valparai locationசினிமா நம் வாழ்வில் இரண்டற கலந்த கலை.

நாம் அதை தவிர்த்து விட்டு நம்மை... நம் நாஷ்டால்ஜியை அசை போடவே முடியாது. அப்படி சினிமா என்ற பிம்பம் ஒரு வகை பிரம்மாண்டத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. அந்த பிரம்மாண்டம் நம் ஊரைச் சுற்றி சுற்றி அடிக்கடி படமாக்கப்படுவது நாம் அறிந்ததே. இன்றைய நவீனம்.. ஷூட்டிங்- ஐ போர் ஆன விஷயம் என்று தெளிவுப் படுத்திவிட்டது. ஆனால்... முன்பொரு காலத்தில்... திரையில் நடிகர்கள் எப்படி வருகிறார்கள் என்பதை ஆச்சரியமாக பார்த்த கால கட்டத்தில் ... ஷூட்டிங் என்பது பிரம்மாண்டமான வேடிக்கை. மன பற்கள் சிரிக்க மூளைக் கண்கள் விரிய கொண்டாடிய கொண்டாட்டம்.

கோடம்பாக்கத்தின் செல்ல ஊர்கள் என்றால் ....ஒன்று 'கோபி' சுற்றிய பகுதிகள். இன்னொன்று "ஆழியாறு" சுற்றிய பகுதிகள்.

அப்படி..அதன் நீட்சியாக வால்பாறை......அதை சுற்றிய பகுதிகளில் நிறைய படப்பிடிப்பு நடத்திய படங்கள் இருந்தாலும்.... நினைவில் உள்ளவைகளை...... இங்கே அசை போடுகிறேன்... ஆசை யாரை விட்டது என்ற சினிமாக்காரனின் முதுமொழியோடு.

"வேலுச்சாமி" என்றொரு படம்.

சரத்குமார் நடித்தது. அந்த படத்தின் பெரும்பாலான காட்சிகள்......வால்பாறையில் இருந்து 22 கிலோ மீட்டரில் இருக்கும் "சோலையார் டேம்" கெஸ்ட் ஹவுசில் தான் படமாக்கினார்கள். அவர்களின் வீடே அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸ்தான் என்பது போல காட்சி அமைப்பு இருந்தது. வாசலில் கூட ஒரு பாடலை படமாக்கினார்கள். கவுண்டமணி.... செந்தில்....சரத்குமார்..... மனோரமா எல்லாரும் ஆடுவது போல.

சோலையார் டேம் நீரை பார்த்து... " நம்ம ஊர் ஆத்து தண்ணிய வெச்சுக்கிட்டே இவ்ளோ வெள்ளாமை பண்ணிட்ட..!" என்று கூட வசனம் வரும். நமக்கு அய்யோன்னு இருக்கும். அது ஆறு இல்ல.. டேம் என்று...வாய் முணுமுணுக்கும்.

அப்படியே உருளிக்கல் கீழ்பிரட்டு தாண்டி மேல் பிரட்டை சார்ந்த நீர்த்தேக்க பகுதியில் சரத்குமார் வினிதா சம்பந்தப்பட்ட ஒரு பாடல் காட்சி கூட படமாக்கப்பட்டது.

"செம்மீனே.....செம்மீனே.....உன்கிட்ட சொன்னேனே..." பாடல் சோலையார் டேம்- ஐ சுற்றி எடுத்தது தான்.

அடுத்து வேற என்ன படம் என்று யோசிக்கையில்... மனம்... அப்படியே 'புன்னகை மன்ன'னுக்கு பாய்ந்தோடுகிறது.... அதிர்ப்பள்ளி நீராக.

புன்னகை மன்னன் படம் எல்லாருக்குமே தெரியும். அந்த அருவிக்குள் கமலும் ரேகாவும் தற்கொலைக்காக விழும் காட்சியெல்லாம் அதிரப்பள்ளியில் எடுத்தது என்று. "சும்மா அதிருதில்ல" என்று அப்போதே தமிழ் சினிமாவை கலக்கிய காட்சி அது. கமலும் ரேகாவும் மலை உச்சியில் இருந்து குதிக்கும் காட்சியை அத்தனை சீக்கிரம் தமிழ் ரசிகர்கள் மறந்து விடுவார்களா..!

கிளைமாக்சில்.... கார்- பாம் வெடித்து......அதுவும் அதே அருவியில் தானே விழுந்து தன்னைத் தீர்த்துக் கொள்ளும். ஆதலால் காதல் செய்வோம் என்பது கத்தி அழும் ஆலாபனை அன்றும் இன்றும் என்றும் என்று மன உச்சியில் நின்று கத்துகிறேன்.

"காதல் வந்துருச்சு.....ஆசையில் ஓடி வந்தேன்..." பாட்டு உள்பட "கல்யாண ராமன்" படத்தில் பெரும்பாலான காட்சிகள்....வால்பாறையில் இருக்கும் 'கருமலை' என்ற எஸ்டேட்டை சுற்றி...மற்றும் 'இரைச்சல்பாறை' என்ற இடத்தில் உள்ள பங்களாவில் படமாக்கப்பட்டது என்றும் சொல்வார்கள். படத்தில்.... கமலை கொல்வதற்கு வில்லன் கூட்டம் விரட்டிக்கொண்டு வரும் சாலை அட்டகட்டி கொண்டை ஊசி வளைவுகள் தான் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

பொதுவாக ஒரு கருத்து இருக்கிறது. தேயிலை அல்லது மலைச் சார்ந்த இடங்களில் படப்பிடிப்பு நடத்தி.... அது..... படமாகவும் வந்திருந்தால் ... அது...... .ஊட்டி. ..... மூணாறு என்று பொது மக்கள் பேசுவதைக் காதில் ரத்தம் வழிய கேட்டிருக்கிறேன். அப்போதெல்லாம்.....யாரென்று தெரியாதவர்களிடம் கூட நானே சென்று சொல்லி இருக்கிறேன். "இல்ல இல்ல...இது எங்க வால்பாறை....என்று.....!"

"ராஜாதி ராஜா..." படத்தில்.. ரஜினியின் ஒரு கதாபாத்திரம் பெயரே 'வால்பாறை வரதன்'தான்.

"சிலு சிலுவென குளிர் அடிக்குது அடிக்குது
சிறு அரும்புகள் மலர் வெடிக்குது வெடுக்குது
வனம் விட்டு வனம் வந்து மரங்கொத்தி பறவைகள்
மனம் விட்டு சிரிக்கின்றதே"
இப்படி ஆம்பிக்கும்... இளையராஜா கிறுகிறு.

இன்முகம் சிவக்க ... குருவிகள் கொண்டு ... பறவைகள் கொண்டு .... கிளிகள் கொண்டு ... சிறகசைக்க .... அடுத்த வரியில் ...... மனிதனின் ஆழ்ந்த நிலையை வெளிக்கொணரும் காடும் மலையும் அங்கே ஆகிருதி செய்யும்.

அங்கு மலையும் மௌனமும் திரும்பும் பக்கமெல்லாம் திளைக்கும்... தன்மத்தமும் உன்மத்தமுமென தழைக்கும்.

"மலையாள கரையோரம் தமிழ் பாடும் குருவி
அலையாடை கலையாமல் தலையாட்டும் அருவி
மலமுடியினில் பனி வடியுது வடியுது
மண் மடங்குதம்மா
தலையனயினில் மனம் கரையுது கரையுது
கண் மயங்குதம்மா"... இப்படி காணும் காடெல்லாம் கவிதை பதியும்.

மலையோர கவி பாடும்..... குருவி.. பறவை.. மனிதன்....எல்லாம்.. நம் காட்டுக்குள் எடுத்தது தான்.

"பச்சமலை பூவு .... இது உச்சி மலைத் தேனு ..." பாடல்... ரேவதி ஆடும் ஊஞ்சல் எல்லாமே... ஆழியார் பகுதி தான். ஆழியார் வானத்தில் .... நீருண்டு நிலமுண்டு... நித்தியமுண்டு ... என்றெல்லாம் யோசனையூரும் அற்புத வனம் அங்கே நினைவில் கால்வாய் நிறைக்கும்.

"வானத்தை போல" மற்றும் "சூர்யவம்சம்" படத்தில் வரும் வீடு... ஆனைமலை அடிவாரத்தில்... இருக்கும்... ஷூட்டிங்குக்காகவே ஒதுக்கப்பட்ட வீடு என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். இன்னும் நிறைய படங்களில் இந்த வீட்டை பார்த்திருக்கிறோம். "தனுஷ்" நடித்த "மாப்பிள்ளை" படத்தில் கூட மனிஷா தங்குவதற்காக ஏற்பாடு செய்யும் வீடாக இந்த வீடு வந்திருக்கிறது.

"உங்க பொன்னான கைகள் புண்ணாகலாமா.... உதவிக்கு வரலாமா... சம்மதம் வருமா.... ஹோ..... சந்தேகம் தானோ..." என்று 'ரவிச்சந்திரன்' 'காஞ்சனா" வையும்..."ராஜ ஸ்ரீ" யையும் வம்பிழுத்து பாடும் பாட்டு... அன்றைய கருப்பு வெள்ளை அட்டகட்டி வளைவுகளில்..... வண்ணம் பூசியது என்றால்....அது கனவு தாண்டிய ஓவியம். அந்த படத்தில் வரும் அவர்களின் வீடே ஆழியார் கெஸ்ட் ஹவுஸ்தான். அந்த கெஸ்ட் ஹவுஸ் நிறைய படங்களில்..... வீடாகவோ.... பங்களாகவோ வந்திருக்கிறது.

aliyar guest house"என் ஜீவன் பாடுது" படத்தில்... கார்த்திக்-ஐ கலாய்த்து பாடும் பாட்டு அங்கு எடுத்ததுதான்.

சத்யராஜ் நடித்த "வண்டிச்சோலை சின்ராசு" படத்தில் வரும் ஒரு சண்டைகாட்சி... வால்பாறை நோக்கி செல்லும் பேருந்துகள் தேநீர் குடிக்க நிறுத்தும் ஆழியாரில் உள்ள ஒரு தேநீர் கடைக்கு முன்னால் தான் படம் பிடித்தார்கள். நானே அதை வேடிக்கை பார்த்திருக்கிறேன். கீழே விழுந்திருக்கும் சத்யராஜ் ... மேலே படர்ந்திருக்கும் ஒரு போலீஸ்காரரின் கன்னத்தில் மாறி மாறி அறைவது போல காட்சி. நாங்கள் டீ குடித்து வடை தின்று முடிக்கும் வரை அதே காட்சி தான். அப்பவே போதும் போதுமென்றாகி விட்டது ஷூட்டிங்.

அக்காமாலை புல்வெளிகளில் யாருக்கும் அனுமதி இல்லை என்று தான் நம் அறிகிறோம்.

ஆனால்...அங்கும் நிறைய படங்கள் எடுக்கிறார்கள் என்று தான் நினைக்கிறேன்.

"சின்ன பூவே மெல்ல பேசு" படத்தில் வரும் "சங்கீத வானில் சந்தோசம் பாடும்... சிங்காரபூங்குயிலே...." பாடல்...அங்கு எடுத்ததுதான் என்று யோசிக்கிறேன்.

சமீபத்திய "கயல்" படத்தில் கூட கதாநாயகனும்.. நண்பனும்.. கூடாரம் அமைத்து இரவு தங்குவது போல ஒரு காட்சி வரும்... அங்கு எடுத்ததுதானோ என்று ஐயம் எனக்கு உண்டு. அக்கா மலை புல்வெளி கெஸ்ட் ஹவுசில் தான் மந்திரப் புன்னகை படம் எடுத்திருக்கிறார்கள்...என்று வால்பாறை நண்பர் ஒருவர் கூறுகிறார். 'நாட்டாமை' படத்தில் 'கொட்டபாக்கும் கொழுந்து வெத்தலையும்' பாடல் கூட அக்காமலை புல்வெளியில் படமாக்கப்பட்டது. "சூப்பர் ஸ்டாரு யாருன்னு கேட்டா" பாடல் கூட அக்காமலை புல்வெளியில் எடுத்தது தான் என்கிறார் இன்னொரு நண்பர்.

"சாமுராய்" படத்தில்.... மூங்கில் காடுகளே ....பாட்டில்... உருளிக்கல் பெரியகடை- அந்த ஒற்றை மரம் வரும்.

"கேரளா கஃபே" என்றொரு மலையாளப் படத்தில் ஆரம்ப காட்சியே வால்பாறை காந்தி சிலையை காட்டுவார்கள். பேருந்து வந்து காந்தி சிலையை சுற்றி நிற்கும். பேருந்தில் சீனிவாசன் ஏறுவார். பேருந்து ஸ்டான் மோர் தாண்டி உருளிக்கல் வழியே சோலையார் டேம் போவது போல காட்சி இருக்கும். சோலையார் டேமில் காக்கா கடையில் டீ குடித்து விட்டு.. மளுக்கப்பாறை வழியாக செல்வது போல காட்சி நகரும். இப்போது..... மம்மூட்டியும் பேருந்தில் இருப்பார்.

சேரன் கதை நாயகனாக நடித்த கரு பழனியப்பனின் "பிரிவோம் சந்திப்போம் " படம் அட்டகட்டியை சுற்றி எடுத்த படம் என்பது கூடுதல் தகவல். "திருமதி பழனிசாமி" படம்... அட்டகட்டியில் எடுத்திருக்கிறார்கள் என்று இன்னொரு சினிமா நண்பர் கூறுகிறார்.

சினிமாவுக்கான ரம்மியம் நிறைந்த இடம் வால்பாறையும் அதன் சுற்று பகுதிகளும் என்றால் அது மிகை இல்லை.

பனி மழை வெயில் குளிர் என காணும் போதெல்லாம் காட்சிக்குக் காட்சி ரசனை கூட்டும் அத்தனை அற்புதங்களும்.... அங்கே.....அங்கே தான் இருக்கின்றன. கேமரா கண்களின் ராட்சச தனங்களில்.... மெல்லினம் வீசும் வாடை காற்றும் மென் பனி துளிர்க்கும் புல்லின தலையசைவும் மிக இயல்பாய் அதிகாலையை பூக்க செய்யும். அந்தி மாலையில் ஏக்கம் கொள்ளும். பொன் மதியத்தில்.... தன் மயக்கம் கொள்ளும். அதிசயம் என்னவெனில்.... அலையாடும் தலையாட்டல் போல... திரும்பும் பக்கமெல்லாம்... கேமரா கண்கள் தசை ஆட்டும். தவம் பூட்டும்.

இன்னும் இன்னும் சினிமா எடுக்கும் எல்லா தகவமைப்பும் கொண்ட வால்பாறை... பொக்கிஷம்.

கண் சிமிட்டுவதைப் போல படம் பிடியுங்கள். இந்த வரலாறு பதியப்பட வேண்டும்.

- கவிஜி

Pin It

babu actor enuyirthozanதொடர்பியல்... உயிரியல்... வேதியியல்... இயல்பியல்... என்று எந்த சித்தாந்தத்துக்குள்ளும் அடைபடாத சம்பவங்கள் நிகழ்ந்து கொண்டே தான் இருக்கின்றன. நிகழ்பவைகளை வேறு வழியின்றி கடந்து கொண்டே இருக்கும் உடல் எனும் பெரு மந்திரம் சிலருக்கு காலத்துக்கும் வாய்ப்பதே இல்லை.

அப்படி ஒரு மனிதன் - நடிகன் "என்னுயிர் தோழன் பாபு".

ஒரு விபத்து ஒரு கனவை முப்பது வருடமாக கட்டிலில் முடக்கி போட்டிருக்கிறது என்றால்... எங்கிருந்தெல்லாமோ இரையும் துயர சப்தங்களை என்னவென்று எழுதுவது என்று தெரியவில்லை.

கால் சுளுக்கினால் 4 நாட்கள் காலி. தசை பிடிப்பென்றால் குறைந்த பட்சம் 2 நாட்கள் காலி. கால் முறிந்தால் குறைந்த பட்சம் 6 வாரங்கள் காலி. உடல்.. மிக மெல்லிசான கோட்டால் ஆன கூடு. மிக கவனமாக... பத்திரமாக காத்துக் கொள்ள வேண்டிய அரூபத்துக்கும் சற்று முந்தைய வடிவம். கரணம் தப்பினால் மரணம் என்றால் கூட சரி தான். ரணம் என்பதைத்தான் தாங்கிக் கொள்ளவே முடியாது.

காலம் மிக அற்புதமாக இந்த மனிதனை தோற்றுவித்தது. "என்னுயிர் தோழன்" படத்தில்.. வசனம் எழுதும் வாய்ப்பை கொடுத்த பாரதிராஜா ஒரு புள்ளியில் நீ தான் ஹீரோ என்றும் சொல்லி இருக்கிறார். நிகழும் அற்புதத்தின் வழியே நில்லாமல் ஓடும் உடல் வாய்த்த பாபு தனக்கான கனவைத் துரத்த ஆரம்பித்தார்.

முதல் படமே அரசியல் தொடர்பானது. அசத்தி இருக்கும் உடல் மொழியும் சென்னை தாய் மொழியும்.. அற்புத வனத்தில் பூத்த இன்னொரு அபூர்வமாக சினிமாவுக்கு கிடைத்தது... என்று தான் சொல்ல வேண்டும். படம் பெரிதாக வெற்றி பெறவில்லை. ஆனால் ஒரு நாயகன் உருவாகினான் என்று திரை விசிலடித்தது. இயல்பான ஒரு நாயகனை சினிமா பெற்றது. யார் வேண்டுமானாலும் திறமை இருந்தால் ஹீரோ ஆகலாம்... என்று நிரூபித்த தனுஷ் - ன் முந்தைய வெர்சன் இந்த பாபு.

எதுவெல்லாம் நடக்க இருக்குமோ அதுவெல்லாம் நடக்கும் இந்த சூனிய வாழ்வில் எதுவெல்லாம் நடக்க கூடாதோ அதுவெல்லாமும் நடக்கும் என்பது தான் அடுத்த வளைவில் வாழ்வு வைத்திருக்கும் ஆச்சரியமும் அகாலமும்.

என்னுயிர் தோழன் படத்துக்கு பிறகு விக்கிரமனின் இரண்டாவது படமான "பெரும்புள்ளி" படத்தில் ஹீரோ.

அந்த படமும் சரியாக போகவில்லை. ஆனாலும்... ஹீரோவாக மீண்டும் தன்னை நிரூபித்து தனக்கான இடத்தை தக்க வைத்துக் கொண்ட பாபுவுக்கு அடுத்தொரு படம் வந்தது. எமன் படமேறி வந்திருக்கிறான் தான் போல. மிக எளிமையானது வாழ்ந்து விடுதல். மிக மிக எளிமையானது செத்து விடுதல். ஆனால் இடையே வாழ்ந்தும் செத்தும் கிடப்பது மிக மிக கொடுமையானது.

அத்தகைய புள்ளிக்கு இந்த பெரும்புள்ளி நகர்கிறது என்று அன்று பாபுவுக்கு தெரியாது. "மனசார வாழ்த்துங்களேன்" படப்பிப்பில் மாடியில் இருந்து எட்டி குதிக்கும் ஒரு காட்சி. டூப் போடாமல் குதித்து... குறி தப்பி... இடம் மாறி விழுந்து முதுகில் பலத்த அடி.

அன்று படுத்தவர் தான்... பல கட்ட மருத்துவத்துக்கு பிறகு... மெல்ல மெல்ல... மேடேறி மீண்டும் படப்பிப்பில் கூட கலந்து கொண்டிருக்கிறார். அந்த சமயத்தில் வந்த ஒரு நேர்காணலில் வந்த புகைப்படம் கூட இடுப்புக்கு மேலே உடற்பயிற்சி செய்து கட்டமைத்த உடல் கட்டோடு இருந்தார்.

அதன் பிறகு உடல் மீண்டும் மோசமான நிலைக்கு செல்கிறது.

விதியா... கால சதியா... வேர் வரை பிராண்டும்... வாழ்வின் கருப்பொருள் அர்த்தமற்று இருப்பதை யோசிக்கிறேன்.

அதன் பிறகு காலம் இன்னும் அவரை வதைக்க ஆரம்பித்தது. இந்த புள்ளியில் தான் கடவுளின் மீதான நம்பிக்கையின்மை மேலோங்குகிறது. மானுட திட்டமிடுதலின் மீதான அவநம்பிக்கை கூடுகிறது. பாபுவின் குடும்பம் வேறு வழியின்றி சிதிலமடைகிறது.

அப்பாவும் தம்பியும் அடுத்தடுத்து மரணிக்க... கை விடப்பட்ட உலகத்தில்... ஒரு அறைதான் வாழ்வின் சங்கிலியாக மாறி இருக்கிறது. ஒன்றிலிந்து நூறாக பெருகும் துக்கத்தின் வாயிலில் அடைபட்டு கிடக்கும் பாபுவின் சிந்தனை அச்சத்தோடு கட்டிலில் முடங்கியது. யாரை கோபித்துக் கொள்வது. பெருந்துயரை எப்படி ஆற்றுப்படுத்துவது.

படுத்த படுக்கையாக இருக்கும் பாபுவை நண்பர்களும்... சினிமா நண்பர்களும்... வயதான அவரின் தாயும் தான் இன்றுவரை கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்... என்று நடிகர் பொன்வண்ணன் அவர்கள் சமீபத்திய காணொளி ஒன்றில் மிக உருக்கமாக தன் நண்பன் பாபுவைப் பற்றி பேசி உதவி கேட்டிருந்தார்.

நிஜமாகவே நிஜம் சுட்டது. சுட்ட நிஜத்தில்... திரை வடிவம் இடம் மாறி கிடை மட்டமாகி விட்டது போல உணர்ந்தேன். கைகள் மடங்கி கால்கள் சூம்பி கிடை பிணமாக கிடக்கும் பாவுவைக் காண தாங்கொணா துக்கம் சூழ்ந்தது.

ஒரு கலைஞனுக்கு வரவே கூடாத ரணம் இது. பொன்வண்ணன் கேட்ட உதவி தன் நண்பன் மீண்டும் எழுந்து நடமாடி வாழ்ந்து விட அல்ல. அந்த நம்பிக்கை எப்போதோ போய் விட்டது என்று உள்ளம் துக்கப்பட்டு... 30 வருடத்தை படுக்கையிலேயே கழித்த பாபு மிச்சம் இருக்கும் நாளில் நிம்மதியாக சாவதற்கு தான் என்றபோது உள்ளம் உடைய உருவமற்று அமர்ந்திருந்தேன்.

துடுக்குத்தனம்... கவனமின்மை... அதீதம்... ஆர்வம்... நம்பிக்கை என்று என்ன வேண்டுமானாலும் சொல்லலாம். நேரம் என்று கூட சொல்லலாம். நிகழ்ந்ததை மாற்றி அமைக்கவே முடியாத ஒரு வழிப் பயணம் இந்த குறு வாழ்வு. மிக கவனமாக கடந்து விட வேண்டிய பொருளில்.. பாபு எப்படியோ... எதன் நீட்சியாகவோ சிக்கிக் கொண்டதைக் கண்டு வெகு தூரத்தில் விம்மி அழும் அவரின் கனவை அச்சத்தோடு ஒளிந்து பார்க்கிறேன்.

வட்டத்தில் இருந்து விலகி விடும் எதுவும்.. தொடர்பற்று விடுகிறது. அதில் மானுட உடலும் அது கொண்ட உயிரும் மிக கடுமையான பின் பற்றிகள் எனலாம்.

கடின உழைப்பு... நேர் கொண்ட சிந்தனை எல்லாம் தாண்டி காலத்தின் கணக்கை ஒரு போதும் புரிந்துக் கொள்ளவே முடிவதில்லை. கனவுக்குள் எழும் ஒப்பாரியை தூக்கம் கூட நினைவில் வைத்துக் கொள்வதில்லை. வலைக்குள் சிக்காத மீன் நிலத்தில் இன்னும் கொடூரமாக ஒரு மரணத்தை நிகழ்த்துகிறது.

என்னுயிர் தோழன் பாபுவுக்கு நிம்மதியான தூக்கம் தேவை. அதற்கு உதவி தேவை. நண்பர்கள் உதவ வேண்டும்.

Premalatha.S
A/c 10013287586
State Bank of India
Santhome High road Branch
IFSC : SBIN0005797

- கவிஜி

Pin It

kim ki dukநிகழவே கூடாது என்று ஒன்று இல்லை. நிகழ்ந்து விட கூடாது ஒன்று உண்டு.

இரண்டுக்கும் இடையே... இசைக்குள் நெளியும் சிறு வண்டியின் ரீங்காரத்தை ரத்தமும் சதையுமாக... நிஜமும்.. நித்யமுமாக நின் பகை அறுக்க என் நகை பூக்கும்... நகைந்த நறுமணத்தில் மீண்டும் அன்பே துளிர்க்கும்... என்ற மானுட ஆழ்மன தீயை அணையவே விடாத ஆன்ம பொருள் சூழும்.. அநியாய நேர்த்திக்கு சொந்தம் கிம் கி டுக்.

உலகமே கடவுளைத் திறந்து காட்டிக் கொண்டிருந்த போது கடவுளுள் இருக்கும் சாத்தானைத் திறந்து காட்டி இதுவும் நிஜம் தான் என்று பொதுவெளியில்... எல்லாம் வல்ல மானுட மனத்தின் இருட்காலத்தை வெளிச்சமேற்றிய கலைஞன்.

"கிம் கி டுக்"ன் படங்களைக் காண்பது என்பது... தனித்து மலையேறுவது... அல்லது தனித்து மலை இறங்குவது... அல்லது தனித்த மலையாவது.

"கிம் கி டுக்"கின் கதை மாந்தர்கள்... அதிகமாய் பேசுவதில்லை. அவர்கள் எப்போதும் தனித்தே இருக்கிறார்கள்... அல்லது தவித்தே இருக்கிறார்கள்... அல்லது தவிர்த்தே இருக்கிறார்கள். பெரும்பாலான படங்களில் பேச ஒன்றும் இருப்பதில்லை. இரண்டு பக்கம் வசனம் பேச வேண்டியக் காட்சியை ஒரே ஒரு பிரேமில் காட்டி விடுகிறார்.

கரைக் கண்ட திரைச் சதுரம் வால் ஆட்டாத நாய்க்குட்டி தான் அவருக்கு. காட்சி மொழியில் அவர் திரைக் கனக் கச்சிதமாக கதை சொல்கிறது. அருகிலும் தூரத்திலும்... ஒற்றை இறகை பறக்க விட்டு... பார்த்துக் கொண்டே இருக்கும்... தூரத்து கடல் அலையின் ஆர்ப்பரிப்பு நம்மைச் சுற்றிலும் இயங்கிக் கொண்டே இருக்க செய்வது... சித்து வேலை அல்ல. சித்தன் வேலை.

இருக்கும் என்பது இல்லாமலும் தான்... என்பதாகட்டும்... (3 iron) முகம் மாற்றித் திரியும்... அன்பின் புறக்கணிப்பாகட்டும்... (Time). அறுக்கப்பட்ட மகனின் உறுப்புக்காக பரிதவிக்கும்... தந்தையாகட்டும்... (Mobeus) சிறையில் இருக்கும் காதலனைக் காணச் சென்று ஒரு சிறுமியாக ஆடி களிப்பூட்டும் காதலாகட்டும்... (breath) அசைந்தாடும் பிரிவும் அகம் தீண்டும் சோகமும் நேர்த்தியோடு மிக மெல்லிய இசையாகி விடுகிறது... அவர் சினிமாக்களில்.

"இந்த உலகத்தில் நாம் வாழ்வது என்பது நிஜமா கற்பனையா என்பதை அத்தனை எளிதில் சொல்லி விட முடியாது..." எனும் தத்துவார்த்த ஊடறுப்பு சதா நிகழ்ந்து கொண்டே இருக்கும்.. கதைக்களங்கள் இவருடையன. காட்சிக்குக் காட்சி 'ரா' வான ரத்தின சுருக்கம்... திரைக்கதையாகி இருப்பது... தனி வடிவம். படத்தில்... படகில் தனக்குத் தானே தண்டனை கொடுக்கும் பெண்ணின் தூண்டிலில்... உலகமே கதறும் ஒரு காட்சி... நிஜத்தை நேருக்கு நேர் காணுகையில்... நெஞ்சத்தில் நெருப்பூரும் என்பது.

(the isle) எடுத்த இடத்தில் கிடைக்கும் தொலைத்தல்... தொலைந்த பிறகும் எடுக்கும் காலத்தின் ஜோடித் தத்துவம்.. நட்பெனவும் கொள்க. (samirtan girl) நினைத்த நாட்டுக்கு செல்ல கிடைத்த வழி... உடல் விற்பனை. உடலும் உடலும் சொல்லும் தத்துவத்தில்... என்னானது... பயணம். அலற வைக்கும்... அரூப நடை அவருடையது.

(bow) ம் (bad guy) ம் நெருங்க முடியாத நிர்பந்தம். நெற்றியில் விலகும் நேர் கோட்டு சித்திரம். நீருக்குள் நிகழும் நின் கடன் மானுடம் சேர்ப்பது (crocodile). வன்முறையே நம்மை வழி நடத்துகிறது. அதற்கு தான் மாற்றுப் பெயர்களை சுமந்துக் கொண்டு அலைகிறோம் என்று புரிந்துக் கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது.

அந்த புரிதலில் அளவு வேண்டுமானால் மாறலாம். ஆனால் ஆழம் மாறாது. கொரியாக்களின் சண்டையை (the Net) தன் வலையை நகர்த்திக் கொண்டு காட்டியது. மானுட குயுக்தி வெளி வந்தது (human space time & Human) தினம் ஓர் உடல்... தினம்... தான் ஒரு கடல். என மறுபக்கத்தை போட்டுடைக்கும் கிம் கி டுக்... அதிரூபன் இல்லை... ஆனால்... அந்நியனும் இல்லை.

இந்த மானுடத்தின் சாபமும்.. வரமும்.. அன்பு மட்டுமே. (pieta) அது இருக்கும் ஆயுதத்துக்கெல்லாம் உயர்ந்த ஆயுதம். அதைக் கொண்டு... எதிராளியின் மனதுக்குள் கூர்க் கத்தி ஒன்றை செய்து உள் நோக்கி மரணத்தை திருப்பி விட்டு விட முடியும். அடித்துக் கொண்டேயிருப்பது வன்முறை என்றால்.. அடி வாங்கிக் கொண்டே மீண்டும் மீண்டும் அடி என்று கூறுவது வன்முறையின் உச்சம்.

உச்சத்தின் முனையில் நின்று உலகுக்கு மௌனமாய் எடுத்து சொல்வது... அத்தனையும் இந்த மானுட வாழ்வின் ஆதி பரியந்தம் தான். வேதாளம் இடம் மாறும் நுட்பத்தைத் தான் மனிதன் கடவுளுக்கு பிரார்த்திக்கிறான்.

எதிர் வினையில் நின்ற வினைக்குள் எட்டிப் பார்க்கும் பொருளுக்கு பொருளற்று சேர்ந்து கொள்ளும்... பொருள் ஒன்றில்... சொல்லப்படும் நிர்பந்தங்களைத்தான் இந்த மனித மனம் விரும்புகிறது. அந்த மனம் முழுக்க... அவனின் துயரத்தின் சுவடுகள்... மீள் பயத்தின் மிச்சமென...அவனால் விரும்பப் படுவது தனிமையின் இருள் சேர்ந்த சில காலங்களின் சாபங்கள் தான்.

வினோதம் மூச்சடைத்து சாவும் மணித் துளிகளை மனம் மீன் தொட்டியில் ரசித்துக் கொண்டிருக்கும். ஒழுக்கம் என்பது ஊர்களை பொருத்தது என்று ஒரு பாடல் வரி உண்டு. அதையும் தாண்டி... ஒழுக்கம் என்பது உள்ளத்தை பொறுத்தது என்று கூட யோசிக்க வைக்கும்.

உள்ளார்ந்த கசடு நிறைந்த மனித மிருகத்தின் மிச்சத்தை எடுத்துக் காட்டிய கலைஞன். அவர் ஊரில் பெரிதாக வெறுக்கப்பட்ட அதே நேரம் உலகலாவில் பெரிதாக விரும்பப்பட்ட... கதைக்க சொல்லி கிம் கி டுக் ஓர் உக்கிர தூதுவன்.

வலிமைக்கு வலிமை எளியவையும் ஆகும். அது மிகச் சாதாரணமாகக் கதவைத் தட்டி விட்டு கடந்து விடும். திறக்கையில் அன்போடு சிறகு முளைத்த தேவதை ஒருத்தி எந்த வயதிலும் நிற்கலாம்....ஒரு கூடை அன்பை சுமந்தோ... அல்லது ஒரே ஒரு காரணம் சுமந்தோ.

அன்பை விட கொடிய ஆயுதம் ஒன்று உண்டோ..! என்று ஒவ்வொரு கதையிலும்... ஒவ்வொரு வடிவம் கொண்டு இருத்தல்... அழிக்கும் ஆக்கம்... திகைக்கும் பிரமிப்பு என்பதைத் தாண்டி தனி மனித சுத்திகரிப்பு... எனலாம்.

ஒவ்வொரு படத்திலும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு செய்தி கிடைத்திருக்கிறது. பார்க்கும் ஒவ்வொருவரும் அவரவருக்கான செய்தியைச் சுமந்தலைவது விதி. இந்த தேகத்தின் வரம்பறியா நிலையில்.. மலைமீது புத்தனைச் சுமந்து செல்லும் சுய திருப்தி.. (spring summer fall winter & spring) சுயம் அழித்தல்... அல்லது சுயம் மீட்டல்... என்று ஆன்மீக துவாரம் அதே அளவில் நீண்டு கொண்டு போவதை பேரன்பின் மௌனத்தோடு உணர்ந்திருக்கிறேன்.

"கிம் கி டுக்"கின் சினிமா எல்லாருக்கும் நெருக்கமான வாழ்வின் ஜன்னலை திறந்தே வைத்திருக்கிறது. அதன் வழியே ஒரு பெரும் வாழ்வின் திரை பதட்டத்தோடே விலகுகிறது.

தன்னை திறந்து திறந்து திறந்துக் கொண்டே சென்ற கலைஞன் சட்டென கண் மூடிக் கொண்டதை திரை தாண்டியும் வருத்தத்தோடு உணர்கிறேன். இசைக்க தெரியாத போது சத்தமிட்டு அழுது விட தோன்றும் சில நொடி பிதற்றல்களை "கிம் கி டுக்" என்ற மகா கலைஞனுக்கு சமர்ப்பிக்கிறேன்.

மனிதன் தான் சாவான். கலைஞன் இல்லை.

- கவிஜி

Pin It

karan actor"நான் காதலிப்பேன்... ஆனா அந்த காதல் தோத்து போகனுன்னு கடவுள்ட்ட சின்சியரா வேண்டிப்பேன்.. ஏன் தெரியுமா..." என்று சீரியஸான முகத்தோடு கேட்டுவிட்டு..." அப்பதான இன்னொரு பொண்ண காதலிக்க முடியும்" என்று சிரிக்கும் முகம் திரையில் புதிதாக இருந்தது.

"மொத்தத்துல நான் ஹீரோவும் இல்ல வில்லனும் இல்ல" என்று சொன்ன கரண்... கண்டிப்பாக பிற்காலத்தில் அந்த முடிவை எடுத்திருக்கவே கூடாது. இந்த 'ஹீரோ- வில்லன்' என்ற வட்டத்துக்குள் அவர் சிக்கியிருக்க வேண்டாம். கதையை மையப்படுத்தி நகர்ந்திருக்கலாம்.

ஆரம்பத்தில் "நம்மவர்" கமலையே போட்டு வாங்கிய அந்த வட்டு மண்டையன் "யார்ரா இந்த பையன்...!" என்று கவனிக்க வைத்தது. அதே நேரம் அந்த பக்கம் ரஜினியோடு "அண்ணாமலை"யில்... நண்பன் அசோக்கின் மகனாக வரும் போது இளமை பளிச்சிட்டது. இன்முகம் வசீ-கரண் தான் என்று சொன்னது.

"துள்ளித் திரிந்த காலம்" படத்தில்..." எங்கடா போயிட்டு வந்த...?" என்று அப்பா ரகுவரன் கோபமாக கேட்க... "வெளிய" என்று ஒரு விட்டேத்தியான பதில் சொல்லி விட்டு பொதுவாக பார்ப்பார். விரக்தியின் நோக்கு அது. "வெளியன்னா எங்க...?" என்று இன்னும் ரகுவரன் அழுத்த... "வெளியன்னா வெளிய" என்று இன்னும் அழுத்தும் கரண்... "வெளிய" என்று கத்தி விட்டு பட்டென்று துண்டை தோளில் போட்டு விருட்டென்று நகருகையில் ஒரு கணம் ரகுவரனை தூக்கிச் சாப்பிட்டது போல தான் இருந்தது.

திரும்பவும் காலையில் வெளியே கிளம்புகையில்... "எங்கடா போற" என்று மீண்டும் அப்பா வழி மறிக்க.. அதே பதில். திரும்பவும் அதே கேள்வி அழுத்த... அதே "வெளிய..." உள்ளிருக்கும் வேலையில்லாத இளைஞனை கண் முன் நிறுத்தும். கதைகளின் பாத்திரத்துக்கு கனமான கச்சித வடிவைமைப்பு கரண் என்னும் நடிகன். தன் பலம் அறிந்த பாதையில் பயணிக்கையில் தான் தூரம் அருகில் வருகிறது. கரண் பலம் அறிந்தும் பாதை மாறியது ஏனோ.

"தம்பி விட்டோத்தி சுந்தரம்" படத்தில் ஹீரோ. ஆனால் ஒரு ஹீரோவுக்குண்டான வடிவத்தில் மாட்டாமல்.. கதைக்குப் பொருந்திய நாயகனாகத்தான் இருப்பார். அதுவும்.. கண் பறி போகும் காட்சியில்.. முதுகெலும்பு உடைந்து நொருங்குகையில்... உருண்டு புரண்டு தரையில் நெளிந்து துடித்து கத்திக் கதறும் போது இந்தக் கலைஞனுக்கு சினிமா கதவுகள் இன்னும் கொஞ்சம் நன்றாக திருந்திருக்க வேண்டும்... என்று ரசிக மனம் விரும்பியது. "கொக்கி" யில் மாட்டாமல் இருந்திருந்தால்... இன்னும் இன்னும் பல வெரைட்டி கரண்களை கண்டிருக்க முடியும்.

"நிலா மேடம் நிலா மேடம்" என்று இயலாமைக்கும் இருத்தலுக்கும் இடையே தடுமாறும் ஒரு விளிம்பு நிலை இளைஞனை கண் முன் கொண்டு வந்த "கோகுலத்தில் சீதை" கரண்- ஐ மறக்கவும் முடியாது. அந்தப் பாத்திர காத்திரத்தை மறுக்கவும் முடியாது. குடும்ப பாரம் சுமக்கும் முதுகின் வழியே துடிக்கும் ஒரு பாவப்பட்ட இதயத்தை கரண் வெகு நுட்பமாக துடிக்க விட்டிருப்பார்.

துக்கித்து..." அன்பே தெய்வமே.. கண்டேன் பூமி மேலே..." கடற்கரையின் நீல பொழுதில்... உள்ளம் மடங்கி பாடும் கரண் சுவலட்சுமியின் முன் கை கட்டி நிற்கும் பாங்கில் தாழ்வு மனப்பான்மையின் உருவமாக தன்னை உருக் கொண்டிருப்பார். காதலின் கருணையற்ற வடிவம் அந்த "ஐசி மோகன்" பாத்திரத்தை சூழ கரண் எனும் நடிகன் நியாயம் செய்திருந்தார்.

பிரபுக்கு பிறகு குண்டாக அழகான நடிகர் கரண் என்றால் நம்பலாம். ஒரு கட்டத்தில் இந்த பக்கம் விஜய் அந்த பக்கம் அஜித் என்று இருவருக்குமே எதிர்மறை நாயகனாக வந்த கரணை அந்தந்த பாத்திரமாகவே ரசிக்க முடியும். உடல்மொழி மாற்றமோ... ஒப்பனைகளில் புதுமையோ எதுவுமே இல்லாமலே... எந்த ஒரு பாவனையையும் முகத்தில் கொண்டு வந்து விடும் கரண்- ஐ எத்தனை பாராட்டினாலும் தகும்.

ஒரே கால கட்டத்தில் "கலர் கனவுகள்" படத்தில் குஷ்பூவுக்கு ஜோடி. "துள்ளித்திரிந்த காலம்" படத்தில் குஷ்பூக்கு தம்பி. எந்தவொரு வளையமும் இல்லாமல்... தான் நடிக்கும் படங்களின் பாத்திரத்துக்கு தனி வடிவம் தந்து விடும் கரண்-ஐ குண்டு ரகுவரன் என்று கூட சொல்லலாம்.

கொஞ்சம் மெனக்கெட்டிருந்தால்... தனக்கான அடுத்த லெவல் அங்கீகாரத்தை அவர் உருவாக்கி இருக்க முடியும். சினிமாவின் சாபம்... இமேஜ் என்ற வட்டத்துள் எப்போதும் சுழலும் சூனியம் கொண்டது. சிலர்க்கு சூனியம்... மிகக் கடுமையாக வேலை செய்யும். அப்படி சூழ்ந்து கொண்ட வட்டத்தில்... அவர் சிக்கியிருக்க கூடாது.

குழந்தை நட்சத்திரமாக மலையாளத்தில் பல படங்களில் நடித்த கரண்... இரண்டு முறை சிறந்த குழந்தை நட்சத்திரத்துக்கான விருதும் வாங்கி இருக்கிறார்.

"ராமன் அப்துல்லா" வை விட்டு கரண்- ஐ கடக்க முடியாது. பாலு மகேந்திராவின் திரையில்... இளையராஜாவின் இசையில்... "முத்தமிழே முத்தமிழே.. முத்த சத்தம் ஒன்னு கேட்பதென்ன..." பாடலின் கூடல்... பருவத்தின் தேடல். காதலிக்க தோன்றும் போதெல்லாம்.. கரணும் அந்த அழகியும்... மனதுக்குள் வந்து போவதை திரைத் தாண்டியும் தவிர்க்க முடியாது. தவிக்க செய்யும்... புசுபுசு குளிர் அவர்களில் ஊடுருவும்.

மெலிதான மெய்ம்மறத்தல் நிகழும் முகமும் கூட... கரணுக்கு.

தமிழ் நாடு அரசின் 2009 ஆம் ஆண்டுக்கான சிறந்த நடிகர் விருதை " மலையன்" படத்துக்காக பெற்றார்... என்பது அவருள் எப்போதும் ஒரு நல்ல நடிகன் விழித்துக் கொண்டே இருக்கிறான் என்பதற்கு உதாரணம். ஹீரோ வில்லன் என்ற வட்டம் கரணுக்கு வேண்டாம்.

பாத்திர காத்திரம் இருந்தால்.. இன்னும் அடித்தாடலாம். ஒரு நல்ல நடிகனை ஹீரோ வளையம் போட்டு ஒன்றுமில்லாமல் செய்து விட கூடாது. பளீர் புன்னகையோ... பக்கா கொடூரமோ... மிக லாவகமாக வார்த்தைகளில் வசீகரம் கூட செய்து விடும் கரண்... மீண்டும் திரையில்... தனக்கான இடத்தை... நிரப்பிட வேண்டும் என்பது தான்.. அவரை ரசித்த பொன் மனம் விரும்புகிறது.

- கவிஜி

Pin It

item songமனதுக்கு நெருக்கமான எத்தனை படங்கள்.. எத்தனை பாடல்கள்... எத்தனை நாயகர்கள்... நாயகிகள்... காமெடியன்கள்... ஆட்டக்காரர்கள்.

மெல்ல பின்னோக்கிய சிந்தனையில் அது ஒரு கனவுக் காட்சியைப் போல விரிந்து கொண்டே செல்கிறது. கனவுகளில் வண்ணம் இருக்காது என்பது அறிவியல். ஆனால் இந்த வண்ணக் கனவுகளின் நிழல் காணும் காட்சிகள் அத்தனையுமே... நிறங்களாலும்... வரங்களாலும் சூழப்பட்ட பிலிம் ரோல்கள்.

ஒரு நிதானத்தோடு வெளிவந்த சினிமாக்கள் தங்களின் சாயங்களைச் சேர்க்கவோ பூக்கவோ கண்டைந்திருந்தன. மூன்றாம் கண்ணில் ஓடிக் கொண்டே இருக்கும் திரைப்படங்களை மறக்க முடியாத தருணத்தில்தான் சினிமாவின் சந்து பொந்துகளைத் தேடத் தோன்றியது.

"இந்திரன் வந்ததும் சந்திரன் வந்ததும் இந்த சினிமாதான்... நம்ம எம் ஜி ஆர் வந்ததும் என் டி ஆர் வந்ததும் இந்த சினிமாதான்..." ஆனால் அதே நேரம்... வந்து வந்து போனவர்கள்... வந்தவுடன் போனவர்கள்... வரும் போதே போனவர்கள் எத்தனையோ பேர். சினிமா ஒரு பக்கம் மலை உச்சியினாலும்... மறுபக்கம்... பள்ளத்தாக்காலும் உருவானவை.

ஜாம்பவான்கள் சரிந்த கதையும் உண்டு. சல்லிகள் ஜெயித்த கதையும் உண்டு.

பெரும்பாலையப் படங்களில் வரும் ஐட்டம் டேன்ஸ் பெரும்பாலான ரசிகர்களுக்கு விருப்பம் தான். ஆனால்.. அந்த பாடல்களுக்கு ஆடுவோர்களின் சினிமா எத்தகையது... அவர்களுக்கு சினிமா என்ன தருகிறது என்று யோசிக்கிறேன். ஐட்டம் பாடல் - கவர்ச்சி பாடல்... என்று படத்தில் இடையே எங்கோ அல்லது இறுதிக் காட்சிக்கு முந்திய காட்சியில்... இப்படி வரும் பாடல்களில்... உதாரணத்துக்கு... சில்க் ஸ்மிதா... டிஸ்கொ சாந்தி... அனுராதா... இன்னும் இவர்கள் போல இருப்போர்களை... பார்க்கும் போது நன்றாக இருக்கும்.

கிளர்ச்சி தானாக எழும். ஆனால் இவர்கள் வயதான பிறகு... இன்னமும் சொல்லப் போனால்... கொஞ்சம் கூட கூடாத இடங்களில் சதை கூடி... அல்லது தளரக் கூடாத இடங்களில் சதை தளர்ந்து... ஒதுக்கப்பட்ட பிறகு... வருமானத்துக்கு என்ன செய்வார்கள் என்று யோசித்ததுண்டு.

பெரிய பெரிய ஹீரோக்களே சினிமாவில் ஒரு கட்டத்துக்கு மேல் - வயதுக்கு மேல் காலம் தள்ள முடியாமல்.. வேறு தொழிலுக்கோ... சீரியலுக்கோ சென்று விடும் போது இந்த மாதிரி கவர்ச்சி ஆட்டம் போட்டவர்கள்.. போடுபவர்கள்... என்ன ஆவார்கள் என்று யோசிக்கிறேன்.

ஒரு கணிசமான பேங்க் பேலன்ஸோடு ரிட்டைர்மென்ட் ஆனவர்களாக... ஆகிறவர்களாக அவர்கள் தெரியவில்லை. பெரும்பாலும்... குடும்பத்தை நம்பித்தான் இருக்க வேண்டிய சூழல். "நிலா அது வானத்து மேல" -'குயிலி' போன்றோர்கள் சீரியலில் அழ வேண்டி இருக்கிறது.

சில்க் தனது 36 வது வயதில் தற்கொலைச் செய்து கொண்டது உலகம் அறிந்த செய்தி. ஒருவேளை அவர் இன்று இருந்திருந்தால்... அவருக்கான இடம் எதுவாக இருந்திருக்கும். எங்கோ உயரத்தில் இருந்திருப்பாரா... இல்லை... முதுமை கண்டு வீட்டில் டிவி பார்த்துக் கொண்டிருந்திருப்பாரா. டிவி ஷோக்களில் ஜட்ஜ் ஆக கூட இருந்திருக்கலாம்.

'டிஸ்கொ சாந்தி' " தத்தோம் தலாங்கு தத்தோம்..." கமலோடு ஆடிய ஆட்டத்துக்கு இன்றும் சுதி ஏறும். மினுமினுக்கும் மிகு புன்னகையில் கண்கள் சொருகும் சகலகலாவும்... அந்த ஒரு பாடலில் இருப்பதாக தோன்றுகிறது. முன்னணி நட்சத்திரங்களோடு எத்தனை எத்தனை பாடல்கள். 'சில்க் ஸ்மிதா'... "பே...சக் கூடா...து... வெறும் பேச்சில் இல்லை... சுகம்..." ரஜினியோடு ஆடி பாடியப் பாட்டுக்கு பதிலிகள் ஒருபோதும் கிடையாது. டிஸ்கொ சாந்தி "ஒத்தடி ஒத்தடி ஓரமா ஒத்தடி... அம்மணி..." ரஜினியோடு ஆடி சேர்ந்த கூட்டுக்கு... முடிவிலி கிடையாது.

அத்தனை பெரிய உடம்பை வைத்துக் கொண்டு "இது ரோசா பூ... கொஞ்சம் லேசா நீவு..." உள்பட "அனுராதா" ஆடிய எத்தனையோ பாடல்களை அந்த பாடல்களுக்காகவே கூட்டம் ரசித்திருக்கிறது. சிறுவனாக இருந்தாலும் கூட்டத்தில் ஒருவனாக இருந்ததை கலைக் கண்ணோடு தான் நினைவு கூறுகிறேன். அவரது மகள் "அபிநயஸ்ரீ" கூட சில படங்களில் அபிநயம் பிடித்தார். ஆலாபனை தொடரவில்லை என்று தான் நினைக்கிறேன்.

"ரகசியா" என்றொரு அழகி "ஆசை தோசை அப்பள வடை" என்று அஜித்தோடு போட்ட ஆட்டம். அவரே... "சிரிச்சி சிரிச்சு வந்தா சீனா தானா டோய்" என்று கமலோடு போட்ட ஆட்டம். இரண்டிலுமே... சிற்பம் ஆடும் கலையை நிகழ்த்தி இருப்பார்.

"என் பேரு மீனா... குமாரி..." 'முமைத்கான்' நீரில்லாமல் முத்து குளிப்பார்... "கந்தசாமி" சற்று நேரத்தில் அடித்து நொறுக்க இருக்கும் பேருந்தில்.

"பூவாட்டம் காயாட்டம் கன்னி தோட்டம்..." விசித்ரா... சித்திர வேலைப்பாடு தான்... சீனில் வந்தாலே.

கவுண்டமணியோடு ஜோடியாய் கொஞ்ச படங்களில் நடித்து அவ்வப்போது ஆடவும் செய்த "ஷர்மிலி" 'செம்பா நாத்து சார காத்து தான்'.

"கொக்கு சைவ கொக்கு" 'ஜோதி லட்சுமி'... பிறகு அவர் சகோதிரி 'ஜெயமாலினி' மற்றும் மகள் 'ஜோதி மீனா'

இன்னும் பல பாட்டுகளில் ஆடியவர்கள் என்று இவர்களின் பட்டியலும் பெருசு தான். உள்ளிருந்து இயக்கும் சினிமா ஆசை.. சினிமா புகழ்.. சினிமா பேஸ்ஸன்... பணம் என்று எது வேண்டுமானாலும் இருக்கலாம்.

வாழ்வின் காலம் சினிமாவில் இவர்களை ஆட வைத்திருக்கிறது. வைக்கிறது. குறிப்பிட்ட சிலரைத் தவிர பெரிதாக வருமானமும் இல்லை என்று தான் நினைக்கிறேன். இந்த மாதிரி ஐட்டம் டேன்சர்களின் எதிர்காலம் என்னவாகிறது. அவர்கள் தொடர்ந்து சினிமாவிலும் இல்லாமல்.. சினிமா இல்லாமலும் இருப்பது... எத்தனை சாத்தியம் என்று தெரியவில்லை.

சினிமாவில் மட்டும் தான் கடவுளுக்கும் பேய் பிடிக்கும் சாத்தியம் நடக்கும். சினிமா சிலருக்கு மலை உச்சி. பலருக்கு பாதாளம். இடையே சிறு சிறு குன்றுகள்.. காலடிகள்.. ஆசுவாசங்கள்... ஆசைகள்... பெருமூச்சுகள்... சிற்றின்பங்கள்... என்று சுற்றிலும்.. தானியங்கி தத்துவங்கள் தான் அதிகம். அதில் இந்த ஐட்டம் டேன்சர்களின் முதுமைக்கு என்ன விலை. அவர்களின் வாழ்வாதாரம்... எதைச் சுற்றி இருக்கும்.

ஓரிரு பாடல்களுக்கு வந்து போனவர்கள் பற்றிய பார்வை இல்லை இது. தொடர்ந்து கணிசமான பாடல்கள் மூலம் தனக்கென்று ஒரு இடத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டவர்கள் பற்றி தான்... ஒவ்வொரு பாராவும்.

சிறு சிறு காமெடி கதாபாத்திரங்களில் நடித்த பலரது முதுமை துயரம் வாய்ந்தவையாகவே இருந்து வருவதைக் காண்கிறோம். சமீபத்தில் "பிந்து கோஷ்" -ன் பேட்டி சிறு உதாரணம். வாய்ப்பில்லாத போது வேறு வழி இன்றி அரசியலுக்கும் இவர்கள் செல்வது... அடிப்படையையே கேள்விக் கேட்க வைக்கிறது.

வாய்ப்பிருக்கும் போதே கிறுக்கு பிடித்து அரசியலுக்கு சென்று வாய்ப்பை நழுவ விட்டவர்கள் கதை வேறு.

தெரிந்தோ தெரியாமலோ நம் வாழ்வின் ஒரு அங்கம் தான் சினிமா. (இல்லை என்ற வாதம் தனி எபிசோட்) எதற்கு இத்தனை முக்கியத்துவம் தந்து இதையெல்லாம் பேசுகிறோம் எழுதுகிறோம் என்றால்... வெரி சிம்பிள். சினிமா பிடிக்கும்.

ஆதலால் சினிமா மனிதர்களையும் பிடிக்கிறது. சினிமா என்பது கூட்டு முயற்சி தானே. நமது எல்லா கொண்டாட்டங்களும் சினிமாவை சார்ந்தேதான் இருக்கிறது. நம்மை மகிழ்விக்கும் கலைஞர்கள் தான் இந்த டேன்சர்களும். ஆக, கிட்டத்தட்ட சினிமா பற்றிய ஆராய்ச்சி போல தான்... இதெல்லாம். அதில் ஒரு பகுதி தான்... ஐட்டம் டேன்சர்களின் அடுத்த கட்ட வாழ்வை அவர்கள் எப்படி அமைத்துக் கொள்கிறார்கள் என்கின்ற ஆர்வம்.

டேன்சர்ஸ் என்று பேசுகையில்... ஃபைட்டர்ஸ்ம் அதில் சேர்ந்து விடுகிறார்கள். சமீபத்திய "பொன்னம்பலம்"... வீடியோ... அதற்கு உதாரணம். ஆக, வலிந்தோர்களை விட மெலிந்தோர்கள் நிறைந்த தொழில் தான் சினிமாவா.

சினிமா என்றொரு தத்துவத்தில் நம்மைப் போன்ற ரசிகர்கள் கண்டடைவது என்ன. நம்மில் இருக்கும்... படைப்பாளிகள்... காண இருப்பது என்ன. சினிமா ஒரு பொழுது போக்கு மீடியா என்ற பொருளில் ரசிகனுக்கு அறிமுகம் ஆகி இருக்கலாம். ஆனால்... அது அந்த வட்டத்துக்குள் மட்டும் இல்லை என்பது தான் நிஜம்.

சினிமா என்பது கனவு தொழிற்சாலை தான். ஆனாலும் மனித உழைப்பின்றி அங்கும் ஒன்றும் இல்லை என்பது தானே உண்மை. அந்த உழைத்து களைத்த மனிதர்களுக்கு முதுமையில் சினிமா சமூகம் தரும் உத்திரவாதம் என்ன..!

கலைக்கு கண்டிப்பாக வாழ்விருக்கிறது. இந்த மாதிரி கலைஞர்களுக்கு..?

- கவிஜி

Pin It