jackson durai movie

தமிழ் சினிமாவில் ஏதாவது ஒரு புது படம் வந்து வெற்றிபெற்றுவிட்டால் அவ்வளவுதான் அடுத்து  டஜன் கணக்கில் அதுபோன்றே படங்கள் எடுத்துத் தள்ளப்படும். போலீஸ் படங்கள், அம்மா சென்டிமென்ட் படங்கள், அம்மன் சென்டிமென்ட் படங்கள், குழந்தைகள் சென்டிமென்ட் படங்கள்  என வெற்றி பெற்ற படத்தின் பார்முலாவை அப்படி இப்படி என மாற்றிப்போட்டு சில மாதங்கள் ஓட்டுவார்கள். மக்கள் காறித்துப்பி கழுவி ஊற்றும்வரை இந்தப் பணி தொய்வின்றி தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கும். கோடம்பாக்கத்தில் இயக்குனர் கனவோடு சுற்றும் பல பேர் மக்களின் வாழ்க்கையை நன்கு படித்திருக்கின்றார்களோ இல்லையோ தயாரிப்பாளர்களின் மனதை நன்றாக படித்திருக்கின்றார்கள்.

 கடந்த ஒரு வருடமாக தமிழ் சினிமா இயக்குனர்கள் தங்களுடைய கேமராவை தூக்கிக்கொண்டு பாவம் சுடுகாடு சுடுகாடாக சுற்றிக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள். இவர்களுடைய சமூகப்பணி இதோ முடிந்துவிடும் அதோ முடிந்துவிடும் என நாமும் பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்தால் இந்தப் பாவிகள் தாங்களும் ஆவிகள் ஆகும்வரை இதை நிறுத்தப் போவதில்லை என்று கங்கணம் கட்டிக்கொண்டு சுற்றிக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள். வாரம் வாரம் ஒன்றோ, இரண்டோ பேய்படங்கள் வந்து தமிழக மக்களை விடாமல் ஆட்டிக்கொண்டே இருக்கின்றது.

 பல இயக்குனர்களையும், தயாரிப்பாளர்களையும் பேய்பிடித்து ஆட்டுவது போல  பல நடிகைகளையும், நடிகர்களையும் விடாது அது ஆட்டிக்கொண்டு இருக்கின்றது. பணம் கொடுத்தால் அந்தப் பேய் யாரை வேண்டும் என்றாலும் ஒரே சாத்தாக சாத்திவிடுகின்றது. கடைசியாக நாத்திகம் பேசிய ஒரு நடிகரையே ஜாக்சன் துரை என்ற பேய் அடித்துவிட்டது என்றால் பாருங்கள். இப்படி எடுக்கப்படும் பல பேய்படங்கள் பெரியாரின் சீடர்கள் நடத்தும் தொலைக்காட்சிகளில் தான் அதிகம் ஒளிபரப்பப்படுகின்றன. இன்னும் சொஞ்ச நாளில் பெரியாரையே வைத்துப் பேய்படம் எடுத்தாலும் நாம் ஆச்சரியப்படுவதற்கு ஏதுமில்லை.

  ஒவ்வொரு பேய்படமும் பேயை ஒவ்வொரு கோணத்தில் காட்டுகின்றன. நல்லது செய்யும் பேய், கெட்டது செய்யும் பேய், எப்போது பார்த்தாலும் உர்… உர்…. என்று காரணமே இல்லாமல் கத்திக் கொண்டிருக்கும் பேய், கண்ணில் கருவளையம் விழுந்த பேய், ஒவர் மெக்கப்போட்ட பேய், கூந்தலை முடியாத பேய், சிவப்பு புடவை கட்டிய பேய், வெள்ளைப் புடவை கட்டிய பேய், இன்னும் சில பேய்கள் நம்மளைப் போலவே அழகாகவே இருக்கின்றன. அதை படம் முடியும் வரை நம்மால் பேய் என்று கண்டுபிடிக்கவே முடியாது, இயக்குனருக்கு அவ்வளவு சாமார்த்தியம்!. இப்படி விதவிதமாக பேய்யின் வடிவமைப்பும் அவற்றின் குண நலன்களும் நம்மிடம் பேய்பிடித்த இயக்குனர்களால் வலிந்து காட்டப்படுகின்றன.

 பல கோடிகளைக் கொட்டி மாஸ் ஹுரோக்களை வைத்து எடுக்கும் படங்கள் எல்லாம் மண்ணைக்கவ்வி விட குறைந்த பட்ஜெட்டில் எடுக்கப்படும் இது போன்ற பேய்படங்கள் கல்லாவை காயப்படுத்தாததால் தயாரிப்பாளர்களும் பெரும்பாலும் இதுபோன்ற பேய்படங்களையே எடுக்கச் சொல்லி இயக்குனர்களை ஊக்குவிக்கின்றார்கள். கூலிக்கு மாறடிக்கும் பெரும்பாலான தமிழ் சினிமா இயக்குனர்களிடம் சமூக பொறுப்பு என்பதெல்லாம் நாம் பொதுவாகவே எதிர்ப்பார்க்க கூடாதுதான் என்றாலும் குறைந்த பட்சம் தம்முடைய படங்களைப் பார்க்கும் மக்களிடம் அது எந்தவிதமான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் என்ற அறம் சார்ந்த பார்வை அவர்களிடம் இருக்கின்றதா என்று நாம் பார்க்க வேண்டி இருக்கின்றது.

  உண்மையை சொல்ல வேண்டும் என்றால் அவர்கள் எடுக்கும் படம் என்ன மாதிரியான சமூக விளைவை ஏற்படுத்தும் என்ற குறைந்த பட்ச அக்கறையைக் கூட அவர்கள் திரைப்படங்களில் கடைபிடிப்பதில்லை, எப்படி வன்முறை காட்சிகளும், பாலியல் வக்கிரம் நிறைந்த காட்சிகளும் இந்தச் சமூகத்தைச் சீரழிக்கின்றதோ அதற்குச் சற்றும் குறைவில்லாமல் இது போன்ற பேய்படங்களும் இந்தச் சமூகத்தைச் சீரழிக்கின்றன. ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இயற்கையாகவே உள்ள மரணம் பற்றிய பயத்தையும், மரணத்திற்குப் பின்னால் மனிதனின் வாழ்வு பற்றிய பயத்தையும் அறிவியல் நீக்கமற தீர்த்து வைக்கின்றது. ஆனால் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் மனப்பக்குவமும், ஆய்வுத்திறனும் அற்ற நபர்கள் மரணத்திற்கு பின் ஒரு ஆவி வாழ்வை எப்போதுமே கற்பனை செய்துகொள்கின்றார்கள். அது அவர்களுக்குத் தற்காலிகமாக மரணத்தைப் பற்றிய பயத்தில் இருந்து ஒரு ஆசுவாசப்படுத்தலைக் கொடுக்கின்றது. எண்ணிக்கையில் இப்படி நினைப்பவர்கள் தான் பெரும்பான்மையாக இருப்பதால் அதை வைத்து மக்களை ஏமாற்றுவது இது போன்ற பேய் வியாபாரிகளுக்குச் சுலபமாக உள்ளது.

 எந்த அறிவியல் மூட நம்பிக்கைகளை ஓட ஓட விரட்டி அடித்ததோ இன்று அதே அறிவியலைப் பயன்படுத்தி மூட நம்பிக்கைகள் தீவிரமாக பரப்பப்படுகின்றன. கணினியில் ஜோசியம் பார்ப்பதில் ஆரம்பித்த இந்த அயோக்கியர்கள் இப்போது அதே கணினியை வைத்து பேய்களையும் உருவாக்கி திரையில் உலாவவிடுகின்றார்கள். பார்ப்பனியம் கணினியைக்கூட உள்வாங்கிவிட்டது!. எந்த வகையிலும் இந்திய மக்கள் அறிவை பெற்றுவிடக் கூடாது என்பதில் பார்ப்பனியம் மிகத் தெளிவாக உள்ளது.

sowkarpettai

  இது போன்ற பேய் படங்களைத் தொடர்ந்து பார்ப்பவர்களுக்குக் குறிப்பாக சிறுவர்களுக்கு எதிர்மறையான எண்ணங்கள் ஏற்படுவதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளதாக மனநல மருத்துவர்கள் கூறுகின்றார்கள். மூளையில் உள்ள Amygada பகுதியில்  ஒரு முறை எதிர்மறையான எண்ணங்கள்  ஏற்பட்டுவிட்டால் அது எளிதில் மறையாது என்று கூறுகின்றார்கள். இதனால் அவர்களின் எதிர்கால  வாழ்க்கையே சிக்கலுக்குள்ளாகி பெரும் பாதிப்புக்கு ஆளாகின்றது. இதனால் 12 வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைகளை எக்காரணம் கொண்டும் இது போன்ற மூட நம்பிக்கைகளைப் பரப்பும் படங்களை பார்க்க பெற்றோர்கள் அனுமதிக்கக்கூடாது என்று மனநல மருத்துவர்கள் அறிவுறுத்துகின்றார்கள். ஆனால் நம்ம ஊரில் எடுக்கப்படும் பெரும்பாலான மூட நம்பிக்கை சார்ந்த படங்களின் முதல் டார்கெட்டே அந்த சிறுவர்கள் தான். படத்தில் நான்கு சிறுவர்களை காட்டிவிட்டால்  அல்லது அவர்களுடன் சேர்ந்து ஒரு நடனம் ஆடிவிட்டால் உடனே அது சிறுவர்களுக்கான படமாக அப்படியே மாற்றப்படுகின்றது. இப்படித்தான் பல வக்கிரம் பிடித்த கதாநாயகர்கள் குழந்தைகள் விரும்பும் நாயகர்களாக வளம் வந்துகொண்டு இருக்கின்றார்கள்.

 நமக்குத் திரைப்படங்களில் பேய்களைப் பார்த்தால் ஏற்படும் பயத்தை விட இது போன்ற பேய்படம் எடுக்கும் புறம்போக்குகளைப் பார்த்தால்தான் பயமாக இருக்கின்றது. லாபம் உத்தரவாதப்படுத்தப்படுகின்றது என ஒரே நோக்கத்திற்காக ஒட்டுமொத்த சமூகத்தின் அறிவு வளர்ச்சியின் மீதும் வன்முறையைச் செலுத்திக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள். வளரும் இளம் தலைமுறை இளைஞர்களை அறிவியல் சிந்தனைக்கு அப்பாற்பட்டு அமானுஷ்யமாக சிந்திக்கவைக்கும் அறிவிலிகளாக மாற்றப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றார்கள். தனிப்பட்ட கதாநாயகர்களை சமூக மாற்றத்தை ஏற்படுத்தும் போராளிகளாக காட்டி காசு பார்த்த கோடம்பாக்கத்துக் கோமாளிகள் இன்று பேய்களையே போராளிகளாக காட்டிக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள். தாம் எடுக்கும் இதுபோன்ற கேடுகெட்ட படங்களால் ஒரு சமூகமே மூடநம்பிக்கை சகதிக்குள் சிக்கிக்கொள்ளும் என எந்த அக்கறையும் இந்த பணவெறி பிடித்த பேய்களிடம் இருப்பதில்லை.

 ஒவ்வொரு மனிதனும் அறிவியலை நம்பவேண்டும், மரணத்திற்குப் பின் வாழ்வுண்டு என்ற மத நம்பிக்கையில் இருந்து விடுபடவேண்டும். சக மனிதனின் மீதான அனைத்து ஒடுக்குமுறைகளுக்கு எதிராகவும் போராடும் போர்க்குணம் கொண்ட சிந்தனைமரபை நாம் வரித்துக் கொள்ள வேண்டும். பெர்ட்ரண்ட் ரஸ்ஸல் கூறுகின்றார்

  “நான் இறந்த பின்பு அழுகிப்போவேன்; என்னுடைய அகம் எதுவும் மிஞ்சாது, நீடித்து நிற்காது. நான் இளைஞன் அல்லன்; இருப்பினும் வாழ்வை நேசிக்கின்றேன். ஆனால் ஒரு நாள் அழிந்துவிடுவோமோ என்பதை எண்ணி நடுங்குவதை வெறுக்கின்றேன். மகிழ்ச்சி முடிவுக்கு வரக்கூடியதுதான்; இருப்பினும் அது மகிழ்ச்சியாக உணரப்படுகிறது என்பது உண்மை. அவ்வாறே, சிந்தனை, அன்பு ஆகியவை நீடித்து நிலைக்காதவை என்பதால் அவற்றின் மதிப்பு குறைவதில்லை. எத்துணையோ மனிதர்கள் பெருமையுடன் தூக்குமேடை ஏறியுள்ளனர். அதே பெருமிதம், இவ்வுலகில் மனிதனின் இடம் எது என்பதைச் சிந்திக்க அவனுக்குக் கற்பிக்க வேண்டும். மரபு வழியிலான மனித நேயப் பழங்கதைகளில் மூழ்கி, பாதுகாப்பாக வீட்டிற்குள் அடங்கிச் சுகித்திருக்கும் வாழ்வு, அறிவியல் எனும் சாளரத்தைத் திறக்கும் போது, வெளியிலிருந்து வரும் குளிர் காற்றில் பாதிக்கப்பட்டாலும், முடிவில் நமக்குப் புதிய காற்றும் பரந்த வெளியும் நல்லூக்கமும், வலிமையும் தரும்”( கடவுள் ஒரு பொய் நம்பிக்கை: ரிச்சர்டு டாகின்ஸ்).

 பார்ப்பனிய பண்பாட்டு விழுமியங்களை அழித்தொழித்தல் எனும் பணியில் மிக முக்கியமானது மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான போரட்டம் ஆகும். பார்பனியத்தால் உள்வாங்கப்பட்ட பல முற்போக்கு அமைப்புகளில் மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிரான போராட்டங்கள் மருந்தளவுக்குக் கூட எப்போதுமே நடைபெறுவது கிடையாது. நமக்குத் தெரிந்து இன்று அதை தமிழ்நாட்டில் தீவிரமாக எடுத்துச் செல்லும் ஒரே அமைப்பு திராவிடர் விடுதலைக் கழகமே ஆகும். தொடர்ச்சியாக மக்களிடம் அறிவியல் சிந்தனைகளைப் பரப்புவதையும் அதற்கான பிரச்சாரங்களைக் கட்டமைப்பதிலும் மற்ற அமைப்புகளைக் காட்டிலும் எப்போதும் அவர்கள் முன்னணியில் இருக்கின்றார்கள். இதை ஒரு பாடமாக எடுத்துக்கொண்டு மற்ற பெரியாரிய, மார்க்சிய அமைப்புகளும் மூடநம்பிக்கைகளுக்கு எதிராக போர்குணம் கொண்ட போராட்டத்தை நடத்த வேண்டும். அப்போதுதான் இதுபோன்ற பிற்போக்கு சக்திகளை பெரியாரிய மண்ணில் இருந்து நாம் தனிமைப்படுத்த முடியும். இல்லை என்றால் கோடம்பாக்கத்துக் கோமாளிகள் தினம் ஒரு பேய்படம் எடுத்தாலும் நம்மால் ஒன்றும் செய்ய முடியாது.

- செ.கார்கி

பைபாஸ் என்னும் பெயரில் தயாரிக்கப்பட்ட திரைப்படம் சமூக வலைத் தளங்களில் இன்று (30.05.2016) பகிரப்பட்டுள்ளது. 

https://youtu.be/0scdVuuWBp4

25 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ராஜீவ்காந்தி படுகொலையின் போது மேற்கொள்ளப்பட்ட தடயவியல் ‘ஆய்வில் உள்ள, இதுவரை வெளிவராத,  அடிப்படை பிழைகளை ஆய்வு செய்கிறது இத்திரைப்படம். மருத்துவர்கள் டாக்டர் ரா. ரமேஷ் மற்றும் டாக்டர் புகழேந்தி அவர்கள்  பல ஆண்டுகளாக மேற்கொண்ட ஆய்வின் விளைவுதான் இந்த திரைப்படம்.

ஒரு வகையில் இது ஒரு பயணக் காவியம். பல ஆண்டுகளாக ஆய்வு செய்து பெறப்பட்ட உண்மையின் அழுத்தத்தை உலகிற்கு உரைப்பதற்கு சக பயணி ஒருவரோடு மேற்கொள்ளும் பயணத்தின் கதைதான் இந்த திரைக்காவியம். பல ஆண்டுகளாக, பல நல்ல நெஞ்சங்கள் திரட்டி தந்த அரிய ஆவணங்களிலிருந்து பிறப்பெடுத்திருக்கிருக்கும் ஒரு துளிதான் இத்திரைப் படம்.

இறுதியில், இதைப்போன்ற முக்கிய வழக்குகளில் சாட்சியங்களாக வரும் வல்லுநர்களின் வாக்குமூலத்தை எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்பதற்கு உலக நீதித் துறை உயர்த்திப்பிடிக்கும் டாபர் வரையறை மற்றும் கோட்பாட்டை (Daubert Standard) அமல்படுத்த வேண்டுமென இத்திரைப்படம் வாதிடுகிறது.

இத் திரைப்படம் வணிக நோக்கின்றி சமூக வலைத் தளங்களில் வெளியிடப்படுகிறது.  வணிக நோக்கமுமின்றி இந்த திரைப்படத்தை எவ்வித மாற்றமுமின்றி பதிவிறக்கம் செய்து யாரும் பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம்.

தங்களின் காத்திரமான திரை விமர்சனத்திற்காக காத்திருக்கிறோம்.

நன்றி

- பொன் சந்திரன், திரைப்பட குழுவிற்காக

தமிழ் சினிமா பாடல்களில் பெண்களை போற்றி எழுதப்பட்ட பாடல்களாக இருந்தாலும், அவளை சிலாகித்து எழுதப்பட்ட பாடல்களாக இருந்தாலும் பெண் என்பவள் ஒரு பொருள் என்கிற கருத்தை அப்பாடல்கள் அழுத்தமாக பதிவு செய்திருக்கின்றன.. பெண் அங்கங்களை வேறு சில உவமானங்களுடன் ஒப்பிட்டு ஆபாசமாக சித்தரித்த பாடல்கள் அனைத்தும் பெண்ணை பூமாதேவியாகவும், பூவாகவும், தெய்வமாகவும், சித்தரித்த ஆண் உளவியலின் தொடர்ச்சி என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ளவேண்டும். எப்போதும் பெண்ணை தன்னைப் போன்ற ஆசாபாசங்கள் நிறைந்த சராசரி உயிர் என்பதை ஏற்க மறுக்கும் ஆண் வக்கிரத்தையே நம் தமிழ் சினிமா பாடல்கள் உணர்த்துகின்றன.

simbu with anirudhஎம்ஜிஆர் காலத்து பாடல்களில் பெண்கள்

பெண்களின் நன்மதிப்பைப் பெற்ற கதாநாயகர்களில் முதன்மையானவர் எம்.ஜி.ஆர். 70களுக்குப் பிறகு, எம்.ஜி.ஆர் நடித்த படங்களில் வரும் பாடல் காட்சிகளும் சரி, பாடல் வரிகளும் சரி, இன்றைய சிம்புவின் பாத்ரூம் கற்பனையை மிஞ்சும் அளவிற்கு இருக்கும். உரிமைக்குரல் படத்தில் வரும் “மாங்கா திருடி திங்கிற பெண்ணே மாசம் எத்தனையோ?” என்கிற பாடலை குடும்பத்துடன் யாரும் பார்க்கமுடியாது. அந்த பாடலில் எம் .ஜி .ஆர், லதாவை பார்த்து,” மாங்கா” என்று விளிப்பது எந்த அர்த்தத்தில் என்று அனைவருக்கும் தெரியும். இதயக்கனி படத்தில் வரும் “இதழே இதழே தேன் வேண்டும்”,உலகம் சுற்றும் வாலிபன் படத்தில் வரும் அவள் ஒரு நவரச நாடகம்” போன்ற பல சினிமா பாடல்களை வரிசைப்படுத்திக் கொண்டே போகலாம்.

சக்கரவல்லி கிழங்கு மாமா சமைஞ்சது எப்படி?”

”சக்கரவல்லி கிழங்கு மாமா சமைஞ்சது எப்படி?” என்று கவிஞர் வாலி வெளிப்படையாக கேட்க ஆரம்பித்த பிறகு தான், பெண்ணிய அமைப்புகள் வெகுண்டெழுந்தன.. 90 களின் மத்தியில் வெளிவந்த இந்த பாடலுக்காக வாலிக்கு கடுமையான கண்டனங்கள் குவிந்தன. ஆனால்,வாலி 70 களின் தொடக்கத்திலேயே எம் ஜி ஆர் பாடல்களில் தனது வக்கிரத்தை அழகியல் தன்மையுடன் வெளிப்படுத்தியிருப்பார்.

எம் ஜி ஆர் பாடல்கள் மட்டுமல்ல, சிவாஜி, ரஜினி கமல் என அனைவரின் பாடல்களிலும் பெண்களை அநாகரிகமாக சித்தரித்து பல பாடல்கள் வெளிவந்துள்ளன. இதில் வாலி போன்ற கவிஞர்கள் முன்னோடி என்றாலும் மற்ற கவிஞர்களும் சளைத்தவர்கள் அல்ல. நாயகன் படத்தில் ஜனகராஜ் ஆடும் ஒரு பாடலில், ”காட்டுல மேட்டுல உழைப்பவன் நான், ஆடிட பாடிட வேண்டாமா?“ என்கிற வரி வரும். அதாவது பாட்டாளி வர்க்கம் தன் களைப்பை போக்கி கொள்ள பெண் இன்பம் தேவை என்கிற அர்த்தத்தில் அந்த பாடல் வரும். இது போன்ற பாடல்களை அயிட்டம் டான்ஸ் என்கிற பதத்தில் கூறுவார்கள்.

ஆனால், குறைந்த பட்சம் அந்த கால பாடல்களில் ஏதோ ஒரு அழகியல்தன்மை ஒளிந்திருந்தது. அழகியல் என்கிற பெயரில்தான் உடைமைசமுகத்தின் அனைத்து கூறுகளையும் பல படைப்பாளிகள் நியாயப்படுத்தினர். இலைமறை காயாக பெண் அந்தரங்களை பற்றி பேசினர். ஆனால், சிம்பு போன்ற நடிகர்களுக்கோ அழகியல் தன்மையும் இல்லை. நாகரிகமும் தெரியவில்லை. அதனால்தான் பச்சையாக வார்த்தைகளை இடுகின்றார்கள். அதைதான் சிம்பு “,வாலி போல பாட்டு எழுத எனக்குத் தெரியலையே “என்று வெளிப்படையாக ஒத்துக் கொள்கிறார்.

பெண் உடல் குறித்த ஆண் மொழி வாலியிலிருந்து சிம்பு வரை பொதுவாகவே இருந்திருக்கிறது.வெளிப்படுத்தும் விதத்தில் சிம்பு நான்காம் தரத்திலும் கேவலமாக அம்பலப்பட்டு நிற்கிறார்.

சிம்பு - தனுஸ் - கார்ப்பரேட் ஆணாதிக்க கலாச்சாரம்

உடைமைச் சமூக மனநிலையிலிருந்து கார்ப்பரேட் கலாச்சாரத்திற்கு இன்றைய தலைமுறை வந்து விட்டது. உடைமைச்சமூகத்தின் பல்வேறு ஆதிக்க கருத்தியல்கள் காலத்தின்போக்கில் அடித்துச் செல்லப்பட்டு கொண்டிருக்கிறது என்பது உண்மை. ஆனால், பெண் தன்னுடைய உடைமை என்கிற ஆணாதிக்க உளவியல், இன்றைய கார்ப்பரேட் உலகத்திலும் தொடர்கிறது. இன்னும் சொல்லப்போனால், இன்றைய கார்ப்பரேட் நுகர்வு கலாச்சாரத்திற்கு பெண்ணுடல் மிகப்பெரிய சந்தை. ஏற்கனவே திணிக்கப்பட்டிருக்கிற உடைமைச் சமூக பழமைவாத சிந்தனையும்,தற்போது இருக்கிற கார்ப்பரேட் ஆணாதிக்க வணிகமும் ஒன்றிணைந்த வடிவம்தான் தனுஸ், சிம்பு போன்ற நடிகர்கள்.

”ஒய் திஸ் கொலைவெறி", "அடிடா அவளை, கொல்றா அவளை,” போன்ற பாடல்களின் தொடர்ச்சிதான் சிம்புவின் பீப் சாங். இந்த வக்கிரம் பிடித்த பாடல்களெல்லாம் அதிக லைக்ஸ் பெற்றதே! இந்த நாகரிக தமிழ் சமூகம் கொண்டாடியதே! நமக்கு மட்டும் ஏன் இந்த அளவிற்கு கொந்தளிக்கிறார்கள் என்பதுதான் சிம்புவின் அப்பாவித்தனமான கேள்வி.

பொதுபுத்தியின் கோபம் நியாயம்தானா?

இன்று சிம்புவை தேசிய பாதுகாப்பு சட்டத்தில் கைது செய்ய வேண்டும் கேட்பவர்கள் அனைவரும் மன்னன் படத்தில் ரஜினிகாந்த், விஜயசாந்தியை கன்னத்தில்,” பளார், பளார்” என்று அறையும்போது கைதட்டி வரவேற்றவர்கள்தானே.

”இப்படித்தான் இருக்கவேண்டும் பொம்பள “பாடுற மாட்டை பாடி கறக்கனும்,ஆடுற மாட்டை ஆடி கறக்கனும்” போன்ற பெண்களின் ஆளுமை வளர்ச்சிக்கு தடைபோட்ட பாடல்களை வரவேற்று கொண்டாடிய கூட்டம்தானே.

பெண்ணை பாதுகாக்க வேண்டிய கடமை ஆணிற்கு இருக்கிறது என்று இந்த சமூகம் நம்பும்போது, பெண்ணை ஒடுக்குகிற உரிமையும் ஆணிற்கு உண்டு என்பதை புரிந்து கொள்ளவேண்டும். அதனால்தான் பெண்ணை அடக்கும் கதாநாயகர்களை இவர்கள் கொண்டாடுகிறார்கள். உடல்ரீதியாக அநாகரிகமான பாடல் வரிகள் எழுதும் போது கொதித்து எழுகிறார்கள். பெண்ணை அடிமைப்படுத்துவதை ஏற்றுக் கொள்கிற பொதுபுத்தி,பெண்ணை அநாகரிகமா சித்தரிக்கும்போது கோபப்படுவதின் பின்ணனி என்ன?.

பெண் உடல் பாதுகாக்கப்பட வேண்டியது, புனிதமானது என்கிற ஆணாதிக்க உளவியல்தான் காரணம். ஆகவே,பெண் விடுதலை என்பது பெண் உடலை பாதுகாப்பதோ, போற்றி பேணுவதோ அல்ல. அவள் உடல் என்னவாக இருக்க வேண்டும் என்கிற உரிமையை பெண் தீர்மானிப்பது.

ஆகவே,சிம்புவிற்கு எதிராக போராடுபவர்கள் பெண்ணிய அரசியலை கையில் எடுக்க வேண்டும். பெண்ணுடல் பாதுகாப்பு அரசியல் பேசுவது மீண்டும் ஆண் உலகத்திற்குள் தங்களை ஒப்படைப்பது போன்றது. இந்த அநாகரிக பாடல்களுக்கு காரணம் பழமைவாத ஆணாதிக்க கருத்தியலும்,கார்ப்பரேட் நுகர்வுகலாச்சாரத்தின் எல்லையற்ற பெண்ணுடல் சந்தையும்தான் என்பதை உணர வேண்டும். இந்த அரசியலை கையிலெடுப்பதுதான் இது போன்ற அநாகரிக பாடல்வரிகளுக்கு முற்றுபுள்ளி வைக்கும்.

சிம்பு அநாகரிகத்தின் தொடக்கமல்ல,இந்த சமூகமும், சினிமாவும், குடும்ப அமைப்பும் ஆண்டாண்டு காலமாக போதித்து வரும் ஆணாதிக்க அநாகரிகத்தின் தொடர்ச்சி என்பதை நாம் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

- ஜீவசகாப்தன்

sivaji mgr 600

நடராசன் அவர்களால் கீசக வதம் திரைப்படம் 1916ல் எடுக்கப் பட்டது. தமிழ்ப் புனைவுத் திரைப்படத்தின் தொடக்கம் அது. எனவே இந்த வருடம் தமிழ் சினிமாவின் நூற்றாண்டாகிறது.

கொண்டாடுவது என்பது சில புதிய விதைகளை விதைப்பது என்றே கருதுகிறோம்...

தமிழ்த் திரைப்படத் துறையில் விதைக்க விரும்பும் மாற்றங்கள்……………

1.தமிழக அமைச்சரவையில் கலை, இலக்கியம், நாடகம்,சினிமாவெக்கென்று தனி அமைச்சரவை, பண்பாட்டு அமைச்சர் என்று ஒருவர் உருவாக்கப் பட வேண்டும்,

2.தமிழக அரசின் கீழ் சினிமாவெக்கென்று சுயேட்சையாக, தன்னாட்சி அதிகாரத்துடன் சினிமா அகாடெமி சினிமா விற்பன்னர்களால் உருவாக்கப்பட வேண்டும். திரைப்படத் துறைக்கும், அரசுக்கும் இது இணைப்புப் பாலமாக விளங்க வேண்டும்.

3. அரசு விருதுகள், திரைப்பட விழாக்கள், சிறு திரைப்படங்களுக்கான மானியங்கள் இந்த சினிமா அகாடெமியின் கீழ் வர வேண்டும். குறும்படங்கள், ஆவணப்படங்கள், விளம்பரப்படங்கெளுக்கு விருதுகள் ஏற்படுத்தப் பட வேண்டும்.

4.அரசு திரைப்பட விருதுகள் அந்தந்த வருடத்திலேயே வழங்கப் பட வேண்டும், நடுவர்கள் சினிமா அகாடெமியின் திரைப்பட வல்லுநர்களாக இருக்க வேண்டும்.

5. ஒவ்வொரு வருடமும் அரசால் திரைப்பட விழாக்கள் வெவ்வேறு நகரங்களில் நடத்தப்பட வேண்டும்.

6.அனைத்து மாவட்டங்களிலும் பெரிய ஊர்களில் சிறிய திரையரங்குகள் கட்டப்பட வேண்டும். சிறிய பட்ஜெட் படங்கள் திரையிடுவதற்கும், திரைப்படச் சங்கச் செயல்பாடுகளுக்கும் இவை பயன் படுத்தப் படவேண்டும்.

7.சிறிய பட்ஜெட் படங்களுக்கான மானியம், வெறும் பணத்தை மட்டும் கணக்கில் கொள்ளாமல், புதிய வடிவம், மாற்றுச் சினிமாக்களுக்கு ஒதுக்கப் பட வேண்டும்.

8. தமிழகத்தில் முதலில் திரைப்படம் திரையிடப்பட்ட விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால் சினிமா அருங்காட்சியமாக மாற்றப் பட வேண்டும்.

9. அகாடெமியின் கீழ் அரசு திரைப்பட ஆவணக் காப்பகம் உருவாக்கப் பட வேண்டும். ”சாமிக் கண்ணு வின்செண்ட்” ஆவணக் காப்பகத்தின் செயல் பாடுகள் சில… விக்டோரியா பப்ளிக் ஹால் சினிமா அருங்காட்சியகத்தில் உருவாக்கப் பட வேண்டியவை…

அ. ஒரு கலை வடிவமாகவும் அதே நேரத்தில் ஒரு தொழிற்துறையாகவும் இருக்கும் சலனத் திரைப்படத்தின் வரலாறு மற்றும் வளர் நிலைகளைத் தொகுக்கும்.
ஆ. தமிழ்த் திரைப்படங்கள் பற்றிய முழுமையான புள்ளிவிவரங்களை வரிசைப்படியும் வகைப்பாட்டின் அடிப்படையிலும் ஆவணப்படுத்தும்.
இ. தமிழ்த் திரைப்பட வரலாற்றின் தடயங்களைத் தேடிக் கண்டடைந்து ஒழுங்கமைத்து,பாதுகாக்கும்.
ஈ. தமிழ்த் திரைப்படங்கள் மீதான ஆய்வுகளை ஒழுங்கமைத்து, ஊக்கப்படுத்தும் மற்றும் வழிகாட்டும்.
உ. தமிழ்த் திரைப்படங்களின், இயக்குநர்கள், மற்றும் தொழிற்நுட்பக்கலைஞர்களின் வாழ்க்கை வரலாற்றை ஒலி-ஒளி ஆவணங்களாக உருவாக்கி பாதுகாக்கும்.
ஊ. புகைப்படங்கள் திரைப்படத்தின் நெகட்டிவ்கள், பிரிண்டுகள், பாட்டுப்புத்தகங்கள், படத்தின் முழுக் கதைக்கான திரைக்கதை எழுத்துக்கள், அழைப்பிதழ்கள், சுவரொட்டிகள் அனைத்தும் சேகரிக்கப்பட்டு டிஜிட்டல்முறையில் தொகுக்கப்பட்டு காட்சிப்படுத்தப்படும்.
எ. சினிமா நூலகம் அமைத்து தமிழ் மற்றும் உலக திரைப்படம் தொடர்பான நூல்கள் அனைத்தும் சேர்க்கப்படும்.
ஏ. ஆராய்ச்சி மாணவர்கள் விரும்பும் படத்தைப் பார்ப்பதற்கு சிறிய காட்சிக்கூடம் கொண்டிருக்கும்.
ஒ.மக்கள் விரும்பும் படங்களைப் பார்ப்பதற்கு சிறிய திரைப்படங்கள் உருவாக்கப் படவேண்டும்.

10.பிலிம் நியூஸ் ஆனந்தன் போன்ற தனிப்பட்ட ஆவண சேகரிப்பாளர்களின் சேகரிப்புகள் அவர்கள் பெயரிலேயே காட்சிப் படுத்தப் பட வேண்டும்.

11. திரைப்படக் கலை,குறிப்பாக உயர் நிலைப்பள்ளிகளிலேயே கட்டாயப் பாடத் திட்டமாக கொண்டு வரப் பட வேண்டும்,

இவை யாவும் செயல் படுத்தப் படும் போதே உண்மையான நூற்றாண்டு விழாக் கொண்டாட்டம் தொடங்குகிறது எனலாம். 

- ஆர்.ஆர்.சீனிவாசன்

 சமீபத்தில் சிம்பு-அனிருத் கூட்டணியில் உருவாகி தமிழகத்தின் பட்டி தொட்டியெல்லாம் பட்டையைக் கிளப்பிக் கொண்டிருக்கும் ‘தத்துவப் பாடல்’ - “என்னா புண்டைக்கு லவ் பண்றோம்…….” என்ற பாடல். தமிழகமெங்கும் இந்தப் பாடலுக்கு எதிராக பல்வேறு அமைப்புகள் போராட்டங்களை நடத்திக் கொண்டு இருக்கின்றன. சிம்புவையும், அனிருத்தையும் கைது செய்ய வேண்டும் என்று வழக்குகள் தொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. ஆனால் இதுவரை அந்த நாயை நம்ம காவல்துறை கைது செய்யவில்லை. வழக்கம் போல பாதுகாப்பு வழங்கிக் கொண்டு இருக்கின்றது. இந்தப் பிரச்சினை பெரிய அளவிற்கு விஸ்வரூபம் எடுத்த பிறகே நாம் இந்தப் பாடலைக் கேட்க நேர்ந்தது. ஆனால் இந்தப் பாடல் உண்மையிலேயே எனக்கு எந்த வித அதிர்ச்சியும் கொடுக்கவில்லை. காரணம் இதைவிட பல கேவலமான பாடல்களை நாம் பல ஆண்டுகளாக கேட்டு வந்திருக்கின்றோம் என்பதால் தான்.

 simbu 320பெண்களின் உடலை பாலியல் வக்கிரத்துடன் வர்ணிக்கும் பல திரையிசைப் பாடல்கள் தமிழ்த்திரை உலகில் குவிந்து கிடக்கின்றன. கண்ணதாசனில் தொடங்கி வாலி, வைரமுத்து, யுகபாரதி, பா.விஜய், நா.முத்துக்குமார் என ஒரு பெரிய பட்டாளமே இப்படி ஆபாசாமாக பாட்டு எழுதுவதற்கு என்றே இருக்கின்றது. இவர்களின் வேலை அரிப்பெடுத்த இயக்குனர்களுக்கும், கலா ரசிகர்களுக்கும் காசு வாங்கிக் கொண்டு சொறிந்து விடுவதுதான். காசு கொடுத்தால் கூந்தலில் ஆரம்பித்து அல்குல் வரை அங்கம் அங்கமாக கவிதையால் அர்ச்சனை செய்துவிடுவார்கள். அப்படி செய்வதில் செத்துப்போன வாலியும், சாகாமல் இன்னும் கலைச்சேவை புரிந்து கொண்டிருக்கும் வைரமுத்துவும் தனித்துவமானவர்கள். இன்றைய போர்னோகிராபி எழுத்தாளர்களுக்கு எல்லாம் இவர்கள் தான் வழிகாட்டி. நா.முத்துகுமார் கூட ஒரு பாடலில் “வாலிபோலத்தான் பாட்டெழுத எனக்குத் தெரியலையே” என்று புலம்பி இருப்பார். அப்படி மற்றவர்கள் பார்த்து பொறாமைப்படும் அளவிற்கு பல கவித்துவமான வரிகளை இந்தத் தமிழ்ச்சமூகத்திற்கு விட்டுச் சென்றவர் ‘வாலிபக்’ கவிஞர் வாலி அவர்கள். அந்த சாக வரம் பெற்ற சில பாடல் வரிகளை நீங்களே கொஞ்சம் பருங்கள்:

 “ அடி பூத்து நிக்கிற பாப்பா, உன்னை பொண்ணு கேட்டா தப்பா, ஒன்னை நெனச்சுப் படுத்திருந்தேன் கிழிஞ்சு போச்சு ஜிப்பா” , “உட்டாலக்கடி செவத்த தோலுதான் உத்துப் பார்த்தா உள்ள தெரியும் நாயுடு ஹாலுதான்”, “கதவச் சாத்து கதவச் சாத்து மாமா, நான் கன்னிகழிய வேணுமையா ஆமா, கன்னி நான் கழிஞ்சிதான் தாலிய நீ கட்ட வேணும்…..”, ”பதினெட்டு வயது இளமொட்டு மனது…..”, “எப்படி எப்படி சமஞ்சது எப்படி….” - இது போன்ற பல சமூக சீர்திருத்தக் கருத்துக்களை தமிழ் இளைஞர்களுக்காக விட்டுச் சென்றவர் வாலி அவர்கள். அவரது புகழை இன்று வரையிலும் பலர் பாடுவதற்கு அவரது மேற்கூறிய அமர கவிதைகள் தான் காரணம்.

 அடுத்து தமிழ்த்திரை உலகில் பிரசவ வலியுடன் கவிதகளை எழுதும் ஒரே கவிஞன் வைரமுத்து அவர்கள் தான். அவர் பெத்துப் போட்ட சில ஆபாசக் குழந்தைகளைப் பாருங்கள்.

 “ஏய்…..மசாலா…. அரைக்கிற மைனா, ஒம் மத்தாளம் என்ன விலை”. “கண்ணா என் சேலக்குள்ள கட்டெறும்பு புகுந்துடுச்சு…..எதுக்கு?”, “இடுப்பு அடிக்கடி துடிக்குது, லவுக்கு எதுக்கடி வெடிக்குது”, “மாங்கா மாங்கா ரெண்டு மாங்கா, மார்க்கெட்டு போகாத குண்டு மாங்கா”, “ சுட்ட பால் போல தேகம் தான்டி உனக்கு அதில் பாலாடை மட்டும் கொஞ்சம் விலக்கு” - இந்த ரெண்டு இலக்கிய கேடிகளின் பாடல்களை எடுத்துப் பார்த்தால் இவர்களை விட மட்டமான போர்னோகிராபி எழுத்தாளர்களே எங்கும் இல்லை என ஒத்துக் கொள்வீர்கள். இப்படி எல்லாம் பாட்டெழுதிய வைரமுத்து “பாடலாசிரியர்கள் தங்களுக்குத் தாங்களே சுய தணிக்கை செய்து கொள்ள வேண்டும்” என்று ஊருக்கு உபதேசம் சொன்னால் அவரை எந்தச் செருப்பால் அடிப்பது? “ரெண்டுல நீ ஒண்ணத் தொடு மாமா, இந்தப் பொண்ணுகிட்ட வெட்கப்படலாமா?” என்று பாட்டெழுதிய கங்கை அமரன் இன்று சிம்புவுக்கு புத்தி சொன்னால் அவரது முகத்தில் காறித் துப்பலாமா? கூடாதா?

 சினிமா துறையில் சமூக அக்கறையுடன் படம் எடுப்பவர்களையும், பாடல் எழுதுபவர்களையும் விரல்விட்டு எண்ணிவிடலாம். ஆனால் இவர்களை தயாரிப்பாளர்கள் ஒரு பொருட்டாகவே மதிப்பது கிடையாது. அவர்களைப் பொருத்தவரை சினிமா என்பது ரசிகனை திரைஅரங்கத்திற்கு வரவழைத்து அவனது வக்கிரங்களுக்குத் தீனிபோட்டு அவனிடம் இருந்து பணம் வசூலிக்கும் ஒரு தொழில் அவ்வளவுதான். உங்களுக்குத் திறமையிருந்தால் நீங்கள் எழுதும் கதையில் அயிட்டம் சாங்குகள், சண்டைக்காட்சிகள், இரட்டை அர்த்த கமெடி வசனங்கள், பொறுக்கி நாயகர்களின் பஞ்சு டைலாக்குகள், இவைகளுக்கு மத்தியில் ஒரு மெசேஜ் சொல்லி உங்களை சமூக அக்கறை நிறைந்த இயக்குனர்களாக காட்டிக் கொள்ளலாம். இதுதான் இன்று தமிழ்த் திரை உலகம் உள்ள நிலை. இயக்குனர்களுக்கே இந்த நிலை என்றால் பாடல் ஆசிரியனின் நிலை சொல்லித் தெரிய வேண்டியதில்லை.

 சினிமா என்பது சமுக அவலங்களைப் படம் பிடித்துக் காட்டும் ஒரு சிறந்த சாதனம் என்ற நிலை மாறி, சினிமா என்பது சமூக அவலங்களை ஏற்படுத்தும் பேரழிவு ஆயுதமாக உருமாறி இருக்கின்றது. ரஜினி, கமல், விஜய், அஜித், சூர்யா, தனுஷ், சிம்பு என அனைத்து வக்கிரம் பிடித்த கழிசடைகளின் பின்னால் தமிழக இளைஞர்கள் அணிதிரண்டு தங்களுக்குள் அடித்துக் கொண்டும் உதைத்துக் கொண்டும் திரிகின்றார்கள். தாங்கள் விரும்பும் நாயகர்களின் படம் வெற்றிபெற காவடி தூக்குவது, அலகு குத்துவது, மண்சோறு திண்பது, கட்அவுட்டர்களுக்குப் பால் அபிசேகம், பீர் அபிசேகம் செய்வது என தமிழக இளைஞர்களை எல்லாம் மட்டமான அரசியலற்ற பேர்வழிகளாக மாற்றி வைத்துள்ளனர்.

 இந்தக் கழிசடைகள் திரையில் எடுத்து வைக்கும் வாந்திகளைத் தின்றுதான் பல இளைஞர்கள் தங்களுடைய பொழுதைக் கழிக்கின்றார்கள். இப்படி தங்களின் அடிமைகளாய் உள்ள அந்த அரசியல் அற்ற அற்ப பிறவிகளைத் தொடர்ந்து தன்னுடைய ரசிகனாகவே இருத்தி வைத்திருக்க இந்தக் கழிசடைகள் கண்டுபிடித்த உத்திதான் அயிட்டம் சாங். எதாவது ஒரு மார்கெட் போன மானங்கெட்ட நாயகியை அழைத்துவந்து அவளை ஜட்டி, பிராவுடன் திரையில் ஆடவிட்டு அவளை நாயகன் வெறிபிடித்த சொறிநாயாக பிராண்டுவான். இதைத் திரையில் வாய் பிளந்து பார்க்கும் ரசிகன் ‘டே நம்ம தலய அடிச்சிக்க எவன்டா இருக்கான்’ என்று சவால் விடுவான். அப்புறம் என்ன படம் பாக்ஸ் ஆபீஸ் ஹிட்டுதான். இப்படிதான் பல போர்னோகிராபி நடிகர்கள் தங்களின் வாழ்க்கையை சினிமாவில் ஓட்டிக்கொண்டு இருக்கின்றார்கள்.

 இந்த நாய்களுக்கு அயிட்டம் சாங் எழுதி கொடுத்துத் தன்னுடைய மானங்கெட்ட உயிரை வளர்ப்பவன்தான் சினிமா பாடலாசிரியன். சிம்பு போன்ற சில்லரைகளோ ‘ஆபாசமாக பாட்டெழுத எதற்கு அடுத்தவனுக்கு லட்சக்கணக்கில் பணம் தர வேண்டும், தானே ஒரு தரங்கெட்ட தறுதலையாக இருக்கும்போது’ என்று நினைத்து பேனாவை எடுத்து கடகட வென்று எழுதி விடுகின்றார்கள். ஏன்டா இப்படி எழுதின என்று கேட்டால் அப்படித்தான் எழுதுவேன், பாடுவேன் அது என்னுடைய தனிப்பட்ட விருப்பம் என்று சொல்கின்றான் இந்தப் புறம்போக்கு.

 இதுபோன்ற பாலியல் வக்கிரம் பிடித்த பொறுக்கிகள் ஒருநாளும் தங்களுடைய தவறுகளுக்காக வருந்த மாட்டார்கள். பல கோடிகளை சம்பளமாகப் பெறும் இந்த நாய்கள் சென்னையில் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்குக் கொடுத்தது எவ்வளவு என்று நமக்குத் தெரியும். என் ஒரு துளி வியர்வைக்கு ஒரு பவுன் தங்கக்காசு கொடுத்தது தமிழ் அல்லவா? என்று பாடிய ஒரு கிழட்டு நாயகன் வெறும் 10 லட்சம் மட்டுமே கொடுத்தது உங்களுக்குத் தெரியுமா? இவனுக்காகவா நீங்கள் மொட்டை போட்டீர்கள், இவனுக்காவா நீங்கள் அக்கினி சட்டி தூக்கினீர்கள். இந்த கருமம் பிடித்தவனையா அரசியலுக்கு வர வேண்டும் என்று அடம்பிடிக்கின்றீர்கள். அட, பாவப்பட்ட ரசிகர்களே!

 சென்னை மக்களுக்காக தமிழகமே நிதி கொடுத்து உதவியபோது பல பாலியல் வக்கிரம் பிடித்த படங்களில் நடித்து பல நாயகிகளுக்கு உதட்டோடு உதடு முத்தம் கொடுத்து உலக நாயகன் பட்டம் வாங்கிய கருத்துச் சொல்லி, கொடுத்தது வெறும் 15 லட்சம்தான் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?

 இவர்கள் எல்லாம் எதற்காக படம் நடிக்க வருகின்றார்கள், எதற்காக இயக்குநர் ஆக வருகின்றார்கள், எதற்காக பாடல் எழுத வருகின்றார்கள், எதற்காக படம் தயாரிக்க வருகின்றார்கள். உங்களது சமூக சிந்தனையை வளர்க்கவா?,உங்களது அறியாமையைப் போக்கி உங்களைப் பகுத்தறிவாதிகளாக மாற்றவா?,சமூக அவலங்களைச் சுட்டிக்காட்டி உங்களை அரசியல்மயப்படுத்தவா? எதற்காக இவர்கள் வருகின்றார்கள். நீங்கள் என்றாவது அவர்களைப் பார்த்து உங்களது கொள்கை என்ன என்று கேட்டிருக்கின்றீர்களா?, கேட்டிருந்தால் வாலி, வைரமுத்து, சிம்பு, ரஜினி, கமல், அஜித், விஜய், தனுஷ், எஸ்.ஜே. சூர்யா போன்ற மாமா பயல்கள் எல்லாம் சினிமாவுக்குள் வந்திருப்பார்களா?

 இந்தச் சினிமா கழிசடைகளைத் தங்களுடைய வழிகாட்டியாக ஏற்றுள்ள என் அன்பு தமிழ் மக்களே, இனியாவது உங்களை திருத்திக் கொள்ளுங்கள். இல்லை எங்களுக்கு எல்லாமே எங்க சூப்பர் ஸ்டார்தான், உலக நாயகன் தான், லிட்டில் சூப்பர் ஸ்டார்தான், இளைய தளபதிதான், சியான் தான், புரட்சித்திலகம் தான் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தீர்கள் எனில் நாளை உங்களது அக்காவோ, தங்கையோ ரோட்டில் நடந்துபோகும் போது “என்னா புண்டைக்கு லவ் பண்றோம்” என்று சிம்புவின் தம்பிகள் பாடுவார்கள் அதையும் நீங்கள் சூடு சுரணையே இல்லாமல் கடந்துபோகும் நிலை வரும். ஜாக்கிரதை!.

- செ.கார்கி