இலங்கையில் முஸ்லிம்கள் நவீன கல்வி, அறிவியல் சிந்தனைகளுடன் இஸ்லாத்தின் சிந்தனைகளையும் பெற வேண்டும். தவறான கொள்கைகளுக்கு எதிரான சமயப் புனர்நிர்மாணச் சிந்தனைகளை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும். பழமைவாதத்தை ஒழித்திட வேண்டும். இஸ்லாமிய சமூகம் முன்னேற்றம் அடைய வேண்டும். கல்வியின் மூலமாக கலை, இலக்கியம் வளர்க்கப்பட வேண்டும். இவற்றுக்காகப் பாடுபட்டவர் அறிஞர் எ.எம்.எ. அஸீஸ்.

aziz 200யாழ்ப்பாணத்தில் அபூபக்கர் சுல்தான் முகம்மது நாச்சியா வாழ்வினையருக்கு 04.10.1911 அன்று மகனாகப் பிறந்தார். அஸீஸின் தந்தை அபூபக்கர் யாழ்ப்பாண நகரசபையின் உறுப்பினராகவும், துணைத் தலைவராகவும் பதவி வகித்தார். பின்னர் 1948 ஆம் ஆண்டு இலங்கை முஸ்லிம் லீக் தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

அஸீஸ் தமது ஆரம்பக் கல்வியை குர்ஆனும், தமிழும் சேர்த்துக் கற்பிக்கப்பட்ட பாடசாலையில் பயின்றார். பின்னர் வண்ணார்ப்பண்ணை இராமகிருஷ்ண மிஷன் வைத்தீஸ்வரா வித்தியாலயத்தில் தமது கல்வியைத் தொடர்ந்தார்.

இந்து மாணவர்கள் மட்டும் கல்வி பயின்று வந்த யாழ்ப்பாணம் இந்துக் கல்லூரியில், அஸீஸ் முதல் இஸ்லாமிய மாணவராகச் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டார். அக்கல்லூரியில் தமது இடைநிலைக் கல்வியை முடித்தார்.

இலங்கைப் பல்கலைக் கழகக் கல்லூரியில் 1929ஆம் ஆண்டு சேர்ந்து, வரலாற்றைச் சிறப்புப் பாடமாகப் பயின்று, வரலாற்றில் பி.ஏ (ஹானர்ஸ்) தேர்ச்சி பெற்று சிறப்;புப் பட்டம் பெற்றார்.

வரலாற்றுத்துறையில் அவருக்கு இருந்த ஆர்வத்தின் காரணமாக, இலங்கை அரசாங்கத்தின் கலைத்துறைக்கான தேர்வு எழுதி தேர்ச்சி பெற்றார்.

இலண்டனில் உள்ள கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தின் புனித கேதரின் கல்லூhயில் சேர்ந்து வரலாற்றுத்துறையில் மேல்படிப்பைத் தொடர இங்கிலாந்துக்குப் பயணமானார். ஆனால், இலங்கை குடிமைப் பணிக்கான தேர்வில் தேர்ச்சி பெற்றதால் திரும்பி வந்து இலங்கை அரசாங்கத்தில் குடிமைப்பணியில் சேர்ந்தார். இலங்கை அரசாங்கத்தில் குடிமைப்பணியில் சேர்ந்த (Cycleon Civil Service) முதல் முஸ்லிம் அஸீஸ் ஆவார்.

அஸீஸ் 1937ஆம் ஆண்டு உம்மு குல்தூம் என்பரைத் திருமணம் செய்து கொண்டார்.

இலங்கையில் உள்ள கல்முனையில் 1942 ஆம் ஆண்டு அரசாங்க உதவி அதிபராகச் சேர்ந்தார். அங்கு அவரது அரசாங்கக் கடமையோடு பொது நல ஈடுபாடு, மக்கள் தொண்டு, வரலாற்று ஆய்வுகளுக்கான தகவல்கள் சேகரித்தல் முதலிய பணிகளையும் மேற்கொண்டார். கல்முனையில் பணியாற்றும் போது சுவாமி விபுலானந்த அடிகளாரிடம் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.

அஸீஸ் பணிமாறுதலில் 1943 ஆம் ஆண்டு கண்டிக்குச்; சென்றார். அங்கு இஸ்லாம் இளைஞர் இயக்கத்தை (YMMA) அமைத்தார். இந்த இயக்கம் மூலம் கல்வி முன்னேற்றம், சுகாதாரம், கிராம முன்னேற்றம், சாலைகள் அமைத்தல், அனாதைகள் பராமரிப்பு, கலாச்சார வளர்ச்சி முதலிய பணிகளில் ஈடுபட்டார்.

கொழும்பு ஸாகிறாக் கல்லூரி (Zahira College Colombo) அவரது கல்விச் சிந்தனைகளுக்கும், சேவைகளுக்கும் சிறந்த களமாக அமைந்தது. 1950 ஆம் ஆண்டு முதல் 1972 ஆம் ஆண்டு வரை 22 ஆண்டுகள் கல்வி, அரசியல், மொழிக் கொள்கை, இலங்கை முஸ்லிம் கலாச்சார மையம், நவீன சிந்தனை. முஸ்லிம் பண்பாட்டு வளர்ச்சி முதலியவற்றிற்காக அயராது பாடுபட்டார்.

அஸீஸ் 1948 ஆம் ஆண்டு முதல் 1961 வரை கொழும்பு ஸாஹிராக் கல்லூரியின் அதிபராகவும், வழிகாட்டியாகவும் விளங்கினார்.

தமது அயராத உழைப்பினாலும், நிர்வாகத்திறமையாலும், நவீன கல்வித்திட்டங்களினாலும் ஸாஹிராக் கல்லூரியை சிறந்த கல்வி நிறுவனமாக்கினார். மேலும், கல்வி மட்டுமின்றி விளையாட்டு, சாரணர் படை, பேச்சுத்திறன், மொழி விவாதம், இலக்கிய ஆற்றல், தொழிற்கல்வி என அனைத்துத் துறைகளிலும் முதன்மை பெறச் செய்தார்.

அஸீஸ் 1952 ஆம் ஆண்டு அகில இலங்கை ஆசிரியர் சங்கத் தலைவராக இருந்த போது, ஸ்மித் - மண்ட் புலமைப் பரிசில் பெற்று அமெரிக்காவில் ஆறுமாதம் பயிற்சி பெற்றுத் திரும்பினார்.

முஸ்லிம்களின் கல்வியில் நவீன மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியதோடு, உயர் கல்வியை நோக்கி மூஸ்லிம்களின் கவனத்தைத் திருப்பியதிலும் அஸீஸின் பணி மகத்தானது. மேலும், முஸ்லிம் சமூகத்தில் வறுமைக் கோட்டில் வாழ்ந்தவர்களையும், வர்த்தக சமூகத்தவரையும் உயர்கல்வி பெறவும், தொழில் நுட்ப உயர்கல்வி பெற வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தினார்.

இஸ்லாமியத் தமிழ் இலக்கியம், இஸ்லாமியக் கலை இலக்கியம் முதலியவற்றின் வளர்ச்சிக்குப் பாடுபட்டார். மேலும், இசை, வானொலி கலை நிகழ்ச்சிகள், நாடகம், கதாப்பிரசங்கம் முதலியவற்றிலும் ஸாஹிராக் கல்லூரி மாணவர்கள் சிறந்து விளங்கிட வழிகாட்டினார்.

கலாச்சார மறுமலர்ச்சிக்கும், கலை வளர்ச்சிக்கும் பாடுபட ‘இலங்கை முஸ்லிம் கலாச்சார மண்டபம்’ என்னும் அமைப்பு ஏற்படுத்திட செயல்திட்டம் வகுத்தளித்தார்.

“வறுமையின் காரணமாக முஸ்லிம் இளைஞர்களும் யுவதிகளும் வளர்ந்தோர்களும் கல்வியைப் பெறாது போனால் அவர்களின் திறமையை சமூகம் இழந்துவிடும்” என எச்சரித்தார் அஸீஸ்.

இலங்கை முஸ்லிம் மக்கள் வறுமையின் காரணமாகக் கல்வி பெற இயலாத நிலை நிலவிய அக்கால கட்டத்தில், கல்விப் பின்னடைவுகளை நீக்குவதற்கு கல்விச் சகாய நிதி முறையை ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்த அஸீஸ் திட்டமிட்டார். அதன் அடிப்படையில் 1945 ஆம் ஆண்டு இலங்கை முஸ்லிம் கல்விச் சகாய நிதி என்னும் நிறுவனத்தை கொழும்பில் துவக்கி வைத்து அஸீஸ் உரையாற்றும் போது,

“தமது சமூகத்தாருக்கும் நாட்டிற்கும் சேவையாற்றக் கூடிய தகுதியான ஏழை முஸ்லிம் மாணவர்களுக்கு உதவுவதற்கே இந்த நிதியம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. பாடசாலைக் கல்வியைத் தொடர முடியாதிருப்பவர்களுக்கும், முஸ்லிம்களின் கல்விப் பின்னடைவை நீக்குவதற்கும் உதவுவதே இந்நிதியத்தின் நோக்கமாகும்.” என அறிவித்தார். இந்தி நிதியத்துக்கான முயற்சி அவரது வாழ்க்கையின் இலட்சியமாகும்.

ஆசிரியப் பயிற்சிக் கலாசாலை,  பல்கலைக்கழக புகுமுகப் பரீட்சை, இலங்கைப் பல்கலைக்கழகம் முதலியவற்றுக்காக நூற்றுக்கணக்கான முஸ்லிம் மாணவர்களுக்கு சகாயநிதி வழங்கிட அஸீஸ் நடவடிக்கை எடுத்தார். மேலும், கல்விச் சகாயநிதியிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியை இஸ்லாமிய பெண் கல்விக்காக ஒதுக்கப்படுவதை உறுதி செய்தார். இஸ்லாத்தின் அடிப்படைக் கோட்பாடுகளிலிருந்து ஒவ்வொரு ஆணுக்கும், பெண்ணுக்கும் கல்வியானது கடமையாகும் என்ற கருத்தை தொடர்ந்து வலியுறுத்தினார்.

தமிழ் மொழியில் கல்வி பயிலும் பெண்களில் ஆசிரியப் பயிற்சிக்காகத் தெரிவு செய்யப்பட்டவர்களுக்கு சகாய நிதியிலிருந்து ஒரு பகுதி நிதி ஒதுக்கிட ஆவன செய்தார்.

அஸீஸ், “அறிவைத் தேடிக் கொள்வது ஆண், பெண் இருபாலர் கடமையாகும்” என்றார்.

இலங்கையில் சிங்கள அரசால் 1956 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்ட தனிச் சிங்களச் சட்டத்தைத் தொடர்ந்து தாய்மொழி, கல்வி மொழி குறித்த விவாதங்கள் இலங்கை முஸ்லிம்களிடையே வலுவடைந்தன.

இலங்கையின் வடக்கு, தெற்கு, மத்திய மாகாணங்களில் வாழும் முஸ்லிம்களின் பிரதான மொழியாகத் தமிழ் உள்ளது. இலங்கை முஸ்லிம்களை ஒன்றிணைக்கும், மொழி தமிழ் என்பதை அஸீஸ் வலியுறுத்தினார்.

தமிழ் மொழிக்குப் பாதகமான சட்டங்களை இலங்கை சிங்கள அரசாங்கம் அமுல்படுத்த முற்பட்ட போது எல்லாம் அவற்றை அஸீஸ் எதிர்த்தார்.

இலங்கை சிங்கள அரசு 1956 ஆம் ஆண்டு தனிச் சிங்கள மசோதாவை இலங்கை பாராளுமன்றத்தில் தாக்கல் செய்த போதும், அவர் அங்கம் வகித்த செனட் சபையில் அம்மசோதா விவாதத்திற்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்ட போதும், அச்சட்ட மூலத்தை அவர் கடுமையாக எதிர்த்தார். இச்சட்டம் அமுல்படுத்தப்பட்டால் சிறுபான்மையினரான தமிழ், முஸ்லிம்களின் கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, கலாச்சாரம் உட்பட பல துறைகளில் அது பெரிய பின் விளைவுகளைக் கொண்டு வரும். பெரும்பான்மையினர் மீதான சிறுபான்மையினரின் நம்பிக்கைகளை அது சிதறடித்து விடும் என்று இலங்கை அரசாங்கத்தை அஸீஸ் வெளிப்படையாக எச்சரித்தார்.

இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் பழமைவாதத்திற்கும், அசையாத கருத்துக்களுக்கும் ஆட்பட்டிருந்த சூழலில் அவர்கள் மத்தியில் சமூக மாற்றத்திற்கான சிந்தனைகளை கொண்டுவர அயராது பாடுபட்டார் அஸீஸ்.

இலங்கை முஸ்லிம்கள் நவீன கல்வியைப் பெறுவதில் காட்டி வந்த ஆர்வக்குறையை, அக்கறையின்மையை மாற்றவதற்கும், நவீன சிந்தனைகளையும், அறிவு ரீதியான பார்வையையும் ஏற்படுத்த அஸீஸ் மிகப்பெரும் பங்காற்றியுள்ளார்.

பழமைவாதம், மூடநம்பிக்கைகள், பிற்போக்கான மரபுக் கருத்துக்கள், சமயத்தைப் பிற்போக்குக் கொள்கைகளுக்காகப் பயன்படுத்துதல் முதலியவற்றை கடுமையாக விமர்சித்தார்.

அறிவியலைப் புறக்கணிப்பதை இஸ்லாமியக் கோட்பாடுகள் அடிப்படையில் ஏற்கவில்லை. எனவே, மேற்கத்திய அறிவியல் இஸ்லாமியக் கோட்பாட்டிற்கு ஒவ்வாதொன்றல்ல, அதனுள் அடங்கும் ஓர் அம்சமே, எனவே அறிவியலை ஏற்று வாழ்ககையுடன் ஒருங்கிணைத்துக் கொள்வதில் எத்தகைய சிரமமும் இருத்தலாகாது. எனவே, அறிவியல் சிந்தனைகளை முஸ்லிம் சமூகம் ஏற்றுச் செயல்பட வேண்டும் என்பதை அறிவுறுத்தினார்.

அஸீஸ், இலங்கையில் இஸ்லாம், மொழி பெயர்ப்புக் கலை, தமிழ் யாத்திரை, அறபுத் தமிழ் எங்கள் அன்புத் தமிழ், கிழக்காப்பிரிக்கக் காட்சிகள், மிஸ்ரின் வசியம் முதலிய நூல்களைப் படைத்து அளித்துள்ளார். மேலும் இலங்கை வானொலியில் பல்வேறு தலைப்புகளில் உரை நிகழ்த்தினார். சிலோன் டெல்லி நியூஸ் என்னும் ஆங்கில நாளிதழில் பல கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார். 

தமது வாழ்நாள் முழுவதும் இலங்கை முஸ்லிம்களின் கல்வி வளர்ச்சிக்காகப் பாடுபட்ட அஸீஸ் 24.11.1973 அன்று மறைந்தார்.

-  பி.தயாளன்

Pin It

நைல் நதியின் இரு கரை நெடுகத் தோன்றிய நாகரீகம் எகிப்திய நாகரீகம். மெசபட்டோமிய நாகரீகத்தைப் போலவே இதுவும் பல நகரங்கள் தோற்றுவித்த (சிட்டி ஸ்டேட்ஸ்) பல அரசுகளைக் கொண்ட நிலமாகவே இருந்தது. இந்த அரசுகளுக்கு இடையிலான - ஒட்டு மொத்த எகிப்திய நிலப்பகுதிகளை ஓர் அரசின் கீழ் கொண்டுவரும் - அதிகாரப் போட்டிகளும் போர்களுமே தொடக்க கால எகிப்தின் வரலாறு. இது குறித்து மேலும் தெரிந்துகொள்ள எனது ‘எகிப்தின் மர்மங்கள்’ புத்தகத்தைப் படிக்கவும். நகரங்களுக்கு இடையிலான இந்த அதிகாரப் போர்களில் வெற்றி பெற்று ஒட்டு மொத்த எகிப்தின் முதல் பாரோவாக தன்னை அறிவித்துக்கொண்டவன் நார்மர். இவன் தொடங்கி கிளியோப்பாட்டிரா முடிய நூற்றுக்கணக்கான பாரோக்கள் சுமார் மூவாயிரம் ஆண்டுகள் தொடர்ச்சியாக எகிப்தை ஆட்சி செய்திருக்கிறார்கள். கிளியோப்பாட்டிராவின் வீழ்ச்சியுடன் எகிப்திய நாகரீகமும் வீழ்ச்சி கண்டுவிட்டது. இது நடந்தது கிருத்தவ சகாப்தம் தொடங்குவதற்கு ஒரு சில பத்தாண்டுகளுக்கு முன்பு.

egypt mapஎகிப்தின் மூவாயிரம் வருடத்திய வரலாறு பல பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. தொடக்க வம்சாவளி காலகட்டம் (கி.மு. 2950 –2575), பழைய வம்சாவளி காலகட்டம் (கி.மு. 2575 - 2125), முதல் இடைக் காலகட்டம் (கி.மு. 2125 – 2010), இடை வம்சாவளி காலகட்டம் (கி.மு. 2010 – 1630), இரண்டாவது இடைக் காலகட்டம் (கி.மு. 1630 – 1539), புதிய வம்சாவளி காலகட்டம் (கி.மு. 1539 – 1069), மூன்றாம் இடைக் காலகட்டம் (கி.மு. 1069 – 664), இறுதிக் காலகட்டம் (கி.மு. 664 – 332). இறுதிக் காலகட்டத்தின் முடிவில் எகிப்து அலெக்சாண்டரின் கைகளுக்கு சென்றுவிட்டது. இதன் பிறகு எகிப்தில் மாசிடோனிய தாலமிகள் வம்சம் தொடங்குகிறது. தாலமிகள் தங்களை எகிப்தின் பாரோக்களாக அறிவித்துக்கொண்டார்கள். தாலமிகளின் கடைசி பாரோவான கிளியோப்பாட்டிராவின் (கி.மு. 51- 30) தற்கொலையுடன் எகிப்திய நாகரீகம் முடிவிற்கு வந்துவிட்டது.

எகிப்திய கலைக் கோட்பாடு

தொல் பழங்கால எகிப்திய எழுத்துக்களை இன்றைய ஆராய்ச்சியாளர்கள் புரிந்துக்கொண்டுவிட்டதால் மூவாயிரம் ஆண்டுகால எகிப்தின் கலை வளர்ச்சிகளை கோர்வையாக நம்மால் கட்டமைக்க முடிகிறது. அகழ்வாராய்ச்சி முடிவுகளும் அதன் பங்கிற்கு போதுமான தகவல்களை தருவதால் எகிப்திய கலைகளை அதன் வேரிலிருந்து புரிந்துக்கொள்வதற்கு வசதியாக இருக்கிறது. எகிப்தி நாகரீகத்தின் கலைகள் கற்காலம் முதற்கொண்டேத் தொடங்கிவிடுகிறது. கற்கால மனித சமூகத்தின் கலைகளை நாம் தனியாக முன்பேப் பார்த்துவிட்டதால் எகிப்தின் பாரோனிக் காலகட்ட கலைகளை பின் தொடரலாம் என்று நினைக்கிறேன். கட்டிடக் கலை, ஓவியக் கலை, சிற்பக் கலை என்று மூன்றிலும் பிரம்மாண்டத்தை காட்டியவர்கள் பாரோனிக் கால எகிப்திய சிற்பிகள். உலக அதிசயங்களில் இன்றைக்கும் ஒன்றாக இருக்கும் கீசா பிரமிட் பாரோனிக் கட்டிடக் கலை பிரம்மாண்டத்திற்கு வாயடைத்துப்போக வைக்கும் அளவிற்கான எடுத்துக்காட்டு.

எகிப்திய நாகரீகத்தின் கலைகளுக்குப் பின்னால் இருக்கும் அடிப்படை சித்தாந்தத்தை புரிந்துகொள்ள நமக்குத் தெரியவேண்டியது மரணத்தைக் குறித்து. மரணத்தைக் குறித்தேதான் ஆனால் மேலோட்டமாக அல்ல. எகிப்தியக் கலைகளை போகிற போக்கில் பார்ப்பவர்களுக்கு, எகிப்திய கலைகள் மரணத்தை சுற்றியேப் பிண்ணப்பட்டிருப்பதைப் போலிருக்கும். உண்மையில் மரணத்தை கடந்த பெரு வாழ்வையே அவைகள் கருப் பொருளாக கொண்டவைகள். மரணத்தை தவிர்த்த என்றென்றைக்குமான பெருவாழ்விற்கு தொல் பழங்கால எகிப்தியர்கள் பேராசைப்படவில்லை. மரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதை கடந்துவிட்டால் பிறகு பெருவாழ்வுதான்(இம்மார்டல்) என்பது அவர்களின் நம்பிக்கை. இது மத நம்பிக்கை அல்ல பூமியில் மனித வாழ்வைக் குறித்த அவர்களின் சித்தாந்தம். மரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டு அதை கடந்துப்போக அவர்கள் கையில் எடுத்துக்கொண்டது கலைகளை. கட்டிடக் கலை, சிற்பக் கலை, ஓவியக் கலை ஆகியவைகளின் துணைக்கொண்டு அவர்கள் மரணத்தை ஏமாற்ற நினைத்தார்கள். மரணத்தின் போது மனித உடலை விட்டுப் பிரிந்துப்போகும் உயிரை (எகிப்தியர்கள் உயிரை ‘கா’ என்று அழைத்தார்கள்) அப்படியே அண்ட வெளிக்கு போகவிட்டுவிடாமல் மீண்டும் பழைய உடலுக்கு கொண்டுவந்து மரணத்தை வென்றுவிடலாம் என்பதும் இதன் மூலம் மரணத்தை கடந்துவிடலாம் என்பதும் அவர்களின் எண்ணம். இதன் காரணமாகவே அவர்கள் இறந்தப் பிறகு உடலை மம்மியாக்கினார்கள். இறந்தவனின் உயிரைப் பிடித்து வைக்க அவனைப் போன்ற உருவம் கொண்ட சிற்பங்களையும், இறந்த உடலை பாதுகாத்து வைக்க பிரமிட் போன்ற கட்டிடங்களையும், இறந்தவனின் உயிர் தங்கியிருக்கும் சிலை தினப்படி மூன்று வேலையும் உணவு உண்டு உயிர் வாழ தேவைப்படும் உணவுப் பொருட்களையும், உணவு சமைக்கும் பொருட்களையும், உணவு உற்பத்தி செய்யும் விவசாயம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளையும் ஓவியங்களாக வரைந்துவைத்தார்கள். தீட்டப்பட்டிருக்கும் உணவுப் பொருள் ஓவியங்களில் இருந்து இறந்தவனின் உயிர் தங்கியிருக்கும் சிலை உணவை எடுத்துக்கொள்ளும் என்றும் பலமாக நம்பினார்கள்.

இந்த நம்பிக்கையே எகிப்திய கலைகளின் கருப்பொருள். இந்த கருப்பொருளே எகிப்திய கலைகளின் முட்டுக்கட்டையும் கூட. மூவாயிரம் வருடத்திய எகிப்திய கலைகள் பல சோதனை முயற்சிகளை மேற்க்கொள்ள முடியாததற்கு காரணம் எகிப்தியர்களின் இந்த நம்பிக்கை. எகிப்தில் கலைகள் பயன்பாட்டு பொருள் போலப் பார்க்கப்பட்டதால், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட கற்பனை வளத்திற்கே அங்கே இடமிருந்தது. கட்டுபாடுகளற்ற சுதந்திர படைப்புக்கான கலம் அங்கே ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கவில்லை. மேலும் கலைகள் பாரோக்கள் மற்றும் அதிகார வர்கத்தின் தயவில் இருந்ததால் எகிப்திய கலைஞர்களால் அவர்கள் விருப்பத்திற்கு செயல்படுவது என்பது முடியாத காரியமாக இருந்தது. எகிப்திய கலைகளைப் பொறுத்தவரையில் மற்றொரு வினோத அம்சம் இருக்கிறது. சிற்ப, ஓவியக் கலைகள் பொது மக்களுக்கு காட்சிப்படுத்துவதற்காக படைக்கப்பட்டவைகள் கிடையாது. பிரமிடுகளிலும், கல்லறை கோயில்களிலும், தி வேலி ஆப் தி கிங்ஸ் மற்றும் தி வேலி ஆப் தி குயின்சிலும் செதுக்கப்பட்ட புடைப்பு சிற்பங்களும், முழு உருவ சிற்பங்களும், சுவர் ஓவியங்களும் பொது மக்களின் பார்வைகளுக்குப் படாமல் இழுத்துப் பூட்டி வைக்கப்பட்டவைகள். மெசபட்டோமியாவைப் போலவே மூன்று கலைகளும் கோயில்களுடனும், பாரோக்களின் பிரமிடுகள் மற்றும் கல்லறைக் கோயில்களுடனுமே தொடர்புக்கொண்டவைகளாக இருந்தன. சரி அதுபோகட்டும் எழுந்து வாருங்கள் ஒரு நீண்ட கலைப் பயணத்திற்கு நாம் போக வேண்டியிருக்கிறது.

தொடக்க வம்சாவளி காலகட்டம் (கி.மு. 2950 –2575) – முதல் மற்றும் மூன்றாம் அரச வம்சாவளி முடிய

கட்டிடக் கலை

முதல் அரச வம்சாவளி காலத்தில் எகிப்தின் அபைடோஸ் நகரமே பாரோக்களின் பிரதான நெக்ரோபோலிசாக இருந்தது. நெக்ரோபோலிஸ் என்றால் கல்லறை நிலம் என்றுப் பொருள். சக்குரா நகரிலும் பாரோக்களின் நெக்ரோபோலிஸ் இருந்தது. ஆனால் இந்தக் காலகட்ட பாரோக்களில் பெரும்பாலோர் அபைடோசிலேயே தங்களின் மம்மி உடல் மஸ்தபாக்களில் வைக்கப்படவேண்டும் என்று விரும்பியிருக்கிறார்கள். மஸ்தபா கல்லறை கட்டிடம் பிரமிடுகளின் பாட்டன் போன்றது. நீள் சதுர வடிவில் சிறிய குன்றுப்போலக் கட்டப்பட்டவைகள். சுட்ட களிமண் செங்கற்களால் கட்டப்பட்டிருக்கின்றன. தொடக்க கால மஸ்தபாக்களில் பாரோக்களின் உடல்கள் தரைக்கு அடியில் தோண்டப்பட்ட பாறைக் கல் அறைகளில் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. உடல் வைக்கப்படும் அறையை சுற்றி மேலும் இரண்டு அறைகள் பாறையில் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதற்கு மேலேயே மஸ்தபா கட்டப்பட்டது. இரண்டாம் அரச வம்சாவளி காலம் தொட்டே பாரோவின் உடல் வைக்கும் அறை தரைக்கு அடியில் பாறையில் செதுக்கப்படாமல் தரைக்கு மேலே அறைகளாக கட்டப்பட்டு அதற்கு மேலே மஸ்தபா கட்டும் வழக்கம் தோன்றியிருக்கிறது.

mastaba

(மஸ்தபா)

egypt mastaba
(தரைக்கு அடியில் பாறையில் செதுக்கப்பட்ட பாரோவின் உடல் வைக்கும் அறை)

உயிருடன் இருக்கும்போது அனுபவித்த அனைத்து பொருள்களையும் மரணத்தின்போதும் மறு உருவாக்கம் செய்வதன் மூலம் மரணத்தை கடந்துவிடலாம் என்பது எகிப்தியர்களின் நம்பிக்கை என்பதால் மஸ்தபாக்களும் பாரோக்களின் அரண்மனை கட்டிடங்களின் தோற்றத்தை பிரதிபலித்தன. வரலாற்றின் புரண்நகை, பாரோக்கள் உயிருடன் இருந்தபோது வசித்த அரண்மனைகள் இன்றைக்கு நமக்கு கிடைக்கவில்லை ஆனால் அவர்களின் உடல்கள் அடக்கம் செய்யப்பட்ட கல்லறை அரண்மனைகள் (மஸ்தபாக்கள்) பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்து இன்றைக்கும் அழிந்துபோகாமல் நம் கண் முன்னே நின்றுக்கொண்டிருக்கின்றன.

சிற்பக் கலை

சுவர் புடைப்பு சிற்பங்கள், கல்பலகை மற்றும் பூண் தலை (கைத்தடி ஆயுதத்தின் தலைப் பகுதியில் பொறுத்தப்படும் பூண்) புடைப்பு சிற்பங்கள், முழு உருவ சிற்பங்கள் என்று வழமைப் போல எகிப்திய சிற்பக் கலையை மூன்று வகைகளாகப் பிரித்துக்கொள்ளலாம். இந்தக் காலகட்டத்தை சேர்ந்த சுவர் புடைப்பு சிற்பங்களைக் குறித்து அறிந்துக்கொள்ள முடியவில்லை. கல்லறைகளும், கோயில்களும் மணல் மேடுகளாக காட்சியளிப்பதால் அவைகளுக்குள் இருந்த புடைப்பு சிற்பங்கள் நமக்கு கிடைக்கவில்லை. ஆனால் கல்பலகை புடைப்பு சிற்பங்கள் கிடைக்கின்றன. கல்பலகைகள் காணிக்கை பொருளாக கோயில்களுக்கு வழங்கப்பட்டவைகள். முதல் பாரோவான நார்மர் தொடங்கி எகிப்தின் அனைத்துப் பாரோக்களும் இத்தகைய கல்பலகைகளை அவர்கள் இஷ்ட தெய்வ கோயில்களுக்கு காணிக்கையாக கொடுத்திருக்கிறார்கள். இந்த கல்பலகைகளில் அந்த பாரோவின் போர் நடவடிக்கைகளும் அரசியல் நடவடிக்கைகளும் புடைப்பு சிற்பங்களாக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும்.

இந்த காலகட்ட கல்பலகை புடைப்பு சிற்பக் கலைக்கு உதாரணமாக முதல் பாரோ நார்மரின் கல்பலகையே இன்றைக்கு கிடைத்திருக்கிறது. எக்பதிய இரு-பரிமாண கலை (புடைப்பு சிற்பமும், ஓவியமும் இரு-பரிமாண கலையை சேர்ந்தவைகள்) பாணிக்கு எடுத்துக்காட்டாக இருப்பது நார்மரின் கல்பலகை. இந்த கல்பலகையின் முன் பக்கத்தில் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கும் காட்சி, நார்மர் அவனுடைய அரசியல் எதிரிகளை தலையில் அடித்து கொல்கிறான். எதிரியின் தலைமுடியை கொத்தாக இடதுக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு உயர்த்திய வலது கையிலிருக்கும் கைத்தடி ஆயுதத்தால் எதிரியின் உச்சந்தலையில் அடிக்கிறான். அவன் கைப்பிடியில் இருக்கும் எதிரியின் உடல் குத்துயிரும் குலை உயிருமாக துவண்டுப்போய் கிடக்கிறது. கீழ் பகுதியில் ஏற்கனவே இரண்டு எதிரிகளின் உயிரற்ற உடல்கள் கிடக்கின்றன. வலதுப்பக்கத்தில் மனித கரங்கள் கொண்ட பருந்து துண்டான எதிரியின் தலையை கயிறால் இறுக்கி பிடித்திருக்கிறது. நார்மருக்கு பின்னால் நார்மருக்கு சேவகம் செய்யும் வீரன் நின்றுக்கொண்டிருக்கிறான். மேல் பகுதியின் இரண்டுப் பக்கமும் மனித முகம் கொண்ட எருதின் தலைகள். கல்பலகையின் பின்ப் பக்கத்தில் கழுத்து நீண்ட இரண்டு சிங்கங்களை கட்டுப்படுத்தும் வீரர்கள், கீழ் பகுதியில் எருது ஒன்று ஒரு மனிதனை முட்டிபோதி அவனைக் கொல்லும் காட்சி. மேல் பகுதியில் நார்மரின் வெற்றி ஊர்வலம் காட்டப்பட்டிருக்கிறது. கூடவே நார்மரின் பெயரும் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

normar sculpture

(முதல் பாரோ நார்மரின் கல்பலகை புடைப்பு சிற்பம்)

சரி இனி இந்த புடைப்பு சிற்பத்திற்கு பின்னால் இருக்கும் கலை சித்தாந்தகங்களை பார்ப்போம். கல்பலகையின் முன் பகுதி குறுக்கு வாட்டில் மூன்று பகுதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பிக்ச்டோரியல் ரெப்பிரஷன்டேஷனாக காட்சிகளை விளக்கவேண்டி இந்த புடைப்பு சிற்பத்தை செதுக்கிய கலைஞர்கள் இப்படி மூன்று பகுதிகளாக பிரித்திருக்கிறார். எகிப்திய புடைப்பு சிற்பத்தின் பிக்ச்டோரியல் ரெப்பிரஷன்டேஷன் அடுத்து வந்த பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு இப்படித்தான் குறுக்கு வாட்டில் பிரிக்கப்பட்டது. படைப்பு ஊடகத்தை இப்படி பகுத்துக்கொள்வதின் மூலம் கதை சொல்லும் வடிவில் காட்சிகளை சம்பவக் கோர்வையாக வெளிப்படுத்த முடியும். அடுத்தது நார்மர் இடது பக்கத்திலிருந்து வலதுப் பக்கமாக பார்க்கும்படி வடிக்கப்பட்டிருக்கிறான். இடது பக்கமிருந்து வலது பக்கம் பார்க்கும்படி ஓவிய உருவங்களையும் புடைப்பு சிற்ப உருவங்களையும் வடிப்பது எகிப்தியக் கலைகளின் பண்பு. அதேப் போல இடதுக் கால் ஒரடி முன்னால் இருக்கும்படி சித்தரிப்பதும் எகிப்திய கலைகளின் பண்பு. இந்த கல்பலகையிலும் நார்மர் இடதுக் காலை ஓரடி முன்னால் வைத்திருப்பதை கவனிக்கலாம்.

அடுத்து ஸ்பேட்டியல் ரிலேஷன்ஷிப்பும் (இரு-பரிமாணக் கலைகளில் ஸ்பேட்டியல் ரிலேஷன்ஷிப் என்பது உருவங்களின் உயரப் பண்பைக் குறிக்கும். பொதுவாக இரு-பரிமாணக் காட்சிகளைப் புரிந்துகொள்ள பெரிய உருவத்தை மையமாக வைத்துக்கொண்டு சிறிய உருவங்களை பார்ப்பது மனித பார்வைக் கோணத்தின் பண்பு. இதைய ஸ்பேட்டியல் ரிலேஷன்ஷிப் என்று சொல்வார்கள்) இந்த சிற்பக் கலைஞரால் பின்பற்றப்பட்டிருக்கிறது. நார்மரின் உருவம் பெரிதாக காட்டப்பட்டு மற்றவர்களின் உருவங்கள் சிறிதாக காட்டப்பட்டிருக்கிறது. இதன் மூலம் நார்மரின் உருவத்திற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த கல்பலகை ஓட்டுமொத்தமாக ரெப்ரஷன்டேஷனல் (கண் முன்னால் நடைப்பெற்ற காட்சிகளை அப்படியே இரு-பரிமாணக் கலையாக படைப்பதை ரெப்ரஷன்டேஷனல் ஆர்ட் என்பார்கள்) பாணியை அடிப்படையாக கொண்டிருக்கிறது. இதுவே அடுத்து வந்த மூவாயிரம் ஆண்டுகால எகிப்திய இரு-பரிமாணக் கலைகளின் பாணி. அதேப் போல எகிப்திய ஓவியம் மற்றும் புடைப்பு சிற்பக் கலையின் அடுத்த நிலையான பண்பு, மனித உருவத்தின் கால்களை பக்கவாட்டிலும், தோள்கள் வரையிலான உடலின் மேல் பகுதியை ஆளைப் பார்த்திருக்கும்படியும், முகத்தை பக்கவாட்டிலும் அமைப்பது.

egypt sculpture
இந்த கல்பலகையின் அடிப்படை கலைப்பாணி ரெப்ரஷன்டேஷனல் என்றாலும் இதில் சிம்பாலிச பாணியும் பின்ப்பற்றப்பட்டிருக்கிறது. மனித கரங்கள் கொண்ட பருந்து எகிப்தியக் கடவுள் ஹோரசைக் குறிக்கிறது. பூமியை ஆள்பவர் கடவுள் ஹோரஸ். (எகிப்திய கடவுளர்கள் குறித்து தெரிந்துக்கொள்ள எனது ‘எகிப்தின் மர்மங்கள்’ புத்தகத்தை படிக்கலாம்). அதேப் போல கல்பலகையின் பின் பக்கத்தில் இருக்கும் எதிரியை முட்டும் காளை பாரோ நார்மரை குறிக்கிறது. இரு புறமும் மேல் பகுதியில் இருக்கும் மனித முகம் கொண்ட எருது கடவுள் ஹத்தோரைக் குறிக்கிறது.

நான்கு பக்கங்களில் இருக்கும் கடவுள் ஹத்தோரின் தலைகள் சிமெட்டிரிக் பேலன்சில் வடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பனி பக்கத்திலிருக்கும் பாம்பு போல நீண்டக் கழுத்துக்கொண்ட சிங்கங்களும் அதை அடக்கும் வீரர்களும் சிமெட்டிரிக் பேலன்சிலேயேக் காட்டப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

இதேக் காலகட்டத்தை சேர்ந்த மற்றொரு காலத்தால் அழியாத மற்றொரு கல்பலகை புடைப்பு சிற்பம் பாரோ வஜ்ஜினுடையது. இந்த பாரோ முதல் அரச வம்சாவளியை சேர்ந்தவன். இந்த கல்பலகையின் காலம் சுமார் கி.மு. 2850. எகிப்திய ரியலிச மற்றும் சிம்பாலிச பாணி சிற்பத்திற்கு உதாரணம் இந்த கல்பலகையில் இருக்கும் புடைப்பு சிற்பங்கள். கடவுள் ஹோரஸ் பருந்தின் வடிவிலும், பாரோ வஜ்ஜி பாம்பின் வடிவிலும் சிம்பாலிக்காக சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

vajji sculpture

(பாரோ வஜ்ஜியின் கல்பலகை புடைப்பு சிற்பம்)

இந்த புடைப்பு சிற்பத்தில் பாம்பு உருவத்திலிருக்கும் பாரோவும், பருந்து வடிவில் இருக்கும் கடவுள் ஹோரசும் வலது பக்கமிருந்து இடது பக்கம் பார்க்க காரணமிருக்கிறது. மேற்கில் சூரியன் மறைவது எகிப்தியர்களைப் பொறுத்தவரையில் மரணத்தின் குறியீடு. கிழக்கில் சூரியன் உதிப்பது உயிர்தெழுவதின் குறியீடு. பருந்தின் தலைக்கு மேல் இருக்கும் வலைவு கிழக்கிலிருந்து மேற்கு திசைக்கு சூரியன் பயணிக்கும் பாதையை குறிக்கிறது. அதுவே சுவர்கத்தின் குறியீடும் கூட. பாம்பு இருக்கும் பகுதி பாரோவின் அரசையும் அவனுடைய அரண்மனையையும் குறிக்கிறது. இரண்டாம் அரச வம்சாவளி காலகட்டத்தில் மஸ்தபா அறைகள் தரைக்கு மேலக்கட்டப்படத் தொடங்கிய நேரத்தில் சுவர் புடைப்பு சிற்பங்களுக்கு வர்ணம் பூசும் புதிய வழக்கமும் எகிப்தில் தோன்றியது. கருப்பு, வெள்ளை, சிகப்பு, மஞ்சள், நீலம் மற்றும் பச்சை நிற வர்ணங்கள் புடைப்பு சிற்ப உருவங்களுக்கு தீட்டப்பட்டிருக்கிறது.

பழைய வம்சாவளி காலகட்டம் (கி.மு. 2575 - 2125) – நான்கு முதல் எட்டாம் அரச வம்சாவளி முடிய

கட்டிடக் கலை

அடுத்து வர இருக்கும் மூவாயிரம் வருட எகிப்திய கலைகளின் முதல் பொற்காலம் இந்த காலகட்டம். கல்லறை கட்டிடக் கலை அடுத்தப் பாய்ச்சலை நிகழ்த்தியது. உலக கட்டிடக் கலை வரலாற்று சிறப்பு மிக்க பாய்ச்சலை நிகழ்த்திக்காட்டிய எகிப்திய பொறியியலாளர் ஈமோதெப். ஈமோதெப்பின் அசாதாரணமான கட்டிடக் கலை முயற்சிக்கு முழு ஆதரவும் ஒத்துழைப்பும் கொடுத்த பாரோ, பாரோ ஜோசர். (இவர்கள் இருவர் குறித்தும் விரிவாக தெரிந்துக்கொள்ள எனது ‘எகிப்தின் மர்மங்கள்’ புத்தகம் படிக்கவும்). பாரோக்களின் நெக்ரோபோலிஸ் அதுவரைக் கண்டிராத கட்டிடக் கலை பிரம்மாண்டம் அது. அன்றைய உலகின் மிகப் பெறும் கட்டிடமும் அதுவே. பாரோ ஜோசரின் ஸ்டெப் பிரமிட். ஒன்றின் மீது ஒன்றாக ஆறு தளங்களை கொண்ட கட்டிடக் கலை இராட்சன். உருவத்தில். இதை வடிவமைத்து கட்டிய ஈமோதெப் பிற்காலத்தில் எகிப்திய சகாப்த நாயகனாக மாறிப்போனார். பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் கடந்தும் எகிப்தில் ஈமோதெப் புகழ்பாடப்பட்டிருக்கிறது. சதுர வடிவ கருங்கற்களைக் கொண்டு கட்டப்பட்ட முதல் கல்லறை கட்டிடமும் இதுவே. பல ஆயிரம் டன் எடை கொண்ட இந்த கருங்கள் மலை – இதை விட இதன் பிரம்மாண்டத்தை வார்த்தைகளில் விளக்க வாய்ப்பில்லை – இன்றைக்கும் பார்ப்பவர்களை ஆச்சரியத்தில் திணறவைக்கக் கூடியது.

இதற்கு வடக்குப் பக்கத்தில் பாரோ ஜோசரின் ஒரு கல்லறை கோயிலும் இருக்கிறது.

- நவீனா அலெக்சாண்டர்

Pin It

இந்திய கலாத்துவத்தை மேல்  நாட்டவரும் மதிக்கும் வண்ணம் வெளிப்படுத்திய பெருமைக்குரியவர். கல்வியானது பாரம்பரிய கலாச்சார அடிப்படைகளை ஆதாரமாகக் கொண்டு இருக்க வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தியவர்.  இந்தியாவின் மறுமலர்ச்சிக்கு பாடுபட்டவர். விஞ்ஞான மேதையாகவும், தத்துவஞானியாகவும், இசை அறிஞராகவும், ஆராய்ச்சியாளராகவும் விளங்கியவர் 'கலாயோகி' மு. ஆனந்தக் குமார சுவாமி !

                இவர் சர். ஆ. முத்துக்குமார சுவாமி - எலிசபெத் கிளேபீபி வாழ்விணையருக்கு 22-08-1877 அன்று கொழும்பு மாநகரம் கொள்ளுப்பிட்டியில் பிறந்தார். இவரது தாயார் ஆங்கிலேயப் பெண்மணியாவார். இவருக்கு இரண்டு வயது நடந்து கொண்டிருந்த போது, இவரது தந்தை நோய்வாய்ப் பட்டு திடீரென்று 04-05-1879 அன்று காலமாகிவிட்டார்.

            Coomaraswamy    தமது தந்தையார் இறந்த பின்னர், தமது தாயாருடன் இங்கிலாந்து நாட்டில் வசித்தார். விக்ளிப் (Wycliffe) கல்லூரியில் சேர்ந்து அறிவியல் பாடங்களை சிறப்புப் பாடமாகப் பயின்றார்.  பின்னர் இலண்டன் பல்கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்து அறிவியல் பட்டத் தேர்வில் (B.Sc.,Hons) முதல் வகுப்பில்  தேர்ச்சி பெற்று பட்டதாரியானார். இவர் லூசா என்ற பெண்மணியை திருமணம் செய்துகொண்டார்.

                இவர் ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு, வடமொழி, தமிழ், லத்தீன், சிங்களம், இத்தாலி, பாளி, பாரசீகம், கிரேக்கம் உட்பட பதினான்கு மொழிகளை அறிந்த பன்மொழிப் புலமை பெற்றவராக விளங்கினார்.

                இலங்கைக்கு தமது இருபத்து ஆறாவது வயதில் 1903 ஆம் ஆண்டு வந்து, கனிப்பொருள் ( தாதுப் பொருள்) ஆராய்ச்சித் துறையின் தலைவராகப் பணியாற்றினார். அப்போது 'தாரியனைட்'( Thorianite) எனும் கனிப்பொருளைக் கண்டுபிடித்தமைக்காக இலண்டன் பல்கலைக்கழகம் இவருக்கு அறிவியல் கலாநிதிப் பட்டத்தை (Doctor of  Science) வழங்கியது.

                தமது பணிகள் தொடர்பாக இலங்கையின் பல பாகங்களுக்கும் சுற்றுப் பயணம் செய்தார்.  அப்பொழுது பாழடைந்து கிடந்த கோயில்களையும், சிற்பங்களையும் ஆராயத் தொடங்கினார்.  மேலும், கிராமப்புறங்களுக்குச் சென்று சிற்போவியப்  பரம்பரையினரை சந்தித்து அவர்களது குருகுலக் கல்வி முறை பற்றி ஆராய்ந்தார்.

                சுதேசக் கலைகளுக்குப் புத்துயிர் அளிப்பதுடன், மேல் நாட்டு நாகரிகத்தில் நாட்டங்கொண்டுள்ள இலங்கை மக்களிடம் மனமாற்றத்தை எற்படுத்தும் நோக்கில், 'இலங்கைச் சீர்திருத்தச் சபை ' என்னும் அமைப்பை 1905 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பித்தார் . இச்சபையின் சார்பாக 'இலங்கை தேசிய சஞ்சிகை ' என்னும் வெளியீட்டைக் கொண்டு வந்தார்.

                இந்தியாவில் பூனா நகரில் உள்ள கீழை நாட்டு ஆராய்ச்சி நிலையம், 'கலாயோகி' ஆனந்தக் குமார சுவாமி இந்தியக் கலைகளுக்கும், தத்துவ ஞானத்திற்கும் ஆற்றிய பணியைப் பாராட்டி அவரைத் தமது நிறுவனத்தின் கௌரவ  உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுத்து சிறப்பித்தது.

ஆனந்தக் குமார சுவாமி அலகாபாத் நகரில் 1910 ஆம் ஆண்டு ஒரு கலைக் கண்காட்சியை நடத்தினார். மேலும், அலகாபாத்தில் நடைபெற்ற ஐந்தாவது கைத்தொழில் மாநாட்டில் 'சுதேசியம் மெய்யும், பொய்யும் ' என்னும் தலைப்பில் சிறந்த கட்டுரையை வாசித்தார்.

இலங்கைக்கு மீண்டும் 1921 ஆம் ஆண்டு வருகை புரிந்தார். அப்போது, 'இராயல் ஏசியாடிக் சொசைட்டியின்'கொழும்புக் கிளையில், சர். பொன். அருணாசலம் தலைமையில் 'இந்திய வர்ண ஒவியங்கள் ' என்னும் தலைப்பில் சொற்பொழிவாற்றினார். மேலும், ஆனந்தாக் கல்லூரியில் 'புராதன சிங்களக் கலை ' என்னும் தலைப்பில் உரை நிகழ்த்தினார்.

மகாகவி தாகூரின் பாடல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து முதலில் வெளியிட்டவர் ஆனந்தக் குமாரசுவாமி என்பது வரலாற்றுச் செய்தியாகும்.

பிரித்தானிய கலைக் களஞ்சியத்திற்கும், அமெரிக்கத் தேசிய கலைக் களஞ்சியத்திற்கும் பல நாட்டின் கலைகள் பற்றிய கட்டுரைகள் எழுதி அளித்துள்ளார்.  மேலும், இந்திய மொழிகளில் தோன்றித் திரிபு பெற்ற ஆங்கிலச் சொற்களையும் வெப்சரின் (Webster) அனைத்துலக அகர வரிசையிற் பதிப்பித்துள்ளார்.

நியூயார்க் நகரில்  'இந்தியக் கலைக் கேந்திரம்'என்னும் நிறுவனத்தை 1924 ஆம் ஆண்டு நிறுவினார். இந்த நிறுவனத்தின் தலைவராகவும் செயற்பட்டார். இதன் மூலம் அமெரிக்காவிற்கும் , இந்தியாவிற்கும் இடையே கலைத்தொடர்பை ஏற்படுத்தியதுடன், இந்தியக் கலைகளின் சிறப்பை உலகத்திற்கு வெளிப்படுத்தினார்.

அமெரிக்க நாட்டிலுள்ள போஸ்டன் கண்காட்சி சாலையின்  நுண்கலைப் பிரிவில் 1932 ஆம் ஆண்டு 'கி.மு. 3000 ஆண்டுகளில் சிந்து வெளி வாழ்க்கை ' என்னும் தலைப்பில், திராவிட நாகரிகத்தின் சிறப்புப் பற்றி உலகப் புகழ் பெற்ற சொற்பொழிவை நிகழ்த்தினார்.

அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் அழைப்பினை ஏற்று 1917 ஆம் ஆண்டு, போஸ்டன் நகரிலுள்ள கண்காட்சி சாலையின் (Museum  of Fine  Arts  in Boston,  U.S.A.) இந்தியக் கலைப்பிரிவின் கலைக் காப்பாளராகப் பணியாற்றினார். 1933 ஆம் ஆண்டு முதல் அங்குள்ள இஸ்லாமிய , இந்தியக் கலையாராய்ச்சித் துறைகளின் (Fellow of the Research  in Indian, Persian and Islamic art)  தலைவராகப் பதவி ஏற்று சிறப்பாகச் செயற்பட்டார்.

ஒரு நாடு சுதந்திர  நாடாக இருந்தால் தான், அந்நாட்டின் கலை, கலாச்சார பண்புகள் வளர்ச்சியுறும் என்பதை உணர்ந்த ஆனந்தக் குமாரசுவாமி, இலங்கை, இந்திய நாடுகளின் விடுதலையில் நாட்டங்கொண்டு செயற்பட்டார்.  மேலும், அமெரிக்காவின் தலைநகரமான வாஷிங்டனில் செயல்பட்டு வந்த, 'இந்திய சுதந்திர  இயக்கத்தின் முதலாவது  தேசியக் கமிட்டியின் தவைராக 1938 ஆம் ஆண்டு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இந்த இயக்க'த்தின் மூலம் இந்திய தேசிய விடுதலைக்கு அமெரிக்க மக்களின் ஆதரவைத் தேடினார்.

'கலாயோகி ' ஆனந்தக்  குமார சுவாமி எழுதி உலகிற்கு அளித்துள்ள நூல்கள்: சிவ நடனம், இந்திய இந்தோனேஷியக் கலைகள், இந்திய சிற்பி, இந்தியத் தாதுப் படிமங்கள், கலையும் சுதேசியமும், பௌத்த விக்கிரக அமைப்பு இலக்கணம், கலையில் இயற்கையின் திரிபு, புத்தர் வடிவத்தின் ஆதித் தோற்றம், இராஜபுத்தான ஒவியங்கள், இந்தியக் கைப்பணியாளர்கள், வீட்டிற்குரிய கைப்பணிகளும் - கலைகளும், இந்தியத் தேசிய தத்துவ விளக்கம், இந்து மதமும் புத்த மதமும், இடைக்காலச் சிங்களக் கலைகள் , இந்திய சிற்பங்கள், இலங்கைக் கலைகள் , இலங்கையின் வெண்கல உருவங்கள் - முதலிய நூல்களை எழுதி அளித்துள்ளார்.

மேலும், இவர் வடமொழியிலிருந்து நந்திகேஸ்வரர் அபிநய தர்ப்பணம், சுக்கிர நீதி  சாரம், விஷ்ணு தர்மோத்திரம், சில்ப ரத்தினம் அபிலாசார்த்த சிந்தாமணி முதலிய கலை நூல்களை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்து அளித்துள்ளார்.

அவரது இறுதி, ஆங்கில நூல் 'காலமும் முடிவற்றிருத்தலும்' (Time  and Eternity) ஆகும் .

'பௌத்தம்' என்ற அவரது  நூல் 1951 ஆம் ஆண்டு பென்குவின் நிறுவன ஆங்கில வெளியீடாக  வந்து, பத்து இலட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட பிரதிகள் விற்பனையாகியது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

'சிவ நடனம்' என்னும் தமது நூலில் , இந்தியா மனித நல்வாழ்வுக்கு அளித்திருப்பவை என்ன, இந்துக் கலை நோக்கு, சிவ நடனம், அழகு ஓர் அரசு, இந்திய சங்கீதம் போன்ற பதினான்கு கட்டுரைகள் எழுதியுள்ளார்.

இந்த நூல் இந்தியாவில் எழுந்த மதங்களின் தத்துவங்களை விளக்குவதோடு , இந்தியக் கலைகளையும் , அவற்றின் உட்பொருளையும் அழகுற விளக்குகிறது. மணிக்கோவை , திருமூல மந்திரம், உண்மை விளக்கம், சிவஞான சித்தியார், திருவருட்பயன் முதலிய தமிழ் நூல்களில் இருந்து மேற்கோள்களை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து  சிவநடனத்தின் மெய்விளக்கத்தை ஆழ்ந்த ஆய்வுத்திறத்துடன் உலக கலை ஆய்வாளர்களும் போற்று வண்ணம் படைத்துள்ளார்.

'சிவ நடனம்' இத்திருவுருவம் பக்தர்களுக்கும், பாமர மக்களுக்கும் , அறிவியல் அறிஞர்களுக்கும் , மெய் விளக்க அறிஞர்களுக்கும் பெருவியப்பையும், பேரீடுபாட்டையும் விளைத்து மகிழ்வித்து வருகின்றது.  காலமும் இடமும் கடந்து எல்லா நாடு, மொழி, சமயம் சார்ந்த மக்களாலும் போற்றத்தக்கதாய்த் திகழ்கின்றது என்பதை தமது நூலில் விளக்கியுள்ளார்.

"ஆனந்தக் குமார சுவாமி இக்காலத் தத்துவக் கட்டுரைகள் மூலம் வெளியிட்டுள்ள கருத்துக்கள் இறக்கும் நிலயை அடைந்துள்ள இந்து சமய பண்பாட்டை மீட்பதற்கு உதவியாக இருக்கின்றன. " என இவரது சில நடனம் நூலை ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்ட நியூயார்க் நூன்டே என்ற வெளியீட்டாளர் பெருமைப்படுத்தியுள்ளார்.

'இலங்கையின் வெண்கல உருவங்கள்' நூலில் இலங்கையில் வளர்ந்து வந்த திராவிட சிற்பங்களின் சிறப்பியல்புகளை விரிவாக விளக்கியுள்ளார்.

'இராசபுத்தான  ஓவியங்கள்' எனும் தமது நூலில் , இந்தியாவில் மொகலாயர் காலத்தில் காணப்பட்ட இந்து ஓவியங்கள் யாவும், இங்கு ஏற்பட்ட மொகலாய  ஒவியக்கலை மரபின் (கி. பி.1550-1800) ஆக்கத்தின் பயனானகவே தோன்றியன என்னும்  கொள்கை பத்தொன்பதாம்  நூற்றாண்டின் இறுதிக் காலத்தில் உலகில் பரவி இருந்தது.  இக்கொள்கையை மறுத்துப் பண்டைய இந்திய மரபு வழி வந்தனவே, இந்து ஓவியங்களை இராசபுத்தான மரபு ஓவியங்கள் என்றும், மொகலாய ஓவியக்கலை இலக்கணங்களில்லாத தனி இந்திய ஓவிய மரபில் ஏற்பட்டன என்பதை நிறுவுயுள்ளார்.

காந்தார புத்தர் திரு வடிவங்கள் கிரேக்கரது சிற்ப வடிவங்களைப் பின்பற்றி அமைக்கப்பட்டதென்ற கருத்தை கண்டித்துப் 'புத்தர் வடிவத்தின் ஆதித் தோற்றம் ' என்னும் ஆதாரங்களுடன் நூலில் நிறுவியுள்ளார்.

"மக்கள் இன இயலைப் பொறுத்த வரையிலும், பண்பாட்டைப் பொறுத்த வரையிலும் இந்தியாவின் பிரிக்க முடியாத அங்கமாகவே இலங்கை விளங்குகிறது" என்பதை 'இந்திய இலங்கைக் கலைகள் – சிற்பங்கள்' ( Arts and Crafts of India  Ceylon) என்னும் நூலின் மூலம் எடுத்துரைத்துள்ளார்.

"மத்திய கால ஐரோப்பியக் கலைகளில் ரோசாமலர் பெற்றுள்ள ஸ்தானத்தைப் போல  தாமரை மலர் இந்தியக் கலைகளின் முக்கிய அங்கமாக மிளர்கின்றது " எனத்  தமது கலை குறித்த  ஆய்வில்  தெரிவித்தார்.

மேனாட்டுச்  சிற்பங்களைப் போல இந்திய சிற்பங்கள் உடலுறுப்புச் சாஸ்திர ( Human Anatomy) அமைவுகளுக்கேற்ப அங்க அமைவுகளையும் , உறுதியான நரம்புகளையும், மனித அழகையும், முகபாவத்தையும் கொண்டிருக்கவில்லை. சாதாரண பொம்மைகளாகவே அவை இருக்கின்றன என்று கருதி வந்தவர்கள் மேல்நாட்டினர். மேலைத்தேசக் கலைப்படைப்புக்கள் மனிதனின்  சாதாரண உணர்ச்சிகளைத் தூண்டக்கூடிய , முப்பரிமாணமுள்ள, தன்மை நவிற்சி ( Realistic) படைப்புக்களே. அவைகளில் உயிர்த் துடிப்பையோ உயர்ந்த தத்துவங்களையோ, உள்ளத்தின் உணர்ச்சிகளைக் காட்டும் முகபாவங்களையோ காண முடிவதில்லை. கீழைத்தேசக் கலைகள் முக்கியமாக இந்தியக் கலைகள் குறியீட்டு எண்ணமும், அரூபத்தன்மையும் அலங்காரச் சிறப்பும், ஆத்ம உணர்ச்சி வெளிப்பாடும் கொண்ட கற்பிதக் ( Idealistic) கலைப் படைப்புக்களே, இவைகளிற் காணப்படும் அங்க அமைப்பும், சாயலும், கால்களின் நிலையும், கைகளிற் காணும் முத்திரைகளும், ஆடை அணிகலன்களும், ஆயுதங்களும், பிறவும் மனிதத் தன்மைக்கு அப்பாற்பட்ட  அரும்பெரும் தத்துவங்களை விளக்குவனவே". - இவ்வுண்மைகளை மேலைநாட்டினருக்கு தமது ஆங்கில கட்டுரைகள், சொற்பொழிவுகள் மூலம் விளங்கவைத்து அவர்கள் மனதில் கொண்டிருந்த இந்தியக் கலைகள் குறித்த தவறான  கருத்துக்களை மாற்றியவர் ஆனந்தக் குமாரசுவாமி.

                “கலை ஒரு மொழி, அதில் மாற்றங்கள் ஏற்படாவிட்டால் அது இறந்த மொழியாகும் - பேச்சு மொழி போல உள்ளிருந்து வரும் உந்துதல்களால் தான் மார்றறமடையும். இந்தியக் கலையின் இலட்சியம் ஒரு காலத்திற்கு மாத்திரமல்ல, இந்திய எண்ணங்களின் சேர்க்கையானது முழுமையானது! அது இறந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் மூன்றையும் கொண்டது, நாம் பழையனவற்றை அழிப்பதில்லை, அதை வளப்படுத்துகிறோம் . இந்தியக் கலையின் வரலாற்றில் பெயர்கள் கிடையாது.  இது நன்மைக்கே! வரலாற்று ஆசிரியர் தனது முழுக்கவனத்தையும் முன்னோர்களின் படைப்புக்களில் செலுத்துவர். ஆக்கியோன் பெயர் பற்றிக் கவலைப்படுவதில்லை" என இந்தியக் கலைகளின் பெருமையைக் சுட்டிக்காட்டுகிறார் 'கலாயோகி' ஆனந்தக் குமார சுவாமி.

தமது நூல்கள் மற்றும் கட்டுரைகள் மூலம் ஈழத்துக் கலைகள் பற்றியும் , இந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையில் உள்ள பிரிக்க முடியாத பிணைப்பையும், தமிழரின் தனிச் சிறப்பையும், சிற்பத்திறனையும், ஓவியங்களின் ஒப்பில்லாத தன்மையையும் உள்ளத்தில் ஊற்றெடுக்கும் உணர்ச்சிப் பெருக்கோடு, நடுநிலை பிறழாத நிலையில் எடுத்துரைத்துள்ளார்.

"எந்தவித அடிவேரும் அற்ற மேலேழுந்த நிலையில் என்னவென்று குறிப்பிட முடியாத பழமைத் தொடர்பு முற்றாக அறுக்கப்பட்ட மனிதனை ஒரு தலைமுறை ஆங்கிலக் கல்வி உருவாக்கிவிடும்.  இவ்விதம் தோற்றுவிக்கப்படும் அறிவாளி கிழக்கிற்கோ, மேற்கிற்கோ, பழமைக்கோ, வருங்காலத்திற்கோ தேவைப்படாத வெறுத்து ஒதுக்கப்படுபவனாகவே காட்சியளிப்பான்." - என ஆனந்தக் குமாரசுவாமி குறிப்பிட்டுள்ளார்.

"இந்தியாவின் கடந்த 3000 ஆண்டு வரலாற்றை நமது சமயம் மெய் விளக்க நூல், கலைகள் முதலியவற்றை விளக்கும் வரலாற்றை ஆராயும் பொழுது இதிற் காணப்படுவதிலும் சிறந்த இலட்சியங்களை வேறெங்கும் காண முடியாது என்றும் முடிவுக்கு வந்துள்ளேன்." எனத் தமது ஆய்வின் முடிவில் ஆனந்தக் குமாரசுவாமி பதவி செய்துள்ளார்.

"பெண் கல்வி மிக அவசியமாகும். பெண்களே ஒரு நாட்டின் கலாச்சாரத்தைச்  காப்பாற்றக் கூடியவர்கள். இந்தியாவிலே பெண்களுக்கும், பாட்டாளி மக்களுக்கும் ஆரம்பக் கல்வி கூட இல்லை. அதனால் ஏற்படக்கூடிய தீமையிலும் பார்க்க மோசமானது இப்போது அளிக்கப்பட்டு வரும் உயர்தரக் கல்வி, அது பயனற்றதாகிவிட்டது.  எம்மவர் விஞ்ஞானக் கல்வியையும், கைத்தொழிற் கல்வியையும் பெற விரும்புகின்றனர். இவை அவசியமானவையே ஆனால், இவையெல்லாம் நாட்டின் பண்பாடு என்னும் அத்திவாரத்திலிருந்து எழுப்பப்பட வேண்டும். " என பெண் கல்வி, விஞ்ஞானப் பூர்வமான கல்வி தேவை என்பதை வலியுறுத்தி உள்ளார். `

“சனங்களின் அபிப்பிராயத்துக்கு மாறாக அரசாங்கத்தை நெடுநாட்களுக்கு நடத்த முடியாது.  மக்கள் திரண்டு விஷயங்களை எடுத்துச் சொன்னால்  அதை அரசாங்கம் கேட்டே தீர வேண்டும். கல்வி சம்பந்தமாக ஒருவர் பேசுகையில் , ஆங்கிலம் இலங்கையில் எல்லா வீடுகளிலும் பேசப்படும் காலம் விரைவில் வருமென்றார்.  அப்படி ஒரு காலம் வருமாயின் தமிழ்ச் சாதியே இல்லாமற் போய்விடும். " என இலங்கைத் தமிழ் மக்களுக்கு 04-06-1906 அன்று யாழ்ப்பாணம் இந்துக் கல்லூரி மண்டபத்தில் தமக்கு அளிக்கப்பட்ட வரவேற்பு நிகழ்ச்சியின் உரையில் குறிப்பிட்டார்.

“அமராவதி நகரில் உள்ள சிலப்பதிகார காலத்துக் கல்லோவியம் எழில் மிக்க நரம்புகளுள்ள யாழின் உருவத்தை நமக்குக் காட்டுகிறது. இவ்வோவியத்தின் நிழற்படத்தினைக் கண்ணுற்ற ஆனந்தக் குமார சுவாமி என்னும் ஈழநாட்டுப் பேரறிஞர் பழமையான இக்கருவி சிலப்பதிகாரத்தின் காலத்திலும் அதற்கு முன்னும் பின்னும் தமிழ் நாட்டிலே வழங்கி வந்தது என்பதையும் மிகப்பழமையான  இசை மரபு ஒன்று தமிழகத்தில் இருந்து இறந்தது என்பதையும் உலகிலுள்ள பேரறிஞர்கட்கு வெளியிட்டார்." - என சுவாமி விபலானந்த அடிகள் தமது 'யாழ் நூலின்' 'பேரி யாழ்'பகுதியில் பதிவு செய்துள்ளார்.

'சிவ நடனம்' எனும் நூலின் அணிந்துரையில் பிரான்சு நாட்டு அறிஞர் றோமேயின்றோலண்டு, “கவிஞர் இரவீந்தரநாதர் போல ஆனந்தக் குமாரசுவாமி அவர்களும் ஐரோப்பிய பண்பாட்டிலும், இந்தியப் பண்பாட்டிலும் ஒற்றுமை காண விழைந்தவர்" – என புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.

“டாக்டர் ஆனந்தக் குமார சுவாமி எங்கள் உரிமைகளின் உயர்ந்த  இலட்சியத்தை எடுத்து அறிவுறுத்தியவர். இந்தியக் கலையின் சிறந்த அழகினை உலகிற்கு விளக்கிய ரிஷியாவார்." என இந்தியாவின் மேனாள் குடியரசுத் தலைவர் டாக்டர் இராஜேந்திர பிரசாத் பாராட்டியுள்ளார்.

எரிக்கில் (Eric Hill) என்ற மேல்நாட்டு அறிஞர் தமது சுயசரிதையில், “வில்லியம் றொத்தென்ஸ்ரீன் (William Rothenstin) என்பவர் என்னை ஒருவருக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். அவரது செல்வாக்கும், தாக்கமும் என்னில் நன்றாகப் பதிந்துள்ளன. சிலர் வாழ்க்கையின் யதார்த்தங்களையும், சமயத்தையும் பற்றி எழுதினார்கள். சிலர் சிறந்த தெளிவான ஆங்கிலம் எழுதினார்கள். சிலர் ஹாஸ்யமாக எழுதினார்கள். வேறு சிலர் தத்துவத்தினையும், பாலியலையும் சித்தரிக்கும் சிற்பங்கள் பற்றி எழுதினார்கள்.  சிலர் அன்புள்ளம் படைத்தவராகக் காணப்பட்டனர். ஆனால், இவை எல்லாம் சேர்ந்த ஒருவராக கலாயோகி ஆனந்தக் குமார சுவாமியைத் தவிர வேறு யாரையும் நான் காணவில்லை. தத்துவம், சமயம், கலை, விஞ்ஞானம் எல்லாம் ஒருங்கே அமையும்படி எழுதிய வேறு ஒருவரை நான் காணவில்லை" என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

“நான் டாக்டர் ஆனந்தக் குமார சுவாமியின் நூல்களைப் பல ஆண்டுகளாகக் கற்று வந்தேன். அவரைப் போஸ்டன் நகரில் 1946 ஆம் ஆண்டில் சந்திக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்றேன்.  இந்திய மறுமலர்ச்சிக்கு மாத்திரமின்றி , உலகத்தில் புதிய மறு மலர்ச்சிக்கும் வழிகோலியவர்களுள் அவருமொருவராவர். இக்காலத்து நிலையற்ற  வேடங்களில் ஏமாற்றமடையும் எங்கள் மாணவர்கள் , உண்மை உணர்ச்சியைப் பெறுவதற்கு, அவரின் நூல்களைக் கற்க வேண்டுமென  நான் விரும்புகிறேன். " என இந்திய தத்துவ மேதையும், மேனாள் குடியரசுத் தலைவருமான டாக்டர். ச. இராதாகிருஷ்ணன் வியந்து பாராட்டியுள்ளார்.

"அழகை இறைவனாகக் கண்டவருள் ஆனந்தக் குமாரசுவாமி முதன்மை பெற்றவர். அவர் ஒரு பெரியார். மற்றையோர் காணாத பலவற்றைக் கண்டவர்." என மூதறிஞர் இராஜாஜி சிறப்பித்துக் கூறியுள்ளார்.

"தமிழ் நாட்டில் தமிழ் சோர்ந்திருந்த போது, யாழ்ப்பாணம் தமிழைப் போற்றி வளர்த்தது.  நம் நாட்டிலுள்ள சிவாலயங்களில் நாம் நடராஐ மூர்த்தியைத் தொழுது வந்த போதிலும் , அந்த நடராஜர் எவ்வாறு, எவ்வித முறையில் நடனமாடுகிறார் என்பதை மக்கள் புரிந்து கொள்ளாதிருந்தனர்.  யாழ்ப்பாணத்து அருங்கலை வல்லுநரான ஆனந்தக் குமாரசுவாமியின் பலனாகவே நாம் நடராஜ நடனத்தைப் பற்றிய உண்மைகளைத் தெரிந்து கொள்ள முடிந்தது . "என சர்.ஆர்.கே. சண்முகம் செட்டியார் புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.

யாழ்ப்பாணத்து தமிழ்ச் சங்கத்தின் சார்பாக 'கலாயோகி' ஆனந்தக் குமாரசுவாமிக்கு 'வித்தியா விநோதன் ' என்னும் பட்டம் யாழ்ப்பாணம் வண்ணை நாவலர் சைவப்பிரகாச வித்தியாசாலையில் 10.06.1906 அன்று வழங்கிச் சிறப்பிக்கப்பட்டது.

இலங்கை அரசாங்கம் , 'கலாயோகி' ஆனந்தக் குமார சுவாமி நினைவாக, அவரது திருவுருவம் பொறித்த தபால் முத்திரை ஒன்றை 27.11.1971 அன்று வெளியிட்டுச் சிறப்பித்துள்ளது. மேலும் கொழும்பு நகரிலுள்ள ஒரு முக்கிய வீதிக்கு (Green Path) ஆனந்தக் குமார சுவாமி மாவத்தை எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ளது. அத்துடன் யாழ்பாணப் பல்கலைக்கழக விடுதி ஒன்றுக்கு ஆனந்தக் குமார சுவாமி பெயர் சூட்டப்பட்டது.

ஆனந்தக் குமாரசுவாமி கவின்கலை விருது , தமிழ்நாட்டிலுள்ள திரு. இராமசாமி நினைவுப் பல்கலைக்கழகத்தில் ( எஸ். ஆர். எம். பல்கலைக் கழகம்) தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்கென  நிறுவப்பட்டுள்ள 'தமிழ்ப் பேராயம் ' மூலம் அளிக்கப்படும் விருதுகளில் ஒன்றாகும். சிற்பம், ஒவியம் போன்றவற்றை உள்ளடக்கமாகக் கொண்டு வெளியான சிறந்த நூல்களில் ஒன்றைத் தேர்வு செய்து வழங்கப்படுகிறது.  தகுதி வாய்ந்த நூல்கள் இல்லாத போது கவின்கலை, தமிழிசை போன்ற துறைகளில் பங்களிப்புச் செய்தவர்களுக்கு விருதும்,  ரூபாய் ஒரு இலட்சத்து ஐம்பது ஆயிரம் பரிசுத் தொகையையும், பாராட்டுச் சான்றிதழும் அளிக்கப்படுகிறது.

விஞ்ஞானக் கலாநிதியாகவும், தேசியத் தந்தையாகவும் திகழ்ந்து கலைஞானியாகவும், தத்துவஞானியாகவும் மிளிர்ந்தவர் ஆனந்தக் குமார சுவாமி, இவர் ஈழத்திற்கு மாத்திரமின்றி உலகிற்கே ஒரு திலகமாகத் திகழ்ந்தார்.

அமெரிக்காவில் உள்ள போஸ்டன் நகரில் 1947 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 9 ஆம் நாள், தமது எழுபத்தொன்றாவது வயதில் இயற்கை எய்தினார்.

ஆனந்தக் குமார சுவாமி உலகப் பெருங்கலைஞர் . உலகுள்ளளவும் அவரின் கலையுள்ளம் உவந்து போற்றப்படும்.

- பி.தயாளன்

Pin It

இமைய மலைத் தொடர்களிலிருந்து பெருக்கெடுத்து வரும் சிந்து நதியின் கரைகளில் தோன்றியது சிந்துவெளி நாகரீகம். கி.மு. ஏழாயிரம் வருடங்களுக்கு முன்பிருந்தே சிந்துப் பகுதிகளில் மனித குடியிருப்புக்களுக்கான தொல்லியல் ஆதாரங்கள் கிடைக்கின்றன. இவைகள் கிராம குடியிருப்புகள். விவசாய நாகரீகத்தின் தொடக்க நிலை கிராம சமூக கட்டுமானத்தின் அடையாளங்களாக இவைகள் இருக்கின்றன. இதைத் தொடர்ந்து கி.மு. ஐந்தாயிரம் தொடங்கி நகர நாகரீகத்திற்கான அடையாளங்கள் தோன்றுகின்றன. சிந்துவின் நகர நாகரீகம் ஒரு குடையின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்ட பேரரசு கட்டுமானத்தை நோக்கி நகர்ந்து சென்றதா அல்லது பல அரசுகளைக் கொண்ட நகர நாகரீகமாகவே இறுதி வரை நீடித்திருந்ததா என்பதைக் குறித்து தெளிவாக அறிந்து கொள்ள முடியவில்லை. சிந்து நாகரீக மொழியைப் படித்து புரிந்துகொள்ள முடியாததால் இந்த நாகரீகத்தின் அரசியல் மற்றும் சமூக செயல்பாடுகளை மீட்டுருவாக்கம் செய்வதில் பிரச்சனைகளும், சிக்கல்களும் தொடர்கின்றன.

indus valley civilization

சிந்து நாகரீகத்திற்கும், எகிப்து மற்றும் மெசபட்டோமிய நாகரீகங்களுக்கும் கலை, கலாச்சார, வணிகத் தொடர்புகள் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து நீடித்து வந்திருக்கிறது. இதற்கான வரலாற்று ஆதாரங்கள் மூன்று நாகரீகங்களிலிருந்தும் கிடைக்கின்றன. அன்றைய நகர நாகரீக உலகின் கலைக் கலாச்சார நடவடிக்கைகளில் வலிமையான தாக்கங்களை இந்த மூன்று நாகரீகங்களும் செலுத்தியிருக்கின்றன. அதன் வழி இன்றைய நவீன மேற்கத்திய கலை செயல்பாடுகளின் ஆணி வேராக இருப்பவைகள் இந்த மூன்று நாகரீகங்களே. இந்த மூன்று நாகரீகங்களில் எது முதன் முதலில் நகர நாகரீகத்தைத் தொடங்கி அதன் வழி வரலாற்று உலக கலை நடவடிக்கைகளை முதலில் தொடங்கியது என்பதே இன்றைய ஆராய்ச்சிகளின் ஆயிரம் பொற்காசுகள் தரும் கேள்விக்கான பதில் தேடலாக இருக்கிறது.

சிந்து நாகரீக கலை வரலாறு

மெசபட்டோமிய மற்றும் எகிப்திய நாகரீகங்களின் குனிபார்ம் எழுத்து முறையும், ஹைகிலோகிரிப் எழுத்து முறையும் இன்றைய ஆராய்ச்சியாளர்களால் படிக்கப்பட்டு இந்த இரண்டு நாகரீகங்களின் ஏழாயிரம் ஆண்டு கால வரலாறு வெளிப்படுத்தப்பட்டுவிட்டது. ஆனால் இந்த அதிர்ஷ்டம் இன்று வரை சிந்து நாகரீகத்திற்கு கிடைக்கவில்லை. சிந்து நாகரீகத்தின் எழுத்து முறையை ஆராய்ச்சியாளர்களால் படிக்க முடியவில்லை. இதன் காரணமாக சிந்து நாகரீகத்தின் ஏழாயிரம் ஆண்டுகால வரலாறானது இன்னமும் மறைபொருளாகவே இருந்து வருகிறது.

இந்தப் பின்னணியிலேயே சிந்து நாகரீகத்தின் கலைகளும் அணுகப்பட வேண்டியிருக்கிறது. சிந்து நாகரீகத்தின் சமகால நாகரீகங்களான மெசபட்டோமியாவும், எகிப்தும் தங்கள் கலைகளின் பேசுபொருள்களாக அரசன் மற்றும் மதக் கோட்பாடுகளை கொண்டிருக்க, சிந்து நாகரீகக் கலைகள் அதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டிருக்கிறது. உதாரணமாக மெசபட்டோமிய, எகிப்திய கட்டிடக் கலைகள் அரசனின் அரண்மனைகள் மற்றும் கோயில்களை அடிப்படையாக கொண்டிருக்க சிந்து நாகரீக கட்டிடக் கலை சமூகம் சார்ந்த பொதுவான கட்டிடங்களையே – நகரின் மையத்திலிருக்கும் தானிய சேமிப்புக் கிடங்கு, பொது குளங்கள், சாமானிய மனிதர்களின் வீடுகள் என்று - சார்ந்திருக்கிறது. சிந்து நாகரீக அகழ்வாராய்ச்சிகள் ஆமை வேகத்தில் ஊர்ந்து கொண்டிருப்பதால் அதன் கலை வரலாற்றை அறிமுக அளவில் பார்ப்பது கூட கடினமான, அதே சமயத்தில் அரையும் குறையுமான காரியமாக முடிந்துவிடலாம். கி.மு. 6000-த்திலிருந்து தொடங்கும் சிந்து நாகரீகம் அதிகம் தென்னிந்திய மக்களுடன் தொடர்புடையது என்றாலும் சிந்து குறித்த பதிவுகள் சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களிலும் கிடைக்கப் பெறவில்லை. இருந்தும் சிந்து நாகரீக மொழியைப் படித்துப் புரிந்துகொள்ள தமிழ் மொழி ஆராய்ச்சி முக்கியம் என்பது இப்போதைய நிலை. சிந்து நாகரீக காலகட்டத்தை இரண்டு நிலைகளில் பிரிக்கிறார்கள். ஒன்று பழைய காலகட்டம் (கி.மு. 6000 – 2500), அடுத்தது முதிர்ந்த காலகட்டம் (கி.மு. 2400 – 1500).

இதுவரையிலான அகழ்வாராய்ச்சிகள் இரண்டு காலகட்டத்தை சேர்ந்த கலைப் பொருட்களையும் ஒரே அடுக்கில் (மண் அடுக்கு) வெளிக்கொண்டு வந்திருப்பதால் சிந்து நாகரீகக் கலைகளின் பாணியையும் வளர்ச்சியையும் அடையாளப்படுத்துவது கடினமாக இருந்து வருகிறது. சிந்து நாகரீக எழுத்துக்களும் இதில் நமக்கு உதவிக்கு வராத காரணத்தால் சிந்து நாகரீக வரலாறும் கலைகளும் இன்னமும் இருளிலேயே மூழ்கியிருக்கிறது.

சிற்பக் கலை

சிந்து நாகரீக முத்திரை சிற்பங்கள் மிகவும் புகழ்பெற்றவைகள். தொல்பழங்கால வரலாற்றுச் சின்னமாக, கலை வரலாற்று நோக்கில் சிந்து முத்திரை சிற்பங்கள் எதை உணர்த்துக்கின்றன என்பது இன்னமும் ஆராய்ச்சி நிலையிலேயே நின்று கொண்டிருக்கிறது. சிந்து நாகரீக கடவுள் கோட்பாடுகள் குறித்து தெளிவாக தெரியாததால் முத்திரை சிற்பங்கள் எத்தகைய சமூக சிந்தனையை வெளிப்படுத்துகின்றன என்பது புரிபடாத நிலை. பொதுவான கலைப் பாணியின் அடிப்படையில் பார்ப்பது என்றால், முத்திரை சிற்பங்கள் அப்ஸ்டிராக்ட் சிம்பாலிச கருத்துக்களையே பிரதிபலிக்கின்றன என்கிற முடிவிற்கு வர முடியும். முத்திரை சிற்பங்களில் மிருகங்களே பிரதான இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறது. ஒரு சில முத்திரைகள் மட்டும் சம்மணமிட்டு உட்கார்ந்திருக்கும் ஒரு மனித உருவத்தை சித்தரிக்கின்றன. இந்த உருவம் தலையில் எருதின் கொம்புகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கிரீடத்தை அணிந்திருக்கிறது. தொல் தமிழர்களின் கடவுளான உருத்திரனை (சிவன்) இந்த உருவம் சித்தரிக்கலாம் என்று சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் கருதுகிறார்கள்.

sivan sculpture

(தொல் தமிழ் கடவுள் உருத்திரன் (சிவன்). முத்திரை சிற்பம்)

அப்ஸ்டிராக்ட் சிம்பாலிசமும், ரியலிசமும் கலந்த பாணியில் இந்த முத்திரையில் உருத்திரன் சித்தரிக்கப்பட்டிருக்கிறான். அவனைச் சுற்றி மான், எருமை, புலி, யானை மற்றும் காண்டாமிருகமும் இதே வகையிலேயே காட்டப்பட்டிருக்கிறது. மேல் பகுதியில் சிந்து எழுத்துக்கள் ஆறு பொறிக்கப்பட்டிருக்கின்றன. இந்த எழுத்துக்கள் எதைக் குறிக்கின்றன என்பது புரிபடாத காரணத்தால் இந்த சிற்பத்தில் இருக்கும் உருவங்கள் எதை விளக்குகின்றன என்பதை அடையாளம் காண முடியவில்லை.

முழு உருவ சிற்பங்களை எடுத்துக்கொண்டால் வெண்கலத்தில் வார்க்கப்பட்ட சிற்பங்கள் சிந்து நாகரீகத்தின் தனித்தன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக இருக்கின்றன. வெண்கல நடனமங்கையின் சிற்பம் இதற்கு எடுத்துக்காட்டு. இந்த சிற்பம் முதிர்ந்த காலகட்டத்தை சேர்ந்ததாக இருக்கலாம் என்று கணிக்கிறார்கள்.

dancing lady sculpture

(வெண்கல நடனமங்கை வார்ப்பு சிற்பம். கி.மு. 2400 – 1500)

சிற்பக் கலையில் கான்டிரப்போஸ்டோ என்று அழைக்கப்படும் உத்தியை வெளிப்படுத்தும் உலகின் முதல் சிற்பம் இது என்று சொல்வதில் தவறு இருக்க வாய்ப்பில்லை. (கான்டிரப்போஸ்டோ என்பது ஒரு முழு உருவ சிற்பம் நிற்கும் நிலையைக் குறிப்பது. சிலையானது ஒரு காலில் உடலின் முழு எடையையும் தாங்கியபடி நின்றுகொண்டு மற்றொரு காலை தளர்ந்த நிலையில் லேசாக வைத்துக்கொள்வதை கான்டிரப்போஸ்டோ என்பார்கள். இந்த நிலையில் நிற்கும்போது உடல் எடையை தாங்கும் கால் பகுதி உடல் இடுப்பிற்கு கீழே விரைத்து மேலேழுந்தும் மேல் பகுதி சுருங்கி கீழிரங்கியும் இருக்கும். தளர்ந்திருக்கும் கால் பகுதி உடல்கள் அங்கங்கள் முழுவதும் தளர்ந்து நீண்டு மேலேழுந்து இருக்கும். ஆர்காயிக் கால கிரேக்க சிற்பிகளே கான்டிரப்போஸ்டோ உத்தியை முதன் முதலில் அறிமுகப்படுத்தினார்கள் என்று சொல்பவர்களும் உண்டு.) இந்த நிலையிலிருக்கும் சிற்பங்கள் ரியலிசத் தன்மையை வெளிப்படுத்துவதாக இருக்கும்.

contrapposto model

(கான்டிரப்போஸ்டோ உத்தியை விளக்கும் மாதிரி வரைபடம்)

சிந்து நாகரீக நடனமங்கை சிற்பத்திற்கு ஒருவித ரியலிசத் தன்மையை உண்டாக்குவது இந்த கான்டிரப்போஸ்டோ உத்தியே. சிலை ஏசிமெட்டிரிக் பேலன்சில் வடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதேபோல இந்த நடனமங்கை தலையை கொஞ்சமாக உயர்த்தி வலது புறமாக சற்றே சாய்த்திருக்கிறாள். இதுவும் இந்த சிற்பத்தின் தனிச் சிறப்புகளில் ஒன்று. சிற்பங்களின் போசிங் மற்றும் கம்போசிஷனில் சிந்து நாகரீக சிற்ப கலைஞர்கள் பல சாதனை மற்றும் சோதனை முயற்சிகளை செய்து பார்த்துவிட்டார்கள் என்பதற்கு நடனமங்கை சிற்பம் அருமையான உதாரணம். சிந்து நாகரீக வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு சுமார் ஆயிரத்து ஐந்நூறு வருடங்கள் கழித்து வந்த கிரேக்க சிற்பக் கலைஞர்களே சிற்பக் கலையில் இத்தகைய போசிங் மற்றும் கம்போசிஷன் உத்திகளை அறிமுகப்படுத்தியதாக சொல்லப்பட்டு வருகிறது. சிந்து நாகரீகம் குறித்த அகழ்வாராய்ச்சிகள் தூங்கி வழிவதன் காரணமாக சிந்து நாகரீக சிற்பக் கலைஞர்களின் சிறப்புகளையும் சாதனைகளையும் உலக அரங்கில் வலிமையாக எடுத்து வைப்பதற்கு வழியில்லாமல் இருக்கிறது.

இந்த நடனமங்கை இடது கை முழுவதும் அணிந்திருக்கும் வளையல்களும், அவளுடைய கூந்தல் அலங்காரமும் பார்ப்பவர்களின் கண்களை முதலில் கவரக் கூடியவைகள். இந்த நடனமங்கையின் முகத் தோற்றம் தென்னிந்திய பெண்களின் முகத்தை ஒத்திருப்பதாக மார்ட்டிமர் வீலர் கருதுகிறார்.

கல்லில் செதுக்கப்பட்ட முழு உருவ சிலை ஒன்றும் கிடைத்திருக்கிறது. ஆனால் முழுமையான தோற்றத்துடன் அல்ல. டார்சோ என்று சொல்லப்படும் தலை, கை, கால் அற்ற உடல் பகுதி மட்டுமே கிடைத்திருக்கிறது. இது ஆண் நடனக் கலைஞனை சித்தரிக்கும் சிலையாக இருக்கலாம் என்று கருதுகிறார்கள்.

sindu male sculpture

(ஆண் நடன கலைஞன் கல் சிற்பம். கி.மு. 2400 – 1500)

சிந்து சிற்பக் கலைஞர்கள் தாங்கள் வடித்த சிற்பங்களில் ரியலிச மற்றும் நேச்சுரலிச பாணிகளை சர்வ சாதாரணமாக கையாண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்கான அச்சாரம் இந்த நடன கலைஞனின் சிற்பம். இது சிமெட்டிரிக்கல் பேலன்சில் வடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. மேலும் உடல் கூறுகளும் (அனாட்டமி) அற்புதமாக வெளிப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. இந்த கலைஞன் தசைகள் முறுக்கேறிய உடல் அமைப்பை கொண்டிருக்கவில்லை. அதே சமயத்தில் சதைப்பிடித்த வலிமையான இளந்தொப்பையுடன் கூடிய உடற்கட்டுடன் காட்டப்பட்டிருக்கிறார். எகிப்திய மெசபட்டோமிய சிற்பிகள் மனித உடற் கூற்றை மெலிதாகவும் முறுக்கேறிய தசைகளுடன் காட்டுவதில் அதிக கவனம் செலுத்த, சிந்து சிற்பிகள் அதிலிருந்து முற்றிலும் வேறுப்பட்டு எதார்த்த மனித உடற் கூற்றை சித்தரிக்கிறார்கள். எகிப்திய மெசபட்டோமிய சிற்பிகள் அழியும் உடலுக்கு வீர காவியத் தன்மையை தர, சிந்து சிற்பிகள் அழியும் உடலை அதன் எதார்த்தத்திலேயே வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். சில எகிப்திய பாரோக்களின் சிற்பங்களும் இதே எதார்த்த தன்மையுடன் வடிக்கப்பட்டிருப்பது இங்கே குறிப்பிடத்தக்கது.

(தொடரும்)

- நவீனா அலெக்சாண்டர்

Pin It

டைக்ரீஸ் யூப்பிரடீஸ் நதிகள் வடக்கு தெற்காக பல பலம் மிக்க நகரங்களை உருவாக்கி, அதன் மூலம் மெசபட்டோமிய பகுதியில் பேரரசிற்கான ஓயாத போர்களை உருவாக்கிய சங்கதி இதுவரையில் நாம் அறிந்ததுதானே. அந்த வகையில் ஊர், ஊர்க், கிஷ், அக்கேட், பாபிலோனியா போன்ற பலமிக்க நகரங்களின் வரிசையில் வரும் அடுத்த நகரம் அசூர். இது டைக்ரீஸ் யூப்பிரடீஸ் நதிகளின் வடக்குப் பகுதியில் இருந்த நகரம். இந்த நகரில் மனித குடியிருப்புகளுக்கான தொடக்க கால தொல்லியல் ஆதாரங்கள் கி.மு. 3000 தொடங்கியே கிடைக்கத் தொடங்கிவிடுகிறது. இந்த நகரால் உருவாக்கப்பட்டது அசீரிய நாகரீகம். அசீரிய நாகரீகத்தை மூன்று நிலைகளாக பிரிக்கிறார்கள். பழைய அசீரிய காலகட்டம் (கி.மு. 3000 – 1364) (சில ஆராய்ச்சியாளர்கள் கி.மு. இருபதாம் நூற்றாண்டிலிருந்துதான் பழைய அசீரிய காலகட்டம் தொடங்குவதாக கருதுகிறார்கள்), இடை அசீரிய காலகட்டம் (கி.மு. 1365 – 1077) மற்றும் புதிய அசீரிய காலகட்டம் (கி.மு. 1076 – 935). பழைய அசீரிய காலகட்டம் முழுவதும் அசூர் நகரம் சுமேரிய மற்றும் அக்கேடிய அரசுகளுக்கு அடங்கியிருந்தது. இடை அசீரிய காலகட்டம் தொடங்கியே அசூர் நகரம் மெசபட்டோமிய ஒருங்கிணைந்த பகுதியின் வல்லரசாக மாற்றமடைகிறது.

assyria map

அசூர் நகரில் முதல் அரசு தோற்றத்திற்கான முறையான வரலாற்றுத் தகவல்கள் கி.மு. இருபதாம் நூற்றாண்டு முதல் கிடைக்கத் தொடங்கிவிடுகிறது என்றாலும், பதினைந்தாம் நூற்றாண்டு வரையான ஐந்நூறு நூற்றாண்டு காலம் அசீரியா, மிட்டானிய இனக் குழு மக்களின் வல்லாட்சியின் கீழே இருந்து வந்தது. கலை, அரசியல் மற்றும் சமூக செயல்பாடுகளில் அசீரிய நாகரீகத்திற்கான தனித்துவம் என்பது இல்லாமல், அனைத்தும் மிட்டானிய மயமாகவே இருந்தது. கி.மு. பதினான்காம் நூற்றாண்டு முதலே அசீரியாவின் எழுச்சி தொடங்குகிறது.

அசீரிய கலை காலகட்டம்

அசீரிய கலை வரலாறும் பல நிலைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கிறது. பழைய அசீரிய காலகட்டம், இடை அசீரிய காலகட்டம் மற்றும் புது அசீரிய காலகட்டம்.

பழைய அசீரிய காலகட்டம் (கி.மு. 1900 - 1364)

முன்பே பார்த்ததைப் போல பழைய அசீரியக் கலைகள் மிட்டானிய கலைகளின் நகல்களாகவும் பிரதிபலிப்புகளாகவுமே இருந்தன. மிட்டானிய கலைகள் குறித்து போதுமான அளவிற்கான தொல்லியல் மற்றும் கலை வரலாற்று ஆதாரங்கள் இன்னமும் கிடைத்தபாடில்லை. மிட்டானிய கலைகளை ஆராய்வதன் வழியாகவே பழைய அசீரிய கலைகளைக் குறித்து நாம் அறிந்து கொள்ள முடியும் என்கிற நிலை இருக்கிறது. கிடைத்திருக்கும் சொற்ப ஆதாரங்களைக் கொண்டு பார்க்கும்போது, மிட்டானிய கலைகள் அப்ஸ்டிராக்ட் சிம்பாலிசத்தை சிற்ப மற்றும் ஓவியக் கலைகளில் பயன்படுத்தியிருப்பதாகத் தெரிகிறது. ஆனால் கலைகளின் பேசுபொருள் குறித்த புரிதல்களுக்கு பல ஆதாரங்கள் நமக்குக் கிடைக்க வேண்டியிருக்கிறது.

இடை அசீரிய காலகட்டம் (கி.மு. 1365 - 1077)

எரிபா அடாட் I மற்றும் அசூர் உபாலிட் I ஆகிய அரசர்களின் ஆட்சியின்போதே அசீரியா மிட்டானிய வல்லாதிக்கத்தை மீறி, தனிப் பெறும் சுதந்திர நாடாக நிலைமாற்றம் அடைகிறது. இந்த நிலைமாற்றம் கலைகளிலும் எதிரொலித்தது. வேறு வகையில் சொல்வதென்றால் கலைகள் எதிரொலிக்கத் தொடங்கி, சுதந்திர சிந்தனையையே பிற்பாடு அரசியல் துறை முன்னெடுத்துச் சென்றது என்று சொல்லலாம். கொச கொசவென்று உருவங்களை வைத்து படைப்பு வெளியை நிரப்பும் மிட்டானிய கலைகளின் பாணி சுத்தமாக கைவிடப்பட்டது.

சிற்பக் கலை

மெசபட்டோமிய கலை படைப்பின் கட்டமைப்பில் (கம்போஷிசன்) இயங்கியலை (மூவ்மெண்ட்) அதிகபட்சமாகவும், அழகியல் தன்மையுடனும் வெளிப்படுத்தியவர்கள் அசீரியக் கலைஞர்கள். மெசபட்டோமிய மேஜிக்கல் ரியலிசக் கலைகள் என்றாலே அமோரைட் பாபிலோனிய கலைஞர்கள் நினைவிற்கு வருவதைப் போல இயங்கியல் கட்டமைப்பின் அடையாளமாக இருந்தவர்கள் அசீரிய கலைஞர்கள். சிற்பங்களில் மனித மிருக உருவங்கள் உறைந்துபோய் ஒரு நிலையில் நின்றுகொண்டு பார்வையாளர்களை வெறிப்பதை அசீரியக் கலைஞர்கள் விரும்பவில்லை என்று தெரிகிறது. அவர்கள் வடித்த புடைப்புச் சிற்பங்கள், முழு உருவ சிற்பங்கள் என்று அனைத்தும் தாங்கள் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் வேலையை இந்த உலகம் இருக்கும் அளவிற்கும் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருக்கும் அமைப்பில் இருக்கும்படியே வடிக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

உருளை முத்திரை, சதுர முத்திரை என்று படைப்பிற்கான ஊடகம் எதுவாக இருந்தாலும், எவ்வளவு சிறிதாக இருந்தாலும் அதில் அகலமான இயற்கை வெளியையும் (ஸ்பேஸ்), இயங்கியலையும் உருவாக்குவதில் அசீரிய சிற்பக் கலைஞர்களின் கற்பனை வளம் கொடிகட்டிப் பறந்திருக்கிறது. படைப்பு ஊடகத்தின் நிறை குறைகள் அவர்களின் கற்பனை வளத்தையும், படைப்பு சுதந்திரத்தையும் கட்டுப்படுத்தியதாகத் தெரியவில்லை.

assyria sculpture

(அசீரிய புடைப்பு சிற்பம். போர்க்களத்தில் ஆயுதம் தயாரிக்கும் கொல்லர்.)

ஓவியக் கலை

இந்த காலகட்டத்தைச் சேர்ந்த ஓவியங்கள் துண்டுத் துணுக்குகளாகத்தான் நமக்குக் கிடைக்கின்றன. அவைகளை வைத்து ஒருவர் அனுமானம் செய்வதென்றால், ஓவியக் கலையிலும் இயங்கியலுக்கு அதிக முக்கியத்துவத்தை ஓவியக் கலைஞர்கள் கொடுத்திருப்பதாகத் தெரிகிறது.

புது அசீரிய காலகட்டம் (கி.மு. 1076 – 935)

இடை அசீரிய காலகட்டத்தில் அசீரியா, மெசபட்டோமிய நிலப் பகுதியில் பேரரசு நிலைக்கு வந்துவிட்டிருந்தாலும், அந்த நிலையை தக்க வைத்துக்கொள்ள ஓயாத படையெடுப்புகளில் ஈடுபட்டுக் கொண்டே இருக்க வேண்டிய நிலை. மனித வளம், இரத்தம் என்று இரண்டையும் சேர்த்து உறிஞ்சும் போர் நடவடிக்கைகள் நூற்றாண்டுகளுக்கு நீடித்துக் கொண்டிருந்தது. அசீரிய அரசர்கள் அசராமல் தலைமுறை தலைமுறையாக அக்கம் பக்கம் நாடுகளுடன் மல்லுக்கட்டிக் கொண்டிருந்தார்கள். போதாததற்கு நாடோடி இனக் குழு மக்களின் ஊடுருவல்கள் வேறு. அதையும் சமாளிக்க வேண்டியிருந்தது. இந்த நாடோடி இனக் குழுவில் மெசபட்டோமிய, அனட்டோலிய (இன்றைய துருக்கி) அரசுகளுக்கு சிம்ம சொப்பனமாக இருந்தது அரமேய இனக் குழு. அசீரிய அரசர்கள் இவர்களின் பரவலையும் தடுக்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தார்கள். படையெடுப்பு, போர்கள், பேரரசு விரிவாக்கம், உலகப் பேரரசு கனவு என்று அசீரிய அரசர்கள் பூட்டன், முப்பாட்டன், பாட்டன், அப்பன், பேரன், கொள்ளுப்பேரன் என்று ஓடிக்கொண்டே இருந்தார்கள். இதன் காரணமாக கலைகளை ஆதரித்து வளர்த்தெடுப்பதற்கெல்லாம் அவர்களுக்கு நேரமும் பொருளாதாரமும் இல்லாமல் போயிற்று. ஒருவழியாக இந்த ஓட்டத்திலிருந்து விடுபட்டு, அவர்கள் அக்கடா என்று பெருமூச்சு விட்டது புது அசீரிய காலகட்டத்தில்தான்.

கட்டிடக் கலை

அசுர்-நசிர்பல் II, தலைநகரான நிம்ரூதில் கட்டிய அரண்மனை இந்த காலகட்டத்து கட்டிடக் கலைக்கு எடுத்துக்காட்டு. அசீரிய அரசர்கள் வென்று அடக்கிய அரமேய அடிமை மக்களைக் கொண்டே அசுர்-நசிர்பல் II இந்த அரண்மனைக் கட்டிடத்தை மேலும் விரிவுப்படுத்தியிருக்கிறான். பின்னர் அந்த மக்களை அவன் விடுதலை செய்துவிட்டது வேறு கதை.

nimruth palace

(நிம்ரூத் அரண்மனையின் எஞ்சிய பகுதி)

பின்னால் வர இருக்கும் பிரம்மாண்ட அசீரிய அரண்மனைக் கட்டிடங்களுக்கெல்லாம் முன்னோட்டம் நிம்ரூத் அரண்மனை. அரசு, அரசன் குறித்த கோட்பாடு அசீரிய நாகரீகத்தின் உயிர் மூச்சுப் போன்றது. பல நூற்றாண்டுகள் அசீரிய அரசர்கள் சளைக்காமல் போர்க்களங்களில் அவர்களின் ஆயுசுகளைக் கழித்ததற்கு இதுவும் ஒரு முக்கியக் காரணம். அசீரிய நாகரீகத்தின் எழுச்சி முன்பான காலகட்டம் வரை மெசபட்டோமியாவில் அரசுக் கோட்பாடு பெரிதும் மதத்துடன் கட்டுண்டதாகவே இருந்தது. சுமேரிய, அகேடிய, அரோமைட் பாபிலோன் பேரரசுகள் என்று எதுவும் இதில் விதிவிலக்கானது கிடையாது. ஆனால் அசீரியப் பேரரசு இதில் முற்றிலும் விதிவிலக்காக இருந்தது. அரசு, அரசின் தீமைகளை எதிர்த்து போர் புரிபவர்கள், போர் புரிபவர்களாக இருக்க வேண்டும். எந்த நிலையிலும் தீமைக்கு எதிராக போர் புரிந்துகொண்டே இருக்க வேண்டும் என்பது இடைக்கால மற்றும் புது அசீரிய நாகரீகத்தின் அரசியல் சமூகக் கோட்பாடு. இதுவே முதன்மையாக அவர்களின் கலைகளிலும் பிரதிபலித்தது. இதில் ஒன்று கட்டிடக் கலை.

சிற்பக் கலை

மெசபட்டோமிய நிலப் பகுதி அதுவரை கண்டிராத ஒரு புது வகை சிற்ப வகையை இந்த காலகட்ட அசீரிய சிற்பக் கலைஞர்கள் அசீரியாவில் அறிமுகப்படுத்தினார்கள். அது ஆப்லிஸ்க் சிற்பங்கள். மேலும் சிற்பங்கள், அரண்மனை மற்றும் கோயில் கட்டிடங்களின் அலங்கார உறுப்புகள் மட்டுமே என்கிற நிலையையும் உடைத்து, சிற்பங்கள் அதன் இயல்பில் தனித்துவம் கொண்டவைகள் என்பதையும், மெசபட்டோமிய நிலப்பகுதிக்கு உணர்த்தியவர்கள் இந்த காலகட்ட சிற்பக் கலைஞர்கள். இதற்கு முழு சுதந்திரமும் அசீரிய அரசர்கள் அவர்களுக்கு கொடுத்திருக்கிறார்கள். அசீரிய சிற்பக் கலைக்கே உரிய தனித்த அடையாளமாக இருப்பது லாமாசு என்கிற புடைப்பு சிற்பங்கள். இது மேஜிக்கல் ரியலிச வகை புடைப்புச் சிற்பம். இந்த புடைப்பு சிற்பத்தின் அடிப்படை மந்திர காத்தல் கோட்பாடு. எருது அல்லது சிங்கத்தின் உடலில் மனிதனின் தலையும், ஆந்தையின் விரிந்த சிறகுகளும் கொண்ட உருவம் லாமாசு. லாமாசு புடைப்பு சிற்பங்கள் அசீரிய அரண்மனை மற்றும் கோயில் கட்டிடங்களின் நுழைவாயிலில் பிரம்மாண்டமாக செதுக்கப்பட்டிருக்கும். அரண்மனையில் அல்லது கோயிலுக்கு வருபவர்களை இந்த வினோத உருவம் தீய சக்திகளிடமிருந்து காக்கும் என்பது அசீரியர்களின் நம்பிக்கை. மேலும் தீய சக்திகளை உள்ளே நுழையவிடாது என்பதும்.

assyria lamasu sculpture

(எருது உடலில் மனித தலையும் ஆந்தையின் சிறகுகளும் கொண்ட அசீரிய லாமாசு புடைப்பு சிற்பம்)

lamasu palace sculpture

(அரண்மனை வாயிலை காத்து நிற்கும் லாமாசு புடைப்புச் சிற்பங்கள்)

லாமாசு புடைப்புச் சிற்பங்கள் மற்றொரு அம்சத்தையும் கட்டிடக் கலையில் அறிமுகப்படுத்தியது. இதை பிற்காலத்தில் கிரேக்க கட்டிடக் கலைஞர்கள் அப்படியே பயன்படுத்தி, அதன் வழி நவீன மேற்குலகின் கட்டிடக் கலையிலும் இது அங்கமாக நீடித்து வருகிறது. அது கட்டிடச் சிற்பம் (ஆர்கிடெக்சுறல் ஸ்கல்ப்சர்). கட்டிடத்தின் கட்டுமானக் கற்கள், புடைப்புச் சிற்பங்களாக இருப்பது கட்டிட சிற்பம். இதை மீசோஅமெரிக்க கட்டிடக் கலையிலும் காண முடியும். ஹிட்டைய்ட் கட்டிடக் கலையின் அங்கமாகவும் இது இருந்திருக்கிறது. அசீரியாவில் கற்கள் கிடைப்பது கடினம் என்பதால் கட்டிட சிற்பங்களுக்கு அசீரிய கலைஞர்கள் களிமண்ணை பயன்படுத்திக் கொண்டார்கள். களிமண்ணை பெரும் சதுர பாறை கல்போல செய்துகொண்டு, பிறகு அதைப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார்கள்.

இந்தக் காலகட்ட அசீரிய புடைப்புச் சிற்பங்களின் புதையலாக இருப்பது நிம்ரூத் அரண்மனை. அசுர்-நசிர்பல் II நிம்ரூத் அரண்மனையை வளைத்து, வளைத்து கலைக் கூடமாகவே மாற்றிவிட்டிருக்கிறான். அரண்மனைக்குள் எங்கு திரும்பினாலும் அங்கு அசீரிய புடைப்புச் சிற்பங்களோ அல்லது ஓவியங்களோ நம்மை அசத்தும்.

namruth palace sculpture

(நம்ரூத் அரண்மனையில் இருக்கும் புடைப்புச் சிற்பங்களில் ஒன்று. சிற்பத்தில் அசுர்-நசிர்பல் II உட்கார்ந்திருப்பது காட்டப்பட்டிருக்கிறது.)

இதில் குறிப்பிட வேண்டிய புடைப்புச் சிற்பம் (புது அசீரிய காலகட்ட கலைகளுக்கான கருப்பொருளுக்கு உதாரணமாக இருக்கும் புடைப்புச் சிற்பம்) அசுர்-நசிர்பல் II தெய்வீக மரத்தை பணிவுடன் பராமரிக்கும் காட்சியை விளக்கும் சிற்பம். (கீழே இருக்கும் புகைப்படம்).

namruth palace sculpture 1இந்த புடைப்புச் சிற்பத்தில் தெய்வீக மரமானது அப்ஸ்டிராக்ட் சிம்பாலிசக் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் கருவியாக இருக்கிறது. சுமேரிய நாகரீகம் தொடங்கி மெசபட்டோமியாவில் தெய்வீக மரம் பெருவாழ்வு (இம்மார்டல்) மற்றும் மரணத்தை குறிக்ககூடிய ஒரு குறியாக இருந்துவருகிறது. இந்த மரத்தின் வேர்கள் மரணத்தையும், இதன் வான் நோக்கிய கிளைகள் பெருவாழ்வையும் சிம்பாலிசமாக உணர்த்தக் கூடியவைகள். அதை அசீரிய சிற்பக் கலைஞன் இங்கே சித்தரித்துக் காட்டியிருக்கிறான். மேலும் அசுர்-நசிர்பல் II-வும் மேஜிகல் ரியலிச அமைப்பில் இங்கே சித்தரிக்கப்பட்டு அவனுக்கும் தெய்வீகத் தன்மை கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. உடற் கூற்றியலைப் பொருத்தவரையில் தோள்களும், கைகளும், கால்களும் சிறப்பாக தசை அமைப்புகளுடன் செதுக்கப்பட்டிருக்கிறது. சிமிட்டிரிக்கல் பெலன்சை சிற்பி பயன்படுத்தியிருக்கிறார். ஒட்டுமொத்தமாக இந்த புடைப்புச் சிற்பம் அப்ஸ்டிராக்ட் சிம்பாலிச சிந்தனையை பிரதிபலிப்பதாக இருக்கிறது.

இந்த காலகட்டத்தின் தொடக்க ஆண்டுகளில் இதுவே புது அசீரிய காலகட்ட கலைகளின் தன்மை. கலைஞர்கள் கலை பாணிக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்காமல் அரசு மற்றும் மதம் சார்ந்த சிந்தனைகளை படக் குறியீடுகளின் (அப்ஸ்டிராக்ட்) வழியே சித்தரிக்கவே முனைந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் அசீரிய நாகரீகத்தின் இறுதி ஆண்டுகளில் - குறிப்பாக அரசன் சென்னாசெரிப் மற்றும் அசுர்பனிப்பல் ஆட்சிக் காலங்களில் – அப்ஸ்டிராக்ட் ரெப்ரசன்டெஷனை கைவிட்டு நேச்சுரலிசத்தை நோக்கி நகர்ந்துவிட்டார்கள் அசீரியக் கலைஞர்கள். இது உடனடியாக நடந்துவிடவில்லை. அப்ஸ்டிராக்ட் ரெப்ரசன்டெஷனிலிருந்து, ரிதமிக் மூவ்மெண்டுக்கு மாறி அதிலிருந்து நேச்சுரலிசத்திற்கு வந்திருக்கிறார்கள்.

assyria sculpture 1

மெசபட்டோமிய கலைகள் சுமார் ஆறாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சுமேரியாவில் சிம்பாலிசத்தில் தொடங்கி அசீரிய நாகரீகத்தின் வீழ்ச்சியில் நேச்சுரலிசத்தில் முடிவடைகிறது. இதற்குப் பின்பு மெசபட்டோமியா பெர்சியர்கள் மற்றும் மாசிடோனிய, கிரக்கர்களின் கைகளுக்குள் சென்றுவிட்டது.

(தொடரும்)

- நவீனா அலெக்சாண்டர்

Pin It