தொகை கொண்ட விளிம்புநிலப்பிரதேசத்தில் Rasbioniki என்ற கொள்ளைக்கூட்டம் உருவானது.  இவர்கள், பெரும்பாலும் தனித்துவிடப்பட்ட விளிம்புநிலை மனிதர்கள், புலம் பெயர்ந்தவர்கள். ரஷ்யாவின் தெற்கு மற்றும் கிழக்குப்பகுதிகளில் இவர்கள் இயங்கினர். அங்கு நிலப்பிரப்புக்களோ, அடிமைமுறை அரசோ நுழையமுடியவில்லை.  இவர்களே, பிறகு புரட்சியினை உருவாக்கினர்.  Land of freedom என்ற அமைப்பினை உருவாக்கினர். (அவர்கள் அலைகுடிகளாகவும் வாழவேண்டியிருந்தது). இந்த அமைப்பில் தப்பிவந்த அடிமைகள், வாழ்ந்து கெட்டதனிமனிதர்கள், செல்வந்தரின் பிடியினிறும் ஓடிவந்தவர்கள், சிறையினின்றும் தப்பியோர், கோயில் மடங்களில், படையில், கப்பற்படையில் இருந்து தப்பியோர் இருந்தனர். இவர்களுடன் குருமார்களின் வாரிசுகள் ஒன்றிணைந்து இக்கொள்ளையர் கூட்டதினை உருவாக்கினர்.  இவர்கள் எல்லைப்புறங்களில் இயங்கிவந்த கூட்டத்தோடு கலந்தனர். இதுபோன்ற விளிம்புநிலைக் கூட்டத்தில் ராணுவவீரர், முன்னாள்படை வீரர், படையினின்றும் ஓடிவந்தோர் முக்கியமாக பங்காற்றினர்.  இவர்கள் எளிதில் கொள்ளையராயினர்.

1860 களில் இத்தாலியின் தென்பகுதியில் அவ்வப்போது எழுந்த கொள்ளைக்கூட்டத் தலைவர்கள் Bourborn Army யில் பணியாற்றிய முன்னாள் ராணுவத்தினர் என்றும், நிலமற்ற கூலித்தொழிலாளிகள் என்றும் அறியப்பட்டனர். இகொள்ளையர் கூட்டத்தின் முன்னாள் ராணுவத்தினர் கிராமத்து இளைஞர்களுக்கு கல்வி போதிப்பவராக இருந்தனர்.  புரட்சிப்படையின் பள்ளிகள் இவர்களைப் பயன்படுத்தின.  ஓடிவந்த முன்னாள் ராணுவத்தினர் வேளாண்சமூகத்துடனும் இருந்தனர்.  ஓய்வான நேரங்களில் பிற வேலைகளைச் செய்தனர்.  சிலவேலைகளுக்கு ரகசிய குழுக்கள் அமர்த்தப்பட்டன.  இவர்கள் ஆயுதம் தாங்கிய மனிதராகவும், தோட்டக் காவலராகவும், வண்டியோட்டிகளாகவும், பாணர்களாகவும் பணியாற்றியுள்ளனர்.  பொதுமக்கள் புழங்கமுடியாத மணற்பகுதிகளில் சுற்றித்திரிந்தனர்.  அங்கு, கொள்ளையர்கள் கால்நடை மேய்ப்பவருடன் கலந்து திரிந்தனர்.

குடியானவரும் கொள்ளையரும்

          அரசியலில் கொள்ளையர் நுழைவது மரபுவாதிகள் புரட்சியாளர் ஆவதுபோலாகும். கொள்ளையர்கள் புரட்சியாளராக மாறுவது வேளாண்சமூகத்தின் உள்ளீடாகும்.  கொள்ளைத்தொழில் ஒருவகையான சுதந்திரம். ஆனால், வேளாண்குடியில் ஒருசிலர் மட்டுமே சுதந்திரமாக இருக்கலாம். அவர்கள் பெரும்பாலும் ஒருவகையில் நிலப்பிரபுக்களாகவும் இன்னொருவகையில் கூலித்தொழிலாலும் பிணைக்கப்பட்டுள்ளனர்.  வேளாண்குடிகள் அதிகாரத்தின்பிடியில் பலியாகின்றனர். அவர்கள் தன்னிறைவு பெறவும் இல்லை. புலம் பெயரவும் இயலவில்லை.

            குடியானவர் திருமணமானவுடன் மனைவி மக்களுடன் கட்டுண்டு பணிபுரியும் இடத்தினைவிட்டு நகரமுடியாமல் இருக்கிறார்.  வளர்ந்த குடியானவன் கொள்ளையனாக மாறுவதற்கு வாயுப்பு உண்டு. இது ஒரு ஆண்டுச்சுழற்சி. கோடைகாலம், வசந்தகாலம், பனிபொழியும் காலம் என்று மாறி மாறி கொள்ளை நடக்கும்.

வேளாண்சமூகத்தினின்றும் கொள்ளையர் உருவாகும் சூழல்

            வளமற்ற நிலப்பகுதியிலும் மேய்ச்சல் நிலப்பகுதியிலும் உள்ள வேளாண்குடிகள் உபரிஉழைப்பாளர்கள் வேலையின்றி இருப்பதால் அவர்கள் கொள்ளையராக மாறும் சூழல் உருவாகும். இது போன்று ஆல்ப்ஸ் மலைகள், அல்ஜீரியாவின் Kabyk மலைகள், Albania, Switzerland, Corsica, Naples போன்ற பகுதிகளில் இவ்வாறு கொள்ளை நடந்தது.  இதனால், சிக்கனமாக குடும்பத்தினை நடத்த வேண்டியிருந்தது.  அது mini-feudalism என்ற சொல்லால் அழைக்கப்பட்டது.  இதனால், நிலமற்ற நிலை விரும்பப்பட்டது.  வேலையில்லாதவர் வாழ்க்கையைத்தேடி ஓடிக்கொண்டிருந்தனர்.  வேளாண்குடிகள் அப்படியில்லை.  மலைகளும், மேய்ச்சல்வட்டாரங்களும் கொள்ளையரின் களங்களாயின.

கொள்ளையின் விளைவு

          கொள்ளையர்கள் ஆட்சியரின் தவறுகளைத் திருத்தினர்.  அநீதியினை சரி செய்தனர்.  எளிய மனிதனுக்கும், தனிமனிதனுக்கும் இடையிலான உறவினையும் சரிசெய்தனர்.  இது, நல்ல நோக்கமாக இருந்தது.         செல்வந்தன் ஏழையை சுரண்டுவது நின்றது. கொள்ளைச்சம்பவங்கள் எதிர்காலத்தில் நிகழக்கூடிய வேளாண்குடிகளின் புரட்சிக்கு அடித்தளமாக அமையும்.  கடந்த இரு நூற்றாண்டுகளில் முதலாளிய பொருளியல் சமூகத்தில் பெரும் மாற்றத்தினை உருவாக்கியது.  இது, முற்றாக வேளாண்சமூகத்தினை அழித்து கொள்ளையர் உருவாக வழிவிட்டது.  19-20 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் உலகம் முழுவதும் பரவலாக சமூகக்கொள்ளைகள் நிகழ்ந்தன.  இன்றைக்கு முற்றிலும் ஒழிந்தன என்றாலும் சில இடங்களில் நிகழ்கின்றன.  இன்னும் ஐரோப்பாவில் ஸ்காண்டினேவியன் மேட்டுநிலப்பகுதிகளில் கொள்ளையர்கள் இயங்குகின்றனர்.

Haiduks (ஹய்துக்கள்)

            Haiduks என்பது ஒரு சகோதரத்துவ அமைப்பு.  அதாவது male brotherhood. இதற்கு நல்ல உதாரணங்கள் உண்டு.  இவர்கள் இயல்பாகவே ஊக்கமானவர்கள்.  நோக்கமும், ஆக்கமும் கொண்டவர்கள்.  அவர்கள் எப்போதும் நிறுவனப்பட்ட அலுவலர்களைத் தொடர்ந்து எதிர்த்து வந்தனர். இவர்கள் robinhood லிருந்து வேறுபட்டவர்கள்; அகப்பட்டவர்களை பலி போடுவர். Haidus என்ற சொல்லிற்கு கால்நடை திருடுபவர் என்று பொருள். இவர்கள் தானாக உருவாகவில்லை.  Hungery யின் சிலபகுதிகளில் பிரபுக்களுடன் தொடர்புடையவர்களாக இருந்தனர்.  இவர்கள் free-robber liberation எனப்பட்டனர்.  இவர்கள் பிரபுக்களுக்கு இலவசமாக சண்டைக்காரர்களை உருவாக்கித் தந்தனர்.  இவர்கள் ரஷ்யாவிலும், ஹங்கேரியிலும் அரசு மற்றும் இளவரசர்களிடமிருந்து நிலம் பெற்றனர்.  பதிலுக்கு, ஆட்சியாளர்களுக்கு ஆயுதங்களையும், குதிரைகளையும் அனுப்பி பாதுகாப்புப் பணிகளைச் செய்தனர்.  ரஷ்யாவிலும் ஹங்கேரியிலும் துருக்கியரை விரட்டியடிக்கவே இவ்வேற்பாட்டினைச் செய்தனர்.  இவ்விரு நாடுகளின் எல்லைப்பகுதிகளில் வீரர்களுடன் பணியாற்றினர்.  இவர்கள் பற்றி பலகதைப்பாடல்கள் இருந்தாலும்  அவர்களின் அடிப்படை நோக்கம் பொருளாதாரம் பற்றியது.  இவர்களின் பாடல் ஒன்று:

மாரிக்காலம் மோசமானது;

கோடைக்காலம் வறண்ட்து;

செம்மறியாடுகள் மரிக்கின்றன.

எனவே Stoian, Haiduk என்று மாறுகிறான்.

இன்னொருவகை ஹய்துக்கள் உண்டு. அவர்கள் கிறித்தவ ஆட்சியோடு சேர்வதில்லை. இவர்கள் அரசகுலத்தினரும் அன்று; போர்க்குலத்தவரும் அன்று; துருக்கிக்கு எதிரான கொள்ளையர்கள். பழிவாங்கும் கொள்ளையர்.

            இவர்கள் விடுதலை விரும்பிகள். தொடக்கத்தில் கொரில்ல்லாமுறை போராளிகளாக இருந்தனர். இவர்கள் முதலில் 15 ஆம் நூற்றாண்டில் Bosnia, Herzagovina போன்ற இடங்களில் உருவாயினர். அடுத்து Balkan, Bulgaria போன்ற இடங்களில் உருவாயினர்.

            முதல் ‘Haidot’ தலைவர் 1454 இல் Bulgaria ஆவணங்களில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளார். தொடக்கத்தில் இவர்கள் கொள்ளையர்.  இதுபோன்ற கொள்ளையர் தென்கிழக்கு ஐரோப்பாவில் மட்டுமல்ல உலகம் முழுவதும் பல்வேறு பெயர்களில் இயங்கினர். இந்தோ-நேசியா, இம்பீரியல்-சீனா போன்ற நாடுகளில் இயங்கினர். இவர்கள் பொதுமக்களின் ஆதரவினைப்பெறுவதற்குப் பலகாரணங்கள் உண்டு. அவர்கள் ஆக்கிரமிப்பாளர்கள் இல்லை.  அவர்கள் பேசும் மொழி, பின்பற்றும் சமயம் போன்றவை மட்டும், கருத்தியலும் வர்க்க உணர்வுகள் மட்டும் அவர்களைக் கொள்ளையராகவில்லை.  பல்கேரியாவில் ஒரு ஹைது தலைவர தன்வரலாறு எழுதினார். 1850 களில் அவர் தம் 25 வது வயதில் ஒரு துருக்கிய அலுவலருடன் சண்டையிட்டார். பிறகு, ஒரு மணற்பிரதேசத்திற்குச் சென்று ஒளிந்துகொண்டார். 

ஹய்துக்கள்:கதை ஒன்று

            Tatuncho  என்ற Haidu கொள்ளைத்தொழிலை விட்டு தம் தாய் வேண்டிக்கொண்டதற்கு இணங்க குடும்பவாழ்க்கைக்குத் திரும்பினார்.  அத்தாய் அவரிடம் சொன்னார்: கொள்ளையன் குடும்பத்தினைக் கவனிக்க மாட்டான்.  ஆனால், நடந்தது வேறு.  அவனைக்கொல்வதற்கு சுல்த்தான்கள் அனுப்பிவைத்த ஆட்களைக் கொன்றான்.  அவர்கள் பெல்ட்டில் வைத்திருந்த பணத்துடன் வீடு திரும்பினான்.  இது தாயின் கூற்றுக்கு மாறாக உள்ளது.  ஒரு விவசாயியின் வாழ்க்கையைவிட ஒரு கொள்ளையரின் வாழ்க்கை பொருளாதாரரீதியில்  வளமானது. இச்சூழலில் நேர்மையான ஒரு சமூகம்சார் கொள்ளையரை எதிர்பார்ப்பது அரிது.

            ஹைதுக்களின் கொடூரத்தன்மை யாவரும் அறிந்தது.  இவர்கள் வேளாண்குடிமக்களிடமிருந்து நிரந்தரமாக அந்நியப்பட்டவர்.  இங்கும் அங்குமாக ஓடித்திரிபவர்.  அலைகுடிகளைப்போல் இருந்தனர்.  இவர்களுக்கு தனித்த ஒரு தலைவர் இல்லை. இவர்கள் Voivode Ordukes என்ற தலைவர்களால் வழிநடத்தப்படுகின்றனர். இத்தலைவர்களே ஹைதுக்களுக்கு ஆயுதங்கள் வழங்குகின்றனர்.  ரஷ்யாவில் இதுபோன்ற கொள்ளையரை Jamadars என்ற குழுவினர் வழிநடத்தினர்.  பதிலுக்கு கொள்ளையில் உருபங்கு வசூலித்த்னர்.  10% தீவர்த்திகளுக்கும், ஆயுதங்களுக்கும் இன்னும் பல பொருள்களுக்கும் கொடுக்கவேண்டியிருந்தது.  ஹைதுக்கள் பால்கன் பகுதிகளில் தேசிய கொள்ளையர் (national bandits) என்று அறியப்பட்டனர். சில மரபு சட்டங்களின்படி இவர்கள் கிறித்தவர்கள் சார்பாக நின்று துருக்கியரை பழிவாங்கினர். ஒடுக்கப்பட்டவர்களுக்கு சார்பாக சண்டையிட்டனர்.

Robinhood

            Robinhood என்ற கதாபாத்திரம் வேளாண்குடிகளின் கதாநாயகன் என்று அறியப்பட்டாலும் சில நேரங்களில் அவன் தெய்வாம்சம் பொருந்தியவன் என்றும் அறியப்பட்டான்.  எங்கெல்லாம் அரசாங்கத்திற்கும், பிரபுக்களுக்கும் இடையிலான உறவு தெளிவில்லாமல் உள்ளதோ அங்கு இவர் ஒரு சமூகத்தலைவராக எழுவார். ராபின்ஹூட் பற்றிய கதைப்பாடல்கள் 14 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கிடைக்கிறது. ஆனால், 16 ஆம் நூற்றாண்டுவரை இவர் ஒரு கதாநாயகனாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படவில்லை.  இங்கிலாந்தின் தொடக்கக்காலத்திய வரலாற்றில் இதுபோல் ஒருவர் வாழ்ந்தாரா? என்பதனை இங்கிலாந்தின் இடைக்காலத்தினை ஆயும் ஆசிரியர்கள் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

            இக்கதாபாத்திரம் உலகம் முழுக்க புகழ்பெற்றது.  இதற்கு பல கதைப்பாடல்கள் உண்டு. இருந்தாலும் இப்பாத்திரம் நடைமுறையில் அரிது.  உண்மைக்கும், புனைவிற்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகமன்று.  இதனை இப்படி புரிந்துகொள்ளலாம். குதிரைவீரனுக்கும் படைத்தளபதிக்கும் இடையிலான இடைவெளி அதிகமன்று.

ராபின்ஹூட்டின் வரையறுக்கப்பட்ட இயல்புகள்

1.ஒரு சாதாரண ராபின்ஹூட் தம்முடன் 6முதல் 20 வரையிலான ஆட்களை வைத்திருப்பார்.  இது நிரந்தரமான நிறுவனம்போல் இயங்கும்.

2.இவர் மரபுவழிப்பட்ட சமூகக்கொள்ளையர் (traditional noble rober) என்று அறியப்படுகிறவர். இவர் ஆதிகாலத்திய முறையிலான சமூக எதிப்பினையே வெளிப்படுத்தினார்.

3.இவரை ஒரு தனிப்பட்ட வணங்காமுடி எனலாம்.

4.தம் கிராமத்தில் உள்ளவர் தவிர, பிற இடங்களில் உள்ள ஏழைகளியும், செல்வந்தர்களையும் கொள்ளையிடுவர்.

5.இவரால் ஒடுக்குமுறையினை அழிக்கமுடியவில்லை. ஆனால், ஏழைநாடுகளுக்கு நீதியினைப் பெற்றுத்தரமுடியும் என்று நம்பினர்.

ராபின்ஹூட் கதாபாத்திரம் தொடர்ந்து உருவாக்கப்படும். அவர், ஏழைகளுக்குத்தேவை.  அவர் நீதியின் அடையாளம். இங்கு Saint Augustine கருத்தினை மனம்கொள்ள வேண்டும். ‘அரசுகள் பெரிய அளவிலான கொள்ளைக்கூட்டங்கள்’.  ஆனால், ராபின்ஹூட்களால் ஒடுக்குமுறையினை அழிக்கமுடியவில்லை என்றாலும் அவற்றினை குறைக்க முயன்றனர்.

Diego Carrienses என்ற (1757-81) noble robber, Andulasia நிலப்பிரதேசத்தில் இயேசு கிறிஸ்தோடு ஒப்பிடப்பட்டார்.  ஆனால், காட்டிக்கொடுக்கப்பட்டார்.  உண்மையில், பல robinhoods noble robbers இல்லை. Noble robbers என்ற image உருவாக்கம் சமூக உறவுகளாலும், வேளாணுறவுகளாலும் உருவானது.  இவர் ஒரு சாதனையாளராக, தவறுகளை சரிசெய்பவராக நீதியைக்கொண்டுவருபவராக சமூகத்தில் சமநிலையினை உருவாக்குபவராக அறியப்படுகிறார். வன்முறையின் நீக்கு-போக்கு பொறுத்து அவற்றினை அளவிடுதல் பொறுத்து ராபின்ஹூட்டின் புகழ் நிர்ணயமாகும்.  இவர், செல்வந்தரை கொள்ளையிடுவார், ஏழைகளுக்கு உதவுவார்;யாரையும் கொல்லமாட்டார்.  Billy the Kid என்ற தெனமெரிக்காவின் ரபின்ஹூட் வெள்ளையரிடம் கொள்ளையடித்து தம் மக்களிடம் கொடுத்ததால் அவர் நல்லவராக பார்க்கப்பட்டார்.  18 ஆம் நூற்றாண்டில் France, England, Germany நாடுகளில் முறையே Dick Tuprin, Cartouche, Schnder hanns போன்றோர் ராபின்ஹூட்களுக்கு இணையாகப் பார்க்கப்பட்டனர்/போற்றப்பட்டனர்.  ஆனால், அப்போது robinhood seasons முடிந்திருந்தது. Robinhood என்று ஒருவர் இருந்திருப்பாரேயானால் அவார் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்திருப்பார். ஆனால், 16-17 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் அச்சு நூல்கள் வந்த பின்னரே இவர் பற்றிய கதைகள் புகழ்பெற்றன.  Robinhoods எழுத்து ஆவணங்களை விட்டுச்செல்லவில்லை. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் கொள்ளையர்களால் பிடிக்கப்பட்ட பயணிகள் குறிப்புகள் வழியேதான் அவர்களைப்பற்றி அறிய இயலும். 20 ஆம் நூறாண்டில்தான் Bandoleer கொள்ளையர் பற்றிஒரு பத்திரிக்கையாளர் செய்தி தருகிறார்.  19 ஆம் நூற்றாண்டின் தென்கிழக்கு ஐரோப்பா பகுதியில் பயணிகள் கொள்ளையரால் பிடித்துவைக்கப்பட்டனர்.

கொள்ளையர் : மதிப்பீடு

            கொள்ளையர் பொதுவாக உள்ளூர்க்காரர்களே. ஒரு வட்டாரத்தில் நிகழும் கொள்ளை இன்னொரு வட்டாரத்தில் இருப்பவர் அறிவதற்கு வாய்ப்பு இல்லை.  ஒரு கூட்டத்தினைச் சார்ந்த ஒருவன் கொள்ளையடித்தால் சட்டத்திற்குமுன் அவன் கொள்ளையன்.  ஒரு நகரின் மூலைமுடுக்கில் ஒருவன் சம்பளப்பையினை பறித்துக்கொண்டு ஓடினால் இன்றைக்கு அவன் தீவிரவாதி என்று கொள்ளையனை மதிப்பிடுவர்.

            சிலர் மானமிகு கொள்ளையர் (gentleman robbers) எனப்பட்டனர்.  வேளாண்சமூகத்திலிருந்து தோன்றிய கொள்ளையர் நாகரிகமாதலை வெறுப்பர். இடைக்காலத்தில் ஜெர்மனியில் தோன்றிய வீரக்கொள்ளையர்கள் அல்லது கொள்ளைவீரர்கள் (robber knights) வேளாண்குடிகளோடு கலப்புற்று இருந்தனர்.  அவர்களைஅரசும் நிலவுடைமையாளர்களும் குற்றாவாளிகள் என்றனர்.  மக்கள் அவர்களை கதாநாயகள் என்றும், சாதனையாளர்கள் என்றும், பழிதீர்ப்போர் என்றும், நீதிக்காக போராடுவோர் என்றும், விடுதலைத்தலைவர்கள் என்றும் போற்றினர்.

            ஒருவார் தம் சொந்த மண்ணில் சமூகக்கொள்ளையராகவும், மலைப்பகுதிகளில் சமவெளிகளில் திருடனாகவும் இயங்குவர்.

            என்னதான் கூட்டாகக் கொள்ளையடித்தாலும் கொள்ளியடித்தவற்றை தம் சகபாடிகளுக்கு அவற்றைத் தக்கவைத்துக்கொள்ளும் உரிமையினை தலைவர்கள் வழங்குவது இல்லை. சமூகக் கொள்ளையர்கள் சீர்திருத்தவாதிகள் புரட்சியாளர்கள் அன்று.  இருந்தும் இவர்களால் ஓர் இயக்கத்தினை இவர்களால் முடியவில்லை.  நேபில்ஸ் நகரில் தோன்றிய கொள்ளையர் அயல்நாட்டவருக்கும் Jacobins க்கும் எதிராக எழுந்தனர்.  அவர்கள் போப்பின் பெயரால் புனித நம்பிக்கையின் பெயரால் புரடசியாளர்களாயினர்.

            சமூகக்கொள்ளை என்பது சில சந்தர்ப்பங்களில் சரியாகவும் சில சந்தர்ப்பங்களில் தவறாகவும் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.  கொள்ளையர்கள் குற்றவாளிகளாகளாகவும் பார்க்கப்படுகின்றனர்; கொள்ளையர் தலைவராகவும் கருதப்படுகின்றனர்.  இத்தாலியர்கள் கொள்ளையரை சமாளிக்க Dumas என்ற முகமூடியர்களை காவலர்களாக வாடகைக்கு அமர்த்தினர். மரபுரீதியான சமூகக்குற்றவாளிகள் அதாவது சமூகக்கொள்ளையர்கள் பெரும்பாலும் வெளியாராக கருதப்படுவார்.  அவர்கள் தங்களுக்குள் ஒரு சமூக அமைப்பினை உருவாக்கிக் கொள்கின்றனர். அவர்கள், அவர்களுக்கான மொழியில் பார்க்கப்ப்டுகின்றனர. அது, குற்றவாளிகளின் மொழி. அது, argot என்ற மொழியாகும். இவர்கள் Gypsis என்ற நாடோடிகளோடு தொடர்பு கொண்டிருந்தனர். கொள்ளையர்கள் Gypsis, French, Spanish, ரவுடி கூட்டத்தினின்றும் சில சொற்களைப் பெற்றனர்.  ஆனால், வேளாண் கொள்ளையர்கள் இதுபோன்ற ஒருகலவை மொழியில் பேசவில்லை; மக்கள்மொழியில் பேசினர்.

கொள்ளையரின் குற்றவகைகள்

            இருவேறுவகையான குற்றவகைகள் உண்டு: (1) தொழில்ரீதியான அடியாள் கூட்டத்தினரின் நடவடிக்கைகள். இவர்கள் பொதுவாக திருடர்கள். (2) குழுக்களாக ஊர்புகுந்து திடீரென்று கொள்ளையிடல். கொள்ளையர்களும், ஊர்புகுந்து திருடுபவர்களும் வேளாண்குடிகளை தங்கள் இரைகளாகக் கருதினர்.  ஒரு சமூகக்கொளையன் வேளாண்குடிகளின் விளைச்சலைப் பிடுங்குவது சிந்திக்க இயலாத ஒன்று. அவர்கள் பண்ணையாரின் வேளாண்விளைச்சலைக் கொள்ளையிடுவர்.  சமூகக் கொள்ளையர்கள் குற்றவாளிகளாகக் கருதப்படாததால் கொள்ளைத்தொழிலை விட்டபிறகும் மீண்டும் சமூத்தில் இணைந்துகொள்ள அவர்களுக்குத் தடையில்லை.  தம் சமூகம் இயங்கும் வட்டாரத்துக்குள்ளேயே அவர்களின் இயக்கம் இருந்தது.

பயன்பட்ட நூல்கள்

1.David Arnold (1979). Dacoity and Rural Crime in Madras,1860-1940, The Journal of Peasant Studies, 6:2.140-167.

2.Fernand Braudel (1995).The Mediterranean and ther Mediterranean World in the Age of Philip II.Vol.II Translated from the French [II revised edition,1966 (Tr.Sian Renolds)]. First California Paper Pack Printing.

3. Fernand Braudel (1992).Civilization and Capitalism 15-18th century, 3.Vols. (translated from French by Sian Reynolds) University of California Press.

4.Marc Bloch (1971). Feudal Society:The Growth of Ties of Dependance,Vol.I.Translated from French by L.A.Mauyon, First English Translation.1961.Reprint in 1971.

5.----------------(1978). French Rural History: An Essay on its Basic Characteristics. Translated from the French by Janet Sondheimer.

6.Eric Hobsbawm (1959). Primitive Rebels:Studies in Archaic Forms of Social Movement in the 19th and 20th Centuries.

7.----------------(1969). Bandits.[First published in Great Britain.(reprintted in 2012)].Abacus,London.

Pin It

கல்வித் திறனும், பேச்சாற்றலும், காலையார்வமும், நடிப்புத் திறனும் ஒருங்கே பெற்றவர் சர். முத்துக்குமாரசுவாமி.

இலங்கையில் அடிமை முறையை நீக்கிய தலைமை நீதியரசர் சர். அலெக்ஸ்ஸாண்டர் ஜோன்ஸ்டோன் தலைமையிலான இயக்கத்தில் குமாரசுவாமி பெரிதும் பங்கெடுத்தார். அக்காலத்தில் அடிமைகள் விலங்குகளைப் போல விலை கூறி விற்கப்பட்டனர். ஒரு ஆண் அடிமை ரூபாய் 17-க்கும், ஒரு பெண் அடிமை ரூபாய் 34-க்கும் விற்கப்பட்டனர்.

முத்துக்குமாரசுவாமி கொழும்பிலுள்ள முகத்துவாரம் ‘அம்மை’ தோட்டத்தில் குமாரசுவாமி முதலியர் - விசாலாட்சி வாழ்விணையருக்கு 23.01.1834 அன்று மகனாகப் பிறந்தார்.

இவரது தந்தையார் 14.05.1836அன்று திடீரென்று காலமாகி விட்டார். இளைமைக் காலக் கற்றலை தமது வீட்டிலேயே பெற்றார். பின்னர் கொழும்பு அக்கடாமியில் (ராயல் கல்லூரி) சேர்ந்து தமிழ், ஆங்கிலம், இலத்தீன், கிரேக்கம், சிங்களம் ஆகிய மொழிகளைக் கற்றுத் தேறினார். அவர் கல்வியில் திறமை வாய்ந்த மாணவராக விளங்கியதைப் பாராட்டி ராயல் கல்லூரி முதல்வர் 1851 ஆம் ஆண்டு டர்னர் (Turnour) பரிசை அளித்துச் சிறப்பித்தார்.

முத்துக்குமாரசுவாமி முதலில் கொழும்பு நீதி மன்றத்தில் பணியில் சேர்ந்தார். பின்னர் முல்லைத் தீவு காவல்துறை நீதிபதியாகவும், உதவி அரசு அதிகாரியாகவும் பணியாற்றினார். மிகவும் இளம் வயதில் நீதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டபடியால் இவர் ‘பையன் நீதிபதி’ (Boy Magistrate) என அழைக்கப்பட்டார். இவரது ஆற்றலுக்கும், திறமைக்கும் அரசாங்கப் பணி உகந்ததாக அமையவில்லை. அதனால் அரசாங்கப் பணியிலிருந்து விலகினர்.

சர். ரிச்சர்ட் மோர்கன் என்னும் பிரபல வழக்கறிஞரிடம் சட்ட மாணவனாகப் பதிவு செய்து சட்டம் பயின்று, 1856 ஆம் ஆண்டு வழங்கறிஞரானார். இவரது பேச்சுத் திறமையாலும், சட்ட அறிவாலும், வாதத்திறமையாலும் சிறிது காலத்திலேயே கொழும்பில் சிறந்த வழக்கறிஞராக விளங்கினார். இவர் வழக்கறிஞராக பணிபுரிந்த போது சமயத்துறையிலும், அரசியல் துறையிலும் அதிக ஆர்வம் கொண்டார்.

தமது இருபத்து மூன்றாவது வயதில் 1857 ஆம் ஆண்டு இலங்கை ராயல் ஏசியாடிக் சங்கத்தின் (C.R.A.S) ஆதரவில் ‘சைவ சித்தாந்தம்’ என்னும் பொருள் குறித்து ஒரு கட்டுரை படித்தார். பின்னர் 1860 ஆம் ஆண்டு, ‘இந்திய தத்துவ சாஸ்திரம்’ என்னும் பொருள் குறித்து அதே சங்கத்தில் கட்டுரை படித்தார். இக்கட்டுரைகள் ஆங்கிலத்தில் கட்டுரை படித்தார். இக்கட்டுரைகள் ஆங்கிலத்தில் எழுதப்பட்டது. அச்சங்கத்தின் இதழில் வெளியிடப்பட்டது.

முத்துக்குமாரசுவாமி 1861 ஆம் ஆண்டு தமிழர் பிரதிநிதியாக சட்டசபைக்கு நியமிக்கப்பட்டார்.

பாரிஸ்டர் படிப்புக்காக 1862 ஆம் ஆண்டு முத்துக்குமாரசுவாமி இங்கிலாந்து நாட்டிற்குச் சென்றார். அங்கு லிங்கன்ஸ் கல்லூரியில் (Lincoln’s Inn) சேர முற்பட்டபோது அவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது. ஏனெனில், அக்காலத்தில் கிறிஸ்துவரோ அல்லது யூதரோ மாத்திரமே அங்கு சட்டம் படிக்க முடியும், சட்டத் தொழில் செய்ய முடியும். ஆனால், முத்துக்குமாரசுவாமி மனம் தளவரவில்லை. அந்நாட்டுப் பிரமுகர்களுடன் தமது நிலையினை சொல்லியதன் பயனாக அவர் கல்லூரியில் சேர அனுமதியினைப் பெற்றார். அங்கு படித்த ஆசியக் கண்டத்திலேயே யூதரோ கிறிஸ்தவரோ அற்ற முதலாவது பாரிஸ்டராக பட்டம் பெற்றவர் முத்துக்குமாரசுவாமி.

இங்கிலாந்திலிருந்த பொழுது 1863 ஆம் ஆண்டு ‘அரிச்சந்திரன்’ நாடகத்தை தமிழிலிருந்து ஆங்கிலத்திற்கு மொழிபெயர்த்தார். இந்நூலை அச்சிட்டு வெளியிட்ட பொழுது அதனை விக்டோரியா மகாராணிக்கு சமர்ப்பணம் செய்தார்.

முத்துக்குமார சுவாமி இங்கிலாந்தில் தங்கியிருந்த போது, அதனீயம் சங்கம், கொப்டன் சீர்திருத்தச் சங்கம், பிரித்தானியா கலைகளுக்கான சங்கம், ராயல் புவியியல் சங்கம், ராயல் புவிசரிதவியல் சங்கம் போன்ற பிரபலமான சங்கங்களில் உறுப்பினராக செயற்பட்டார்.

பிரிட்டனில் விஞ்ஞான வளர்ச்சிக்காகத் தோற்றுவிக்கப்பட்ட சங்கத்தின் ஆதாவில் 1863 ஆம் ஆண்டு ‘இலங்கை வாழ் இனங்கள்’ என்னும் தலைப்பில் சொற்பொழிவு நிகழ்த்தினார். அவரது உரை மானிடவியல் சார்ந்த ஆய்வு இதழில் வெளிவந்தது.

முத்துக்குமாரசுவாமி இலங்கைக்கு 1885 ஆம் ஆண்டு திரும்பினார். மீண்டும் சட்ட சபையில் தமிழர் பிரதிநிதியாக பதவி வகித்தார். சட்ட சபையில் இலங்கை மக்களின் நலனுக்காக குரல் கொடுத்தார்.

அக்காலத்தில் இலங்கையில் அங்கிளிக்கன் சபையினை (Anglican Church) நடத்துவதற்கு அரசாங்கம் நிதி உதவி செய்து வந்தது. முத்துக்குமாரசுவாமி இதனை வன்மையாகக் கண்டித்து சட்ட நிரூபண சபையில் பௌத்தர், இந்துக்கள், முஸ்லிம் முதலியோரிடமிருந்து பெறப்படும் வரிப் பணத்திலிருந்து கிறிஸ்துவ சபையை நடத்துவதற்கு நிதி உதவி செய்வது அநீதியானது. கிறிஸ்துவ தர்மத்திற்கு மாறானது எனச் சுட்டிக்காட்டினார். இவரது சொற்பொழிவைப் படித்த குடியேற்ற நாட்டு அமைச்சர், இச்சொற்பொழிவை நிகழ்த்தக் கூடியவர் இருக்கும் நாடு, சுதந்திரம் பெறுவதற்குத் தகுதியுடையது எனக் கூறினார்.

முத்துக்குமாரசுவாமி 1867 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவுக்கு பயணம் மேற்கொண்டார். இந்தியாவில் சைவ சமய நூல்களையும், சித்தாந்த நூல்களையும் சேகரித்தார். சென்னை உயர் நீதி மன்றத்தில் வழக்கறிஞராகச் சத்தியப் பிரமாணம் எடுக்க விரும்பினார். அப்பொழுது இருந்த நீதிமன்ற நடைமுறைப்படி, வழக்கறிஞராகச் சத்தியப் பிரமாணம் செய்ய விரும்புவோர் பைபிளைக் கொண்டு சத்தியம் செய்ய வேண்டும். இந்து சமயத்தவரான முத்துக்குமாரசுவாமி பைபிளைக் கொண்டு சத்தியப் பிரமாணம் செய்ய விரும்பவில்லை. நீதிமன்றத்தார் கிறிஸ்துவரல்லாத ஒருவரைப் பைபிளைக் கொண்டு சத்தியப்பிரமாணம் செய்ய வேண்டுமென்று நிர்பந்தப்படுத்துவது முறையில்லவென்று வாதாடினார். மேலும், தாம் இலண்டனில் பாரிஸ்டராகச் சத்தியப் பிரமாணம் செய்த பொழுது பைபிளைக் கொண்டு சத்தியம் செய்யவில்லையெனச் சுட்டிக்காட்டினார். அப்பொழுது நீதிபதி உயர் நீதிபதிகள் இடம் பெற்ற அமர்வுக்கு அனுப்பி தீர்வு காண வேண்டுமென்றார். அதன் அடிப்படையில் அமர்வு நீதிபதிகள் கூடி முத்துக்குமாரசுவாமியின் கோரிக்கை நியாயமானதெனக் கொண்டு, கிறிஸ்துவரல்லாதர் சாதாரணமாகச் சத்தியம் செய்தால் (Simple Affirmation)  போதுமெனத் தீர்மானித்தார்கள். முத்துக்குமாரசுவாமியும் ;அப்படியே செய்தார். கிறிஸ்துவரல்லாதவர்களின் சுயமரியாதையைக் காப்பாற்றினார்.

முத்துக்குமாரசுவாமி 1874 ஆம் ஆண்டு இங்கிலாந்துச் சென்றார். அங்கு தாம் முன்பு ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த  அரிச்சந்திரன் கதையை நாடகமாக்கினார். அதனை ஆங்கிலக் கலைஞர்களின் ஒத்துழைப்புடன் விக்டோரியா மகாராணியார் முன்னிலையில் மேடையேற்றினார். இந்நாடகத்தில் அரிச்சந்திரனாக இவரே நடித்தார்.

கலைத்திறனுக்காகவும், ஆங்கிலப் பேச்சு வன்மைக்காகவும், சட்ட அறிவிற்காகவும் மகாராணியார் 1874 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட்டு மாதம் 11 ஆம் தேதி இவருக்கு ‘சர்’ பட்டம் வழங்கி கௌரவித்தார். முதன் முதலில் ‘சர்’ பட்டம் பெற்ற ஆசியக் கண்டத்தைச் சேர்ந்தவர் முத்துக்குமாரசுவாமி.

புத்தரின் தந்தத்தின் சரித்திரத்தைக் கூறும் ‘தத்வம்சம்’ என்னும் நூலை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து 1874 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டார். அதே ஆண்டு புத்தரின் உரையாடல்களையும், உபதேசங்களையும் கொண்ட ‘சுத்தநிபாதம்’ என்னும் பாளி நூலையும் ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்டார்.

முத்துக்குமாரசுவாமி இங்கிலாந்தில் தங்கியிருந்த பொழுது 18.03.1875 அன்று எலிசபெத் பீபி என்ற பெண்மணியைத் திருமணம் செய்து கொண்டார். இத்தம்பதியினருக்கு 22.08.1877 அன்று ஒரு மகன் பிறந்தார். அவனது பெயர் ஆனந்த கௌரிஷ் குமாரசுவாமி ஆகும்.

முத்துக்குமாரசுவாமி 04.05.1879 அன்று நோய்வாய்ப்பட்டு காலமானார்.

முத்துக்குhரசுவாமி அஞ்சா நெஞ்சம் படைத்தவர். தொண்டுள்ளம் கொண்டவர். ஆங்கிலேயரால் இவரது பேச்சுவன்மை போற்றப்பட்டது, கீழைத்திசை மக்களுள் மிகச்சிறந்த நாவன்மை கொண்டவர் எனப் புகழப்பட்டார்.

முத்துக்குமாரசுவாமி இலங்கையில் விஞ்ஞான, தொழில்நுட்பக் கல்வி நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டு விஞ்ஞானக் கல்வியும் தொழில் நுட்பக் கல்வியும் மாணவருக்கு கற்பிக்கப்பட வேண்டுமென்று அரசை வற்பறுத்தினார். அதன் பயனாக இராயல் கல்லூரியில் விஞ்ஞான ஆய்வுக் கூடமும், இலங்கைத் தொழில் நுட்பக் கல்லூரியும் அமைக்கப்பட்டன. மேலும், இலங்கையில் புதை பொருள் ஆராய்ச்சித்துறையை ஆரம்பிக்க வைத்தார். இந்தியாவில் விஞ்ஞான பாடம் கற்பித்தல் ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பே இலங்கையில் விஞ்ஞானப்பாடங்கள் கற்பிக்கப்பட்டது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

- பி.தயாளன்

Pin It