அன்புடன்
ஆபிதீன்.....

arrahman மிகுந்த மனநிறைவுடன் எழுதுகிறேன். வாழ்வின் சந்தோசமோ..... தொழிலின் வெற்றியோ.... இந்த மனநிறைவின் மையம் அல்ல. அது என்றைக்கு வாய்த்தது? சொல்லிக் கொள்ள? இது வேறு... வழக்க மாதிரியே இன்னும் நம்மை.... சாகடித்துக் கொண்டிருக்கும் கலையின் ஊடானது! "சாவுதான் சந்தோஷமா?" கேட்கமாட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறேன். சொல்லிக் கொடுத்த வாத்தியார் மாணவர்களிடம் கேட்பது மாதிரி!

கொஞ்ச நாட்களாய் இல்லை... தப்பு.... மாதங்களாய் வியாபாரம் என்ற பெயரில் காரைக்காலில் கரைந்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

'நான் கடவுள்' இசை பற்றிய செய்திகள் வெளிவந்தபோது.... நாக்குத் தொங்க அதை அங்கே தேடித் திரிந்து வாங்கிவந்து கேட்டால்... இளையராஜா தன் பெத்தப் பெயரையே திரும்பத் திரும்ப ஒரே நேர்கோணத்தில் பதிவு செய்து களைத்து வேறு தெரிகிறார்! விளம்பரம் வெளிச்சம் போட்ட அந்த ஆடியோ CDயை தூக்கி வீச நினைத்தும்.... இன்னும் இல்லை. அது படம் பார்த்த பிறகு செய்ய வேண்டிய காரியமென விட்டுவிட்டபோது.... ரஹ்மான்... 'Slumdog millionaire'க்காக 'கோல்டன் க்ளோப்' பரிசு வாங்கிய செய்தி அடுத்து! அதோடும் முடியவில்லை அடுத்தடுத்த நாட்களில்.... இந்தப் படத்தின் இசைக்காக நான்கு வெவ்வேறு தளத்தில் ஆஸ்கர் பரிசுக்கும் பரிந்துரை!!! 'சரி அதையும் கேட்டுவிடலாம்'யென அதே காரைக்காலில் மீண்டும் இசைத் தேடல்....

Slumdog millionaire / இசை / ரஹ்மான்.... என்றெல்லாம் சொல்லி கேட்டது அந்த ஆடியோ & வீடியோ கடைக்கார்களுக்கு புரிந்ததா என்றே தெரியவில்லை. விழிகள் பிதுங்க அவர்கள் கையசைத்தது அப்படித்தான் இருந்தது! மூன்றாம் நாள் விஜயத்தில் ஒரு கடைக்காரன்....."சார் அந்தப் படத்தின் பாடல் இல்லை... ஆனால், DVD இருக்கிறது!" என்று சொல்லி வெறும் இருபத்தி ஐந்துக்கு மனதில் பால் வார்த்தான்!

கலைத்தாகத்திற்கான அன்றைய செலவு போதாதென்று பஸ்டாண்டில் வைத்து 'உயிர்மை' வாங்கியதில்... 'Mozart of Madras' 'அல்லா ரக்கா ரஹ்மான்' என்று 'Slumdog millionaire' பற்றி தி கிரேட்... சாரு 'ரஹ்மானின் பிரதாபம்' செய்திருந்தார். விஸ்வநாதன் ராமமூர்த்தி என்கிற ஆரம்ப பீடிகையோடு... தொடங்கி ஆராதனா, ஆவோ ஜாவோ யென வளர்ந்து.... "இந்தப் படத்தைப் பற்றிச் சொல்ல இன்னும் நிறைய இருக்கிறது. ஆனால் படத்தைப் பார்த்த அடுத்த நாளே இதை எழுதுவதால் இப்போதைக்கு இவ்வளவு..." என்று ஏழு பக்கத்திற்குப் பிறகு குறிப்பு எழுதியிருந்தார்! பஸ்ஸில் வைத்து படித்து சுருட்டி விட்டதை வீடு வந்து பிரிக்க மனமில்லை. படம் இருக்க, காய் எதற்கு?

படத்தைப் பார்க்கலாம் என்றால்.... இரவு பதினொன்னுக்குப் மேல்தான் டி.வி. யின் பக்கம் போகவே முடியும்! காலையில் தொடங்கும் அதன் சீரியல் ஜால சங்கதி அதுவரைக்கும் நீள்கிறது! விடிய விடிய ராமாயணக் கூத்தும் தோத்தது போங்கள்! சீரியலைப் பார்த்து நம் வீட்டுப் பெண்கள் கண்களை கசக்குவதைக் கண்டு பொறுக்காது... மனிதாபிமானம் பொருட்டும் ஆறுதல் என்று சொல்லக்கூட அருகில் போய்விட முடியாது! (இந்தக் கொடுமைக்கு மனித உரிமை கமிஷனில் யாராவது தீர்வு காணுங்கப்பா! தாங்கல.)

குடும்பத் தலைவர்களுக்கான ஒதுக்கீட்டின் நேரத்தில் அரைத் தூக்கத்தில் போய் அமர்ந்து பாடத்தை ஓடவிட்டால் எதிர்பாராத அளவில் DVDயின் கிளாரிட்டி என்னை அசத்தியது! மாஸ்டர் பிரிண்டை தூக்கி கொடுத்து விட்டானோ! ரஹ்மானுக்கு நன்றி சொன்னேன்.

பொதுவில் நாம் தேடிப் பார்க்கும் கலைப் படங்களிலிருந்து ஆஸ்கர் தேர்வு செய்யும் கலைப்படம் என்பது வித்தியாசமானப் பாதையில் பயணப்படுவதாகவே இருக்கும். பல முறை அனுபவித்தாகிவிட்டது. இசை ஓர் விதிவிலக்கு. யதார்த்தப் பின்னணி இசை ஏங்கினாலும் கிட்டாது. அதற்காக.... 'killing fields' 'Rain Man' படங்களின் பின்னணி இசையை ரசிக்காமலா போனோம்?

பாடத்தைப் பார்க்க ஆரம்பித்ததுமே மனம் படத்தோடு நெருங்கத் துவங்கியது. ஆனாலும்... பத்து நிமிடத்தில் காட்சியாகும் ஒரு காட்சியைப் பார்க்க மட்டும் மனம் முரண்டு பிடித்தது. சிறுவர்களைக் கடத்திவந்து... அவர்களிடம் ஆசை வார்த்தைகள் பேசி... பிச்சை எடுக்க வைக்க அவர்களின் கண்களை கொதிக்கும் எண்ணெய் விட்டு குருடாக்கும் அராஜகத்தை கோணாமல் அரக்கர்களால்தான் பார்க்க முடியும்! ஹோம் தியோட்டரை அணைத்துவிட்டு படுக்கைக்குப் போய்விட்டேன். தூக்கம் வரவில்லை என்பது வேறு செய்தி. 'நாளைக்கு கடன்காரன் வரலாம்!'

மூன்று நாளைக்குப் பிறகு.... ஞாயிறு... இன்று! சரியான முகூர்த்த நாள்! தமிழீழத் தமிழர்களுக்காக எங்கள் ஊரிலும் ஒருவர் தீக்குளிப்பு! காங்கிரஸ்காரர்!!! இறந்து விட்டார்! தலைவர்கள் எல்லாம் வருகை... கட்டாய கடைவடைப்பு கலாட்டா! என் 'Tajwin'க்கு ஏற்கனவே விடுமுறை! பாஸ் டயோடோ டயேட்! இடைப்பட்ட பொழுதில் நல்ல நேரம் பார்த்து மீண்டும்... 'Slumdog millionaire'!

சிகரெட்டைத் தவிர என்னை, என் இருப்பை, சுற்றி சுழலும் உலத்தை, இஷ்டத்துக்கு என்னில் சுதந்திரம் கொண்டு வாழும் கஷ்டங்களையெல்லாம் மறக்கடித்தபடி... என்னை உள்வாங்கி ஜீரணித்துக் கொண்டிருந்தது படம்! விழுது விழுதாகக் கரைவது எனக்கே தெரிகிறது! வியந்தேன்... வியந்தேன்... அளவேயில்லை!!

பம்பாயின் லேண்ட்ஸ்கேப்பை காட்டத் தொடங்கும் அதன் ஆரம்பக் காட்சிகள் விசேசமாகத் தெரிந்தது என்றால்.......படத்தின் ஒவ்வொரு ப்ரேமுக்காகவும் கேமிரா நிறுத்தப்பட்டிருக்கும் கோணம் மனதில் கண்டு மலைத்துபோனேன். ஒவ்வொரு காட்சியும் கவிதை... V.T.ஸ்டேஷன்தான் அழகென்றால் தாராவி சேரிகளுமா அப்படி? சரி, அதுதான் போகட்டுமென்றால்... பொது கழிப்பிடத்தையும் கூடவா ஒரு கேமிரா கவிதையாக்கும்?

காட்சிகளை 'இன்ஞ்' சுத்தமாக பிசிரே இல்லாமல் வியூசுவலாக்கிய படத்தின் எடிட்டிங் இன்னொரு அழகு!

சாதாரண ஒரு கதையை இத்தனைத் தூரம் விறுவிறுப்பாக சொல்ல முடியுமா? சொல்லி இருக்கிறார்களே என்று மனக் கண்ணைத் திறந்து டைரக்டரின் பக்கம் ஆச்சரியமாகப் பார்த்தேன்! இந்தியா வந்து இப்படி எல்லாம் இயக்கி நம்ம இயக்குனர்களை சுயம் உறுத்த விட்டுவிட்டாரே! Directer 'Danny Boyle!' உறுத்துமா? நம்மவர்களுக்கா? 'நிஜமாகவா?'

படம் தொடக்கம் தொட்டு கேமராவுடன் சிறகுகட்டிப் பறக்கும் இசை படம் முடிந்தும் கண்ணுக்கே தெரியாத எழுத்துக்கள் ஓடித் தீர்கிறவரை காதினிக்க மூக்கின்மேல் விரல்வைக்கும்படி நீடிக்கிறது இசை! அல்லா ரக்கா ரஹ்மான்! 'எங்கள் இந்தியா'வின் இன்னொரு அதிசயம்தான் அவர்!

இசைக்காகவும்... பரிந்துரை செய்யப்பட்டிருக்கும் இந்தப் படத்தின் இசையைப் பற்றி இசை அறிந்த வித்தகரும் ரஹ்மானின் இசையைத் தூக்கிப் நிறுப்பவருமான 'ஷாஜி' சொல்வதை கொஞ்சம் கேட்போம்... "ரஹ்மான் இதுவரை தந்திருப்பதிலேயே மிகச் சிறந்த இசை என்று ஸ்லம் டாக் மில்லியனரை சொல்ல முடியாது. இந்தியர்களாகிய நாம், ரஹ்மான் திறமை மிக நுணுக்கமாக வெளிப்பட்ட பல திரைப்பாடல்களை கேட்டிருக்கிறோம். ஆனால் முதல் முறையாக ரஹ்மானின் இசையைக் கேட்கும் சர்வதேச சினிமா இசை ரசிகர்கள் மற்றும் விமர்சகர்களுக்கு புதுப் புது ஒலிகளுடன் சினிமாவின் சித்தரிப்பில் மிக நயமாக சங்கமிக்கும் ரஹ்மானின் இந்த இசை அற்புதமாகத் தெரிவதில் ஆச்சரியமில்லை." ஷாஜியின் இந்தக் கூற்று பெருமளவில் துல்லியம்தான் இல்லையா? 'Slumdog millionaire'ல் ரஹ்மான் உயரத்தைத் தொட்டு இருந்தாலும்.... அவர் தொட்ட பல உயரங்கள் நமக்குத் தெரியும்தானே!

இந்தப் படத்தில்... கதாநாயகி 'விலைமாதர்கள் வீட்டில் நடக்கும் நடனத்தில் அறிமுகம் ஆகிறாள். ரஹ்மானின் இந்திய இசை அந்தக் காட்சியில் தூக்கலாக எழுந்து விரிந்து வசீகரம் செய்கிறது. என்னுடைய... 'நாடகமே உலகம்' கதையில் நாயகி சுகுணாவை நான் அறிமுகம் செய்தபோதும் அப்படிதான் இசைக் குறிப்பு செய்திருந்தேன்! நினைவில் அது எழுந்து ரஹ்மானின் இசையோடு இன்னும் இன்னும் நெருக்கமாகிப் போனேன்.

'Slumdog millionaire' படத்தின் கதை மையம் பேசும் நுட்பம் பற்றி எழுத தனியொரு ஆய்வு தேவையாக இருக்கும்! அத்தனைக்கு கதையோட்டத்தில் பின்னல் காண கிடக்கிறது.

மதக்கலவரத்தின் கோரம்/ பம்பாய் சேரிகளின் அநாதைக் குழந்தைகள்/ அவர்களின் சிதைவு/ சிதைவு கொண்டவர்களின் வாழ்வு/ சிதைவு கொண்டவர்களின் அன்பு/ சூப்பர் ஸ்டார்கள் மீது குழந்தைகள் கொள்ளும் மோகம்/ போலீசின் மாமுல் அராஜகம்/ பெரிய மனிதர்களின் கோணல் மனம்/ யதார்த்ததில் மதங்களைக் கடந்து மனிதர்களை நேசிக்கும் பெருவாரியான மக்கள்/ மதங்களைக் கடந்து துணையைத் தேடும் உள்ளங்கள்/ கற்பு சிதைவுக்குப் பின்னும் தேடியடையும் நிஜக்காதல்/ சமூக அவலங்களைச் சொல்ல கையில் எடுத்துக் கொண்டிருக்கும் டி.வி.யின் மில்லியனர் நிகழ்ச்சியின் நேர்த்தி/ படத்தின் இறுதியில் கதாநாயகனின் நண்பனால் சொல்லப்படும்... 'God is Great' என்கிற மூன்றே மூன்று வார்த்தைகள் படத்தை, தொடக்கம் தொட்டே காட்சி காட்சியாக திரும்ப யோசிக்க வைத்துவிடுகிறது இந்தப் படத்தின் திரைக்கதையில் எத்தனை அழகுப் பின்னல்கள்!

நம்ம ஊர்... 'வியாபாரப் படம் எடுக்கிறேன் பேர்வழிகள்' இந்தப் படத்தைப் பார்க்க வேண்டும். கட்டாயமாக. அதற்கு முன்னால் தங்களது படங்களை வெவித்தெடுத்த இயக்குனர் தனத்திற்காக கக்கூசில் உட்காரும் போதாகிலும் பாவமன்னிப்பு தேடிவிட்டு படத்தைப் பார்க்கச் செல்வது நேர்மையாக இருக்கும். தொடர்ந்து அந்தப் படத்தில் சிறுவர்கள் நடித்திருக்கும்... அவர்களின் முதல் நடிப்பும் கூட என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. மிகுந்த மன நிறைவில் நான் திக்குக்காடிப் போனபோது அந்த பளுவை உங்களுக்கு கடிதத்தில் இறக்கிவைத்தால் தேவலாமென தோணிய நாழிக்கு....

அப்பாடா....!!
ஆனது!

- தாஜ்

Pin It

ஏ.ஆர் ரகுமானுக்கு கோல்டன் குளோப் விருதை பெற்றுக் கொடுத்த படமான “குப்பத்து நாய் லட்சாதிபதி” என்ற படம் இந்திய குப்பத்து சிறுவர்களின் வாழ்வியலை மையமாகக் கொண்டது. சர்வதேச ரீதியாக பல விருதுகளை பெற்றுக் கொண்ட இப் படம் ஒஸ்காரிலும் சில விருதுகைளப் பெறுலாம் என கருதப்படுகின்றது. ரொரண்ரோ திரைப்படவிழாவில் பலரது பாராட்டைப் பெற்ற படம். அத்துடன் சிறந்த மக்கள் தெரிவு விருதையும் பெற்றுக் கொண்ட படம்.

ஓஸ்காரில் பத்து விருதுகளுக்காக இப் படம் இறுதிப் போட்டிக்கு தேர்வு செய்யப்பட்டுள்ளது. இதில் இசைக்கு ஏ.ஆர்.ரகுமானுக்கும், பாடல்களுக்காக இரு பாடல்கள் பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றுள் ஒன்றை (ஓ..சாயா...சாயா...) பாடியவர் மாயா- M.I.A எனப்படும் மாதங்கி அருட்பிரகாசம். இவர் லண்டனில் பிறந்து, இலங்கை, இந்தியாவில் சிறிது காலம் வாழ்ந்து இப்பொழுது லண்டனில் வாழ்கின்றார். இவரது தந்தை “அருளர்” என அழைக்கப்படும் ஈரோஸ் இயக்க ஸ்தாபகர்களில் ஒருவர். M.I.A - Missing in Action and Missing in Acton.

வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் வாழ்பவர்களில் சுமார் 33 வீதமானோர் இந்தியாவில் தான் வாழ்கின்றனர். மும்பையில் மாத்திரம் சுமார் 2.6 மில்லியன் சிறுவர்கள் சேரியில் வாழ்கின்றனர். இதில் 400,000 சிறுவர்கள் பாலியல் தொழில் புரிகின்றனர். அங்கு வாழும் ஒருவனைப் பற்றிய படமே இது.

விகாஸ் சுவாரப்பின் கேள்வியும், பதிலும் என்ற நாவலை மையமாகக் கொண்டு சிமன் பியுபோய் திரைக்கதை அமைத்துள்ளார். எ.ஆர். ரகுமானின் இசையமைத்துள்ளார். இயக்கம் டான் பொயில்; Danny Boyle (இங்கிலாந்து).

மும்பை தெரு வீதிகளில் வாழும் 18 வயது ஜமால் மாலிக் Who Wants To Be A Millionaire? என்ற லட்சாதிபதி போட்டி நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டு அனைத்துக் கேள்விகளுக்கும் பதில் கூறுகின்றார். இன்னும் ஒரேயொரு கேள்வி, பதில் கூறினால் 20 மில்லியன் ரூபா பரிசு. அன்றைய நிகழ்ச்சியை அத்துடன் முடித்துக் கொள்கின்றார் நிகழ்ச்சி அறிவிப்பாளர் பிரேம் குமார் (அனில் கபர்);. நிகழ்ச்சி ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்ட அரங்கத்தை விட்டு வெளியே காலடிவைத்த ஜமால் பொலிஸால் கைது செய்யப்படுகின்றான். மோசடி செய்து பதில்கள் கூறியதாக இன்ஸ்பெக்டர் காரணம் கூறுகின்றார். அடி, உதை எப்படி பதில்களை பெற்றுக் கொண்டாய்? கேள்விகளுக்கான பதில்களை எப்படி ஜமால் தெரிந்து கொண்டார் என்பதுடன் விரிகின்றது. வாழ்வின் அவலங்களை, வறுமையின் நிறங்களையும், அவனது காதலின் தூய அன்பையும் கூறுகின்றான். ஒவ்வொரு கேள்விகளுக்கும் அவன் அளித்த பதில்கள் எங்கிருந்து பெற்றுள்ளான். பார்வையாளர்களுக்கு வெளிச்சமாகின்றது. மறு நாள் இறுதிக் கேள்விக்கான பதிலை நோக்கி இன்ஸ்பெக்டரும் அன்றைய இரவும் நகருகின்றது.

கேள்விகளுக்கான பதிலை எப்படி பெற்றுக் கொண்டான்?

இந்து, முஸ்லீம் கலவரத்தில் தாய் இறந்து விட, ஊரைவிட்டு தனது அண்ணன் சலீமுடன் ஓடி வருகின்றான் ஜமால். வந்து சேர்ந்த இடம் மிகவும் மோசமான பம்பாயின் தாதா உலகத்தில். சேரி வாழ்வு. இவர்களுடன் அநாதரவற்று நின்ற லத்திக்காவையும் சேர்த்துக் கொள்கின்றான் ஜமால். சிறுவர்களுக்கு வாழ்வு தருவதாக கூறி அழைத்துச் சென்ற கும்பலிடம் சிக்கிக் கொள்கின்றனர். நன்றாக பாட்டு பாடுபவர்களது கண்களை குருடாக்கி, பணம் பிச்சை எடுக்க அனுப்புகின்றது இந்தக் கும்பல். ஜமாலும் நன்றாக பாடுவான். இந்தக் கும்பலின் நம்பிக்கையை சம்பாதிக்கும் சலீமிடமே, ஜமாலின் கண்களை கொதி எண்ணெயை ஊத்தி குருடாக்கும்படி கூறுகின்றனர். அமிலத்தை எடுத்து அருகில் நின்ற கும்பல் உறுப்பினக்கு ஊத்திவிட்டு தப்பி ஓடுகின்றனர். காலங்கள் கரைகின்றன. ஜமால் உணவு விடுதியில் வேலை பார்க்கின்றான். சலீம் தாதா குழுவில் உறுப்பினராகி விடுகின்றான்.

ஜமால் லத்திகாவை தேடித்திரிகின்றான். ஒருவாறு லத்திகாவை கண்டுபிடித்து சலீமின் உதவியுடன் மீட்டுக் கொள்கின்றான். சலீம் துப்பாக்கி முனையில் ஜமாலை துரத்திவிட்டு லத்திகாவை தனதாக்கிக் கொள்கின்றான். பின்னர் லத்திகா, சலீமின் தாதா குழு தலைவரின் சொத்தாக்கப்படுகின்றாள். ஜமால் தொடாந்து லத்திகாவை தேடுகின்றான். அவள் இருப்பிடத்தை அறிந்து, அங்கு சென்று தன்னுடன் வரும்படி கூறுகின்றான். இதற்கிடையில் இப் போட்டியில் கலந்து கொள்கின்றான். போலிஸ், அடி உதையின் பின்னர், மறு நாள் காலை ஜமால் பற்றிய விபரங்கள், பத்திரிகைகளையும், தொலைக்காட்சிகளையும் அலங்கரிக்கின்றன. சலீம் லத்திகாவிடம், தனது முதலாளியின் கார் திறப்பையும் தனது கைத் தொலைபேசியையும் கொடுத்து தப்பி ஓடி விடுமாறு கூறுகின்றான். தன்னை மன்னித்துக் கொள்ளுமாறு கூறுகின்றான்.

இறுதிக் கேள்வி இவர்கள் பள்ளியில் படித்த Three Musketeers கதையை மையமாகக் கொண்டது. இதற்கான விடைக்கு உதவி பெற தனது அண்ணன் சலீமின் கைத்தொலைபேசிக்கு அழைக்க்கின்றான். நீண்ட நேரத்தின் பின்னர் லத்திகா குரல் கொடுக்கின்றாள். அப்பாவியாக விடை தெரியாது எனக் கூறுகின்றாள். சலீம் தனது முதலாளியை சுட்டுக் கொல்கின்றான். சலீமும் இறக்கின்றான். இறுதிக் கேள்விக்கான விடையை அதிர்ஸ்டமாக “ஏ” எனக் கூறுகின்றான். அதுவே சரியன விடை. 20 மில்லியன் ரூபாய்கள் பரிசாக பெற்றுக் கொள்கின்றான். ஜமாலும், லத்திகாவும் இணைகின்றனர்.

படத்தில் வரும் சிறுவர்களுக்கு இந் நிகழ்ச்சி பற்றி எதுவும் தெரியாது. அவர்கள் இந் நிகழ்ச்சியையோ, இப் படத்தையோ பார்க்கும் சந்தர்ப்பம் இல்லை. பாத்திரங்கள், பார்வையாளர்கள் என அந்நியப்பட்ட சூழ்நிலையில் தான் இது உள்ளது. படத்தைப் பார்க்கும் பார்வையாளர்கள் தமது மனச் சாட்சி மீதான விசாரணைகளை மேற்கொள்ளக் கூடாது. இது படத்தின் ஆரம்பத்தில் இருந்தே மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. படத்தின் ஆரம்பத்தில் ஜமால் இறுதிக் கேள்வி பதில் கூறி 20 மில்லியன் ரூபாயை பெறுவாரா? என்ற கேள்வியுடனேயே படம் தொடங்குகின்றது. மத்திய மேல் தட்டு வர்க்க பார்வையாளர்கள் சேரி சிறுவனுக்கு 20 மில்லியனா? என்ற கேள்வியுடனே படத்தை பார்க்க ஆரம்பிப்பார்கள். படம் பார்வையாளர்களை சேரி வாழ் மக்களது வாழ்வியலில் இருந்து, தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி மூலம் மேலும் அந்நியப்படுத்துகின்றது. ஜமாலை ஒரு கதாநாயக, காவியனாகவே காட்டுகின்றார்கள். இப் படத்தைப் பார்க்கும் பொழுது, ஒரு கட்டத்தில் எம்.ஜி.ஆர் படத்தை பார்த்த உணர்வு ஏற்பட்டது. இறுதிக் காட்சி மேலும் இதற்கு சான்று.

உலகமயமாக்கலின் கட்டாயம் இந்தியா போன்ற வளர்ந்து வரும் நாடுகளை எதுவுமற்றவர்களாக காட்டுவதுடன், இங்கு சமூகரீதயான ஒடுக்கு முறைகள் உள்ளன என்பதனை வெளிப்படுத்தி இந்திய பார்வையாளர்களையும், அவர்கள் நாட்டின் மீது கொண்டுள்ள நம்பிக்கையினையும் தகர்ப்பது மிக முக்கியம்.

காதல் பற்றிய மத்திய தர வர்க்க கோட்பாடுகளில் இருந்து மாறி, கற்பு போன்ற கற்பிதங்களை மீறி ஜமாலின் தூய காதல் வெளிப்படுகின்றது. இது வறுமைக் கோட்டின் கீழ் வாழும் மக்கள் மத்தியேலே தான் சாத்தியம்.

தாதாக்கள் அவர்களது மனோ நிலைகள், கதாநாயகத் தன்மைகள் சலீமிடம் சென்றடைகின்றன. அதன் வெளிப்பாடு தம்பியின் காதலியையே துப்பாக்கி முனையில் தனதாக்கிக் கொள்கின்றான். இது “துப்பாக்கியிலான” அதிகாரத்து வெளிப்பாடு. இது எமக்குப் புதிதல்ல.

சலீம் பாத்திரத்தின் படிப்படியான வளர்ச்சி இயல்பாகவுள்ளது. ஜமாலின் வளர்ச்சி இயல்பற்றுள்ளது. தாஜ்மகால் உல்லாசப்பயணிகளிடம் ஆங்கிலம் பேசுவது போன்றவை நம்பமுடியாமல் உள்ளது. அதுவும் ஒரு சிறுவனை வழிகாட்டியாக ஏற்றுக் கொள்ளும் உல்லாசப் பயணி, “இது ஓர் 5 நட்சத்திர கோட்டல், இராணி விபத்தில் வைத்தியசாலைக்கு செல்லும் வழியில் இறந்துவிட்டார்” போன்றவற்றை நம்பும் உல்லாசப்பயணி. இதில் யார் முட்டாள், பார்வையாளர்களா? பாத்திரங்களா?

படத்தில் வரும் ஜமாலும், சலீமும் முஸ்லீம்கள். ஏன் இவர்களை இந்துக்களாக காட்டவில்லை என்ற கேள்வி எழுவது தவிர்க்க முடியாததே. மூலக் கதையில் இப் பாத்திரத்தின் பெயர் “ராம் மொகமட் தோமஸ்” என உள்ளது. நாவலாசிரியர் இப் பாத்திரம் ஓர் இந்தியன் எனக் காட்டுவதற்காகவே அவ்வாறான பெயர் சூட்டப்பட்டதாக தெரிவித்தார். புடத்திற்கான வியாபாரமும், மேற்குலகு முஸ்லீம்கள் மீது கொண்டுள்ள காழ்ப்புணர்ச்சிக்கு மனோரீதியான வடிகாலாக இது அமையும். அறிவிப்பாளர் இறுதிவரை ஜமாலை போட்டியில் இருந்து விலக்கி விட தீவிரம் காட்டுகின்றார். மலசல கூடத்தில் கண்ணாடியில் “B” என எழுதி விட்டுச் செல்கின்றார். ஜமால் அதற்கெதிரான விடையை D எனக் கூறுகின்றான்.

அறிவிப்பாளர் ஜமாலை அடிக்கடி “சாய் வாலா” எனக் கூறி கேலி செய்கின்றார். ஒவ்வொரு முறை கூறும்பொழுதும் பின்னணியில் சிரிப்பொலி கேட்கின்றது. இவ்வாறான சிரிப்பொலிகள் நிகழ்ச்சித் தயாரிப்பாளர்களால் செயற்கையாக ஒலிபரப்படுவது வழமை. இப் படத்தில் இந் நிகழ்ச்சி நேரடி ஒளிபரப்பு நிகழ்ச்சியாக காட்டப்பட்டுள்ளது. நிகழ்ச்சிக்கு வந்திருந்த பார்வையாளர்களின் சிரிப்பொலியாக காட்டப்படுகின்றது. பார்வையாளர்கள் பெரும் பாலோனோர் மத்திய மேல் தட்டு வர்க்கத்தினரே. படத்தின் பார்வையாளர்களும், நுகர்வோர்களும் அவர்களே. படத்தின் கருவின்படி சேரி வாழ்வியலால் அனைத்து பதில்களை கூறும் ஜமாலால் ஏன் இறுதிக் கேள்விக்கு மாத்திரம் அதிர்ஸடத்தை நம்ப வேண்டி வந்தது? அதுவும் தான் படித்த புத்தகத்தில் இருந்து கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கே விடை தெரியாமல் அதிர்ஸ்டத்தை அழைக்கின்றான். அனைத்து கேள்விகளுக்கும், அனுபவத்தில், பொதுப் புத்தியில் பதில் கூறும் ஜமால், இறுதிக் கேள்விக்கு, அவனது கல்வியறிவே உதவவில்லை. இயக்குனர் ஜமாலையும், அவன் சார்ந்த சேரி மக்களையும், நன்றாகவே கேலி செய்துள்ளார். இது கூட வர்த்தகரீதியான வெற்றிக்கான வழியமைப்பும், மேல் தட்டு வர்க்க மனோபாவத்தின் எதிரொலியாகவுமே வெளிப்படுகின்றது.


slumdog சேரி வாழ் மக்கள் பற்றிய பதிவின் காவியாக ஏன் இப் போட்டி நிகழ்ச்சி பயன்படுத்தப்பட்டது? ஓர் சேரி வாழ் நாயகனால் இப் போட்டியில் இலகுவாக பங்கு பற்ற முடியுமா? போன்ற கேள்விகள் எழுகின்றன. இப் படக்கதையின் மூல ஆசிரியரான விகாஸ் சுவாரப்பின் பேட்டி ஒன்றின் போது “இங்கிலாந்தில் ஒரு இராணுவ அதிகாரி ஒருவர் இப் போட்டியில் தவறான வழியில் விடைகளை பெற்றதற்காக சட்டத்தின் பிடியில் சிக்கினார்” அதைப் பற்றி யோசிக்கும் பொழுது ஒரு சேரி வாழ் சிறுவன் போட்டியில் பங்குபற்றி வெற்றி பெற்றாலும்; இது போன்ற சட்ட நடவடிக்கைக்குட்படலாம். அதுவே கதையாயிற்று என்றார். சேரி வாழ் மக்கள் சந்திக்கும் பிரச்சினைகளை தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சி மூலம் அணுகும் கதாசிரியரின் சமூக அக்கறையை நிச்சயம் பாரட்டத்தான் வேண்டும். ஆசிரியர் மேல் தட்டு வர்க்கத்தைச் சேர்ந்தவர். இவரது மூதாதையர் வழக்கறிஞர்கள். தாத்தா இந்திய முன்னால் சட்டமா அதிபர்.

ஓர் ஒடுக்கப்பட்ட, பல துன்பங்களை சந்திக்கும், அனைத்து அரசுகளாலும் கைவிடப்பட்ட சமூகத்தின் பதிவு, அதன் அகச் சூழலை வெளிப்படுத்தியுள்ளதா? கவர்ச்சியான கரு. இக் கருவின் ஊடாக வெளிப்படுத்தப்பட வேண்டிய பல விடயங்கள் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை.
புடத்தில் பல தவறுகள் உள்ளதாக பல இணையத்தளங்கள் சுட்டிக் காட்டியுள்ளன. கவி சுரதாஸ் எழுதியதாக விடை கூறப்பட்ட பாடல், உண்மையில் நர்சி பகட்டால் எழுதப்பட்டது. டொன் பட இசைக்கு, யுவா பட காட்சிகள் காட்டப்பட்டுள்ளன. மும்பை பாடத்திட்டத்தில் மூன்று நுளம்புகள் கதை பாடத்திட்டத்தில் இல்லை.

போட்டி நிகழ்ச்சி படத்தில் நேரடி ஒளிபரப்பாகவே காட்டப்படுகின்றது. வழமையில் இது முன்னரே ஒளிப்பதிவு செய்யப்பட்ட பின்னர் பிரதியே ஒளிபரப்படும். இது திரைக்கதையாசிரிருக்கோ, இயக்குனருக்கோ உள்ள அக்கறையின்மையை வெளிப்படுத்துகின்றது. சினிமாத்தனம் என்பது இவர்களுக்கு நன்கு பொருந்தும். பல இடங்களில் காட்சி சட்டகங்களில் தொடர்ச்சி தவறானதாக காணப்படுகின்றது. ஜமாலின் காயமடைந்த கண் முதலில் இடதாகவும், பின்னர் வலதாகவும் வெளிப்படுகின்றது.

இந்திய வறுமையை மையமாகக் கொண்டு பல படங்கள் வெளிவந்துள்ளன. மீரா நாயரின் சலாம் பம்பாய், சத்தியஜித்ரேயின் படங்கள் போன்ற பல படங்கள். இவையாவும் வெளி நாட்டுச் சந்தையை நோக்கியும், திரைப்பட விழாக்களையும் நோக்கியே நகர்கின்றன. மாதுர் மன்டகாரின் டிரபிக் சிக்னல் என்ற இந்திப் படம் ஒரு சந்தியைச் சுற்றியுள்ள சேரி மக்களை பதிவு செய்துள்ளது. இப் படம் பதிவு செய்த பல தீவிர கருத்துக்களை சிலம் டோக் பதிவு செய்யவில்லை. டிரபிக் சிக்னல் இந்திய சந்தையிலேயே விற்கப்பட்டது. அண்மையில் இந்தியாவின் தெய்வீக கதாநாயகன் அமிதாப்பச்சன் “சிலம் டோக்”; இந்திய வறுமையை கேலி செய்வதாக குற்றஞ்சாட்டியுள்ளார். (Amitabh Bachchan: Slumdog Millionaire Shows India as Third World's Dirty Underbelly)

சேரி வாழ்மக்கள் பற்றிய பல படங்கள் உலகலாவிய ரீதியில் வெளிவந்து கொண்டிருக்கின்றன. அண்மைக் காலங்களில் லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள வீதிச் சிறுவர்களைப் பற்றிய பல பதிவுகள் வெளிவந்துள்ளன. குறிப்பாக City of God மற்றும் Kite Runner(Afgan) போன்ற படங்கள் பரவலாக அறியப்பட்ட படங்கள். 1958ல் லண்டனில் வெளியான A cry from the streets என்ற படம் லண்டன் வாழ் சேரி சிறுவர்களைப் பதிவு செய்துள்ளது. இவை கூட பெரும் வரவேற்பு பெறவில்லை. இவற்றில் வெளிப்பட்ட யதார்த்தமும், இம் மக்கள் மீதான அக்கறையும் இப் படத்தில் வெளிப்படவில்லை. ஆனால் மேற்கூறிய படங்களுக்குக் கிடைத்த கவன ஈர்ப்பை விட அதிகளவில் இப்படம் பெற்றுள்ளது. இது அமிதாப்பின் கூற்றில் உள்ள உண்மையை உணர்த்துகின்றது. அதற்காக அமிதாப்பிற்கு இவர்கள் மேல் அக்கறையோ, அனுதாபமோ எனக் கூறமுடியாது. இதுவும் ஒரு சுய வியாபாரமே. இவரது படங்களில் எதிலும் சேரி வாழ் மக்கள் நலன்கள் கருதி கருத்துக்கள் எதையும் தெரிவிக்கவில்லை.

உலகெங்கும் சேரிகளில் மக்கள் வாழ்கின்றனர். இதற்கு அபிவிருத்தியடைந்த நாடுகள் விதி விலக்கல்ல. அமெரிக்காவில் பெரும் நகரங்களிலேயே இதனைக் காணலாம். டிற்றொய்ட், அற்லான்ரா, மியாமி, சென் லூயிஸ், கூஸ்ரன், சிக்காகோ, நியு ஒலியன்ஸ், மில்வாக்கி போன்ற நகரங்களில் சேரிகளை காணலாம். இவற்றில் வாழ்பவர்களில் பெரும்பாலானோர் (49 வீதம்) கறுப்பின மக்களே. வெள்ளை இனத்தவர்கள் வெறும் 5 வீதத்திற்கும் குறைவானவர்கள். இது உலகின் பெரும் வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளின் நகரங்களிலும் காணப்படுகின்றது. நவீன நகரமயமாக்கல் என்பதன் பெயரில் குடியிருப்போரை எழுப்பி வீடற்றவர்கள் ஆக்கும் முயற்சியும் வளர்ச்சியடைந்த நகரங்களிலேதான் நடைபெறுகின்றன.

நியு யோர்க் நகரில் புறுக்களின் பாலத்தை சுற்றியுள்ள நகர மக்கள், ரொரண்ரோவின் றிஞன்ற் Park மக்கள் இவ்வாறு நவீன மயமாக்கலில் பாதிக்கப்பட்டோர். இவர்கள் மீதான வன்முறையையும், ஒடுக்குமுறையையும் மறைக்கும் முயற்சியே, இப் படம் மீதான அதீத விளம்பரத்திற்கான காரணம். இப் படம் சிறந்த மக்கள் தெரிவு விருதை ரொரண்ரோ சர்வதேச திரைப்படவிழாவில் பெற்றுக் கொண்டது. ரொரண்ரோ விழா கேந்திர முக்கியத்துவமுடையது. உலகின் இரண்டாவது பெரிய திரைப் பட விழா, அத்துடன் வட அமெரிக்க சந்தையையும் தீர்மானிக்கின்றது. பல வெகுசனத் தொடர்பாளர்கள் சங்கமிக்கும் விழா. இப்பொழுது தங்க உலகம் (Golden Globe), ஒஸ்கார் எனத் தொடர்கின்றது.

ஒன்றை மட்டும் கூறலாம் யதார்த்தை மீறி வெளிப்பட்டுள்ள இப் படத்தை பார்க்கச் செல்ல முன்னர், மூளையைக் கழற்றி வைத்துவிட்டுச் செல்ல வேண்டும். பொதுப் புத்தி என்பது பார்வையாளனுக்கு இல்லை என்பதையே இப் படம் வெளிப்படுத்துகின்றது. இன்றைய மேற்கத்திய வெகுசனத் தொடர்பு சாதனங்கள் இப படம் செய்ததைத்தான் செய்கின்றன.

- ரதன்

Pin It

மயில்: அப்பா-மகள் பாசம்தான் கதை. தந்தையின் கடமையும், மகளின் உரிமையும் என்று எடுத்துக் கொள்ளலாம். எல்லோருக்குமே கடமையும் உள்ளது, உரிமையும் உள்ளது. ஆனால் இந்தப் படத்தில் இரண்டுமே சரியாகப் பதிவு செய்யப்படவில்லை. அப்பா காட்டும் பாசம், பல இடங்களில் மிகையாகவும், செயற்கையாகவும் உள்ளது. அது மட்டுமல்லாமல், இது ஒரு மேல் தட்டு மக்களின் கதை. அப்பா ஒரு பெரிய தொழிலதிபர். பெண் என்ன கேட்டாலும் வாங்கிக் கொடுக்கலாம். எல்லோருக்கும் அது இயலுமா? எனவே பணம் இருந்தால்தான் பாசம் என்பது போலாகிவிடும்.

செந்தில்: இன்று வெளிவந்து கொண்டிருக்கும்

வெகு மக்களுக்கும், வணிகத்திற்குமான படங்களுக்கிடையில், இது ஒரு நல்ல படம். நேர்மையான படம் குடும்பத்துடன் பார்க்கக்கூடிய படம். இப்படத்தை வெறும் அப்பா-மகள் பாசக் கதை என்று மட்டும் சொல்லிவிட முடியாது. குடும்பச்சிக்கலும் படத்தில் சொல்லப் பட்டுள்ளது. அம்மாவினுடைய பாத்திரத்திற்கும் ஒரு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப் பட்டிருக்கிறது. அதே நேரத்தில் இது பொழுது போக்குப் படம்தான். நடுத்தட்டு மக்கள்தான் திரைப்படங்களை அதிகமாகப் பார்க்கின்றவர்கள். அவர்களை ஈர்க்கும் வகையில், இது நல்ல பொழுதுபோக்குப் படமாக உள்ளது.

ராஜன்: பொதுவாகத் திரை உலகத்தைப் பொறுத்தவரையில், பி அன்ட் சி மையங்கள்தான் முக்கியம். அதிலும் சி மையங்களில்தான், திரும்பத் திரும்பப் படம் பார்ப்பவர்கள் அதிகம். அவர்களை இந்தப் படம் கவருமா என்று சொல்ல முடியவில்லை. மேலும், நடுத்தட்டு மக்களைத் திருத்தும் படம் என்றும் சொல்ல முடியாது.

செந்தில்: திருத்தும் என்று சொல்லவில்லை. சில பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தும் என்றுதான் சொன்னேன்.

ராஜன்: என்னவிதமான பாதிப்பை ஏற்படுத்தும்?

செந்தில்: குறைந்தபட்சம் சில சலனங்களையாவது ஏற்படுத்தும்.

மயில்: ஏற்படுத்தாது. பிள்ளைகளின் காதலை எல்லாம் நடுத்தட்டு மக்களும், மேல்தட்டு மக்களும் இப்போது அதிகமாக எதிர்ப்பதில்லை. படிப்பு முக்கியம் என்பதில் மட்டும்தான் கவனமாக இருக்கிறார்கள். வேறு இனத்தைச் சேர்ந்த ஒருவரை மகள் காதலித்தாலும், சாதிப் பிரச்சனைக்குள் எல்லாம் கதை போகவே இல்லை.மகளுக்காக எதையும் செய்யும் ஒரு தனிப்பட்ட அப்பா மட்டுமே நம் கண்முன் நிற்கிறார். சமூகப் பிரச்சினையாக எல்லாம் இப்படத்தில் காதல் காட்டப்படவில்லை. மேலும், காதலன்-காதலி மனம் விட்டுப் பேசுவதாகக் கூடக் காட்டப்படவில்லை. அந்தப் பெண் தன் உணர்வுகளை ஒரு தோழியோடு கூடப் பகிர்ந்து கொள்ளவில்லை. ஒரு பெண்ணுக்கு அப்பா மட்டுமே முழுமையான, ஒரே ஒரு நண்பராக இருக்க முடியாது. எல்லாமே மேலோட்டமாக உள்ளது.

செந்தில்: மற்ற பாத்திரங்களும் சில செய்திகளைக் கூறத்தான் செய்கின்றன. அதிகம் பேசாமல், மௌனமாக வந்து போகும் மனோபாலா பாத்திரம் கூடக் குறிப்பிடத் தக்கதுதான். உலகில் நடப்பதை எல்லாம் தெரிந்தும் தெரியாதவர்கள் போல் இருப்பவர்கள் நிறையப் பேர் உள்ளனர். அவர்கள் மீதான விமர்சனம் தான் அந்தப் பாத்திரப் படைப்பு. அதேமாதிரி, வில்லன் போன்ற பாத்திரம் எதுவுமே கதையில் கிடையாது. நல்ல செய்திகள், நல்ல குணங்கள் மட்டுமே முன்நிறுத்தப்பட்டுள்ளன. ஒரு பிச்சைக் காரன் கூட, எப்படி நல்ல விதமாகப் பயன்படுத்தப்படலாம் என்பதைப் படம் சொல்கிறது.

ராஜன்: அதெல்லாம் நடைமுறையில் ஒத்து வருமா? செயற்கையாக இல்லையா?

செந்தில்: அப்படிப் பார்த்தால் படங்களில் வரும் பாடல் காட்சிகள் எல்லாமே செயற்கை தான்.

ராஜன்: நம் சமூகத்தில் பெண்களுக்கான உரிமைகள் மிகக் குறுகிய வரம்பிற்குட்பட்டவை. ஆனால் ‘அபியும் நானும்’ படத்தில் அந்த எதார்த்தம் மிக விலகிப்போய் உள்ளது.

செந்தில்: அப்படியில்லை.அதற்கான சில காட்சிப் பதிவுகள் உள்ளன. 12ஆம் வகுப்பில்தான், அந்தப் பெண் மிதிவண்டி கேட்கிறாள். உரிய வயதில்தான் காதலனைத் தேடுகிறாள். எங்கே இருக்கிறது வரம்பு மீறல்?

மயில்: நீங்கள் சொல்வதுபோல் எந்தச் செய்தியும், படம் பார்ப்பவர்கள் நெஞ்சில் பதியவில்லை.

ராஜன்: தனக்கு, தனக்கு மட்டுமே என்கிற ஓர் உளவியல் மனப்பான்மை (Possessiveness) படத்தில் தென்படுகிறது.

செந்தில்: காதலர்களுக்குள் மட்டும்தான் அந்த மனப்பான்மை இருக்க வேண்டுமென்ப தில்லை. அப்பா, பிள்ளைகளிடமும் சிலவிடங்களில் அது உண்டு என்பதுதான் கதை தரும் செய்தி.

ராஜன்: படத்தில் வசனங்கள் நிறைய உள்ளன. காட்சிப் பதிவுகள் (Visual effect); இல்லை. அதுவும் கூட, மனத்தில் ஆழமாகப் படியாமல் இருப்பதற்கான காரணமாக இருக்கலாம்.

செந்தில்: நாடகத்தன்மை இருக்கத்தான் செய்கிறது. அது எல்லாப் படங்களிலும் இருக்கும். ஆனால் ‘சிவாஜியில”; காணப்படும் நாடகத்தன்மையும், இப்படத்தில் காணப் படும் நாடகத்தன்மையும் ஒன்றாகுமா? எல்லாவற்றையும் ஒன்றாகப் பார்ப்பதும், அதன் விளைவாக நல்ல படங்களையும் பாராட்டாமல் இருப்பதும் சரியான தில்லை.

Pin It

மாரி, தங்கராசு, சீனியம்மாள் எல்லோரும் நமக்குக் கூடப் பிறந்தவர்கள் மாதிரி. ஒன்றாக விளையாடினவர்கள் மாதிரி. அசோகவனம், வெயிலோடுபோய் கதைகளைத் தூக்கத்தில் எழும்பிக்கேட்டாலும் நிறையப் பேருக்கு வரிவரியாய்ச் சொல்ல முடியும்.

இயக்குநர் சசி செல்லுலாயிடில் அப்படித்தான் சொல்லியிருக்கிறார். 'பூ' திரைப்படமும் தமிழ்ச்செல்வன் கதையும் இரட்டைப் பிள்ளைகள் போல இருக்கின்றன. ஒரு சிறுகதையை இங்கங்கு விலகாமல், இவ்வளவு நெருக்கமாகப் படமாக்க முடியுமா என்று ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.

'பூ' என்று சசி சும்மா அழகுக்காகப் பெயர் வைக்கவில்லை. அசோகவனம் கதையை அவர் படித்துக் கொண்டே போயிருக்கிறார். மாரியின் மனதுக்குள் 'சினிமா கணக்கா' ஓடிக் கொண்டேயிருக்கிறது. 'இப்படி பூ விரியறமாதிரி மனசுக்குள் எத்தனை கனா' என்று ஒருவரி வருகிறது. உடனே சசிக்குப் படத்தின் பெயர் தோன்றிவிடுகிறது. நமக்கு முன் விரிகிறது 'பூ'. திரையில் முதலில் ஒரு நிப். பேனா எதுவும் இல்லாமல் நிப்புமட்டும் வந்து நிற்கிறது. அப்புறம் 'நேசகி சினிமாஸ்' என்று. நிஜமாகவே அப்புறம் எழுதப்படுவது நேசமிக்க ஒரு சினிமாதான்.

வெயிலோடு போய் முதல்வரி எப்படித் துவங்குகிறதோ அப்படியே 'பூ' துவங்குகிறது. "மாரியம்மாளின் ஆத்தாவுக்குத் திகைப்பாக இருந்தது. இந்த வேகாத வெயில்ல இந்தக் கழுத ஏன் இப்படித் தவிச்சுப்போயி ஓடியாந்திருக்கு என்று புரியவில்லை.

'ஒம் மாப்பிள்ளை வரலியாடி?'

ஜானகியம்மா இந்த வரிகளிலிருந்து கிளம்பிவந்து கேட்க, அந்தப் பிள்ளை பார்வதி 'விறு விறுண்ணு உள்ளே போயி ரெண்டு செம்புத் தண்ணியைக் கடக்குக் கடக்குண்ணு குடித்துவிட்டு 'யெஸ். ஆத்தாடி என்று மாரியாக உட்கார்கிறது மாரியாக உசிரோடு நடமாட இயக்குநர் சசி பார்வதியை அடையாளம் கண்டதில் இருந்தே 'பூ' திரைப்படத்தின் முழுமை தீர்மானிக்கப்பட்டுவிட்டது.

பார்வதியால் கண்ணாடியில் தன்னை மாரியாகப் பார்த்துக் கொள்ள முடிந்திருக்கிறது. படப்பிடிப்பு தினங்களில் பார்வதியின் வியர்வையில் நிச்சயம் வெடியாபீஸ் வீச்சம் இருந்திருக்கும். பார்வதியின் கைகள் சீனியம்மாவின் கைகளை, அதன் மூலம் தங்கராசுவின் கைகளைத் தேடிக் கொண்டிருக்கும். தங்கராசுவின் செல் நம்பரை அவருடைய விரல் அழுத்திக் கொண்டிருக்கவும் கூடும். கள்ளிப்பழச்சாறு பூசுவதற்கு சிநேகிதியின் கன்னங்களைத் தேடுகிற ஒரு பண்டிகை அவருக்குவரும். அந்தக் கடைசிக்காட்சி அழுகையை இப்போது கூட அவரால் நிறுத்தியிருக்க முடியாது. சில சமயம் சொல்லி வைத்தது மாதிரி எல்லாம் அமைந்து போகும்.

மாரியம்மாள் பாத்திரத்துக்கு மட்டுமில்லை. மாரியின் மாப்பிள்ளை, அம்மா, அண்ணன், சீனியம்மா, பேனாக்காரர், வெடியாபீஸ் ஃபோர்மேன், ஆயில்மில் முதலாளி, அலோ எல்லாம் அச்சு அசலாக நடமாடும்படி இனிகோ, ஜானகியம்மா, வீரசமர், இன்பநிலா, ராமு, லட்சுமணப்பெருமாள், கண்ணன், கந்தசாமி எல்லோரும் செய்திருக்கிறார்கள். இதைத்தவிர பள்ளிக்கூட வாத்தியார், பலசரக்குக் கடையில் சாமான் வாங்குகிற அந்தப் பெண், "இப்பதான் வர்ரியா மாரி" என்று வீட்டுவாசலில் விளக்கு விளக்கிக் கொண்டு இருக்கிறவர் மாரி நாண்டுக்கிட்டு நிற்கிற காட்சியில் வந்து போகிற ஐந்தாறு பேர், டீக்கடை அலோவின் மனைவி, எஸ்.ட்டி.டி பூத்தில் மோட்டார் சைக்கிளிலிருந்து இறங்காமல் மாரியை ஏசிவிட்டுப் போகிறவரும் பின்சீட்காரரும்... இப்படி எல்லோர் விடுகிற மூச்சினாலும் காட்சிகள் வெதுவெதுப்பாகியுள்ளன.

மாரி வீடு, தங்கராசு வீட்டுப் புறவாசல், டீக்கடை, வெடியாபீஸ், பிள்ளைகளின் தூக்கத்தை விழுங்கி ஏப்பம்விடுகிறமாதிரி ஹாரன் அடித்துக் கொண்டு வருகிற பஸ், உலையில் இருக்கிற திருநீறு குங்குமம் பூசின பித்தளைத் தவலை, திரையின் இடது கீழ்மூலையில் அசைகிற எருக்கலஞ்செடி இலையும் பூவும், ஒட்டாங்காளைகளுக்குத் தவிடும் புண்ணாக்கும் கலக்குகிற சிமென்ட் தொட்டி, கோடாங்கி அடித்துக் கொண்டு வருகிற இரவுத் தெரு என நிறைய நிறைவுகள்.

வசனமும் அப்படித்தான். ஏற்கெனவே தமிழ்ச்செல்வன் எழுதினது போக, மீதி உள்ளவை எல்லாம் அந்தந்த ஆட்கள், அந்தந்தக் கட்டத்தில் என்ன பேசுவார்களோ அப்படி மட்டும் இருக்கிறது. மாரியின் அம்மா, மாரியின் அண்ணா பேசுகிறது எல்லாம் சினிமா பேச்சு இல்லை. காலம் காலமாகக் கரிசல்காட்டில் புழங்கித் தேய்ந்த சொற்களும் சாணைபிடித்த உணர்ச்சிகளும் நிரம்பியவை. எச்சலில் நனைந்தவை.

இந்த பி.ஜி. முத்தையாவையும் எஸ்.எஸ்.குமரனையும், வீரசமரையும் எங்கேயிருந்து சசி பிடித்தார். சில பேர் உட்கார்ந்திருக்கும்போது தெற்குவாசல்படிகூட அழகாகிவிடுகிறது. பாறைமேல் சாய்ந்துகொண்டு நிற்கிற உல்லாசப் பயணப்புகைப்படச் சிநேகிதர்கள் எவ்வளவு நேர்த்தியாகச் சிரிக்கிறார்கள்.

இந்தப் படத்தில் ஒளிப்பதிவும் இசையமைப்பும் கலை இயக்கமும் அப்படித்தான் இருக்கிறது. நிறையக் காட்சிகளின் ஓவியத்தை இந்த மூன்றுபேரும் சேர்ந்து வரைந்திருக்கிறார்கள். பி.ஜி.முத்தையாவின் படப்பிடிப்பில் ஒரு இசையமைப்பு இருக்கிறது. எஸ்.எஸ்.குமரனின் இசையில் ஒரு படப்பிடிப்பு இருக்கிறது. வீர சமருக்கு எதன்எதன்மேல் காமரா நகரும், யார் யார் மேல் வெயில் உருமிமேளம் வாசிக்கும் என்று தெரிந்திருக்கிறது.

இந்த அரைப்பரீட்சை லீவில் எல்லாப் பிள்ளைகளும் 'சூ. சூ. மாரி' பாடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நா.முத்துக்குமாரின் வரிகளில் பாலிய காலம் விளையாடுகிறது (கொல்லைப்பக்கம் போகாதே கொட்டிக்கிடக்குது ஜாங்கிரி). கதையின் மையத்திலிருந்து விளம்புவரை தொட முத்துக்குமாருக்கு முடிகிறது. கயத்தாற்றுக் காத்தாடி, சங்கரன்கோவில் சுந்தரி, ஆலைச் சங்குச் சத்தம், உள்ளே வெடிக்கும் ஊசிவெடி, வெயில், மயில், ஆக்காட்டி, ஆவாரம் பூ எல்லாம் அதனதன் இடங்களில்.

சிறு பிள்ளைகள் உலகத்தின் விடுதலையும், குதூகலமும், மாயமும், கலகலப்பும் சூ சூ மாரியில் பதிவாகியுள்ளன. நார்ப்பெட்டி முகமூடிகள், பனை ஓலை ஆடை, அலையலையாய்ப் புரண்டு பின்வாங்கும் மக்காச்சோளத் தோகைகள் என்று முருகபூபதியின் அற்புத உலகம் விரிகிறது. அடிக்கடி காமராவுக்கு மிக அருகில் வந்து போகிற ஐஸ்குச்சி வேண்டுமா என்று கேட்டு விலகுகிற பையனில் நம் ஒவ்வொருவரின் சிறுவயதும் இருக்கிறது. சிறுவயதுதான் நம் கையைப் பிடித்துப் பெரிய வயதுக்குள் கூட்டிப்போகிறது. நம்முடன் காடுமேடெல்லாம் பால்ய காலம் ஒருநிழல்மாதிரி இழுபடுகிறது.. தங்கராசுவைப் பார்க்க, வேனா வெயிலில் மாரியை ஓடிவரச் சொல்கிறது. பிரியம் பொங்குகிற குரலில், ரகசியமாக அந்த அக்காவிடம் 'மாசமா இருக்கீகளா' என்று கேட்கச் சொல்கிறது. வேலை செய்யாமல் ஏதோ யோசனையாக உட்கார்ந்திருக்கிற மாரியை, ரொம்ப ஆதரவாக, இருக்கட்டும் இருக்கட்டும் என்று சைகையில் சீனியம்மாவிடம் காட்டிவிட்டு வெடியாபீஸ் ஃபோர்மேனை நகரச் சொல்கிறது. ஏக்கமும் வெடிப்பும் நடுக்கமுமாய் அழுகிற மாரியைப் பதற்றத்துடன் தேற்றச் சொல்கிறது.

ஒரு வேளை, தமிழ்ச்செல்வன் வெயிலோடு போய் கதையை எழுதியதற்கும் சசி 'பூ' படத்தை இயக்கியதற்கும், நாம் இப்படி அந்தப்படத்தைப் பற்றித் திரும்பத்திரும்ப பேசிக்கொண்டு இருப்பதற்கும் காரணம் அவரவரின் கள்ளம் கபடமற்ற பால்யமாக இருக்கும்.

நாம் மாரி அல்லது தங்கராசு. மாரியின் கணவனாகவும் தங்கராசுவின் மனைவியாகவும் நாம் இருப்பதைக் கூடத் தவிர்க்க முடியாது. நாம் யாராக இருந்தாலும், இது நம்முடைய வெயில். இது நம்முடைய பூ. நம்முடைய சினிமா. சசியையும் சசியின் பூவையும் கொண்டாடுவோம். அது நம் வாழ்வைக் கொண்டாடுவது போல.

(செம்மலர்)

Pin It

5 கதாநாயகிகளுடன் நடிக்கிறார், ஆட்டோகிராஃப் 2ஆம் பாகம் என்றெல்லாம் கேள்விப்பட்டு, தொடர்ந்து சருக்கிக்கொண்டே இருக்கும் சேரன் ஆட்டோகிராஃப் போன்றே ஒரு படத்தில் நடிக்கிறார் போல என்று நினைத்திருந்தேன். படத்தின் இயக்குனர் ஜெகன்நாத் சேரனிடம் உதவி இயக்குனராய் இருந்தவர். இதற்கு முன் இரண்டுப் படங்கள் எடுத்திருக்கிறார். ஒன்று, படு பாடாவதியான 'புதிய கீதை', இன்னொன்று கொஞ்சம் சுமாரான 'கோடம்பாக்கம்'. இந்த படத்தின் இசை வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியில் சேரன் வாய்கொழுப்படங்காமல் பத்திரிக்கையாளர்களை ஆபாசமாகத் திட்டியது நாம் அறிந்ததே. இவைகளினால் இந்தப் படத்தின் மீது எந்த எதிர்ப்பார்ப்பும் சினிமா ரசிகர்கள் மத்தியில் எழாமல் பத்திரிக்கைகள் பார்த்துக்கொண்டன.

ஊருக்கெல்லாம் திருமண அழைப்பிதழ் அச்சடித்து விற்கும் சேரனைத் திருமணம் செய்துகொள்ள எந்த பெண்ணும் சம்மதிப்பதில்லை. காரணம், சேரன் சிறு வயதில் சில மாதங்கள் மனநல சிகிச்சை பெற்றவர். இந்த உண்மையை திருமணத்திற்குப் பார்க்கும் பெண்களிடம் மறைக்காமல் அவர் சொல்ல, யாரும் திருமணத்திற்கு சம்மதிக்க மறுக்கிறார்கள். இப்படியாக தொடர்ந்து பெண் தேடும் படலம் தான் படம். இதற்கிடையில் மூன்று காதல் கதைகள்.

சேரனுக்கு ஒரு பெண்ணுடன் நிச்சயம் நடக்கிறது, அந்த பெண் திருமணத்திற்கு முன் காதலனுடன் ஓடிப்போகிறார். அந்தப் பெண் ஏன் அப்படி செய்தாள் என்ற அவர் தரப்பு நியாயம் படத்தின் பிற்பாதியில் வருகிறது. திருமணம் நின்றுபோனதால் நிலைகுலைந்து போயிருக்கும் சேரனை, தன் கதையைச் சொல்லி மீட்டெடுக்கிறார் நடு ரோட்டில் அவருக்கு அறிமுகமாகும் கண்பார்வையற்ற பசுபதி.

விருமாண்டி, வெயில், ஈ வரிசையில் பசுபதியை சரியாய் பயன்படுத்திக் கொண்ட படம் இது. ‘குசேலன்’ பாதிப்பிலிருந்து பசுபதியை இந்தப் படம் காப்பாற்றும் என்று நம்பலாம். பசுபதிக்கு, வானொலி நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராக, ‘நெடுமாறன்’ என்ற நல்ல தமிழ் பேசும் கதாபாத்திரம். கணீரென்ற வசன உச்சரிப்பும், கம்பீரமான உடல்மொழியும் கொண்டு, கண்பார்வை இல்லையென்றாலும் தன்னம்பிக்கை நிறைந்தவர் என்ற கதாபாத்திரத்தின் தன்மையை சரியாய் வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். நெடுமாறனின் ரசிகையாக ‘தமிழிசை’ என்ற கதாபாத்திரத்தில் கஜாலா. தமிழிசைக்கும் நெடுமாறனுக்கும் முதலில் சின்ன மோதல், பின் காதல், திருமணம், குழந்தை என்று நெடுமாறனின் கதையே ஓர் அழகான குறும்படம்.

Cheran in 'Raman thediay seethai' நெடுமாறனிடம் இருந்து தன்னம்பிக்கை பெற்று மீண்டும் பெண்தேடும் படலத்தைத் தொடர்கிறார் சேரன். படத்தின் இரண்டாம் பாதி முழுக்க நாகர்கோவிலில் நடக்கிறது. சேரன் மூன்று வருடங்களுக்கு முன் முதலில் திருமணத்திற்கு பெண் பார்த்ததும் நாகர்கோவிலில்தான். திரும்ப நாகர்கோயிலுக்கு வேறொரு பெண்ணை பார்க்கப் போகிறார். அங்கே ஆட்டோ டிரைவர் நிதின் சத்யாவின் அறிமுகம். மூன்று வருடத்திற்கு முன்னால் தன்னைப் பிடிக்கவில்லை என்று சொன்ன முதல் பெண்ணையும், திருமணத்திற்கு முன் ஓடிப்போன பெண்ணையும் நாகர்கோவிலில் சந்திக்கிறார். அங்கே அவருக்குப் பெண்கிடைத்ததா என்பதுதான் மீதிக் கதை.

படத்தின் முன்பாதியில் பசுபதியும், பின்பாதியில் நிதினும் படத்திற்கு வலு சேர்கிறார்கள். கொஞ்சம் சீரியசாகப் போய்க்கொண்டிருக்கும் படத்தை நிதின் கலகலப்பாக்கியிருக்கிறார்.

சேரன் முதுகை காட்டி குலுங்கிக் குலுங்கி எங்கேயும் அழவில்லை, 'என்னடா ஆச்சு' என்று கதாநாயகிகளுடன் கொஞ்சவில்லை, பக்கம் பக்கமாக செண்டிமெண்ட் டயலாக் எதுவும் பேசவில்லை. உண்மையில் சேரன் முந்தையப் படங்களைவிட நடிப்பில் நிறைய தேறியிருக்கிறார். அதிர்ந்து பேசாத, தவிப்பும் ஏக்கமும் நிறைந்த அதேசமயம் வாழ்கையை பாசிட்டிவாகப் பார்க்கிற ஒரு கதாபாத்திரம். சேரன் நிறைவாகவே செய்திருக்கிறார்.

இருந்தாலும் ‘ஏற்கனவே பிடிக்கலைனு சொன்ன பொன்னுகிட்ட திரும்ப ப்ரப்போஸ் பன்னுறது மேனர்ஸ் இல்ல’ போன்ற மொக்கையான டயலாக்கை எந்த உணர்ச்சியும் இல்லாமல் சேரன் பேசும்போது திரையரங்கே ‘தாங்கலைடா சாமி’ என்று அலறுகிறது.

கண்தெரியாத பசுபதியின் காதல் மனைவியாக கண்ணிற்கு அழகான கஜாலா, திருட்டுப் பயல் நிதினை திட்டித் திட்டி திருத்தும் - நாஞ்சில் தமிழ்ப் பேசும் கல்லூரி மாணவி கார்த்திகா, முதலில் சேரனைப் பிடிக்கவில்லை என்று சொல்லிவிட்டு பிறகு அவரது குணம் பிடித்துப்போய் காதலைச் சொல்ல முடியாமல் தவிக்கும் வித்யா ராமன், திருமணத்தன்று காதலனுடன் ஓடிப்போய் பின் வறுமையில் வாடும் ரம்யா - இப்படி கதையின் நாயகிகள்.

கதையின் முடிவு கிட்டதட்ட தெரிந்தபிறகு, தேவையில்லாமல் படத்தை இழுத்து பார்வையாளனின் பொறுமையை சோதிக்கிறது நவ்யா நாயரின் கதாபாத்திரம். அவர் சம்பத்தப்பட்ட காட்சிகளை நீக்கிவிட்டால்கூட படத்திற்கு எந்த பாதிப்பும் இருக்காது. ஒரு வேளை ஏற்கனவே ஆட்டோகிராஃபில் நான்கு கதாநாயகிகளுடன் நடித்துவிட்டதால், எண்ணிக்கையை ஐந்தாக்குவதற்காக சேர்த்திருப்பார்களோ?

பிரமாண்டம், கவர்ச்சி என்று எதையும் நம்பாமல், கதையை மட்டுமே நம்பி களத்தில் இறங்கியிருக்கிறார் இயக்குனர். நடிகர்களையும் கதையின் பாத்திரங்களாக மட்டுமே உலவவிட்டிருக்கிறார். சேரனை சாலை விபத்திலிருந்து காப்பாற்றும் கண்பார்வையற்ற பசுபதியின் அறிமுகக் காட்சி, காதலியின் ரிப்பனை கையில் கட்டிக்கொண்டும் ஆட்டோவில் மாட்டிக்கொண்டும் அலையும் நிதின், நெடுமாறனைப் போலவே கையைக் குவித்து ‘வாழ்த்துக்கள்’ என்று சொல்லும் அவரது சிறுபெண் என்று படம் நெடுகிலும் சின்னச்சின்ன கவிதை போன்ற காட்சிகளில் இயக்குனர் தெரிகிறார். இனி ஜெகநாத்திடம் இதுபோன்ற நல்ல கதையுள்ள படங்களை எதிர்பார்க்கலாமா?

சரி, பல பெண்களால் நிராகரிக்கப்பட்டும் தொடர்ந்து சீதையைத் தேடும் ராமனின் கதையை சினிமாவில் சொல்லியாகிவிட்டது. பல ஆண்கள் வந்து பார்த்துவிட்டுச் சென்றபின்னும் காப்பி தட்டோடு காத்திருக்கும் எண்ணற்ற பெண்களின் கதையை எப்போது சொல்லப்போகிறோம்?

Pin It