அறிவியல் ஆயிரம்

விவரங்கள்

சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்

பிரிவு: இயற்கை & காட்டுயிர்கள்

வெளியிடப்பட்டது: 09 அக்டோபர் 2026

• அறிவியல்

பார்த்தவுடன் மனதில் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும் பறவைதான் மஞ்சள் கிளி. இவற்றின் அழகும் ஸ்வரம் பிசகாமல் பாடும் இவற்றின் திறனும்தான் நம்மைக் கவர்வது. தென்னிந்தியாவில் பொதுவாக மூன்று வகையான மஞ்சள் கிளிகளைக் காணலாம். வாழைப்பழத்தின் தங்க நிறம் உள்ளதால் சில பிரதேசங்களில் இவற்றை வாழைப்பழப் பறவை என்றும் அழைக்கின்றனர். வட இந்தியாவில் பழுத்த மாம்பழத்தின் பொன்னிறத்துடன் உள்ளதால் இவை மாம்பழப் பறவை என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.மாம்பழக் காலங்களில்தான் அங்கு இவை அதிகமாகக் காணப்படுகின்றன. இப்பெயர் ஏற்பட இதுவும் ஒரு காரணம். மஞ்சள் கறுப்புக் கிளி என்ற இனம் மட்டுமே தென்னிந்தியாவில் பொதுவாகக் காணப்படுகிறது. மஞ்சள் கிளிகளைப் பார்த்தால் இனிப்புப் பலகாரங்கள் கிடைக்கும் என்ற ஒரு நம்பிக்கை கிராமப்புறங்களில் முன்பு இருந்தது. இப்பறவைகள் மார்ச் முதல் ஆகஸ்ட் வரை கூடு கட்டுகின்றன. மற்ற இரண்டு இனப் பறவைகள் வலசை வந்து செல்பவை.

இதனால் இந்த வலசை இனங்கள் பள்ளி விடுமுறை நாட்களில் அதிகம் காணப்பட்டன. வேனில் காலத்தில் விடுமுறையின்போதுதான் ஊரில் பல திருவிழாக்கள் நடைபெறும். அப்போது வீடுகள்தோறும் இனிப்புப் பலகாரங்கள் செய்யப்படும். அதனால் இந்தச் சொல்வழக்கு ஏற்பட்டிருக்கலாம். மஞ்சள் கிளிகள் நிலத்தில் இறங்கிப் பார்த்தால் அவை இருக்கும் இடத்தில் புதையல் கிடைக்கும் என்ற ஒரு நம்பிக்கையும் இருந்தது. இவை பொதுவாகத் தரையில் இறங்குவதில்லை. ஒரு கிளையிலிருந்து மற்றொன்றிற்குத் தாவிப் பறப்பதே இவற்றின் இயல்பு.

இவை அரிதாகவே பூச்சிகளைப் பிடிக்கத் தரையில் இறங்கும். அதனால் இந்த நம்பிக்கை ஏற்பட்டிருக்கலாம். “வண்ணமயமான அழகுள்ள பறவைகளின் பட்டியலில் இவை உள்ளன. நன்றாகப் பழுத்த மாம்பழம், பலாப்பழம் போலப் பளபளக்கும் மஞ்சள் நிறத்தில் இவை காணப்படுகின்றன. தலையிலும் கழுத்திலும் முகமூடி அணிந்தது போலக் கறுப்பு மற்றும் மஞ்சள் நிறத்துடன், கறுப்பு நிறத்தில் சிறகும் மின்னும் சிவப்பு நிறத்தில் அலகும் காணப்படுகின்றன. ஆண், பெண் பறவைகளிடையே நிற வேறுபாடு இல்லை.

வயதிற்கு வராத பறவைகள் பளபளக்கும் மஞ்சள் நிறத்தைப் பெற்றிருப்பதில்லை. கம்பளிப் புழுக்கள் போன்ற புழு வகைகளே இவற்றின் முக்கிய உணவு. அரிதாகப் பழங்களைச் சாப்பிடும். சாதாரணமாகக் கரகரப்பான குரலில் பாடுகின்றன. சாதாரணமாக நகரங்களிலும் இவற்றைக் காணலாம். மஞ்சள் கறுப்புக் கிளிகள் ஏப்ரலில் கூடு கட்டும்போது மிக இனிமையாகப் பாடுவதுண்டு. தொட்டில் போல மிக அழகான கூடுகளைக் கட்டுகின்றன.

கூட்டில் முட்டையிட்டு அடைகாத்துக் குஞ்சு பொரிக்கின்றன. குஞ்சுகளுக்குப் புழுக்கள், பிராணிகளின் மலம் போன்றவற்றை உணவாகக் கொடுக்கின்றன. இந்தியன் ஓரியோல் (Indian Oriole) என்பது மஞ்சள் கறுப்புக் கிளியின் ஆங்கிலப் பெயர். மஞ்சள் கிளியின் ஆங்கிலப் பெயர் பிளாக் வுட்டன் ஓரியோல் (Black Hooded Oriole). இந்திய மஞ்சள் கிளிக்குப் பிரகாசிக்கும் மஞ்சள் நிறமும் கண்ணுக்கு மட்டும் கரியால் எழுதப்பட்டது போன்ற கறுப்பு நிறமும் உள்ளன.

சீன மஞ்சள் கிளி சீனா போன்ற நாடுகளிலிருந்து நம் நாட்டிற்கு அரிதாக வலசை வருகின்றது. இவற்றின் கண்ணைச் சுற்றிலும் கொள்ளைக்காரர்கள் போலக் கறுப்புப் பட்டை கட்டியது போலப் பட்டை தலையின் பின்பகுதி வரை நீண்டு செல்கிறது. இவற்றை அடையாளம் காண இது உதவுகிறது. பறவைகளை உற்றுநோக்கத் தொடங்குபவர்கள் இவ்வகைப் பறவைகளிலிருந்து ஆரம்பித்தல் நல்லது” என்று பறவை ஆய்வாளரும் எழுத்தாளருமான பி. சுஷாந்த் கூறுகிறார்.

மஞ்சள் கறுப்புக் கிளிகள் பலவிதமாகப் பாடுவதுண்டு. மழைக்காலம் தொடங்குவதற்குச் சற்று முன்பு அவை பாடும் பாடலே அதிகம் கேட்க வாய்ப்புள்ள பாடல். மழைக்காலத்தில் விடாமல் பெய்யும் சாரலின்போது நீர்நிலைகளிலிருந்து வரும் இவற்றின் பாடல்களைக் கேட்டுக் கொண்டே இருக்கலாம். மா அல்லது பலா மரத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு அவை மெல்லிய குரலில் பாடிக் கொண்டே இருக்கும்.

மழையின் குளிர்ச்சியும் பாடலின் இனிமையும் என்றும் நம் மனதில் மகிழ்ச்சியை ஏற்படுத்தும். அவை மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது மட்டுமே இனிமையான குரல்களில் பாடுகின்றன. ஆனால் காக்கையையும் மற்ற எதிரிகளையும் கொத்தி விரட்ட வேண்டி வரும்போது அவை கடுமையான குரலில் கத்தும். மூன்று, நான்கு பறவைகள் சேர்ந்து உல்லாசமாக இருக்கும்போது அவற்றின் பாடல் ஆனந்தமயமானதாகக் கலகலவென்று ஆரவாரத்தோடு இருக்கும்.

தமக்குள் சண்டையிட்டுக் கொள்ளும்போது அவற்றின் குரல் கடுமையானதாக மாறும். மஞ்சள் கறுப்புக் கிளியின் அறிவியல் பெயர் ஓரியோலஸ் சாந்தோஃபிளவஸ் (Oriolus xanthornus). இந்திய மஞ்சள் கிளியின் ஆங்கிலப் பெயர் இந்தியன் கோல்டன் ஓரியோல் (Indian Golden Oriole). இதன் அறிவியல் பெயர் ஓரியோலஸ் ஓரியோலஸ் (Oriolus oriolus).

மஞ்சள் கறுப்புக் கிளியின் தலை, தொண்டை, தாடை, மார்புப் பகுதி, அலகு ஆகியவை கறுப்பாக இருக்கும்.

ஆண், பெண் பறவைகள் ஏறக்குறைய ஒரே மாதிரியாக இருக்கும். வயது வராத குஞ்சுகளின் தொண்டை, தாடை, மார்புப் பகுதி ஆகிய இடங்களில் வெள்ளை நிறத்தில் வரிகள் இருக்கும். இந்திய மஞ்சள் கிளியின் அலகு சிவப்பாக இருக்கும். அலகிலிருந்து ஆரம்பித்துக் கண் பகுதிகள் வழியாகச் செல்லும் பட்டை கறுப்பு நிறத்தில் காணப்படுகிறது. ஆண் பறவையின் சிறகுகளின் அடிப்பகுதியும் நல்ல கறுப்பு நிறத்தில் இருக்கும். இதற்கு நடுவில் ஒரு மஞ்சள் பொட்டு உள்ளது. வாலின் நடுப்பகுதி மஞ்சள் நிறத்துடன் இருக்கும்.

பெண் பறவை ஆண் பறவை போலச் சிவப்பாக இருப்பதில்லை. உடலில் மஞ்சள், ஆரஞ்சு நிறத்திற்குப் பதில் பசுமை கலந்த சாயம் போன்ற நிறத்தில் காணப்படும். மார்புப் பகுதியில் தவிட்டு நிறத்தில் வரிகள் உள்ளன. இறகுகள் பச்சை கலந்த தவிட்டு நிறத்துடன் உள்ளன. வயது வராத ஆண் பறவை பெண் பறவை போலவே இருக்கும். சீன மஞ்சள் கிளியின் அலகு ரோஸ் நிறமாக இருக்கும். கண் பகுதி வழியாகச் செல்லும் கறுப்புப் பட்டை நல்ல அகலமாக இருக்கும். பின்பகுதியில் நீண்டு இது உடலின் மற்றொரு கண் வரை செல்கிறது.

இந்த நிற வேறுபாடு இவற்றின் மூன்று இனங்களையும் அடையாளம் காண உதவுகிறது. மஞ்சள் கிளிகள் வசதியாக இருக்கும் இடங்கள் எல்லாவற்றிலும் கூடு கட்டும். இந்திய மஞ்சள் கிளிகள் காஷ்மீர், இமயமலைப் பகுதி, வட இந்தியாவில் சில இடங்களில் கூடு கட்டி வாழ்கின்றன. கூடு கட்டும்போது இனிய குரலில் பாடுகின்றன. சீன மஞ்சள் கிளி சைபீரியா, ஆசியாவின் வடக்கு, கிழக்குப் பகுதி நாடுகளில் கூடு கட்டி வாழ்கிறது. எல்லா இனப் பறவைகளும் சிறிய பூச்சிகளை உணவாக உண்கின்றன.

பூச்சிக் கட்டுப்பாட்டில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. மஞ்சள் கறுப்புக் கிளிகள் உயரமான மரங்களில் தொட்டில் போன்ற வடிவத்தில், மரப்பட்டையை நார் போலச் சீவி எடுத்து முடைந்து கூடு கட்டுகின்றன. உலர்ந்த இலைகள், உரோமங்கள் போன்றவற்றைக் கொண்டுவந்து கூட்டின் உட்புறத்தை அழகுபடுத்துகின்றன. இவற்றின் கூட்டைப் பார்த்தால் தேநீர் கோப்பை போல இருக்கும். பலசாலியான பறவைகளுக்கு அருகில் கூடு கட்டி வாழும் சுபாவம் இவற்றிற்கு உண்டு.

பொது எதிரிகளை விரட்ட இது அவற்றிற்கு உதவும். காகத்தைப் போன்ற எதிரிகள் வரும்போது அப்பகுதியில் கூடு கட்டி வாழும் எல்லாப் பறவைகளும் சேர்ந்து அவற்றை விரட்டுகின்றன. ஆனால் பலசாலியான பறவைகளுக்குக் கோபம் வந்தால் பாவம் மஞ்சள் கறுப்புக் கிளிகளின் மீது தாக்குதல் நடத்தி முட்டைகளையும் குஞ்சுகளையும் கொத்தி அழித்துவிடும். பலசாலிப் பறவையின் குஞ்சுகளுக்குக் கிளிகளின் குஞ்சுகள் உணவாகும். பறவைகளின் நடத்தையும் வாழ்க்கைமுறையும் அதிசயமானவை. பறவைகளை உற்றுநோக்கினால் பாடம் கற்கலாம்.

- சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்

விவரங்கள்

சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்

பிரிவு: இயற்கை & காட்டுயிர்கள்

வெளியிடப்பட்டது: 05 அக்டோபர் 2026

இந்தியாவில் மிகவும் புகழ்பெற்ற பறவைகள் சரணாலயம் ராஜஸ்தானில் உள்ள பரத்பூர் பறவைகள் சரணாலயம் ஆகும். ஒரு காலத்தில் இது பரத்பூர் அரசர்களின் வேட்டையாடும் களமாக இருந்தது. சதுப்புநிலப் பகுதியான இந்தப் பிரதேசத்திற்கு வலசை வரும் வெளிநாட்டுப் பறவைகளும், உள்நாட்டுப் பறவைகளுமாக ஏராளமானவை வந்துபோகும் ஓர் அரிய வகைப் பறவைகளின் சங்கம பூமி இது. பறவைகளைச் சுட்டு வீழ்த்தி அவை உயிருக்குப் போராடியபடி கீழே விழுவதைப் பார்த்து ரசிப்பதற்கும், சிறப்பு விருந்தாளிகள் நாட்டிற்கு விஜயம் செய்யும்போது அவர்களுடன் சேர்ந்து வேட்டையாடுவதற்கும் பல நூற்றாண்டுகளாக இந்தப் பிரதேசத்தை அரச குடும்பத்தினர்கள் பயன்படுத்தி வந்தனர். உலகின் பல பாகங்களில் இருந்தும் அரிய வகைப் பறவைகள் வலசை வந்துவிட்டுப் போகும் பரத்பூரில் எழில்கோலத்துடன் இயற்கை கொலுவீற்றிருந்தது.

அற்புதமான இந்தப் பிரதேசத்தை ஒரு பறவைகள் சரணாலயமாக மாற்றுவதில் சலீம் அலியின் பங்கு மகத்தானது. வலசை வரும் பறவைகளின் கால்களில் அடையாள வளையங்களை இடுவதற்கும், அவற்றின் போக்குவரவைப் பற்றி அறிந்து கொள்வதற்கும் இந்தச் சரணாலயம் மிகவும் பொருத்தமான இடமாக அமைந்திருந்தது. உண்மையில் சலீம் அலி ஜெர்மனிக்குச் சென்று பறவையியல் குறித்து படிக்கும்போது அங்கிருந்த ஒரு தீவிற்குச் சென்றபோதுதான் முதல் தடவையாக வலசை வரும் பறவைகளைப் பற்றியும், அவற்றை அடையாளப்படுத்துவதற்காக அவற்றின் கால்களில் உலோக வளையங்களைப் பொருத்துவதற்கும் கற்றுக் கொண்டார். வலசை வரும் பறவைகளின் மீது ஓர் ஆர்வம் ஏற்படவும் இதுவே காரணமாக அமைந்தது. இந்தியாவில் முதல் முறையாகப் பறவைகளுக்கு இவ்வாறு வளையங்களை இடுவதைத் தொடங்கி வைத்தவரும் அவரே ஆவார். பறவைகளைக் கொல்லாமல் உயிருடன் பிடித்து அவற்றைப் பற்றிக் கற்கும் முறையையும் சலீம் அலி நன்கு அறிந்திருந்தார். இந்தியாவில் வலசை வரும் பறவைகளின் கால்களில் வளையமிடும் முறை தொடங்கப்பட்டதும் இந்தச் சரணாலயத்தில்தான்.

பம்பாய் இயற்கை வரலாற்றுச் சங்கத்தில் உறுப்பினராக இருந்தவரும், பிரிட்டிஷ் சிவில் சேவையில் உயர்ந்த அதிகாரியாக இருந்தவருமான சர். ரிச்சர்ட் டாட்னம் பரத்பூர் செல்வதற்கான அனுமதியைப் பெற சலீம் அலிக்கு உதவினார். அந்தக் காலத்தில் பரத்பூர் பிரதேசத்திற்குள் நுழைவதற்கு அந்தப் பகுதியை ஆண்டு வந்த அரச குடும்பத்தினரிடம் அனுமதி பெற வேண்டியது அவசியமாக இருந்தது. 1930களில் சலீம் அலி பரத்பூர் சென்று அங்கே காணப்பட்ட பறவைகளின் கால்களில் வளையமிடுவதை வாடிக்கையாகக் கொண்டிருந்தார். அந்தப் பிரதேசத்தில் பரம்பரை பரம்பரையாகக் குடியிருந்துவந்த ஆதிவாசிக் குடும்பத்தினர் சிலரின் பாரம்பரிய அறிவைப் பயன்படுத்திப் பறவைகளைக் காயப்படாமல் பிடித்து ஆராய்ந்தார் சலீம் அலி. சலீம் அலியின் மூத்த சகோதரனும், பன்மொழி அறிஞருமான சிவில் சேவை அதிகாரி அமீத் அலியின் நண்பர் K. P. S. மேனன் பரத்பூர் மாகாணத்தின் நிர்வாகியாக (Administrator) அப்போது இருந்தார். இது சலீம் அலிக்கு பெரிதும் உதவியாக இருந்தது. மேனனும், அவருடைய இரண்டு இரட்டை மகள்களும் பறவைகள் ஆராய்ச்சியில் உற்சாகத்துடன் பங்கேற்றதை சலீம் அலி தன் சுயசரிதையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். சோவியத் யூனியனின் பாகமாக இருந்த இர்க்குட்ஸ்க், சைபீரியா ஆகிய பகுதிகளில் இருந்துதான் பறவைகள் பரத்பூர் நோக்கி வந்தன. ஆய்வுகள் மூலம் இது அறியப்பட்டிருந்தது. அவ்வாறு அந்த இடங்களில் இருந்து வலசை வந்த பறவைகளின் கால்களில் அடையாள வளையங்கள் பொருத்தப்பட்டிருந்ததில் இருந்து இந்த விவரங்கள் சலீம் அலிக்கும், அவரது குழுவினருக்கும் தெரியவந்தது.

பரத்பூர் பறவைகள் ஆய்வு நடந்துகொண்டிருக்கும்போது சில பிரச்சினைகள் எழுந்தன; விவாதங்களும் கிளம்பின. சோவியத் யூனியனில் இருந்து வரும் பறவைகளைப் பிடித்து மோசமான நோய்களை ஏற்படுத்தும் வைரஸ்களை அவற்றின் உடலுக்குள் செலுத்தி அந்த நாட்டிற்கு எதிராக அமெரிக்காவின் ஒத்துழைப்புடன் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன என்ற குற்றச்சாட்டு சில ஊடகங்களின் மூலம் பிரச்சாரம் செய்யப்பட்டது. மக்களவையில் (லோக்சபையில்) இந்த விஷயம் சூடான விவாதங்களுக்கு வழிகோலியது. இது போன்ற விவாதங்கள் கிளம்பியதைப் பற்றி சலீம் அலி மிகவும் வருத்தப்பட்டார்.

பரத்பூர் சரணாலயம் இந்தியாவில் உள்ள மற்ற சரணாலயங்களில் இருந்து வித்தியாசப்படுவது சைபீரியாவில் இருந்து அங்கு வரும் கொக்குகளால்தான். பரத்பூர் பறவைகள் சரணாலயத்திற்கு மட்டும் எல்லா வருடங்களிலும் சைபீரியன் கிரேன்கள் அல்லது கொக்குகள் வலசை வருவதற்குக் காரணம் இந்தச் சதுப்பு நிலப்பரப்பில் அவற்றுக்கு மிகவும் பிடித்தமான உணவு கிடைப்பதால்தான் என்று கருதப்படுகிறது. சிறப்பு விருந்தாளிகள் விஜயம் செய்யும்போது அவர்களைக் கொண்டு பறவைகளைச் சுட்டுவீழ்த்த, வேட்டையாட அழைப்பது என்பது பரத்பூர் அரசர்கள் விருந்தாளிகளுக்குக் கொடுக்கும் முதல் மரியாதையாகக் கருதப்பட்டது. இந்தப் பழக்கம் பாரம்பரியமாகவே அங்கு நிலவிவந்தது. இவ்வாறு நடத்தப்பட்ட ஒவ்வொரு வேட்டையின்போதும் ஆயிரக்கணக்கான பறவைகள் கண்டபடி சுட்டுக் கொல்லப்பட்டன. 1938ஆம் ஆண்டில் வைஸ்ராய் லின்லித்கோ பரத்பூர் விஜயம் செய்தபோது 4,273 பறவைகளை ஒரே நாளில் சுட்டு வீழ்த்தியதாகப் பதிவுகள் சொல்கின்றன. 1,900 ரவுண்டுகள் குண்டுமழையை லின்லித்கோ ஒருவர் மட்டுமே துப்பாக்கியால் சுட்டதாகப் பதிவுகள் உள்ளன. இது ஒருவேளை உலகச் சாதனையாகக் கூட இருக்கலாம் என்று சலீம் அலி எழுதியிருக்கிறார். சக உயிர்களிடம் எந்தக் கருணையும் காட்டாமல் மனம் போன போக்கில் திரும்பிய பக்கங்களில் எல்லாம் இயந்திரத் துப்பாக்கியைப் பயன்படுத்தித் துப்பாக்கியால் சுட்டு ரசித்தனர் வைஸ்ராயும், அவருடைய குழுவினரும். வைஸ்ராயைச் சந்தோஷப்படுத்த வேண்டியதும், அவருடைய அன்பிற்குப் பாத்திரமாக வேண்டியதும் பரத்பூர் அரசர்களுக்குத் தேவையான ஒன்றாக இருந்தது.

இந்தியாவிற்கு சுதந்திரம் கிடைத்த பிறகும் அரசருக்கும், அவருடைய குடும்பத்தினருக்கும் பறவைகளை வேட்டையாடுவதற்குரிய உரிமை வழங்கப்பட்டிருந்தது. சுதந்திரம் அடைந்தவுடன் பல நூற்றாண்டுகளாக அரச குடும்பத்தினரிடம் இருந்து பலவிதமான கொடுமைகளை அனுபவிக்க வேண்டியிருந்த பொதுமக்கள், தொடர்ந்தும் அரச குடும்பத்தினருக்குப் பரந்து விரிந்த பறவைகள் ஒன்றுகூடும் பிரதேசத்தை விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது என்று நினைத்தனர். அந்தப் பிரதேசத்தைப் பயிர் செய்வதற்காகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும் அவர்கள் கோரிக்கை விடுத்தனர். இதற்கான நடவடிக்கைகளை ஜனநாயக அரசு மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தது. ராஜஸ்தானில் ஜெய்ப்பூரில் இருந்து ஆக்ராவிற்குச் செல்லும் தேசிய நெடுஞ்சாலை எண் 2ன் வழியாகப் பயணம் செய்யும்போது பரத்பூர் பிரதேசத்தில் காணப்படும் பரந்து விரிந்த கோதுமை வயல்கள் எல்லாம் ஒரு காலத்தில் பறவைகள் சரணாலயத்தின் பகுதியாக இருந்தவை. பறவைகள் வந்துசேர்கின்ற சதுப்புநிலப் பகுதிகள் அனைத்தையுமே பயிர் செய்யும் நிலமாக மாற்றவே முதலில் திட்டமிடப்பட்டிருந்தது.

பரத்பூரில் வலசை வரும் பறவைகளுக்குக் கூடு கட்டிக் குடியிருப்பதற்கும் ஓர் இடம் ஒதுக்கித் தரப்பட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையுடன் சலீம் அலி வேறு சில இயற்கை ஆர்வலர்களுடன் அன்றைய பிரதமமந்திரியாக இருந்த ஜவஹர்லால் நேருவைச் சென்று சந்தித்து உரையாடினார். இயற்கையை நேசிக்கும் குணம் உடையவரான ஜவஹர்லால் நேருதான் 29 சதுர கி.மீ பரப்பளவுள்ள சதுப்புநிலப் பகுதிகளைப் பறவைகளுக்கான சரணாலயமாக அமைக்க முன்னின்று முயற்சி செய்தார். சலீம் அலி மற்றும் அவரின் நண்பர்களின் சக்திவாய்ந்த தலையீட்டால்தான் பரத்பூர் பறவைகள் சரணாலயம் உதயமாயிற்று.

கியோலாடியோ தேசியப் பூங்கா (Keoladeo National Park) என்றும் இந்தச் சரணாலயம் அழைக்கப்படுகிறது. கியோலாடியோ என்றால் சிவன் என்று பொருள். சிவபெருமான் குடியிருக்கும் அடர்ந்த கானகம் என்று இதன் பொருள். 1981ஆம் ஆண்டு பரத்பூர் தேசியப் பூங்காவாக அறிவிக்கப்பட்டது. இப்போது இது உலகப் பாரம்பரியமிக்க இடங்களில் (World Heritage Site) ஒன்றாகும். வருடத்திற்கு ஆறு மாதம் வலசை வரும் பறவைகள் கூட்டம் கூட்டமாக இங்கே வந்து குடியேறி, கூடு கட்டி வாழ்ந்துவிட்டுச் செல்லும். இந்தச் சரணாலயம் பறவை ஆர்வலர்களின் புனித இடமாகக் கருதப்படுவதற்கு இதுவே ஒரு முக்கிய காரணம். மழைக்காலம் முடிந்தால் நீர்க்காகங்களும், வெவ்வேறு வகையான வெண்ணிறக் கொக்குகளும், வண்ணமயமான பறவைகளும் கூடு கட்ட ஆரம்பிக்கும். இவை எல்லாம் நாட்டின் பல பாகங்களில் இருந்து இங்கு வந்து கூடு கட்டி குஞ்சு பொரித்து இனப்பெருக்கம் செய்வதற்காக வந்துசேருபவை ஆகும். ஆகஸ்ட் மாதம் முதல் சதுப்புநிலங்களில் அவற்றின் கூடுகள் நிறைந்து காணப்படும். ஏறக்குறைய நவம்பர் மாதத்தில் பறவைகள் அவற்றின் குஞ்சுகளுடன் கூடுகளை விட்டுவிட்டுச் சென்றுவிடும். நவம்பர் முதல் மார்ச் மாதம் வரை வலசை வரும் பறவைகளின் காலம் ஆகும். விதவிதமான வாத்துகளும், சைபீரியன் கொக்குகளும் பூங்கா முழுவதும் நிறைந்து காணப்படும். பறவைகளைப் பற்றி ஆராய்வதற்கும், அவற்றை நேரில் பார்த்து ரசிப்பதற்கும் உலகின் பல பாகங்களில் இருந்தும் இயற்கை ஆர்வலர்கள் பரத்பூர் பறவைகள் சரணாலயத்திற்கு வந்து சேருவார்கள். எப்போது வந்தாலும் நூற்றுக்கணக்கான பறவைகளை இங்கே பார்க்க முடியும் என்பது இந்தச் சரணாலயத்தின் சிறப்பு அம்சமாகும்.

அரிய வகைப் பறவைகளைப் பின்தொடர்ந்து செல்வதற்குத்தான் சாதாரணமாக எல்லா இயற்கை ஆர்வலர்களும் செல்வார்கள். ஆனால், சலீம் அலி எங்கேயும் எப்போதும் காணக்கூடிய காகம் அல்லது புல்புல் அல்லது புறாவின் பின்னால் செல்வார். அவற்றின் நடத்தையைப் பற்றி ஆராய நேரத்தைச் செலவிடுவார். பறவைகளை ஆழமாக அறிந்து கொள்வதுதான் முக்கியம் என்று நம்பினார் அவர். 370 இனப் பறவைகள் பரத்பூர் தேசியப் பூங்காவில் வாழ்வதாக ஒரு புள்ளிவிவரம் கூறுகிறது. இங்கே வருகை புரிபவர்களுக்குச் சைக்கிளும், சைக்கிள் ரிக்ஷாவும் வாடகைக்குக் கிடைக்கும். சைக்கிளில் சுதந்திரமாகச் சுற்றி வந்து சரணாலயத்தைச் சுற்றிப் பார்த்துப் பறவைகளைக் கண்டு ரசித்து வரலாம். வழிகாட்டிகள் தேவை என்றால் அதற்கும் ஏற்பாடு செய்துதரப்படும்.

சலீம் அலியால் அதிகமாக நேசிக்கப்பட்ட இந்தச் சரணாலயத்தின் இன்றைய நிலைமை கவலையளிக்கும் நிலையில் உள்ளதாகப் பறவையியல் நிபுணர்கள் கருதுகிறார்கள். காலநிலை மாற்றத்தால் நீர்ப்பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு பல இனப் பறவைகளும் இங்கு வருவது இப்போது குறைந்து போய்விட்டதாகச் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. வயல்களை அழிப்பதும், சுற்றுச்சூழலை மாசுபடுத்துவதுமே இதற்கெல்லாம் காரணம் என்று சொல்லப்படுகிறது. இங்கு இருக்கும் சதுப்புநிலங்களில் நீர் அளவு குறைவதற்கு இவையே காரணம் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. சலீம் அலியின் தலையீட்டால் அரச சொத்தாக இருந்த இந்தப் பிரதேசம் பறவைகள் சரணாலயமாக மாற்றப்பட்டது. அத்துடன் விவசாயிகளின் கோரிக்கையின்படி வயல்வெளிகளாக இவை மாறாமல் சலீம் அலியின் குறுக்கீட்டால் இந்தப் பிரதேசம் பறவைகள் சரணாலயமாகவும், பூங்காவாகவும் நிலைநிறுத்தப்பட்டு அழியாமல் காப்பாற்றப்பட்டுள்ளது. பறவையியல் ஆய்வாளர்களின் சொர்க்கலோகமாக இப்போது இந்தத் தேசியப் பூங்கா திகழ்கிறது. சலீம் அலி 1930கள் முதல் தொடங்கி வைத்த பறவைகள் குறித்த ஆய்வுகள் இப்போதும் இங்கே தொடர்கின்றன. சைபீரியன் கொக்குகள் ஒவ்வொரு வருடமும் இந்தியாவிற்கு வரும்போது தங்களுக்காக ஓர் இடத்தை இந்தியாவில் ஒதுக்கித் தந்த சலீம் அலியை நன்றியுடன் நினைக்காமல் அவை திரும்பிப் போகாது. ஆயிரக்கணக்கான வலசை வரும் பறவைகளின் அடைக்கல பூமியாக இன்று பரத்பூர் சரணாலயம் விளங்கிவருகிறது. சலீம் அலியின் உயிர்த்துடிப்புள்ள சாகாவரம் பெற்ற நினைவாலயம் என்று இந்தப் பூங்காவை வர்ணிக்கலாம்.

பரத்பூர் என்று மட்டும் இல்லை; எங்கே இயற்கைக்கு எதிராக அநீதி ஏற்படுகிறதோ அங்கேயெல்லாம் சலீம் அலி ஓடோடி வந்தார். அமைதிப் பள்ளத்தாக்கு விஷயத்திலும் கேரளாவில் இதுதான் நிகழ்ந்தது. 1976ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாட்டில் கோடியக்கரையில் அரசாங்கம் கடல்சார் வேதிப்பொருள்களின் வளாகம் (Marine Chemicals Complex) ஒன்றை நிறுவ முயற்சி செய்தது. அப்போது கடும் எதிர்ப்புடன் சலீம் அலி அங்கே வந்தார். திட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டால் பல்லாயிரக்கணக்கான வலசை வரும் பறவைகளின் அடைக்கலமாக இருக்கும் இடம் அழிக்கப்பட்டுவிடும் என்று கடும் எதிர்ப்புக் குரல் கொடுத்தார் சலீம் அலி. பம்பாய் இயற்கை வரலாற்றுச் சங்கத்தின் பரிந்துரையின் பேரில் கேரளாவின் பறவை மனிதன் என்று போற்றப்படும் K. K. நீலகண்டன் (இந்துசூடன்) அவர்கள் நடத்திய ஆய்வின் பலனாகப் பறவைகளின் சரணாலயப்பகுதி அழிக்கப்படாமல் பாதுகாக்கப்பட்டது. இது நடந்ததும் சலீம் அலி அங்கு சென்று பறவைகளைப் பற்றி ஆராய்ந்ததும் அவருடைய 85வது வயதில் ஆகும்.

ஒரு சமயம் சலீம் அலி தன் நண்பர் ஒருவரிடம் கேட்டார்: “என்னுடைய இளமையின் ரகசியம் என்ன என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?”. நண்பர் தனக்குத் தெரியவில்லை என்பதை ஜாடையாகச் சொன்னார். “தெரியவில்லை என்றால் கேட்டுக் கொள்ளுங்கள்... நான் ஒருபோதும் என்னுடைய வேலையில் இருந்து ஓய்வு பெறவே இல்லை. என்னுடைய பல நண்பர்களும் அவரவர்கள் பார்த்துக் கொண்டிருந்த வேலைகளில் இருந்து ஓய்வு பெற்று விட்டார்கள்; அத்துடன் அவர்கள் எல்லோரும் மரணமடைந்தும் போய்விட்டார்கள்”. சலீம் அலி கூறியது நூற்றுக்கு நூறு சரியானதே. சலீம் அலி தன் இறுதி மூச்சு வரை செயல்வீரராகவே திகழ்ந்தார். லடாக்கில் உறைய வைக்கும் பனியிலும், ராஜஸ்தானில் கொளுத்தும் வெயிலிலும், அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுக்கூட்டங்களில் யாராலும் செல்லவே முடியாத அடர்ந்த உள்வனங்களிலும், வங்காளத்தில் சுந்தரவனக் கண்டல் காடுகளிலும், இமயமலையின் உச்சிகளிலும், மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளிலும் சலீம் அலியின் கால் படாத இடம் என்று ஒன்றும் இந்தியாவில் இல்லை. சலீம் அலி என்ற அந்த மகானின் பாதங்கள் பட்ட இடங்கள் எல்லாம் புண்ணிய பூமியாக மாறிப் புனிதம் பெற்றன. அவையெல்லாம் இன்று பாதுகாக்கப்பட்ட பிரதேசங்களாக உள்ளன.

- சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்