சங்க இலக்கியத்திலிருந்து எல் நினோ வரை: இயற்கை சொல்லும் எச்சரிக்கை

சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு பற்றி நீண்ட காலமாகப் பேசப்பட்டு வந்தது. அது எங்கோ நடைபெறும் ஒரு பிரச்சினை என்றே பலரும் நினைத்திருந்தோம். ஆனால் கடந்த சில ஆண்டுகளாகக் காலநிலை மாற்றத்தின் விளைவுகள் நம் கண்முன்னே நிகழத் தொடங்கியுள்ளன. கடும் வெப்பம், வறட்சி, திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு, உடல்நலப் பாதிப்புகள், விவசாய இழப்புகள் என காலநிலை மாற்றம் இன்று நம் வீட்டுக் கதவைத் தட்டத் தொடங்கியுள்ளது.இயற்கையின் மொழி மாறவில்லை

சுற்றுச்சூழல் பற்றிப் பேசுவதற்கு முன், இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வாழ்ந்த தமிழர்களை நினைவுகூர விரும்புகிறேன்.

உலகம் இன்று சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பைப் பற்றிப் பேசுகிறது. ஆனால் சங்க காலத் தமிழர்கள் இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்ந்தார்கள். அவர்கள் இயற்கையை வெறும் வளமாகப் பார்க்கவில்லை; வாழ்க்கையாகப் பார்த்தார்கள்.

அதனால்தான் அவர்கள் நிலத்தை ஐந்து வகைகளாகப் பிரித்தார்கள்.

குறிஞ்சி – மலைநிலம்.

முல்லை – காடும் மேய்ச்சல் நிலமும்.

மருதம் – விவசாய நிலம்.

நெய்தல் – கடற்கரை நிலம்.

பாலை – வறண்ட நிலம்.

இது வெறும் புவியியல் பிரிவு அல்ல. மனித வாழ்க்கை, தொழில், உணர்வு, பண்பாடு அனைத்தையும் இயற்கையோடு இணைத்துப் புரிந்துகொண்ட ஒரு நாகரிகத்தின் அறிவு.

அதன் தொடர்ச்சியாகத் திருவள்ளுவர் கூறுகிறார்:

“நீரின்றி அமையாது உலகு.”

இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சொல்லப்பட்ட இந்த வரி, இன்று உலகின் மிக முக்கியமான சுற்றுச்சூழல் முழக்கமாக மாறியுள்ளது.

மே 8, 2026 அன்று தனது நூறாவது பிறந்தநாளை எட்டிய டேவிட் அட்டன்பரோ, பூமியின் காடுகள், கடல்கள், பனிப்பாறைகள், வனவிலங்குகள் குறித்து உலக மனசாட்சியைத் தட்டியெழுப்பியவர்.

“காந்தி” திரைப்படத்தை இயக்கிய ரிச்சர்ட் அட்டன்பரோவின் சகோதரரான அவர், இயற்கையின் குரலாக உலகம் முழுவதும் அறியப்படுகிறார்.

ஒருமுறை அவர் கூறிய ஒரு கருத்து, இயற்கையைப் புரிந்துகொள்ள நமக்கு உதவுகிறது.

“இயற்கை இல்லாமல் மனிதன் வாழ முடியாது. ஆனால் மனிதன் இல்லாமலும் இயற்கை வாழ முடியும்.”

இந்த ஒரு வரி நமது அகந்தையை உடைக்கிறது.

நாம் பூமியின் எஜமானர்கள் அல்ல. இந்தப் பூமியில் வாழும் கோடிக்கணக்கான உயிரினங்களில் ஒரு உயிரினம் மட்டுமே. இன்று உலகம் காலநிலை மாற்றம் என்ற மிகப் பெரிய சவாலை எதிர்கொள்கிறது. கடும் வெப்ப அலைகள். அசாதாரண மழை. வெள்ளப்பெருக்குகள். வறட்சி. கடல் மட்ட உயர்வு. இவை அனைத்தும் நாளைய பிரச்சினைகள் அல்ல; இன்றைய நிதர்சனங்கள்.

எல் நினோ: அறிவியல் சொல்லும் எச்சரிக்கை

இந்தச் சூழலில் எல் நினோ குறித்துச் சில வார்த்தைகள் பேச வேண்டியிருக்கிறது.

எல் நினோ என்பது 2 முதல் 7 ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பசிபிக் பெருங்கடலில் இயற்கையாக நிகழும் காலநிலை மாற்ற நிகழ்வு. இந்த நிகழ்வின் காரணமாக உலகம் முழுவதும் வானிலையில் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்றன. சில பகுதிகளில் அதீத மழையும், சில பகுதிகளில் கடுமையான வெப்பமும், வறட்சியும் உருவாகலாம்.

தற்போது உருவாகிக் கொண்டிருப்பதாகக் கூறப்படும் எல் நினோ நிகழ்வு வழக்கத்தை விட அதிக தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக்கூடும் எனக் காலநிலை ஆய்வாளர்கள் எச்சரிக்கின்றனர்.

ஏற்கனவே மனித நடவடிக்கைகளால் பூமியின் வெப்பநிலை உயர்ந்திருக்கும் நிலையில், எல் நினோவின் தாக்கம் மேலும் தீவிரமாக உணரப்படலாம்.

சில நாட்களுக்கு முன்பு நான் குற்றாலத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அப்போது நீரின்றி வறண்டு கிடந்த அருவிகள், சில நாட்களுக்குப் பிறகு பெய்த கனமழையால் வெள்ளப்பெருக்குடன் ஆர்ப்பரித்தன. ஆனால் அந்த மகிழ்ச்சி நீண்ட நாட்கள் நீடிக்கவில்லை. மீண்டும் நீர்வரத்து குறைந்து, குற்றால அருவிகள் வறட்சியின் முகத்தை நோக்கத் தொடங்கின. ஒரே இடத்தில் சில நாட்களுக்குள் வெள்ளமும் வறட்சியும் மாறி மாறித் தோன்றுவது, காலநிலை மாற்றத்தின் நிலையற்ற தன்மையை நமக்குக் கண்முன்னே காட்டுகிறது.

அதே நேரத்தில் தமிழகத்தின் நெற்களஞ்சியமான காவிரி டெல்டா பகுதியில், வழக்கமாக ஜூன் 12-ஆம் தேதி திறக்கப்படும் மேட்டூர் அணை இந்த ஆண்டு நீர்வரத்து குறைவால் திறக்கப்படவில்லை. டெல்டா மாவட்டங்களை வறட்சி பாதித்த பகுதிகளாக அறிவிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் எழுந்துள்ளது.

தமிழகத்தின் ஒரு பகுதியில் வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடிக்கொண்டிருக்கும்போது, மற்றொரு பகுதியில் விவசாயிகள் வறட்சியை எதிர்கொள்கின்றனர். காலநிலை மாற்றம் இனி எதிர்கால அச்சுறுத்தல் அல்ல; ஒரே நேரத்தில் முரண்பட்ட வானிலை நிகழ்வுகளை உருவாக்கும் நிகழ்கால நிதர்சனம்.

இதுவே 21-ஆம் நூற்றாண்டின் புதிய காலநிலைச் சவால்.

இந்த ஆண்டின் எல் நினோ நிகழ்வை, 1876–78 ஆம் ஆண்டுகளில் ஏற்பட்ட தாது வருடப் பஞ்சத்துடன் இணைத்து பலரும் பேசுகிறார்கள். அக்காலத்தில் ஏற்பட்ட வலுவான எல் நினோ உலகின் பல பகுதிகளில் நீண்டகால வறட்சியை உருவாக்கியது. ஆனால் மனிதப் பேரழிவை ஏற்படுத்தியது காலநிலை மட்டும் அல்ல; காலனித்துவ ஆட்சியின் தவறான கொள்கைகள், உணவுப் பகிர்மானத் தோல்வி, சமூக-பொருளாதார சமத்துவமின்மையும் அதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தன. வரலாற்றாய்வுகளின்படி, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா, பிரேசில் உள்ளிட்ட பல நாடுகளில் ஏற்பட்ட அந்த உலகப் பஞ்சம் 5 கோடிக்கும் அதிகமான உயிரிழப்புகளை ஏற்படுத்தியதாகக் கருதப்படுகிறது.

அதே போல அந்தப் பஞ்சம் இந்திய வரலாற்றில் மிகக் கொடிய மனிதப் பேரிடர்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. பருவமழை பொய்த்ததும், எல் நினோவின் தாக்கமும், காலனித்துவ ஆட்சியின் பொருளாதாரக் கொள்கைகளும் இணைந்து, இந்தியா முழுவதும் பல லட்சம் முதல் பல மில்லியன் மக்கள் உயிரிழந்ததாக வரலாற்று ஆய்வுகள் குறிப்பிடுகின்றன. தமிழகத்தின் பல பகுதிகளும், குறிப்பாக மதுரை, ராமநாதபுரம், சென்னை உள்ளிட்ட பகுதிகளும் அந்தப் பஞ்சத்தின் கடுமையான தாக்கத்தைச் சந்தித்தன.

இந்த ஆண்டின் தீவிர எல் நினோ நிகழ்வைத் தாது வருட பஞ்ச காலத்துடன் ஒப்பீட்டுவதில் ஒரு உண்மை இருக்கிறது. ஆனால் ஒரு வேறுபாடும் இருக்கிறது.

1876-ல்:

• எல் நினோ இருந்தது.
• வறட்சி ஏற்பட்டது.
• தகவல் தொடர்பு வசதிகள் இல்லை.
• அறிவியல் கணிப்புகள் இல்லை.
• காலனித்துவ ஆட்சி மக்களைப் பாதுகாக்கத் தவறியது.

2026-ல்:

• எல் நினோவை முன்கூட்டியே கணிக்கிறோம்.
• செயற்கைக்கோள்கள் உள்ளன.
• வானிலை ஆய்வு மையங்கள் உள்ளன.
• அறிவியல் எச்சரிக்கிறது.
• ஆனால் காலநிலை மாற்றம் புதிய அபாயத்தை உருவாக்குகிறது.

தாது வருடப் பஞ்சத்தை வெறும் இயற்கைப் பேரிடராக மட்டும் பார்க்க முடியாது. அன்றைய காலனித்துவ ஆட்சி, உணவுப் பயிர்களைவிட வணிகப் பயிர்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது. மழை பொய்த்தபோது மக்களின் உணவுப் பாதுகாப்பு சிதைந்தது. அதனால் ஒரு இயற்கை வறட்சி மனிதப் பேரழிவாக மாறியது.

வரலாறு நமக்குக் கற்றுத்தரும் பாடம் என்னவென்றால், இயற்கை நிகழ்வுகளை நாம் தடுக்க முடியாமல் இருக்கலாம். ஆனால் அவை பேரழிவாக மாறுமா என்பதை மனித சமூகத்தின் முடிவுகள்தான் தீர்மானிக்கின்றன.

பேச்சிலிருந்து செயலுக்கு...

சுற்றுச்சூழல் பற்றி நாம் பேசத் தொடங்கி பல ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் உலக சுற்றுச்சூழல் தினம் கொண்டாடுகிறோம். உரைகள் நிகழ்த்துகிறோம். உறுதிமொழிகள் ஏற்கிறோம். மரக்கன்றுகள் நடுகிறோம். ஆனால் ஒரு கேள்வியை நமக்கே நாம் கேட்டுக்கொள்ள வேண்டும். கடந்த ஆண்டு நாம் பேசியதை இந்த ஆண்டு செயல்படுத்தியிருக்கிறோமா?

சுற்றுச்சூழல் பற்றி விழிப்புணர்வு இல்லாத சமூகம் நாம் அல்ல. சுற்றுச்சூழல் பற்றி அதிகம் பேசும் சமூகம் நாம். ஆனால் பேசுவதற்கும் செயல்படுவதற்கும் இடையே உள்ள தூரம்தான் இன்னும் குறையவில்லை. மரம் நட வேண்டும் என்கிறோம். ஆனால் இருக்கும் மரங்களைப் பாதுகாக்கிறோமா? தண்ணீரைச் சேமிக்க வேண்டும் என்கிறோம். ஆனால் தினமும் வீணாகும் தண்ணீரைத் தடுக்கிறோமா? பிளாஸ்டிக்கைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்கிறோம். ஆனால் நமது வாழ்க்கை முறையை மாற்றியிருக்கிறோமா? பிரச்சினை அறிவின்மை அல்ல. செயலின்மை.

மனிதன் இன்று செவ்வாயில் குடியேற முடியுமா என்று ஆராய்கிறான். நிலவில் நிரந்தரத் தளங்களை அமைக்கத் திட்டமிடுகிறான். புதிய சூரிய மண்டலங்களைத் தேடுகிறான். ஆனால் இதுவரை உயிர்கள் வாழ்வது உறுதியாக அறியப்பட்ட ஒரே கிரகம் பூமிதான்.

அப்படிப்பட்ட அரிய கிரகத்தை நாமே மாசுபடுத்தி, அழித்துவிட்டு, இன்னொரு பூமியைத் தேடிக் கொண்டிருக்கிறோம். மாற்று பூமியைத் தேடி மனிதன் விண்வெளியில் அலைகிறான். ஆனால் பூமிக்கு மாற்று எதுவுமில்லை. நமக்குக் கிடைத்த ஒரே வீட்டை நாமே சேதப்படுத்திக் கொண்டிருக்கிறோம்.

இங்கே ஒரு சிறிய ஜென் கதையை நினைவுகூர விரும்புகிறேன்.

ஒரு சீடன் தனது குருவிடம் கேட்டான்:

“இந்த உலகில் மிகப் பெரிய ஞானி யார்?”

குரு அவனை ஒரு பெரிய மரத்தடிக்கு அழைத்துச் சென்றார்.

“இந்த மரத்தைப் பார்” என்றார்.

“இது தன் பழங்களைத் தானே சாப்பிடுவதில்லை.

தன் நிழலைத் தானே பயன்படுத்துவதில்லை.

தனக்காக வாழாமல் பிறருக்காக வாழ்கிறது.

அதனால் இந்த மரம் ஒரு ஞானி.”

இயற்கை எடுக்கவில்லை. கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் மனிதன்? எடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறான்.

நாம் பூமியைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று அடிக்கடி சொல்கிறோம். உண்மையில் பூமியைக் காப்பாற்ற வேண்டிய அவசியம் இல்லை. பூமி நம்மை விட நீண்ட காலம் வாழும். நாம் காப்பாற்ற வேண்டியது மனித இனத்தின் எதிர்காலத்தைத்தான்.

நாம் பூமியை நம் முன்னோர்களிடமிருந்து பெறவில்லை. நம் குழந்தைகளிடமிருந்து கடன் வாங்கியிருக்கிறோம். அந்தக் கடனைச் சரியாகத் திருப்பிச் செலுத்த வேண்டிய பொறுப்பு நமக்கு இருக்கிறது.

சங்கப் புலவர்கள் இயற்கையோடு இணைந்து வாழக் கற்றுக் கொடுத்தனர். திருவள்ளுவர் நீரின் அவசியத்தை எடுத்துரைத்தார். டேவிட் அட்டன்பரோ இயற்கையின் குரலை உலகம் முழுவதும் ஒலிக்கச் செய்தார். அறிவியல் காலநிலை மாற்றத்தின் அபாயத்தை எச்சரிக்கிறது. இவ்வளவு எச்சரிக்கைகளுக்குப் பிறகும் நாம் மாறவில்லை என்றால், அது இயற்கையின் தோல்வி அல்ல; மனிதனின் தோல்வி.

மரம் நடுவது ஒரு சுற்றுச்சூழல் நடவடிக்கை மட்டுமல்ல; அது எதிர்கால தலைமுறைக்குக் கொடுக்கும் வாக்குறுதி. நீரைச் சேமிப்பது ஒரு பழக்கம் மட்டுமல்ல; நாளைய உயிர்களைக் காப்பாற்றும் செயல். பிளாஸ்டிக்கைக் குறைப்பது ஒரு தனிப்பட்ட முடிவு மட்டுமல்ல; பூமியின் ஆயுளை நீட்டிக்கும் பொறுப்பு.

நாம் பூமியில் வாழவில்லை.

பூமிதான் நம்முள் வாழ்கிறது.

- அ. தமிழ்ச்செல்வன்