kaattaaru jun17

பித்தம் தலைக்கேரிய சில பைத்தியக்காரர்கள் இட்டுக்கட்டி கட்டிவிட்ட கட்டுக்கதை வட  மாவட்டங்களில் தொடங்கி தென் மாவட்டங்கள் வழியாக மேற்கு மாவட்டங்களிலுள்ள ஒருசில தலித் இளைஞர்களைக் குழப்பிக் கொண்டுள்ளது.           

முன்னுக்குப்பின் முரணான செய்திகளை உண்மைபோல் போல் ஜோடித்து மக்களைக் குழப்புவதில் கைதேர்ந்தவரான பெங்களுர் குணா என்பவர்,  பாட்டாளி மக்கள் கட்சிக்காக எழுதிய ஒரு கட்டுரையை ‘திராவிடத்தால் வீழ்ந்தோம்’ என்ற தலைப்பில் புத்தகமாக அச்சிட்டு வெளியிட்டார்.

அதிலுள்ள உண்மைக்குப்புறம்பான செய்திகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு பாட்டாளி மக்கள் கட்சிக்கு நேர் எதிரானவர் என்று  தன்னைக் காட்டிக்கொண்ட விடுதலைச் சிறுத்தைகள்கட்சியின் பொதுச்செயலாளர் தோழர் இரவிக்குமார் அவர்கள், பெரியார் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களின் தலைவர் எனத் தொடங்கி வைத்த  கோயபல்ஸ் பிரச்சாரம் வட தென் மாவட்டங்களில் எடுபடாத நிலையில் தற்போது மேற்கு மாவட்டங்களைக் குறி வைத்து நகர்ந்துள்ளது.

1957 ல் ஜாதி வெறியர்களால் தோழர் இம்மானுவேல்சேகரன் வெட்டிப்படுகொலை செய்யப் பட்டபோது ஓட்டு வங்கி அரசியலை மனதில் வைத்து, தி.மு.க, கம்யூனிஸ்ட் உட்பட அனைத்துத் தலைவர்களும் வாய்மூடி மெளனமாக இருந்தபோது,  தோழர் இம்மானுவேல்சேகரன் படுகொலையை வன்மையாகக் கண்டித்து விடுதலையில் எழுதியதோடு மட்டுமல்லாமல், தோழர் இம்மானுவேல்சேகரன் அவர்களின் மனைவி, மகளிடம் பேட்டி எடுத்து விடுதலையில் செய்தி வெளியிட்டுத் தனது ஆதரவினைத் தெரிவித்தார்.

தோழர் இம்மானுவேல்சேகரன் படுகொலையைத் தொடர்ந்து ஏற்பட்ட கலவரத்தைக் கட்டுப்படுத்த கடுமையான நடவடிக்கை தேவை என விடுதலையில் எழுதியதைத் தொடர்ந்து அன்றைய முதல்வர் பச்சை தமிழர் காமராஜர் எடுத்த நடடிவடிக்கையின் காரணமாக, கலவரத்தில் ஈடுபட்ட சில பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டு கலவரம் கட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்டது.

தோழர் இம்மானுவேல்சேகரன் படுகொலைக்குக் காரணமான முத்துராமலிங்கம்  முதல் குற்றவாளியாகச் சேர்க்கப்பட்டுத் தண்டிக்கப்பட்டதற்குக் காரணமாகப் பெரியார் இருந்தார் என்ற காரணத்திற்காக, தலைவர் பெரியார் இறந்தபோது, தென்மாவட்டங்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட சமுதாயத்தைச் சார்ந்தவர்கள் இனிப்பு வழங்கிக் கொண்டாடினார்கள் என்ற செய்தி பெரியார் பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கு மட்டுமான தலைவர் அல்ல என்பதைக் கூறுகிறது.

தமிழகத்தில் சுப்பராயன் தலைமையிலான அமைச்சரவையில் தாழ்த்தப்பட்டவர் களுக்கு ஒரே ஒரு பிரதிநிதி மட்டும் ஒதுக்கியதை மிகவும் கடுமையாக எதிர்த்துக் கண்டித்து அறிக்கைவிட்டுப் போராடியவர் தோழர் பெரியார்.

1930 ல் நீதிக்கட்சி காலத்திலேயே இந்துசமய அறநிலையத்துறையில், தாழ்த்தப் பட்டவரையும் உறுப்பினராகச் சேர்க்க வைத்தவர் தோழர் பெரியார்.

தமிழகத்தில் பெரியார் காங்கிரஸ் தலைவராக இருந்தபோது அக்கட்சியின் சார்பாக சேரியில் வெட்டப்பட்ட குடிநீர் கிணற்றை திறந்து வைத்துப்பேசிய போது பெரியார், “இந்தக் கிணற்றில் தண்ணீர் எடுத்து குடித்து உயிர்வாழ்வதைவிட பொதுக்கிணற்றில் தண்ணீர் எடுக்கும் போராட்டத்தில் உயிர்விடுவது மேலானது” என்று தாழ்த்தப்பட்ட வர்களைப் பார்த்து உரிமைக்குரல் எழுப்பினார்.

கலைஞர் அவர்கள் குடிசைமாற்றுவாரியத்தின் மூலம் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு அடுக்குமாடித் திட்டம் அறிவித்தபோது, அந்தத் திட்டத்தினால் அம்மக்களை சேரி போன்று ஒதுக்கி வைக்காமல் அனைவரும் வாழும் ஊருக்குள் வீடுகளை அமைத்துத்தர வேண்டும் என்று அறிக்கைவிட்டு அதன் பயனாய் மதுரை, சென்னை போன்ற பெருநகரங்களில் நகரின் மையப்பகுதியில் வாழ வைத்தவர் பெரியார்.

ஈரோடு நகரசபைத் தலைவராக இருந்த தோழர் பெரியார், இந்தியாவிலேயே முதன்முறையாக மேல்நிலைத் தண்ணீர் தொட்டி அமைத்து குடிநீர் வழங்கும் முறையை அமல்படுத்தியபோது, பலத்த எதிர்ப்பிற்கிடையில் சேரி மக்களும் பொதுக்குழாயில் தண்ணீர் பிடிக்கும் உரிமையை வழங்கியவர்.

இதுபோன்ற ஆயிரக்கணக்கான சான்றுகளை அடிக்கிக்கோண்டே போகலாம் சரி பெரியாரைக் கொச்சைப்படுத்துகின்ற தலித் அறிவு ஜுவிகள் அம்பேத்காாையாவது படமாகப் பார்க்காமல் பாடமாக முழுமையாக உள்வாங்கியிருக்கின்றார்களா? என்று பார்ப்போம்.

சில தலித் அமைப்புத் தலைவர்களின் இந்துமத ஆதரவுப் போக்கு

தோழர் பெரியாரைப்போலவே அனைத்துத்தரப்பு மக்களும் எல்லா உரிமைகளும் பெற்று அனைவரும் சமமாக வாழவேண்டும் என்று அரும்பாடுபட்ட தலைவர்  தோழர் அம்பேத்கர் . பார்ப்பனர்களைத் தவிர வேறுயாரும் சமஸ்கிருதம் படிக்கக் கூடாது என்ற மனுதர்ம விதியை மீறி முறைப்படி சமஸ்கிருதம் கற்றவர். அதனால் வேத புராணங்களை அலசி ஆராய்ந்ததில் அவை அனைத்தும்  இந்து மதத்தின் பேரால் ஜாதி சனாதனத்தைக் காப்பாற்றச் செய்யப்பட்ட சூழ்ச்சிகளே என்பதை உணர்ந்த அம்பேத்கர், “நான் இந்துவாகப்  பிறந்தது என் குற்றமல்ல; ஆனால் இந்து வாகச் சாகமாட்டேன்” என்று சூளுரைத்து பத்து இலட்சம் மக்களைத் திரட்டி இந்து மதத்திலிருந்து வெளியேறி புத்த மதத்தைத் தழுவினார்.

அப்போது  பிரம்மா, சிவன், விஷ்ணு, விநாயகன் போன்ற இந்துக் கடவுள்களை வணங்க மாட்டேன். இந்து மதம் கற்பித்துள்ள சாஸ்த்திர சடங்குகளைக் கடைபிடிக்கமாட்டேன் என்பது போன்ற உறுதிமொழிகளை அவர் முன்மொழிய பத்து இலட்சம் மக்கள் வழிமொழிந்து இந்து மததிலிருந்து வெளியேறினார்கள்.

அதுமட்டுமல்லாது சாதியை ஒழிக்க வழி என்ற நூலில் சாஸ்திரங்கள் புனிதம், சடங்குகள் புனிதம், கடவுள் தன்மை புனிதம் என்ற நம்பிக்கை இருக்கும்வரை சாதியை ஒழிக்க முடியாது. அந்த நம்பிக்கைகளிலிருந்து மக்களை வெளிக் கொணராமல் சாதியை ஒழிக்கவே முடியாது என்று சாதி ஒழிப்புக்குச் சரியான தீர்வுச் சொல்லி இவற்றுக்கெல்லாம் ஒட்டுமொத்த காரணகர்த்தாவான  இந்து மதத்தை ஒழிக்காமல் சாதியை ஒழிக்க முடியாது, என்பதைத் தன் வாழ்நாள் கடைமையாகக் கொண்டிருந்தவர் தோழர் அம்பேத்கர்.

  • தோழர் அம்பேத்கரைப் பின்பற்றுவதாகச் சொல்லிக்கொள்ளும் தலித் அறிவு ஜுவிகள் தலித் மக்களை இழிவுபடுத்தும் இந்து மதத்திலிருந்து அவர்களை விடுவிக்க என்ன செய்தார்கள்?

  • சேரிகளில் தனியாக, மாரியம்மன், காளியம்மன், சாம்பசிவன், மதுரைவீரன், காத்து, கருப்புகளுக்கு விழாக் கொண்டாட வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தும் தலித் அமைப்புத் தலைவர் யார்?

  • மாரியம்மன், காளியம்மன், முத்தாலம்மன், திருவிழாக்களில் அறியாமையில் அந்தத் தொண்டர்கள் தோழர் அம்பேத்கர் படம் போட்டு வைக்கின்ற ப்ளக்ஸ் போர்டுகள் தவறென்று அந்தத் தொண்டர்களுக்கு அறிவுரை கூறிய தலைவர்கள் யார்?

  • குலதெய்வக்கோவிலில் மொட்டை அடித்தல், கிராமக் கோவில் விழாக்களில், தனியாகப் பொங்கல் வைத்தல், நாட்டார் தெய்வக் கோவில் விழாக்களில் அடிமை வேலைகளைச் செய்தல், நுழையவே அனுமதிக்காத தெய்வங்களைத் தூக்கி எறிய அறிவுறுத்ததல் போன்றவற்றைச் செய்யும் தலித் அமைப்புத் தலைவர்கள் யார்?

  • காதணிவிழாக்கள், பூப்புனித நீராட்டு விழாக்களான இந்துமதச் சடங்குகளைத் தலைமை தாங்கி நடத்தி வைக்காத தலித் அமைப்புத் தலைவர்கள் யார்?

  • இறந்த பிறகும் தனிச்சுடுகாட்டில் புதைக்கப்படும் அவலத்தை எதிர்த்துக் குரல்கொடுக்காமல், அந்தத் தனிச்சுடுகாட்டிலும், இறப்புச் சடங்குகளைத் தவறாமல் பின்பற்றுபவர்களைத் தடுத்த, அறிவுரை கூறிய தலைவர்கள் யார்?

  • மாட்டிறைச்சித் தடைக்கு எதிராக, மாடறுக்கும் போராட்டம் என்று அறிவித்தாலும், அதையும் மதுரைவீரன் கோவிலில் படையலிடும் போராட்டமாக நடத்துகிறார்கள். மதுரைவீரனோ, குதிரைவீரனோ, அய்யனாரோ, கருப்புச்சாமியோ....இந்த சில்லறைத் தெய்வங்களின் கோவில்களில் படையல் போடுவதை நிறுத்தும் வரை தலித்து களுக்கு விடிவு ஏது? இதை அறிவுறுத்தும் தலைவர்கள் யார்?

  • திருமண நேரங்களில் ஜாதகம், ஜோசியம், நல்லநாள், நல்லநேரம், ஜாதி அடிப்படை யிலான தாலிவகை, பட்டுச்சோலை, பட்டு வேட்டி, தலித்களுக்குள்ளேயே அவரவர் களுக்குரிய உட்பிரிவு என்று பார்க்க வேண்டாம் என்று அறிவுறுத்தும் தலித் அமைப்புத் தலைவர் யார்?

  • இந்த மூடத்தனமான சடங்குகளிலிருந்து இவையெல்லாம் புனிதம் என்ற நம்பிக்கையிலிருந்து இம்மக்களை மீட்டெடுத்த தலைவர்கள் எத்தனைபேர்? சாதிகளை அப்பட்டமாகக் காப்பாற்றும் இந்து மதப் பண்டிகைகள் கொண்டாடாத தலித் அறிவு ஜீவிகள் எத்தனைபேர்?

அம்பேத்கர் பிறந்த நாட்களில் முளைப்பரி எடுப்பது, பால்குடம் எடுப்பது, இம்மானுவேல் சேகரன் குருபூஜையில்முளைப்பாரி எடுப்பது, மொட்டை அடிப்பது, பால்குடம் எடுப்பது போன்ற அசிங்ககங்களும் அரங்கேறிக்கொண்டுதான் உள்ளன. இந்தச் செயல்களை எந்த தலித் தலைவர்களும் கண்டித்ததாக ஒரு பெட்டிச் செய்தியைக்கூடக் காண முடிவதில்லை. குறைந்தபட்சம் இந்த அறிவுஜுவிகள்  அம்பேத்கரின் சாதியை ஒழிக்க வழி  என்ற  நூலை  வாசித்திருப்பார்களா என்பதும் அய்யமே.

நாள்தோறும் தீண்டாமைக் கொடுமைகளை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கும் சாதாரண மக்களின் வேதனை என்னவென்றே உணராமல் குளு குளு அறைகளில் அமர்ந்து கொண்டு, பதவி சுகத்திற்காக இந்துத்துவ அமைப்புகளோடு கைகோர்த்துக்கொண்டு, “நாங்கள் தலித்துகள் அல்ல; எங்களை பட்டியலினப் பட்டியலினத்திலிருந்து  வெளியேற்றிவிடுங்கள், நாங்கள் தேவேந்திரரர்கள்” என்று கூறுவதைக் கேட்கும் போது 16 - வயதினிலே படத்தின் காட்சி ஒன்று நினைவுக்கு வருகிறது.

சப்பாணியாக அறிமுகமான நடிகருக்கு கோபாலகிருஷ்ணன் என்று பெயர் சொல்லி அழைக்கச்  சொல்லி கதாநாயகி சொல்லிக்கொடுக்க -  அடுத்த காட்சியில் உன்னை எல்லோரும் கோபாலக் கிருஷ்ணன் என்றுதானே அழைக்கிறார்கள் எனக் கதாநாயகி கேட்க  எவங்கூப்பிடுறான் எல்லாப் பசங்களும் சப்பாணின்னுதான் கூப்பிடுறான் என்று கதாநாயகன் சொல்ல - இனிமேல் உன்னை சப்பாணின்னு எவனாச்சும் கூப்பிட்டா... சப்புன்னு அறஞ்சிடு... என்று சொல்ல, அப்படி ஒருவன் அழைக்க சப்புன்னு அறைந்த கதைதான் நினைவுக்கு வருகிறது.

உடுமலையில் சங்கர் படுகொலை செய்யப்ட்டது அவர் பள்ளர் என்று கள்ளர் நினைத்த ஜாதி வெறிதான். அங்கு சங்கர் கள்ளர்களுக்குத் தேவேந்திரராகத் தெரியவில்லை. திருச்செங்கோட்டில் கோகுல்ராஜ் தலை கொய்யப்பட்டதும் கோகுல்ராஜ் அங்கிருந்த கவுண்டருக்கு பறையர் என்றுதான் தெரிந்தது. தருமபுரியில் கொன்று தண்டாவளாத்தில் வீசப்பட்ட இளவரசனை அந்கிருந்த வன்னியர் பறையர் என்று பாவித்ததால் படுகொலை செய்யப்பட்டார்.

நீங்கள் என்னதான் தேவேந்திரர், அருந்ததியர் என்று மாற்றிக் கொண்டாலும் நடைமுறையில் ஏதுமறியா அப்பாவி மக்கள் பள்ளர், பறையர், சக்கிலியராகத்தான் நடத்தப்படுகிறார்கள். அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்கும்போதுதான் நாம் தாழ்ந்து கிடக்கிறோம் என்ற உணர்ச்சி வருகிறது அதற்கெதிராகப் போராடவேண்டும் என்ற எழுச்சி வருகிறது.

சப்பாணி என்றதும் சப்புன்னு அறைந்த அந்தக் கதாநாயகனின் மனநிலை வருகிறது. சில தலைவர்கள், சுகபோக அரசியல் இலாபத்திற்காக, இந்துத்துவப் பாசிச சக்திகளோடு கைகோர்த்துக் கொண்டு, அப்பாவி  தலித் மக்களின் வாழ்க்கையைச் சிதைத்து வருகிறார்கள். வடநாட்டைப்போல் தாழ்ந்து கிடக்கும் மக்களை இந்துக்கள் என்ற மாய வார்த்தைகளில் மயக்கி தாழ்ந்து கிடப்பதைச் சுகமாக நினைத்துக் கொண்டு நாள்தோறும் சித்ரவதைகளுக்கு ஆளாகிச் செத்துச் செத்துப் பிழைக்கும் இராமராஜ்திற்கு இம்மக்களை இட்டுச் சென்று விடாதீர்கள்.

பிற்படுத்தப்பட்டவர்களுக்கும் உழைத்த தலைவர்

பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களிடையே மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறுபட்டகோணங்களைக் கண்ட அம்பேத்கர் பிற்படுத்தப்பட்ட தன்மையை அறிந்தகொள்ள ஒரு ஆணையம் தேவை என்பதை உணர்ந்தார். எனவே தேசிய பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஆணையம் அமைக்க வேண்டும் என பிரதமர் நேருவிடம் கோரிக்கை வைத்தார்.

அந்த ஆணையம் அமைக்கப்படக்கூடாது என்று பார்ப்பனர்கள் முடிவு செய்து உள்துறை அமைச்சர் படேல் மூலமாக,  பிரதமர் நேருவுக்கு நெருக்கடி கொடுத்தார்கள். அதேபோல் பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை வழங்கவேண்டும்  என்ற கோரிக்கையில் இந்து திருமணச் சட்டத்தில் திருத்தம் தேவை என்றும் அம்பேத்கர், நேருவிடம் கோரிக்கை வைத்தார்.

இந்த இரண்டு முக்கிய கோரிக்கைகளுடன் இன்னும் சில கோரிக்கைகள் வைத்து நேருவிடம் போராடி முடியாமல் போகவே மக்களுக்குப் பயன்படாத மந்திரி பதவி தேவை இல்லை என முடிவு செய்து, இராஜினாமா செய்வதாக அறிவித்தும் பார்ப்பன உயர்சாதியினர் நெருக்கடியால் அம்பேத்கரின் கோரிக்கை நிறைவேறாமல் போகவே பாதுகாப்பு அமைச்சர் பதவியை இராஜினாமா செய்தார்.

நேருவிற்குப் பின் இந்திராகாந்தி  பிரதமர் ஆகியும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் நல ஆணையம் அமைக்கப்படவில்லை. அதன்பிறகு பிரதமரான மொராஜிதேசாய்தான் ஓய்வுபெற்ற நீதிபதி பி.பி.மண்டல் தலைமையில் ஆணையம் அமைத்து அந்த ஆணையம் நாடு முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு அறிக்கையைத் தாக்கல் செய்த போது, மொராஜிதேசாய் அமைச்சரவை இல்லை. தொடர்ந்து வந்த பிரதமர்கள் இந்திராகாந்தி, இராஜீவ்  ஆகியோர்  அந்த அறிக்கையைக் கிடப்பில் போட்டனர். சமூக நீதிக்காவலர் வி.பி.சிங் மண்டல் பரிந்துரையை அமுல்படுத்தி, பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்கு வேலை வாய்ப்பில் 27 சத இடஒதுக்கீட்டை அமுல்படுத்தி ஆட்சியை இழந்தார்.

இன்று நாடு முழுவதும் இருக்கின்ற பிற்படுத்தப்பட்ட மக்கள் அனுபவிக்கின்ற 27 சதம் இடஒதுக்கீட்டிற்கு அடித்தளம் அமைத்துக் கொடுத்து மந்திரி பதவியைத் தூக்கி எறிந்த தோழர் அம்பேத்கர் பிற்படுத்தப்பட்ட மக்களுக்காகவும் உழைத்த தலைவராவர்.

அம்பேத்கர் படம் தேவையா? பாடம் தேவையா?

தீண்டாமை வன்கொடுமைகளுக்கு எதிராக மட்டுமே போராடிக் கொண்டிருந்தால், இந்து மதம் உயிர் வாழும் வரை போராடிக்கொண்டு மட்டுமே இருக்க முடியும். தீண்டாமை வன்கொடுமைகளை எதிர்த்துச் சமரசமின்றிப் போராட வேண்டும். அதே அளவுக்கு தீண்டாமைக் கொடுமைகளுக்குக் காரணமான இந்து மத அழிப்புக்கும் பாடுபட வேண்டும். இந்த இரண்டையும் ஒரு சேரச் செய்யாதவர்கள் தலித் அமைப்புகளாக இருந்தாலும், பெரியார் இயக்கங்களாக இருந்தாலும், என்.ஜி.ஓக்களாக இருந்தாலும், கம்யூனிச இயக்கங்களாக இருந்தாலும் அவற்றால் இந்த நாட்டுக்கும், மக்களுக்கும் எந்தப் பயனும் இல்லை.

பெரியார் இயக்கங்களில், அவர்களது துண்டறிக்கைகளில் அம்பேத்கர் படம் போடுவதில்லை என்று குற்றம் சாட்டுவதும், அம்பேத்கரிய அமைப்புகளின் துண்டறிக்கைகளில் பெரியார் படம் போடுவதில்லை என்று குற்றம் சாட்டுவதும் நடந்து வருகின்றன. பெரியாருக்குத் ‘தந்தை’ என்று அச்சிடுபவர்கள், அம்பேத்கருக்கு ‘பாபா சாகேப்’ என்று அச்சிடுவதில்லை என்றும் குற்றச்சாட்டுக்கள் எழுகின்றன.

ஆனால், எந்தத் தரப்பிலுமே பெரியாரின் கொள்கைகளைச் சொல்லவில்லை. அம்பேத்கரின் கொள்கைகளைச் சொல்லவில்லை என்று ஒருவருக்கொருவர் குற்றச்சாட்டுக்களை எழுப்புவதே இல்லை. சிக்கல் அதுதான். படங்களுக்காகவும், அடையாளங்களுக்காகவும், பட்டங்களுக்காகவும் நாம் முட்டி மோதிக்கொண்டு இருக்கிறோம். இந்த இருவர் மட்டுமே ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கான தலைவர்களா? வேறு எவரும் இல்லையா?

புத்தருக்கும் முன்பே நமக்கான தலைவர் தோன்றியிருக்கிறார்கள். பாடுபட்டிருக் கிறார்கள். நூற்றுக்கணக்கான அமைப்புகளும், தலைவர்களும் நமக்காக, ஆரியப் பார்ப்பன எதிர்ப்பை - சமத்துவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு உழைத்திருக் கிறார்கள். அந்த நூற்றுக்கணக்கான தலைவர்களில் எந்தத் தலைவரின் படத்தை வேண்டுமானாலும் அச்சிடலாம். அனைத்துத் தலைவர்களின் படங்களையும்கூட அச்சிடலாம். எந்தத் தலைவரின் படத்தையும் அச்சிடாமல்கூட இயங்கலாம். இதில் எதுவும் தவறில்லை.

ஆனால், அந்த ஆரிய அழிப்பு, இந்து மத அழிப்புத் தலைவர்களின் எண்ணங்களை நிறைவேற்றப் பாடுபடுகிறோமா? இல்லையா? என்பதை மட்டுமே விவாதங்களாக்க வேண்டும். அப்படிப்பட்ட விவாதங்களை எவரும் முன்னெடுப்பதில்லை. அதன் விளைவாகத் தான் தோழர் அம்பேத்கரை இந்து மதம் விழுங்கப்பார்க்கிறது. இது தொடர்ந்தால், இந்துத்துவப் பெரியாரும் தோன்றுவார்.

பெரியாருக்கு, ‘தந்தை’ பட்டம் போட வேண்டாம். அவரது சிலைக்கு மாலை அணிவிக்க வேண்டாம். சிலையை வணங்க வேண்டாம். அம்பேத்கருக்கு ‘பாபா சாகேப்’பட்டம் போட வேண்டாம். அவரது சிலைகளுக்கு மாலை அணிவிக்க வேண்டாம். வணங்க வேண்டாம். அவர்கள் தங்களது தோழர்களிடம் எதிர்பார்த்த, ‘தோழமை’மட்டுமே தேவை. பெரியாரோ, அம்பேத்கரோ, புத்தரோ யாரை வேண்டுமானாலும் உங்கள் தலைவர்களாக அறிவித்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால், அவர்களைக் கடவுளாக மாற்றி விடாதீர்கள். அவர்களது கொள்கைகளை நடை முறைப்படுத்துங்கள். அவர்கள் அறிவித்த இலக்குகளை நோக்கி முன்னேறுங்கள். தந்தை பெரியார் வாழ்க!.... பெரியாரியல்?....பாபா சாகேப் அம்பேத்கர் வாழ்க!  அம்பேத்கரியல்?.... 

Pin It

தமிழ்நாட்டில் கொங்கு மண்டலம் என அழைக்கப்படும் கோவை, திருப்பூர், ஈரோடு, கரூர் பகுதியைச் சார்ந்த வேட்டுவக்கவுண்டர் சமூக மக்களைத் தவிர, அனைவரும் வணங்கும் தெய்வமாக அண்ணன்மார்சாமி உள்ளது. இதில் அதிகமாக அண்ணன்மார்சாமியை வணங்குபவர்கள் கொங்குவேளாளக் கவுண்டர்கள் மற்றும் சக்கிலியர் சமூகத்தைச் சார்ந்தவர்கள் ஆகும். அண்ணன்மார் சாமியின் கதையை முதலில் கள்ளழகர் அம்மானை என்பவரும் அவரைத்தழுவி பிச்சன் என்பவரும் எழுதிய கதைப் பாடலுக்கு ஒரு விரிவான ஆய்வு நூலை ‘பொன்னர் சங்கர் கதை ஒரு சமூகவியல் ஆய்வு’ என்ற தலைப்பில், வரலாற்று ஆய்வாளர் பரணன் அவர்கள் எழுதிய நூலை காட்டாறு வாசகர்களுக்கு அறிமுகம் செய்கிறோம்.

500 பக்கங்களில் பெரும் ஆய்வு நூலாக வந்துள்ளது. 50 பக்கங்களில் வண்ணப் படங்களாகவும், 70 பக்கங்களில் கருப்பு வெள்ளைப் படங்களாகவும், மீதம் உள்ள பக்கங்களில் யாரும் மறுக்க முடியாத அளவுக்கு வரலாற்று ஆதாரங்களுடனும், நீதிமன்ற ஆவணங்களுடன் எழுதப்பட்டுள்ளது. முதல் பாகத்தில் 44 தலைப்பு களுடனும், இரண்டாம் பாகத்தில் நான்கு தலைப்புகளுடனும் உள்ளது.

கொங்கு மண்டலத்தில் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் உள்ள பெரும்பான்மை மக்களாகிய கொங்கு வேளாளக் கவுண்டர்கள் அண்ணன்மார்சாமியை வணங்குகின்றனர். அதே போல் மற்ற சமூகமாகிய சாணார், வண்ணார், நாவிதர், சக்கிலியர் சமூக மக்களும் வணங்குகின்றனர். இதில் உள்ள வேறுபாடு என்னவென்றால் கொங்கு வேளாளர்கள் பன்றி பலியிடுவதில்லை. மற்ற சமூக மக்கள் வணங்கும் இடங்களில் பன்றி பலியிடும் நிகழ்வு உள்ளது. இந்த விழாக்களுக்கு அடிப்படையாக இருப்பது அண்ணன்மார்சாமி கதைகள்தான்.  உடுக்கையடிப் பாடல்களாக அண்ணன்மார் கதைகள் 18 நாள் முதல் 30 நாள்வரை நடக்கும். உடுக்கையடிப்பாடல்களின் தொகுப்பே அண்ணன்மார்சாமிக் கதைகள்.

உடுக்கையடிப் பாடல்கள் அனைத்தும் கற்பனையானவை. இட்டுக்கட்டியும், முன்னோர்கள் சொன்னதைச் செவிவழிச் செய்தியாகக் கேள்விப்பட்டதையும் வைத்துப் பாடப்பட்ட பாடல்கள் ஆகும். பிச்சன் என்பவர் தொகுத்த அண்ணன்மார் சாமிக் கதையை, சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் ஆய்வு மாணவர்களுக்கான பாடத்திட்டத்தில் சேர்த்துள்ளது.

கற்பனையும், மூடநம்பிக்கையும், ஜாதிவேறுபாடும் நிறைந்த ஒரு நூலை எப்படிப் பாடத் திட்டத்தில் சேர்க்கலாம் என்பது வரலாற்று ஆசிரியர் பரணன் அவர்களின் கோபம் ஆகும். அந்த கோபத்தின் வெளிப்பாடும், இயல்பாகப் பெரியார் கருத்துக்களை ஏற்றுக் கொண்டவர்களுக்கு என்று இருக்கும் சமூகப் பொறுப்பும்தான் அவரை ஒருமிகப் பெரிய ஆய்வுநூலை எழுதத் தூண்டியுள்ளது.

இந்த நூலின் 17ம் பக்கத்தில் ‘வளநாடு - 1’  என்ற தலைப்பில் உள்ள கட்டுரையில், “உடுக்கையடிப் பூசாரிகள் பலரையும் வேடிக்கையாக இதுபற்றி கேட்ட போது, 5000 ஆண்டுகள் இருக்கும் என்றனர். தெருக்கூத்துக் கலைஞர்கள் 2000 ஆண்டுகள் என்றனர். உடுக்கைப் பூசாரிகளும் இதையே சொன்னார்கள். இவர்களின் பொய்யையே மாயனூர்க் கோவிலில் எழுதியும் வைத்து விட்டனர்.”

மேற்கண்ட செய்தி பிழையானது என நிருபிக்க நூலாசிரியர் பல்வேறு கல்வெட்டுக் களிலும் சதாசிவப் பண்டாரத்தார் எழுதிய ‘பிற்காலச் சோழர் சரித்திரம்’ என்ற நூலையும் ஆதாரமாகக் காட்டி பொன்னர் - சங்கர் கதை நடந்த காலம் கி.பி 1450 - 70 வரை தான் என்று ஆதாரத்துடன் நிறுவி உள்ளார்.

மேலும், பொன்னர் - சங்கர் மற்றும் அவருடைய முன்னோர்களும் நாடுகாவல் அதிகாரியாக இருந்தவர்களே தவிர, மன்னர்கள் அல்ல எனவும் நிருபித்துள்ளார். பொதுவாக  புராண இதிகாசங்கள் தொடங்கி இன்றைய கவிஞர்கள் வரை கற்பனை கலந்து எழுதுவதுதான் இலக்கியம் எனக் கூறித் தாங்கள் எழுதும் பொய்களுக்கு நியாயம் கற்பிக்கின்றனர். புராணங்களில் காலங்களைக் கணக்கிட ஒரு யுகம், இரண்டு யுகம் என சொல்லுவது போல் உடுக்கையடிப் பாடல் பாடுபவர்களும் தங்கள் எண்ணம் போல் அளந்து விட்டுள்ளனர் என்பதே உண்மை.

இரத்தக்கட்டிகள் என்னும் தலைப்பில் 211 ம் பக்கம் உள்ள கட்டுரையில் “வளநாட்டின் அழிந்த இடங்களில் கருத்த கற்கள் அரை கிலோ, கால் கிலோ எடைகளில் சிதறிக்கிடக்கின்றன. கரும்பழுப்பு நிறத்தில் பொடிக்கற்கள் வரை பரவி உள்ளன. படுகளத்திலும் பாறைகளுக்கு அருகே மேற்குப் பகுதிகளில் கரும்பழுப்புக்கற்கள் பல்வேறு அமைப்புகளில் குவியலாகவும் தனித்தனியாகவும் சிதறிக் கிடக்கின்றன. இதைப் போரிட்டவர்களின் இரத்தக் கட்டிகள் என்று எல்லாரும் எடுத்துப் பார்த்துவிட்டு போட்டுவிட்டுச் செல்கின்றனர்.”

பதினான்காம் நூற்றாண்டில் நடைபெற்ற சண்டையில் சிந்திய இரத்தம் இன்னமும் கற்கட்டிகளாக உள்ளது என்றும், அதை எடுத்துப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்பதும், எவ்வளவு பெரிய மூடநம்பிக்கை. இது மட்டுமல்லாமல் வீரப்பூர் பகுதியில் உள்ள வேட்டுவக்கவுண்டர் மக்களிடையே உள்ள ஒரு மூடநம்பிக்கை என்னவென்றால், வீரப்பூர்த் திருவிழாவில் அம்புவிடும் நிகழ்வில் அம்பு எந்த திசையில் செல்கிறதோ, அந்தத் திசையில் உள்ள வேட்டுவக்கவுண்டர் சமூகத்தில் ஒரு இறப்பு  நடக்கும் எனவும் சொல்வார்கள். பக்தி வந்தால் புத்தி போகும் என்று தோழர் பெரியார் சொன்னது நூற்றுக்கு நூறு உண்மையாக உள்ளது.

பி.சி.ஆர் (பறப்பயல்) என்னும் தலைப்பில் 230 ம் பக்கம் உள்ள கட்டுரையில் பறையர் சமூக மக்கள் ஜாதி ரீதியாக இழிவு செய்யப்படுவதை நூலாசிரியர் ஆதாரத்துடன் விளக்குகிறார். கள்ளழகர் அம்மானையின் பாடல்களில்,

பார்க்கும் அந்த வேளையிலே

பறப்பயலும் ஓடிவந்தான் (பக் 16)

நித்திரை வெறியோடா

நினைவு கெட்ட பறப்பயலே (பக் 51)

அண்ணன்மார் சாமி கதையில் (பிச்சன்)

அடிமைப் பறையனும் ஐயாவே

என்று சொன்னேன் (பக்286)

என்று பாடல் வரிகள் உள்ளது. அப்பட்டமாக ஜாதி வெறியைத் தூண்டும் பாடல்கள் இடம் பெற்று உள்ளது. இது மட்டுமல்லாமல் வேட்டுவர்களையும், பள்ளர்களையும் இழிவுபடுத்தும் பாடல்களும் உள்ளன. இந்த அண்ணன்மார் கதைப்பாடல்கள் 1948 க்கு முன்பு வெள்ளையர் ஆட்சியில் சேலம் மாவட்ட ஆட்சியரால் தடை செய்யப்பட்டது. ஏனெனில் இந்தக் கதையை ஒட்டி இரு சமூகங்களுக்குள் இடையே நடந்த மோதலில் 40 க்கும் மேற்பட்டோர் கொல்லப்பட்டனர்.

அதனால் வெள்ளையர்கள் இந்த நூலைத் தடை செய்தனர். ஆனால் நம்மவர்கள் வாக்கு வங்கி அரசியலுக்காக இதைப் பல்கலைக்கழகத்தில் பாடமாகவே வைத்துவிட்டனர். இதை எப்படி பல்கலைக் கழகத்தில் பாடமாக வைக்கலாம்? சட்டப்படி இந்தப் பாடலை பாடமாக வைக்க அனுமதி கொடுத்த பல்கலைக்கழகத் துனைவேந்தர் மீதும் துறைத்தலைவர் மீதும் தீண்டாமை வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்தில் கைது செய்ய வேண்டும்.

நாட்டார் தெய்வங்களும், குல தெய்வங்களும் தமிழர்களின் கடவுள்கள் என்றும் அவர்களுக்கும் ஆரியக் கடவுள்களுக்கும் தொடர்பில்லை எனவும் பல முற்போக்கு அறிஞர்கள் பேசி வருகின்றனர். இந்த நூலில் அண்ணன்மார் கதை இராமாயணத்தைத் தழுவி எழுதப்பட்டுள்ளது என்பதையும் நூலாசிரியர் ஆதாரத்துடன் பதிவு செய்கிறார்.

ஆக, எந்தக் கடவுள் கதைகளாக இருந்தாலும் அது ஆரியக் கடவுளாக இருந்தாலும், நாட்டார் தெய்வங்களாக இருந்தாலும் மூடநம்பிக்கை, பொய், ஜாதிய ஏற்றத்தாழ்வு ஆகியவைதான் நிறைந்து கிடக்கிறது என்பதை பொன்னர் - சங்கர் கதை ஒரு சமூகவியல் ஆய்வு என்ற நூலின்  மூலம் மறுக்க முடியாத வரலாற்றுச் சான்றுகளுடன் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் தன்னை பெரியார் தொண்டராக கூறிக் கொள்ளும் டாக்டர் கலைஞர் அவர்களும் எந்த விமர்சனமும் இல்லாமல் பொன்னர் - சங்கர் கதையை எழுதியுள்ளதும் அவருடைய சமூகப் பணியில் ஒரு கரும்புள்ளியே ஆகும். தேர்தல் அரசியல் அவரை ஆட்டி வைக்கிறது.

“சாதி வித்தியாசமோ - உயர்வு, தாழ்வோ கற்பிக்கின்ற புத்தகங்களைப் படிக்கக்கூடாது என்று சொல்லிவிட வேண்டும். மீறிப் படிக்க ஆரம்பித்தால் அவற்றைப் பறிமுதல் செய்ய வேண்டும், உயர்வு தாழ்வு வித்தியாசம் கொண்ட மடாதிபதிகளை எல்லாம் சிறையில் அடைக்கவேண்டும்.” (பெரியார் சிந்தனைகள், தொகுதி1, பக் 330 ) என்ற பெரியாரின் கருத்துக்களுக்கு ஏற்ப மக்களை மடமைக் குள்ளாக்கும் புராண இதிகாசங்களையும், கற்பனைக் கதைகளையும் பாடத்திட்டத்தில் இருந்து நீக்கி அறிவுள்ள சமூகம் உருவாக அனைத்து முற்போக்காளர்களும் முன்வர வேண்டும்.

நூல் கிடைக்கும் இடம்: சமூக வரலாற்றுச் சங்கம், பெரியாரியல் கலை இலக்கிய ஆய்வு மன்றம், 9/349 யாசிக்கா இல்லம்,  சி.ஆ.கோயில் சாலை, கரூர் 639001, தொடர்புக்கு- 94436 73252 

Pin It

“தமிழனுக்குத் தெளிவான இலக்கியமோ, வரலாறோ இல்லை. இன்று இருக்கும் இலக்கியங் களிலும் கூட கலப்பற்ற “தமிழர் பண்பாடு” என்பது காணமுடியாத ஒன்றாகவே இருக்கின்றது. அவைகளில் பெரிதும் ஆரியக்கடவுள், மதம், சாதிப் பழக்க வழக்கங்கள் கொண்ட கருத்துக்களே பரவலாகக் காணக்கிடக்கின்றன” என்பது தமிழர்தம் ஒரே பாதுகாவலரான தந்தை பெரியார் அவர்கள் கடந்த 30 ஆண்டுகளாக ஆயிரக்கணக்கான மேடைகளில் இலட்சக்கணக்கான மக்கள் முன்பு எடுத்து உரைத்துவரும் கருத்துக்களாகும்.

இக்கருத்துக்களுக்குத் சான்று பகர்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கமாகும். திராவிடர் கழகத்துக் காரர்களுக்கு அதாவது சுயமரியாதைக்காரர்களுக்கு மக்கள் அறிவு வளர்ச்சி பற்றி நாட்டங்கொள்வதே முக்கியம் அன்றி, அறிவைத்தடை செய்யும் வகையில் மொழிப் பற்றோ, இலக்கியப் பற்றோ, நாட்டுப் பற்றோ மற்றும் எந்தப்பற்றோ தேவை இல்லை என்பதே கொள்கையாகும். பகுத்தறிவு உணர்ச்சி யுடன் சுயமரியாதைக் கண்ணோட்டத்துடனுமே சங்க இலக்கியங்களின் தன்மை இந்தக் கட்டுரையில் ஆராயப்பட்டு இருக்கிறது.

நம் தமிழ் நாட்டில் பார்ப்பனர்களின் ஆதிக்கமும் வர்ணாசிரமக் கோட்பாடுகளும் பன்னெடு நாட்களுக்கு முன்னரேயே புகுந்தவிட்டது எனலாம். அகத்தியர் போன்ற ஆரிய முனிவர் தமிழகம் போந்து, தமிழ் கற்று அதன் மூலம் தங்களது நச்சுக் கருத்துக்களை எல்லாம் புகுத்தி இருக்கின்றனர். இன்றைக்கு நமக்குக் கிடைத்துள்ள காலத்தால் முற்பட்ட நூலாகிய தொல்காப்பியத்தில் கூடப் பார்ப்பனர்தம் வர்ணாசிரமக் கருத்துக்கள் காணப்படுகின்றன என்பதை எவரும் மறுக்கவோ மறைக்கவோ முடியாது.

ஆரியர்களால் ஏற்படுத்தப்பட்ட பிராமணர், சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் என்ற வர்ணாசிரமப் பிரிவுகள் நான்கும் தொல்காப்பியத்தில் அந்தணர், அரசர், வணிகர், வேளாளர் என்ற பெயரில் காணப்படுகின்றன. இதனைப் தமிழ்ப்புலவர்கள் “அது எப்படி வர்ணாசிரமப் பிரிவுகளாகும் ! தொல் காப்பியர் கூறும் இந்த நான்கு பிரிவுகளும் தொழிலை அடிப்படையாகக் கொண்டு பிரிக்கப்பட்டனவே அல்லாது வர்ணாசிரமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டதல்ல” என்று வாதிடுகின்றனர்.

தொல்காப்பியம் பொருளதிகாரத்தில் புறத்திணையியலில்,

“அறுவகைப் பட்ட பார்ப்பனர் பக்கமும்

ஐவகை மரபின் அரசர் பக்கமும்

இரு மூன்று மரபின் ஏனோர் பக்கமும் ”

(74ம் சூத்திரம்)

என வரும் சூத்திரத்திற்கு உரை எழுத வந்த இளம்பூரணர் கருத்தினை ஈண்டு காண்போம்.

அறுவகைபட்ட பார்ப்பனர் பக்கம் : அவையாவன : ஓதல், ஓதுவித்தல், வேட்டல், வேட்பித்தல், ஈதல், ஏற்றல்.

ஐவகை மரபின் அரசர் பக்கம் : ஓதலும், வேட்டலும், ஈதலும், படை வழங்குதலும், குடி ஓம்புதலும் ஆகும்.

வணிகருக்குரிய அறு பக்கமாவன : ஓதல், வேட்டல், ஈதல், உழவு, வணிகம், நிரை யோம்பல்

வேளாண் மாந்தர்க்குரிய ஆறு பக்கமாவக : உழவு, உழவு ஒழிந்த மற்ற தொழில், விருந்தோம்பல், பகடு புறந்தரல், ஏனைய மூவர் வழிபாடு வேதம் ஒழிந்த கல்வி

என்று கூறியுள்ளார்.

பார்ப்பன உரையாசிரியரான நச்சினார்க்கினியரும் இருமூன்று மரபின் ஏனோர் பக்கமும் என்பதற்கு ஓதலும், வேட்டலும், ஈதலும், உழவும், நிரை ஓம்பலும், வணிகமும் ஆகிய அறுவகை இலக்கணத்தை உடைய வணிகப் பக்கமும் என்றும் வேதம் ஒழிந்த ஓதலும், ஈதலும், உழவும், நிரை ஓம்பலும், வணிகமும், வழிபாடும் ஆகிய அறுவகை இலக்கணத்தை உடைய வேளாளர் பக்கமும் என்றும் கூறுகின்றனர்.

இதிலிருந்து, நான்காம் வருணத்தனாகிய சூத்திரனுடைய தொழில் பார்ப்பானுக்குத் தொண்டூழியம் செய்வது என்பதைத் தான் உரையாசிரியர்கள் வழிபாடு என்ற பெயரில் குறிப்பிடு கின்றார்கள் என்பதையும், சூத்திரன் வேதத்தைப் படிக்கக் கூடாது என்று மனு நீதி கூறுவது போலவே இவர்கள் நான்காம் பிரிவினரான வேளாளன் வேதம் ஒழிந்த கல்வியைத்தான் கற்க அருகதை உடையவர் என்று கூறவதையும் நாம் அறிந்து கொள்ளலாம்.

பண்டிதர்கள் கூறலாம் உரையாசிரியர்கள் செய்த குற்றத்திற்கு நாம் எப்படி தொல்காப்பியத்தையே குறை கூறுவது என்று!

“ மேலோர் மூவர்க்கும் புணர்ந்த கரணங்

கீழோர்க் காகிய காலமும் உண்டே ”

என்ற சூத்திரத்தில் அந்தணர், அரசர், வணிகர் ஆகிய மூன்று பிரிவினர்களுக்கும் உரியகாரணம் (சடங்குகள்) கீழோர்களாகிய வேளாண் மாந்தர்க்கும் ஆகிய காலமும் இருந்தது என்று குறிக்கின்றார்.

இது மட்டும் அல்ல : தொல்காப்பியத்தில் சிறு தெய்வ வணக்கங்கள், யூபம் நட்ட வேள்வி, அரசனைத் திருமாலுக்கு ஒப்பிட்டுச் சொல்லும் பூவை நிலை போன்ற ஆரியக் கருத்துக்கள் மலிந்துள்ளதை வேறு தனிக் கட்டுரையில் காண்போம். ஆரியப் படை கடந்த நெடுஞ்செழியன் காலமாகிய கடைச் சங்க காலத்திலும், இந்த வர்ணாசிரமக் கொள்கை தமிழகத்தில் நன்கு வேர் ஊன்றி இருந்திருக்கின்றது. அவன் பாடிய புறநானூற்றுப் பாடலிலே,

“ வேற்றுமை தெரிந்த நாற்

பாலுள்ளும்      

கீழ்ப்பால் ஒருவன் கற்பின்

மேற்பால் ஒருவன்

அவன்  கட்படுமே”

எனக்குறிப்பிட்டுள்ளான். மேலும் கபிலர் போன்ற பார்ப்பனப் புலவர்கள்,

“ யானோ மன்னும் அந்தணன் ” என்று இறுமாப்புடன் கூறிக்கொள்கின்றனர்.

சங்க காலத்தில் இறுதியில் இயற்றப்பட்ட சிலப்பதிகாரத்தை அடுத்த படியாக நோக்குவோம்.

கோவலன், கண்ணகியையும் கவுந்தி அடிகளையும் புறஞ்சேரியில் வைத்துவிட்டுத் தான்மட்டும் மதுரை நகர் வீதிகளை எல்லாம் கண்டு மகிழ்ந்து திரும்புவதைக் கூறும் ஊர்காண் காதையில், மதுரை வீதிகளில் விற்கப்படும் ஒன்பது வகை மணிகளைப் பற்றிக் கூறும் பகுதியில் இளங்கோவடிகள் ஒன்பது வகை மணிகளில் ஒன்றான வைரத்தைப் பற்றிப் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிள்றார்.

“ காக பாதமும் களங்கமும் விந்துவும்

 ஏகையும் நீங்கி இயல்பிற் குன்றா

 நூலவர் நொடிந்த நுழை நுண்கொடி

 நுால்வகை வருணத்து நலங்கேழ் ஒளியவும் ”  

இதற்கு உரை எழுத வந்த உரையாசிரியர்கள் எல்லாம் நால்வகை வருணத்து ஒளியினைக் குறிக்க

“ அந்தணன் வெள்ளை அரசன் சிவப்பு

 வந்த வைசியன் பச்சை சூத்திரன்

 அந்தமில் கருமை என்றறைந்தனர் புலவர் ”

எனவரும் பரஞ்சோதி முனவரின் திருவிளையாடற்புராணத்துத் திருவாலவாய்ப் படலத்தின் (25) செய்யுளை எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர்.

இத்துடன் மட்டும் விட்டர்களா? இல்லை. அந்தணர், அரசர், வணிகர், வேளாளர் என்ற இந்நான்கு வருணத்தாரும் தத்தமது வருணத்திற்கு உரிய மணிகளையே அணிய வேண்டும்; அப்படி அணிந்தால்தான் பலவித நன்மைகள் உண்டாகும் என்றும் கூறியுள்ளனர்.

அந்தணர்க்கு ஒப்பான வெள்ளை நிறம் உள்ள வைரத்தை அணிவோர் ஏழ் பிறப்பும் அந்தணராகவே பிறப்பார்களாம்.

“ மறையோர் அணியின் மறையோராகிப்

   பிறப்பேழும் பிறந்து வாழகுவரே ” என்றும்

மன்னர்க்கு ஒப்பாகக் கூறப்படும் சிவப்புநிற வைரத்தை அணிந்தால் அரசர்களுக்கெல்லாம் பேரரசனாக ஏழு பிறப்பும் பிறப்பான்.  

“ மன்னவ ரணியின் மன்னவர் சூழ  

   இந் நில வேந்தவராவர் எழு பிறப்பும் ”  என்றும்

வணிகர்க்கு ஒப்பாகக் கூறப்படும் பச்சை நிற வைரத்தை அணிந்தவர் சிறந்த செல்வராக உலகினில் வாழ்வர்.

“ வணிகர் அணியின் மனிப்பொன் மலிந்து  

  தணி வற வடைந்து தரணியில் வாழ்வர் ”  என்றும்

சூத்திரர்க்கு ஒப்பாகக் கூறப்படும் கறுப்புநிற வைரத்தை அணிந்தால் சிறந்த மனைவி,பொன், நெல், நல்வாழ்வு முதலியன பெற்று இவ்வுலகின்கண் நீடு வாழ்வர்.  

“ சூத்திரர் அணியின் தோகையர் கனக நெல்

   வாய்ப்ப மன்றி மகிழந்து வாழ்கு வரே ”  

என்றும் மேற்கோள்கள் எடுத்துக் காட்டப்பட்டுள்ளன.

மேலும் சிலப்பதிகாரம் அழற்பட்டு காதையில் மதுரை மாநகரில் அந்தணர், சாதிப்பூதம், அரசர் சாதிப் பூதம், வணிகர் சாதிப்பூதம், வேளாளர் சாதிப்பூதம், என்பதாக நான்கு பூதங்கள் இருந்தனவாக இளங்கோவடிகள் குறிப்பிடுகின்றார்.

அந்தணப் பூதமாவது: பசுமையான முத்துவடம் அணிந்த நிலவு போல் விளங்கும். மிக்க ஒளியினை யுடைய நான்குமுகன் யாகத்திற்கென உரைத்த வகுப்புகளோடே முத்தீ வாழ்க்கையின் இயல்பினின்றும் பிழையாத தலைமை அமைந்த ஆதிப் பூதமாகிய அந்தணக் கடவுளும்,

“ நித்திலப் பைம்பூண் நிலாத்திகழ் அவிரொளி

  முத்தீ வாழக்கை முறைமையின் வழா அ

    வேத முதல்வன் வேள்விக் கருவியோடு

ஆதிப் பூதத்து அதிபதிக் கடவுளும் ” என்றும்

அரச பூதத்தை: செவ்விய ஒளியினையுடைய பவளம் போலத் திகழ்கின்ற ஒளியினைப் பொருந்திய மேனியை உடையனாய், ஆழந்த கடல்சூழ்ந்த இவ்வுலகினை ஆளும் மன்னனைப் போல, முரசமும், வெண் கொற்றக் குடையும், கவரியும், கொடியும், புகழமைந்த தோட்டியும், வடித்த வேலும், வடிகயிறும் எனப்படும் இயைபினனாய் அளிவிடற்கரிய சிறப்புக்களையுடைய அரசர்களைப் போரின்கண் தோல்வியுறச் செய்து இந்நிலத்தை தனதாக்கிக்கொண்டு செங்கோலோச்சிக் கொடிய செயல்களை நீக்கி நீதியினை மேற்கொண்டு தன்பெயரை நிறுத்துதற்குரிய புகழினை மிகுந்து உலகின்கண் காக்கின்ற உரை அமைந்த சிறப்பினையுடைய நெடியோன் எனும் பாண்டியனை ஒத்த அதிக வரியினையுடைய அரச பூதமாகிய கடவுளும்

“ பவளச் செஞ்சுடர் திகழொளி மேனியன்

ஆழக்கடல் ஞாலமாள் வோன் தன்னின்

முரைசோடு வெண்குடை கவரி நெடுங்கொடி

உரைசா லங்குசம் வடிவேல் வடிகயிறு

என இவைபிடித்த கையினன் ஆகி

எண்ணருஞ் சிறப்பின் மன்னரை யோட்டி

மண்ணகம் கொண்டு செங்கோ லோச்சிக்

கொடுந் தொழில் கடிந்து கொற்றங் கொண்டு

நெடும் புகழ் வளர்த்து நானிலம் புரக்கும்

உரைசால் சிறப்பின் நெடி யோன் அன்ன

அரச பூதத்து அருந்திறற் கடவுளும்  ” என்றும்

வணிக பூதத்தை: சிவந்த நிறமுடைய பொன்னை ஒத்த மேனியையுடையனாய் நிலை பொருந்திய சிறப்பினையும் மறம் பொந்திய வேலினையுமுடைய அரசர்க்குரிய தலைமையமைந்த முடிதவிர மற்றையன பூண்ட கலன்களையுடையனாய், வாணிகம் செய்யும் முறையானே பெரிய உலகினை காத்துக் கலப்பையையும் துலாக்கோலையும் ஏந்திய கையினையுடையனாய் உழவுத் தொழிலானே உலகுக் குதவும் குற்றமற்ற வாழக்கைக்குரியோன் எனப்படுவோனாகிய விளங்கும் ஒளியினையுடைய தலை மீது குழவித்திங்களையணிந்த இறைவனது திருவடி போலும் ஒளிமிளிரும் மிகப்பெரிய  வணிக பூதமாகிய கடவுளும்,

“ செந்நிறப் பசும்பொன் புரையும் மேனியன்

மன்னிய சிறப்பின் மறவேல் மன்னவர்

அரைசுமுடி யொழிய அமதந்த பூணினன்

வாணிக மரபின் நீள்நிலம் ஓம்பி

நாஞ்சிலும் துலாமும் ஏந்திய கையினன்

உழவுத் தொழிலுதவும் பழுதில் வாழக்கைக்

கிழவன் என்போன் கிளரொளிச் சென்னியன்

இளம்பிறை சூடிய இறைவன் வடிவினோர்

விளங் கொளிப் பூத வியன்பெருங் கடவுளும்” எனவும்

வேளாள பூதத்தை: கழுவப்பட்ட நீலமணி போன்ற மேனியனாய் ஒள்ளிய கருநிறஞ் சேர்ந்ந உடையினனாய் , உலகினை ஆளுதற்கேற்ற உழுபடை முதலியவற்றுடன் பொருந்திப் புலவர் பாடுதற் கேற்ற ஈகைத்துறை பலவற்றிலும் முடியச் சென்ற ஆரவாரம் மிக்க கூடற்கண்ணே (மதுரையின் கண்) பலியினைப் பெறும் பூத்த தலைவனென்னும் வேளாண் பூதமும்,

“ மண்ணுற திருமேணி புரையும் மேனியன்

ஒண்ணிறக் காழகஞ் சேர்ந்த உடையினன்

ஆடற் கமைந்த அவற்றொடு பொருந்திப்

பாடற் கமைந்த பலதுறை போகிப்  

கலிகெழு கூடற் பலிபெறு பூதத்  

தலை னென்போன் தானுந் தோன்றி ”

என்றும் கூறியுள்ளார்.

சீவக சிந்தாமணியின் நான்கு வருணப் பாம்புகள்:

கி.பி 9ம் நூற்றாண்டில் செய்யப்பட்ட சிந்தாமணியில் பாம்புகளில் கூட நால்வகை வருணங்கள் உண்டென்று கூறப்பட்டுள்ளது. இந்நூலில் சூத்திரர் என்ற சொல்லே வெளிப்படையாக எடுத்தாளப்பட்டிருக்கின்றது.

“ அந்தணண் நாறும் ஆண்பா

லவியினை அலர்ந்த காலை

நந்தியா வட்டம் நாறும்

நகைமுடி அரசனாயின்

தந்துயா முரைப்பிற் றாழைத்

தடமலர் வணிகன் நாறும்

பந்தியாப் பழுப்பு நாறின்

சூத்திரன் பால தென்றான் ”

(பதுமையார் அலம்பகம் 1294-ம் செய்யுள்)

இதன் பொருள்: பாம்பு கடித்த இடத்தில் பசுவின் பாலின் ஆவியின் வாடை நாறினால் அது பார்ப்பனச்சாதிப் பாம்பாகும். நந்தியா வட்டச் செடி மலர்ந்த காலத்தில் நாறும் மணத்தினை வீசுமாயின் அது அரசசாதிப் பாம்பாகும். தாழைமலர் மணம் நாறுமாயின் அது வணிக சாதிப் பாம்பாகும். மற்றொன்றும் கூறாத அரிதாரம் நாறுமானால் அது சூத்திரச் சாதிப் பாம்பாகும் என்று கூறியுள்ளது.

வச்சணந்தி மாலை (வெண்பா பாட்டியல்) கூறும் வர்ணாசிரமம்  

உயிரெழுத்துக்கள் பன்னிரெண்டும், வல்லெழுத்துக்கள் ஆறும் பார்ப்பன வருணம் என்றும்; த, ந, ய, ர, ப, ம இவ்வாறு மெய்யும் அரச வருணம் என்றும்;  ல, வ, ற, ன இந்நான்கும் வணிக வருணம் என்றும்; தமிழுக்கே சிறப்பெழுத்துக்கள் எனப்பெருமையாகக் கூறப்படும் ழ, ள இவ்விரண்டும் சூத்திர வருணம் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது.

நான் முன்பு திருவிளையாடற் புராணத்தில் பார்ப்பான் நிறம் வெண்மை, அரசன் - செம்மை, வணிகன் - பச்சை, சூத்திரன் -கறுப்பு என்று கூறியிருப்பதாகக் கூறினோம். அதுபோலவே இந்நூலிலும் பாக்களுக்கு கூட நிறம் கூறப்பட்டுள்ளது.

வெண்பா - வெண்மை,  ஆசிரியப்பா - செம்மை,  கலிப்பா- பொன்மை, வஞ்சிப்பா - கருமை  

என்று கூறுகின்றது. மேலும் வெண்பா - பிராமண குலமென்றும், ஆசிரியப்பா - சத்திரிய குலமென்றும், கலிப்பா - வைசிய குலமென்றும், வஞ்சிப்பா - சூத்திர குலமென்றும் குலப் பொருத்தங்கள் கூறுகின்றது. அத்துடன் விட்டதா? இல்லை. வெண்பாவால் அந்தணனைப் பாடவேண்டுமாம். ஆசிரியப் பாவால் அரசனைப் பாடவேண்டுமாம். கலிப்பாவால் வைசியனைப் பாடவேண்டுமாம். வஞ்சிப்பாவால் சூத்திரனைப் பாடவேண்டுமாம்.

கலம்பகம் பாடவும் நிபந்தனை:

ஒருவன் கலம்பகம் என்ற நூல் செய்ய விரும்பினால் தேவருக்கு நூறு பாட்டும், அந்தணர்க்குத் தொண்ணூற்றைந்து  பாட்டும்,  அரசர்களுக்குத் தொண்ணூறு பாட்டும், அமைச்சருக்கு எழுபது பாட்டும், வணிகருக்கு ஐம்பதும், சூத்திரனுக்கு முப்பதுமாக பாட வேண்டுமாம். என்னே இக்கால வர்ணா சிரமத்தின் கொடுமை !          

சங்க இலக்கியங்களில் பார்ப்பனரும், வேத வேள்விகளும்

சங்க இலக்கியங்கள் எனப்படும் பத்துப் பாட்டு, எட்டுத்தொகை ஆகிய நூல்களில் பார்ப்பனர்களைப் பற்றிய செய்திகள் வந்துள்ளனவற்றைக் காண்போம்.

சங்ககாலம் எனப்படுவது இன்றைக்கு சற்றேறக்குறைய 1800 ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட காலமாகும். .இந்தக் காலப்பகுதிகளில் எழுந்த இலக்கியங்களில் எல்லாம் ஆரியர்களின் வடமொழி வேத வேள்விகள், வைதீகநெறிகள், பண்பாடுகள் இன்ன பிறவும் காணப்படுகின்றன.

வேத வேள்விகள்

வடநூல்களில் கூறப்பட்ட வேதமுறைப்படியே தமிழக மன்னர்கள் வேள்விகள் இயற்றியிருக் கின்றனர்.ஒரு பாண்டிய மன்னன் வடநூல் முறைப்படிப் பலயாகங்கள் இயற்றியமையின் காரணமாக பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி எனப் பெயர் பெற்றான்.  மற்றும் ஒரு சோழமன்னன் இராஜசூய யாகம் செய்து அதன் காரணமாக இராஜசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி என்று பெயர் பெற்றுள்ளான்.

பண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியானவன் வேதநெறிப்படி யாகங்கள் பல நடத்தியவன். பொரி, சமித்து முதலியவற்றில் நெய்யைச் சொரிந்து வேள்விகள் இயற்றிய யூபஸ்தம்பம் ( யாக ஸ்தம்பம்) பல நட்டுள்ளான். இவனை நெட்டிமையார் என்னும் புலவர் பாடிய 15-ம் புறநானூற்றுப் பாடலில் இச்செயதி தெளிவாக குறிக்கப்படுகின்றது.

“ நற்பனுவ னால் வேதத்

தருஞ்சீர்த்திப் பெருங் கண்ணுறை

நெய்ம்மலி ஆவுதி பொங்கப்பன்மாண்

வீயாச் சிறப்பின் வேள்விமுற்றி

யூபம் நட்டவியன்களம் பலகொல் ”

இந்த யூபஸ்தம்பம் நடும் வழக்கம் தொல்காப்பியர் காலத்திலேயே தமிழகத்தில் புகுந்துவிட்டது. தொல்காப்பியர் சூத்திரத்திலேயே “ யூபம் நட்டவியன் வேள்வி ” என்று வருகின்றது.

யாக சாலையின் அமைப்பானது வட்ட வடிவு உடையதாகவும் பல மதில்களை உடையதாகவும் இருத்தல் வேண்டும். அதன் நடுவில் பருந்து விழுங்குவது போன்று செய்யப்பட்ட இடத்தில் யூப ஸ்தம்பம் நட வேண்டும்.

இப்படிப் பருந்து வடிவமாகச் செய்யப்படுவதற்குக் கருட சயனம் என்று கூறுவர் வடநூலார். கரிகாற்பெருவளத்தான் இறந்துபடவே கையறு நிலையால் கருங்குழல் ஆதனார் என்னும் புலவர் பாடிய 224-ம் புறப்பாட்டில் இச்செய்தி காணப்படுகிறது.

“ பருதி யுருவில் பல்படைப் புரிசை  

எருவை நுகர்ச்சி யூப நெடுந்தூண்

வேதவேள்வித் தொழில் முடித்ததூஉம் ”

பா: 224: 7 - 9.

இப்படி யூபஸ்தம்பம் நட்டு வேள்வி செய்யும் செய்தி சோழன் நலங்கிள்ளியைப் போற்றி கோவூர்க்கிழார் பாடிய 400-ம் புறப்பபாட்டில் வந்துள்ளது.

“ வேள்வி தலிந்த வேள்வித் தூணத்

திருங்கழி யிழிதரும் ஆர்கலி வங்கம் ”

பா: 400: 19, 20.

சோணாட்டுப் பூஞ்சாற்றூர்ப் பார்ப்பான் கவுணியன் விண்ணந்தாயனை ஆவூர் மூலங்கிழார் என்னும் புலவர் பாடிய புறநானூற்றுப் பாடலில் “பாப்ப்பான் கவுணியன் விண்ணந்தாயன் ஆறங்கள் களாலும் உணரப்பட்ட வேதத்துக்கு மாறுபட்ட நூல்களைக் கண்டோர்களாகிய புறச்சமயத் தார் (புத்தர், சமணர்) களின் மிகுதியை வீழ்த்தவேண்டியும், அவர்களது கருத்துக்களை மக்கள் ஏற்காமல் இருக்கவும் செய்ய இருபத்தொரு வேள்வித்துறைகளையும் குறைவின்றிச் செய்து முடித்தவர்களின் மரபில் வந்தவன் என்று கூறப்படுகின்றான்.

“ ஆறுணர்ந்த ஒருமுது நூல்

இகல் கண்டோர் மிகல் சாய்மார்

மெய்யன்ன பொய்யுணர்ந்து

பொய்யோராது மெய்கொளீ இ

மூவேழ் துறையும் முட்டின்று போகிய

உரைசால் சிறப்பின் உரவோர் மருக ”   

புறம் 166, 4. 9

இதில் கூறப்படும் ஆறங்கங்கள் வியாகரணம், சோதிடம், நிருத்தம், சந்தம், சிட்சை, கற்பக மென்னும் வடமொழி ஆறங்கங்களேயாகும். 21 வேள்விகள் என்ன என்றால், இந்த யாக நூல்கள் உணர்த்தும் சோம யக்ஞம் ஏழு, ஹவிர் யக்ஞம் ஏழு, பாக யக்ஞம் ஏழு ஆக இருபத்து ஒன்றாகும். (யக்ஞம் என்றால் யாகம் ஆகும்)

“ புலப்புல்வாய்க் கலைப்பச்சை

சுவற்பூண்ஞான் மிசைப் பொலிய

மருங்கடித்த அருங்கற்பின்

அறம் புகழ்நத வலை சூடிச்  

சிறு நுதற்பே ரகலல் குற்  

சில சொல்லிற் பல கூந்தனின்

நிலைக் கொத்தநின்  றுணைத் துணைவியர்

தமக்கமைந்த தொழில்  ”   

புறம் 166, 11, 18

மற்றும் பார்ப்பனர்கள் வடநூல்கள் கூறும் ஆகவனியம், காருகபத்தியம், தென்றிசையங்கி என்னும் முத்தீக்களை வளர்த்த வேள்விகள்.  அந்திக் காலங்களில் செய்யப்படும் கடன்கள் செய்தல் ஆகிய செய்திகள் சங்க நூல்களில் பல இடங்களில் காணக்கிடக்கின்றன.

அந்தி அந்தணரருங்கடனிறுக்கும் முத்தீ - புறம் 2; 22 - 23

ஒன்று புரிந் தடங்கிய இருபிறப்பாளர்

முத்தீப் புரைய - புறம் 367: 12-13

மூன்று வகைக் குறித்த முத்தீச்செல்வத் திருபிறப்பாளர் - திருமுருகாற்றுப்படை  181-182

அறம்புரி அருமறை நவின்ற நாவின்

திறம்புரி கொள்கை அந்தணர் - அய்ங்குநூறு 387

கேள்வி அந்தணர் கடவும்

வேள்வி ஆவயின் உயிர்க்கும் என்நெஞ்செ - கலி 36

அந்தி அந்தணர் எதிர்கொள் - கலி 119

ஒதுடை அந்தணன் எரிவலம் செய்வான் போல - கலி 69

விரிநூல் அந்தணன் விழவு தொடங்கிய

புரிநூல் அந்தணர் பொலங்கலம் ஏற்ப - பரிபாடல் 11

இருபிறப்பு, இருபெயர் ஈரநெஞ்சத்து

ஒருபெயர் அந்தணர் - பரி : 14

ஒருமுகம்

மந்திரவிதியின் மரபுளிவழாஅ

அந்தணர் வேள்வி ஓர்க்கும்மே   - திருமுறுகாற்றுப்படை 94 -96

பார்ப்பனர்களுக்கு பொன் பொருள் தாரை வார்த்து அளித்தல்

தாரைவார்த்தல், தாராமுகூர்த்தம் என்பனவல்லாம் வடநூல் முறைமைகளேயாகும். ஆனால் பண்டைக் காலத்து மன்னர்கள் பார்ப்பனர்களுக்குப் பொன்னும் பொருளும் வடநூல் முறைமைப்படித் தாரை வார்த்து அளித்திருக்கின்றனர்.

“ ஏற்ற பார்ப்பார்க் கீர்ங்கை நிறையப்

பூவும் பொன்னும் புனல்படச் சொரிந்து”

புறம் 367 : 4-5

“ கேள்வி முற்றிய வேள்வி அந்தணர்க்கு

அருங்கலம் நீரொடு சிதறி ”

புறம் 361 : 4-5

எனக் கூறப்பட்டுள்ளன. மற்றும் அரசன் பார்ப்பனனுக்கு நிலமும் பசுவும் அளித்தல் பதிற்றுப் பத்து (பா 6: 45) போன்ற நூல்களிலும் காணப்படுகின்றது.

இப்படிப் பார்ப்பனர்கள் மன்னர்களைத் தம்வயப்படுத்திக் கொண்டு அவர்கள் மனங்குளிரும் படிப் புகழ்ந்து பொன்னும் பொருளும் பெற்றதோடு மேல்நிலையும் அடைந்து வாழ்ந்திருக்கின்றனர்.

மன்னர்கள் பார்ப்பனர்களுக்கு வருத்தம் தரும்படியான செயலைச் செய்ய அஞ்சியிருக்கின்றனர்.

‘ ஆர்புனை தெரியல் நின்முன்னோ ரெல்லாம்

பார்ப்பார் நோவன செய்யலர் ’     

புறம் 43: 13-14

‘ஆன்முலை அறுத்த அறன் இலோர்க்கும்

மாண் இழை மகளிர் கருத் சிதைத்தோருக்கும்

பார்ப்பார்த் தப்பிய கொடுமை யோர்க்கும்

வழுவாய் மருங்கின் கழுவாயும் உள ’

புறம் கா 34

இப்புறப்பாடலில் ஆண்முலை அறுத்தல், மகளிர் கருச்சித்ைதல் போன்றே பாப்பனர்க்குத் துன்பம் விளைவிப்பதும் கொடிய குற்றம் என்ற எண்ணத்தை சங்க காலத்தில் வேரூன்றச் செய்து விட்டனர்.

மன்னன் வேற்று நாட்டுமீது படை எடுத்துச் செல்லுங்கால் முதலாவதாக பசு, பார்ப்பனர், பெண்கள், நோயாளிகள், பிள்ளை இல்லாதவர்கள் ஆகியவர்களை போருக்கு முன் பாதுகாப்பான இடத்திற்கு எடுத்துச் சென்றுவிடும்படி எச்சரிக்கை செய்ய வேண்டும் என்றும் இவர்களுக்குத் தீங்கு இழைத்தல் கூடாது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளன. இங்கும் பார்ப்பனர்களுக்கு நோவன செய்யலாகாது என்ற கருத்தை அரணாக அமைத்துக் கொண்டனர்.

ஆவும் ஆன் இயல் பார்ப்பன

மாக்களும்

பெண்டிரும் பிணி

யுடையீரும் பேணித்

தென்புலம் வாழ்நர்க்கு

அரும் கடன் இறுக்கும்

பொன் போல் புதல்வர்ப

பெறா அதீரும்

எம் அம்பு கஎவிடுதும் நும்

அரண்சேர்மின்

புறம்: பா. 9

இப்பாடல் வடநூல்படி யாகம் பல செய்தவனாகிய பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியை நெட்டியமையார் என்னும் புலவர் பாடியதாகும்.

பண்டைக்காலத்திலேயே பாப்பனர்கள் மக்களோடு கலந்து பழகாமல் தனித்து இருந்து ஆச்சார அனுஷ்டானங்களைக் கையாண்டு ஒழுகி வந்திருக்கின்றனர். இச்செய்தி பரிபாடல் பாட்டு ஒன்றால் உணரக் கிடக்கின்றது.

வைகையாற்றில் தண்ணீருடன் ஈக்கள் மொய்க்கும்படியான மது கலந்து வருகின்றது என்றும் ஆற்றில் ஆடவர்களும் பெண்டிர்களும் நீராடுங்கால் அவர்கள் மீது பூசியுள்ள மணப் பொடிகள் எல்லாம் ஆற்றில் அடித்து வரப்படுகின்றன என்றும் எண்ணி, பார்ப்பனர்கள் வைகையாற்றில் குளிப்பதை யொழித்தனர். மேலும் வைகையாற்றுத் தண்ணீரில் தேன் கலந்து வருவதாகவும் அது வழுவழுப்புற்றது என்றும் எண்ணிப் பார்ப்பனர்கள் அதில் வாய்கூடக் கழுவுவதில்லையாம்.

“ ஈப்பாயக் அடுநறாக் கொண்டது இவ்யாறு எனப்

பார்ப்பார் ஒழிந்தார் படிவு

மைந்தர் மகளிர் மணவிரை தூவிற்று என்று

அந்தணர் தோயலர் ஆறு

வையை தேம்வேவ வழுப்புற்றென

அய்யர் வாய்பூசுறார் ஆறு.  

பரிபாடல் திரட்டு 2 : 58,63

இச்செய்திகள் ஒருக்கால் கற்பனையாகவும் இருக்கக்கூடும் என்றாலும் அந்தக் காலத்தில் பார்ப்பனர்கள் வைதீக ஆசாரம் உடைய மனப்பான்மையினராக வாழ்ந்திருந்தனர் என்பதை இவ்வடிகள் காட்டுகின்றன அல்லவா?

பார்ப்பனர்கள் தங்கள் சாதி உயர்வைக் காட்டிக்கொள்ள வேண்டும் என்றே அணிந்து கொள்ளும் சாதிக்குறியாகிய பூணூலைச் சங்ககாலத்தில் கூட அணிந்துகொண்டு பெருமை பாராட்டி இருந்திருக் கின்றனர். பார்ப்பனர்கள் உபநயனத்துக்கு முன் அதாவது பூணூல் தரித்துக் கொள்வதற்கு முன் ஒரு பிறப்பும் உபநயனத்திற்குப் பிறகு ஒரு பிறப்புமாக இருபிறப்பினை உடையவர்கள் என்று வடநூல்கள் கூறுகின்றன.

இதன் காரணமாகவே பார்ப்பனர்கள் தங்களை இருபிறப்பாளர்கள் என்று இன்றும் பெருமை யாகக் கூறிக்கொள்வதைக் காண்கிறோம். உபநயனுத்துக்கு முன் பார்ப்பான் பார்ப்பனத்தன்மை உடையவன் ஆகமாட்டான் என்றும், உபநயனத்துக்குப் பின்பே அவன் பார்ப்பனத்தன்மை அடைகிறான் என்றும் இப்படி உபநயனக் காலத்திற்குப் பின்புதான் அவன் வேதமந்திரங்கள் ஜபிக்கவும் ஆச்சார அனுஷ்டானங்களுக்கு உரியவனாகவும் ஆகின்றான் என்றும் கூறப்பட்டிருக்கின்றன. இந்தக் கொள்கைள் சங்க காலத்திலேயே நன்கு வேரூன்றிவிட்டன என்று சொல்லாம்.

“ ஒன்று புரிந்தடங்கிய இருபிறப்பாளர் ”  

புறம் 367 : 12

இருபிறப்பு, இருபெயர் ஈரநெஞ்சத்து

ஒரு பெயர் அந்தணர்

பரிபாடல் 14

இருபிறப்பாளர் பொழுதறிந்து நுவல

திருமுருகு 182

என்று பார்ப்பனர்களின் இருபிறப்புகள் கூறப்பட்டுள்ளன.

மற்றும் பார்ப்பனர்கள்  சாதிக் குறியாகிய பூணூலைத் தோளில் அணிந்திருந்தார்கள் என்றும் அந்தப் பூணூல் ஒன்பது நூல்களால் மூன்று புரிகளாக ஆக்கப்பட்டது என்றும் கூறப்பட்டுள்ளன.

‘ ஒன்பது கொண்ட மூன்று புரி நுண்ஞாண் ’

திருமுருகு : 183

‘ புரிநூல் அந்தணர் பொலங்கலம் ஏற்ப ’

பரிபாடல் 11

இதுவரை மேலே எடுத்துக் காட்டிய செய்திகளால் சங்க காலத்திலேயே தமிழர்களுக்குப் புறம்பான பார்ப்பனரும் அவர்தம் வேத வேள்விகளும் மற்ற பண்பாடுகளும் புகுந்துவிட்டன என்பதை ஓரளவுக்குக் கண்டோம். அடுத்த கட்டுரையில் சங்க இலக்கியங்களில் புராணக்கதைகள் என்ற தலைப்பில் ஓர் பகுதி காண்போம். இந்தக் கட்டுரைகளின் கருத்தே பார்ப்பனர் வேறு, நாம் வேறு, நம் பண்பாடு வேறு என்பவற்றை தெளிவுபடுத்தவது என்பதே ஆகும்.

‘உண்மை’  14.02.1970, 14.03.1970, - தொடரும்

 

Pin It

இன்றைய தேதியில் தமிழகம் எதிர்நோக்கியிருக்கும் முக்கியப் பிரச்சனைகளில் ஒன்று கட்டுமானங்களுக்கான ஆற்று மணல் பிரச்சனை. “வீட்டைக் கட்டிப்பார், கல்யாணம் பண்ணிப் பார்” எனப் பழமொழி நடைமுறையில் உண்டு. நவீனத் தொழில் வளர்ச்சி, வங்கிகளில் பரவலாகக் கிடைக்கும் வீட்டுக் கடன்கள் மற்றும் நகரங்கள் முதல் கிராமங்கள் வரை பரந்து விரிந்திருக்கும் மனைப்பிரிவுகள் போன்ற காரணிகளால் நடுத்தர மக்களின் கனவான வீடு என்பது சுலபமாக இருந்தது.

தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை கட்டுமானங்களுக்காக ஆற்றுமணல் பயன்படுத்துவது வழக்கத்தில் உள்ளது. கேரளாவில் ஆற்றுமணல் அள்ளுவதைத் தடைசெய்து வைத்திருக்கிறார்கள். ஆனால் தமிழகத்தில் அரசின் துணையோடு அள்ளப்படுகிற ஆற்றுமணல் தமிழகத்தின் தேவையைத் தாண்டி கர்நாடகம், கேரளம் போன்ற அண்டை மாநிலங்களுக்கும் கடத்தப்படுகிறது.

கட்டுமானங்களில் மணலின் பங்கு

கட்டுமானங்களில் பயன்படுத்தப்படும் மணல் என்பது தொழில் நுட்பரீதியில் பார்த்தால் FINE AGGREGATE என்றும், ஜல்லிக்கற்களை CORSE AGGREGATE என்றும் சொல்வார்கள். கடந்த தலைமுறை வரையிலும் ஓடைகளில் கிடக்கும் மணலைப் பயன்படுத்தியே  நடைபெற்ற கட்டுமான வேலைகள், இப்போது தேவை அதிகரித்து உள்ளதால் ஆற்றுமணல் பயன்படுத்தி நடைபெறுகிறது..

நவீனத் தொழில் நட்பத்தில்  CORSE AGGREGATE என்று சொல்லப்படுகிற ஜல்லிக்கற்களை பொடி செய்து FINE AGGREGATE ஆக மாற்றலாம். அது M.SAND – MANUFATRUCING SAND எனச் சொல்லப்படுகிறது.

தமிழக கட்டுமானங்களில் மணல் விற்பனை குளறுபடிகள்

கரூர் காவிரி ஆற்றுப் படுகைகளில் இருந்து தினந்தோறும் ஆயிரக்கணக்கான லாரிகளில் மணல் அள்ளப்படுகிறது. அளவுக்கு அதிகமாக மணல் அள்ளப்பட்டதால் டெல்டா மாவட்டங்களில் விவசாயம் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. அப்படி அள்ளப்பட்ட மணலின் விற்பனை வருவாய் அரசுக்கு முழுதும் கிடைக்காமல் அரசியல்வாதிகளிடமே செல்கிறது.

நீண்ட நாட்களாக ஆற்றுமணல் அள்ளப்படும் பிரச்சனைகள் பேசப்பட்டாலும் அவ்வப் போது நடைபெறும் போராட்டங்களால், சிறிதளவில் தடைபட்டு மீண்டும் விற்பனை ஜோராக நடைபெற்று வரும். இதுதான் தமிழகத்தில் வழக்கம்.  தமிழகத்தில் ஆட்சி மாற்றம் நடைபெறும் போதெல்லாம் மணல் அள்ளும் குழுவும் மாற்றப்படும். அச்சமயங்களில் 10 முதல் 15 நாட்கள் வரை வெளியிடங்களில் பதுக்கி வைத்து இருக்கிற மணல் அதிக விலைக்கு விற்கப்படும். அது போலவே ஜூன் 2 ம் வாரங்களில் மேட்டூர் அணையிலிருந்து பாசனத்திற்காகத் தண்ணீர் திறந்து விடும் போதெல்லாம் இதே போல கள்ள மார்க்கெட் மணல் விற்பனை ஜோராக நடைபெறும்..

லாரிகளில் அதிக அளவு பாரம் ஏற்றிச் சொல்லும் பிரச்சனை காரணமாக 350 கன.அடியிலிருந்து 250 கனஅடியாக அளவு மாற்றப்பட்டதிலிருந்து கனஅடி 30 ரூபாய்க்கு விற்றுக் கொண்டிருந்த மணல் 40 ரூபாய் ஆக மாறியது. கடந்த சட்டமன்றத் தேர்தலில் மீண்டும் அதிமுக அரசு பதவியேற்றதைத் தொடர்ந்து, பழைய நடைமுறை தொடர்ந்ததில் மணல் விற்பனை தடையில்லாமல் அப்படியே நடைபெற்றது.

ஜெயலலிதா மறைவுக்குப் பின் ஏற்பட்ட அரசியல் நெருக்கடி மற்றும் மணல் அள்ளும் பொதுப் பணித்துறை காண்டிராக்டர் சேகர் ரெட்டியின் கைதுக்கு பின் மணல் தட்டுப்பாடு அதிகரித்துள்ளது. கோவை, திருப்பூர் மாவட்டங்களில் 250 கன அடி மணல் 10,000 ரூபாய்க்கு வழக்கமாக விற்று வந்தது. கடந்த ஜனவரி மாதம் முதல் 18,000 ரூபாய் ஆக அதிகரித்தது. தற்போது அதே 250 கன அடி மணல் ரூபாய் 40,000 வரை விற்கிறது…

ஏன் இயற்கையாகக் கிடைக்கும் பொருளுக்கு இவ்வளவு தட்டுப்பாடு என்றால், பொதுப்பணித் துறை ஒப்பந்தகாரர்கள் அள்ளி விற்று வந்த மணல், தற்போது அரசால் நேரடியாக விற்கப்படுகிறது. ஒப்பந்தப் பணியாளர்கள் அதிகாலை 5 மணிக்கே அள்ளுவதைத் தொடங்கி விடுவார்கள். ஆனால் அரசு ஊழியர்கள் காலை 10 மணிக்கே மணல் அள்ளுவதைத் தொடங்குகிறார்கள். ஒப்பந்தக்காரார்களால் 15 முதல் 18 மணி நேரம் வரை பணி நடந்து, நாள் ஒன்றுக்கு ஆயிரக்கணக்கில் விற்று வந்த மணல் லோடுகள் அரசு ஊழியர்களால் நாள் ஒன்றுக்கு 100 க்கும் குறைவாக ஆக்கப்பட்டுள்ளது.

மாதம் 20 முதல் 25 முறை மணல் விற்று வந்த ஒருவரால் இப்போது 1 முதல் அதிகபட்சம் 5 முறையே மணல் விற்க முடிகிறது. அதனால் தான் இந்த விலையேற்றம். கட்டுமானங்கள் அதிகம் நடக்கும் மேற்கு மாவட்டங்கள் தொடங்கி, தமிழகம் முழுதும் கட்டுமான பணிகள் ஸ்தம்பித்து வீட்டது. இலட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் வேலை இழந்து தவித்து வருகிறார்கள். விவசாயத்துக்கு அடுத்த படியாகக் கட்டுமானத் துறையிலேயே அதிகத் தொழிலாளர்கள் ஈடுபட்டு வருகிறார்கள்.

இப்போது தினமும் அள்ளப்படும் மணலில் உள்ளூர் லாரிகளுக்கே முன்னுரிமை என்ற அடிப்படையில் தினமும் கரூர் சுற்றுவட்டார லாரிகளுக்கே முன்னுரிமை தருவதால் அவர்கள் தினமும் மணல் விற்று, ஆயிரக் கணக்கில் சம்பாதித்து வருகிறார்கள். என் நண்பர் ஒருவர் சொன்னார், புது வீடு 75 சதவிகிதம் முடிந்து விட்டது. செப்டம்பர் மாதம் திருமணம் 50,000 ரூபாய்க்கு மணல் விற்றாலும் வாங்கித்தானே ஆக வேண்டும். இது போன்ற சூழல்களைப் பயன்படுத்தி கொள்ளை அடித்து வருகிறார்கள் சிலர்.

நம் அண்டை மாநிலமான கேரளாவில் ஆற்று மணல் அள்ள அனுமதியில்லை. பிறகு எப்படி அங்கு கட்டுமானங்கள் நடைபெற்று வருகிறது என்று பார்ப்போமானால் எம்.சேண்ட் ( M.SAND – MANUFATRUCING SAND) அதாவது செயற்கை மணல் கொண்டு அதிக அளவில் நடைபெறுகிறது. சரி நாமும் அதே போல பயன்படுத்தி கட்டிடங்களைக் கட்டலாம் என்றால் சரிதான்.

ஆனால் அதிலும் ஒரு புதிய பிரச்சணை இங்கு மணல் லோடு 10,000 ரூபாய் விற்றபோது எம்.சேண்ட் விலை 8,000 விலை வைத்தியாசம் குறைவு. அதனால் யாரும் அதிகமாக பயன்படுத்தவில்லை. ஆனால் இப்போது மணல் தட்டுப்பாட்டைக் கணக்கில் எடுத்துக் கொண்டு எம்.சேண்ட் விலை 16,000 முதல் 18,000 வரை அதிகப்படுத்தி விட்டார்கள்.

எதையும் கண்டுகொள்ளாத அரசு, வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளை அடிக்கும் வியாபாரிகள் இவர்களுக்கு மத்தில் சிக்கித் தவிக்கிறார்கள் கட்டுமானத் தினக்கூலித் தொழிலாளர்களும் நடுத்தர வர்க்க மக்களும்.

இதற்கு என்னதான் தீர்வு

தமிழகத்தில் உள்ள கட்டுமான துறை வல்லுநர்கள், வடிவமைப்பாளர்கள், பொறியாளர்கள், பயிற்சி பெற்ற கட்டுமானத் தொழிலாளர்கள் அனைவரும் ஒருமித்த குரலில் ஆற்று மணல் வேண்டாம் என் உறுதியாகக் கூற வேண்டும்.

இங்குள்ள விவசாய சங்கங்கள், இயற்கை ஆர்வலர்கள், என அனைவரு இப்பிரச்சனையின் தன்மை புரிந்து மக்களிடம் ஆற்றுமணலைப் பயன்படுத்துவதைத் தடைசெய்யப் பிரச்சார இயக்கம் தொடங்க வேண்டும்.

விற்கப்படும் எம்.சேண்ட் தரம் மற்றும் விலையை அரசு முறைப்படுத்த வேண்டும். அது மட்டுமல்லாது கட்டிடங்களுக்கு பயன்படுத்தப்படும் அனைத்து கனிம வளங்களின் பயன்பாடுகளை அரசு நெறிப்படுத்த வேண்டும்.

மதுவகைகளை நுகரும் மக்களிடம் அதுபற்றிய விழிப்புணர்வு, அதைத் தயாரிக்கும் நிறுவனங்களிடம் அதன் தரம் ஆகியவை பற்றிப் பேசாமல் டாஸ்மாக்கு எதிராக நடைபெறும் போராட்டங்கள் போன்றே அவ்வப்போது ஆற்றுமணலுக்கு எதிராகப் போராடுவது, மணல் குவாரிகளை மூடுவது, எந்த வகையிலும் பயன் தராது.

கனிமவளங்கள் அடுத்த தலைமுறைக்கு நாம் விட்டுச் செல்லும் சொத்து. ஆற்று மணலை அள்ளி காங்கிரீட் கூடுகளாக மாற்றி அடுத்த தலைமுறைக்கு ஆரோக்கியமற்ற சூழலைத்தந்து என்ன பயன்? அதற்காக வளர்ச்சியையும் தடுக்கமுடியாது. கனிமவள உபயோகங்களை நெறிப்படுத்த வேண்டும்.

நான் அடிக்கடி பார்த்திருக்கிறேன் மணல் அள்ளி வரும் லாரிகளின் உள்ளே இந்திய தேசிய கொடி கம்பீரமாக மாட்டியிருக்கும். எது தேசப்பற்று நீங்களே முடிவு செய்து கொள்ளுங்கள்…..

 

Pin It

இராஜஸ்தான் மாநிலம், இந்திய  அளவில் மாடுகளின் பாதுகாப்புக்காக முதல் முறையாக தனி அமைச்சகத்தை  அமைத்த மாநிலமாகும்.

இராஜஸ்தான் மாநிலம், தி ஹிங்கோனியாவில், இந்திய அரசுக்கு சொந்தமான ஆசிய நாட்டின் "சிறந்த" கோசாலை உள்ளது. இங்கு உள்ள பசுக்கள் 14 கால்நடை மருத்துவர்கள், 24 கால்நடை உதவியாளர்கள் மற்றும் 200 உதவி ஊழியர்களின் மேற்பார்வையின் கீழ் உள்ளன.

இங்கு, இந்த ஆண்டு ஜனவரி 1 முதல் ஜூலை 31 வரை உணவு மற்றும் பராமரிப்புக் குறைபாடு காரணமாக  8,122 பசுக்கள் இறந்துவிட்டதாகவும், சராசரியாக, ஒவ்வொரு மாதமும்  1,053 மாடுகள் இறப்பதாகவும், 500 க்கும் மேற்பட்டவை கடந்த 10 நாட்களில் அழிந்துவிட்டதாகவும் இராஜஸ்தான் அரசு அறிவித்துள்ளது. இந்த நிகழ்வு ஆயர்களின் நலனுக்காகச் செயல்படும் ஆர்வலர்கள் மற்றும் கால்நடை வளர்ப்பாளர்களிடையே அதிர்ச்சி அலையை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

ஹிங்கோனியா  மறுவாழ்வு மையத்தில் ஆண்டு வாரியாக பசுக்களின்  இறப்பு எண்ணிக்கை:

  • 2012 இல், மொத்தம் 3,743 மாடுகள் மையத்தில் இறந்தன.

  • 2013 இல் 5,538 மாடுகள்  இறந்ததாக  அறிவிக்கப்பட்டது.

  • 2014 இல், 7,694 மாடுகள் இறந்தன

  • 2015 ஆம் ஆண்டில் 12,915 ஆக இறப்பு  எண்ணிக்கை அதிகரித்தது.

2012 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில் 7.09 சதவீதத்தில் இருந்த இறப்பு விகிதம், 2016 ஜூலை மாதத்தில் 11.31 சதவீதமாக அதிகரித்துள்ளது என மாநில அரசு வெளியிட்டுள்ள புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. தீவனம் மற்றும் மருத்துவப் பராமரிப்புக்காக, ஹிங்கோனியா கோசாலையில் வருடாந்திர வரவு - செலவுத் திட்டம் 2007 - 08 ல் ரூ. 5.19 கோடியில் இருந்து 2015 - 2016 ல் ரூ.10.78 கோடியாக  உயர்த்தப்பட்டது.

தில்லி புறப்பாட்டிற்கு  முன்பாக, வசுந்தரா ராஜே அவர்கள் பிரபு லால் சாய்னி, ராஜ்பால் சிங் ஷெகாவத் மற்றும் ஜெ.எம்.சி. மேயர் நிர்மல் நஹத்தா மந்திரிகளுடன் உயர் மட்டக் கூட்டத்தை நடத்தி போர்க்கால அடிப்படையில் நடவடிக்கை மேற்கொள்ள அறிவுறுத்தினார். நான்கு நாட்களுக்குப் பிறகு டெல்லியிலிருந்து திரும்பும் போது கோசாலையைப் பார்வையிடுவதாகவும்   ராஜே கூறினார்.

சனிக்கிழமை, நகர்ப்புற வளர்ச்சி மற்றும் வீடமைப்பு அமைச்சர் ராஜ்பால் சிங் ஷெகாவத், ஹிங்கோனியா மாட்டு புனர்வாழ்வு மையத்தில் உள்ள நிலைமைகளை மீளாய்வு செய்து பின்வரும் அறிக்கையை பதிவு செய்தார்.

ஷெகாவத் அறிக்கை:

  • 266 தொழிலாளர்கள்  சம்பளப் பிரச்சினை காரணமாக வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருந்ததால், தொழுவங்கள் சுத்தம் செய்யப்படவில்லை மற்றும் விலங்குகளுக்கும்  உணவளிக்கவில்லை.

  • உயிரிழந்த பெரும்பாலான விலங்குகள் ஏற்கனவே நோயுற்றிருந்ததாகவும், காயமடைந்திருந்ததாகவும் அவர் குறிப்பிட்டார். மேலும் "சாணம் சரிவர நீக்கப் படாததால், மழையினால்  நிலைமை மிகவும்  மோசமடைந்து, அவை புதை மணல் போல் மாறியதால் விலங்குகள் அதில் சிக்கி இறந்தது " என்றார்.

  • மேலும், கோசாலைப் பொறுப்பாளரான ரமேஷ் சர்மா மற்றும் துணை ஆணையாளர் ஷேர் சிங் ஆகியோரை தற்காலிகமாகப் பணி நீக்கம் செய்தார்.

  • பணியாளர்களின் சம்பளங்களை இனிமேல்  காசோலைகளாக வழங்க  வேண்டும் என்று ஒப்பந்தக்காரர்களுக்கு ஆணையிட்டார்.  இனிவரும் காலங்களில் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபடுவதைத் தவிர்க்க, இந்த ஆவணங்களை சேகரித்து வைக்க வேண்டும்  என்று துஆஊ யிடம் கேட்டுக்கொண்டார்.

இதற்கிடையில், இராஜஸ்தான் மாநிலத்தில் காங்கிரஸ்கட்சி, அதன்  அலுவலகத்தில் இருந்து  கோவிந்த்  தேவ் ஜி கோயில் வரை "பசுப் பாதுகாப்பு யாத்ரா" வை நடத்தியது.

மாடுகளின் இறப்பினைக் கண்டிக்கும் விதமாக, ஹரியானாவில் உள்ள ராஷ்டிரிய காவ் சாண்ட் அமைப்பின் கோபால்தாஸ் மகாராஜ் தலைமையிலான மாடு கண்காணிப்பாளர்கள் மாலையில் 144 தடை உத்தரவை மீறித் தலைமைச் செயலகத்தினுள் நுழைய முயன்ற போது சுற்றி வளைக்கப்பட்டனர். மீண்டும் கோபாலதாஸ் குழுவினர் மெழுகுவர்த்தி ஏந்தி  அணிவகுத்துச் சென்றனர்.

காங்கிரஸ் மாவட்ட தலைவர் மற்றும் பி.சி.சி செய்தித் தொடர்பாளர் பிரதாப் சிங் கச்சாரியாவாஸ், "பி.ஜே.பி அரசாங்கம் பசுக்களின் பெயரில் அரசியலைச் செய்கிறது, ஆனால் ஒவ்வொரு நாளும் ஹிங்கோனியாவில் நூற்றுக்கணக்கான பசுக்கள் இறந்து போயிருக்கின்றன. விலங்குகள் மையம் சரிவரச் செயல்படாததால், துஆஊ க்கு  மாடுகளை இனிமேல் விடப்போவ தில்லை என்று நாங்கள் முடிவு செய்துள்ளோம். இந்த மையம்  ஒரு மரணப் பொறியாக  மாறிவிட்டது. மேலும் அனைத்துசமுதாய மக்களும் அரசாங்கத்திற்கும், பசுக்களின் அவமானகரமான சிகிச்சைக்கு  எதிராகவும்  ஒற்றுமையாக  நிற்கின்றனர்"  என்று கூறினார்.

கடுமையான பசி மற்றும் அங்கு பெய்த  கனமழையினால் விலங்குகளின் கால்கள் அதன் சாணக்கழிவுகளில் சிக்கி உயிரிழந்துள்ளது, அரசின் அலட்சியத்தன்மையை சல்லடையிட்டு விளக்குகிறது.

சரியான உணவு மற்றும் பராமரிப்பு இல்லாமல் இறந்து போகும் ஆயிரக்கணக்கான  மாடுகள், மாட்டிறைச்சிக்கு தடை விதித்து மாடுகளைப் பாதுகாத்துக்கொண்டிருக்கும் நமது மத்திய அரசின் பார்வையில் படாதது ஏனோ?

குஜராத்தில் தலித்துகளின் சுயமரியாதை முழக்கம்

குஜராத் வாழ் தலித் மக்களிடையே அவர்களின் வாழ்வாதாரம் மற்றும் சுயமரியாதைக்கான ஒரு புரட்சி வெடித்துள்ளது. சென்ற மாதம், குஜராத்தில் தலித்துகளுக்கு எதிராக நடந்த வன்முறைகளின் விளைவாக இறந்த விலங்குகளின் உடல்கள் மற்றும் கழிவுகளை அப்புறப்படுத்த மறுப்பு தெரிவித்தனர். இது தேசிய அளவிலான கவனத்தை ஈர்த்துள்ளது. இதனால் குஜராத்தில் வீதியோரங்களில் விலங்கு கழிவுகள் அழுகிய நிலையில் தேங்கியுள்ளது.

சுமாராக, குஜராத்தில் பத்து மில்லியன் பசுக்கள் உள்ளன. அவைகளில் தினந்தோறும் மாநிலம் முழுவதும் இரண்டாயிரத்திற்கும் அதிகமான பசுக்கள் இறக்கின்றன. இந்த இறந்த விலங்குகளின் உடல்கள் அப்புறப்படுத்தப்படாமல் அழுகிய நிலையில் தேங்கியுள்ளதால் உயிர் கொள்ளும் நோய் பரவும் அபாயம் உள்ளதாக வல்லுநர்கள் தெரிவித்துள்ளனர்.

ஜூலை 31 ல், அஹமதாபாதில் நடைபெற்ற தலித்துகளுக்கான மாநாட்டில், அவர்கள் அவர்களுடைய பாரம்பரியத் தொழில்களான கழிவுகளை அகற்றுதல், இறந்த உடல்களை அப்புறப்படுத்துதல் மற்றும் விலங்குகளின் தோல்களை உரித்தல் போன்றவற்றை சுயமரியாதைக்கு பங்கம் விளைவிப்பதாக கருதிக் கைவிடுவதாக சபதமெடுத்தனர். இந்த உறுதிமொழிகளை வலியுறுத்தும் விதமாக ஆகஸ்ட் 15 இல்  'உனா'  வில்  பேரணி நடத்தினர்.

இறந்து போன மாடுகளின் தோல்களை உரிக்க மறுத்த நான்கு தலித் இளைஞர்கள் பசுப் பாதுகாவலர்களால் அடித்து கொல்லப்பட்டனர். இதனைக் கண்டித்து தலித் சமூகத்தினர் போராட்டம் நடத்தினர். இதற்கு அதிகாரிகள் தரப்பில், இந்தப் போராட்டமானது எந்தவித விளைவுகளையும் ஏற்படுத்தவில்லை எனவும், மாநிலம் முழுவதும் தேங்கியுள்ள இறந்தபோன விலங்குகளின் உடல்களை அப்புறப்படுத்த நேரம் அடிப்படையிலான சோதனை முறை அறிமுகப்படுத்தப்படும் எனவும் பதிவு செய்தனர்.

குப்பைகள் மற்றும் இறந்த விலங்குகளை அப்புறப்படுத்த மாநிலத்தில் உள்ள 8 மாநகரங்கள்,  33 மாவட்டங்கள்  மற்றும் 249  வட்டங்களுக்கும் தொழிலாளர்கள் மற்றும் ஒப்பந்ததாரர்கள் என 30,000 பேர் செயல்படுத்தப்படுவார்கள் என அவர்கள் கூறியுள்ளனர்.  

அந்த நகரங்களில் வாழக்கூடிய தலித்மக்கள், இந்தத் தொழில்கள் எங்களின் வாழ்வாதாரத் தோடு ஒன்றிணைந்து இருப்பதால் இதை விட்டுச்செல்ல முடியாது என்றும் ஒரு கருத்தினைப் பதிவு செய்கின்றனர்.

அஹமதாபாத் நகராட்சியில் பணியாற்றக்கூடிய ஜிதேஷ் சோலங்கி என்பவர், "நான் மாதந்தோறும் 22,500 ரூபாய் சம்பாதிக்கிறேன். என்னால் எனது சமூகத்தினரின் அவலநிலையை  புரிந்துகொள்ள  முடிகிறது, அதற்காக இந்த வேலைகளைச் செய்யாவிட்டால் எனது குடும்பத்திற்கு வருமானமே இல்லாத நிலை ஏற்பட்டுவிடும்" என வருத்தம் தெரிவித்துள்ளார்.

அந்த மாநிலத்தில் 285 மாட்டு கொட்டகைகளில் 2,00,000 பசுக்கள் உள்ளன. அந்தக் கொட்டகைகளில் ஆண்டு ஒப்பந்த முறையில் கழிவுகளை அப்புறப்படுத்தும் தொழிலாளர்கள் பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளனர். மேலும் சில கிராமங்கள் மட்டும் தான் தலித்துகள் வெளியேறியதால் இந்த பிரச்சனைக்கு ஆளாகியுள்ளதாகவும், எந்த நேரத்திலும் மாவட்ட அலுவலகத்தின் உதவியை நாடவும் அறிவுறுத்தப்பட்டுள்ளதாக அதிகாரிகள் கூறியுள்ளனர்.

தலித் போராட்டத்தின் மையப்புள்ளியான  'உனா' வில் கூட இந்த போராட்டம் எந்தவித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தவில்லை எனவும், கடந்த ஒரு மாதத்தில் எந்த கிராமத்திலும் இறந்த விலங்குகளின் உடல்கள் அப்புறப்படுத்தப்படாமல் தேங்கவில்லை எனவும் கிர்சோம்நாத் மாவட்ட ஆட்சியாளர் அஜய் குமார் அறிவித்துள்ளார்.

ஆனால் இறந்த நான்கு இளைஞர்களின் உறவினர்களும், சமூகத்தினரும் இன்றுவரை நாங்கள் இந்தத் தொழில்களில் இருந்து ஒதுங்கிதான் இருக்கிறோம் என்று ஆட்சியரின் கூற்றுக்கு மறுப்புத் தெரிவித்து அறிக்கை விடுத்தனர். இறந்த இளைஞர்களின் உறவினரான  கேவல் ரத்தோட் என்பவர், அந்த நிகழ்விற்குப் பிறகு இன்று வரை யாரும் தொழில் செய்யவில்லை என்று கூறினார். இந்த முடிவு எங்கள் சமூகத்தினருக்கு சுயமரியாதையை பெற்று தந்து விட்டது எனவும், அநீதிக்கு எதிராக பிற தொழில் செய்பவர்களும் எங்களுடன் இணைந்து போராட விழைகிறார்கள் எனவும் இந்தப் போராட்டத்தை வழிநடத்திக் கொண்டிருக்கும் வழக்கறிஞரான ஜிக்னேஷ் மெவானி அறிவித்துள்ளார்.

  • The Tribune 06.08.2016, Deccan Herald 07.08.2016, Hindustan Times 21.08.2016 

Pin It