அறிவியல் ஆயிரம்

விவரங்கள்

சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்

பிரிவு: இயற்கை & காட்டுயிர்கள்

வெளியிடப்பட்டது: 06 ஜூன் 2025

• அறிவியல்

இனி எவரையும் கண்ணில் இரத்தம் இல்லாதவர் என்று அழைக்காதீர்கள்! அமெரிக்காவைத் தாயகமாகக் கொண்ட இந்த உயிரினங்களுக்கு கண்ணில் இரத்தம் உண்டு என்பது மட்டுமல்ல வேண்டுமென்றால் அவை இரத்தத்தை கண்ணின் வழியே பீய்ச்சியடிக்கவும் செய்யும்! ப்ரைனொசோமா (Phrynosoma) என்ற இனத்தைச் சேர்ந்த இவை கொம்புள்ள பல்லிகள் (Horned lizards) என்று அழைக்கப்படுகின்றன. அவற்றின் தலையில் ஏராளமான கொம்புகள் உள்ளன.

இவற்றைத் தவிர உடல் முழுவதும் முட்களும் உள்ளன. மேலோட்டமாகப் பார்த்தால் தேரைகளுடன் (toads) ஒப்பிடக்கூடிய உடலமைப்பு உள்ளவை. அதனால் இவற்றுக்கு ப்ரைனொசோமா என்ற அறிவியல் பெயர் ஏற்பட்டது. தேரை போன்ற உடலமைப்பு உள்ளவை என்பதே ப்ரைனொசோமா என்ற கிரேக்கச் சொல்லின் பொருள். இவற்றின் வால் மிகச் சிறியது. மெக்சிகோ, அமெரிக்கா, கனடாவில் இவற்றின் இனத்தைச் சேர்ந்த 21 வகை உயிரினங்கள் இது வரை கண்டறியப்பட்டுள்ளன.இவற்றின் நீளம் 6-20 செண்டி மீட்டர். எல்லா இனங்களும் வறண்ட அல்லது பாலைவனப் பகுதிகளில் வாழ்கின்றன. சில இனங்கள் முட்டையிடுகின்றன. வேறு சில குட்டி போடுகின்றன. எறும்புகளே இவற்றின் முக்கிய உணவு. சில வகை பச்சோந்திகள் போல இவை சுற்றுப்புறத்தில் உள்ள நிறத்திற்கேற்ப தம்மை மாற்றிக் கொள்ளும் திறன் பெற்றவை. இவற்றில் எட்டு இனங்கள் கண்ணின் வழியே இரத்தத்தைப் பீய்ச்சியடிக்கின்றன.

இரத்தக் கண்ணீர் வடிக்கும் இந்த உயிரினத்தைப் (sacred-toad) பற்றி மெக்சிகோதான் உலகிற்கு முதல் முதலில் தெரிவித்தது. அது நம் கதாநாயகனான கொம்புள்ள பல்லிதான். ஆனால் கேட்டவர் எவரும் இந்தக் கதையை நம்பவில்லை. 1892ல் வாஷிங்டன் தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் ஓ பி ஹே (OP. Hay) இந்த உயிரினம் பற்றி கூறியபோதுதான் இது உண்மை என்று உலகிற்குத் தெரிந்தது.

ஆகஸ்ட் மாதத்தில் ஒரு நாள். ஒரு கொம்புப் பல்லி தன் தோலை உரிப்பதற்கு (moulting) தயாராகிக் கொண்டிருந்தது. அது அசாதாரணமாக காய்ந்து போயிருந்ததால் அது தன் தோலை உரிக்க கஷ்டப்படுவதாக அவருக்குத் தோன்றியது. அதன் உடலை லேசாக ஈரப்படுத்தினால் உதவியாக இருக்கும் என்று கருதி அவர் அதைப் பிடித்து தண்ணீரில் போட்டார். “முதலில் அதிர்ச்சியுற்றது பல்லியாக இருக்கலாம். ஆனால் அடுத்த அதிர்ச்சி எனக்குதான்” என்று அப்போது கண்ட காட்சியைப் பற்றி அவர் விவரித்துள்ளார். நீரூற்றப்பட்ட பாத்திரத்தில் எங்கேயிருந்து என்று கண்டுபிடிக்க முடியாத அளவு இரத்தம் போன்ற ஒரு திரவத்தின் துளிகள் தோன்ற ஆரம்பித்தன. மொத்தம் 90 துளிகள் உண்டாயின. நுண்ணோக்கியின் மூலம் பரிசோதித்தபோது அது இரத்தம்தான் என்பது உறுதியானது.

“அடுத்த நாள் அதைப் பிடித்து பெருவிரலுக்கும் நடுவிரலுக்கும் இடையில் சுண்டுவிரலால் அதன் தலையை வருடும்போது ஒரு துளி இரத்தம் தெறித்தது. அதன் கண்ணில் இருந்துதான் அந்த இரத்தம் வந்தது” என்று ஓ பி ஹே தன் ஆய்வைப் பற்றி எழுதியுள்ளார். பல ஆய்வாளர்களும் பிறகு அவர் கூறியதை உறுதி செய்தனர்.

இரத்தக் கண்ணீருக்குப் பின்னால் இருக்கும் இரகசியம்

ஓ பி ஹே தவிர 1892ல் அண்டர்வுட் (Underwood) என்ற அறிவியல் அறிஞரும் 1907ல் டிட்மார்ஸ் (Ditmars) என்ற அறிஞரும் இது பற்றி விரிவாக ஆராய்ந்தனர். இரத்தத்தை பீய்ச்சியடிப்பதற்கு சற்று முன்புள்ள சூழ்நிலை, அதன் அளவு, பீய்ச்சியடிக்கப்படும் வேகம், பீய்ச்சியடிக்கப்படும் வழி, தொடர்ச்சியாக இரத்தத்தை அவற்றை எத்தனை முறை பீய்ச்சியடிக்கச் செய்யலாம் போன்ற அம்சங்களில் மூன்று விஞ்ஞானிகளுக்கும் ஒத்த கருத்து நிலவியது.

பொதுவான இத்தகைய உற்றுநோக்கல்கள் தவிர ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு வழிகளில் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர். ஓ பி ஹே ஆராய்ந்தபோது பல்லி அதன் தோலை உரிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டிருந்தது. அண்டர்வுட் ஆராய்ந்தபோது இரத்தத்தை வெளியேற்றிய பிறகு பல்லி களைப்புடன் சோர்வுற்று ஏழு நிமிடங்கள் அளவுக்கு செத்தது போல ஆடாமல் அசையாமல் கிடந்தது. டிட்மார்ஸின் உற்றுநோக்கல் வேறொன்றாக இருந்தது.

இரத்தம் பீய்ச்சியடிக்கும்போது பல்லி அதன் தலையை லேசாகத் தூக்கி கழுத்தை வில் போல ஆக்கி கண்களை வெளியில் தள்ளியது. ஒரு வித்தியாசமான சத்தத்தை ஏற்படுத்தியது. இந்த உயிரினங்கள் எவ்வாறு இரத்தத்தை கண்ணின் வழியாகப் பீய்ச்சியடிக்கின்றன என்பது பற்றி மூன்று விஞ்ஞானிகளுக்கும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை. பல்லியின் தலையின் இரண்டு பக்கங்களிலும் இரத்தம் நிறைந்த ஓ அறை இருக்கலாம். இதன் சுவரின் ஒரு பகுதி கண்ணிமையின் அடிப்பகுதியில் அமைந்திருக்கலாம்.

அறையைச் சுற்றி தசைகள் காணப்படலாம். இவை சுருங்கும்போது இமையின் மெல்லிய சுவரில் விரிசல் ஏற்பட்டு இரத்தம் தூரத்தில் தெறித்து விழலாம். விரிசலடைந்த சுவர் வெகுவிரைவிலேயே பழைய நிலைக்கு திரும்பக்கூடும். உயிருடன் உள்ள பல்லியின் மேல் பகுதியில் உள்ள இமையை லேசாகத் தூக்கிப் பார்த்தால் அதன் அடிப்பகுதியில் இரத்தம் நிறைந்த மெல்லிய சுவருடன் ஒரு குழல் உள்ளது போல தோன்றுகிறது. இதனால் இந்த அறை தலையின் உட்பாகத்தில் ஆழத்தில் பரவி அமைந்திருக்கலாம்.

பல்லியின் பாதுகாப்பு தந்திரம்

1907ல் புரூனர் (Bruner) என்ற விஞ்ஞானி இது பற்றி ஆராய்ந்து ஹே கூறியது சரி என்று உறுதிப்படுத்தினார். ஹே சுட்டிக்காட்டிய கண் அறைகளையும் ((circumocular sinuses) தசைத்திசுக்களையும் அவர் கண்டுபிடித்தார். அறைகள், அவற்றிற்கு அருகில் உள்ள இரத்தக் குழாய்களையும் (eins) அமுக்கி அழுத்தத்தை அதிகரிப்பது இந்த தசைகளே என்று அவர் கண்டறிந்தார்.

அழுத்தம் அதிகரிப்பதற்கேற்ப கண்கள் வெளியில் தள்ளப்படுகின்றன. இதன் பிறகே சுவர் உடைந்து இரத்தம் வெளியில் பீய்ச்சியடிக்கப்படுகிறது. 1942ல் பேர்லசன் (Burleson) புரூனரின் இந்த கருத்தை எதிர்த்தார். அறைகளில் இருந்து சுவர் உடையாமல்தான் இரத்தத்துளிகள் இமைகளுக்குச் செல்கின்றன என்று அவர் கூறினார். பயம், பல தரப்பட்ட பாதிப்புகளை சமாளிக்கவே இவ்வுயிரினங்கள் இவ்வாறு செய்கின்றன என்று ஆரம்ப கால ஆய்வாளர்கள் கருதினர்.

விரல்களால் குத்தும்போது, பிடிக்கும்போது, தலையை வருடும்போது மட்டுமே இவை இரத்தத்தை வெளித்தள்ளுகின்றன. இந்த கருத்தில் பல வேறுபாடுகள் உள்ளன. எதிரிகளை அச்சுறுத்தவே இந்த செயல் என்று பொதுவாகக் கருதப்படுகிறது. எதிரிகளுக்கு ஆபத்தை ஏற்படுத்தும் வேதிப்பொருட்கள் இரத்தத்தில் உள்ளனவா, அது துர்நாற்றம் அடிக்கிறதா அல்லது எதிரிகளை திசை திருப்ப மட்டும் அவை பயன்படுகின்றனவா?

இதில் ஆய்வாளர்களிடையில் இன்னும் கருத்து வேறுபாடுகள் நிலவுகிறது. ஓ பி ஹே இரத்தத்தை சுவைத்து ஆராய்ந்தபோது அது வித்தியாசமான, ஒருவித லேசான இனிப்பு சுவையுடன் இருந்ததை அறிந்தார். அது மஸ்க்கி சுவை (musky taste) என்று அறியப்படுகிறது. இரத்தத்தை சுவைத்ததால் பிரச்சனை எதுவும் ஏற்படவில்லை. ஆனால் கண்ணில் விழுந்தால் அது அரிப்பை ஏற்படுத்துகிறது என்று அவர் கூறினார். ஆனால் எதிரிகளைப் பாதிக்கும் அம்சம் இரத்தத்தில் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

பீய்ச்சியடிப்பதற்கு முன்பு கண்களுக்கு அருகில் இருக்கும் சில சுரப்பிகள் உற்பத்தி செய்யும் வேறு சில திரவங்களும் இரத்தத்துடன் கலக்கப்படலாம் என்று சில ஆய்வாளர்கள் கருதினர். ஆனால் இதில் உண்மை இல்லை என்று பிற்காலத்தில் நிரூபிக்கப்பட்டது. எறும்புகளை உணவாக உண்பதால் இவற்றின் இரத்தம் மற்ற ஊர்வனவற்றில் இருந்து வேறுபட்டு உள்ளது என்று கருதப்படுகிறது.

நாய்களை அச்சுறுத்த

எதிரிகளிடம் இருந்து தப்பவே இரத்தத்தை வெளியேற்றுகின்றன என்றால் எல்லா விலங்குகளுக்கும் எதிராக அவை அவ்வாறு செய்ய வேண்டும். ஆனால் இதில் உண்மையில்லை என்று பெரும்பாலான ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. 1992ல் மிடண்டோர்ஃப் (Middendorf) மற்றும் ஷெர்ப்ருக் (Sherbrooke) ஆகிய விஞ்ஞானிகள் மனிதர்களை விட இவை நாய்களை சந்திக்கும்போதே அதிக அளவு இரத்தத்தை வெளிவிடுகின்றன என்று கண்டறிந்தனர்.

நாய்களுக்கு எதிராக இரத்தக் கண்னீர் வடித்தபோது அவை பயந்து பின்வாங்கின. நாய் இனத்தைச் சேர்ந்த விலங்குகளுக்கு (Canids) எதிராக இவ்வுயிரினங்கள் இரத்தத்தைப் பீய்ச்சியடிக்கின்றன என்று பல ஆய்வுகள் கண்டறிந்தன. 2024ல் ஷெர்ப்ரூக் மற்றும் கிம்பால் (Kimball) ஆகியோர் நடத்திய ஆய்வில் இருந்து இவற்றின் இரத்தத்தில் போகானோமியமிர்மெக்ஸ் (Pogonomyrmex) என்ற வேதிப்பொருள் இருப்பது தெரிய வந்தது.

என்றாலும் எதிரிகளை நேரிடும் எல்லா சந்தர்ப்பங்களிலும் இவை இரத்தக் கண்ணீர் வடிப்பதில்லை. சில விலங்குகளை நேரிடும்போது மற்றும் சில சந்தர்ப்பங்களில் மட்டும் இவை வெவ்வேறான நடத்தைகளை வெளிப்படுத்துகின்றனவா என்று இன்னும் தெளிவாகத் தெரியவில்லை.

அழியும் ஆபத்தில்...

துரதிர்ஷ்டவசமாக விலங்குகளின் உலகில் இந்த அதிசய உயிரினங்கள் கடும் அச்சுறுத்தலை நேரிடுகின்றன. வளர்ச்சி என்ற பெயரில் நடக்கும் கட்டுமானங்களால் இவற்றின் வாழிடங்கள் அழிக்கப்படுகின்றன. தரிசு நிலங்கள் வேளாண் பகுதிகளாக மாற்றப்படுதல், பூச்சிக்கொல்லி பயன்பாடு, வளர்ப்பு நாய்கள் போன்றவை இவற்றைப் பாதிக்கிறது.

இது தவிர தென்னமெரிக்காவில் இருந்து வட அமெரிக்காவிற்கு வந்து குடியேறிய சோல்நாப்சிஸ் இன்விக்டர் (Solenopsis invicta) என்ற நெருப்பு எறும்புகளை இவை உணவாக உண்பதில்லை. ஆனால் இந்த எறும்புகளின் ஆக்ரமிப்பால் மற்ற எறும்புகள் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகின்றன. நெருப்பு எறும்புகளை கொல்லப் பயன்படும் பூச்சிக்கொல்லிகள் மற்ற எறும்புகளையும் அழிக்கின்றன.

இதனால் எறும்புகளை மட்டும் உண்டு வாழும் இவற்றிற்கு உணவுப் பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது. இதனால் இவை உயிர் வாழத் தேவையான உணவு கிடைக்காமல் போகிறது. இந்த பிரச்சனைகளுக்கு உடனடியாக தீர்வு ஏற்படாவிட்டால் இந்த அதிசய உயிரினங்கள் அழிவதை நாம் காண வேண்டியிருக்கும் என்று விலங்கு நல விஞ்ஞானிகள் எச்சரிக்கின்றனர்.

மேற்கோள்: https://www.mathrubhumi.com/environment/columns/horned-lizards-which-shoots-blood-from-its-eyes-amazing-creatures-of-nature-1.9970422

- சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்

விவரங்கள்

சிதம்பரம் இரவிச்சந்திரன்

பிரிவு: இயற்கை & காட்டுயிர்கள்

வெளியிடப்பட்டது: 23 மே 2025

கனடா நாட்டின் தலைநகர் டொராண்ட்டோவில், ஒரு தன்னாவ்வலர் குழு கட்டிடங்களில் மோதும், பயணத்தைத் தொடர முடியாமல் பாதி வழியிலேயே தவிக்கும் வலசைப் பறவைகளைக் காப்பாற்ற கிளம்புகின்றனர். ஒவ்வொரு நாள் விடிகாலைப் பொழுதிலும் ஒரு டஜன் தன்னார்வலர்கள் டொராண்ட்டோ வீதிகளில் சிறிய பறவைகளை சேகரிக்கின்றனர். 

சில நாட்கள் அவர்கள் நூற்றுக் கணக்கான பறவைகளை பொறுக்கி எடுக்கின்றனர். அவற்றில் பெரும்பாலானவை இறந்தவை அல்லது இறந்து கொண்டிருப்பவை. ஒரு சிலவற்றை அவர்களால் காப்பாற்ற முடிகிறது. அவை பழுப்பு நிறக் காகித உறைகளில் சேகரிக்கப்பட்டு வன உயிரி மீட்பு மையங்களுக்கு விரைந்து எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. உயிரற்றவை பெரிய பனிக்கட்டிப் பெட்டியில் சேகரிக்கப்படுகின்றன. அவற்றை யாரும் எடுக்கவில்லை என்றால் இறந்த பறவைகளின் உடற்கழிவுகள் தூய்மைப் பணியாளர்களால் பெருக்கி சுத்தம் செய்யப்படுகிறது.

கனடாவில் இந்த அமைப்பின் டொராண்ட்டோ பிரிவைச் சேர்ந்த 135 தன்னார்வலர்கள் வீதிகளில் தினமும் விடிகாலையில் ரோந்து சுற்றி பறவைகளை மீட்கின்றனர். ஒரு நாள் விடிகாலையில் தேசாய், தங்க கிரீட கிங் லெட்(golden-crowned kinglet) பறவைகள் கூட்டம் ஒன்று பறந்து வந்து ஒரு பதினைந்து மாடி கண்ணாடிக் கட்டிடத்தின் மீது மோதுவதைப் பார்த்தார். மோதியதால் ஏற்பட்ட அதிர்ச்சியில் கீழே விழுந்த அவற்றின் உடல்கள் திரும்பிப் பார்த்த இடங்களில் எல்லாம் இருந்தன.

"அது அதிர்ச்சியளித்தது. அவற்றைத் தரையில் பார்ப்பது மட்டுமில்லை, அவை மோதுவதைப் பார்ப்பதும் வேதனையானது. இதில் அவற்றின் வலுவற்ற தன்மை வெளிப்படுகிறது” என்று கூறும் தேசாய் அன்று மட்டும் 80 பறவைகளை மீட்பு மையத்திற்கு எடுத்துச் சென்றதாகத் தெரிவிக்கிறார். அவை அனைத்திற்கும் காரில் இடம் இல்லை. பல முறை பயணம் செய்து மீட்புப் பணியைத் தொடர்ந்தார். இன்னொரு 80 பறவைகள் இறந்தவை. அவை பனிப்பெட்டிக்கு அனுப்பப்பட்டன.

அவற்றில் சில தேசாயின் கைகளில் உயிரிழந்தன. பெரும்பாலான நாடுகளில் கட்டிடக் கண்ணாடிகளில் மோதி உயிரிழக்கும் பறவைகளின் எண்ணிக்கை பற்றி சரியான தரவுகள் இல்லை. பறவைகளின் வலசைப் பாதையில் உள்ள எந்த ஒரு நகரத்திலும் கண்ணாடி சாளரங்கள் உள்ள அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்களில் அவை மோதுவது தீவிரமாக உள்ளது. அமெரிக்காவில் இவ்வாறு ஆண்டுதோறும் ஒரு பில்லியன் பறவைகள் உயிரிழக்கின்றன என்று கருதப்படுகிறது.

வலசைப் பருவ விபத்து

சாளரங்களில் மோதும் பறவைகளில் 60% கொல்லப்படுகின்றன. சில சமயங்களில் ஓர் ஒற்றைக் கட்டிடமே பல பறவைகளின் உயிரைப் பறிக்கிறது. 2023 அக்டோபரில் ஒரு நாளில் மட்டும் சிகாகோ மெக்காமிக் ப்ளேஸ் (McCormick Place) என்ற இடத்தில் உள்ள வானளாவிய உயர் அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்களின் மீது மோதியதால் ஆயிரத்திற்கும் அதிகமான பறவைகள் உயிரிழந்தன.

இறந்த பறவைகள் பனிப்பெட்டியில் (freezer) சேகரிக்கப்பட்டு ஆண்டிற்கு ஒரு முறை அகற்றப்படுகின்றன. அதற்கு முன் அவற்றின் வெளிப்புற வடிவமைப்பை வரைந்து பதிவு செய்து காட்சிப்படுத்த அவை பயன்படுத்தப்படுகின்றன. அந்த நேரம் தன்னார்வலர்களின் அஞ்சலி செலுத்தும் சோகமான நேரம். வட அமெரிக்காவில் வசந்த கால வலசைப்பருவம் மார்ச் பிற்பகுதியில் தொடங்கி ஜூன் கடைசி வரை நீடிக்கிறது.

ஆகஸ்ட் கடைசி முதல் அக்டோபர் கடைசி வரை தன்னார்வலர்களின் ரோந்துப் பணி வாரத்தில் ஏழு நாட்களும் சூரிய உதயம் தொடங்கி நான்கு மணி நேரம் நடைபெறுகிறது. ஆயிரக்கணக்கான பறவைகளின் உயிரைக் காத்த தேசாய் தன் மார்புப் பகுதியில் பொருத்தியுள்ள பனிப்பெட்டியில் ஆண்டிற்கு ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பறவைகளின் இறந்த உடல்களையும் சேகரிக்கிறார்.

“வழக்கமாக செல்லும் பகுதிக்கு நான் செல்லவில்லை என்றால் வேறு எவரும் அங்கு செல்வதில்லை. அந்த இடத்தில் காயமடைந்து அனாதையாக பறவைகள் கிடப்பதை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை. மனிதரின் உதவியில்லாமல் அவை உயிர் பிழைக்காது."

நெரிசல் மிகுந்த ஒரு நாளில் தேசாய் 25 பறவைகளைக் காப்பாற்றுகிறார்.

“மீட்பு மையத்திற்கு எடுத்துச் செல்லும் காயமடைந்த பறவைகளின் நிலை பற்றி அறிவதில்லை. அது மன நலத்தைப் பாதிக்கும். உதவிக்காக காத்திருக்கும் அடுத்த பறவைகளின் மீது கவனம் செலுத்துகிறேன். கட்டிடத்தின் மீது மோதாத ஒரு பறவையைக் கண்டால் மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது” என்று கூறும் தேசாய் தான் இப்போது ஒரு பறவை ஆர்வலராக மாறி விட்டதாகவும், பறவைகளை புகைப்படம் எடுக்க வெளியில் செல்வதாகவும் கூறுகிறார்.

தன்னார்வலர்கள் தாங்கள் மீட்கும் பறவைகள் பற்றிய விவரங்களை உலகளாவிய மின்னனு பறவை மோதல் வரைபடம் (Global Bird Collision Mapper) என்ற செயலியில் பதிவேற்றுகின்றனர். இது வரை நூறாயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட பறவைகள் கட்டிடங்கள் மீது மோதின. இவற்றில் 73,000 பறவைகள் உயிரிழந்தன.

அடுக்கு மாடிக் கட்டிடங்கள் மட்டும் பறவைகளின் உயிரைப் பறிப்பதில்லை. சாதாரண வீடுகளும் இதையே செய்கின்றன. ப்ளாப் அமைப்பு கட்டிட நிர்மாணத்தின்போது சாளரக் கன்ணாடிகளில் பறவைகளால் பார்க்கக்கூடிய சிறிய புள்ளிகள், சதுரங்கள், கோடுகள் போன்ற பாணியில் அமைந்த பறவை நட்புடைய சாளரங்களை கட்ட வலியுறுத்துகிறது. கறுப்பு நிறத் திரைச்சீலைகள், இரவில் விளக்குகளை அணைத்தல் போன்றவை பறவைகளைக் காக்க உதவும்.

“பறவை மீட்புப் பணியில் நான் தொடர்ந்தும் இருக்கக் காரணம் இந்த பணியின்போது பல சுவாரசியமான மனிதர்களை என்னால் சந்திக்க முடிகிறது. காலை ரோந்துப் பணியின்போது கையில் பை மற்றும் வலையுடன் செல்வதைப் பார்த்து பலர் என்னை என்ன செய்கிரீர்கள் என்று கேட்பார்கள். அத்தகைய வாய்ப்பை பயன்படுத்தி பறவை மீட்பு பற்றி விவரிப்பேன்” என்று பறவை ஆர்வலர் மிக்கி கூறுகிறார்.

சூழல் காக்கப் போராடும் போராளிகள் போல பறவைகள் என்ற இந்த அற்புத உயிரினங்களை தன்னார்வத்துடன் காக்கும் இது போன்ற எண்ணற்ற மனிதர்களால்தான் இயற்கை இன்னும் அழியாமல் உள்ளது!

மேற்கோள்: https://www.theguardian.com/environment/2025/jan/02/live-ones-go-in-paper-bags-dead-ones-in-the-freezer-the-volunteers-saving-birds-that-fly-into-windows?