ungal noolagam apr17

புத்தகங்கள் மனத்தைச் செம்மைப்படுத்துகின்றன. பக்குவப்படுத்துகின்றன. நல்ல புத்தகங்கள் நல்ல மனிதர்களை உருவாக்குகின்றன. புத்தகங்களை வாசிப்பதும், புத்தகங்களை விசாலமான பார்வையில் நுணுகி ஆராய்வது என்பதும் தினந்தோறும் நடந்தாலும்  அதற்கான நாளைக் கொண்டாடுவது தேவையாகிறது.

அறிவியல் நாள், உலகத் தாய்மொழிநாள், உலகச் சுற்றுச்சூழல் நாள் எனப் பல தினங்கள் யுனெஸ் கோவினால் அறிவிக்கப் பெற்று அத்தினங்களைக் கொண்டாடி வருகிறோம். அந்த வகையில் மனிதனை மாமனிதனாக்கச் சமூகத்தின் திறவுகோலாக விளங்கும் புத்தகங்களுக்கு என ஒரு நாள் கொண்டாட வேண்டு மல்லவா? அந்த நாள் தான் ஏப்ரல் 23, உலகப் புத்தக  நாளாகும்.

ஸ்பானிய மொழி எழுத்தாளர் மிகுல் டி செர்வான்டஸ் (டான் குயிக்சாட் நூலாசிரியர்) மற்றும் வில்லியம் சேக்ஸ்பியர் இருவரது நினைவு நாளும் ஏப்ரல் 23. இந்த நாளை உலகப் புத்தக தினமாக 1923 இல் ஸ்பெயின் தேசத்தின் காட்டலோனியா நகரம் முடிவு செய்தது.

1948, ஏப்ரல் 23 உலகப் புத்தக தினமாகியது. எழுத்தாளரின் உரிமம் பாதுகாக்கும் தினமாக யுனெஸ்கோ நிறுவனத்தால் 1976 இல் உலகப் புத்தக தினம் மீண்டும் மறுபிறவி எடுத்தது.

சுவீடனில் இந்த தினம் குழந்தைகளுக்குப் புதிய புத்தகங்களைப் பரிசாகத் தரும் சிறப்பு நாளாகக்  கொண்டாடப்படுகிறது.  இங்கிலாந்திலும் அயர்லாந்திலும்  இதை உலகப்  புத்தக  இரவு என்று அழைக்கிறார்கள். கனடாவில் வாரம்  முழுவதும் புத்தக தின வாரம் எனக் கொண்டாடப்படுகிறது. புத்தக தினம் கொண்டாடு வதின் வழி ஒவ்வொரு படைப்பாளியையும் நாம்  கொண்டாடும் தருணமாக அமைகிறது.

ஒவ்வொன்றிற்கும் ஒவ்வொரு நாளைக் கொண் டாடும் போது நல்ல மனிதத்தைப் படைக்கும் புத்தகங் களுக்கென ஒரு நாளைக் கொண்டாடுவது இன்றைய சூழலில் அவசியமாகிறது. இயந்திரத்தனமான வாழ்க் கையில், போட்டிகள் நிறைந்த சமுதாயத்தில் இளம் தலைமுறையினர் பாடநூல்களை மதிப்பெண் பெறு வதற்காகவே வாசிக்கும் சூழலில், புத்தகங்களை ஒரு சுமையாகவே கருதுகின்றனர். எந்த நோக்கோடு நமது இலட்சியம் இருக்கிறதோ அதை நோக்கிய பயண மாகவே புத்தகப் பயணமும் தொடரவேண்டும்.

‘புத்தகமே சிறந்த நண்பன்’ என்பார்கள். புத்தகங்களை மட்டுமே நண்பனாக்கிய மனிதர்களும் உண்டு. பாரதி சொன்னான்  Ôஎமக்குத் தொழில் கவிதை, நாட்டிற்கு உழைத்தல், இமைப்பொழுதும் சோரா திருத்தல்’ எனப் படைப்பையே ஆத்மார்த்தமாக நேசித்தவர்கள்  வாழ்ந்த, வாழும் மண்ணில்தான் நாமும்  வாழ்ந்து  கொண்டிருக்கிறோம்.

மனிதர்களையும் சமூக வரலாற்றையும் மிகச் சரியாக வாசித்ததால் காலத்தால் அழியாத மாமனிதராக உயர்ந்தோர்கள் காரல்மார்க்ஸ், பிரடரிக் ஏங்கல்ஸ், வாசிப்புதான் மக்கள் புரட்சியின் உயிர் நாடி என வர்ணித்த சோவியத் புரட்சியின் நாயகன் லெனின், தனது வாசிப்பை சுவாசிப்பாக ஆக்கிக் கொண்ட ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன், வாசிப்புக் கொள்கை மூலம் கலாச்சார புரட்சியென சீனத்தை வெல்ல வைத்த மாவோ, வரலாற்றின் வெற்றி அடையாளமான சேகுவேரா, சிறைச்சாலையை புத்தகச்சாலையாக்கிய மாமனிதன் நெல்சன் மண்டேலா, தூக்குக்கயிற்றை முத்தமிட்ட போதும் சுவாசிப்பை நிறுத்தினாலும் வாசிப்பை நிறுத்தமாட்டேன் என்ற மாவீரன் பகத்சிங், நாட்டின் அரசியல் சட்டத்தை எழுதும் அளவு உயர்ந்து வழி காட்டிய அண்ணல் அம்பேத்கர், இன்று தலைகுனிந்து வாசித்தால் நாளை தலைநிமிர்ந்து வாழலாம் என்ற ஏ.பி.ஜே அப்துல்கலாம் போன்றோர் வாசிப்பு மட்டுமே ஒரு மனிதனின் சுவாசத்தை சுத்தமாக்கி நல்ல வளமான மனிதன் ஆக்குகிறது என்பதற்கு காரணியமாக வாழ்ந்து காட்டியுள்ளனர்.

மாணவர்கள் மத்தியில் வாசிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்த கல்லூரிகளில் நூலக வாரம் கொண்டாடப் படுகிறது. அந்நாள்களில் மாணவர்கள், அவர்கள் விருப்பப்பட்ட ஒரு புத்தகத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்திற்குள் எத்தனை பக்கங்களை வாசித் திருக்கின்றனர் என்றும் அவர்கள் வாசித்த பகுதியிலிருந்து வினாக்கள் கேட்கப்பட்டு அதற்கு பதிலளிக்கும் வகையில் போட்டிகள் நடத்தப்படுகின்றன. இதிலிருந்து இளைய சமுதாயத்தினருக்கு வாசிக்கும் பழக்கம், வாசிப்பதில் விரைவு, புரிந்துகொள்ளும் திறன், மனதில் பதியவைத்தல் மற்றும் நினைவாற்றல் போன்றவற்றை வளர்த்துக்கொள்ள இதுபோன்ற வாசிப்புப்பழக்கம் பயனளிக்கிறது.

‘ஒரு நூலுக்குள் ஒரு நூலாசிரியன் உயிர் வாழ்கிறான்’ என்பர். ஒரு நூலை வாசிக்கும்போது அந்நூலைப் படைத்தவரைப் பற்றிய மனநிலையை முழுமையாக அறிந்துகொள்ளமுடிகிறது.

‘பேரறிஞர் என்று அழைக்கப்படும் அண்ணா, நூலகங்களிலேயே தவமிருப்பாராம். நூலக நேரம் முடிந்த பிறகும் நூலகர் நூலகத்தைவிட்டு வெளியேறும் வரை புத்தகங்களை வாசிப்பாராம். அண்ணா உயிர்காக்கும் சிகிச்சைக்காக அமெரிக்க மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப் பட்டார். அண்ணாவைப் பரிசோதித்த மருத்துவர்  உங்களுக்கு உடனடியாக அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டும் என்றார். அண்ணாவோ இந்த அறுவைச் சிகிச்சையை ஓரிரு நாள்கள் தள்ளிப்போடலாமா என்று கேட்டுக் கொண்டார். அதற்கு மருத்துவர் ஏன்? என்றார். அண்ணா, நான் ஒரு புத்தகம் வாசித்துக் கொண் டிருக்கிறேன். அப்புத்தகத்தை ஓரிரு நாட்களுக்குள் படித்து முடித்து விடுவேன். ஒருவேளை இந்த அறுவைச் சிகிச்சை வெற்றிபெறவில்லை என்றால் என்னால் அந்த புத்தகத்தை வாசிக்க முடியாமலே போய்விடும் என்றார். இப்படிப்பட்ட மகத்தான மனிதரை அவர் படித்த புத்தகங்கள் தான் ‘அறிஞர்’, ‘பேரறிஞர்’ என்னும் பட்டங்களோடு போற்றப்படுவதற்கு வழித்துணையாக இருந்தது.

நேரு சிறையிலிருக்கும்போது தமது மகளான இந்திரா காந்திக்கு எழுதிய கடிதங்கள்தான் இந்திராவை நாட்டின் பிரதமராக்கியது. காரல்மார்க்ஸ் எழுதிய ‘மூலதனம்’  தான் இன்றளவும் சிறந்த பொருளாதாரக் கொள்கையை வெளிப்படுத்தும் வகையில் பேசப் படுகிறது. பகத்சிங்குக்கு ‘நான் ஏன் நாத்திகன் ஆனேன்?’ எனும் சிந்தனை மேலோங்கியது.

கண்ணதாசன் சொல்வார், ஒரு மனிதன் இப்படித் தான் வாழ வேண்டுமென்றால் ‘அர்த்தமுள்ள இந்து மதம்’ படியுங்கள். ஒரு மனிதன் எப்படி வேண்டு மானாலும் வாழலாம் என்றால் என்னுடைய ‘வனவாசம்’ படியுங்கள் என்பார்.

‘பிறப்புக்கும் இறப்புக்கும் இடைப்பட்ட வாழ்க்கை வாழ்க்கையல்ல. இறப்புக்குப் பின்னும் பேசப்படுவதுதான் வாழ்க்கை’. நாம் வாழ்ந்த காலத்தில் நமது சுவடுகள் எதிர்காலத் தலைமுறையினருக்குப் பாடமாக அமைய வேண்டும். நிறைய படைப்பாளிகள் தான் எழுதுவதை நிறுத்தி பல ஆண்டுகள் கடந்தாலும் அவர்களுடைய படைப்புகள் என்றென்றும் வாழும் வரம் பெற்றதாக விளங்குகிறது. படைப்போடு  படைப்பாளனும் பேசப்படுகிறான். நேற்று எழுதி இன்று பேசுவதைவிட படைப்பாளன் எழுதுவதை நிறுத்திய பிறகும் பேசப்படுவதில் தான் அவன் படைப்பும் உயிர் பெறுகிறது. அவனும் உயிர் பெறுகின்றான்.

சிறையிலிருந்து புத்தகங்களைப் படித்து மாமனிதர்களானவர்களும் உண்டு. புத்தகங்களை  அட்டைபோட்டு அட்டைப் படங்களை மறைக்கா தீர்கள். அட்டைப் படத்தைப் பார்த்தாவது பலருக்குப் படிக்கும் ஆர்வத்தை  மிகுதிப்படுத்தும்  என்பார்கள்.

தந்தை பெரியார் தமது கொள்கைகளை,  கருத்தியல் களை அனைவரிடமும் கொண்டு போய்ச் சேர்க்க புத்தகங்களை மிகக்குறைவான விலைக்கு விற்றார். 

உன் நண்பன் யார் என்று சொல், உன்னை அறிந்து கொள்கிறேன் என்பது போல் நாம் படிக்கும் புத்தகங்களே நம்மைச் சீர்தூக்கிப் பார்க்க உதவுகிறது. இன்றைய சூழலில் ‘புத்தக வங்கி’ ஏற்படுத்தப்பட்டு பள்ளி, கல்லூரி மாணவர்கள் தமக்குத் தேவையான புத்தகங்களைப் புத்தக வங்கியில் மிகக் குறைந்த விலையில் பெற்று படிக்க வழிவகை செய்யப் பட்டிருக்கிறது.

கல்லூரிக்குச் செல்லும்போது புத்தகங்களைச் சுமந்து கொண்டுபோய் படித்த இளைஞர்கள் பிற் காலத்தில் நல்ல அரசியல் தலைவர்களாக, படைப்பாளி களாக, நாடு போற்றும்  நல்லவர்களாகத் திகழ்ந்தனர். இன்றைய தலைமுறையினர் புத்தகத்தை விட உள்ளங் கையில் கைப்பேசியை வைத்துக்கொண்டு உலகையே வலம் வருகின்றனர்.  சமூக வலைத்தளங்களுக்கு ஆட் பட்டு தம்மை பட்டைதீட்டுவோரும் உண்டு.

பேருந்துகளில் கனத்த இதயத்துடன் பயணம் செய்யும் தருணத்தில் நல்ல புத்தகத்தை வாசித்தால் பேருந்துப் பயணத்தோடு நம் மனப் பயணமும் புத்தகத்தோடு ஒன்றி நாம் சென்றடையும் இடம் வரும்போது நம் மனதும் லேசாகிறது. நாம் எந்த ஒரு மனத்தைக் கொண்டிருந்தாலும் அப்புத்தகத்தில் உள்ள  கதாபாத்திரமாகவே மாறிவிடுவதும் உண்டு. மனம் அமைதியாக  இருக்கும்போது வாசிக்கும் புத்தகங்களின் சிந்தனைகள் நம் மன ஓட்டத்தின்  நீங்காத நினைவு களைத் தருகின்றன.

‘நூலகத்திற்குச் செல்ல மறந்த நாள்கள் நான் மூச்சுவிட மறந்த நாள்களே’ என்பான் ஒரு கவிஞன்.  சமூகத்தின் வெளிப்பாடுகளை வெளிக்கொணரும் உந்து சத்தியாக புத்தகங்கள் இருக்கின்றன.

‘நவில் தொறும் நூல் நயம் போல பயில்தொறும் பண்புடையாளர் தொடர்பு’ ‘தொட்டனைத் தூறும் மணற்கேணி மாந்தர்க்குக் கற்றனைத்தூறும்  அறிவு’ என ஒருவனின் பண்பை மதிப்பிட அவன் படித்த புத்தகங் களே சான்றாக அமைகிறது. ‘உவப்பத்தலைக்கூடி உள்ளப் பிரிதல் அனைத்தே புலவர் தொழில்’ பிறர் மனம் மகிழும்வண்ணம் பேசி, பிரியும்போது இனி இவரை எப்போது காண்போம் என்று வருந்தும் படி  பிரிதலே புலவரின் தொழிலாகும். அவ்வகையில் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்தபின் கிடைக்கும் இன்பமே மறுபடியும் அப்புத்தகத்தையும் படைத்த படைப் பாளியையும் நினைவு கூறுகின்றன.

ஆண்டுதோறும் புத்தகக் கண்காட்சியின் வாயிலாக புத்தகம் வாசிக்கும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்து கிறோம். அங்கு வரும் கூட்டத்தைப் பார்த்துத்தான் இத்தனைப் புத்தகப் பிரியர்கள் இருக்கிறார்களா  எனும் வியப்பே மிஞ்சுகிறது. புத்தகங்களைக் கழிவு விலையில் விற்பனை செய்தும் புத்தகம் வாங்குவோரை ஊக்கப் படுத்துகின்றன.

ஒவ்வொரு வீட்டிலும் சமையலறை, பள்ளியறை, பூசையறை, வரவேற்பறை இருக்கும்போது படிப் பதற்கென படிப்பறையும் நூலகமும் இருக்கவேண்டு மென்றார் அண்ணா. வீடு என்பது வசிக்க மட்டுமல்ல வாசிக்கவும் தான் எனும் சிந்தனையோடு பெற்றோர்கள், பிள்ளைகளுக்கு முன்னோடிகளாக விளங்க வேண்டும். குழந்தைகளுக்குப் பரிசு தரவேண்டும் என்று நினைக்கும் போதெல்லாம் நல்ல புத்தகங்களைப் பரிசாகத் தர வேண்டும். இளவயதிலேயே நல்ல விதைகளை விதைத்தால் அதன் பலன் நல்லதாகவே இருக்கும் எனப் பெற்றோரும் மற்றோரும் எண்ணவேண்டும். திரைப் படம், கோயில் எனப் பொழுதுபோக்குவதற்குரிய  இடங்களுக்கு இட்டுச்செல்வதைவிட அறிவுக் கோயிலான நூலகங்களுக்கு அழைத்துச் செல்வது குழந்தைப்  பருவத்திலேயே  நன்மையை  விதைப்பதாகும்.

Òஅறிவு அற்றம் காக்கும் கருவி” அவ்வகையில் அறிவை ஊற்றெடுக்கச் செய்யும் புத்தகங்களைப் படித்து பண்படுவோம். பலருக்குப் பயன்படவும் செய்வோம். ஆண்டுக்கொரு முறை வருவது உலகப் புத்தக நாள். நாள்தோறும் வாசிப்போருக்கு ஒவ்வொரு நாளும் புத்தக நாளே! புத்தகங்கள் ஞானத்தின் வேர்களாகவும், சமூகத்தின் திறவுகோலாகவும் விளங்குகிறது.

Pin It

“புனைவுகள் எனக்கு அளப்பரிய சுதந்திரத்தையும் கதாபாத்திரங்களையும் அவர்கள் வாழ்வையும் எழுத  வாய்ப்பளித்தன. எழுதுகிற புனைவுகள் ருசிகரமாகவும் வாசகருக்கு மகிழ்வூட்டிச்  சிந்திக்க வைக்கவும் பயன்பட்டன. இதுவரை எனக்கு எவ்வித வருத்தங்களுமில்லை. நான்  ஒரு நோயாளியாகிவிட்டாலும் அது எனது செயல்பாட்டை ஒன்றும் தடுக்கவில்லை. எனது குடும்பத்திற்கு போதுமான நேரத்தைச் செலவிடுகிறேன். அவர்களுக்கும் புத்தகம் படிப்பதற்கு போதித்து வந்துள்ளேன். வாசிப்பு அவர்களது வாழ்க்கைக்கு உதவும் என்பதை அறிவுறுத்தி யுள்ளேன்.”

 - அசோகமித்திரன்

தமிழ்ச்சூழலில் முழுநேர எழுத்தாளனாக வாழ்வதன் சாத்தியங்களையும் சாத்தியமின்மைகளையும் ஒருசேரத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டுமெனில் அசோக மித்திரனிடமிருந்தே தொடங்கவேண்டும். நவீன இலக்கியத்தில் புதுமைப்பித்தனிலிருந்து தொடங்கி முழுநேர எழுத்தாளராக வாழ முயன்று முழுமையாக நிறைவேறாதுபோன குறிப்பிட்ட சில எழுத்தாளர் களிடையே அசோகமித்திரன் தன் எழுத்துத்திறனாலும் குணாம்சங்களினாலும் வெற்றிகரமாக அதனைக் கடந்தவர் என்று அறுதியிட்டுச் சொல்லமுடியும். தீவிரமாகப் படைப்புலகில் இயங்கிய காலங்களில் அவருக்குப் போதிய உணவு, வருமானம் கிடைக்க வில்லை, வசதி வாய்ப்பும் மதிப்பு அந்தஸ்துகளும் கிட்டவில்லை போன்ற புகார்களையெல்லாம் தனது எளிய புன்னகையால் புறந்தள்ளிவிட்டு வாழ்நாளெல்லாம் எழுத்துலகோடு தன்னைப் பிணைத்துக்கொண்டிருந்த அவரது படைப்புச் சாதனைகளை காலகாலத்துக்கும் வாசித்துக் கொண்டாடப்படுவதொன்றே அவருக்கு தமிழ்ச்சமூகம் செலுத்தும் மதிப்பாய்ந்த அஞ்சலியாக அமையும்.

எழுதத் தொடங்கிய காலத்திலிருந்து தான் கண்ட மனிதர்களின் வாழ்வனுபவங்களிலிருந்து மட்டுமே அவர் எழுதிக்கொண்டிருந்தார். அம்மனிதர்களுக்கான வாழ்க்கைச் சாத்தியங்களை வேறுவேறு விதங்களில் எழுதிப் பார்த்ததாக அவர் குறிப்பிடுகிறார். அதனா லேயே அவரது படைப்புலகில் வெவ்வேறு பண்பு களைக் கொண்ட வித்தியாசமான மனிதர்களைக் காண முடிகிறது. அவருக்கு நன்கு பரிச்சயப்பட்ட நகரவாழ்வை அதன் சகல கூறுகளையும் அவரளவுக்கு தமிழில் எழுதிய தாக பிறிதொருவரைச் சொல்லவியலாது என்ற நிலை இன்றும் இருப்பதிலிருந்தே அவரது தனித்த எழுத்தாளு மையை உணர்ந்துகொள்ளமுடியும்.

அவரது அநேகப் படைப்புகளில் பெருநகரங்களில் வசிக்கும் மத்தியதரவர்க்க வாழ்க்கையின் ஊடாக சமூகத்தின் மனசாட்சி பதிவுகளாகியுள்ளதைக் காணலாம். இலக்கியப் படைப்புகளில் பெரிதும் கவனப்படுத்தப் பட்டிராத திரைத்துறையைப் பற்றியும் அதில் ஈடுபட்டுள்ள துணைநடிகர்கள் மற்றும் அடிமட்டத் தொழிலாளர்களின் நடைமுறை வாழ்க்கையையும் திரைத்துறைக்கேயான ஏற்ற இறக்கங்களையும் அச்சுஅசலாகப் பேசும் ‘கரைந்த நிழல்கள்‘ நாவல் அவரது தனித்தமுறையிலான கதைசொல்லலின் வீரியத்தை வெளிக்காட்டிய படைப்பு.

புறக்கணிப்பு அவமதிப்பு அவலங்களை எதிர் கொள்ளவியலா இயலாமையை சகித்துக்கொண்டு விரக்தியான நகைப்போடு நாளும்நாளும் கடந்து சென்று கொண்டிருக்கும் மனிதர்களே அவரது படைப்பு களெங்கும் உலவுகிறார்கள். ஒரு வகையில் அவ் வாழ்க்கை அவர்கள் உடன்படுகிறார்கள். லட்சோப லட்சம் மக்கள் தங்கள் அன்றாடக் கவலை மறந்து வாழ நிர்ப்பந்திக்கும் வாழ்க்கைச்சூழலின் பிரதிபிம்பம்தான், இயலாமையின் உச்சத்தை மெல்லிய பகடியோடு கடந்துவிடும் அவரது எழுத்துகள் என்பதை நகரத்தில் வசிக்கும் வாசகர்கள் உணர வாய்ப்புண்டு.

சென்னையின் சந்தடிமிக்க தெருக்களில் நெருக்கடி யான வீடுகளில் குடியிருப்பவர்களின் பிரச்சினைகள் (கீழ் வீட்டில் குளித்துவிட்டு உடை மாற்றுவதை எதிர் மாடியிலிருந்து வேடிக்கை பார்ப்பவர்), கடும்பசியில் சாப்பாட்டுக்காக மதியவெயிலில் மைல்கணக்கில் சைக்கிள் மிதித்து மேம்பாலம் ஏறமுடியாமல் மூச்சிரைக்கச் சென்றும் உணவின்றி ஏமாந்து திரும்புபவர், நெரிசலான போக்குவரத்துக்கிடையில் சுயகௌரவத்தோடு சீப்பு விற்கும் ஏழைப்பெண், நடுஇரவில் ஓசையெழாமல் பிள்ளைகள் ஒவ்வொன்றாய்த் தாண்டி தவ்வித்தவ்வி சென்று கணவனுடன் மௌனமாக உறவுகொள்ளும் பெண் என ஏராளமான உதாரணங்கள். நமக்கு நன்கு அறிமுகமான மனிதர்களே அவரது கதைமாந்தர்கள் என்பதால் மிகவும் அணுக்கமானவர்களாக மாறி விடுகிறார்கள்.

‘அசோகமித்திரனின் கதைகள் அதிர்ந்து பேசாதவைÕ என்று சுந்தரராமசாமி கூறியுள்ளதுபோல அவரது கதைகள் மனிதர்களின் இருப்பை சன்னமான குரலிலேயே பதிவு செய்கின்றன. ஆனால் அதன் ஊடுருவலின் வீச்சு ஆழமானது. அவர் உலவவிட்ட மனிதர்களை வாசகன் அத்தனை எளிதில் விலக்கிவிட்டு நகர்ந்துவிடமுடிவ தில்லை. கடக்கமுடியாத பல வரிகளை உள்ளடக்கி யவையே அவரது பெரும்பாலான படைப்புகள்.

உலகத்தரத்திலாகக் குறிப்பிடத்தக்க அவரது கதைகளிலொன்று ‘புலிக்கலைஞன்Õ. டகர்பைட் காதர் புலிவேஷம் போட்டு நடிக்க வாய்ப்பு கேட்டு வரும்போது அவன் புலியாகவே மாறி உக்கிரமாக நடிப்பதை எழுதுமிடத்து ஒருவகையில் அசோக மித்திரனின் கலைத்திறன் மீதான பற்றாவேசமாகவும் அதனைப் புரிந்துகொள்ளலாம். தான் கற்றறிந்த கலையில் பித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒருவனின் கலை தாகத்தையே அக்கதை வெளிப்படுத்துகிறது. ஆற்றுப் படுத்தவியலாத இந்தக் கலைப்பற்றே அசோகமித்திரனை கடுமையான வாழ்வியல் நெருக்கடிகளுக்கிடையிலும் முழுநேர எழுத்தாளராக வாழ வகைசெய்ததாகவும் கொள்ளலாம்.

எப்பேர்ப்பட்ட கலைஞனாக இருந்தாலும் பெருநகர வாழ்க்கையில் நிரந்தரமான வீடற்று அங்கு மிங்குமாய் மாறிமாறிக் குடியேற வேண்டிய சூழல் நெருக்கடியால் அவனுக்குக் கிடைக்கவேண்டிய வாய்ப்புகள் கிட்டாது போவதையும், அதனால் அவன் அனுபவிக்க நேரும் இன்னல்களையும் பாடுகளையும் சேர்த்தே இக்கதையைப் புரிந்துகொள்ளவேண்டும். பெருநகர பிரமாண்டங்களுக்கு முன்னால் அசல் கலைஞனாக இருப்பவன் எளிதில் அடையாளம் பெறவியலாத யதார்த்தம் இழையோடும் கதை. சென்னைபோன்ற பெருநகரங்களில் தன் கலைத்திறனை மட்டுமே ஆதாரமாகக்கொண்டு வாழ முற்படும் ஒவ்வொரு கலைஞனுமே புலிக்கலைஞன்தான் என்ற நிதர்சனத்தையும் உணர்த்தும் இக்கதை அசோக மித்திரனின் உச்சபட்ச படைப்புகளில் ஒன்று.

60 களிலிருந்த சென்னையை அறிந்துகொள்ள ஆர்வ முள்ளவர்கள் அசோகமித்திரனை வாசிக்க வேண்டும். சென்னை நகரத்தின் பெரும்பாலான தெருக்களுக்கும் நடந்தே சென்றதாகக் கூறும் அசோகமித்திரன், அந்தக் காலத்து வாகனங்கள், கார்கள், சாலைகள், தெருக்கள், சந்துகள், வீடுகள், மனிதர்கள் எனப் பல சித்திரங்களை தனது படைப்புகளில் வரைந்திருக்கிறார். சென்னையில் எந்தப் பகுதிக்கு எந்தப் பேருந்தில் செல்லவேண்டு மென்பதைத் தெரிந்துகொள்ள அசோகமித்திரனைப் படித்தால் போதும் என்று அவரைப் பற்றிய ஒரு கேலியும் இலக்கிய உலகில் உண்டு. சென்னைப் பேருந்துகளில் அதிகமாகப் பயணம் செய்து பழகிய அவர் பேருந்துப் பிரயாணங்களைப் பற்றி நிறைய எழுதியிருப்பதே அக்கேலிக்குக் காரணம். நடுத்தர மக்களின் வாழ்வு அவலங்களை சிறுமைப்படுத்தி எழுதிய மேல்தட்டு பிராமண எழுத்தாளர் என்றும், திராவிட இயக்க ஒவ்வாமையுடையவர் என்றும் அவர்மீது மேலோட்டமான சில குற்றச்சாட்டுகள் உண்டு. தான் நேரில் கண்ட மக்களின் வாழ்க்கையை எழுதியதன் வாயிலாக அவ் வாழ்க்கையில் உள்ள சிடுக்குகளை தமிழிலக்கியத்தில் அடையாளப்படுத்தி யவர் என்றளவில் அவரைப் புரிந்துகொள்வதே உத்தமம்.

இறப்பதற்கு சிலநாட்கள் முன்னதாக 3-3-2017 அன்று ‘தடம்Õ இதழுக்கு அவர் அளித்த பேட்டியி லிருந்து எழுத்து, வாழ்வு குறித்தம் அவரது அபிப்ராயங் களைப் புரிந்துகொள்ளலாம்.

‘சில பேர் சொல்றாங்க, ‘இது சவால், அது சவால்Õன்னு எழுதறதுல சவால்ன்னு என்ன இருக்கு? வாழ்க்கையை நடத்துறதுதான் சவால். வாழ்க்கையில் எதிர்ப்படும் சின்னச்சின்ன விஷயங்கள்தான் சவால்.Õ

வாழ்வென்பதே பெரும் சவால் என்பதை வாழ் வனுபவமாகவும் உணர்ந்த எழுத்தாளர் எழுதிய கதை மாந்தர்களில் பெரும்பகுதியினர் இன்னல்களையும் சவால்களையும் எதிர்கொண்டவர்களே. சவாலை சமாளிக்க இயலாமல் துன்பப்படுபவர்களே. வாழ்வின் கொடூரமான அத்தனை தாக்கங்களையும் ஏற்றுக் கொண்டவர்களே என்பதையே திரும்பத்திரும்ப அவரது படைப்புகள் சொல்கின்றன.

பல மொழிகளில் மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டு இந்திய அளவில் அவரது படைப்புகள் கவனம் பெற்றிருக் கின்றன. ஆங்கிலத்தில் அவர் எழுதிய பத்து நூல்கள் வெளிவந்துள்ளன. இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ், ஹிண்டு, டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா, இல்லஸ்ட்ரேட்டட் வீக்லி, ஸ்டேட்ஸ்மென் உள்ளிட்ட பத்திரிகைகளில் ஏராள மான ஆங்கிலக் கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். சிறுகதை. குறுநாவல், புதினம், கட்டுரை என ஏராளமாக எழுதிக் குவித்த அவர் சாகித்ய அகாடெமி உள்ளிட்ட பல்வேறு விருதுகளால் கௌரவிக்கப்பட்டவர் என்றாலும் அவரது இணையற்ற எழுத்தாளுமைக்கு ஈடான அளவில் அவர் கௌரவிக்கப்படவில்லை என்பதே நிதர்சனம்.

சரியெனப் பட்டதை நேரிடையாகச் சொல்லும் திறந்த மனமும், திறமையானவர்களைக் கண்டு ஊக்க மளிக்கும் குணமும், எந்த சந்தர்ப்பத்திலும் மற்றவர்களை குறைகூறாத பண்பும், தன்னை முன்னிலைப்படுத்த முனையாத எளிமையுமான அசோகமித்திரன் பொதுவான இலக்கியவாதிகளுக்கு வாய்க்காத அபூர்வ குணாதிசயங் களைக் கொண்டவர்.

இறப்புக்குப் பின்னால் ஒரு எழுத்தாளரை அதீதமாகப் போற்றுவதையும் தூற்றுவதையும் விடுத்து அவரது படைப்புகள் மறுவாசிப்பு செய்யப்படுவதும் நேர்மையோடு அவை விமர்சனத்துக்கு உட்படுத்தப் படுவதும் அடுத்த தலைமுறையினருக்கு அவற்றைத் தரப்படுத்துவதுமே தேர்ந்த வாசகனின் காரியமாக இருக்க வேண்டும்.

Pin It

veerai 350கவிதையும், காவியமும் ஒரு காலத்தின் வரலாறாகும்.  கவிதை எழுதுவதும், காவியம் புனைவதும் காலம் அவனுக்குத் தந்த கடமை யாகும்.  அவையே அக்கால மொழியின் சிறப்பாகவும், அந்த இனத்தின் அடையாளமாகவும் திகழ்கின்றன.

அவற்றை  இழந்துவிட அரசும் ஒப்புவதில்லை; அந்த மக்களும் அனுமதிப்பதில்லை.  எல்லா நாடுகளிலும் இதுதான் உண்மை.  இதற்காக நடந்த போர்களும் ஏராளம்.

தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் சங்க காலம் முதன்மையானது.  அடுத்து சங்கம் மருவிய காலம், இடைக்காலம், பிற்காலம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றன.  பிற்கால இலக்கிய வரலாறு பாரதியில் தொடங்குகிறது.

பாரதிதாசனுக்கென ஒரு பரம்பரையே உருவானது.  அவரையே முன்மாதிரியாகக் கொண்டு ஒரு பாட்டுப் பட்டாளம் படையெடுத்தது.  அவர் களுள் கவிஞர் தமிழ்ஒளி முதலில் வைத்து எண்ணத் தக்கவர் ஆவார்.

தமிழ் ஒளியின் படைப்புகளில் கவிதை, காவியம், சிறுகதை, கட்டுரை, நாடகம், திறனாய்வு எனப் பலவகைப்படும்.  தமிழ் ஒளி பன்முகம் கொண்டவர் என்பதை அவர் படைப்புகள் கூறாமல் கூறுகின்றன.

அவர் ஒன்பது காவியங்கள் இயற்றியுள்ளார்.  கவிஞரின் காதல், நிலைபெற்ற சிலை, வீராயி, மேதின ரோஜா, விதியோ, வீணையோ? மாதவி காவியம், கண்ணப்பன் கிளிகள், புத்தர் பிறந்தார், கோசலைக் குமரி ஆகியவையே அவை.

இவற்றில் ‘புத்தர் பிறந்தார்’ என்பது மட்டும் முழுமை பெறாமல் அரைகுறையாக நின்று விட்டது, இதுபற்றி டாக்டர் மு. வரதராசனார் கூறும்போது, “புத்தர் பிறந்தார் என்ற அருமை யான காவியம் முடிக்கப்படாமலேயே குறையாக நின்றுவிட்டது.  தமிழ் இலக்கியத்தின் குறை யாகவே ஆகிவிட்டது” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

‘வீராயி’ என்னும் காவியம் முதல் ‘தலித்’ படைப்பு என்று திறனாய்வாளர்களால் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டுள்ளது.  இது 1947இல் வெளிவந்த இவரது மூன்றாவது காவியமாகும்.

“இந்நூலின் முதற்பதிப்பு 1947இல் தமிழர் பதிப்பகம் வாயிலாக தோழர் மா.சு. சம்பந்தன் வெளியிட்டார்.  அவரிடம் முறைப்படி பதிப்புரிமை பெற்று 2003இல் நான் வெளியிட்ட ‘தமிழ்ஒளி காவியங்கள்’ முதல் தொகுதியில் ‘வீராயி’ சேர்க்கப் பட்டது. இப்போது தோழர்களின் வேண்டு கோளை ஏற்று தனிநூலாக வெளியிடப்படுகிறது” என்று பதிப்பாளர் செ.து. சஞ்சீவி தமது பதிப் புரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்தக் காவியத்துக்கு கவிஞர் தமிழ்ஒளி ஓர் அருமையான முன்னுரை எழுதியுள்ளார்.  எழுத்தாளர் களும், கவிஞர்களும் சமுதாய சிந்தனையோடு செயல்பட வேண்டும் என்பதைக் கொள்கை வழியோடு கூறுகிறார்.

“நம் கண் எதிரே நம் உடன்பிறந்தான் மாடாக உழைத்து ஓடாகத் தேய்ந்து போகிறான்.  அவன் குடும்பம் வறுமைப்படுகுழியில் வீழ்ந்து கதறுகிறது.  இதைக் கண்டு மனமிரங்காமல் மரத்துப்போன நெஞ்சுடன் உலாவும் மானிடப் பிண்டங்களின் உடலில் ‘சுரீர் சுரீர்’ என்று தைக்கும்படி எழுதுவது தான் உண்மை எழுத்தாளனின் கடமையும் நோக்கமும் ஆகும்” என்று அவர் கூறுகிறார்.

உண்மையான எழுத்தாளர் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்று உபதேசம் செய்கிறவர் எப்படிப் பட்ட எழுத்துக்குச் சொந்தக்காரராக இருப்பார் என்று எதிர்பார்ப்பது இயல்பு.  ‘வீராயி’ அதற்கு ஓர் எடுத்துக்காட்டான படைப்புதான் என்பதை படித்து முடித்ததும் தெரிந்துகொள்கிறோம்.

“தீண்டாமையும், வறுமையும் விளைந்த கொடுமையான சூழ்நிலையில் உள்ள வீராயி என்ற ஏழைப் பெண்ணின் சோகக் கதையை இந்நூல் சித்தரிக்கிறது.  பாரதியும், பாரதிதாசனும் கையாண்டு நிலைநிறுத்திய எளிமையும், விறு விறுப்பும் கலந்தது என்பது அ. சீனிவாசராகவன் (முன்னாள் முதல்வர், வ.உ. சிதம்பரம் கல்லூரி, தூத்துக்குடி) ‘சிந்தனை’ ஏட்டில் எழுதிய விமர்சனம் ஆகும்.

ஐப்பசி மாத அடைமழை வெள்ளத்தில் மருதூர் சேரியே அழிந்தது.  அதில் வீராயியும், அவள் தந்தையும் வெள்ளத்தில் மிதந்து வந்த வைக்கோற்போரில் அமர்ந்து தப்பிப் பிழைத்தனர்.  எனினும் தந்தை இறந்து போகிறார்.

“மருதூரின் சேரியினர் மண்ணோடு மண்ணாய்

மறைந்தனராம் தமிழரசு மறைந்ததனைப் போன்று!

பெருநாடே நீ அவர்க்குத் தந்தபரி சிதுவோ?

பிறர்வாழ உயிரு தவுந் தமிழ்நாடு நீயோ?”

என்று அதற்காகக் கவிஞர் வருந்துகிறார்.

புதுப்பட்டினத்தைச் சேர்ந்த வீரண்ணன் வீராயியைக் காப்பாற்றி வீட்டுக்கு அழைத்துப் போகிறான்.  அவனும், அவன் தந்தை மாரியும் அவளைக் குடும்பத்தில் ஒருத்தியாகச் சேர்த்துக் கொள்கின்றனர்.  வீரண்ணன் அவளைத் தங்கை யாகவே எண்ணி அன்பைப் பொழிகிறான்.

“வீராயி நீ சிறிதும் கவலையுற வேண்டாம்

வேறில்லை நாங்களெலாம் உன்சொந்தக் காரர்

யாராரோ செய்திட்ட புண்ணியம்டி அம்மா

உன்தந்தை இறந்திட்டார் நீ தப்பி விட்டாய்!”

என்று மாரிக்கிழவன் கூறுகிறான்.  ‘நீ எனக்கு மகள் தான், என் ஆதரவில் வாழ்வாய்!’ என்று ஆறுதல் கூறுகிறான்.

அந்தக் குடும்பத்தில் தங்கி அவ்வூர் பண்ணை யார் வயலில் நடவு வேலை செய்து வந்தாள்.  அவளது அழகில் மயங்கிய பண்ணையார் ஒரு நாள் பாலியல் வன்முறைக்கு முயல்கிறான்.

“பருந்தொன்று கோழியிளங் குஞ்சு தன்னை

பாய்ந்தடித்துக் கவ்வுதல்போல் அவளைப் பற்றி

ஒருகணத்தில் அறைக்குள்ளே இழுத்துச் சென்றான்!

ஓடியுமே இமைப்பினிலே தாழை யிட்டான்!”

அப்போது அவளைத் தேடிவந்த வீரண்ணன் அவளது அலறலைக் கேட்டான்.  கதவை உடைத்து அவளை மீட்டான்.  எனினும் இந்தக் கலவரத்தில் பண்ணையார் கொலையாகிறார்.  வீரண்ணன் கைது செய்யப்பட்டு அவனுக்குத் தூக்குத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது.

வீராயியும், மாரிக் கிழவனும் அழுது ஆற்று கின்றனர்.  எனினும் நீதிமன்றம் இரக்கம் காட்ட வில்லை.

“உண்மைக்கு மதிப்புவரும் ஒருகாலம்

வரும்; அப்போ துணர்ந்து கொள்வர்

கண்போன்ற தங்கையினைக் கற்பழிக்க

முனைந்தவனின் உயிரைக் கொன்ற

அண்ணனுக்குத் தீங்கிழைத்த நடுநிலைமை

அற்றோரின் செயலைக் கண்டே

மண்ணுலகம் பழிதூற்றும்; யாவருமே

என்பேரை மறவார் அன்றோ?”

இந்நிலையில் வயதான மாரிக்கிழவன் மகனை யிழந்து தமிழ்நாட்டில் வாழ வழி தெரியாமல் ‘கங்காணி’யின் பேச்சைக் கேட்டு பிழைப்பிற்காக தென் ஆப்ரிக்காவுக்கு வீராயியுடன் செல்கிறான்.  அங்கு தேயிலைத் தோட்டத்தில் வேலை செய்யும் போது பாம்பு கடித்து மாரி இறந்து போகிறான்.  வேறு துணையில்லாத வீராயி தற்கொலைக்கு முயல்கிறாள்.

“அண்ணன் இறந்தவுடன்- என்

ஆவி துறந்திருப்பேன்

புண்ணிய தந்தையினால் - அதைப்

பொறுத்துக் கொண்டிருந்தேன்

கண்ணிரண் டில்லை இன்று- பினர்

காட்சியும் தப்பிடுமோ?

மண்ணில் உயிர் விடுவேன்- என

மங்கை துணிந்துவிட்டாள்”

அப்போது ஆனந்தன் என்ற இளைஞன் அவளைக் காப்பாற்றுகிறான்.  அவளுக்கு வாழ்வு தருவதாகக் கூறி, தமிழ்நாட்டுக்கு அழைத்துச் செல்ல முடிவு செய்கிறான்.

“காளை இளம்பருவம்- அவன்

கண்களில் நற்பிரிவு!

மாள மனம்துணிந்தாய்- இது

மாபரி தாபம் அம்மா!

வேளை வந்தே இறந்தார்- அவர்

விசனம் நீங்கிடம்மா!

நாளைக் கழித்துவிட்டால்- நம்

நாட்டுக்குச் சென்றிடலாம்”

என்று கூறி ஆனந்தன் அவளைத் தேற்றுகிறான்.

ஆனந்தன் அவளை அழைத்துக் கொண்டு ஊருக்கு வருகிறான்.  அவர்களது திருமணப் பேச்சைத் தொடங்குவதற்கு முன்பாகவே அவள் பறைச்சி என்பது தெரிந்துவிடுகிறது.  கவுண்டர் அவர்களை வீட்டை விட்டே விரட்டி விடுகிறார்.

“தொலையட்டும் கழுதையது பறைக்குட்டி யோடு!

துளியேனும் இடம் கொடுத்தால் உன் கழுத்து துண்டு

அலையட்டும்! எங்கேனும் சாகட்டும் சென்று!

அப்பண்ணக் கவுண்டரவர் ஆட்களுடன் வந்தார்”

ஆனந்தன் சினம் கொள்கிறான்.  ‘மேல்சாதித் திமிரை அடக்கப் போவதாகக் கூறி அவளை அழைத்துக் கொண்டு சேரிக்கே செல்கிறான்.  சாதி மறுப்பு என்னும் புரட்சித் திருமணம் செய்யப் போவதாக பறையடித்து அறிவிக்கச் செய்கிறான்.  ஊரே கொந்தளிக்கிறது.

“காதெலாம் கிழியும்வணம்

                பறையடித்து விட்டான்

‘கவுண்டருக்கும் பறைச்சிக்கும்

                கலியாணம்’ என்று!”

இதுகேட்டு செல்லப்பக் கவுண்டரும், ஊராரும் ஓடோடி வந்தனர்.  ‘இருவரையும் கொல்லுங்கள்’ என்று ஆணையிட்டார்.  சேரியையே சிதைத்தனர்.  அவர்களை அடித்துத் துவைத்தனர்.

“குருதியிலே காதலர்கள் குளிக்கின்றார் அந்தோ!

கொடுமையிலே இதுபோன்ற கொடுமையதும்  உண்டோ?

ஒருவாறு வெறிதீர்ந்தே ஊரார்கள் சென்றார்

உடல்சோர்ந்து காதலர்கள் தரைசாய்ந்து விட்டார்

திருந்தாத தமிழ்நாடே! நீ செய்த தீமை

தீ மண் நீர் காற்றுவெளி உள்ளளவும் மக்கள்

ஒருபோதும் மறவார்கள் உண்மையிது சொன்னேன்!

உயர்காதல் கொன்றாய் நீ வாழுதியே நன்றே!”

சமுதாய மாற்றத்துக்காக பல காலமாகப் போராட்டங்கள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன.  கவிஞர் தமிழ்ஒளி எழுத்தின் மூலம் போராடியுள்ளார்.  திருந்தாத தமிழ்நாட்டைத் திருத்து வதற்காகப் பாடியுள்ளார்.  ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் உரிமை முழக்கமாகக் காவியம் முடிகிறது.

வீராயி

ஆசிரியர்: கவிஞர் தமிழ்ஒளி

வெளியீடு: புகழ் புத்தகாலயம்

48/105, பிள்ளையார் கோயில் தெரு,

செனாய் நகர், சென்னை - 600 030

விலை: `50.00

Pin It

26/03/2017 அன்று திருச்சிராப்பள்ளி தமிழ்ச் சங்கத்தில் பேராசிரியர் கி.நடராஜன் அவர்களின் ‘இந்தியர்களின் ஆங்கிலச் சிறுகதைகள்’, ‘வள்ளுவரும் ஷேக்ஸ்பியரும்’, ‘காலத்தை வென்ற காதற் கவிதைகள்’ ஆகிய மூன்று நூல்கள் வெளியீட்டு விழா நடைபெற்றது.  நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸின் தலைவர் ஆர்.நல்லகண்ணு தலைமை யேற்ற இந்த நிகழ்ச்சியில் மாநிலங்களவை உறுப்பினர் திருச்சி சிவா சிறப்புரையாற்றினார்.

ஆர். நல்லகண்ணு உரை:

கி.நடராஜன் அவர்கள் இதுவரை 23 நூல்கள் வெளியிட்டிருக்கிறார். அவரது நூல்கள் தமிழ் நாட்டு கல்லூரிகளில் பாட நூல்களாக அங்கீகரிக்கப் பட்டு உள்ளன.  இப்போது மூன்று நூல்கள் வெளி யிட்டுள்ளார்.  அவருக்கு வயது 70.

இங்கே பேசிய பேராசிரியர்கள் காதல் கவிதை களைப் பற்றிச் சொன்னார்கள்.  காதலுக்கும் வயதுக்கும் சம்பந்தமில்லை. காதலிக்கக் கூடியவர்கள் ஒரு ஆணும் பெண்ணும் காதலிக்கும்போது காதலை விட பெரிய அன்பு வேறு இல்லை என்பதை நினைவு படுத்தக்கூடிய வகையில் காலத்தை வென்ற காதல் கவிதைகள் நூலை வெளியிட்டுள்ளார்.

இவ்விழாவுக்கு யார்யாரெல்லாம் வருகிறார்கள் என்று அவரிடம் கேட்டேன்.  என்னிடம் படித்த மாணவர் ஒருவருக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்தேன்.  அவர் மாநிலங்களவையில் சிறந்த உறுப்பினராக விளங்குகிறார்.  ரொம்பப் பெருமை யாக இருக்கிறது என்று இவரிடம் படித்த மாணவர் சிறப்பானவராக திகழ்வதைப் பற்றிப் பெருமையாகப் பேசினார் நடராஜன் அவர்கள். 

அவரும் என்.சி.பி.எச்சும் இணைந்து இவ் விழாவை நடத்துகிறோம். நாங்களே இவ்விழாவை நடத்துகிறோம் என்று சொன்னபோது பேரா சிரியர் எனக்கு சில கடமை இருக்கிறது. அதனால் அவரே இவ்விழாவை நடத்துவதாகச் சொல்லி விட்டார். 1995லிருந்து அவரது அனைத்து நூல் களையும் என்.சி.பி.எச். மூலமாகத்தான் வெளியிட்டு இருக்கிறார்.  22 வருடங்களாக என்.சி.பி.எச். பதிப்பித்திருக்கிறது. அவை பாடநூல்களாக இருக்கின்றன, அந்தப் பெருமைக்காக நான்தான் விழாவை நடத்துவேன் என்று பிடிவாதமாக அவர் பொறுப்பில் இங்கே நடத்துகிறார்.

வாசிப்புப் பழக்கத்தை அதிகப்படுத்த வேண்டும். விடுதலைப்போராட்டத்திலும் அதற்குப் பின்னாலும் சமுதாய மாற்றத்திற்கான கருத்துகளை பகுத்தறிவு இயக்கங்கள், சுயமரியாதை இயக்கங்கள், சமத்துவ இயக்கங்கள், இவையெல்லாம் வெளியே கொண்டு வர வேண்டும் என்றஅடிப்படையில் பாரதி பாரதி தாசன் நூல்களை வெளியிட்டோம். இந்த நூல் களை ஊர்திகளில் வைத்து திருவிழாக் காலங்களில் ஊர்ஊராக எடுத்துச்செல்லவேண்டும் என்ற வகையில் இரண்டு விற்பனை பேருந்துகளை உருவாக்கி னோம். கடந்த 51ம் வருடத்திலிருந்து கிட்டத்தட்ட 70 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து நூல்களை வெளியிட்டு வருகிறோம்.

பாரதி பாரதிதாசன் மட்டுமல்ல சங்க இலக்கியங்களைத் தொகுத்து வழங்கினோம். மேலும் சிங்கார வேலர் சிந்தனைக்களஞ்சியம் தொகுப்பாக வெளியிட்டோம். அதேபோல ஜீவானந்தம் நூல்களை ஐந்து தொகுப்பாக வெளியிட்டோம்.

இந்திய வரலாற்றைப் பற்றி பேராசிரியர் பகுத்தறிவு சிந்தனையாளர் ரொமிலா தாப்பர் அவர்கள் இந்தியாவை எப்படிப் பார்க்கவேண்டும் என்றும் இன்றைய இந்தியா முற்கால இந்தியா என்பவற்றை வரலாற்றுப்பிழை இல்லாமல் திரிக்கப் படாத உண்மையான விவரங்களை எல்லாம் இந்த ஆண்டு ஒரு தொகுப்பு நூலாக வெளியிட்டுள் ளோம். அதேபோல ராகுல சாங்கிருத்யாயன் நூல்கள், இப்படிப் பலநூல்கள் மட்டுமல்ல, தமிழ்நாட்டின் பாரம்பரியம், தந்தை பெரியாருக்கு ஒரு பெரிய பாரம்பரியம் இருக்கிறது. பகுத்தறிவு இயக்கங்களுக்கு முன்னாலேயே 1910ம் வருடத்தி லேயே இந்திய லௌகீக சங்கம் என்று பகுத்தறிவு இயக்கத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு அறிவியல் வாயிலாக வாழ்க்கையை எப்படிப் பார்க்க வேண்டும் என்ற நூல்களெல்லாம் இந்தியாவில் வடமாநிலங்களைவிட தமிழகத்தில் வெளியிடப் பட்டிருக்கிறது.  கல்லூரி தமிழ்த்துறைத் தலைவர் அரசு அவர்கள் தொகுத்து நூலை வெளியிட்டிருக் கிறோம்.  அது தமிழகத்தின் வரலாறு, பெரியா ரோடு சேர்த்து பெரியாருக்கு முந்தின காலத்தி லிருந்து இன்று வரை மூடப்பழக்கங்களை யெல்லாம் எதிர்த்து முற்போக்கு சிந்தனையுடன் ஜாதி மத வேற்றுமை இருக்கக்கூடாது, மனிதன் மனிதனாக வாழ வேண்டும். பிறப்பொக்கும் எல்லாவுயிர்க்கும் என்ற திருவள்ளுவரின் திருக் குறளையும் வரலாறாக தத்துவமாக உள்ள மற்ற நூல்களையெல்லாம் தொகுத்து வெளியிட்டுள்ளோம்.

அம்பேத்கர் நூல்கள் 38 பகுதிகளாக தமிழ்ப் படுத்தியுள்ளோம்.  இப்போது பெரியார் எழுதிய நூல்களை வெளியிடவுள்ளோம். அதுவும் பெரியார் எழுதிய எழுத்துகளை இலக்கியம், மொழி, பகுத்தறிவு, ஜாதி என்பது எப்படி, வருணாச்சிரமம் என்பது என்ன என முக்கியமான கட்டுரைகளை தொகுத்து அளித்து வெளியிட உள்ளோம்.

திருச்சி சிவா எம்.பி. உரை:

எங்களுக்குப் பாடம் சொல்லித் தந்த பேரா சிரியரின் நூலை வெளியிடுகிறோம் எனும் போது எங்கள் உருவாக்கம் சோடை போகவில்லை என்பதன் அடையாளம்தான் இந்த நிகழ்ச்சி என்று நினைக்கிறேன்.

ஒரு ஆசிரியர் எத்தனையோ மாணவர்களுக்கு பாடம் சொல்லித் தந்தாலும், எதிர்காலத்தில் உயர்ந்த நிலையிலிருக்கிற ஒரு மாணவரைப் பார்த்து என்னுடைய தயாரிப்பு என்று சொல்கிற பெருமிதம் ஆசிரியர்களைத் தவிர வேறு யாருக்கு மில்லை.

நடராஜன் எங்கள் மதிப்புக்குரியவர்.  அன்பிற்கும் பெருமைக்கும் உரியவர்.  நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ் நிறுவனத்திற்கு என் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள் கிறேன்.  இந்தப் புத்தகங்களை வெளியிட்டதற்காக மட்டுமல்ல, தமிழ்நாட்டில் ஒரு மிகச் சிறந்த பணியினை நீங்கள் மேற்கொண்டு வருவதற்காக ஒரு காலத்தில் கல்லூரியில் படித்த நாட்களில் விரும்பிய நூல்கள் கிடைப்பது அரிது, அதனால் தான் சொல்கிறேன்.

பெரியார் கல்லூரியில் இவர் பேராசிரியராக பணிபுரிந்தபோது நாங்கள் மாணவர்களாக இருந் தோம்.  அற்புதமான மழையாக கொட்டும் அவரது ஆங்கிலம். கருத்துச் செறிவோடு பாடம் நடத்து வார். நட்புணர்வோடு நடந்து கொள்வார்.  அதனால் இவரது வகுப்பு எப்போது வரும் என்று காத்திருப் போம்.

நாங்கள் படித்த பின்னர்தான் இந்தியர்கள் எழுதிய ஆங்கில சிறுகதை பாடமாக வந்தது.  நாங்கள் படித்ததெல்லாம் 17, 18, 19, 20 ஆம் நூற்றாண்டு ஆங்கில இலக்கியங்கள். அவரது பாட வகுப்பு முடிந்தால் சினிமா தியேட்டரை விட்டு வெளியே வருவதுபோல ஒரு உணர்வு வரும்.  பாடம் நடத்தி வகுப்பை விட்டு வெளியே வரும் போது அவரும் எங்களுடன் சேர்ந்து கொள்வார்.  டீக்கடைக்கு வருவார்.  சினிமாவுக்கு சேர்ந்து போவோம்.  காலம் மாறியது.  பாதைகள் மாறின.  ஆனாலும் நெஞ்சத்தில் நினைவுகள் தங்கிவிட்டன.  இதையெல்லாம் நினைவுகூர்வதற்காகவே இந்த நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொண்டேன்.

இந்தப் புத்தகத்தில் முல்க்ராஜ் ஆனந்த், பிரேம் சந்த் போன்ற முற்போக்கு எழுத்தாளர்கள் எழுதிய கதைகள் இருக்கின்றன.  இதையெல்லாம் நீங்கள் படிக்க வேண்டும்.  கதைகளைப் படித்து முடிக்கிற போது சுரீர் என்று முடிவில் ஒரு சீர்திருத்தக் கருத்து வெளிப்படும். 

நான் ஒருமுறை லண்டன் சென்ற போது நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் மட்டும் கலந்து கொண்ட ஒரு நிகழ்வில் இணைந்திருந்தேன்.  அப் போது ஷேக்ஸ்பியர் பிறந்த ஊருக்குச் சென்றேன்.  அந்த மண்ணில் சிலிர்ப்பை உணர்ந்தேன்.  அவர் வாழ்ந்த வீடு, நாடக அரங்கு அவற்றைச் செப்பனிட்டு பராமரிக்கிறார்கள்.  அதைப் பார்த்து பரவசப் பட்டேன்.  அந்த உணர்வை இந்த நூல்களில் பேராசிரியர் தந்துள்ளார்.  இந்த நூல்களை

நீங்கள் வாங்க வேண்டும், வாங்கிச் சென்று அலமாரியில் வைக்காமல் படிக்க வேண்டும்.  படிக்கப் படிக்கத்தான் அறிவு பெருகும்.  என்ன தான் இணையதளம், கணிப்பொறி இருந்தாலும் ஏராளமான நூல்கள் கொட்டிக் கிடந்தாலும் இந்த நூலை எடுத்து ஒரு பக்கத்தைப் படித்து விட்டு மடித்து வைக்கிற சுகம், ஒரு ஓரத்தில் கோடு போடுகிற போது கிடைக்கிற பரவசம் வேறு எங்குமே கிடைக்காது.

இந்த இனிமையான இலக்கியக் கூட்டத்தைச் சிறப்பாக நடத்தியதற்கு நன்றி.  இனிவரும் நாட்களில் நடக்கிற கூட்டங்களுக்கு இந்தச் சாலையை மறைக்கும் அளவிற்குக் கூட்டம் வர வேண்டும். அப்போதுதான் எழுத்தாளர்களுக்கு மரியாதை இருக்கிறது என்று அர்த்தம்.  படிக்கிற ஆர்வம் குறைவது, கூட்டம் கேட்கிற ஆர்வம் குறைவது, இதுவெல்லாம் நல்ல அறிகுறி அல்ல.  உங்கள் வீட்டு பிள்ளைகளுக்குப் புத்தகம் படிக்கப் பழக்குங்கள்.  சின்னச்சின்னப் புத்தகங்களை வாங்கிக் கொடுங்கள்.  நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸில் நிறைய சிறிய சிறிய புத்தகங்கள் இருக்கின்றன.  நான் அவர்களுக்காகவே பேசுகிறேன்.  காரணம் ஒரு காலத்திலே என் அறிவுப் பசியை, படிப்பு தாகத்தைத் தீர்த்தது நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுஸ்தான்.  சிங்காரத் தோப்பிலே மெட்ரோ ஹோட்டலும், ராயல் ஹோட்டலும் மட்டுமா இருந்தது.  நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுசும் இருந்தது.  அந்த அடிப்படையில் தான் சொல்கிறேன்.  பிள்ளைகளுக்குச் சின்னச் சின்னப் படக்கதைகளை வாங்கித் தாருங்கள்.  பீர்பால் கதை, மரியாதை ராமன் கதைகளிலிருந்து ஆரம்பியுங்கள்.  ஒன்றும் தவறில்லை.  நல்ல புத்தகங் களைப் படிக்க பழக்கப்பட்ட பிள்ளைகள் எதிர் காலத்தில் நல்ல குடிமகனாக வருவார்கள். 

எங்களுக்குப் பாடம் நடத்திய பேராசிரியர் அந்தப் பாடங்களையெல்லாம் புத்தகமாக வெளி யிட்டுள்ளார்.  அவருக்கு எங்கள் வணக்கம்.  அதனை வெளியிட்ட நியூ செஞ்சுரி புக் ஹவுசுக்கும் நன்றி.

Pin It

ஜல்லிக்கட்டை ஆதரித்து உலகெங்கிலும் வாழ்ந்து வருகிற தமிழர்கள் குரல் கொடுத்தார்கள். அதற்கு Ôதை எழுச்சிÕ, Ôமெரினா புரட்சிÕ என நாமகரணங்கள் சூட்டப் பட்டன. இந்த ஜல்லிக்கட்டு பிரச்சினை நாட்டுக் கால்நடைகளின் முக்கியத்துவம் பற்றியும், A1, A2 பால் வகைகள் குறித்தும் நாம் அறிந்து கொள்ள ஓரளவுக்கு உதவியது என்று சொன்னால் மிகையில்லை.

'பால் தேவாமிர்தத்துக்கு நிகரான சத்துணவு என்றும், கால்சியம் நிறைந்தது என்றும் ஊடகங்கள் மூலம் தவறான கருத்துகள் விதைத்து வளர்த்து விடப்பட்டுள்ளன” என்கிறார். 'மெல்லக் கொல்லும் பால்’ என்ற புத்தகத்தை எழுதியிருக்கும் டாக்டர் த. ஜெகதீசன். குழந்தைகள் நல மருத்துவரான இவர் மருத்துவத்திலும், மரபியலிலும் முதுகலைப் பட்டங்கள் பெற்றவர்.

இந்தப் புத்தகத்தில் பால் குடிப்பதால் விளையும் கேடுகளை மருத்துவ ஆதாரத்துடன் தெளிவாக எழுதியிருக்கிறார். `பால் குடிக்க மறுக்கும் குழந்தைகளை வற்புறுத்திக் குடிக்க வைப்பது தவறு’ என்கிற செய்தியோடு ஆரம்பிக்கும் புத்தகம் `பசும் பால் குடிப்பது கன்றுக்குட்டியின் பிறப்புரிமை; அயலார் அதில் பங்கு கேட்பது சரியில்லை” என்பதோடு முடிகிறது. உலகில் மனிதனைத் தவிர வேறு எந்தப் பாலூட்டியும் தன் தாயின் பாலைத் தவிர வேறு விலங்குகளின் பாலை உட்கொள்வதில்லை தானே?!

1900 ஆம் ஆண்டுவாக்கில் தினம் நான்கு லிட்டர் பால் சுரந்த பசுக்கள், செயற்கை மாட்டுத் தீவனங்களைச் சாப்பிட்டு 1960 ஆம் ஆண்டுகளில் பத்து லிட்டர் பால் தரத் தொடங்கின. ஆனால் தற்போது இந்த ஹார்மோன் மருந்தின் உதவியால் கலப்பின பசுக்கள் தினம் முப்பது லிட்டர் பால் சுரக்குமளவுக்குத் தரம் மாறிவிட்டன. இதைத் தான் `வெண்மைப் புரட்சி’ என்று உலக மக்கள் புகழ்ந்து கொண்டாடி வருகின்றனர். இந்த விபரீதப் புரட்சியின் பக்கவிளைவுகளை மனித குலம் இப்போது அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறது.

பால் செரிமானம் ஆவதற்கு அதிக நேரம் ஆகும் அதோடு இரத்தசோகை நோய், இரத்தப் புற்றுநோய், இதய நோய்கள், கண்புரை நோய், இளவயதில் முதுமையும் ஞாபகசக்தி குறைபாடும், மூளைப்பிறழ்வு நோய் (ஆட்டிசம்), இளவயது சர்க்கரை நோய், குழந்தை களிடையே மலச்சிக்கல் போன்ற எண்ணற்ற நோய் களின் ஊற்றுக்கண் நாம் தினந்தோறும் அருந்தும் பால் தான்!

தாய்ப்பாலின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் ஆசிரியர் அதில் இருக்கும் கால்சியமும், பாஸ்பரசும் குழந்தைகளின் எலும்பு வளர்ச்சிக்குப் போதுமானது என்றும் அதன்பின் நமக்குத் தேவையான கால்சியத் தையும் மற்ற கனிமங்களையும் கீரை வகைகள், பச்சைநிறக் காய்கறிகளிலிருந்தே பெற்றுக் கொள்ளலாம் என்றும் சொல்கிறார். தாவரங்களில் இருக்கும் குளோரோபில் என்னும் பச்சையத்தில் மக்னீசியம் நிறைந்திருக்கிறது. காய்கறிகளிலிருந்து கிடைக்கும் கால்சியம் முதல் தரமானது என்றும் பாலிலிருந்து கிடைக்கும் கால்சியம் தரம் குறைந்தது என்றும் அது எலும்புச் சிதைவு நோய்க்கு வழிவகுக்கும் என்றும் நூலாசிரியர் எச்சரிக்கிறார்.

அதிக அளவில் பால் அருந்துபவர்கள் இரத்த சோகை நோயால் பாதிக்கப்படுகிறார்கள் என்றும் பெண்கள் கர்ப்ப காலத்தில் பால், டீ, காபி, பால் சார்ந்த பானங்கள் எதுவும் அருந்தாமல், சுத்தமான தண்ணீர் அல்லது பழச்சாறு மட்டுமே அருந்துவது குழந்தையின் உடல் நலத்துக்கு மிகச் சிறந்தது  என்றும் கூறுகிறார்.

A1, A2 பீட்டா கேசின், பீட்டா கேசோமார்பின் -7 (BCM 7) என்றால் என்ன, அது எப்படி நம் உடம்பில் பல விளைவுகளை ஏற்படுத்துகின்றன என்பதையும் ஆசிரியர் ஆதாரங்களுடன் விளக்கியுள்ளார். பால் குடித்தவுடன் லேசாக கண்ணயர்வதற்கானக் காரணம் அதிலிருக்கும் கேசோமார்பின் தான்!

பன்னாட்டு பால் பொருள் தயாரிப்புகள் அனைத்தும் A1 கலப்பினப் பசும் பாலிலிருந்தே உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றன. நமது நாட்டின் பல கிராமங்களில் குழந்தைகளுக்கு A-2 விலங்குகளான ஆடு, காராம் பசு ஆகியவற்றின் பாலைப் பயன்படுத்துவது சற்று ஆறுதலான செய்தி. பசும் பால் அல்லது பசும் பாலிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் பவுடர்பால் குடிக்காமல், இரண்டு வயது வரை தாய்ப்பால் மட்டும் குடிக்கும் குழந்தைகளை இன்சுலின் தேவைப்படும் சர்க்கரை நோய் - T1 DM தாக்குவதில்லையாம். உலகிலேயே அதிக அளவில் தனி மனிதர்கள் பால் அருந்தும் நாடுகளான  பின்லாந்து, ஸ்வீடன், நார்வே, டென்மார்க் ஆகிய நாட்டுக் குழந்தைகளையே இந்த நோய் அதிகம் பாதித் துள்ளதாக பல புள்ளிவிவரங்கள் தெரிவிப்பதாக ஆசிரியர் கூறுகிறார்.

எனவே தங்களுடைய அழகைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டும், ஊடகங்களின் மூலம் பன்னாட்டு பால் பொருட்கள் தயாரிக்கும் நிறுவனங்கள் செய்யும் பொய் பிரச்சாரத்திலும் மயங்கிவிடாமல் குழந்தைகளுக்கு முடிந்தமட்டும் தாய்ப்பால் கொடுக்க வேண்டுமென்றும், அதன்பின் காய்கறிகள் அதிகம் சாப்பிடுவதன் மூலம் நம் உடலுக்குத் தேவையான கால்சியமும் மற்ற கனிமங்களும் கிடைக்குமென்றும் இப்புத்தகத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

புத்தகத்தின் இறுதியில் அதிக ஆபத்தை உருவாக்கும் பால் பொருட்கள் (ஐஸ்க்ரீம், மில்க்«க்ஷக், கோல்ட் காஃபி முதலியவை), குறைந்த ஆபத்தை உருவாக்கும் பால் பொருட்கள் பட்டியலும் (பனீர் மட்டர், பால்கோவா, பால் அல்வா, தூத் பேடா, மில்க் பிஸ்கெட்டுகள், ரசகுல்லா போன்றவை), இந்நூல் எழுதுவதற்கு உதவிய ஆய்வுக்கட்டுரைகள், புத்தகங்கள் குறித்த குறிப்பும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. தாய்ப்பாலின் அவசியம் குறித்தும், பாலினால் விளையும் தீமைகள் குறித்தும் திரிகடுகம், சிலப்பதிகாரத்திலிருந்தும் ஆசிரியர் மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்.

இந்தப் புத்தகம் பாலில் உள்ள நன்மைகள், தீமைகள் குறித்த ஒரு விவாதத்தை துறை சார்ந்த நிபுணர்களிடம் எழுப்பும் என எதிர்பார்க்கலாம். வளர்ந்து வரும் குழந்தைகள் பால் குடிக்க வில்லையே என தாய்மார்கள் ஆதங்கப்படாமல் அதற்கு மாற்றாக சத்துள்ள உணவை சாப்பிடக் கொடுத்து அவர்களை ஆரோக்கியமானவர்களாக வளருங்கள். ஆரோக்கியத்தின் மேல் அக்கறை கொண்ட அனைவரும் படிக்க வேண்டிய புத்தகம்.

Pin It