நன்னீருக்கான கொள்கை வகுப்பதின் சில அம்சங்கள் நவீன எதார்த்தத்துடன் ஒத்துவருவதில்லை. நீர்ப் பற்றாக் குறையின் அறிகுறிகளும், சூழலியல் இடையூறுகளும், வேகமாகப் பரவியும் வருகிறது. இருந்தபோதிலும் நமது கொள்கைகளும் தொடர்ந்து. திறனற்ற பயனற்ற, சூழலியலைப் பாதிக்கக் கூடிய செயல் களையே தொடர்கின்றன. பாசன நீருக்கான அபரிமிதமான மான்யங்கள் உற்பத்தி ஆற்றலை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக நீர் வீணாவதற்கு வழிவகுப்பதாக இருக்கிறது. நிலத்தடி நீரை முறையில்லாமல் உறிஞ்சுவது, நில நீர் மட்டம் குறைவதற்கும், நீரடுக்குகளின் வறட்சிக்கு மட்டுமே வழி வகுக்கின்றன. பெரும் அணைகளும், திசை மாற்றுதல்களும், ஆறுகளின் ஓட்டத்தில் குறுக்கீடு செய்வது ஈரநிலங்களை வறண்டு போகச்செய்கிறது. ஆறுகளின் கடைப்பகுதியில் வாழும் மக்களுக்கும், நீர் சூழலியலுக்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கிறது. இதுவரை நாம் பெற்றுவந்த பலன்களை இயற்கை நமக்கு அளிக்க மறுக்கிறது. பூமியின் நீர்ச்சொத்து மக்களுக்கானது, அது சேமிக்கப்பட வேண்டியது என்ற கொள்கையிலிருந்து விலகி வணிகத்திற்கான கொள்கைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

பெருவிகிதத்தில் வாழும் விரிந்த மக்கட் தொகைக்கான நீர், பாசனம், மின்சாரம் வெள்ளத் தடுப்பு என்பதை மையமாகக் கொண்டு இருபதாம் நூற்றாண்டில் வகுக்கப்பட்டது நீர்கொள்கைகள். ஆனால் அது பலன்களை சமமாகப் பங்கிட்டு அளிக்கத்தவறி விட்டது. அதில் பெரிய அளவில் நீர்ச்சுழற்சி முறைப் பாதுகாப்பும், நன்னீர் வழங்கிய அளவில்லாத பொருள் மற்றும் சேவை மதிப்பையும் பழைய நீர்க்கொள்கைகள் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. சந்தையில் விலை இல்லாத எதுவுமே மதிப்பதற்கு தகுதியானது அல்ல என்ற வியாபார உலகத்தின் தாரக மந்திரமே இதற்குக் காரணம். இந்நூலின் முந்தைய அத்தியாயங்களின் பக்கங்கள் இதற்கான உதாரணங்களைச் சொல்லும். ஈரநிலங்களின், மேட்டுநிலங்களின், டெல்டாப்பகுதிகளின், நீர்ப் பிடிப்புப் பகுதிகளின் மதிப்பு, அவை எந்தச் செயல்பாட்டுக்காக தியாகம் செய்யப்பட்டனவோ அவற்றை விடப் பன்மடங்கு அதிக மதிப்பு உடையவை என்பதையும் அவை சொல்லும். அத்துடன் குடிநீரைச் சுத்திகரிக்கவும், பசியப் போக்கவும், வெள்ளத்தைச் சமாளிக்கவும், இன்னும் பிற இலக்குகளை அடையவும், பாரம்பரிய தொழில்நுட்ப வழிகளைக் கையாளும் செலவினத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கு முதல் பாதிப் பங்கு வரையான செலவுக்குள்ளே இயற்கையின் சேவையைப் பயன்படுத்தி செய்து முடிக்க முடியும்.

இந்த உண்மைகள் அனைத்தும் ஒட்டு மொத்த நீர்க்கொள்கையை மறு சீராய்வு செய்வதை யும் கொள்கை முடிவு வகுப்பதற்கு புதிய சட்டகத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. தேக்கித் திருப்பும், பழைய சிந்தனை நன்னீர் குறித்த தூய சிந்தனைகளுடன் நீர்கொள்கையை அணுக வேண்டி உள்ளது. நீரைத் தேக்கித் திருப்பும் பழைய நீர்க்கொள்கை என்பது இயற்கை நீராதாரங்களை பொறியியல் திட்டங்கள் மூலம் உறிஞ்சும்போதுதான் அவற்றை மதிப்புடையதாகக் கருதியது. நவீன ஞானத்துடனும் காலத்திற்கு ஏற்றதாகவும், சூழலியல் மதிப்பு உணர்ந்ததாக சமூகத்திற்கு இயற்கை அளிக்கும் உழைப்பைப் போற்றுவதாக, உலகத்து உயிர்களை நேசிப்பதாக அனைத்திற்கும் இசைவான நீர்க்கொள்கைகள் வகுக்கப்படவேண்டும். சூழலியலைச் சிதைக்கும் எந்த முடிவும் வெள்ளக்கட்டுப்பாடு பன்ம உயிர்ப் பெருக்கம். இயற்கை வழங்கும் பொருள் மற்றும் சேவையின் இழப்புக்கே வழிவகுக்கும். அத்தகு புதிய மனமே புத்திப்பூர்வமான தேர்வுகளுக்கும் லாபநஷ்டங்களைச் சரியாக அளவிடுவதற்கும் அவசியமானது ஆகும்.

இந்தக் கொள்கை மாற்றத்தில் மறுஉறுதி காணும் இதயம் மக்களின் நம்பிக்கையை பெற்றிருக்க வேண்டும். அந்த அங்கீகாரத்தின் குறிப்பிட்ட சில துறையின் உரிமைகளை மக்கள் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்ற அரசின் பிடியில் வைத்திருக்க வேண்டும். நம்மைப் பாதுகாக்கும் பொது நன்மைக்காக இந்தக் கொள்கைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன என்று அவர்கள் ஏற்கும் விதத்தில் அமைய வேண்டும். உலகமயம், தனியார் மயம் என்ற புயல்கள் ஒவ்வொரு கதவையும் பலமாக மோதும் இன்றைய சூழலில், அரசுகள் எந்த வணிக நிறுவனத்தையும் விட நீரின் மீது அதிக உரிமையுடடையது என்பதை பலமாக உறுதி செய்திட வேண்டும். மரபார்ந்த சந்தையினால் மதிப்பளிக்கப்படாத அதனால் பாதிக்கப்படாத நீரின் மீதான இந்த உரிமை சமூகத்திற்கு பலன் தருவதாக இருக்கும். நீரின் மீதான தம் உரிமையை அரசுகள் அதிக விலைக்கு விற்றால், அவை மக்களின் நம்பிக்கை இழக்கும். அரசுகள் வைப்புரிமையின் குறைந்த பட்ச விலையிலும் கூட குறைத்து விற்கலாம் மக்கள் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காக.

நீர் நிர்வாகத்தில் மக்கள் நலன் என்பதைக் கொள்கையாகவும் நடைமுறையாகவும் மாற்றும் ஒரு தலைமை, நாம் எதிர்பாராத ஓரிடத்திலிருந்து எழுந்தது & அது தென் ஆப்பிரிக்கா. நிறவெறிக்குப் பிந்தைய நெல்சன் மண்டேலாவின் அரசு 1994ல் பதவிக்கு வந்த பின்னர் தேசத்தின் விதிகளைத் திருத்தி எழுவதுவதில் முனைப்பாய் இருந்தது. அந்த வகையில் நாட்டின் புதிய நீர்ச் சட்டம் 1998ல் நிறைவேற்றியது. மக்களின் நலன் காக்கும் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதில் மிகவும் உறுதியாக இருந்த அந்தச் சட்டம் இரண்டு பகுதிகளாக விதங்களில் நீர் சேமிப்பு முறைகளை அறிமுகப்படுத்தியது. முதலாவது விவாதங்களுக்கு இடமற்ற வகையில் நீர் ஒதுக்கீடு செய்து அதன் மூலம் குடிநீர், சமைக்க, சுகாதாரத் தேவைஎன தென்னாப்பிரிக்க மக்களின் அன்றாட அடிப்படைத் தேவைகளை ஈடுசெய்வது. (தென்னாப்பிரிக்க நிறவெறி சக்திகள் அதிகாரத்தைக் கைமாற்றித் தருவதற்கு முன்னர் 14 மில்லியன் ஏழைமக்களுக்கு இந்த அடிப்படைத் தேவைகள் அளிக்கப்படாதிருந்தது) இரண்டாவது பகுதி நீர் சேமிப்பு ஒதுக்கீடு தென்னாப்பிரிக்க மக்களுக்கு மதிப்பு மிகுந்த சூழலியல் சேவையை உறுதிப் படுத்துவதற்கானது. அந்தச்சட்டம் குறிப்பிட்டுச் சொல்வது சூழலியல் செயல்பாட்டிற்கு பொருத்தமான தரத்தில், அளவில், காலத்தில் நீர் வழங்கலை சட்டம் உறுதிப்படுத்தும். எந்த மனிதர்களும்தான் சார்ந்துள்ள நீரைச் சேமித்துக் கொள்ள உரிமை உண்டு. மனிதப்பயன்பாட்டிற்கான நீரைத் தரும் சூழலியலில் தனிப்பட்ட ஒருவரோ அல்லது கூட்டாகவோ இணைந்து நீண்ட காலத்திற்கு இடையூறு செய்யக்கூடாது. இந்த இரண்டு வகையான பயன்பாட்டிற்கும் சேமிக்கப்பட்ட நீர் வழங்கப்பட்ட உரிமத்தின் அடிப்படையில் பாசனத்திற்கு முன்னுரிமை உத்திரவாதப்படுத்தப்பட்டது.

தென்னாப்பிரிக்கா காட்டிய இந்தச் சட்ட வடிவிலான முன்னுதாரணத்தை பல்வேறு மாநாடுகள், திட்டங்கள், சட்ட ஆணையகங்கள் இதே போன்ற அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுமாறு அறைகூவல் விடுத்தன. ஜெர்மனியின் போன் நகரில் 2001 டிசம்பரில் 118 நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்ட நன்னீருக்கான சர்வதேச மாநாட்டில் உலக அளவில் ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்டது. அது அடுத்து வரும் ஆண்டுகளில் பின்பற்றுமாறு வலியுறுத்தப்பட்டது. மதிப்புமை மிகுந்த சூழலியலில் நிலைத்த வளர்ச்சியைக் காண்பதற்கு ஆற்று நீர் நிர்வாகம் மற்றும் நீர் ஒதுக்கீட்டில் ஆற்றில் குறைந்த பட்சம் ஓடுவதற்கான நீர் ஒதுக்கப்பட வேண்டும். சூழலியல் இயைபுத் தன்மையின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். நூற்றாண்டு சூழலியல் ஆய்வின் நான்காண்டு முயற்சி 2005ல் முடிவுற்றது. ஐக்கிய நாடுகளின் சபையைச்சேர்ந்த 1300 விஞ்ஞானிகளின் பார்வையில் இந்த ஆய்வு இடம்பெற்றது. அவர்களது விருப்பத்தின்படியே சிலஅம்சங்களுக்கு முன்னுரிமைகளும் அளிக்கப்பட்டது. அதன் பின்னணியில் நன்னீர்ச் சூழலியலைப் பாதுகாப்பதற்குரிய முறையில் நீர்க்கொள்கையை மாற்றி அமைக்குமாறு உலக நாடுகளின் அரசாங்கங்கள் அறைகூவி அழைக்கப்பட்டன.

அரசுகளுக்கு முதல் சிக்கலான கட்டம் நீர்ப் பிடிப்புப் பகுதிகளில் மனிதர்கள் இயற்கைக்கு ஊறுசெய்யாதிருக்க வேலிகள் நிறுவுவது. ஆறுகளை, நிலத்தடி நீரைப்பயன்படுத்துவதற்கு எல்லை நிர்ணயிப்பது. ஆறுகளை அணையில் தேக்கி வணிக நோக்கத்திற்காக ஆண்டு முழுதும் இயற்கையாக ஓடுவதுபோல் பாவனை செய்யப்படுகிறது. ஆற்று நீரை அதிகமாக எடுத்து விடும் போது கடல் நீர் உட்புகுந்து விடுகிறது. அதிகமாக நீரெடுக்கப்படும் ஆறுகளைப் பொறுத்தவரை அது நீரெடுப்புக்கு எல்லை வரையறுத்து ஆற்றுக்கு நீரைத் திருப்பி அளிப்பது. நீரெடுப்புத் தடுப்புவிதி என்பது வளர்ச்சிக்கு எதிரானதல்ல: மாறாக நிலைத்த வளர்ச்சிக்கு சாதகமானது. சிறந்த அறிவியல் ஞானத்துடன் செய்யப்படுமானால் அது சூழலியல் செயல்பாட்டை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்து பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு மைய ஆதாரமாக விளங்கும். நீர் சேமிப்புத் திறனை அதிகரித்து சக்தியை மிச்சப் படுத்தி, ஆற்றலை, சந்தையை உயர்த்த வழிவிடும்.

தடுப்பு விதிகள் பலவடிவங்களில் உருவாக்கப் படலாம், பலபெயர்களில் வரலாம் ஆனால் அவை இன்று முக்கியமாக பலசமயங்களில் விடுபட்டுவிடக் கூடிய நீர் மேலாண்மையின் அத்தியாவசியப் பகுதியாகும். உதாரணமாக ஆஸ்திரேலியாவில் முர்ரேடார்லிங் ஆற்றின் படுகையில் இருந்து எடுக்கப்படும் பெருமளவு நீர் தேசியப் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஆனால் அந்த மிகை நீர்ப்பயன்பாடு ஆற்றின் நலத்திற்கு கேடாக மாறியது. முர்ரேடார்லிங் ஆற்றுநீர்ப் பயன்பாடு 1944க்கும்1994க்கும் இடையில் மூன்று மடங்கானதால் ஆற்றின் ஓட்டம் குறைந்து சூழலியல் ஆபத்தான கட்டத்திற்குப் போனது. ஈரநிலத்தின் அளவும், மீன் தொகையின் அளவும் குறைந்தது. நீர்ப் பாசிகளின் எண்ணிக்கை பெருகியது. இயற்கையாக 5 சதவீதம் நீர்வரத்து நின்று போவதுடன் ஒப்பிடும் போது, மொத்தமாக ஆற்றின் நீர் ஓட்டம் குறைந்ததால் 60 சதவீத ஆண்டுகளில் முர்ரேடார்லிங் முகப்பகுதிக்கு நீர் வரத்தே இருப்பதில்லை. வறட்சி ஆண்டான 2003ல் முர்ரே ஆற்றின் ஓட்டம் ஆகக் குறைந்த அளவிற்குப் போய் முகத்துவாரம் மணல் திட்டுகளால் மூடப் பட்டது.

முர்ரே ஆற்றின் ஈரப்படுகை நியூசவுத் வேல்ஸ், க்யூன்ஸ் லேண்ட், சவுத் ஆஸ்ட்ரியா, விக்டோரியா ஆகிய நான்கு மாநிலங்களுக்குப் பரவி ஆஸ்திரேலியாவின் முக்கியமான பிரதேசமாக உள்ளது. அரசியல் ரீதியான பிணைப்புடன் உருவாக்கப்பட்ட முர்ரேடார்லிங் பேசின் கமிஷன் (MDBC) எனும் அமைப்பு ஆற்றை நிர்வகித்து வருகிறது. ஆறு அதன் சிறப்புகளை சூழல் ரீதியாக இழந்து வருவதை கவனத்தில் கொண்டு நான்கு மாநில இயற்கை வள அமைச்சர்களும், காமன் வெல்த்தும் இணைந்து 1997ல் ஆற்றுப்படுகை பிரதேசத்திற்கான கொள்கை ஒன்றை உருவாக்கினார்கள்.

அந்தக்கொள்கை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் முர்ரேடார்லிங் ஆற்றின் படுகையில் எழுகிற புதிய நீர்த்தேவைகளில் நீர்சேமிப்பிற்கும், ஆற்றல் வளர்ச்சிக்கும் நீர் வணிகத்திற்கும் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது. அக்கொள்கை உருவாக்கத்திற்கு முன்னர் நடந்த நீர்பரிவர்த்தனைகள் அனைத்தும் அந்தந்த மாநில அதிகாரத்திற்குள்ளேயே முடித்துக் கொள்ளப்பட்டன. ஆனால் கமிஷன் அமைக்கப்பட்ட பின்னர் திட்டங்களை கமிஷனே வழி நடத்தியது. நான்கு மாநில எல்லைகளைக் கடந்து ஆற்றுப் படுகையின் தெற்குப் பகுதியில் நிரந்தர நீர் வணிகத்திற்கு கமிஷனால் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. முதல் இரண்டாண்டுகளில் இத்திட்டத்தைப் பரிசீலனை செய்த போது 51 நீர்வர்த்தகர்கள் கூட்டாக 10மில்லியன் ஆஸ் டாலர் வர்த்தகம் செய்திருந்தது தெரிய வந்தது. மாநிலங்களுக்கு இடையில் 10மில்லியன் கண சதுர மீட்டர் நீர் மாற்றிக் கொள்ளப்பட்டிருந்தது. வர்த்தகத்தின் ஜீவன் அதிகபட்ச மதிப்பு மிக்கதாக இருந்தது. நீர்ச் சந்தை ஆற்றுப்படுகைப் பொருளாதாரத்திற்கு ஊக்கமளித்தது. நீர்கொள்கையில் சீர்திருத்தம் மேற்கொண்ட பிறகு 1999ல் நடத்தப்பட்ட ஆய்வின்படி கடந்த 25 ஆண்டுகளில் இருந்து இரண்டு மடங்கு ஆகி இருந்தது.

ஆற்றின நலனை பாதிப்படையச் செய்யக்கூடிய அளவிற்கு நீரை எடுப்பதற்கான சாத்தியங்கள் மேற்படி நீர்க்கொள்கையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த சறுக்கல் அதில் இருந்த போதும் ஆற்றின் தரம் இக்கொள்கை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் மேலும் மோசமாகாமல் இருந்தது. அந்நீர்க்கொள்கை ஆற்றைப் புத்துயிரூட்டுவதற்கும் போதிய அளவு கடுமையானதாக இல்லை. ‘வாழும் முர்ரே’ (Living Murray) என்ற திட்டத்தின் மூலம் மிகச்சமீபத்தில் சில நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பெரும் முயற்சிக்குப் பின்னர் ஆற்றின் ஓட்டம் மீண்டும் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நிலத்தடி நீரின் தரம் குறையாமல் காப்பாற்றுவ தற்கு முன்னுரிமை அளித்து நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுவதற்கான கட்டுப்பாடுகள் இதேபோல் கொண்டு வரப்பட்டது. அமெரிக்காவின் டெக்ஸாஸ் மாநிலத்தில் எட்வர்ட்ஸ் அகுபையர் என்ற பாசன நீராதாரத்தால் நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்துவதற்குக் கட்டுப்பாடு இப்போது கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. இப்போது மத்திய தெற்கு டெக்ஸாஸ் பகுதி விவசாயத்திற்கும் சான் அண்டானியோ நகரின் குடிநீருக்கும் இப்பகுதியின் நிலத்தடி நீர்தான் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது. 1990களின் துவக்கத்தில் குடிநீருக்காக பெருமளவு நீர் சான்மார்கோஸ் மற்றும் கோமல் ஸ்பிரிங்கஸ்ல் இருந்து உறிஞ்சப்பட்டதால் அவற்றின் ஓட்டம் வேகமாகக் குறைந்தது. மைய அரசின் அழிந்துவரும் உயிரிகளுக்கான சட்டத்தின் கீழ் இப்பகுதியில் இருந்த டெக்ஸாஸ் ப்ளைண்ட் சாலமாண்டர் மற்றும் பவுண்டன் டார்ட்டர் போன்ற அரிய ஏழு உயிரினங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. சியாரா கிளப் போன்ற மற்ற சில அமைப்புகள் நீர் எடுப்பதை சட்டரீதியாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும், என்றும், வசந்த காலத்தில் ஆற்றில் நீர்ஓடுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்றும் நீதி மன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தன. வழக்கின் அடிப்படையில் டெக்ஸாஸ் சட்டமன்றத்தில் 1993ல் எட்வர்ட் அக்குபையர் ஆணையத்திற்கு அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டு இருந்தது. அது 2007ல் நன்னீரை ஆண்டிற்கு 555.3 கணசதுர மீட்டர் மட்டுமே எடுக்க வேண்டும், என்று கட்டுப்பாடு கொண்டு வந்தது. 2008ல் மேலும் கட்டுப்படுத்தி அது 493.6 மாற்றப்பட்டது. கூடுதலாக ஆற்றின் ஓட்டம் நின்றுவிடாமல் 2012 வரை வருடத்திற்கு இரண்டு வசந்தத்திற்கு குறைந்த பட்ச ஓட்டத்தை ஆணையம் உத்திரவாதப்படுத்த வேண்டும் என்று ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது.

முர்ரே ஆற்றுப்படுகை நீர் எடுப்பிற்கு கட்டுப்பாடு கொண்டு வரப்பட்டதில் இருந்து எட்வர்ட்ஸ் அக்குபையர் நீர்ச்சந்தையில் முழுவீச்சில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. நிரந்தர விற்பனையிலும், தற்காலிக ஒப்பந்த அடிப்படையிலும் பெரும்பாலான வர்த்தகம் நடந்து வந்தது. பாசனதாரர்கள் சான்அந்தோனியாவிற்கு நீரை விற்று வந்த னர். இன்றைய தேதிக்கு பாசனதாரர்கள் ஆண்டிற்கு 185.1 மில்லியன் சதுர கணமீட்டரை நகரபயன்பாட்டாளர்களுக்கு விற்கின்றனர். நீர் வாரியம் சான் அந்தோனியா நீர் சேமிப்பை ஊக்குவிக்கிறது. வீட்டு உபயோகத்தில் டெக்ஸாஸின் மற்ற நகரங்களைவிட சான் அந்தோனியா மிகவும் குறைவான அளவே பயன்படுத்துகிறது.

விவசாயத்தில், தொழிற்சாலையில் வீட்டு உபயோகத்தில் நீரைச்சிக்கனமாக பயன்படுத்துவதற்கு உதவிகரமாக நீரின் விலை நிர்ணயம் எனும் கருவி சரிவர பயன்படுத்தப்படவில்லை. பல பயனீட்டு வாரியமும், பாசன ஆணையமும் ஒரே குத்து மதிப்பான விலைதான் நிர்ணயித்துள்ளனர். அதற்கான அளவீடு ஒன்றும் இல்லாததால் நுகர்வோர் பயன்படுத்தும் அளவை விட குறைவான கட்டணமே பல இடங்களில் வசூலிக்கப்படுகிறது. மறுபுறத்தில் பல மட்ட கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கும் இடங் களில் அளவு கூடக்கூட கட்டணம் கூடிக் கொண்டே போகும் எனவே அங்கே நீர் செலவினத்தில் இயல்பாகவே கட்டுப்பாடு பராமரிக்கப்படுகிறது. நீர் வழங்குனர் முதல் மட்டத்தில் ஆதாரக் கட்டணம் மிகக் குறைவாக நிர்ணயித்திருப்பார். அந்த வகையில் மிக வறிய நிலையில் இருப்போர் தங்களது குடும்பத்தின் அடிப்படைத் தேவையை குறைவான கட்டணத்திலேயே நிறைவேற்றிக்கொள்ள முடியும். பெருவீதப் பயனாளிகளிடம்¬ அதிகப்படியான கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட இடத்தில் விற்போரின் ஆதார அளவிற்கான மானியத் தொகை வசூலிக்கப்பட்டு விடுகிறது. எனவே கட்டணம் அனைவருக்கும் சமமான அளவிலே பராமரிக்கப்படுகிறது. இந்த நிர்ணயம் ஒருபுறம் நீர் சேமிப்புக் கண்ணோட்டத்திலும், மறுபுறம் ஏழைகளுக்குக் கட்டுபடியான வகையிலும் ஏழை, பணக்கார நாடுகள் ஒரே விதமான பயன்பாட்டில் இருக்கும்படியும் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் 300 நகரங்களில் மேற்கொண்ட ஆய்வில் பலமட்ட விலை நிர்ணயத்தை 13 சதவீத நகரங்கள் மட்டுமே பயன்படுத்துவதாகத் தெரியவருகிறது.

இத்தகைய ஊக்க விலை நிர்ணயம் பாசன தாரர்களுக்கு நெருக்கடியைத் தருகிறது. அவர்களுக்கு உத்தேசமான மான்யம் வழங்கப்படுகிற போதிலும் அவர்களுக்கு நெருக்கடி தருவதாகத் தான் இருக்கிறது. உதாரணத்திற்கு கலிபோர்னியாவில் ஒரு திட்டம் சோதனை முறையில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. பாசன மாவட்டங்களில் அவர்கள் முன்னர் செலுத்தும் அதே கட்டணத்திற்குள் மூன்று கட்ட நிலை உருவாக்கப்பட்டது. அவர்களது பயன்பாட்டு அளவில் 80 சதவீதத்திற்கு மேல் கட்டணத்துடன் நிர்ணயிக்கப்பட்டது. பாசனதாரர்களின் ஒப்பந்த அளவில் 80லிருந்து 90 சதவீதம் பயன்படுத்தினால், உபரி பயன்பாட்டிற்கு ஒரு கண சதுர மீட்டருக்கு கூடுதலாக பத்து சதவீதம் செலுத்தினால் போதும். ஆனால் ஒப்பந்த அளவில் 90லிருந்து 100 சதவீதத்திற்கு மேலே போனால் இன்னும ஒரு பத்து சதவீதம் கட்டணம் உயரும். அந்த வகையில் சிலர் தங்களது அடிப்படைக் கட்டணத்தைப்போல மூன்று மடங்கு செலுத்த வேண்டி வந்துவிடுகிறது. பாசனதாரர்கள் 10&20 சதவீதப் பயன்பாட்டிற்குக் கூடுதல் கட்டணம் செலுத்தாமல் நீரைச்சேமிக்க ஊக்கப்படுத்தப்படுகின்றனர். இந்தத் திட்டம் 1980களின் பிற்பகுதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சில வருடங்களிலேயே சராசரிப்பயன்பாடு 19 சதவீதம் குறைந்தது.

நாம் முன்னர் விவாதித்த அல்லது பிற பல அளவுகளின் அடிப்படையில் மேம்படுத்தப்பட்ட நீர்க்கொள்கையில் 12 அம்சங்கள் முக்கியமாக கவனத்தில்கொள்ளப்படுகின்றன. ஆகவே நன்னீர்ச்சுழல் தரங்கெடாமல், பாதுகாக்கப்படும். அந்த வகையில் ஆற்று ஓட்டத்தின், நிலத்தடி நீரின், ஈரநில ஆரோக்கியத்தின் நிலைத்தன்மை உயர்த்தப்படவும், கண்காணிக்கப்படவும் வேண்டு கோள் விடப்படுகிறது. ஆற்றின் உற்பத்திக்கான அளவீடும், நீரியல் கண்காணிப்பு அமைப்புகளும் உலக அளவில் கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களாக ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டிற்குள் வருகிறது. நல்ல கண்காணிப்பு முறையும், நீரியல் தகவல் முறைகளும் போதிய அளவில் வழங்கப்பட்டால் இந்த நீரியல் மாற்றங்களுக்கு உடன்பட சமூகம் தயாராகவே உள்ளது. உதாரணத்திற்கு ஆறுகள் தன் இயற்கையான ஓட்டத்தில் பராமரிக்கப்பட வேண்டும், அறிவியலாளர்கள் ஆற்றுநீரை எந்த அளவிற்குப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்குப் போதுமான தகவல்கள் கொடுத்தால், ஆறுகளின் வெள்ள மட்டம் எந்த அளவிற்கு இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கூறினால் ஈரப்படுகை முதற்கொண்டு சூழலியல் ஓட்டத்தை மீட்க வேண்டியதை சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

எத்தனை புதிய வெற்றிகரமான திட்டங்கள் கொண்டுவந்தாலும், கொள்கைச் சீர்திருத்தம் செய்தாலும் தலைமை, கடப்பாடு, மக்களின் பங்கேற்பு இவைகள்தான் நீர்ச்சூழலியல் காப்பில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அம்சமாக இருக்கிறது. நீர்ப்பாதுகாப்பில் முயற்சிகள் பெரும்பாலும் சிறிய எண்ணிக்கையிலான தனிப்பட்ட நபர்களிடமிருந்து, அமைப்புகளிடமிருந்து, நீர் மேலாளர்கள், தங்களை மாற்று சிந்தனைக்கு மாற்று அணுகுமுறைக்குத் தங்களை ஒப்புக் கொடுத்த அரசியல் தலைவர்களிடமிருந்துதான் துவங்குகிறது. மற்றவர்களும் தமது ஆற்றலைப் பெருக்கிக்கொள்ள தயாராக வேண்டும். பழைய அணுகுமுறைகளும் சேதமுற்ற வழிகளும் ஒழிந்து வருகின்றன. ஆனால் இயற்கை நீர்ச்சுற்றின் இணைந்து நாம் செய்யும் ஆக்கப்பூர்வமான பணி களின் பலன்கள் இடையூறு செய்யாத நிராகரிக்க முடியாத இடத்தில் நின்று தம்மைக் கவனிக்குமாறு நம்மை வற்பறுத்திக் கொண்டு இருக்கின்றன.

தமிழில்: போப்பு

பூவுலகின் நண்பர்கள் வெளியிட்ட நன்னீர்ச் செல்வம்’ புத்தகத்தின் இறுதிப் பகுதி, விலை ரூ.50

Pin It

மான்சான்டோ உள்ளிட்ட உலகின் மிகப்பெரிய விதைக் கம்பெனிகள் உலக விவசாயத்தை தங்களின் கைக்குள் கொண்டுவர அதி வேகமாக ஆய்வுகளைச் செய்து வருகின்றன. பி.ட்டி கத்திரிக்கு தடை விதிக்கப்ட்ட பிறகு சுமார் 12 மாநிலங்கள் மரபணு மாற்று பயிர்களின் களப் பரிசோதணை தடை செய்யப்பட்ட பிறகு கையறு நிலையில் உள்ளன. தனக்காக குரல் கொடுப்பவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தவும், தனக்கு எதிராக குரல் கொடுப்பவர்களை சமாதானப்படுத்தவும் பல காரியங்களை மான்சான்டோவும் மரபணு மாற்றுத் தொழில் நுட்பத்தில் உள்ளவர்களும் செய்து வருகின்றனர். அந்த வகையில் மான்சான்டோவின் இந்திய அலுவலகம் விவசாய அமைப்புகள், விஞ்ஞானிகள், பத்திரிகையாளர்கள், விதைக் கம்பெனிக்காரர்கள், அரசியல் கட்சிக்காரர்கள் உள்ளிட்ட குழுவொன்றை அமெரிக்காவில் உள்ள எங்களது ஆய்வகங்களைப் பாருங்கள் எவ்வளவு சிறப்பான ஆய்வுகளை நடத்துகிறோம் என்றும், எங்களது விஞ்ஞானிகளுடன் கலந்துரையாடி உங்களின் சந்தேகங்களைப் போக்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறி அழைத்துச் சென்றது.

தெலுங்கு தேசக் கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினரான கேசவ், ஆந்திர காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த முன்னாள் அமைச்சர் கொண்டா ரெட்டி, குஜராத் கோ சாலை தலைவரும், பா.ஜ.கவின் முன்னாள் மத்திய இணையமைச்சர் கத்திரியா, பஞ்சாப் விவசாயத் துறை இயக்குனர் மங்கள் சிங் சாந்து, ஆங்கூர் விதை நிறுவனத்தின் இயக்குனர், தென்னிந்திய நூற்பாலைகளின் சங்கமான ‘சைமா’ வின் தலைமை நிர்வாகி செலுவராஜ், தில்லியிலிருந்து வரும் அக்ரிகல்சர் டுடே பத்திரிக்கையின் ஆசிரியர் எம்.ஜே.கான், ரவி எனர்ஜி என்ற நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் ரவீந்திரா பட்டேல், நூற்பாலை அதிபர் அருண் மோகன், மற்றும் சிலருடன் நானுமாக இருந்த குழுவை அழைத்துச் சென்றது மான்சான்டோ.

முகம், கை தவிர உடலின் எந்த பாகமும் தெரியக்கூடாது, கேமரா, செல்போன்களை எடுத்துவரக் கூடாது, எந்த வகையிலும் புகைப்படங்கள் எடுக்கக் கூடாது என்கிற எச்சரிக்கைகளுடன் கண்ணுக்கு பெரிய கண்ணாடி அணிவித்து அயோவா மாநிலத்திலுள்ள மான்சான்டோ அமைத்துள்ள மான்சான்டோ மூலக்கூறு இனப்பெருக்க ஆய்வகத்திற்கு (Monsanto Molecular Breeding Center) தங்களின் ஆய்வகத்திற்குள் அழைத்துச் சென்று கண்ணாடிச் சன்னல்கள் வழியே உள்ளே இயந்திரங்களைக் காட்டி விளக்கினர் மான்சான்டோவின் கிம் ஷாஃப் (Kim Schaaf). நடைபாதியில் பொறுத்தியிருந்த கம்ப்யூட்டர் திரையில் எப்படி தங்களின் புதிய ஆய்வுகள் நடக்கிறது என்று படமாகக் காட்டினர். மரபணு மாற்றங்கள் எப்படி நடக்கிறது, அறிவியல் ரீதியில் அதிலுள்ள ஓட்டைகள் பற்றி விவாதிக்கலாம் என்றால் அவர்கள் அடுத்த கட்டத்திற்குச் சென்றதை அந்த ஆய்வகத்தில் நடப்பது காட்டியது. மரபணு மாற்றுத் தொழில் நுட்பத்தால் உள்ள பாதிப்புகளைக் காட்டி உலகமெங்கும் எதிர்ப்பு இருப்பதை ஆதன் மூலம் விதைகளை தனதாக்கிக் கொள்வது சாத்தியமானதல்ல என்பதால் அடுத்த வழியை நோக்கி நகர்ந்த விட்டது புரிந்தது. மரபணு மாற்றம் அளவிற்கு பாதிப்புகள் ஏற்படுத்தாது என்று நம்பப்படுகிற ஜீன் மார்க்கர் என்கிற தொழில் நுட்பத்தில் மிக வேகமாக ஆய்வுகளை எடுத்துச் சென்று வருகிறார்கள். எம். ஆர்.என்.ஏ தெளிப்பு என்ற தொழில் நுட்பத்திற்கு நகர்கிறார்கள்.

இந்தத் தொழில் நுட்பமானது மரபணுக்களின் ஆதாரமாக அமைந்துள்ள டி.என்.ஏ (DNA)மூலக் கூறுகளை அலசி ஆராய்ந்து, தேவையான இணைப்பை மட்டும் உடுத்து தங்களின் விருப்பமான விதைக்குள் புகுத்துவதே இந்தத் தொழில் நுட்பம். முதற்கட்டமாக மக்காச்சோளம் மற்றும் சோயா மொச்சையில் இந்த ஆய்வுகளை மான்சான்டோ கையில் எடுத்துள்ளது. இதற்காக அந்த ஆய்வுக்கூடம் தினமும் பல்லாயிர விதைகளை 3 ஷிப்ட் ஆய்வை நடத்துகிறது. விதையின் முளைப்பிற்கு பாதிப்பு வராத வண்ணம் விதையின் ஒரு பகுதியை நவீன ரம்பம் மூலம் எடுத்து அதற்கும் அந்த விதைக்கும் பார் கோடு (Bar Code கம்யூட்டர் மூலம் இடப்படும் அடையாள எண்) கொடுகிறது ஒரு சாதனம். இது போல் நூற்றுக்கணக்கான விதைகளில் இருந்து ராவி எடுத்த விதைப் பொடியை சின்னச் சின்ன டிரேகளில் (Tray) இட்டு கம்யூட்டர் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இயந்திர மனிதர்கள் (ரோபோக்கள்) அதை பல்வேறு ஆய்வு நிலைகளுக்கு உட்படுத்தி, அதிலுள்ள டி.என்.ஏ மூலக்கூறுகளை பிரித்தெடுத்து ஆதன் விவரங்களை இணைக்கப்பட்டுள்ள கம்ப்யூட்டருக்கு அனுப்புகிறது. கம்ப்யூட்டரில் பதிவாகியுள்ள டி.என்.ஏ பற்றிய விவரங்களைப் படித்து தேவையான டி.என்.ஏ உள்ள விதையை மட்டும் எடுத்து வளர்த்து விதைப்பெருக்கம் செய்து கூடுதல் ஆய்வுகளுக்கு உட்படுத்துகிறது. சுமார் 40,000 சதுர அடி அளவிள் அமைந்துள்ள அந்த ஆய்வகத்தில் மொத்தம் மூன்று ஷிப்டிற்குமாக 1520 விஞ்ஞானிகள் வேலை செய்கிறார்கள். அந்த அளவிற்கு அதி நவின இயந்திரமயப்படுத்தப்பட்ட ஆய்வகம். ஆண்டொன்றிற்கு ஆய்வு செலவு 1 பில்லியன் டாலர்கள்.

இத்தகு ஆய்வை மான்சான்டோ மட்டும் நடத்தவில்லை. மரபணு மாற்று விதைகளை தயாரிக்கும் விதை நிறுவனங்கள் அனைத்தும் இத்தகு ஆய்வில் உள்ளன. அத்தகு விதை நிறுவனங்களில் ஒன்றான பயனீர் டூபான்ட் (Pioneer DuPont) தங்களின் ஆய்வகத்திற்குளேயே பார்வையிட அனுமதித்தார்கள். அங்கும் இதே போலவே அதி நவீன முறையில் ரோபோக்கள் உதவியில் ஆய்வுகள் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. பயிர்களை சோதிக்க அமைத்துள்ள கண்ணாடிக் கூண்டு அறைகளும் மிகப் பிரமாண்ட மானவைகள். ஒவ்வொன்றும் பெரிய திருமண மண்டபம் அளவில். இராட்சத காற்றாடிகள் சுழன்று கொண்டிருக்கின்றன. மனிதர்கள் உள்ள சென்று தொட்டியில் வளரும் செடிகளை ஆராய முடியாது. முழுமையாக அதி நவீன காமிராக்கள் மூலம் கண்காணிக்கப்படும் அந்தப் பல இலட்சம் செடிகளில் தேவைப்படும் செடியுள்ள தொட்டியின் எண்ணைக் குறிப்பிட்டால் கணினி மூலம் இயங்கும் கருவி அந்தத் தொட்டியியை மட்டும் எடுத்து வந்து தரும். வெளி அறையிலுள்ள விஞ்ஞானிகள் அந்தச் செடியில் தேவையான ஆய்வுகளைச் செய்ததும் அதே கருவிகள் அந்தத் தொட்டியை இருந்த இடத்தில் வைக்கும். இவ்வளவு அதி நவீனக் கருவிகள் எதற்கென்றால் மனிதர்கள் சென்று எடுத்துவந்தால் அதிக கால தாமதம் ஆகிவிடுமாம். ஒவ்வொரு நிமிடமும் அதி முக்கியமாம் அவர்களுக்கு. அதற்கு ஒரே காரணம், கொஞ்சம் தாமதித்தாலும் அடுத்த கம்பெனி காப்புரிமை பெறுவதில் முந்திக் கொள்ளுமாம். அதற்காகத் தான் கம்ப்யூட்டர் மயமான, இயந்திர மனிதர்கள் உள்ள அந்த ஆய்வகங்கள். மான்சான்டோ ஆய்வகத்தில் நடக்கும் ஆய்வுகளுக்கு அது செய்யும் செலவு ஆண்டொன்றிற்கு 1 பில்லியன் டாலர்கள். இந்திய மதிப்பில் 550 கோடி ரூபாய்.

இந்த வகை ஆய்வின் அவர்களுக்கு ஏன் முக்கியம்?

பன்னாட்டு விதை நிறுவனங்கள் மரபணு மாற்றுத் தொழில் நுட்பத்தின் குறைபாடுகளை உணர்ந்துள்ளன. அதனால் தான் குறைந்த பாதிப்புகளை உடைய மரபணுக்களுக்கு அடையாளமிட்டு, தேவைப்படும் மரபணுவில் உள்ள குறிப்பிட்ட டி.என.ஏ க்களை (மரபணுக்கள் டி.என்.ஏ என்ற இரசாயனத் தொகுப்பால் ஆனவை) மட்டும் பிரித்தெடுத்து அதை மட்டும் தேவைப்படும் தனக்கு வேண்டிய பயிரில் நுழைக்கும் தொழில் நுட்பம் இது. வழக்கமான பயிர் இனப்பெருக்க முறையும் அதி நவீன மரபணு அடையாளமிடும் முறையும் கலந்த ஒன்று இது. மரபணு மாற்றம் சரியானதல்ல, பல பாதிப்புகளை உருவாக்கக் கூடியது, மனிதர்களுக்கு, விலங்கினங்களுக்கு, இயற்கை சூழலுக்கு பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடியது, காப்புரிமை மூலம் மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட விதைகள் கம்பெனியின் தனிச் சொத்தாக மாற்றப்பட்டு விடுவதால் விவசாயி களின் விதை உரிமை பாதிக்கப்படுகிறது போன்ற காரணங்களில் அவை எதிர்க்கப்பட்டு வருகிறது.

மரபணுக்கள் அடையாளமிடும் தொழில் நுட்பத்தில் மரபணுக்கள் திணிப்பு இல்லாததால் பாதிப்புகள் இல்லை. ஆனால் அண்மைக் காலமாக காப்புரிமைச் சட்டங்களில் இந்த வகை மரபணுக்கள் அடையாளத்தின் மூலம் உருவாக்கப்படும் கலப்பின வகைகளுக்கும் காப்புரிமை வழங்கலாம் என்றும் தாவரங்கள் உயிரினங் களையும் காப்புரிமை செய்து கொள்ளலாம் என்றும் காப்புரிமைச் சட்டங்கள் பல நாடுகளில் மாற்றப்பட்டு வருகிறது. இப்புதியக் காப்புரிமைகள் விதையுடன் நிற்பதில்லை அதன் மூலம் பெறப்படும் விளைச்சல், விளைந்ததைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் பொருட்கள் அத்தனை மீதும் இந்தக் காப்புரிமை செல்லும். மரபணு அடையாளம் மூலம் மாற்றம் செய்யப்பட்ட நெல் விதை அது தரும் விளைச்சல், அதிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் சோறு, இட்லி, தோசை எல்லாமே இந்தப் புதிய காப்புரிமைக்குள் வரும்.

ஆகவே எல்லா வகை விதைகளையும் அதன் மூலம் அணைத்து வகை உணவுப் பண்டங்களையும் காப்புரிமைக்குள் கொண்டு வர இந்த நிறுவனங்கள் முன்புடன் இயங்குகின்றன.

பயனீர் தனது வயல் வெளி ஆய்வகத்திற்கும் அழைத்துச் சென்றது. பல நூறு ஆய்வுத்திடல்களில். மக்காச்சோளம் மற்றும் சோயா மொச்சை தான் அதிக திடல்களில். அவற்றில் ஒன்று என் கவனத்தை ஈர்த்தது. களைகளைக் கட்டுப்படுத்த ஓர் ஆய்வுத்திடலில் பூசணிச் செடியை உயிர் மூடாக்கைப் பயன்படுத்தி யிருந்தனர். விளக்கிக் காட்டிய பயனீரின் மக்கள் தொடர்பு விஞ்ஞானி மிகப் பெருமையுடன் இதற்கு அடியில் பாருங்கள் ஒரு களை கூட வளரவில்லை என்று. ‘ஆமாம், மூடாக்குச் செடியே களைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் போது இனி எதற்கு களைக் கொல்லிகள். அவைகள் இனி தேவையிருக்காதா எனக் கேட்டதும் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு தோளை உயர்த்தி, உதட்டைப் பிதுக்கிவிட்டு ஒன்றும் சொல்லாமல் நகர்ந்து விட்டார். அவர் பார்த்த பார்வை அடப்பாவி மகனே அடி மடியாலேயே கை வைக்கிறாயே என்பது போல இருந்தது.

இந்த இரு ஆய்வுக் கூடங்களும் ஒரே மாதிரியான ஆய்வுகளில் பல்லாயிரம் கோடி டாலர்களைக் கொட்டியுள்ளன, உலக விதைகளை தங்கள் கட்டுப் பாட்டில் கொண்டுவர. அதற்கு அவர்கள் கூறும் காரணம் அதிகரித்துவரும் மக்கள் தொகைக்கு உணவளிக்க வேண்டும். அதிக விளைச்சல் எடுக்க வேண்டும் என்பதே. அதற்கு புதிய விதைகள் வேண்டும் அதிகம் விளையும் விதைகள் வேண்டும் என்கின்றன. ஆனால் அங்கு நடக்கும் ஆய்வுகள் அதிக விளைச்சலைப் பெறுவதற்கான ஆய்வுகள் அல்ல. அவர்களுக்குத் தெரியும் விளைச்சல் என்பது பல்வேறு காரணங்களால் நடப்பது என்று. பழைய விதைகளை விவசாயிகள் கைவிட்டு விட்டனர். ஆனால் அந்த கம்பெனிகள் கைவிடவில்லை. பூச்சிகளுக்கும், நோய்களுக்கும் எதிர்ப்பு சக்தி பெற்றிருந்த, குவாஷ் பழக் கொடியுடனும் பீன்ஸ் செடிகளுடனும் கிழக்கு அயோவாவில் 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன் பயிரிடப்பட்டு வந்த பிளட் பட்சர் என்று பெயரிடப்பட்ட மக்காச் சோளத்தையும் வேறு பலவற்றையும் அது இன்னமும் விதைத்துள்ளதைக் கண்டோம்.

அயாவோ மாநிலத்தின் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் மாபெரும் விவசாயக் கண்காட்சியில் மான்சான்டோ 3 அரங்குகள் அமைத்திருந்தது. ஒரு அரங்கில் மான்சான்டோவின் தொழில் நுட்பப் பிரிவு அதிகாரிக்காகக் காத்திருந்தனர். அவர் வரும் வரையில் கண்காட்சியைச் சுற்றி வாருங்கள் எனத் தெரிவிக்கப்பட சுற்றினோம்.

கண்காட்சியை சுற்றிவர சுற்றிவர. இந்த வகை விவசாயத்தை நிலை நிறுத்த அமெரிக்கா ஈராக்கிற்குள் மட்டுல்ல, ஈரானிற்குள்ளும் நுழைந்து அங்குள்ள எண்ணை வயல்களைக் கைப்பற்றியாக வேண்டும் என்பது புரிந்தது. அவ்வளவு பிரம்மான்டமான இயந்திரங்கள். கூட வந்திருந்த அருண் நம்ம ஊரில் இயந்த இயந்திரங்களை நிறுத்த ஒரு வயல் பற்றாது என்று கிண்டலடித்தார். உண்மையில் அவை பிரமாண் டமானவைகள் தான். மிகப் பெரிய டிராக்டருடன் இணைக்கப்பட்டது போல் உள்ள விதைக்கும் இயந்திரத்தின் ஒருபக்க கை மட்டும் 25 மீட்டர் நீளம். அது போலவே களை அகற்றும் இயந்திரம், உரமிடும் இயந்திரம், அறுவடை செய்யும் இயந்திரம். பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கும் இயந்திரமும்

அது போலவே. அங்கு காட்சிக்கு பூச்சிக் கொல்லி தெளிக்கப் பயன்படும் சிறு இரக விமானங்களும் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அறுவடை செய்த விளைச்சளை பெற்றுக் கொள்ளும் டிரெய்லர் மீதுள்ள கலனின் கொள்ளளவு 25 டன்கள். அதை அப்படியே எடுத்துச் சென்று பெரும்பெரும் இரும்புக் குதிருக்குள் கொட்டும் அது. விவசாயத்தை எப்படி செய்வது என்று தெரிந்திருப்பதை விட இந்த இயந்திரங்களைக் கையாளத்தெரிந்திரா விட்டால் விவசாயம் செய்ய இயலாது. அங்கு பார்த்ததில் கவர்ந்த ஒரேயரு அம்சம் அங்குள்ள இயந்திர தயாரிப்பாளர்கள் ஒரு விவசாயியின் சிறப்புத் தேவைக்கேற்ப, பண்ணையின் தேவைக்கேற்ப கருவிகளை வடிவமைத்திருப்பதுதான். அது மட்டுமன்றி ஒரு தேவைகளை ஒட்டி விதவிதமான சிறு சிறு கருவிகள், அது பண்ணைக்குள் பார்வை இடச் செல்வதற்காயினும், வேறு பணிக்கானதாக இருப்பினும் தேவைக்கேற்ப வடிவமைத்திருக்கிறார்கள்.

இவ்வளவு பிரமாண்டங்களால் அந்த கண்காட்சி நிரப்பப்பட்டிருப்பினும் அங்குள்ள மிகச் சிறு குடும்ப விவசாயிகளின் தேவைகளுக்கான அரங்குகளும் நிறைந்திருந்தன. ஓர் அரங்கில் அறுவடை செய்த பின் நிலத்தை அப்படியே போடாமல் ரை புல் (Rye) விதையுங்கள், அடுத்த விதைப்பின்போது மடக்கி உழுதால் நிலத்தில் நிறைய மக்குப் பொருட்கள் சேரும் என்றும், பல இயற்கை விவசாய அரங்குகளும் இருந்தன. அவைகளிலும் கூட்டம் நிறைந்தே உள்ளது.

வாடகைக்கு இருந்த சிறு வாகனங்களில் ஏறி பலரும் உலா வந்தனர். வந்திருந்த பலரும் அநியாயத்திற்கு உடல் பருத்திருந்தனர். சிறுவயதினரும் உடல் பருமனில் இருப்பதை பார்த்ததும், மிச்சய்ல் ஒபாமா வெள்ளை மாளிகையில் இயற்கை வழிக் காய்கறுத் தோட்டமிட்ட போது அமெரிக்க குழந்தைகள் உடல் பருமன் நோயால் பாதிக்கப்படுள்ளனர் என்று கூறியது தான் நினைவிற்கு வந்தது. மூன்றில் ஓர் அமெரிக்கன் உடல் பருமன் நோயில் உள்ள நோயாளிகள் நிறைந்த நாடு அது என்பது கண்கூடாகத் தெரிந்தது.

மான்சான்டோவின் எக்சிகியூட்டிவ் துணைத் தலைவரும் தலைமை தொழில் நுட்ப ஆதிகாரியுமான ராப் ப்ராளே கண்காட்சியில் அவர்கள் அமைத்துள்ள திடலில் பல நாடுகளிலிலும் இருந்து அழைத்து வரப்பட்டிருந்தவர்களிடம், ‘ மான்சான்டோ பெருகி வரும் உலக மக்கள் தொகைக்கு உணவளிக்கும் வகையில் பல புதிய தொழில் நுட்பங்களை கண்டுபிடித்து வருகிறது. அதில் ஒன்று தான் மார்கர் தொழில் (Gene Marker Technology) நுட்பத்தின் உதவியால் டி.என்.ஏ க்களைப் படித்தறிவது. இந்தத் தொழில் நுட்பத்தின் மூலம் மரபணுக்களை கத்தரித்து புகுத்தவது தேவை யில்லாமல் போகும். இதைப் போலவே நமக்குத் தேவையான புரத்திற்குறிய குறியீட்டை நகலெடுக்கும் எம்.ஆர்.என்.ஏ (mRNA)க்களை கண்டறிந்து ஆய்வுக் கூடங்களில் பெருக்கி தரவுள்ளது. அதனை விவசாயிகள் தங்களின் பயிர் மீது தெளித்தால் போதும் அதிகம் விளையும், பயிர்களில் உள்ள பிரச்சனைகள் விலகும் என்று சொர்க்க லோகமே வந்துவிடும் என்பது போல உரை நிகழ்த்தினார்.

ஏதேனும் கேள்விகள் இருந்தால் கேளுங்கள் என்றதும் ஒரு தாளில் இந்தியாவில் பி.ட்டி பருத்தியில் பி.ட்டி மரபணுவால் தான் நிறைய விளைந்தது என்று கூறிக் கொண்டுள்ளார்களே உண்மையில் பி.ட்டி மரபணு விளைச்சளை அதிகப்படுத்தியதா? என்றும் அமெரிக்க விவசாயத்தில் இன்று பெரும் பிரச்சணையாக வளர்ந்துவரும் களைக் கொல்லிகளுக்கு எதிர்ப்பு சக்தியை களைகள் பெற்று வருவது பற்றியும் பதிலளிக்கக் கேட்டேன். என் வாழ்நாளில் நான் கேட்டிராத மிக வளவள, கொழகொழா பதிலை பி.ட்டி பருத்தி கேள்விக்குச் சொல்லிவிட்டு கேள்வி நேரம் முடிந்தது என்று முடித்துக் கொண்டார்.

அந்தக் கண்காட்சியில் அவர்கள் அமைத்திருந்த தொழில் நுட்ப விளக்கத்திடலில் இந்தியாவில் இருந்து வந்திருந்தவர்களுக்கான தனி விளக்குனராக ராஷ்மி நாயர் களைக்கொல்லிகளைத் தாங்கி வளரும் பயிர்கள் பற்றி விளக்கினார். இந்தியாவில் மான்சான்டோ உள்ளிட்ட கம்பெனிகளின் அடுத்து நுழைக்கவிருக்கும் மரபணு மாற்று விதைகள். எவ்வளவு களைக் கொல்லியைத் தெளித்தாலும் பயிர் சாகாத வகையில் மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட இரகங்கள் இவை. அமெரிக்காவில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த வகை பயிர்களில் தற்போது களைகள் களைக் கொல்லிகளுக்கு எதிர்ப்பு சக்தியைப் பெற்றுக் கொண்டதால் அதை எப்படி சமாளிக்கிறோம் என்று விளக்கினார் ராஸ்மி. இளம் பருவத்தில் ஒரு கைக் கொல்லி, வளர் பருவத்தில் ஒரு களைக் கொல்லி பின் தங்களது ரவுண்டப் களைக் கொல்லிகளைத் தெளிக்கவேண்டும். அந்தப் பயிர் ரவுண்டப் ஐ மட்டும் தாங்கிக் கொல்லும் சக்தியுள்ளதால் ஆரம்ப கட்டங்களில் பயிர் மேல் படாமல் பிற கம்பெனிகளில் களைக்கொல்லியை தெளிக்க வேண்டுமாம். பிற கம்பெனிகளின் களைக் கொல்லி வாங்க மானியமும் தருகிறதாம். கடப்பாரையை முழுங்கி விட்டு சுக்குக் கசாயம் குடிக்க காசு தருகிறது மான்சான்டோ.

இவ்வளவு களைக் கொல்லிகள் நிலத்தில் மீது தெளித்தால் நில வளம் பாதிப்படையாதா என்று கேட்டதும் அதை சரி செய்ய தொழில் நுட்பங்கள் உருவாக்கி வருகிறோம். ஆகவே அதை அப்போது பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றார். திருப்தியான பதிலாக இல்லை என்று என் முகம் காட்டியதைக் கண்டு நிலத்தில் உள்ள கரிமப் பொருட்கள் குறைந்தாலும் இரசாயனங்கள் மூலம் விளைச்சல் பாதிப்பில்லாமல் செய்து கொள்ளலாம் என்று எனக்கு கூடுதல் விளக்கம் தந்து விட்டு ஒருங்கிணைந்த விவசாய முறைகள் என்றார் அடுத்த திடலைக் காட்டினார். ஆகா இவர்களும் ஒருங்கிணைந்த பயிர் சாகுபடியைப் பற்றி பேசுகிறார்களே என்று பார்த்தால் அங்கு சுமார் 2025 நாட்கள் வயதுள்ள மக்காச்சோளம் வளர்க்கப்பட்டி ருந்தது, சில இடத்தில் நெருக்கமாக சில இடத்தில் அதிக இடைவெளிவிட்டு. அங்கிருந்தவர் விளக்கினார், ‘வயலில் (வயல் என்று அங்கு எதுவுமே கிடையாது. 100500 ஏக்கர் பரப்பு ஒரு வயல்) நில வளம் ஒரேமாதிரி இருப்பதில்லை. மண்ணின் தன்மையும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. ஆகவே விளைச்சல் எல்லா இடத்திலுத் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. சில இடங்களில் அதிகமும் சில இடங்களில் மிகக் குறைவாகவும் உள்ளது. குறைவாக விளையும் இடங்களைக் கண்டறிந்து அதற்கேற்ப விதைக்கச் சொல்கிறது. இதற்காக மண் வளத்தை செயற்கைக் கோள்கள் மூலமும், மண் பரிசோதணைகள் மூலமும், பல ஆண்டுகளாக எடுத்து வைத்துள்ள மண்பரிசோதணைகள் முடிவுகளையும் கணனியில் செலுத்தி வெவ்வேறு இடங்களில் உள்ள மண்வகை வேறுபாடுகளுக்கு ஏற்ப பயிர்களின் இடை வெளியை மாற்றி விதைப்பதையும் அவ்வவ்விடங்களுக்கு ஏற்ப இயந்திரங்கள் மூலமே உரமிடுவதையும் அது பரிந்துரைக்கிறது. அதற்காக கணினி மூலம் திட்டமிட்டு விதைக்கும் கருவி, உரமிடும் கருவி களைக் கொல்லி தெளிப்பது ஆகிய வேலைகளை அதாவது பல வகைத் தொழில் நுட்பங்களை ஒருங்கிணைப்பதையே, மான்சான்டோ ஒருங்கிணைந்த விவசாயம் எனகிறது.

இதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட கம்பெனியின் வாகனங்கள் தான் சரியாக உள்ளது என்று அதைப் பயன்படுத்துங்கள் என்று அதைப் பரிந்துரைத்தார் அந்த விளக்குனர். ஐயோ என்று அலற வேண்டும் போலிருந்தது அவர்களின் ஒருங்கிணைந்த விவசாயம் பற்றி கேட்டது. அருகில் இருந்த இந்தியக் கூட்டாளி விதைகளைக் காப்புரிமை செய்வது போலவே பல துறை தொழில் நுட்பங்களை ஒன்று சேர்த்து அமைக்கப்படுள்ள இந்த சாகுபடி முறையையும் மான்சான்டோ இதையும் காப்புரிமை செய்திருக்கும். இப்படி விவசாயிகள் பல துறை அறிவைப் பயன்படுத்துவதையும் கட்டுப்படுத்துவது நல்லதல்ல என்று காதருகில் முணுமுணுத்தார்.

களைக் கொல்லிகளுக்கு எதிர்ப்பு சக்தி பெறும் களைகள் பற்றிய கேள்விக்கு இன்னமும் சரியான பதில் கிடைக்கவில்லை அவர்களிடமிருந்து. இந்தக் கேள்வி மிக முக்கியமானதாக எனக்குப்பட்டது. களைக்கொல்லிகளைத் தாங்கி வளரும் பருத்தியை உருவாக்கி வருகிறது மான்சான்டோ இந்தியாவில். முதலில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட அமெரிக்காவின் பல மாநிலங்கிள் அது மிகப் பெரிய பிரச்சனையாக உள்ளது. அமெரிக்க விவசாயத் துறையே எதிர்ப்பு சக்தி பெற்றுக் கொண்ட களைகள் பெரும் பிரச்சனையாக மாறி வருவதை விவசாயிகளுக்கு எச்சரித்துள்ளது. ஆகவே தான் மான்சான்டோவின் பார்வை என்ன என்பதை அறிய இக்கேள்வியை விடாமல் கேட்டு வந்தேன் விளக்கம் சொல்ல வந்த எல்லோரிடமும் சால்சாப்பு மட்டுமே வந்துள்ளது, ஒருவர் தவிர. அவரும் மான்சான்டோவின் விஞ்ஞானி தான். மிசிசிப்பி மாநிலத்தில் உள்ள மான்சான்டோவின் கற்கும் மையத்தில் உள்ள ஜே ப்ரேயர் மட்டுமே, ‘ஆமாம் இது இங்கு பெரிய பிரச்சனையாக உள்ளது. ஆனாலும் சமாளிக்க முடியும் அளவில் தான் உள்ளது,’ என்றார். எப்படி சமாளிக்கிறீர்கள் என்றதற்கு, ‘மான்சான்டோவின் ரவுண்டப் தெளித்து சாகாத களைகள் இருந்தால் பிற களைக் கொல்லிகளை தெளிக்க பரிந்துரைத்துள்ளோம்,’ என்றார். ‘அப்படியெனில் மீண்டும் ஆரம்பித்த இடத்திற்கே வந்து விட்டோமே,’ என்றேன். ‘புரியவில்லை,’ என்றார். ‘வேறு களைக் கொல்லியெனில் அது பயிர் மீது படாமல் தானே தெளிக்க வேண்டும் இல்லையா,’ என்றதும் புரிந்து கொண்டு, ‘உண்மை தான். ஆனால் இதை அப்படிப் பார்க்கக்கூடாது,’ என்று சொல்லி முடித்துக் கொண்டார்.

‘அமெரிக்கா விவசாயம் மனாவாரி விவசாயம் தான். ஆனால் இந்த ஆண்டு அமெரிக்கா வறட்சியில் தவிக்கிறது. ஆகவே இந்த ஆண்டு அமெரிக்க விவசாயிகள் சென்ற ஆண்டில் பெற்றதில் பாதி கூட அறுவடை செய்யமாட்டார்கள்,’ என்றார். ‘இருப்பினும் இன்சுரன்ஸ் உள்ளதால் விவசாயிகள் பொருளாதார வகையில் பாதிக்கப்படமாட்டார்கள்,’ என்றார் அவர்.

நிறைய விளக்கங்கள் கிடைக்கும், மரபணு மாற்றுப் பயிர்கள் பற்றிய புதிய தெளிவு கிடைக்கும் அங்குள்ள விஞ்ஞானிகளிடம் பேசிய பின் எதிர்க்க மாட்டீர்கள் அவ்வளவு விளக்கங்கள் கிடைக்கும் என்று கூறி அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இந்தப் பயணம் உண்மையில் நம்ம ஊரில் 45 நாட்களில் 10&15 ஊர்களில் உள்ள கோவில்களுக்குச் சென்றுவிட்டு இறுதியில் சென்னைக்கு வந்து வாகனத்தில் இருந்தபடியே அதோ அது தான் எல்.ஐ.சி, இது தான் அண்ணா சமாதி என்று காட்டுவார்களே அது போலிருந்தது. அதன் நோக்கம் உண்மையில் விளக்கம் கொடுப்பதல்ல. தனக்காக குரல் கொடுப்பவர்களை உருவாக்குவதே அதன் நோக்கம்.

இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்களில் அருசு மட்டத்தில் உள்ளவர்களையும், அரசின் கொள்கைகள் மீது தாக்கம் ஏற்படுத்தக்கூடிய சக்தியுள்ளவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு வாஷிங்டனில் அமெரிக்க விவசாயத்துறை அதிகாரிகளுடன் கலந்துரையாடல் ஒன்றும் நடந்தது. இந்த குழுவை இந்தியத் திட்டமிடுவோர் குழு என்று அது கூறியது. இந்தக் கூட்டத்தில் அமெரிக்காவில் மரபணு மாற்று விதைகள் மீது கடுமையான சோதனை கள் நடத்தப்பட்ட பிறகே அனுமதிக்கிறது. இந்தியாவில் உள்ளவர்கள் ஆகவே மரபணு மாற்றுப் பயிர் பற்றி பயப்படத் தேவையில்லை, அமெரிக்கர்கள் நீண்டகால/மாகவே மரபணு மாற்று விளைபொருட்களை உண்டு வருகிறார்கள். அவர்களுக்கு ஏதும் நடக்கவில்லை என்/றெல்லாம் அவர்களிடம் விளக்கப்பட்டதாம். அவர்கள் கலிபோர்னியாவில் மரபணு மாற்று பண்டங்கள் உள்ள தின்பண்டங்களில் அவை கலந்துள்ளது என்று லேபிள் ஒட்டப்படவேண்டும் என்ற சட்டம் விவாதத்தில் உள்ளதை அவர்கள் தெரிவிக்கவேயில்லையாம்.

அமெரிக்கவில் இந்திய விவசாயம் பற்றி அதிகம் கவலைப்படுபவர்கள் உள்ளார்கள் என்பதை இந்தப் பயணம் காட்டியது. அவர்கள் தங்களின் நலனுக்காக இந்திய விவசாயத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதும் வெளிப்படையாகவே தெரிந்தது. அவர்கள் தரும் தொழில் நுட்பங்கள் பாதுகாப்பானவை. அவைகளை எதிர்ப்பது இந்திய விவசாயத்தை, விவசாயிகள் கடுமையாகப் பாதிக்கும், இப்படியெல்லாம் கூறி இந்தியாவில் தன் குரலை ஒலிக்கச் செய்யவதற்கான வேலைகள் வேகமாக நடந்து கொண்டுள்ளன, சி.சுப்பிரமணியம் காலம் தொடங்கி. விதையைக் கையகப்படுத்த விதைக் கம்பெனிகள் அதிதீவிரமாக உள்ளன. விவசாயிகளும், நுகர்வோர்களிடம் விழித்துக் கொண்டால் மட்டுமே அவர்கள் தத்தமது நலன்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளமுடியும்.

Pin It

தமிழக மின்சாரப் பிரச்சினைக்கான உண்மைக் காரணமும், அதற்கான தீர்வும்

தமிழகத்தின் மின்பற்றாக்குறை என்பது இன்றைய தேதியில் சுமார் 4000-4500 மெகா வாட்டாக இருக்கிறது. 2013ஆம் ஆண்டில் இந்தப் பற்றாக்குறை 5000&5500 மெகா வாட்டாகவும், 2014 இல் இது 6200 மெகா வாட்டாகவும், 2015 இல் இது 7300 மெகா வாட்டாகவும் கூடியிருக்கும் என்பது மின்நிபுணர்களின் கணிப்பு.

இந்த சூழ்நிலையில், தமிழகத்தில் அரசுக்கு சொந்தமான மூன்று மின்உற்பத்தி நிலையங்கள் பழுதடைந்த நிலையில் கேட்பாரற்றுக் கிடக்கின்றன.

மின்உற்பத்தியைத் தொடங்கும்நிலையில் உள்ள மூன்று புதிய மின்உற்பத்தி நிலையங்களை (என்ன காரணத்திற்கோ) இன்றைய நெருக்கடியான கால கட்டத்திலும் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்யவிடாமல் தமிழ்நாடு அரசு நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது.

தமிழ்நாடு மின்வாரியத்துக்கு சொந்தமான குத்தாலம் (தஞ்சை மாவட்டம்), வழுதூர்1 மற்றும் 2 (ராமநாதபுரம் மாவட்டம்) ஆகிய எரிவாயு மின்நிலையங்களில் அடிக்கடி எந்திரங்கள் பழுதடைவதும், பல மாதங் களுக்குப் பழுது நீக்கப்படாமல் இருப்பதும் வாடிக்கை யாக இருக்கிறது.

குத்தாலம் மின்நிலையம் 101 மெகா வாட் திறனையும், வழுதூர் 1 மற்றும் 2 மின்நிலையங்கள் 95 மற்றும் 92 மெகா வாட்திறனைக் கொண்டிருகின்றன. இந்த மூன்று மின்நிலையங்களுமே முழுமையாக செயல்பட்டால் 288 மெகாவாட் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்ய முடியும்.

இன்றைய தேதியில் இந்த மின்நிலையங்கள் பழுதடைந்துள்ளன. அவற்றின் பழுது நீக்கப் படாமல் அவற்றின் மின்உற்பத்தி முடங்கிக் கிடக்கிறது. அவற்றில் உள்ள பழுதை நீக்க பலமாதங்களாகத் தமிழக அரசு முயற்சி எடுக்க மறுத்து வருகிறது. இதனால் கிட்டத்தட்ட 288 மெகாவாட் மின்சாரத்தை நாம் இழந்து கொண்டிருக்கிறோம். இந்த மின்நிலையங்கள் அன்றாடம் உபயோகிக்க வேண்டிய இயற்கை எரிவாயுவிற்காக, மின்உற்பத்தி செய்யப் படாமல் இருக்கும் இந்தக் காலகட்டத்திலும் ஒவ்வொரு நாளும் 71 லட்ச ரூபாயை தமிழ்நாடு மின்வாரியம் GAIL நிறுவனத்திற்குக் கட்டிக் கொண்டிருக்கிறது.

2007 இல் வடசென்னை மற்றும் மேட்டூர் மின்நிலையங்களில் 2X600 மற்றும் 1X600 என்ற 1800 மெகாவாட் திறனுள்ள அனல் மின்உற்பத்தி அலகுகளை அமைக்க REC நிறுவனத்தின் உதவியுடன் தமிழ்நாடு அரசு திட்டமிட்டது.

வடசென்னை முதல் அலகிற்கான பணி 2008 பிப்ரவரியில் துவங்கியது. அதன் கட்டுமானப்பணி 2011 மே மாதத்தில் நிறைவுபெற வேண்டும். அதுபோலவே வடசென்னை இரண்டாவது அலகின் பணி 2008 ஆகஸ்டில் தொடங்கியது. 2011 நவம்பர் மாதம் அது முடிவடைய வேண்டும்.

வடசென்னை திட்டத்தைப் போலவே, மேட்டூர் மின்நிலையத்தில் திட்டமிடப்பட்ட 600 மெகா வாட்டிற்கான பணி 2008 ஜூன் மாதம் தொடங்கியது. 2011 செப்டம்பரில் அது நிறைவு பெறவேண்டும்.

இவை அனைத்தும் ஏற்கனவே உள்ள மின் நிலையங்களில் மேற்கொள்ளப்படும் விரிவாக்கத் திட்டங்கள்தாம் என்பதால் இவற்றை அமைத்து, இயக்க குறைந்த காலமே போதுமானது.

சென்னையின் அருகே உள்ள வள்ளூரில் 3X500 மெகாவாட் மின்உற்பத்தி நிலையத்தினை மத்திய அரசு நிறுவனமான NTPCயின் துணையுடன் நிறுவ 2002 ஆம் ஆண்டில் தமிழக அரசு ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது. இதன் உற்பத்தித்திறனான 1500 மெகா வாட்டில் 1041 மெகாவாட்மின்சாரம் தமிழகத்திற்குக் கிடைக்கும் என்பது உடன்படிக்கை. ஆனால் இந்தத் திட்டம் 2007ஆம் ஆண்டுவரை கிடப்பில் போடப் பட்டது. கடைசியில், 2007 ஆகஸ்டு மாதம் அதன் கட்டுமானப் பணிகள் தொடங்கின. 2010 அக்டோபரில் முதல் அலகும், 2011 மார்ச்சில் இரண்டாவது அலகும், 2012 செப்டம்பரில் மூன்றாவது அலகும் உற்பத்தியைத் தொடங்க வேண்டும்.

இன்றைய தேதியில், மேட்டூரில் உள்ள 600 மெகா வாட் அலகும், வடசென்னையின் இரண்டாவது அலகான 600 மெகாவாட்டும், வள்ளூரில் உள்ள முத லாவது அலகான 500 மெகாவாட்டும் முடிவடைந்துள்ளன. 2012 மார்ச் மே மாதங்களில் அவை முழுமை யாக பரிசோதனை செய்யப்பட்டு மின்சாரக் கட்டமைப்பில் இணைக்கப்பட்டுள்ளன. எனினும் என்ன காரணத்தினாலோ தமிழக அரசு அவற்றில் இருந்து மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதை நிறுத்தி வைத்திருக்கிறது. இதன்காரணமாக, நாம் 1547 மெகாவாட் மின்சாரத்தை இழந்து நிற்கிறோம்.

ஆக, தமிழக அரசு நினைத்தால் இன்றே 1835 மெகாவாட் மின்சாரத்தை (1547+288) உடனடியாக உற்பத்தி செய்ய முடியும். இந்த மின்சாரம் அரசுக்கு சொந்தமான மின்நிலையங்களில் உற்பத்தி செய்யப்படும் மின்சாரமாதலால், தனியாரிடம் இருந்து வாங்கும் கொள்ளை விலை மின்சாரத்தைப் போலல்லாமல் குறைந்த விலையில் கிடைக்கும் மின்சாரமாகும். எனினும், தமிழக அரசு இந்த மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதைத் தட்டிக் கழித்து வருகிறது.

நெய்வேலி லிக்னைட் கார்ப்பரேஷனும், தமிழ்நாடு மின்சார வாரியமும் இணைந்து தூத்துக்குடியில் 2 X 500 மெகாவாட் மின்உற்பத்தி அலகுகளை நிறுவும் பணியினை 2008 மே மாதத்தில் துவக்கின. முதலாவது அலகு ஜூன் 2013 இலும், இரண்டாவது அலகு மார்ச் 2012இலும் உற்பத்தியைத் தொடங்கியிருக்க வேண்டும். இந்தத் திட்டத்திலிருந்து தமிழகத்திற்கு சுமார் 387 மெகா வாட் மின்சாரம் கிடைக்கும். ஆனால், இந்தப் பணியும் நிறைவேற்றப்படாமல் காலம் கடத்தப் பட்டுவருகிறது.

நெய்வேலியில் உள்ள முதலாவது மின்நிலையத்தின் விரிவாக்கமான 2X250 மெகாவாட் மின்உற்பத்தி அலகுகளில் இருந்து தமிழ்நாட்டிற்கு 225 மெகாவாட் கிடைக்க வேண்டும். மத்திய அரசின் கட்டுப்பாட்டில் முடிக்கப்படாமல் இருக்கும் இந்தமின்உற்பத்திஅலகுகளை துரிதமாக முடிக்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை இன்றுவரை தமிழக அரசு வைக்காமல் இருக்கிறது.

ஆந்திர மாநிலம் சிம்மத்ரி அனல் மின்நிலையத்தின் 1000 மெகாவாட் திறனுள்ள முதல் இரண்டு அலகுகளில் இருந்து தமிழகத்துக்குக் கிடைக்க வேண்டிய 190 மெகாவாட் மின்சாரத்தை (காட்கில்ஃபார்முலா) சட்டத்திற்குப் புறம்பாக மத்திய அரசானது ஆந்திர மாநிலத்திற்கே தாரை வார்த்திருக்கிறது. எனினும் இந்த 190 மெகாவாட் மின்சாரத்திற்கான தனது உரிமையை தமிழக அரசானது மத்திய அரசிடமிருந்து கேட்டுப்பெற இன்றளவும் முயற்சி செய்யவில்லை.

ஆக, தமிழக அரசின் எதிர்மறை நடைமுறை காரண மாக, இன்று நாம் கிட்டத்தட்ட 2025 மெகாவாட் (1835+சிம்மத்ரி 190) மின்சாரத்தை இழந்து நிற்கிறோம்.

இந்தத் திட்டங்களை சரியாக கையாண்டாலேயே இன்றைய பற்றாக்குறையான 4000 மெகாவாட்டில் பாதியை சரிசெய்துவிட முடியும். என்றாலும்கூட, இதற்கான நடவடிக்கைகளை எடுக்காமல் பிரச்சினையை முற்றவிட்டு, தமிழக மக்களைக் கடும்துயரில் ஆழ்த்தி அரசு வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

தனக்கு சொந்தமான மின்நிலையங்களில் இருந்து குறைந்த விலையில் உற்பத்திசெய்ய முடிகின்ற மின் சாரத்தை உற்பத்தி செய்யாமல், கூடுதல் விலையில் தனியாரால் விற்கப்படும் மின்சாரத்தை வாங்கினால் ஒழிய தமிழகத்தின் மின்சாரப் பற்றாக்குறையைத் தீர்க்க இயலாது என்ற வாதத்தை அது முன்வைத்து வருகிறது. இதோடு சேர்த்து, கூடங்குளம் அணுமின் நிலையம் நிறைவேற்றப்படாமல் இருப்பதுதான் தமிழகத்தின் மின்சாரப் பற்றாக்குறையைத் தீர்க்கமுடியாமல்இருப்பதற்கானகாரணம் என்றும் கூறிவருகிறது.

தமிழக அரசின் இந்த வாதம் தவறானது.

கூடங்குளத்தில் உள்ள வி.வி.இ.ஆர் 1000 வகை அணுஉலையின் அதிகபட்ச இயங்கு திறன் 80% ஆகும். அதாவது பிரச்சினைகளின்றி அது இயங்கினால் 800 மெகாவாட் மின்சாரத்தையே அதனால் உற்பத்தி செய்ய முடியும். இவ்வாறு உற்பத்தி செய்த மின்சாரத்தில் அதன் கடல்நீர் உப்பகற்றி ஆலைகளை இயக்குவதற்கே சுமார் 100 மெகாவாட் மின்சாரம் தேவைப்படும். அணுஉலையின் இயக்கத்திற்கும், அது தொடர்பான மின்இயந்திரங்களின் இயக்கத்திற்கும் (auxiliary consumption) மேலும்ஒரு 100 மெகாவாட்தேவைப்படும். எனவே, அணுஉலையில் இருந்து கிடைக்கப் போவது என்னவோ 600 மெகாவாட்மின்சாரம்தான். இதில் தமிழகத்திற்குக் கிடைக்க வேண்டிய பங்கு 46.25% என்பதால் இதில் இருந்து இறுதியில் கிடைக்கப்போவது 277.5 மெகாவாட்தான். மின்சாரம் கடத்தப்படும்போது ஏற்படும் கம்பி இழப்பான 22% போக, கடைசியில் வெறும் 216 மெகாவாட் மின்சாரத்தைத்தான் இந்த அணுஉலையில் இருந்து தமிழகம் பெறமுடியும்.

இந்த 80% உற்பத்தித்திறனை அணுஉலையினால் அது இயங்கத் தொடங்கிய முதல் நாளிலேயே அடைந்துவிட முடியாது. அந்த நிலையை எட்ட இரண்டு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ஆகும் என்பதுதான் உலகின் பிறபகுதிகளில் இயங்கிக்கொண்டிருக்கும் அணுஉலைகளின் அனுபவம். எனவே. கூடங்குளம் அணுமின்நிலையமானது முதல் இரண்டு ஆண்டுகளில், அதாவது 2015ஆம் ஆண்டுவரை, அதன் 30&40% உற்பத்தித்திறனிலேயே இயங்க முடியும். இதன்படி, தமிழகத்தின் பங்கான 46.25% என்பதை வைத்துக் கணக்கிட்டால், ஒவ்வொரு அணுஉலையில் இருந்தும் சுமார் 138இல் இருந்து 185 மெகாவாட் மின்சாரத்தைத் தான் 2015ஆம் ஆண்டுவரையிலுமே தமிழகத்தால் பெறமுடியும். இதில், கம்பி இழப்பான 22%ஐ கழித்துவிட்டால் கிடைக்கப் போவதென்னவோ 108இல் இருந்து 145 மெகாவாட்தான். இரண்டு அணுஉலைகளும் இணைந்தே மின்சாரத்தை அளித்தாலும்கூட, தமிழகத்திற்கு வெறும் 216இல் இருந்து 290 மெகாவாட்தான் கூடங்குளம் அணுமின் நிலையத்திலிருந்து கிடைக்கப் போகிறது.

எனவே, உற்பத்தி தொடங்கப்படாமல் தமிழக அரசால் (ஏதோ காரணத்தால்) நிறுத்தி வைக்கப் படப் பட்டுள்ள 2025 மெகாவாட் திறனுள்ள மின்நிலை யங்களில் மின்சாரத்தை உற்பத்தி செய்வதற்கான நடவடிக்கையைத் தமிழ்நாடு அரசு போர்க்காலரீதியில் உடனடியாக எடுக்க வேண்டும்.

... ....

கடுமையான மின்சாரப் பற்றாக்குறைக்கான மற்றொரு காரணமாக இருப்பது, மின்சாரத்தினை சமுதாயத்தின் அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் சமமாகப்பங்கிட்டுக் கொடுக்காமல் இருக்கும் மாநில மின்சார ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தின் நடவடிக்கையாகும்.

“மின்பற்றாக்குறை இருக்கும் காலத்தில் மின்சாரத் தினைப் பங்கிட்டுக் கொடுக்கும் அதிகாரத்தினை” மின்சாரச் சட்டத்தின் பிரிவு 23 ஆனது மாநில மின்சார ஒழுங்குமுறை ஆணையத்திற்கு வழங்கியுள்ளது.

மின்வெட்டு மற்றும் மின்விடுமுறைக்கான காலம் தொடர்பான அரசின் அறிவிப்புகள் பயனீட் டாளர்களைக் கட்டுப்படுத்தாது; மின்சார ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தின் ஒப்புதல் இருந்தாலன்றி அந்த உத்தரவுகளை அமல்படுத்த முடியாது.

2012 மார்ச் ஏப்ரல் மாதங்களில் தமிழக அரசால் அறிவிக்கப்பட்ட மின் விடுமுறை மற்றும் 40%க்கு உயர்த்தப்பட்ட மின்வெட்டை எதிர்த்து உயர்நீதி மன்றத்தில் 600க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகள் தொடுக்கப் பட்டன. அத்தனை வழக்குகளையும் ஒழுங்குமுறை ஆணையத்தின் விசாரணைக்கே உயர்நீதிமன்றம் திருப்பி அனுப்பிவிட்டது.

அதுபோன்றே, 2008 ஆம் ஆண்டு அக்டோபரில் தமிழக அரசு 40% மின்வெட்டை முதல்முறையாக அமல்படுத்தியபோது ஒழுங்குமுறை ஆணையம் அதற்கான அனுமதியை வழங்கவில்லை.இதன் காரண மாக ஐந்து வார காலத்திற்குத் தமிழ்நாடு மின்வாரியம் தமிழக அரசின் உத்தரவை அமல்படுத்த முடியவில்லை. இறுதியில், அரசின் உத்தரவில் பல மாற்றங்களைச் செய்து ஒழுங்குமுறை ஆணையம் மின்வெட்டிற்கான உத்தரவிற்கான அனுமதியை அளித்தது.

அரசின் தலையீடு இல்லாமலேயே மின்சாரத்தினைப் பங்கீடு செய்துகொடுப்பதற்கான அதிகாரத்தினை ஒழுங்குமுறை ஆணையம் பெற்றுள்ளது. தற்போது தமிழகத்தில் நிலவும் பாரபட்சமான மின்வழங்கு முறையில் ஒழுங்குமுறை ஆணையம் சுயமாகவே தலை யிட்டுத் தன் கடமையை நிறைவேற்றியிருக்க வேண்டும். ஆனால், அது தன் கடமையை ஆற்றவில்லை.

பாரபட்சமான மின் வழங்குதல் என்பதைக் கீழ்க் கண்ட காரணங்களைக் கொண்டு புரிந்துகொள்ள முடியும்:

1)            சென்னை மாநகரம் மட்டுமே தமிழகத்தின் மொத்த மின்சாரத்தில் 25%க்கும் மேலாக எடுத்துக்கொள்கிறது. தமிழகத்தின் பிறபகுதிகள் 14&16 மணிநேரம் மின்சாரம் இல்லாமல் தவிக்கும்பொழுது சென்னை மாநகரத்தில் மட்டும் 23 மணிநேரம் மின்சாரம் வழங்கப்பட்டுவருகிறது.

2)            மிக உயர்மின் அழுத்த இணைப்புக்களைப் பெற் றுள்ள (110 மற்றும் 230 கே.வி.) மின் இணைப்புகள் 800 மெகா வாட் வரை மின்சாரத்தை எடுத்துக் கொள்கின்றன. இவற்றிற்கு 24 மணி நேரமும் மின்சாரம் வழங்கப்பட்டுவருகிறது.

3)            31 பன்னாட்டுநிறுவனங்களுக்கு 24 மணிநேரமும் மின்சாரம் அளிக்கப்பட்டு வருகிறது. இதற்காக பகிர்ந் தளிக்கப்படுவது 218 மெகாவாட் மின்சாரமாகும்.

4)            பெரிய வணிக நிறுவனங்கள் விளம்பரத்திற்காகவும், அலங்காரத்திற்காகவும் அதிக அளவு மின்சாரத் தினை எவ்விதக் கட்டுப்படும் இன்றி பயன்படுத்தி வருகின்றன. அதுபோன்றே குளிர்சாதன வசதியையும் அவசியத்திற்கும் மேலாகப் பயன்படுத்தி வருகின்றன.

5)            உயர் மின்அழுத்த மின் இணைப்புகளுக்கு 40% மின்வெட்டு உள்ளது. மேலும், மாலை 6 மணியில் இருந்து 10 மணிவரை உள்ள காலத்தில்10%க்கும் மேல் மின்பளுவை எடுக்கக்கூடாது என்பதற்கான தடையும் உள்ளது. இதன்மூலம் 2200 மெகாவாட் அளவிற்கு மாலைநேரத்தில் மின் பளு குறைந்திருக்க வேண்டும். அப்படியானால், மாலை 6 மணியில் இருந்து 10 மணிவரை தமிழகத்தில் மின்வெட்டு இருக்கக்கூடாது.

6)            திரைப்பட அரங்குகள், ஐஸ் ஃபேக்டரிகள் மற்றும் டீ எஸ்டேட்டுகளுக்கு மின்வெட்டில் இருந்து விலக்கு அளிக்கப்பட்டுள்ளது.

7)            புதிதாக வரும் மிகப் பெரிய வணிக நிறுவனங்கள் ஒவ்வொன்றும் முழுமையான குளிர் சாதன வசதிக்காக 5 மெகாவாட் அளவிற்கான மின் சாரத்திற்கான மின் இணைப்பைக் கேட்கின்றன. இது தடையின்றி வழங்கப்பட்டும் வருகிறது.

சென்னையைத் தவிர்த்த தமிழகத்தின் பிற பகுதிகளில் உள்ள சிறுகுறுதொழில்கள் 16 மணிநேர மின்வெட்டால் முடங்கிப்போய்விட்டன. வழங்கப்படும் 8 மணிநேர மின்சாரமும் மனம்போன போக்கில் அரை மணிநேரத் திற்கும், ஒரு மணிநேரநேரத்திற்கும் வழங்கப்பட்டு வருவதால் இந்த 8 மணிநேர மின் சாரத்தையும் சிறுகுறு தொழில்களாலும், விவசாயத் தாலும் பயன்படுத்த முடியாத சூழ்நிலை உள்ளது.

இந்த நிலை, அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையைப் பெருமளவு சீரழித்து விட்டது. இதன் பிரதிபலிப்புதான் இன்று பல்வேறு இடங்களில் மக்கள் போராட்டங்களாக வெடித்திருக்கின்றது.

அரசும், ஆணையமும் இது எதையும் இன்றுவரை பொருட்படுத்தவில்லை.

இப்பிரச்சினையைத் தீர்க்க, பாதிக்கப்பட்டுள்ள மக்கள் கீழ்க்கண்ட கோரிக்கைகளை முன்வைக்க வேண்டுகிறோம்:

1)            பழுதடைந்த மூன்று எரிவாயு மின்உற்பத்தி நிலையங்களையும், உற்பத்தி தொடங்கத் தயாராயுள்ள மூன்று அனல் மின்நிலையங்களையும் எந்தவித சாக்குப்போக்கும் கூறாமல் உற்பத்தி தொடங்க தமிழக அரசையும், மின்வாரியத்தையும் வலியுறுத்த வேண்டும்.

2)            இருக்கும் மின்சாரத்தைத் தமிழக மக்களிடையே நியாயமான அடிப்படையில் பிரித்தளிக்க இனி மேலாவது ஒழுங்கு முறை ஆணையம் செயல்பட்டு தன் கடமையை நிறைவேற்ற வலியுறுத்த வேண்டும்.

பகுதி 2

மின்வெட்டைத் தீர்க்க அரசாலும், ஊடகங்களாலும் முன்வை க்கப்பட்டிருக்கும் முதல் கட்டத் தீர்வுகளில் உள்ள உண்மை

“தமிழகத்தின் மின்வெட்டிற்கான காரணமும் தீர்வும்” கட்டுரையை 9.10.2012இல் கீற்று இணையதளம் மற்றும் முகநூலில் வெளியிட்டி ருந்தோம். இந்தக் கட்டுரையை ஆதாரமாகக் காட்டி தி.மு.க. தலைவர் கருணாநிதி 15102012 அன்று செய்திக் குறிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டிருந்தார். இதனைத் தொடர்ந்து நடைமுறையில் உள்ள மின்வெட்டைக் குறைப்பதற்காக அமைச்சர்கள் மற்றும் அரசு உயர் அதிகாரிகளைக் கொண்ட 10 பேர் குழுவினை 17.10.2012 அன்று தமிழக அரசு அமைத்தது.

600 மெகாவாட் திறன்கொண்ட புதிய மேட்டுர் அனல்மின் அலகும், பழுதாகி பலமாதங்களாக நிறுத்தப்பட்டிருந்த வழுதூர் எரிவாயு மின்நிலையங்களும் தம் உற்பத்தியைத் தொடங்கியிருப்பதாக ஊடகங்களின் செய்திகள் தெரிவிக்கின்றன. அத்துடன் சென்னையில் ஒரு மணிநேரமாக இருந்த மின்வெட்டை இரண்டு மணி நேரமாகக்கூட்டி, உபரி மின்சாரத்தை மாநிலத்தின் பிறபாகங்களுக்கு 18.10.2012 தேதியில் இருந்து பகிர்ந்தளிக்கப் போவதாகவும் அரசுஅறிவித்துள்ளது.

இந்த செய்திகளின்அடிப்படையில் பார்த்தால் நமக்கு மேட்டூர் புதியமின் அலகில் இருந்து 600 மெகாவாட்டும், வழுதூர் 1 மற்றும் 2 அலகுகளில் இருந்து 187 மெகாவாட்டும், சென்னையில் இருந்து பிரித்தளிக்கப்பட்ட மின்சாரம் சுமார் 250 மெகா வாட்டும், ஆக மொத்தம் சுமார் 1037 மெகாவாட் கிடைக்க வேண்டும். அதாவது மாநிலத்தின் பற்றாக்குயான 4000 மெகாவாட்டில் கால்பகுதி இதன்மூலம் சரியாகியிருக்கவேண்டும்.

ஆனால் உண்மைநிலை இதுதானா? இல்லை என்பதையே நமது ஆய்வுகள் தெரிவிக் கின்றன.

மேட்டூர் புதிய அலகானது 608 மெகாவாட் உற்பத்தியை 12.10.2012 அன்று எட்டியது. ஆனால் அதன்பின் அதனால் அந்தஅளவு உற்பத்தியை செய்ய இயலவில்லை. அடுத்துவந்த நாட்களில் 300 – 350 மெகாவாட் மின்சாரத்தை சிலநாட்களில் உற்பத்தி செய்வதாகவும், பிறநாட்களில் உற்பத்தி அடியோடு நிறுத்தப்படுவதாகவும் நிலையற்ற நிலையிலேயே அது இயங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்தநிலை எப்பொழுது சரியாகும் என்பதை உறுதிப்படுத்த முடியவில்லை.

வழுதூர் எரிவாயு மின்அலகுகளின் பிரச்சினை வேறாக உள்ளது.

2012 ஜூன் மாதம் மோசமாகப் பழுதடைந்த 95 மெகாவாட் திறன் கொண்ட வழுதூர் 1 ஆம் அலகினை சரிசெய்வதற்குத் தேவைப்பட்ட புதிய உபரி பாகங்களை தமிழக அரசு வாங்கவில்லை. மாறாக, பிப்ரவரி 2012 இல் இருந்து பழுதடைந்து நிறுத்த பட்டிருந்த 101 மெகாவாட் திறனுடைய குத்தாலம் எரிவாயு மின்நிலையத்தின் ரோட்டர் மற்றும் கியர்பாக்ஸ் ஆகியவற்றை அது பிரித்தெடுத்தது. இவற்றைக் கொண்டு வழுதூர் 1 இன் பிரச்சினைகளை அது சரி செய்தது.

101 மெகாவாட் திறனுடய குத்தாலம் எரிவாயு மின்நிலையத்தினை சரி செய்வதை விட்டுவிட்டு வழுதூர் 1ஆம் அலகின் பழுதினை நீக்குவதற்குத் தேவையான உபரிபாகங்களைக் கொடுக்கும் ஒரு இடமாக அதனை தமிழக அரசு மாற்றியது எதற்காக?

இவ்வாறு குத்தாலம் மின் நிலையத்தின் உபரி பாகங்களைக் கொண்டு பழுது நீக்கப்பட்ட வழுதூர் 1 ஆம்அலகு இன்று உற்பத்தியைத் தொடங்கியுள்ளதாக சொல்லப்படுகிறது. இதிலிருந்து 95 மெகாவாட் கிடைக்கக்கூடும்.

வழுதூர் 2 ஆம்அலகின் கதை என்ன?

தமிழக அரசின் எரிவாயு நிலையங்களிலேயே மிக அண்மையில் நிறுவப்பட்ட மின்உற்பத்தி அலகு தான் இது. 17.2.2009ஆம் தேதியன்று உற்பத்தியைத் தொடங்கிய இந்த 92 மெகாவாட் திறன் கொண்ட மின்அலகானது 9.1.2010ஆம் தேதியன்று மிக மோசமாகப்பழுதடைந்தது. அதாவது அதன் கியாரண்டி காலமான ஓராண்டு காலத்திற்குள்ளாகவே பழுதடைந்துபோனது. அதனைப் பழுதுநீக்க 16 மாதகாலம் தேவைப்பட்டது. மீண்டும் 7.5.2011 ஆம் தேதியன்றுதான் அது தன் உற்பத்தியைத் தொடங்கியது. என்றாலும் கூட, அதன் பழுது முற்றாக நீக்கப்பட வில்லை. பழுது நீக்கப்பட்ட பிறகும் அதன் ரோட்டர் கருவியானது மிக மோசமான அதிர்வினை வெளிப் படுத்துவதால் 92 மெகாவாட்டுக்கு பதிலாக 68 மெகாவாட் மின்சாரத்தை மட்டுமே இந்தமின் அலகால் உற்பத்தி செய்யும் சூழ்நிலை உருவானது. இவ்வாறு குறைந்த திறனில் இயக்கப்பட்டு வந்த இந்த அலகானது அடுத்து வந்த ஓராண்டில் சுமார் 15 முறை பிற பழுதுகளால் (ட்ரிப்பிங்) பாதிக்கப்பட்டு நிறுத்தப்பட்டது. கடைசியில், ஒரு குறிப்பிட்ட உபரிபாகம் இல்லாத காரணத்தால் ஜூன் 2012 இல் இருந்து 45 நாட்களுக்கு அதன் உற்பத்தி நிறுத்தப்பட்டது. இன்றும் அது 92 மெகாவாட்டுக்குப் பதிலாக 68 மெகாவாட்டைத்தான் கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது.

ஏன் இந்த அவலம்?

மின்வாரியத்தின் நான்கு எரிவாயு நிலையங்களில் மூன்று நிலையங்கள் குத்தாலம், கோவில் களப்பால் மற்றும் வழுதூர் 1 பாரத மிகுமின்நிலையத்தின் (BHEL)எந்திரங்களைக் கொண்டிருக்கின்றன. அந்த நிறுவனமே இந்த நிலையங்களை நிறுவும் ஒப்பந்த தாரராகவும் இருந்தது.

ஆனால் வழுதூர் 2 ஆம் நிலையத்தைக் கட்டுவதற்கான ஒப்பந்தத்தை பி.ஜி.ஆர் (B.G.Raghupathy) என்ற தனியார் நிறுவனத்திற்கு 2006 ஆம் ஆண்டில் தமிழக அரசு வழங்கியது. இதில் விசித்திரம் என்ன வென்றால் இந்த நிறுவனத்திற்கு இதற்கு மின்நிலையங் களைக் கட்டிய அனுபவம் ஏதும் இல்லை என்பதுதான். இதுவே அந்த நிறுவனம் மேற்கொண்ட முதல் மின் நிலைய ஒப்பந்தமாகும்.

இந்த மின்நிலையத்தை நிறுவுவதற்காக அது இத்தாலி நாட்டின் ANSOLDO நிறுவனத்தின் எந்திரங் களைத் தருவித்தது. தமிழ்நாடு மின்வாரியத்தின் மற்ற மின் நிலையங்களின் ஒப்பந்தகார நிறுவனமான பாரதமிகு மின்நிலையம் போல பி.ஜி.ஆர் நிறுவன மானது எந்திரவடிவமைப்பிலோ, எந்திர உற்பத்தியிலோ ஈடுபட்டதில்லை. வழுதூர் 2 ஆம் மின் அலகினை அமைப்பதன் மூலம் அது மின்நிலையம் ஒன்றை எவ்வாறு நிறுவுவது என்பதற்கான பயிற்சியையும் அனுபவத்தையும் பெற்றுக் கொண்டது என்றுதான் சொல்ல முடியும். ANSOLDO நிறுவனத்தின் எந்திரங்களை அதனால் சரியாக நிறுவத் தெரியவில்லை.இதன் காரணமாகவே ஒப்பந்தகாலமான 21 மாத காலத்திற்குள் இந்த நிலையத்தினை அதனால் நிறுவ இயலவில்லை. இதற்காக அதுகூடுதலாக 10 மாதங்களை எடுத்துக் கொண்டது. இதற்குப் பிறகும் கூட மின் நிலையத்தின் பணிகளை அது அரைகுறையாகவே முடித்துக் கொடுத்தது.

ஒப்பந்தக் காலமாகிய ஓராண்டு காலம் வரை நிலையத்தில் ஏற்படும் பழுதுகளுக்கு ஒப்பந்தக்கார நிறுவனமே அதாவது பி.ஜி.ஆர் நிறுவனமே பொறுப் பாகும். ஆனால் 9.1.2010 இல் ஏற்பட்ட பழுதிற்கும், அதன் பிறகு 16 மாதகாலம் ஏற்பட்ட உற்பத்தி இழப்பிற்கும் பி.ஜி.ஆர். நிறுவனத்தைத் தமிழக அரசோ, தமிழ்நாடு மின்வாரியமோ பொறுப்பாக்கியதாகத் தெரியவில்லை.இதனால் அரசுக்கு ஏற்பட்ட இழப்பு சுமார் 43 கோடி ரூபாயாகும்.

மேலும், மூன்றில் இரண்டு பங்கு உற்பத்தியையே இந்த நிலையம் இன்றும் தந்து கொண்டிருக்கிறது.

இதற்கெல்லாம் யாரைப் பொறுப்பாளியாக்குவது?

இதனைவிட மிகப் பெரிய சோகம் ஒன்றும் இருக் கிறது. வழுதூர் 2 ஆம் மின் நிலையத்தைச் சரியாக அமைத்துக் கொடுக்கத் தெரியாத இதே பி.ஜி.ஆர் நிறு வனத்திற்குத்தான் இன்று நாம் பெரிதும் எதிர் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிற மேட்டூர் 600 மெகாவாட் மின் உற்பத்தி நிலையத்தின் ஒப்பந்தத்தை தமிழக அரசு கொடுத்தது என்பதுதான் அந்தச் சோகம்.

மின்வாரியத்தின் அனைத்து மின்நிலையங்களும் பாரதமிகு மின்நிலையத்தின்எத்திரங்களையே உபயோகிக்கின்றன. அதன் புதிய மின்நிலையங்களும் இந்த மரபைத்தான் பின்பற்றி வருகின்றன.

ஆனால், பி.ஜி.ஆர் நிறுவனத்தால் கட்டப்பட்டு வரும் மேட்டூர் 600 மெகாவாட் மின்நிலையத்தில் சீன நாட்டின் Tang Fang நிறுவனத்தின் எந்திரங்கள் நிறுவப்பட்டுள்ளன. இந்த நிலையம் 25.9.2011 இல் உற்பத்தியைத் தொடங்கியிருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்று வரை அதனால் நிலையான உற்பத்தியைத் தொடங்க இயலவில்லை.

அனல் மின்நிலையங்களுக்கான சீன நாட்டின் எந்தி ரங்கள் தரம் குறைவானவை என்பதால் அவற்றைக் கொள்முதல் செய்யும்போது கவனமாக இருக்கவேண்டும் என்று நடுவண் மின்துறை அமைச்சகம் கடந்த காலத்தில் அறிவுறுத்தியிருந்ததை இங்குநாம் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

மேட்டூர் 600 மெகாவாட் மின்நிலையத்திலும் வழுதூர் 2 ஆம் நிலையத்தைப் போலவே கட்டுப்படுத்த இயலாத அளவு அதிர்வுகள் இருப்பதாகத் தெரிகிறது. வழுதூர் 2 ஆம் நிலையம் போலவே மேட்டூர் புதிய மின்நிலையம் எதிர்காலத்தில் நோயுற்றயானையாக இருந்துவிடுமோ என்று அஞ்சவேண்டிய நிலை உருவாகியுள்ளது.

வழுதூர் 2ஆம் நிலையத்தின் பழுதுகளுக்குப் பொறுப்பேற்கவைக்கப்படாத பி.ஜி.ஆர். நிறுவனம் எதிர்காலத்தில் மேட்டூர் புதிய மின்நிலையத்தில் ஏற்படும் இழப்புகளுக்கும் பொறுப்பேற்கவைக்கப்படுமா என்ற அச்சம் எழுகிறது. உற்பத்தியைத் துவங்குவதற்கு ஏற்பட்டுள்ள காலதாமதத்திற்கு இந்நிறுவனம் தோராயமாக 1000 கோடி ரூபாய் அளவிற்குப் பொறுப்பேற்க வேண்டும். எல்லாவற்றையும் விட மின் உற்பத்தி இழப்பானது இன்று கடுமையான மின்வெட்டிற்கு மாநிலத்தைத் தள்ளியுள்ளது. இது வழுதூர் 2ஐப் போன்று 6 மடங்கு உற்பத்தியைக் கொண்ட மின்நிலையமாதலால், இதில் ஏற்படும் பழுதுகள் மாநிலத்தின் மின்சார வினியோகத்தை மிகமோசமாகப்பாதிக்கும்.

ஆக, அரசும், செய்தி ஊடகங்களும் சொல்வதைப் போல இன்று நடைமுறையில் உள்ள மின் தட்டுப் பாட்டில் பெரியமாற்றங்களேதும் உடனடியாக ஏற்படவாய்ப்பில்லை.

அவ்வாறு ஏற்பட வேண்டுமென்றால்:

1)            பி.ஜி.ஆர் நிறுவனத்திடம் கொண்டிருக்கும் மென்மையான அணுகுமுறையினை அரசு கைவிட வேண்டும். மக்களின் நலன் கருதி ஒப்பந்தகாரப் பொறுப்புகள் அனைத்தையும் அந்த நிறுவனம் உட னடியாக செயல்படுத்தித் தர நிர்ப்பந்திக்கவேண்டும்.

2)            குத்தாலம் மற்றும் வழுதூர் மின்நிலையங்களில் நிகழும் பழுதுகள் யாவும் நீண்ட காலம் நீக்கப் படாமல் இருப்பது இந்நிலையங்களைச் சுற்றி உள்ள 8 தனியார் எரிவாயு மின்நிலையங்களுக்குச் சாதக மானசூழ்நிலையை உருவாக்கிக் கொடுப்பதற்காகத் தானோ என்ற சந்தேகம் உள்ளது. அரசு

மின்நிலையங்கள் பழுதடைந்து கிடப்பதால் அவற்றிற்குக் கிடைக்க வேண்டிய அரிதான இயற்கை எரிவாயு வினை இந்தத் தனியார் மின்நிலையங்கள் தங்கு தடையின்றி பெற்று வருவதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஆனால் அருகில் தனியார் மின்நிலையங்கள் ஏதும் இல்லாத கோவில் களப்பால் அரசு எரிவாயு மின்நிலையம் இது போன்ற பழுதுகளை 2004 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே சந்திக்கவில்லை என்பது இந்த சந்தேகத்தினை மேலும் வலுப்படுத்துவதாக உள்ளது.

3)            ஆந்திர மாநிலத்தின் சிம்மத்திரி அனல் மின்நிலையத்தில் இருந்து இன்று வரை நமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய 190 மெகாவாட் மின்சாரத்தைக் கேட்காமல் இருக்கும் நிலைப்பாட்டினை தமிழக அரசும், அரசியல் கட்சிகளும் கைவிட வேண்டும். உடனடியாக நமக்குக் கிடைக்க வேண்டிய இந்தப் பங்கினை நாம் கேட்டுப் பெறவேண்டும்.

4)            குத்தாலம் எரிவாயு மின்நிலையத்திலிருந்து வழுதூர் 1 அலகிற்குப் பிரித்து எடுத்துச் செல்லப் பட்ட எந்திரங்களுக்குப் பதிலாக பாரத மிகுமின் நிலையத்திலிருந்து உடனடியாகப் புதிய எந்திரங் களை வாங்கிப் பொறுத்தி இயக்க வேண்டும்.

Pin It

மக்களின் வாழ்வாதாரத்திற்க்கான, இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாக்க, கடலைக் காக்க நடக்கும் இந்த போராட்டம் 500 நாட்களை கடந்தும் இன்றும் வீரியமாக, எழுச்சியாக எளிய மக்களால் நடத்தப்பட்டு வருகிறது.

இந்த போராட்டத்தை முளையிலேயே கிள்ளி எறிய வேண்டும் என கடுமையான பொய்வழக்கு களை செப்படம்பர் 11 & 2011 முதலே இம்மக்கள் மீது போட ஆரம்பித்த அரசு இன்றுவரை 350 வழக்குகளை சுமார் 1,20,000 போராடும் மக்கள் மீது பதிவு செய்து தனது கோர முகத்தை வெளிக்காட்டியுள்ளது.

மக்களின் கேள்விகளுக்கு நேர்மையான முறையில் பதில் தந்து தீர்க்க வக்கற்ற அரசு நமது நாட்டின் வரலாற்றில் இதுவரை இல்லாத அளவுக்கு 8,450 பேர் மீது தேச துரோக வழக்கும் (124யு ) 13,350 பேர் மீது அரசுக்கு எதிரான யுத்தம் (124,4121யு) என்ற வழக்கும், 18,143 பேர் மீது கொலைமுயற்சி (307) வழக்கும், 15,565 பேர் மீது அரசின் பொதுச்சொத்தை சேதாரம் செய்ததாக வழக்குப் பதிவு செய்தும் போராடும் மக்களை மிரட்டி அச்சுறுத்தி வருகிறது.

அணுஉலைக்கு எதிராக நடக்கும் போராட் டத்தை முறியடிக்க, நசுக்க காவல்துறை மூலம் அரசு கையாண்ட வழிமுறைகள் மிகக்கேவல மானது, அசிங்கமானது, அருவருப்பானது.

ஒரு பக்கம் தமிழக அரசு அணுஉலைப் போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக தமிழக அமைச் சரவையில் “மக்களின் அச்சம் தீரும்வரை அணுஉலையை இயக்கக் கூடாது” என தீர்மானம் போட்டுக் கொண்டிருந்த செப்படம்பர் 22,2011 அன்று கூட அமைதியாக போராட்டம் நடத்திக் கொண்டிருந்த 2000 மக்கள் மீது பல்வேறு பிரிவுகளில் வழக்குப் பதிவு செய்தது.

தூத்துக்குடி, நெல்லை தேர்தல் பொதுக் கூட்டத்தில் “போராடும் மக்களுடன் தான் நான் இருப்பேன்” எனத் தமிழக முதல்வர் ஜெயலலிதா அவர்கள் கூறிய அக்டோபர் 15, 2011 அன்று 2000 மக்கள் மீது தேச துரோக வழக்கு (124யு) அரசுக்கு எதிரான யுத்தம் (121) உட்பட பல்வேறு பிரிவுகளில் வழக்கு பதிவு செய்து தனது கொடூரத்தை காட்டியிருந்தது காவல்துறை.

தமிழக அரசு மக்களின் போராட்டத்திற்கு அடிபணிந்து அமைச்சரவையில் தீர்மானம் போட்டும், பொது நிகழ்வில் போராடும் மக்க ளுடன் உள்ளேன் என தமிழக முதல்வர் ஆதரவு போல சில வேடங்களை போட்டிருந்தாலும் “பாலுக்கும் காவல் பூனைக்கு தோழன்” என்பது போல் காட்டிக் கொண்டே மக்களை கருவறுக்க வேண்டும் என தொடர்ந்து இருநூற்றுக்கும் மேற்பட்ட பொய்வழக்குகளை ஐம்பதாயிரத்திற்கு மேற்பட்ட மக்கள் மீது மார்ச் 18, 2012 வரை போட்டிருந்தது.

மார்ச் 19, 2012 அன்று பத்தாயிரக்கணக்கான காவல்துறையினரை கூடன்குளம் அதை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் குவித்து வைத்துக் கொண்டு, தமிழக அரசு அணுஉலைக்கு ஆதரவான நிலைபாட்டை எடுத்தது. போராடும் மக்களை மிரட்டி ஒடுக்குவதற்காக 42 பெண்கள், 22 இளைஞர்கள் உட்பட 199 பேரை அரசுக்கு எதிரான யுத்தம், தேசத் துரோக வழக்கில் கைது செய்து சிறையில் அடைத்தது.

ஊருக்குள் வந்து கொண்டிருந்த பேருந்துகள் மாதக்கணக்கில் நிறுத்தப்பட்டது. மக்கள் ஊருக்கு வெளியே செல்ல அனுமதிக்கப்படவில்லை. குழந்தை களுக்கு தேவையான பால் மற்றும் குடிநீர் மற்றும் வீட்டு உபயோகத்திற்கு தேவையான தண்ணீர் வண்டிகள் மூலம் ஊருக்குள் கொண்டு வர அனுமதி மறுத்தது காவல்துறை. ஊருக்குள் உணவுப் பொருட்கள் கூட கொண்டு வர முடியாமல் தவித்தனர் மக்கள். பாசிச கொடூர மனம் படைத்த ஆட்சியாளர்களால் மனிதாபிமானம் கொஞ்சம் கூட இல்லாமல் வேர்வை சிந்தி உழைத்து உலகுக்கு உணவு படைக்கும் மீனவர்களும், விவசாயிகளும் வதைக்கப்பட்டனர். இம் என்றால் சிறைவாசம்! ஏன் என்றால் வனவாசம்!! என்ற அறிவிக்கப்படாத நெருக்கடி நிலை இடிந்தகரையில் நிலவியது.

அரசின் அச்சுறுத்தலுக்கு மிரளாமல் மக்களின் எழுச்சிகரமான தொடர் போராட்டத்தின் விளைவாய்; 23 நாட்களுக்குள் 197 பேரை பிணையில் விடுவித்தது தமிழக அரசு. போராட்டக் குழுவைச் சேர்ந்த தோழர். முகிலன், சென்னையைச் சேர்ந்த தோழர். சதீஷ்குமார் ஆகியோர் மீது மட்டும் பயங்கரவாதிகள், தீவிரசாதிகள் என பொய்யான குற்றச்சாட்டை சிறையில் அடைத்தும், 3மாதத்திற்கு அலைக்கழித்தது காவல்துறை.

மார்ச் 19, 2012 முதல் தற்போது தொடர்ந்து 144 தடை உத்தரவு போட்டு கூடங்குளம் பகுதிக்கு போராட்டத்திற்கு ஆதரவாக மக்கள் வருவதைத் தடுக்க முயற்சித்து வருகிறது தமிழக அரசு.

பொய்வழக்குகள், கைதுகள், அடக்குமுறைகள், அச்சுறுத்தல்கள் எவையும் மக்களின் போராட்ட உணர்வை மழுங்கச் செய்ய முடியவில்லை.

தமிழக அரசு தனது நிலைப்பாட்டை மாற்றிக் கொண்டு மக்கள் மீது பொய்வழக்கு போட்டு வதைத்தாலும் போராட்ட நெருப்பை சிறிது கூட அரசால் அணைக்க முடியவில்லை.

 மக்களின் போராட்ட வேகம் மேலும் வலுத்து வந்தது. எங்களது மண்ணை, இயற்கை வளத்தை, கடலை, எங்கள் நாட்டை பன்னாட்டுக் கம்பெனியின் இந்திய அரசின் கொடூர சுரண்டலுக்கு அனுமதிக்க மாட்டோம் என்ற மக்களின் கோபத்தை போராட்டக் குழு நெறிப்படுத்தியதன் விளைவாய் ஒரு பெருங்காற்றாய் உருவெடுத்தது.

அணுஉலை தொடர்பாக பூவுலகின் நண்பர்கள் தொடுத்த வழக்கில் சென்னை உயர்நீதிமன்றம் அநீதி யான தீர்ப்பை வழங்கியது. மக்களின் கேள்விகளுக்கு விடை கொடுக்க வக்கற்ற அரசு அணுஉலையை திறக்கப் போகிறோம் என ஆணவமாக கொக்கரித்தது.

இனிமேலும் பொறுப்பதற்கில்லை என போராட்டக் குழு முடிவுசெய்து பெண்கள், குழந்தைகளுடன் பல்லாயிரக்கணக்கான மக்களுடன் முற்றுகைப் போராட்டம் என அறிவித்து அரசின் கண்ணில் மண்ணை தூவி அணுஉலையின் பின்பக்க பகுதியில் செப்டம்பர் 9, 2012 அன்று முற்றுகையிட்டனர். ஆயிரக்கணக்கான காவல்துறையை குவித்த வைத்தும், மக்கள் அச்சப்பட்டாமல் தனது உத்தியை மாற்றி போராடியது கண்டு பதறிப் போனது காவல்துறை.

செப்டம்பர் 10 பாசிச கொடூரம் அரங்கேறிய நாம் கடற்கரையில் எவ்வித ஆயுதமும் இன்றி அமைதியாக பல்லாயிரக்கணக்கில் கூடியிருந்த மக்கள் மீது எவ்வித முன்னறிவுப்பும் இன்றி தீடீரென கண்ணீர்ப்புகை குண்டை வீசி தடியடி நடத்தியது காவல்துறை. அரச பயங்கரவாதத்தை மக்கள் தாங்கள் நின்று கொண்டு போராடிக் கொண்டே பின் வாங்கி உயிர் தப்பினர். காட்சி ஊடகங்கள் வழியாக உலகம் முழுக்க காவல் துறையின் அட்டூழியத்தை மக்கள் பார்த்தனர்.

போராட்டக் களத்திலிருந்து மக்களை விரட்டியடித்த காவல்துறையினர் மக்களின் சொத்துகளை சூறையாடத் தொடங்கினர். வேர்வை சிந்தி உழைத்து மக்கள் வாங்கி யிருந்த இரு சக்கர வாகனங்கள், படகு என்ஜின்கள் ஆகியவற்றை கல், அரிவாள் கொண்டு உடைத்து. வீட்டினில் புகுந்து பொருட்களை சூறையாடுவது, பணம் நகைகளை எடுத்துச் செல்வது, ஜன்னல்களை உடைப்பது என ஒரு காட்டுத் தர்பாரை நடத்திக் காட்டியது ஜெயலலிதாவின் காவல்துறை.

“பழக இனிமை, பணியில் நேர்மை, இதுவே நமக்கு பெருமை” என காவல்நிலையத்தில் மட்டும் எழுதி வைத்துள்ள காவல்துறை இடிந்தகரை மாதாகோவிலில் மாதா சிலையை உடைத்தும், வைராவிக்கிணற்றில் வினாயகர் சிலையை தூக்கி போட்டு உடைத்தும் கடமை ஆற்றியது. இடிந்தகரை ஊரை கட்டுப்பாட்டில் எடுத்துக் கொண்டது காவல்துறை.

 காவல்துறையின் அட்டூழியத்தை, அராஜகத்தை காட்சி ஊடகம் வழியாக பார்த்த கூடன்குளம், வைராவிக்கிணறு மக்கள் காவல்துறைக்கு எதிராக தெருவில் வந்து போராடத் தொடங்கினர். மக்கள் நெஞ்சுரத்தோடு நேருக்கு நேர் நின்றனர் காவல்துறையினர் பின்வாங்கி கூடன்குளத்தை நாசமாக்க தொடங்கினர். செப்படம்பர் 10, 11 ஆகிய இரு நாட்களிலும் இவ்வூர் களில் காவல்துறையினர் பேயாட்டம் போட்டனர்.

சட்டத்தைப் பாதுகாக்கிறோம் என சொல்லிக் கொண்டுள்ள காவல்துறையினர் கூடங்குளம், இடிந்த கரையில் நடத்திய கொடூரங்கள் எண்ணிலடங்காதவை. துப்பாக்கி சூட்டில் மணப்பாட்டில் மீனவர் அந் தோணி ஜாண் கொல்லப்பட்டார். மீது விமானத்தை தாழப் பறக்கச் செய்து மீனவர் சகாயம் படுகொலை செய்யப்பட்டார். காவல்துறையால் கைது செய்யப் பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டு போதிய மருத்துவ வசதி செய்யாததால் இடிந்தகரை ரோசலின் மதுரை யில் நிபந்தனை பிணையில் கையெழுத்து போடும் போது இறந்தார். காவல்துறையால் கைது செய்யப் பட்டு சிறையில் நோய்வாய்பட்ட கூடன்குளம் ராஜசேகர் தற்போது மரணத்தோடு போராடி வருகிறார்.

சட்டப்பூர்வ கிரிமினல் கும்பல் என நீதியரசர் சின்னப்பா ரெட்டியால் அழைக்கப்பட்ட காவல் துறை, வீடுகளுக்கு முன்பு நிறுத்தப்பட்டு இருந்த 60க்கும் மேற்பட்ட வாகனங்களை அடித்து உடைத்து தூக்கி சென்றனர். காவல்துறை தாக்குதலில் 200 க்கும் மேற்பட்டோர் படுகாயம் அடைந்து சிகிச்சை பெற்று வருகின்றனர். நூற்றுக்கணக்கான வீடுகள் சூறையாடப்பட்டு அங்கிருந்த பொருட்கள், நகைகள், பணம், காவல்துறையால் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. கூடன்குளத்தில் பெரும்பாலான வீடுகள் காவல் துறையால் அடித்து உடைக்கப்பட்டது. கண்ணில் தென்பட்ட ஆண்கள், இளைஞர்கள், அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டனர். கைது செய்யப்பட்ட வர்களிடம் இருந்து பெறப்பட்ட பணம், செல்போன் அனைத்தும் கூடங்குளம் உதவி ஆய்வாளர் திருஞானசம்பந்தத்தால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டது. நெல்லை, தூத்துக்குடி, கன்னியாகுமரி மாவட்ட கடலோர கிராம மக்கள் ஒரு மாத காலம் தொழிலுக்கு செல்லாமல் அரசின் அடக்குமுறையை எதிர்த்து தொடர்ந்து போராட்டம் நடத்தினர்.

செப்டம்பர் 10ம் தேதி 7 பெண்கள் 4 சிறுவர்கள் 1மனநிலை பாதித்தவர் உட்பட 66பேர் கைது செய்யப்பட்டனர். கைது செய்யப்பட்ட அனைவர் மீதும் தேச துரோக வழக்கு, அரசுக்கு எதிரான யுத்தம், கொலை முயற்சி, பொதுச் சொத்தை சேதப்படுத்துவது என பல்வேறு பிரிவுகளில் வழக்கு போடப்பட்டது. ஒரு வழக்கில் கைது செய்த அனைவர் மீதும் சிறையில் இருக்கும் போதே மீண்டும் றி.ஜி வாரண்ட் மூலம் 2 வழக்கு புதிதாக போடப்பட்டு மீண்டும் கைது செய்தனர். 2 மாதம் சிறையில் அடைக்கப்பட்ட இவர்கள் நீண்ட சட்டப் போராட்டத்தின் மூலமாக வெளியே வந்து மதுரையில் தங்கியிருந்து 60 நாட்களாக கையெழுத்து போட்டு வருகின்றனர். இவர்களுக்கு மதுரைக்கு தெற்கே நிபந்தனை பிணையை தளர்த்தி அனுமதிக்க முடியாது என இயற்கை வளத்தை பல்லா யிரம் கோடிக்கணக்கில் கொள்ளையடித்த கிரானைட் கொள்ளையர்களுக்கு பிணை கொடுத்த நீதியரசர் செல்வம் கூறி நிபந்தனையினைத் தளர்த்த மறுத்து வருகிறார். நீதித்துறையின் இலட்சணம் இப்படித்தான் உள்ளது.

பேயாட்சி நடத்தும் ‘ஜெ’ அரசு போராட்டத்தின் முன்னனியில் நின்ற தோழர். சுந்தரி மீது 16 வழக்கும், தோழர் சேவியர் அம்மாள், செல்வி ஆகியோர் மீது 6 வழக்கும் போட்டு சுந்தரி அவர்களை 96 நாட் களுக்கும் மற்ற இருவரை 85 நாட்கள் சிறையில் அடைத்து வைத்ததன் மூலம் இடிந்தகரையில் போராடும் பெண்களை மிரட்டியது. 68 வயது கடல் பாசியை குண்டர் சட்டத்தை ஏவி உள்ளது தமிழக அரசு. உத்தரவாதமில்லை.

 இன்றும் கூட இடிந்தகரை, கூத்தன்குழி ஊரை சேர்ந்த மக்கள் ஊரை விட்டு வெளியே சென்றால் ஊருக்கு திரும்பி வரும் உத்தரவாதமில்லை. மக்களும் கூடன்குளம் கிராமத்திற்கு எந்த தேவைக்கும் செல்வ தில்லை.

தொடர்ந்து கைது செய்வது, குண்டர் சட்டம் போடுவது, பெண்களை 100 நாட்களாக சிறையில் அடைத்து வைப்பது, மதுரையில் நிபந்தனை பிணையில் 2மாதம் கையெழுத்து போடுபவர்களுக்கு நிபந்தனை தளர்வு செய்யாமல் இருப்பது, மக்களின் சொத்துகளை சூறையாடுவது, பொருட்களை திருடுவது என எண்ணற்ற கொடூரங்கள் அரங்கேற்றப்பட்டாலும் மக்கள் அரசின் அடக்குமுறையை எதிர்கொண்டு இம்மண்ணை, இயற்கை வளத்தை பாதுகாப்பதில் உறுதியுடன் நிற்கிள்றனர்.

தமிழக அரசு மக்கள் மீது போட்டுள்ள வழக்குகளை கொடுத்துப் பார்த்தால் மிகவும் அறுவறுப்பாக உள்ளது. அரசு போட்டுள்ள 350 வழக்கில்

1.            20 வழக்குகள் மட்டுமே தனிநபர் கொடுத்தது 330 வழக்குகள் காவல்துறையினர் மற்றும் வருவாய்த்துறையினர் கொடுத்தது.

2. 300க்கும் மேற்பட்ட வழக்குகளில் முதல் தகவல் அறிக்கை எண், குற்றவாளியின் பெயர் மட்டுமே மாற்றப்பட்டுள்ளதே தவிர வழக்கின் வாசகம் அனைத்தும் ஒன்றாகவே உள்ளது.

3. கைது நடவடிக்கைக்கு உள்ளாக்கப்பட்ட சுமார் 10 முதல் தகவல் அறிக்கை மட்டுமே வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டு 20மணி நேரத்திற்குள் நீதிமன்றம் அனுப்பப்பட்டுள்ளது.

மற்ற அனைத்து முதல் தகவல் அறிக்கையும் ஐந்து நாட்கள் முதல் 60 நாட்கள் வரை காலந்தாழ்வு செய்தே நீதிமன்றம் அனுப்பப்பட்டுள்ளது.

4. P.T. வாரண்டில் கைது செய்யப்பட்ட அனைவரின் மீதும் அந்த வழக்கின் 161(3) கு.மு.வி.ச வாக்குமூலம் அவர்கள் சிறைக்கு சென்ற பிறகே நீதிமன்றம் அனுப்பப் பட்டு அதைக் காட்டியே கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர்.

5. செப்டம்பர் 10 ல் கைது செய்யப்பட்ட திருமணி (337/12) என்பவர் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர் என்பதால் அரசு மருத்துவமனையில் 3 மருத்துவர் பரிசோதித்து 20 நாட்களில் விடுதலை செய்யப்பட்டார்.

மார்ச் 19ல் கைது செய்யப்பட்ட கூட்டப்புளி எவலெடட் என்பவர் 80 % மனநிலை பாதிக்கப்பட்டவர்.

6. மார்ச் 19ல் கைது செய்யப்பட்ட 3 பேர் றி.ஜி வாரண்ட் அனுப்பிய வழக்கின் தேதியில் வெளிநாட்டில் பணியாற்றிக் கொண்டு இருந்தனர்.

7. 161(3) கு.மு.வி.ச வாக்குமூலம் 300ஃ12 வழக்கிற்கு வழங்கிய எழிலரசு த/பெ பால்ராசு, மாதா தெரு, கூடன்குளம் மற்றும் 350/12 வழக்கிற்கு வழங்கிய பால்துரை தஃபெ பொன்பாண்டி நாடார், சங்கத் தெரு, கூடங்குளம் என்ற இரு முகவரியிலும் மேற்குறிப் பிட்ட நபர்கள் யாரும் இல்லை. இந்த பொய்யான வாக்குமூலத்தை காட்டித்தான் றி.ஜி. வாரண்ட் 60 பேரை மீண்டும் கைது செய்தனர். லூர்து சாமி, நசரேன், சிந்துபாரத் ஆகியோர் குண்டர் சட்டத்தில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர்.

8. 9 பெண்கள் லூர்து சாமி, நசரேன் உட்பட 11 பேரை இடிந்தகரையில் அணுஉலைக்கு தென்பகுதியில் வைத்து செப்பம்பர் 10 அன்று கைது செய்த 349/12 வழக்கின் முதல் தகவல் அறிக்கையில்

“நான் 18.15மணிக்கு பணியில் இருந்த போது 19.30 மணிக்கு கைது செய்யப்பட்ட மேற்கண்ட எதிரிகளை என்னிடம் ஒப்படைத்தனர்” என உள்ளது.

9. அணுஉலை தொடர்பாக வழக்கில் 161(3) வாக்கு மூலம் கொடுத்த அனைவரும் பல்வேறு வழக்குகளுக்கு இவர்கள் 161 (3) கு.மு.வி.ச வாக்குமூலம் கொடுத்துள்ளனர்.

இவர்கள் அனைவரும் காவல்நிலைய கையிருப்பு சாட்சிகள் ஆவர்.

முழுப்பூசணியை சோற்றில் மறைத்து வைக்க முடியுமா? காவல்துறையின் பொய்வழக்குகள் முழுப்பூசணியை சோற்றில் மறைக்க முயற்சிப்பது போல் அதன்பொய்த்தன்மை அப்பட்டமாக வெளியே தெரிந்து நாறுகிறது.

ஏரிமலைகளை எச்சில் துப்பி அணைக்க முடியாது. நீதிக்காக போராடும் மக்களை அடக்குமுறை, அச்சுறுத்தல்களால் பணிய வைக்க முடியாது.

மக்களின் போராட்டத்தை நசுக்க போடப்பட்ட வழக்குகள் கைது மற்றும் காவல்துறையின் வெறியாட் டம் மூலம் சட்டம், வழக்கு, காவல்துறை, நீதிமன்றம், அரசு, அரசியல் கட்சிகள் ஆகிய அனைத்தின் மீதான மக்களுக்கு இருந்த நம்பகத்தன்மை, மாயை அகன்று விட்டது.

இயற்கையை, மண்ணை, கடலை, நாட்டை காக்கும் உன்னத போராட்டத்தில் அடக்குமுறையை முறியடித்து மக்கள் புதிய வரலாறு படைப்பார்கள். இது நிச்சயம்.

Pin It

ஆனைகட்டியில், பூஜ்ய ஸ்ரீ தயானந்த சரஸ்வதி சாமிகள் சமஸ்கிருத வேதப்பள்ளியையும், கல்லாறில், சச்சிதானந்தம் சாமி, இண்டர் நேசனல் பள்ளியையும். மதுக்கரையில் ஏசிசி சிமெண்டு கம்பனியும், சிறுவாணியில் சகோதரர் பால்தினகரன், எஞ்சினியரிங் கல்லூரிகளையும், யானைகளின் காரிடார்களை மறைத்து எழுப்பி வைத்திருப்பதை இந்தபடம் தோலுரிக்கிறது என்று எங்கியோ யரோ பேப்பர்ல கொடுத்த பேட்டியையும், வட்டங்களும் , சதுரங்களும் ஏற்றிவிட்ட பில்டப்பையும் கேட்டுட்டு போயி கிருத்திகாவில் சீட் போட்டா... இந்த அரசியல் மல்லூரி பேசுகிற ஒரு வசனத்தோடு முடிந்துபோய்விடுகிறது

ஏன் கும்கி வருகிறது? என்பதில் நல்ல கதை சொல்லியாக தெரிகிற சாலமன் ஏன் கொம்பன் வருகிறது?என்பதற்கு ஒரு வசனத்தை மட்டுமே வெச்சிருப்பது உறுத்தலாகத்தான் இருக்கிறது

அப்பன் மல்லூரியை ஒரு பண்ணையாராகவே மாற்றி விட்டிருக்கிறார் இயக்குநர் . ஒரு மூப்பனுக்கான உடல் மொழியோ உணர்வுமொழியோ அவருக்கு கைகூடி வந்ததாக தெரியவில்லை, பாவம் அவர் என்ன செய்வார்... மேலும் அவருக்கு முன்னால நிக்கற போதும் நடக்கற போதும் மற்றவர்களின் நடவடிக்கைகள் மல்லூரியை கெட்டிதட்டிப்போன லோக்கல் பஞ்சாயத்து தலைவராக்கிவிடுகிறது. அவருடைய வீடென்று காட்டப்படும் இடம், அநேகமாக சூட்டிங் ஆட்கள் தங்குவதற்காக போடப்பட்ட செட்டாக இருக்கலாம் ஆனால் அது ஒருபோதும் அவரின் வீடாக முடியாது. கூட சிலம்பம் சுழல்வதும் பறையுயலிப்பதும் இன்னும் அந்நியப்படுத்திவிடுகிறது.

பழங்குடிகளை பொறுத்தவரை மூப்பனுக்கோ வண்டாரிக்கோ மரியாதை என்பது சடங்குகளின் போதுமட்டுமே, மற்றநேரம் அவனுக்கும் ஊரில் உள்ள மற்றவர்களுக்கும் எந்த வித்தியாசமும் இருக்காது சொல்லப்போனால் பெரும்பாலான நேரங்களில் அவன் வெறும் சிக்குமாதாதான்.

பலர் சொல்வதுபோல் அந்த அறுவடை நடனம் கூட பழங்குடிகளுடையது அல்ல, ஆனால் அது அவர்களின் ஒரு கால்வைப்பில்தான் தொடங்குகிறது பிறகு வெகு சில விநாடிகளில் ஒரு சாதரண ரெக்கார்டு டான்ஸாக அதுவும் மாறிப்போய்விடுகிறது

காட்டையழிக்கும் பன்றியை கொல்ல மூன்று இளைஞர்கள் கம்பையும் வேலையும் தூக்கிக்கொண்டு ஓடுவது சிரிப்பையே வரவழைக்கிறது சற்றே சில ஆண்டுகளுக்கு முன்வரை, இப்போது கூட பழங்குடிகள், “யானை தின்னதுபோக, பண்ணி தின்னதுபோக கண்டவர் தின்னதுபோக, காடை தின்னதுபோக எனக்கும் கொஞ்சம் கொடு கடவுளே” என்று சொல்லித்தான் விதைபோடத் தொடங்குவார்கள் அப்படியே மேய்ந்தாலும் அவர்கள் இருக்கும்போதுதான் விரட்டுவார்களே அல்லாமல் ஒரு கிலோமீட்டர் மூச்சிரைக்க ஓடிவந்து கொல்வது அவர்களின் பண்பல்ல சாலமன்.

அப்புறம்..., கொல்வது என்பது வேறு, விரட்டுவது என்பது வேறு, எப்போது கொல்ல வேண்டும், எப்போது விரட்ட வேண்டும் என்பதற்கு அவர்களிடத்தில் ஒரு கணக்கு இருக்கிறது சாலமன்

‘‘திந்தா திந்துட்டுபோகுது ராஜா, அச்சா பெல்லா வகுத்துக்கு அது ஏங்க போகும்”. முயல் வந்தால் கூட குலைக்கிற, துரத்துகிற அவர்களின் நாய்கள் அருகாமையில் யானைவந்தால் அமைதியாக இருந்துவிட பழகியிருக்கிறது. யானை தனது காட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டது தெரிந்தால் ‘‘போனாவருசமு எமக்கு ஒந்தும்ங் கெடாய்கல இந்த வருசமாவது நேம் பொழைக்கே.... சாமி போயிறு” என்று அது இருக்கும் திசையில் குனிந்து மண்ணை தொட்டு எழுந்து வணங்குவதை அவர்கள் இன்னும் கடைபிடித்துதான் வருகிறார்கள். அவர்களுக்கும் அதுக்கும் நடக்கும் சண்டையானது வெறும் உள்முரண்பாடுதான். பல நேரம் அவைகள் இவர்களோடு விளையாட்டாக செயல்படுவதை நேரடியாக பார்த்திருக்கிறேன் ஆனால் உங்களின் படம் காட்டு யானைகளை கொடூரமான வில்லனாக பார்க்கவைப்பதில் வெற்றிபெற்றுவிடுகிறது

காட்டானை யாரையாவது அடித்துவிட்டால் அது கிடு கிடுவென நடுங்க ஆரம்பித்துவிடும். அப்புறம் அது ஓர் ஆளை அடித்துவிட்டு அடித்த இடத்திலேயே ஒருபோதும் நிற்காது. அதானால் அப்படி நிற்கவும் முடியாது. இங்கோ ஒரே நேரத்தில் 5 பேரை சதக் சதக் என்று போட்டுத்தள்ளிவிட்டு, மேனனையும் துரத்துவது அது ஏதோ தமிழ் ‘ஆக்சன்’ படம் பார்த்துவிட்டு நேராக காட்டுக்குள் வந்துவிட்டதோ என்ற சந்தேகத்தை எழுப்புகிறது

யானை ஒருவரை தாக்குவது என்பது அதற்கு இருக்கிற பயத்தினால்தானே ஒழிய, அது தன்னை பெரிய தாதாவாக நினைத்துக்கொள்வதால் அல்ல....

இந்த சம்பவத்தை உங்களுக்கு கட்டாயமாக சொல்லியே ஆகவேண்டும். மேற்குதொடர்ச்சிமலையில் அட்டப்பாடிக்கு அருகில் கல்மொக்கே என்றொரு பழங்குடியின் பதியிருக்கிறது. அங்கே நாகன் என்ற இருளர் தனது கூரையில் இரண்டு வாழைமரக்கன்று வைத்து வளர்த்துவந்தார் அது இரண்டும் குலைவிட்டிருந்தது. வனத்துக்கும் அவர் வீட்டுக்கும் ஒரு கிலோமீட்டர்தான் இருக்கும். ஒரு நாள் மதியம் மூன்று மணியிருக்கும் பதினாறு வயதான ஒரு காட்டானை அருகில் இருந்த வனத்திலிருந்து எட்டிப் பார்த்தது. அடுத்த 5 நிமிடத்தில் இன்னொரு யானையும் வந்து அதனோடு சேர்ந்துகொண்டது.

அவர் கூப்பிட்டுக் காட்டினார் ‘பாத்துட்டே இருங்க அவனுக ரெண்டுபேரும் எங்கூட வெளையாடறதஞ்.இப்ப நான் மறஞ்சுக்கறேன் என்ன பண்ரான்னு மட்டும் பாருங்க’ அவர் கூரை மறைவில் போய் நின்றுகொண்டார்

ஒரு யானைமட்டும் அங்கிருந்து வேகமாக வாழைமரத்தை நோக்கி வரத்தொடங்கியது நாகன், மாட்டை பிடிப்பதுபோல் வீட்டிலிருந்து வெளியேறி வாழைமரத்தை தாண்டிப்போனார். வந்த யானை அப்படியே நின்று அவரை பார்த்துவிட்டு, தலையை ஆட்டி ஆட்டிதன் திசையை மாற்றிக்கொண்டு மேய்வது போல் நடித்தது....

 அவர் மாடு கட்டிய இடத்தை விட்டு கூரைக்குள் வந்து நின்றுகொண்டார்

திரும்பிப்பார்த்ததுஞ் நாகனைகாணோம்..... மீண்டும் மரத்தை நோக்கி வேகமாக வரத் தொடங்கியாயிற்று.

திரும்பவும் அவர் இறங்கி ஆட்டுக்குதழை கொடுக்கபோவதுபோல் வாழைமரத்தை கடந்து போனார்.

 ஏர் பிரேக் போட்டது போல் சறுக்கி நின்றது யானை.

திரும்பவும் வீட்டுக்குள் போனார்.

குறுகுறுவென்று பார்த்தது. யாரும் இல்லை நகனையும் வெளியே காணோம் அவன் வருவதற்கான அறிகுறிகள் இல்லை ஆனாலும் வந்துவிட்டால்...... ‘வருவதற்க்குள் அபேஸ் பண்ணிட்டு எஸ்கேப் ஆயிரனும்’

அவ்வளவுதான் ...குடுகுடுவென ஓட்டமாக வந்து ஒரே ஒரு தாரை மட்டும் பிடிங்கிக்கொண்டு சவாரியெடுத்தது..... பாதி தூரம் போய் வாழைத்தாரை கீழே வைத்துவிட்டு திரும்பிப்பார்த்தது......,மெல்லமாய் நாகன் வெளியே வந்து எட்டிப்பார்த்தார்

அவர்முகத்தை கண்டதும் மறுபடியும் வாழைத்தாரை தூக்கிக்கொண்டு தலை தெரிக்கஓடி வனத்துக்கு அருகில்போய் நின்றுகொண்டு திரும்பிப்பார்த்தது

“பயத்தப்பாரு ஞ்..போ போ அது உனக்குன்னுதா விட்டிருந்தே” நாகன் குலுங்கிக்குலுங்கி சிரித்தார் அவரின்அட்டகாசமான சிரிப்பில், என்னால் சகோதரத் துவத்தைதான் பார்க்கமுடிந்தது.

 இப்படியான விளையாட்டை நீங்களும் நானும், ஒருக்காலும் நிகழ்த்தமுடியாது..... யானையோடு மட்டுமல்ல இன்னபிற விலங்குகளோடும் காட்டோடு மான அவர்களின் உறவு உயிரோட்டமானது சாலமன்.

கும்கியை அழைப்பதென்பது ஆதிவாசிகளிடத்தில் பெரும்பாலும் நடந்ததில்லை... அரசாங்கம் அனுப்ப எத்தனித்த கும்கியை முகாமுக்கே திருப்பியனுப்பிய ஆதிவாசிகளை நான் அறிந்திருக்கிறேன். அந்த வல்லமைதான் அவர்களின் வலிமை சாலமன்

கடைசிக்காட்சியில் கொம்பன். மலையிடுக்குகளில் மாணிக்கத்தால்(கும்கி) முட்டி தள்ளிவிட்டபின் பழங்குடிகள் மகிழ்ச்சி ஆரவாரம் எழும்புவதாக காட்டியிருக்கிறீர்கள் ஆனால் உண்மை அப்படியானதாக ஒருபோதும் இருந்திருக்கமுடியாதுசாலமன்.அதற்கு பதிலாக அவர்கள் கொம்பனுக்காக கண்ணீர்தான் வடித்திருப்பார்கள் . தன் சொந்த மகன் கொம்பனால் மிதிபட்டு இறந்தபோதுகூட கண்ணீர் விடாத இருளர் கள் அதே கொம்பன் உயரழுத்த மின் வேலியில் சிக்கி இறந்த போது சகலமரியாதையும் செய்து கண்ணீர் வெள்ளத்தில்தான் அடக்கம் செய்தார்கள் சாலமன்

சாலமன்...., அவர்களின் பண்பாடுகள், ஆழமான..... அருவியைவிடவும், உயரமான மலைகளை..... விடவும் அகலமான காடுகளைவிடவும் மேலானது.

கொம்பனும் கும்கியும் சந்தித்துவிடக்கூடாது என்ற உங்களின் பிடிவாதமான முடிவுதான் தமிழுலகம் கண்டிருக்கவேண்டிய அற்புதமான காவியத்தை எங்கேயோ இழுத்துபோய் நிறுத்தியிருக்கிறது...சாலமன்.

இதே நகரத்தின் வடமேற்கு பகுதியில் நடந்த இன்னொரு சம்பவம் இது.

விதவிதமான உருவங்களை கக்கிக்கொண்டிருக்கிற உயர்ந்த புகைப்போக்கிகளுக்கு நடுவில் இயங்கிக் கொண்டிருக்கும் அந்த சேம்பர் இங்கே பிரபலமானது.

அதன் ஓரத்தில் கல்லை வேகவைக்க வெட்டி வரப்பட்ட மரங்கள் மலையாக குவித்து வைக்கப்பட்டிருக் கிறது அந்த குவியலில் பனைமரங்களின் எண்ணிக்கை கணிசமான அளவு இருந்தது.

பனை வாசத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு, அடிக்கடி காட்டு யானைகள் உள்ளே வருவதும், வந்தவை கிடைத்தவற்றை தின்றுவிட்டு வந்த வழியே திரும்பிவிடுவதும், சில நேரங்களில் பணியாளர்கள் கூச்சல் போட்டும் நெருப்பை முழக்கியும் விரட்டிவிடுவதும், கோபம் வந்த அவைகள் இவர்களை விரட்டுவதும் இந்த இடத்தில் வாடிக்கையான ஒன்று. வாடிககையான இரண்டு மூன்று என்று நிறையவும் இருக்கிறது.

அப்படி இந்தமுறை வந்தவை காடுதிரும்பாமல் இரண்டு நாட்கள் அந்த சேம்பரிலேயே ‘டேரா’ போட்டு குடும்பம் நடத்த தொடங்கிவிட்டது அதை விரட்ட சூளைஉரிமையாளர்கள் வனத்துறையை அணு கினார்கள். ‘கிராப்ரெய்டர்கள்’ பற்றிய புகார் ஏற்கனவே பெருத்த தலைவலியை ஏற்படுத்தியிருப்பதால் உடனடியாக கும்கியை அழைத்துவிட்டது வனத்துறை.

ஓர் சனிக்கிழமை நாளில் இரண்டு கும்கிகள் வந்திறங்கியது, வழிநடத்துபவர் காட்டுயானைகளின் எண்னிக்கை, வயது அவற்றின் மூடு, நடமாட்டம் ,சூழல் என தனது எல்லா கணிப்பு கணக்கீட்டு ஏற்பாடுகளையும் முடித்துவிட்டார்.

இரண்டு கும்கிகளும் கிளம்பி சென்று , நின்று கொண்டிருந்த யனைகளை நோட்டமிட்டது மனித வாசம் வீசும் கும்கிகளை கண்டதும் ஏதோ சங்கேத ஒலியை பரிமாறிக்கொண்டும் முறைத்துக்கொண்டும் நின்றது.

கும்கிகள்.. துதிக்கையை தூக்கியபடி வேகமாக அவற்றை நோக்கி செல்ல...

லேசாக பின்வாங்கி போனது கொம்பன் குடும்பம்.

மீண்டும் கும்கிகள் ஆவேசத்துடன் முன்னேற...

என்ன நினைத்ததோ சுதாகரித்து எதிர்த்து நிற்கத்தயாராகிவிட்டது தெரிந்தது.

பல அல்லோல கல்லோலங்களுக்கும் சில பகீரபிரயத்தனங்களுக்கும்பிறகும்தான்....

காட்டானைகள் மெல்ல அந்த இடத்தை விட்டுவிட்டு நகரத்தொடங்கியது, பின்வாங்குவது தெரிந்ததும் விடாமல் விரட்டு விரட்டென்று விரட்டி காட்டின் எல்லையில் கொண்டூபோய் சேர்த்ததுவிட்டு

இன்னும்... உள்ளே விரட்ட எத்தனித்த்துக் கொண்டிருந்தன கும்கிகள்.

இதுவரைக்கும் அடக்க ஒடுக்கமாய் பெட்டிப் பாம்பாய் நடந்துகொண்ட அவைகள், காட்டை தொட்டவுடன் ஒன்ரையன்று நெருக்கியடித்துக் கொண்டு திரும்பி நின்று மலை அதிர பிளிரி முன்னங்காலை ஓரடி தூக்கி வைத்து உடலை இழுத்து தும்பிக்கையை மடித்து தூக்கியது.

மெல்லிய அதிர்வின் மூலமாகவே கும்கி தன் நடத் துனனுக்கு ஆபத்தை அவரசமாக உணர்த்திவிட்டது.

காட்டுயானைகள் பிளிறியபடியே கொஞ்சம்

கொஞ்சமாக முன்னால் நகர்வதும் நிற்பதுமாக இருந்தது.

அதன் இலக்கு மிகவும் தெள்ளத்தெளிவாகவே தெரிந்தது .. அந்த நகர்தல் சில நிமிடங்களில் மித வேகமாய் மாறியது, மிதவேகம் சில நிமிடங்களில் அதிவேகமாகமாறிவிட்டிருந்தது.

அதன் முட்டலில் ஒரு கும்கி குப்புற விழுந்து எழுந்து ஓடிவந்துகொண்டிருந்தது.

கும்கியின் பின்வாங்கலை கண்ட காட்டுயானைகள் தன் விரட்டலை சட்டென நிறுத்திவிட்டது.

 மீண்டும் கும்கிகள் தயார் நிலைக்கு வருவதற்கு சின்ன ஓய்வு தேவைப்பட்டது.

இப்போது கும்கி தனது இலக்கை நோக்கி திரும்பிவிட்டது ஆனால் திருப்பியும் காட்டுயானைகள் விரட்டத்தொடங்கிவிட்டது.

கும்கிகள் ஒரு முடிவோடு மிகப்பாதுகாப்பான எல்லையை நோக்கி ஓடத்தொடங்கியது துரத்திவிட்ட பெருமிதத்துடனும் கம்பீரத்துடனும் சாவகாசமாக நடந்துபோய் எதுவுமே நடக்காதாது மாதிரி தன் காட்டில் போய் நின்றுகொண்டு செடிபொறுக்க ஆரம்பித்துவிட்டன

விவசாயிகள் மன்றாடியும் சூளையாளர்கள் கெஞ்சியும் , நடத்துனன் எவ்வளவோ முயன்றுபார்த்த பிறகும் காட்டான்களை விரட்டுவதற்கு ஏனோ கும்கி அதற்குப் பிறகு ஒத்துழைக்கவேயில்லை, அதன் ஒத்துழையாமை இயக்கம் நிச்சயம் பயத்தினால்மட்டுமல்ல சாலமன்.

‘அச்சா என்னாக்கு செய்கா. ராஜாக்குந்து ஒரு சத்தியம் கெடாக்குலாமி’ இரண்டு பழங்குடிப் பெண்கள் அந்த இடத்தில் பேசிக்கொண்டது வெறுமனே இருவருக்கான உரையாடல் மாதிரி தெரியவில்லை.

சூளைஉரிமையாளர்களிடம் காணமுடியாத நேர்மையை.... எல்லைக்குள் திரும்பிய யானைகளிடமும், பின்வாங்கிய கும்கிகளிடமும், அந்த பழங்குடி பெண்களிடமும் தான் என்னால் கண்டெடுக்க முடிந்தது சாலமன்.

இதோ சம்பவம் 1

இங்கே முதலில் யானைகள் ஊருக்குள் நுழையாமல் இருக்க அகழி தோண்டியிருந்தார்கள் ஆரம்பத்தில் அது, சில அடி அகல அளவில்தான் அமைந்திருந்தது.

பலமுறை முயற்சித்து முயற்சித்து ஏமாந்த அவைகள் தனக்கான பாதையில் வெட்டப்பட்டிருந்த குழியை கடக்க தீர்வை ஒருவாறு எட்டியிருந்தது.

ஒரு நாள் அகழிக்கருகில் நின்றுகொண்டு யானைக் கூட்டம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கால்களாலும் துதிக்கையாலும் தட்டி தட்டி மண்ணை குழிக்குள் தள்ளி அதன் உறுதித்ன்மையை சோதித்தபின் வழி ஏற்படுத்தி செல்வதை பார்க்கமுடிந்தது.

சம்பவம் 2

இங்கே பழங்குடியல்லாத வசதியான ஒர் விவசாயி கரும்பு நட்ட தனது தோட்டத்தை சுற்றிலும் குறைவழுத்த மின்வேலிகளை போட்டிருந்தார் பேட்டரியில் இயங்கும் அதன் மின் அதிர்வு சுழற்சி முறையில் தோட்டத்தை கம்பிகள் வழியாக சிறிய கால இடைவெளியில் சுற்றி சுற்றி வரும், அதை தொட்டால் ஷாக்கடிக்கும் யானை உறைந்து போய் நிற்க்கும்.

அடிவாங்கி அடிவாங்கி அனுபவஸ்தர்கள் ஆகியிருந்த கொம்பன்களுக்கோ கரும்பை தின்றாகவேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது.

நிறைய மின் அதிர்வு அடியால் பாதிக்கப்பட்ட அனுபவத்தை தொகுத்து வைத்திருந்த அவைகள் ஒரு நாள் தன் வாயில் வைத்திருந்த புளியங்கிளையை மின்வேலியின் மேல் வீசி எரிந்தது.

சடீரென்ர சத்தத்தால் ..... உஷாராகி நின்றுகொண்டது.

கொஞ்ச நேரம் உத்துப்பார்த்ததுகொண்டே நின்றிருந்த ஒன்று முறிந்துகிடந்த கொம்பை தூக்கி கம்பியை ஓங்கி அடித்தது, பட் பட் படாரென் கம்பிகள் அறுந்து மின்சாரம் தடைபட்டுபோனது அதறக்காகவே காத்திருந்த இன்னொன்று வலதுகாலை எடுத்துவைத்து சாவுகாசமாக உள்ளே நுழைந்து 4 ஏக்கர் கரும்பையும் தின்று தீர்த்துவிட்டுதான் திரும்பியது.

இப்படி காட்டான்களின் கூர்மையை பிரதிபலிக்கும் உண்மையான சம்பவங்களை எல்லா மலைகளிலும் கொட்டிக்கிடக்கிறது. அவற்றை சில நிமிடங்கள் கோர்த்திருந்தாலே வேறு பிம்பத்தை கொம்பனுக்கு வழங்கியிருக்கமுடியும் சாலமன்.

அப்புறம் வானளாவிய அதிகாரம் படைத்த வனத்துறையின் அத்துமீறல்கள் சொற்ப இடங்களில் மின்னலாக வந்துபோய்விடுகிறது காட்டுக்குள்ளேயே களமிருக்கும்போது அப்படி இலகுவானதா அந்த அதிகாரம்.

“மூன்று தலைமுறையாக வனத்துக்குள் இருக்கின்ற பழங்குடிகளுக்கும் வனம்சார்ந்த பிற குடிகளுக்கும் பட்டாவை கொடுத்துவிடு இனியும் அவர்களை வஞ்சிக்காதே” என்று காலரைப் பிடித்து உலுக்கும் 2006 வனச்சட்டத்தை கண்டதுண்டமாக்க, புலிகள் காப்பகங்களை கையிலெடுத்து தாண்டவமாடும் அதிகாரிகளுக்கும், அக்மார்க் கன்சர்வேசனிஸ்டுகளுக்கும் எதிராக ஏதாவது ஒரு இடத்தில் சாட்டைவேண்டாம், லஷ்மி மேனனின் அந்த ’அடையாளச் ஜடை’யாவது சுழன்றிருந்தால் சந்தோசமாக இருந்திருக்கும்.

ஆனாலும் காடுகாடுதான் அதற்குள் புலிகள் இருக்கலாம் நரி ஊளையிடலாம் தேயிலை தோட்டங்கள் இருக்கலாம் ஆனால் பழங்குடிகள் மட்டும் இருக்கவே கூடாது என்ற கொடூரமானரமான பன்னாட்டு சூழல்வாதிகளின்தந்திர அரசியலுக்குள் சிக்கிக்கொள்லாமல் ஆரோக்கியமாக இருப்பதற்காகவே உச்சி மோந்து உங்களை தலைக்குமேல் வைத்துக் கொண்டாடவேண்டும் போல்தான் இருக்கிறது சாலமன்.

கடைசியாய் ஒன்று, அகமணமுறைக்கு இருக்கிற பாராம்பரியதைவிட காதலுக்கு அவர்களிடத்தில் கூடுதலான பாராம்பரியமிருக்கிறது.

கும்கியாக வெற்றிபெற்று கொம்பனாக தோல்வியுற்றிருக்கும் உங்களுக்கு இன்னொன்றையும் சொல்ல முடியும்.

கொம்பன் குமுளியில் இருந்தாலும் கொத்தல்லி சோளகர்தொட்டியை காட்டிக் கெடுத்து விடுகிறான்.

கொசுறு:

இந்த ஜென்மத்தில் இன்னார் ஊரில் மாணிக்கமாய் பிறக்கவேண்டும் என்று சாபம் செவன் சாமுராய்களுக்கு இருந்திருப்பதை சொன்னதற்கும், கும்கிகளை ‘பிரைவேட்டைஸ்’ பண்ணுவதற்கான ஒரு முன்மொழிவை தைரியமாக வைத்தமைக்கும், ரத்தசோகையில்லாத ஒரே பழங்குடிப் பெண்ணாக லட்சுமி மேனனை மிளிர வைத்தமைக்கும் ஒரு சல்யூட்.

மீட்டர் கொடுத்த இமானையையும்..விட்டுவிடலாம், நீங்களாவது பாடல்களில் பழங்குடிகளின் ஸ்லேங் களை பயன்படுத்தியிருக்கலாமே யுகபாரதி....

கரும்புச்சாறில் யூரியா போட்டுவத்தால் அதை குடிக்கும் யானைகள் வயிற்றில் குடல் வெந்து சாகும் என்கிற ஓங்காமல் ஒரு அடிவைத்தாலே சிதறிவிடும் வீடுகளில்தான் அவர்கள் வாழ்கிறார்கள் இத்தனைக்கும் அவைகள் ஒரு விருந்தாளியை போல் வீட்டிற்க்கே வந்து சாகவாசமாக தண்னீர் தொட்டியை திறந்து தண்ணீர் குடித்துவிட்டுப் போவதையும் அவை குடிக்கும்வரை பழங்குடிகள் பொறுத்திருப்பதையும் நான் எப்படி இனி தேநீர்க்கடையில் உரையாடிக்கொண்டிருந்த மானவர்களுக்கு சொல்ல முடியும்.

Pin It