ஆலை மாசு காரணமாக அழிவின் விழிம்பில் காயல்பட்டினம் சுற்றுவட்டாரம்!

DCW தொழிற்சாலை 1925ஆம் ஆண்டில், தற்போதைய குஜராத் மாநிலத்தின் சுரேந்திர நகர் மாவட்டத்திலுள்ள தாரங்கதாரா நகரில் சோடா ஆஷ் என்ற பொருளை தயாரிப்பதற்காக துவக்கப் பட்டது. பின்னர் 1939ஆம் ஆண்டில், இந்நிறுவனம் சாஹ¨ ஜெய்ன் குடும்பத்தால் வாங்கப்பட்டது. இந்நிறுவனத்தின் சுமார் 43% பங்குகளை (நவம்பர் 2012 நிலவரப்படி சுமார் 200 கோடி ரூபாய் மதிப்பு) இக்குடும்பத்தினர் வசமே உள்ளது.

1958ஆம் ஆண்டு, காஸ்டிக் சோடா என்ற பொருளை தயாரிப்பதற்காக இந்நிறுவனம் காயல்பட்டினத்தில் தொழிற்சாலையை நிறுவியது. அதற்காக, அப்போதைய மெட்ராஸ் அரசாங்கம் காயல்பட்டினத்திலிருந்து 1064 ஏக்கர், புன்னைக்காயலிலிருந்து 175 ஏக்கர், சேர்ந்தமங்கலத்திலிருந்து 142 ஏக்கர் நிலங்களை வழங்கியது. பின்னர், 30 ஆண்டு குத்தகை அடிப்படையில் காயல்பட்டினத்திலிருந்து 144 ஏக்கர், புன்னைக் காயலிலிருந்து 448 ஏக்கர், சேர்ந்தமங்கலத் திலிருந்து 200 ஏக்கர் நிலம் வழங்கப்பட்டது. இக்குத்தகை 1993இல் நிறைவுற்றது.

DCW நிறுவனத்தின் தற்போதைய ஆண்டு வருமானம் 1275 கோடி ரூபாய். இதில் 195 கோடி ரூபாய் அதன் குஜராத் பிரிவிலிருந்து வருகிறது. எஞ்சிய 1080 கோடி ரூபாய் காயல்பட்டினத்திலுள்ள பிரிவின் மூலம் வருகிறது. இந்நிறுவனத்தில் சுமார் 2000 பேர் பணியாற்றுகின்றனர். இதில் காயல்பட்டினத்தைச் சார்ந்தவர்கள் விரல் விட்டு எண்ணும் அளவில் மட்டுமே உள்ளனர். காயல்பட்டினம் நகராட்சிக்கு இந்நிறுவனம், சொத்து வரி வகைக்கு ஆண்டுக்கு சுமார் 10 லட்சம் ரூபாய் வரையும், தொழில் வரி வகைக்கு ஆண்டுக்கு சுமார் 15 லட்சம் ரூபாயும் செலுத்துகிறது. காயல்பட்டினம் நகராட்சியின் அனைத்து வகை வருமானமான ஆண்டுக்கு சுமார் 4 கோடி ரூபாயில், DCW தொழிற்சாலை மூலம் வரும் வருமானம் சுமார் 6 சதவீதம் மட்டுமே.

2500 ஏக்கர் நிலம் தன் வசமுள்ளதாகக் கூறும் DCW நிறுவனம், காயல்பட்டினம் பகுதியில் மட்டும் சுமார் 1200 ஏக்கர் நிலம் வைத்துள்ளது. இதற்கான காலிமனை வரி (குறைந்தபட்சமாக) சதுர அடிக்கு 10 பைசா என அந்நிறுவனம் கட்டியிருந்தாலும், காயல்பட்டினம் நகராட்சிக்கு இவ்வகையில் மட்டுமே ஆண்டுக்கு சுமார் 50 லட்சம் ரூபாய் கிடைத்திருக்கும். ஆனால், DCW நிறுவனம் காலிமனை வரி கட்டுவதாகத் தெரியவில்லை.

தயாரிக்கப்படும் பொருட்களும் அவற்றின் விளைவுகளும்

காஸ்டிக் சோடா: காயல்பட்டினத்தில் DCW நிறுவனம் தயாரிக்கத் துவங்கிய முதல் பொருள் காஸ்டிக் சோடா. (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 1 லட்சம் டன். வருவாய் ரூ.210 கோடி.) இதற்கான மூலப்பொருள் உப்பு. (கொள்முதல் 14 கோடி ரூபாய்.) காஸ்டிக் சோடா தயாரிப்பில் உபரியாக உருவாகுவது க்ளோரின் வாயு. இந்த வாயுவை DCW நிறுவனம் பல ஆண்டுகளாக காற்றிலேயே கலக்க விட்டிருந்தது. இதனால் காயல்பட்டினத்தில் பலமுறை புகை மண்டலம் உருவானது உண்டு. இதற்காக அரசு DCW நிறுவனத்தை தண்டித்ததும் இல்லை. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இழப்பீடு வழங்கியதுமில்லை. தற்போது DCW நிறுவனம் க்ளோரின் வாயுவை பிற பொருட்களை தயாரிக்க பயன்படுத்துவதாகக் கூறுகிறது.

இந்நிறுவனத்தில் காஸ்டிக் சோடாவை தயாரிக்க 2007ஆம் ஆண்டு வரை (சுமார் 50 ஆண்டுகளாக) மிகவும் ஆபத்தான மெர்க்குரி பாதரசத்தை அது பயன்படுத்தி வந்தது. DCW கழிவு கடலில் கலந்து, அக்கழிவின் வாயிலாக வெளியான மெர்குரி இறந்த மீன்களின் வயிற்றில் இருந்ததற்கான ஆதார ஆய்வறிக்கைகள் பல உள்ளன. இந்நிறுவனம் மெர்குரியைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தி 4 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டதாகக் கூறுகிறது. ஆனால், கடந்த ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட கழிவுநீர் ஆய்விலும் மெர்குரி இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

பாலி வினைல் க்ளோரைட் (PVC): DCW நிறுவனத்தின் முக்கிய உற்பத்திப் பொருட்களுள் ஒன்று PVC. (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 90,000 டன். வருவாய் 524 கோடி ரூபாய்). PVC தயாரிப்பதற்கான மூலப்பொருள் VCM. (கொள்முதல், 394 கோடி ரூபாய்.) கத்தர் நாட்டிலிருந்து தூத்துக்குடி துறைமுகம் வழியாக இறக்குமதி செய்யப்படும் இம்மூலப் பொருள், மக்கள் நெருக்கமாக வாழும் முத்தையாபுரம், ஸ்பிக் நகர், முக்காணி, பழைய காயல், ஆத்தூர் உள்ளிட்ட ஊர்கள் வழியாக லாரிகள் மூலம் DCW தொழிற்சாலைக்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறது.

புற்றுநோயை உருவாக்கக்கூடிய தன்மையைக் கொண்ட இந்த VCM கொண்டு செல்லப்படும்போது விபத்து நேர்ந்தால், பல மைல்கள் தொலைவுக்கு தீய விளைவுகளை உண்டாக்கக் கூடியது. எனவே, PVC தயாரிக்கும் பல நிறுவனங்கள், அதற்கான மூலப்பொருளான VCMஐ தரை வழியாக பைப் மூலமே கொண்டு செல்கின்றன. ஆனால் DCW நிறுவனமோ இதற்கு டேங்கர் லாரிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்த லாரிகள் விபத்துக்குள்ளான நிகழ்வுகள் 2011, 2012இல் நடந்துள்ளது. நல்ல வேளையாக தொழிற்சாலையில் VCM வேதிப்பொருளை இறக்கிவிட்டு லாரிகள் திரும்பியபோது இந்த விபத்து நேர்ந்துள்ளது. ஒருவேளை லாரிகளில் VCM இருந்திருந்தால்.... நினைக்கவே பயங்கரமாக உள்ளது.

ட்ரை க்ளோரோ எத்திலின்ஜிக்ஷீவீ Tri Chloro Ethylene:

DCW நிறுவனம் தயாரிக்கும் மற்றொரு பொருள் ட்ரை க்ளோரோ எத்திலின். (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 7200 டன். வருவாய் 47 கோடி ரூபாய்.) இதற்கான மூலப்பொருள் கால்சியம் கார்பைட். (கொள்முதல் 22 கோடி ரூபாய்.) ட்ரை க்ளோரோ எத்திலின் புற்றுநோயை உருவாக்கும் தன்மை கொண்டது என நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

சின்தடிக் ருட்டைல் Synthetic Rutile: இது DCW நிறுவனத்தின் மற்றொரு உற்பத்திப் பொருள். (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 48,000 டன். வருவாய் 240 கோடி ரூபாய்.) இதனை தயாரிக்க, கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலிருந்து இல்மனைட் மணலை DCW நிறுவனம் (75 கோடி ரூபாய்க்கு) கொள்முதல் செய்கிறது. இப்பொருள் கதிர்வீச்சுத் தன்மை கொண்டது. மேலும் இப்பொருள் தயாரிக்கப்படும்போது உருவாகும் கழிவு காரணத்திற்காக DCW நிறுவனம், 1997ஆம் ஆண்டில் 5 மாதங்கள் மூடப்பட்டது. மேலும் இவ்வாண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்திலும் இதே காரணத்திற்காக இந்த உற்பத்திப் பிரிவு மூடப்பட வேண்டும் என மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தால் பரிந்துரையும் செய்யப்பட்டும், நடவடிக்கை எதுவுமில்லை.

நிலக்கரி மூலம் மின் உற்பத்தி:

DCW நிறுவனம் தனது தேவைக்கென மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய 2006ஆம் ஆண்டு அனுமதி பெற்றது. 58 மெகாவாட் அளவில் உற்பத்தி செய்ய குறைந்தளவு மாசு கொண்ட வெளிநாட்டு நிலக்கரி பயன்படுத்தப்படும் என அது துவக்கத்தில் தெரிவித்திருந்தது. பின்னர், வெளிநாட்டில் நிலக்கரி வாங்குவதற்கு அதிக செலவாவதால் (அதிக மாசு கொண்ட) உள்நாட்டு நிலக்கரியைப் பயன்படுத்தத் துவங்கியது. (கொள்முதல் 158 கோடி ரூபாய்.) உற்பத்தியாகும் உபரி மின்சாரத்தை சந்தையில் விற்கவும் துவங்கியது இந்நிறுவனம்.

நிலக்கரி மூலம் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படும்போது உருவாகும் Fly ash என்ற பொருளை தனியார் சிமெண்ட் நிறுவனத்திற்கு வழங்கிவிடுவதாகவும் DCW நிறுவனம் உறுதியளித்திருந்தது. ஆனால், இந்நிறுவனத்தின் Fly ash கழிவுகள், நீரோடையில் கொட்டப்பட்டுள்ளதாக மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியம் இவ்வாண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் தெரிவித்துள்ளது.

DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கத் திட்டம்

தான் தயாரிக்கும் பொருட்களின் அளவை அதிகரிக்கவும், புதிதாக ஒரு பொருளைத் தயாரிக்கவும் அனுமதி கோரி 2010ஆம் ஆண்டு இந்நிறுவனம் விண்ணப்பித்தது. 500 கோடி ரூபாய் முதலீட்டில் செய்யப்படவுள்ள இத்திட்டத்தின் மூலம் 90 பேருக்கு மட்டுமே வேலை கிடைக்கும். இத்திட்டத்தின் மூலம், ஆண்டொன்றுக்கு ஜிக்ஷீவீTri Chloro Ethylene உற்பத்தி 7200 டன்னிலிருந்து 15,480 டன் எனவும், PVC உற்பத்தி 90,000 டன்னிலிருந்து 1,50,000 டன் எனவும் அதிகரிக்கும். புதிதாக சிPVC என்ற பொருள் 14,400 டன் அளவில் உற்பத்தி செய்யப்படும். நிலக்கரி மூலம் மின் உற்பத்தி 58 மெகாவாட்டிலிருந்து 108 மெகாவாட் என அதிகரிக்கும்.

DCW நிறுவனத்தால் இதுவரை சுற்றுப்புறச் சூழலும், பொதுமக்களும் பெருமளவில் பாதிப்பிற்குள்ளானதைக் கருத்திற்கொண்டு, நவம்பர் 29, 2011 அன்று தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆட்சியரகத்தில் நடைபெற்ற DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கத் திட்டம் குறித்த பொதுமக்கள் கருத்துக்கேட்புக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட காயலர்கள் உள்ளிட்ட பலர் இதற்கு அரசு அனுமதியளிக்கக் கூடாது என தங்கள் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்தனர். மேலும், இத்திட்டம் குறித்து இவ்வாண்டு மார்ச் மாதம் 21ஆம் தேதி சென்னையில் நடந்த கலந்தாய்வுக் கூட்டத்தில், காயல்பட்டினம் நகர்மன்றத் தலைவர் ஐ.ஆபிதா ஷேக் தனது எதிர்ப்பை எழுத்துப்பூர்வமாக பதிவு செய்தார். இருப்பினும், மத்திய மாநில அரசமைப்புகள் ஒப்புதல் தெரிவித்த வண்ணம் உள்ளன.

காயல்பட்டினம் உள்ளிட்ட சுற்றுப்புற மக்கள் இத்தொழிற்சாலையை எதிர்ப்பது ஏன்?

DCW நிறுவனம் பல ஆண்டுகளாக சுற்றுப்புறச் சூழலை மாசுபடுத்தி வருகிறது. காற்றிலும், கடலிலும், நிலத்திலும் இத்தொழிற்சாலை வெளியேற்றும் கழிவுகள் கலந்து பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகின்றன. இத்தொழிற்சாலையின் கழிவுகள் மொத்தமாக சேர்த்து வைக்கப்பட்டு, பெரும்பாலும் மழைக்காலங்களின்போது திறந்து விடப்படுகிறது. அவ்வாறு திறந்துவிடப்படும் கழிவு நீர் காயல்பட்டினம், வீரபாண்டியன்பட்டினம், திருச்செந்தூர், ஆலந்தலை, மணப்பாடு உள்ளிட்ட ஊர்களின் கடற்பரப்பில் கலந்து நீல நிறத்தில் காட்சியளிக்க வேண்டிய கடல் முற்றிலும் செந்நிறமாக மாறிவிடுகிறது.

காயல்பட்டினத்திற்கு அருகிலுள்ள திருச்செந்தூர், இந்துக்களின் புனிதத்தலமாகும். நாடெங்கிலிருந்தும் வழிபாட்டிற்காக அங்குள்ள முருகன் கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் கோயிலையட்டிய கடலில் புனித நீராடுவது வழமை. கடந்த ஆண்டு அவ்வாறு பக்தர்கள் கடலில் நீராடியபோது, DCW தொழிற்சாலையின் கழிவு நீர் கலந்திருந்த காரணத்தால், அதில் குளித்தோரின் உடல்களில் அரிப்பு ஏற்பட்டு அவர்கள் துன்பமுற்றதாக அன்றைய நாளிதழில் படத்துடன் செய்தி வெளியானது.

DCW தொழிற்சாலையின் மூலம் சுற்றுச்சூழல் பெரிதும் மாசடைவதால் ஏராளமான மக்கள் புற்றுநோய் உள்ளிட்ட பலவிதமான கொடிய நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். (அவர்களில் பலர் இறந்தும் உள்ளனர்.) இதுகுறித்த எந்த ஆய்வும் முறைப்படி செய்யப்படவில்லை. இது இவ்வாறிருக்க, DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கத் திட்டம் புதிதாக வெளிவந்துள்ளது. இந்நிறுவனத்தால் என்னென்ன பாதிப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பது குறித்த விபரங்கள் வெளியிடப்படாமல் புதிய திட்டங்களுக்கு அனுமதியை மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் வழங்கக்கூடாது.

DCW நிறுவனத்தின் இப்புதிய திட்டத்தால் ஆபத்துகள் பல மடங்கு அதிகரிக்கும். பெரும் ஆபத்தை விளைவிக்கக் கூடிய VCM வேதிப் பொருளைக் கொண்டு செல்லும் லாரிகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகரிக்கும். அவற்றின் விபத்துக்கள் வாய்ப்பும் அதிகரிக்கும். நிலக்கரி மூலம் மாசு அதிகரிக்கும்.

DCW நிறுவனமும் தாமிரபரணி தண்ணீரையே நம்பியிருப்பதால், ஏற்கனவே தண்ணீர் தட்டுப்பாடு அதிகமுள்ள காயல்பட்டினம் சுற்றுவட்டார பகுதிகளில் மேலும் தட்டுப்பாடு ஏற்படும். இயற்கை வளங்கள் மேலும் பாதிக்கப்படும். புற்றுநோய் உள்ளிட்ட நோய்களில் ஆட்படுவோரின் எண்ணிக்கையும் பெருமளவில் அதிகரிக்கும்.

இக்காரணங்களுக்காக, DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கப் பணிகள் நிறுத்தவும், நடப்பு உற்பத்தி பொதுமக்கள், சுற்றுச்சூழலைப் பாதிக்காத வகையில் கட்டுப்படுத்தவும் கோரி, காயல்பட்டினம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு ஒருங்கிணைப்பில், கடந்த நவம்பர் மாதம் 29ஆம் தேதியன்று காலை 06.00 மணி முதல் மாலை 06.00 மணி வரை காயல்பட்டினத்தில் நகரின் அனைத்து ஜமாஅத்துகள், பொதுநல அமைப்புகள், புறநகர் வட்டார நல கூட்டமைப்புகள், நகர்மன்ற அங்கத்தினர், அரசியல் சர்வ கட்சியினர், வணிகர் சங்கத்தினர், அமைப்பு சாரா வணிகர்கள், வாகன ஓட்டுநர் சங்கத்தினர், அமைப்பு சாரா வாகன ஓட்டுநர்கள் ஆகிய அனைத்து தரப்பினரும் இணைந்து முழுக் கடையடைப்பும், அன்று மாலை 04.30 மணியளவில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டமும், இரவு 07.00 மணியளவில் விழிப்புணர்வு பொதுக்கூட்டமும் நடத்தி முடித்துள்ளனர்.

அதன் தொடர்ச்சியாக, இம்மாதம் 10ஆம் தேதி திங்கட்கிழமையன்று, சென்னை வாழ் காயலர்கள் சுமார் 300 பேர், சென்னை கிண்டியிலுள்ள தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய தலைமை அலுவலக வளாகத்தில் திரண்டனர்.

துவக்கமாக, DCW தொழிற்சாலை தொடர்பான பல்வேறு கேள்விகளை தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் சுமார் 200 காயலர்கள் தமிழ்நாடு மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திடம் கட்டணம் செலுத்தி கடிதமாக அளித்தனர்.

அதனைத் தொடர்ந்து, அங்குள்ள கேளரங்கில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில், DCW தொழிற்சாலையால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்தும், அதன் மீது மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் மேற்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகளை வலியுறுத்தியும், காயல்பட்டினம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பின் தலைவர் ஹாஜி எஸ்.எம்.எம்.ஸதக்கத்துல்லாஹ் என்ற ஹாஜி காக்கா, அதன் செயலாளர் பல்லாக் அப்துல் காதிர் நெய்னா, செயற்குழு உறுப்பினர் எம்.எஸ்.முஹம்மத் ஸாலிஹ், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் நித்யானந்த் ஜெயராம், இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் தமிழ்நாடு மாநில பொதுச் செயலாளரும் காயல்பட்டினத்தைச் சேர்ந்தவருமான ஹாஜி கே.ஏ.எம்.முஹம்மத் அபூபக்கர், காயல்பட்டினம் நகர்மன்றத் தலைவர் ஐ.ஆபிதா ஷேக், மார்க்க அறிஞர் மவ்லவீ ஹாமித் பக்ரீ மன்பஈ உள்ளிட்டோர் பேசினர்.

அதனைத் தொடர்ந்து பேசிய தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் செயலர் உறுப்பினர் டாக்டர் பாலாஜி, DCW தொழிற்சாலையின் விதிமீறல்கள் குறித்து ஆய்வு செய்ய தனிக்குழு அமைத்து, அதன் மூலம் பெறப்படும் ஆய்வறிக்கையின் அடிப்படையில் நடவடிக்கை மேற்கொள்வதாகத் தெரிவித்தார். பின்னர், காயலர்களை செய்தியாளர்கள் சந்தித்து கருத்துக்களைக் கேட்டு பதிவு செய்துகொண்டனர்.

DCW தொழிற்சாலை, அரசின் மாசு கட்டுப்பாட்டு விதிமுறைகளை மதித்து செயல்பட்டாலே போதும் என்றும், மக்கள் நலனையும், சுற்றுச்சூழலையும் பாதிக்காமல் அது செயல்படுவதையே தாங்கள் விரும்புவதாகவும் காயல்பட்டினம் மக்கள் உறுதியுடன் தெரிவிக்கின்றனர்.

இவ்வளவு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள நிலையில், இனியும் மக்கள் நலனை மதிக்காமல் தொழிற்சாலை இயங்க அரசு அதைக் கண்டும் காணாதிருக்குமானால், அடுத்தகட்ட போராட்டத்தை இன்னும் வலிமையுடன் நடத்த ஆயத்தமாக உள்ளதாக அவர்கள் மேலும் தெரிவித்துள்ளனர்.

**

காயல்பட்டிணம் மக்களின் குரல்

மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தினர் காயல்பட்டினம் வருகை:

சென்னை மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திடம் முன்வைக்கப்பட்ட முறையீட்டைத் தொடர்ந்து, அதன் தலைமை உதவி பொறியாளர் மோகன் நாயுடு, சுற்றுச்சூழல் தலைமை இணைப் பொறியாளர் சார்லஸ், அதன் ஆய்வக துணை இயக்குநா மாரிமுத்து, சுற்றுச்சூழல் தலைமை இணைப் பொறியாளர் கிருஷ்ணராம், தூத்துக்குடி மாவட்ட மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய சுற்றுச்சூழல் பொறியாளர் கோகுல் தாஸ், தூத்துக்குடி மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய தலைமை விஞ்ஞான துணை அலுவலர் சுரேஷ் குமார் ஆகியோரடங்கிய குழுவினர், 22.12.2012 சனிக்கிழமை காலை 10.30 மணியளவில், ஆய்வக பரிசோதனைக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளுடனும் காயல்பட்டினம் வருகை தந்தனர்.

ஊரின் ஒட்டுமொத்த எதிர்ப்பு:

காயல்பட்டினம் நகராட்சி எல்லைக்குள் சுமார் 50 ஆண்டு காலமாக இயங்கி வரும் DCW தொழிற்சாலையால் நகரில் சுற்றுச்சூழல் பெரிய அளவில் மாசடைந்துள்ளது. புற்றுநோய் உள்ளிட்ட கொடிய உயிர்க்கொல்லி நோய்களுக்கு இந்த ஆலையின் கழிவுகளே முக்கிய காரணமாக இருக்கக் கூடும் என்ற அச்சம் நகர பொதுமக்கள் அனைவரிடமும் உள்ளது.

இல்மனைட் ஆலையை மூடி நம்பிக்கையளிக்க வேண்டுகோள்:

தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் தூத்துக்குடி மாவட்டப் பிரிவு பரிந்துரைத்த படி, DCW ஆலையின் இல்மனைட் பிரிவு மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்று வரை அது தொடர்பாக தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் எந்த நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்ளவில்லை. எனவே, துவக்கமாக DCW தொழிற்சாலையின் இல்மனைட் பிரிவை உடனடியாக மூட உத்தரவிடுவதன் மூலம், மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் மீது நகர பொதுமக்களுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த முன்வர வேண்டும்.

சுதந்திரமான வல்லுநர் குழுவினர் ஆய்வுக்கு கோரிக்கை:

நீங்கள் செய்யும் ஆய்வுடன் நிறுத்திக் கொள்ளாமல், ஏற்கனவே எமது காயல்பட்டினம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு சார்பில் தங்களிடம் முன்வைக்கப்பட்டபடி, DCW தொழிற்சாலையால் இதுவரை நகரில் ஏற்பட்டுள்ள சுற்றுச்சூழல் மாசு குறித்தும், பொதுமக்களின் உடல்நலன் குறித்தும் சுதந்திரமான வல்லுநர் குழுவைக் கொண்டு ஆய்வு செய்ய உத்தரவிட வேண்டும். அதுபோல, DCW தொழிற்சாலையின் விரிவாக்கத் திட்டத்தால் ஏற்படவிருக்கும் விளைவுகள் குறித்தும் சுதந்திரமான வல்லுநர் குழுவைக் கொண்டு ஆய்வு செய்து அறிக்கையளிக்க உத்தரவிட வேண்டும். இந்த அனைத்து ஆய்வறிக்கைகளும் பெறப்படும் வரை அத்தொழிற்சாலையின் விரிவாக்கத் திட்டத்திற்கு அனுமதியளிக்கவே கூடாது.

சுற்றுச்சூழல் மாசுகளால் உடல் நலன் பாதிப்பு:

சுற்றுவட்டாரத்திலுள்ள பலருக்கு இதனால் வேலைவாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது குறித்து பலரால் புகழ்ந்து பேசப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், எங்கள் மக்களோ புற்றுநோய் உள்ளிட்ட கொடிய உயிர்க் கொல்லி நோயால் பீடிக்கப்பட்டும், எங்கள் குழந்தைகள் ப்ரைமரி காம்ப்ளக்ஸ் பாதிப்பிற்குள்ளாகியும் அனுதினமும் வேதனைகளை அனுபவித்து வருகிறோம்.

குழந்தைகள் நல மருத்துவருடன் சந்திப்பு:

குழந்தைகள் நல மருத்துவ நிபுணர் டாக்டர் இஸ்மாயில் தெரிவித்த கருத்துக்கள் வருமாறு:

‘‘சுற்றுச்சூழல் மாசு காரணமாக நகரில் ஒரு பாவமும் அறியாத பச்சிளங்குழந்தைகள் எல்லாம் படாத பாடுபட்டு வருகின்றனர். பிறந்து 15 நாட்களே ஆன பச்சைக் குழந்தைகளுக்கெல்லாம் இளைப்பும், சுவாசக் கோளாறும் ஏற்படுவதை அனுதினமும் கொதிப்புடன் கவனித்து வருகிறேன்”.

கடையக்குடி மீனவர்களின் முறையீடு:

காயல்பட்டினம் கடையக்குடி கடற்கரையில் அதிகாரிகளைச் சந்தித்த மீனவர்கள், தொழிற்சாலையின் கழிவு நீர் கடலில் கலப்பதால் தினந்தோறும் இன்னல்களை அனுபவித்து வருவதாகத் தெரிவித்தனர்.

உடலில் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அரிப்பு ஏற்படு வதாகவும், வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யத்தக்க அரிய வகை மீன்களெல்லாம் ஆலையின் அமிலக் கழிவுகள் காரணமாக அடிக்கடி கடலில் செத்து மிதப்பதாகவும், சாதாரண நேரங்களில் நன்றாக ஓடும் தமது படகுகளின் இன்ஜின் கருவிகள், ஆலையின் அமிலக் கழிவு நீர் கலக்கப்பட்ட கடற்பரப்பை அடைந் ததும் வித்தியாசமான சப்தத்துடன் இயங்குவதாகவும், அதைக் கொண்டே கழிவு நீரின் பாதிப்பை தங்களால் உணர்ந்துகொள்ள முடியும் என்றும் அவர்கள் கவலையுடன் தெரிவித்தனர்.

Pin It

பத்து லட்சம் கோடியை இந்தியாவின் சில்லரை வர்த்தகம் 2016இல் எட்டும் என்பது சர்வதேச ஆராய்ச்சி நிறுவன்ங்களின் மதிப்பீடு. இது வருடம் தோறும் 5 சதவீத வளர்ச்சியை கண்டு வருகிறது. மேலும் இந்தியாவின் மொத்த உற்பத்தியில் 10 சதவீதத்தினையும் இந்தியாவின் வேலைவாய்ப்பில் 8 சதவீதத்தினை சில்லரை வர்த்தகம் ஈட்டுகிறது. 2000 முதலே இந்தியாவின் சில்லரை வர்த்தகத்தினை சர்வதேச நிறுவன்ங்களுக்கு பெரும் லாபம் அளிக்கும் துறையாக சித்தரித்த ஏ.டி.கீர்னி கன்சல்டிங் நிறுவனம் இந்தியாவின் சில்லறை வர்த்தகத்தினை உலக அளவி லான இந்தியாவின் இரண்டாவது கவர்ச்சிகரமான முதலீட்டு தொழிலாக முன்மொழிந்தது.

இதற்கு பல்வேறு காரணிகளாக இந்தியாவின் தொழில் கொள்கையில் மாற்றங்களை முன்னெடுப்பதும் அதற்காக பன்னாட்டு நிறுவன்ங்கள் அதில் ஈடுபடுவது மான செயல்களை இது ஊக்குவித்தது. மேலும் மேற் குலகின் சந்தைகள் கிட்டத்தட்ட போட்டிகளின் உச்சத்தினை அடைந்ததும், நிறைவுற்ற அதிக வளர்ச்சி விகிதத்தினை பேணாத சந்தைகளாக மாறியதும் கார ணம். இந்தியாவின் சில்லரைமொத்த விற்பனை சந்தைகள் முழுமைக்காகவும், பெரும் தொகையிலான வாடிக் கையாளர்களை கொண்ட்தாகவும் அமைகிறது. மேலும் இந்தியாவின் ஊக வணிகம் திறக்கப்பட்டு அது சந்தையை முதலீடுகள் விளையாடும் லாபத்தின் களமாகவும் மாற்றப்பட்டுள்ளதை மேற்குலகம் அறிந்தே இருந்தது. (<http://www.iloveindia.com/economyofindia/retailindustry.html>) 

தற்போது சில்லரை வர்த்தகத்தின் இந்தியாவின் நிலை என்ன என்பது பார்த்தால் அது இந்தியாவின் மொத்த உற்பத்தி வளர்ச்சி விகிதத்தில் 14% சதவீதத் தினையும், வேலைவாய்ப்பில் கிட்ட்தட்ட 7% பங்களிப் பினை கொண்டிருக்கிறது. இது இந்தியாவின் தொழில் வளர்ச்சியிலும், வேலைவாய்ப்பு உருவாக்குவதிலும் பெரும் தூணாகவே இருக்கிறது. இந்தியாவின் பொரு ளாதாரத்தினை பாதிக்கும் ஒரு தொழில்துறை நிச்சயம் மேற்குலகிற்கு லாபத்தினை அளிக்கும் சந்தையாகவே அமையும்.

சில்லரை வர்த்தகத்தின் முக்கியமான பிரிவுகளை நாம் புரிந்து கொள்வது அவசியம்.. சில்லரை வர்த்தகம் என்பது வெறும் பெட்டிக்கடை, மளிகைக்கடை அல்லது சூப்பர்மார்க்கெட் வகையறாக்கள் சேர்ந்தது மட்டுமல்ல. மொத்தவிலைக்கடையும் இந்த வகையில் உள்ளடங்கும். அதாவது மொத்த விலைக்கடையை சில்லரை வர்த்தகப் பெட்டிக்கடையாக நடத்த முடியும் என்பதை வால்மார்ட் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நிரூபித்து இருக்கிறது.

மொத்தவிலைக் கடையைத்தான் சென்னையில் வால்மார்ட் திறக்கிறது. தமிழக அரசு அனுமதிக்க வில்லையே என்றபோது நாங்கள் சில்லரை கடையை திறக்கத்தான் அனுமதி வேண்டும் இதற்கு இல்லை என்கிறார்கள்.

சில்லரை வர்த்தகத்தின் பின்பகுதியை பெரும் சங்கிலி தொடராக சமூகத்தின் பல தொழில்களை, தொழிலாளர்களை இணைக்கிறது. ஆங்கிலத்தில் சப்ளை செயின் என்கிறார்கள். இந்த சங்கிலித் தொடரை முழுமையாக கைப்பற்றி வைக்கும் பொழுதே விலையை நிர்ணயிக்கும் சக்தியும், சந்தையை கைப்பற்றி முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கும் ஆற்றலும் ஒரு நிறுவனத்திற்கு வருகிறது. சில்லரை வர்த்தகத்தின் நன்மையும் தீமையும் இந்த இட்த்திலேயே இருக்கிறது.

பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இந்தத் தொடரை முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கின்றன. மின்ன்னுப் பொருளில் உலகின் மலிவான பகுதியில் இருந்து உற்பத்தி செய்து இறக்குமதி செய்வதும், மளிகை, காய்கறிகள், பழங்கள் போன்றவற்றில் பெரிய விவசாய நிலங்களை விவசா யத்திற்கு உட்படுத்தி உற்பத்தி செய்வதும், அல்லது வெளி நாடுகளில் இருந்து மொத்த கொள்முதல் (உற்பத்தி செய்து இறக்குமதி செய்தல்) மூலம் சந்தைக்கு கொண்டு வருகிறார்கள். ஆடைகள், ஆயத்த ஆடைகள், மருந்துப் பொருட்களை சர்வதேச சந்தையில், உள்ளூர்ச் சந்தையில் பெரும் எண்ணிக்கையில் வாங்கும் போது கிடைக்கும் பேரத்தின் மூலம் விலை குறைவாக கொள் முதல் செய்கிறார்கள். மேலும் கொள்முதல் என்பது நேரடியாக விற்பனையோடு தொடர்புபடுத்தி குறித்த நேரத்திற்கு வாங்குதல் என்பதாக நுணுக்கமாக திட்டமிடலையும் அவர்களால் மென்பொருள் துணையோடு செய்து முடிக்க முடிகிறது. (ஜஸ்ட் இன் டைம், ஈ.ஆர்.பி சாஃப்டுவேர்கள்) . இதன் மூலம் விற்பனையை முன்கூட்டியே ஊகித்து உற்பத்தியும் செய்ய முடிகிறது. இதன்மூலம் மூலதன சேமிப்பினையும், பயனறிந்து செலவிடுவதையும் செய்கிறார்கள். இவ்வாறு ராட்ச்சத்தனமாக கொள்முதல் மூலமாக இவர்களால் குறைந்த விலைக்கு விற்பனை செய்ய இயலுகிறது. இந்த குறைந்த விலையானது இவர்களுக்கு பெருமளவில் சந்தையை உருவாக்கி வாடிக்கையாளர்களை வரவழைப்பதால் பெரும் எண்ணிக்கையில் வியாபாரம் செய்ய இயலுகிறது.

 சில்லரை வர்த்தகத்தின் அன்னிய முதலீடானது நேரடியாக சில்லரை கடை வைத்திருப்பவர்களை மட்டுமல்லாது சமூகத்தின் பிற அடுக்குகளையும் பாதிக்கிறது. இந்த பாதிப்பு இரண்டு வகைகளில் சமூகத்தில் ஏற்படுத்துகிறது, ஒன்று நுகர்வோர்கள் பாதிப்பு, அடுத்து உற்பத்தியாளர் சார்ந்த தொழிலாளர்களுக்கான வாழ்வாதாரப் பாதிப்பு.

குறைந்த விலைக்கு விற்கும் சக்தியை இவர்களை கொண்டிருப்பது என்பது இவர்களது கொள்முதல் உத்தியையும், அதிக விற்பனை தந்திரத்தினையும் இணைத்துப் பார்ப்பதன் மூலம் அறிய முடியும். இதுவே இரண்டு பக்கங்களிலும் சேதத்தினை ஏற்படுத்த வழிவகை செய்கிறது. இந்த பெரும் வியாபாரம் இவர் களுக்கு கொள்முதல் சந்தையில் அடித்து பேரம்பேசு வதற்கும், கடன் வைத்து கொள்முதல் செய்வதற்கும் வழிவகை செய்கிறது. இந்த கடன்வைத்தல் வழிமுறை இவர்களுக்கு பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும் தொழில் முனைவோரை ஒரு சக்கரவியூகத்தில் மாட்டுகிறது. அதாவது அவர்கள் தொடர்ச்சியாக உற்பத்தியில் இருக்கவேண்டும், விலையை அவர்களாக நிர்ணயிக்க இயலாது, உற்பத்தியின் அளவினை ஏற்ற இறக்கத்தில் இவர்கள் சொல்லும் முறையில் செய்யவேண்டும். அவ்வாறு செய்வதற்கு தேவையான மென்பொருட்கள், தொழிற் நுட்பங்களை கைகொள்ளுதல் வேண்டும், தொழிலாளர்களை இதற்கு ஏற்ப திட்டமிடுதல் என பலவகையில் நெருக்கடிக்குள்ளாக்கப் படுவார்கள். இதனுடன் தரம் என்கிற கத்தியும் அவர்களது கழுத்தின் மீது வைக்கப்படும். உள்ளூர் உற்பத்தியாளர்கள் இதை செய்தால் மட்டுமே இவர்களுக்கு பொருட்களை விற்பனை செய்ய இயலும். இதை செய்ய மறுத்தாலோ, அல்லது இயலாமல் போனாலோ அவர்கள் தொழிலை விட்டே வெளியேறவேண்டிய சூழலை எதிர்கொள் வார்கள் (வேறு கொள்முதல் செய்யும் நிறுவன்ங்கள் இல்லாமல் போவதே இதன் காரணம்). இது மட்டுமல்லாமல் நீண்ட கடன் காலங்கள் (கிரெடிட் பீரியட்) இவர்களை வெளியேறச்செய்ய இயலாது. இது போல உள்ளூர், சிறு, குறு உற்பத்தியாளார்கள் இந்த வலைப்பின்னலில் மாட்டுகிறார்கள். இது போன்ற நிறுவனங்களை பல மின்னனு துறையில் நாம் பார்க்கலாம்.

விவசாயத்தினை பொருத்தவரை இவர்களால் பெரும் நிலத்தினை குத்தகைக்கோ, விலைக்கோ வாங்க இயலுவதால் விவசாய செலவுகளையும் குறைப்பது சாத்தியப்படுத்துகிறார்கள். இதை தொழிற் நுட்பம் முதல் ஏனைய அறிவியல் உதவியுடன் செய்வதும், வேலையாட்களை குறைப்பதும் சாத்தியப்படுகிறது. தண்ணீரை தனியார்மயப்படுத்தல் இன்னும் சில நாட் களில் நடந்த பிறகு விவசாயம் என்பது சாமானியருக்கு எப்படி சாத்தியப்படும். மின்சாரமும் சில காலத்தில் இலவசமாக அளிக்கப்படுவது நிறுத்தப்படும் போது எப்படி சிறு விவசாயிகளால் செலவுகளை எதிர்கொள்ள முடியும் என்பதை யோசித்தல் இதனுள் இருக்கும் சூட்சுமம் புரியும். இதனூடாக நாம் இங்கு கொண்டு வரப்படும் விதைச்சட்டம் உட்பட பல்வேறு மசோதாக் களை இணைத்து பார்க்கவேண்டும். இதன் பாதிப்பு களை இதனூடாகவே உணரமுடியும். தொகுத்துப் பார்க்கும் போது மட்டுமே இந்த சில்லரை வர்த்தகம் சாமானிய மனிதனிடம் ஏற்படுத்தும் இழப்பினை உணர இயலும்.

தொழிலாளர்களை பொருத்தவரை இவர்களது திட்டமிடல் என்பது குறைந்த ஊதியத்தில் எங்கு பணி செய்யமுடிகிறதோ அங்கே பொருட்களை உற்பத்தி செய்வது. இவ்வாறு குறைந்த விலைக்கு கொள்முதல் செய்யும் இடங்களில் இவர்கள் தொழிலாளர் நலனை கவனத்தில் எடுத்துக்கொள்வதில்லை. சர்வதேச தொழி லாளர் உரிமைகள், நலன்கள் நடைமுறைப்படுத்தப்படாத நாடுகளில், இடங்களில் இவர்களது உற்பத்தியானது நிகழ்கிறது. இதற்கு இல்லீகல் இம்மிகரண்ட்ஸ் எனப் படும் பொருளாதார வாழ்வு தேடி வளர்ந்த நாடுகளுக்கு வரும் ஏழை நாடுகளின் சட்டவிரோதமாக குடியேறி யவர்கள் பயன்படுத்தப்படுவது வாடிக்கையானதும் கூட. சமீபத்தில் கூட பங்களாதேசத்தில் இந்த வால்மார்ட் நிறுவனத்திற்கு சொந்தமான நிறுவனத்தில் ஏற்பட்ட விபத்தில் இறந்த தொழிலாளர்களுக்கு நிவாரணம் வழங்க மறுத்த்தையும் நாம் பார்த்தோம். 2006 இலிருந்து இது நாள் வரை கிட்ட்தட்ட 500 தொழிலாளர்கள் தீ விபத்துகளினால் பங்களாதேசத்தில் இறந்து போய் உள்ளார்கள்.

கடந்த வருடம் நடைபெற்ற (தஸ்ரின் ஆயத்த ஆடை நிறுவனத்தில்) தீ விபத்தில் கிட்டத்தட்ட 112 தொழிலாளர்கள் இறந்தார்கள். இதுவரை இதற்கு வால்மார்ட், டிஸ்னி உட்பட எந்த நிறுவனமும் , இந்த தொழிற்சாலையை பயன்படுத்திய போதிலும் நட்ட ஈட்டை வழங்கவில்லை. (<http://www.nytimes.com/slideshow/2012/11/25/world/asia/26bangladesh_ss2.html>) <http://www.huffingtonpost.com/2012/12/05/walmartbangladeshfactoryfire_n_2244891.html>. இதை எந்த வளரும் நாடுகளில் உள்ள ஊழல் மலிந்த அரசுகள் கேள்விகேட்பது இல்லை. இதற்கு அடுத்தபடியாக சங்கிலித்தொடராக பாதிக்கப்படுப்வர்கள், தமிழகச் சூழலில் சந்தை, மண்டி வகை தொழில்கள் சிதையும். இவைகள் நேரடியாகவும், உடனடியாகவும் சிதைவுக்கு உள்ளாகும். இதை சிதைத்தால் தான் ஒட்டுமொத்த உற்பத்திச் சங்கிலியை கைப்பற்றுவதும், உற்பத்தியாளர்கள் விற்பனையாளர்களை மாற்றுவதும் சாத்தியப்படும். இதன் மூலம் இருவரையும் பிரித்து உள்ளே வால்மார்ட் நுழையும். இதன் மூலம் சில்லரை கொள்முதல் செய்பவர்கள், சிறு உற்பத்தியாளர்கள் விவசாயிகள் பிணைப்பு உடைக்கப்பட்டு இருவருக்கும் இடையே வால்மார்ட் நுழையும். பிறகு இருவரது தொழிலையும் ஆக்கிரமிக்கும். இந்த யுக்தியைத் தான் தமிழகத்திற்கு வால்மார்ட் பயன்படுத்தப்போகிறது.

இதன் பிறகு சில்லரை கடைகளான பெட்டிக்கடைகள், மளிகை கடைகள், சிறுவணிக வளாக கடைகள் , உற்பத்தியாளர்கள், விவசாயிகள், நெசவாளிகள், மண்டி, சந்தை, இடைத்தரகர்கள், கமிசன் ஏஜெண்டுகள், சிறு வணிகக் கடைகள், மளிகைக் கடைகள், காய்கறிக் கடைகள், பேக்கரிகள், மருந்துக் கடைகள், முதலானவை வரை இதனால் பாதிக்கப்படும். கடைகள் விலை குறைவை சமாளிக்க இயலாமல் தடுமாறும், மூடப்படும், அல்லது லாபமற்று இயங்கும் நிலைக்கு தள்ளப்படும்.

இது மட்டுமல்லாமல் இந்தியாவில் மூன்று மாதங்களுக்கு முன்பு கொண்டு வரப்பட்ட நில சீர்திருத்த மறுவாழ்வு மசோதா போன்றவை இவ்வாறு பாதிக்கப்படும் விவசாயிகள் மற்றும் சிறுதொழில் புரிவோர்கள் பின்னால் போராட்ட களத்தில் நிற்க கூடாது என்பதற்காகவே உருவாக்கப்பட்ட்து எனலாம்.

மேலும் சமீபகாலங்களில் மிக அதிகமாக வால்மார்ட் போன்ற நிறுவனங்களில் சம்பளபாக்கிகள், குறைவான சம்பளம் போன்ற கோரிக்கைகளுக்காக போராட்டங்கள் வலுத்து வருவதைக் காண முடியும். (<http://www.davidicke.com/headlines/75847americansholdprotestsagainstwalmartpolicieswithemployees>) ஆகவே வேலைவாய்ப்பு உருவாகும் என்பதும் கண் துடைப்பு. 100 கோடி ரூபாய் முதலீடு செய்யப்படும் தமிழக சில்லறை வர்த்தகக் கடையினை விட நான்கில் ஒரு பங்கு ஆட்களே இந்த நிறுவனங்களுக்குத் தேவைப்படுவார்கள். இதேபோலத் தான் இவர்கள் வாங்கும் உற்பத்தியாளர்களும் ஆட்குறைப்பு செய்யவேண்டிய நெருக்கடி பல நாடுகளில் ஏற்பட்டு உள்ளது. 

அரசியல் நுணுக்க அறிவு மக்களிடையே ஏற்படுத்தப்படாமல் போனால் மக்களின் ஆதரவு இந்த பெரு நிறுவன்ங்களுக்கு அதிகமாக இருப்பது நடக்கவே செய்யும். இது இந்த சங்கிலித் தொடரை முழுமையாக பெரு நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக மாற்றிவிடும்..

இந்த நிறுவனங்களை எதிர்த்துப் போராடும் வலிமையை நமது சிறுவணிகங்கள் பெற்று இருக்குமா என்பது கேள்விக்குறியே.. வால்மார்ட், செயின்பெரி, டெஸ்கோ போன்ற நிறுவன்ங்கள் பெட்ரோல்பங்க் மட்டுமல்ல, போஸ்ட் ஆபீஸே நட்த்துகிறது. இவர் களின் முதலீடுகள் பல பத்து ஆயிரம் கோடிகளை தாண்டுகிறது. இவர்களது கடைகள் கிட்ட்தட்ட 200 கார்களை பார்க்கிங் செய்யுமளவு பெரியதாக பல ஏக்கர்களை உள்ளடக்கியதாக நகரத்தில் இருப்பது மட்டுமல்ல, 1000 சதுர அடி கொண்ட கடைவகை களையும் இவர்கள் நிறுவ ஆரம்பித்தனர். இதன் விளைவாக அனைத்து சிறுகடைகளும் மூடப்பட்டன. இவர்களுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்த பஞ்சாயத்துகளின் எதிர்ப்புகள் பலனிக்கவில்லை, மாறாக நீதிமன்றத்தில் வழக்கு தொடுக்க சொல்லிவிட்டு கடைகளை இவர்கள் திறந்தார்கள். இன்றும் இவர்களுக்கு அப்பகுதி வணி கர்களிடம் எதிர்ப்பு இருக்கிறது. ஆனாலும் கடைகள் தொடர்ந்து திறக்கப்படுகின்றன. இவர்களை தடுப்பது கிட்டத்தட்ட சாத்தியமற்றதாகவே இருக்கிறது. உள்ளே வரவிடாமல் தடுப்பது மட்டுமே சாத்தியப்படும் நிகழ்வு.

Pin It

(விதர்பாவைத் தொடர்ந்து நடுவணரசு, மாநில அரசுகளின் துரோகங்களினால் தமிழகத்திலும் விவசாயிகள் தற்கொலை தொடர்கிறது. ஊடகங்களும் அரசும் இத்தற்கொலைகளை மறைக்கின்றன. தற்கொலைகளைத் தூண்டும் தண்ணீர் எல்லோருக்கும் உரியதாய் மாறவேண்டும்.)

அது தன் நாட்களை
ஒருபோதும் சோம்பலில் கழித்ததில்லை
ஒரு நாளைக்கூட பொழுதுபோக்கு போன்ற
புலன் துய்த்தல்களில் செலவிட்டதில்லை
பொருள் புகழ் அதிகாரங்களை நோக்கிய
வேட்கை உந்தல்களை அது அறியாது
எப்போதாவது தன் துணையுடன்
அன்றி எப்போதும் தன் தன்மையையே
அது பாதுகாத்தபடி அலைந்த்து
அதன் உயிர்ப்பும் சிறகடிப்பும்
இயற்கையின் மர்மங்கனைத்தையும் உணர்ந்த வியப்பும்
அதை விளக்க இயலாத படபடப்புமேயாம்

ஒரு நாள் என் தோட்டத்தின் ஈரத்தரையில்
உதிர்ந்த ஒரு மலர்போல் அது கிடந்தது
நல்லடக்கம் செய்யும் சுற்றமோ
மறைவுக்குக் கண்கலங்கும் உறவுகளோ
சமூகமோ தேசமோ இன்றி
அது அனாதையாய் மரித்திருந்தது
நெஞ்சுருகும் பார்வையின் முத்தம்
ஒரு கவிதை
இவைதானோ அதன் மொத்த வாழ்க்கையின்
மர்மமான இலட்சியம்?
இன்று அது நிறைவேறியதையோ
எளிய உயிர்கள் நூறுகள் கூடி
ஊர்வலமாய் அதை எடுத்துச் செல்ல முயல்வதையோ
கண்களில்லாத கால்கள்
அதை மிதித்தபடி செல்வதையோ
ஒரு பெருக்குமாறு அதை குப்பைகளோடு குப்பையாய்
ஒரு மூலைக்கு ஒதுக்கிவிடுவதையோ
எதைப்பற்றிய கவலையுமில்லாமல்
எல்லாவற்றையும் அதுவே ஒதுக்கிவிட்டதாய்
ஈரமான என் தோட்ட நிலத்தில்
மரித்துக் கிடந்தது அது

- தேவதேவன்

Pin It

“தண்ணீரில்லாமல் மனிதன் வாழ இயலாது, அதேவேளையில் விலையில்லாமலும் மக்கள் அனுபவித்து வருகின்றனர். எனவே தண்ணீரை வணிகப்படுத்துவதன் மூலம் அதிக லாபத்தைச் சம்பாதிக்க முடியும்”. இதுவே தண்ணீர் முதலாளிகளின் எண்ணம். ‘சோறும் நீரும் விற்பனைக்கல்ல’. இது தமிழர்களின் அடிப்படைத் தத்துவம். தண்ணீரை ஒரு கணம் பெட்ரோலாகவோ, எண்ணெய்யாகவோ கற்பனைப் பண்ணிப் பாருங்கள். அப்படி ஒரு நிலை வந்தால் நாடு என்னாகும். நினைத்துப் பார்க்கவே பயங்கரமாக இருக்கிறது. ஆனால் இந்நிலை வந்து கொண்டிருக்கிறது அல்லது வந்துவிட்டது எனலாம். தண்ணீரைப் பாட்டிலில் அடைத்து விற்பனை செய்யப்படும் என்று பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்னால் நாம் யூகித்திருக்க முடியாது. விற்பனை என்பது சாதாரண மனித உறவுகளைப் பாதிக்கக் கூடியதாக மாறுகிறது. ஒருவர் விலை கொடுத்து வாங்கிய தண்ணீர் பாட்டிலை, இன்னொருவர் சட்டென்று எடுத்துக் குடித்துவிட முடியாது. குடித்தால் வாங்கியவர் முகத்தைச் சுழிக்கக்கூடும். விற்பனை என்பது தனிமனித உறவுகளை மட்டுமல்ல, இரு நாடுகளுக்கான உறவுகளை, ஏன் இந்தப் பூவுலகே போராட்டக் களமாக மாற வாய்ப்பிருக்கிறது. தண்ணீர் யுத்தம், தன்னுடைய நாளை எதிர்ப்பார்த்துக் காத்திருக்கிறது.

உலகின் மொத்த தண்ணீர் அளவில் 97 சதவிகிதம் கடல் நீராகும். மீதி 2.5 சதவிகிதம் பனிக்கட்டியாக உள்ளது. 0.5 சதவிகிதம் மட்டுமே நன்னீராக நாம் பயன்படுத்தி வருகிறோம். இந்தியாவில் தனி ஒருவனுக்கு 2500 Cu.m. அளவு ஒரு வருடத்திற்குத் தேவைப்படுகிறது. இது வெகுவிரைவில் 1000 சிu.னீ. அளவாக மாறிவிடும். 2025இல் இந்தியா உட்பட 56 நாடுகள் கடுமையான தண்ணீர் நெருக்கடியைச் சந்திக்க இருக்கிறது. இந்தியாவின் தண்ணீர்ச்சந்தை 2000 மில்லியன் டாலராக இருக்கும்பட்சத்தில் மூன்று பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் இதனைக் கையிலெடுக்க உள்ளது (Vivendi Environment, France, SuezLyonnaise Des Eaux, France, RWE of Germany). இந்நிறுவனங்கள் மெதுவாக இந்தியாவின் தண்ணீரைத் தனியார் மயமாக்கி கபளீகரம் செய்துவருகின்றன. தடுத்து நிறுத்தாவிட்டால், தண்ணீர் மனித ரத்தத்தைவிட விலைமதிப்பு மிக்கதாக மாறிவிடும்.

பூவுலகின் நண்பர்கள் ஜனவரி 26இல் நடத்த இருக்கும் முந்நீர் விழவில் பங்குபெற அழைக்கிறோம்.

மக்கள் நீர்க்கொள்கை ஒன்றை உருவாக்குவோம்.

Pin It

ஃபுகோகாவின் புத்தகம் தந்த புத்துயிர்

தூரத்திலிருந்து பார்க்கும்போது திம்பக்ட்டு கானல்நீரைப் போலவே தோற்றமளிக்கிறது. அந்த மலைப்பாங்கான பகுதியைச் சுற்றி புதர்க்காடு, கோபத்தின் நிறத்தில் இருக்கும் சிவந்த மண், முட்புதர்கள்... தண்ணீருக்கான எந்தத் தடயமும் அங்கில்லை. இந்தச் சூழ்நிலைக்கு மத்தியில் 400 வகை மரங்கள், புதர்கள், செடிகொடிகள் நிறைந்த பசுமையான காடு நம்மை வரவேற்கிறது. அதுதான் திம்பக்ட்டு.

ஆந்திர மாநிலம் அனந்தபூர் மாவட்டத்தில் உள்ள சென்னகோத்தப்பள்ளி கிராமத்தின் விளிம்பில் திம்பக்ட்டு வீற்றிருக்கிறது. அனந்தபூர் மாவட்டம் இந்தியாவின் மோசமான வறட்சி பாதிக்கப்பட்ட மாவட்டங்களில் ஒன்று. இங்குள்ள விவசாயிகள் ஒவ்வோர் ஆண்டும் நிலக்கடலை, சூரியகாந்தி, சோளம் போன்ற ஏதாவது ஒரு பயிரை பயிரிடுவதற்காக உலர்ந்து கிடக்கும் தங்கள் வயலுடன் போராடிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மிக மோசமான தட்பவெப்ப சூழ்நிலை, காடழிப்பு, மோசமான விவசாய முறைகள் போன்றவை நீண்ட காலத்துக்குத் தொடர்ந்ததால், ஒருபுறம் விவசாயிகளும் மறுபுறம் நிலமும் தரிசாகக் காட்சி அளிக்கின்றன.

15 ஆண்டுகளுக்கு முன் பப்லு கங்குலியும் மேரி வட்டமட்டமும் இந்த இடத்தில் திம்பக்ட்டுவை ஆரம்பித்தபோது, இந்த வறட்சிச் சூறாவளியில் அவர்களும் சிக்கிக் கொள்வார்கள் என்றே தோன்றியது. இந்தத் தம்பதி, அவர்களது நண்பர் ஜான் டிசோசாவுடன் இணைந்து சென்னகோத்தப்பள்ளியில் 32 ஏக்கர் தரிசு நிலத்தை வாங்கியபோது, “இந்த புதிய முயற்சி வெற்றி பெறுவதற்குச் சாத்தியமில்லை” என்று அவநம்பிக்கை யுடன் நண்பர்கள் மறுத்தனர். ஆனால் பப்லுவுக்கும் மேரிக்கும் தங்கள் கனவைப் பின்தொடரும் நம்பிக்கை இருந்தது. ஜப்பானிய இயற்கை வேளாண் அறிஞர் மசனாபு ஃபுகோகாவின் “ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி” என்ற புத்தகத்தை அவர்கள் ஆயுதமாகக் கொண்டனர். “எங்களது சேமிப்பில் இருந்த பணம் முழுவதையும் செலவழித்து 7,000 மரக்கன்றுகளை வாங்கி, அவற்றை நட்டுவிட்டு, காத்திருந்தோம். எந்தச் சந்தேகமும் வேண் டாம், எதுவும் நடக்கவில்லை. நாங்கள் ஃபுகோகாவின் “எதுவும் செய்யாமலிருக்கும் வேளாண்மை” என்ற கொள்கைப்படி, நாங்கள் எதையுமே செய்யத் தேவையில்லை என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்தோம். ஆனால் உண்மையில் அவர் சொன்னது எதையென்றால், மண்ணில் உரத்தையோ, பூச்சிக்கொல்லிகளையோ இடக்கூடாது என்பதைத் தான்,” என்று கூறிச் சிரிக்கிறார் பப்லு.

நிலத்தைச் சுற்றி மரங்கள், நீர்நிலைகள் போன்ற வற்றைப் பாதுகாத்தால்தான் மட்டுமே மண் பலனைத் தரும் என்பதை சீக்கிரத்திலேயே அவர்கள் புரிந்து கொண்டார்கள். மண்வளத்தை மீட்டு உயிர்தருவது என்ற திட்டத்துக்காக, இந்தத் தம்பதி அருகிலுள்ள கிராம மக்களுக்கு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த ஆரம்பித்தனர். காட்டுத்தீ கட்டுப்பாடு, மேய்ச்சல் கட்டுப்பாடு, விதைப்பு முறையில் மாற்றம், விறகுக்காக மரத்தின் கிளைகளை மட்டுமே வெட்டுவது, தண்ணீர் சேகரிப்பு, மண் பாதுகாப்பு உள்ளிட்ட விஷயங்களைப் பற்றி பாடத்திட்டங்களை உருவாக்கினனர். மண் அணைகள், சிறிய தடுப்பணைகளைக் கட்டினர். உள்ளூர் தாவரமான போதா புல் விதைகளைப் பரப்பி, அவற்றிலிருந்து கிடைத்த வைக்கோலை தீவனமாகப் பயன்படுத்தினர். “வளங்குன்றா வளர்ச்சிப் பார்வை யுடன் விவசாயம், வேளாண் காடு வளர்ப்பு ஆகிய வேலைகளைத் தொடங்கினோம். எங்களைச் சுற்றி இருந்த விவசாயிகள் விவசாயத்தையும், கால்நடை வளர்ப்பையும் புரிந்துகொண்டனர். ஆனால் காடுகளுக்கு புத்துயிர் கொடுப்பதற்கு எல்லோரையும் அதில் ஈடுபடச் செய்ய வேண்டி இருந்தது,” என்று திம்பக்ட்டுவின் உருவாக்கத்துக்கு பின்னணியில் இருக்கும் கடுமையான உழைப்பை விளக்குகிறார் பப்லு.

அவர்களுடைய முயற்சிகளுக்கான முதல் பலன் மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு கிடைத்தது. மண் மீண்டும் புத்துயிர் பெற ஆரம்பித்தது. பப்லுவும் மேரியும் உள்ளூரில் கிடைக்கும் விதைகளைச் சேகரித்து, ஒரு சேகரிப்பு மையத்தை உருவாக்கினர். சில முன் னோடி மர வகைகள், அதாவது மிகவும் கடுமையான சூழ்நிலைகளில் முதலில் வளர்ந்து, கூடுதல் பசுமை பரவுவதற்குத் தேவையான நைட்ரஜனை மண்ணில் நிலைநிறுத்தும் மர வகைகள் புத்துயிர் ஊட்டுவதற்கு பயன்படுத்தப்பட்டன. திம்பக்ட்டுவில் பயிர் சுழற்சி முறை பின்பற்றப்பட்டது. இதன் மூலம் வளமற்ற மண், மீட்சியடைவதற்கு நேரம் கிடைத்தது. நிலக்கடலை, நெல், சோளம், சிறுதானியங்கள், பருப்பு உள்ளிட்ட தானியங்கள், கத்தரி, தக்காளி, பீர்க்கங்காய், மிளகாய் போன்ற காய்கறிகள், சப்போட்டா, மா போன்ற பழ மரங்கள் ஆகியவை வளர்க்கப்பட்டன. வேளாண்மை, முழுக்கமுழுக்க இயற்கை விவசாயம்தான். வேதி உரங்கள் முற்றிலும் தடை செய்யப்பட்டன. மேலும் திம்பக்ட்டு தனது மின்சாரத் தேவைக்கு சூரிய சக்தியையே பயன்படுத்திக் கொள்கிறது.

பழமையான மண் வீடுகளைச் சூழ்ந்து நிற்கும் வேம்பு, புங்கம், ஆச்சா மரங்கள் நமது காதுகளில் கிசுகிசுப்பதைப் போல காற்றை ஊதும் திம்பக்ட்டுவை, இயற்கையை நாடிச் செல்பவர்களுக்கான முதல் தேர்வு என்று சொல்லலாம். உண்மையில், அந்த நிலத்தின் உரிமையாளர்கள் வேளாண் முறையை அடி முதல் நுனி வரை மாற்றியதன் காரணமாகவே நிலம் புத்துயிர் பெற்றிருக்கிறது. “தனக்குத் தானே புத்துயிர் ஊட்டிக் கொள்ளும் திறன் இயற்கைக்குப் பெருமளவு உண்டு. அதற்கான இடத்தை நாம் கொடுக்க வேண்டும், அவ்வளவுதான்,” என்று மென்மையாகச் சொல்கிறார் மேரி. திம்பக்ட்டுவில் கிடைத்த வெற்றி எங்களை பெரிதும் உற்சாகமடையச் செய்துவிட்டதால், இப்போது எங்களுடைய இந்த அறிவை பரவலாக்குவதற்கு முயற்சித்து வருகிறோம். “அருகிலுள்ள கிராமங்களில் எங்களது பரிசோதனைகளை ஆரம்பித்திருக்கிறோம்,” என்கிறார். பப்லுவும் மேரியும் வேளாண் காடு வளர்ப்பு, இயற்கை வேளாண்மை, பூச்சிக்கொல்லி தவிர்ப்பு மேலாண்மை ஆகியவை தரும் நன்மைகள் பற்றி சுமார் 100க்கும் குறையாத கிராமங்களைச் சேர்ந்த விவசாயிகளுக்கு ஆலோசனை வழங்கி வருகிறார்கள்.

கல்பவல்லி என்ற ஒன்பது கிராமங்கள் அடங்கிய பகுதி அருகே இருந்த 7,000 ஏக்கர் தரிசுநிலத்தில் அவர்கள் செய்த பணி காரணமாக மற்றொரு “பசுமை சொர்க்கம்“ உருவாகியுள்ளது. அவர்கள் இப்போது காடுகள் மற்றும் அவற்றின் உற்பத்திப் பொருள்களுக்கு கிராம கூட்டு உரிமை அளிப்பது குறித்து கவனம் செலுத்தி வருகின்றனர். இப்போது மண், காடுகள், தீவனம், விலங்குகள் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றுடன் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்துள்ளன என்பதை விவசாயிகள் உள்ளுணர்வால் உணர்ந்து கொண்டு வருகின்றனர். மிகுந்த ஊட்டம் நிரம்பியதாகக் கருதப்படும் 1,100 ஹோல்கர் மாடுகள் இவர்களது தரிசுநிலத்தில் மேயவிடப்பட்டு, கோமயமும் சாணமும் இடப்படுகின்றன. கிட்டத்தட்ட 250 நீர்நிலைகள், சுனைகள் மறுவாழ்வு பெற்றுள்ளன. “இந்தியா விடுதலை பெற்ற பிறகு, நம் நாட்டில் கண்மூடித்தனமாக நிலச் சீரழிவு நடந்துள்ளது. அதிகப்படியான தண்ணீரும் அதிகப்படியான வேதி விவசாயமும் மிகவும் வளமான மண்ணைக்கூட முழுமையாகச் சீரழித்துவிடும். பஞ்சாப்பை பாருங்கள். அங்கிருக்கும் நிலத்தடி நீர் முழுவதும் நஞ்சாக்கப்பட்டுவிட்டது. அதே நவீனத் தொழில்நுட்பங்களை வறண்ட நிலப்பகுதிகளிலும் பயன்படுத்தும்போது, அது தற்கொலையில் போய் முடிகிறது” என்கிறார் பப்லு.

நிலைத்த வேளாண்மையின் முக்கிய பாகம் சமூகத்தை அதில் ஈடுபடச் செய்வதுதான். இவர்கள் மிகச் சிறிய அளவில் ஒரு விஷயத்தைத் தொடங்கி அதை பெரிய அளவுக்கு பரவலாக்கி இருக்கிறார்கள். இடையிடையே தொடர்ச்சியான மறுஆய்வுகளும் உண்டு. கிராமங்களில் வேதி உரங்கள், புவி வெப்பமடை தலின் தீமைகள் பற்றி மேரி பேசும்போது, விவசாயிகள் தெளிவாகப் புரிந்து கொள்கிறார்கள். அவர்களுக்கு இது முற்றிலும் அந்நியமான விஷயமாகத் தோன்ற வில்லை. தங்களது அனுபவத்தின் அடிப்படையில், ஒரு கிராமத்தை முழுமையாக இயற்கை வேளாண் முறைக்கு மாற்ற மூன்று ஆண்டுகள் ஆகும் என்கிறது இந்தத் தம்பதி. வேதி உரங்கள் உடனடிப் பலன்களைக் கொடுக்கும் நிலையில், அவற்றைக் கைவிட வேண்டும் என்று விவசாயிகளிடம் எப்படி இவர்களால் வலியுறுத்த முடிகிறது. திம்பக்ட்டுவின் முறைகளுக்கு யாரும் எதிர்ப்பு தெரிவிக்கவில்லையா? “நாங்கள் மாற்றத்துக்குத் தயாராக இருக்கிறோம். தங்களுக்கு லாபம் தருவதாகவும் பொருத்தமாகவும் இருக்கும் தொழில்நுட்பங்களை மட்டுமே விவசாயிகள் அடுத்த நிலைக்கு எடுத்துச் செல்வார்கள். அப்படி இல்லாத பட்சத்தில் அவர்கள் அதைக் கைவிட்டு விடுவார்கள். இந்த வரையறையை எங்களது வேளாண் முறைகள் பூர்த்தி செய்கின்றன”

நிலைத்த வேளாண் முறைகள், காடு வளர்ப்பு ஆகியவற்றை சமூகத்திடம், குறிப்பாக இளைஞர்களிடம் நேரடியாக எடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று திம்பக்ட்டு கருதுகிறது. இதற்காக அருகிலுள்ள கிராமங் களைச் சேர்ந்த விவசாயிகளின் குழந்தைகளுக்காக இந்த அமைப்பின் வளாகத்துக்குள் பள்ளி ஒன்று நடத்தப்படுகிறது. மரங்கள், பறவைகள் என இயற்கை புடைசூழ அமைந்துள்ள இந்தப் பள்ளி, சுமார் 100 குழந்தைகளுக்கு முறைசார்ந்த கல்வியைத் தருவது மட்டுமல்லாமல், ஆரோக்கியமான உணவையும் தந்து வருகிறது. மேரியும் பப்லுவும் இந்த மாற்று முன்மாதிரியின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் நுணுக்கமாக கவனத்தைச் செலுத்தி செதுக்கியுள்ளதை பார்க்க முடிகிறது. “இது என்ன மரம் என்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?” என்று ஒரு மரத்தைத் தழுவியபடி கேட்கிறார் பப்லு. “எங்களது பள்ளியின் முதலாண்டு மாணவர் ஒருவர் நட்ட மரம். இது எவ்வளவு உயரமாக வளர்ந்திருக்கிறது, பாருங்கள்,” என்கிறார். இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் வளரும் குழந்தைகள், சுற்றுச்சூழலை பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை கட்டாயம் புரிந்துகொள்வார்கள் என்பது எளிதாகப் புரிகிறது.

“உண்மையில் நாங்கள் இந்த சமூகத்தை காலநிலை மாற்றத்தால் ஏற்படும் பாதிப்புகளை மட்டுப்படுத்தும் நடவடிக்கைகளுக்குத் தயார்படுத்தி வருகிறோம்“ என்கிறார் பப்லு. அவருடைய மார்க்சிய ஈடுபாட்டின் காரணமாக இந்தப் பகுதிக்கு அவர் வந்த காலத்தில் நிலத்தை மறுபங்கீடு செய்து கொடுத்துள்ளார். அவரும் மேரியும் ஆந்திராவிலேயே வாழ்ந்து பல்வேறு சமூகத் திட்டங்களில் கடந்த 30 ஆண்டுகளாகப் பணி புரிந்துள்ளனர். ஆனால் திம்பக்ட்டுதான், அவர்களது பணிகளில் ஆத்மார்த்தமான பிடிப்பை ஏற்படுத்தியது. பப்லு மேற்கு வங்கத்தைச் சேர்ந்தவராகவும் மேரி கேரளாவைச் சேர்ந்தவராகவும் இருந்தபோதிலும், அவர்கள் தங்களையும் தங்கள் மூன்று குழந்தைகளையும் தெலுங்கர்களாகவே கருதுகின்றனர். அவர்களது மண் வீட்டின் கதவின் மீது பூசப்பட்டுள்ள சிவப்பு, பச்சை, மஞ்சள் நிறங்களே, அவர்களது அதிகபட்ச பகட்டுத்தனம் என்று சொல்லலாம். மற்ற இடங்களில் எல்லாம் எளிமை குடிகொண்டிருக்கிறது. இந்தத் தம்பதி பல்வேறு காலநிலை மாற்றம், வேளாண்மை அமைப்புகளிலும் இணைந்திருக்கின்றனர். ஃபேர் கிளைமேட் நெட்வொர்க் எனப்படும் காலநிலை நியாய வலைப்பணியகத்தின் ஒரு பகுதியாக திம்பக்ட்டு இருக்கிறது. ராயலசீமா, தெலுங்கானா, வடக்கு கர்நாடகத்தில் இயற்கை வேளாண்மை மூலம் கார்பன் வெளியீட்டை குறைப்பது தொடர்பாக இந்த அமைப்பின் கீழ் ஆராய்ச்சி நடைபெற்று வருகிறது. இதில் ஜி.பி.எஸ். தொழில்நுட்பம், வாயு வெளியீட்டு கண்காணிப்புக் கருவிகள் மூலம் வழக்கமான வேளாண்மை மற்றும் இயற்கை வேளாண் முறை ஆகியவற்றுக்கு இடையே கார்பன் வெளியீடு ஒப்பிடப்பட்டு கண்காணிக்கப்படுகிறது.

ஃபுகோகா புரட்சியை திம்பக்ட்டு நடைமுறைப் படுத்திய கிராமங்களில் வித்தியாசத்தை தெளிவாக உணர முடிகிறது. வழக்கமான வேதி உரங்களும் பூச்சிக் கொல்லிகளும் பயன்படுத்தப்பட்டு வெள்ளையான சுண்ணாம்புப் படிவுகளுடன் இருக்கும் நிலக்கடலை வயல்களை இங்கு பார்க்க முடியவில்லை. இந்த வருடம் (2011) மழை தாமதமானாலும்கூட, காடு காப்பு, தண்ணீர் சேகரிப்பு பின்பற்றப்பட்ட இந்த கிராமங்களில் உள்ள விவசாயிகளின் நிலங்களில் ஈரப் பதம் இன்னமும் மீதமிருக்கிறது. இயற்கை உரங்களே பயன்படுத்தப்படுவதால் இவர்களது நிலங்களில் நுண்ணுயிர்களின் செயல்பாடு மீண்டும் துளிர்த்துள்ளது. மேலும் இந்த விவசாயிகள் அடிக்கடி விவாதிக்கும் விஷயம் பயிர் சுழற்சி முறை பற்றியதாகவே இருக்கிறது. ஏனென்றால், தங்களது பணத்துக்கு உத்தரவாதம் தராத ஒற்றைப் பயிரை நம்பி சூதாட்டத்தில் ஈடுபடுவதற்கு இந்த விவசாயிகள் விரும்பவில்லை. “என்ன வளர்க்க வேண்டும் என்பது பற்றி தொழில்முறை விவசாயம் இடும் கட்டளைகளுக்கு அடிபணியாமல், தங்களது விருப்பத்துக்கு ஏற்ப எதை வளர்க்க வேண்டும் என்பதற்கான சுதந்திரம், இந்த விவசாயி களுக்குத் தற்போது கிடைத்துள்ளது. பணப் பயிர்களில் அவர்கள் கவனம் செலுத்தியபோது வீரிய விதைகள், உரங்கள், கடன்கள், வளம்குன்றிய நிலங்கள் என்ற கொடிய சுழற்சிக்குள் அவர்கள் தள்ளப்பட்டார்கள். அதற்கு பதிலாக எதை வளர்க்க வேண்டும் என்ற சுதந்திரத்தை இயற்கை வேளாண்மை அவர்களுக்கு வழங்கியுள்ளது,” என்று பப்லு நம்புகிறார்.

இதற்கெல்லாம் மேலாக, திம்பக்ட்டுவில் ஒரு காலத்தில் சில கழுகுகளும், இரைகொல்லிப் பறவை களுமே சுற்றிக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் இன்றைக்கோ, அந்த அடர்த்தியான காட்டுக்குள் நடந்து செல்லும்போது காட்டுப்பன்றி, வெளிமான், நரி, முள்ளம்பன்றி, ஏன் சில நேரம் சிறுத்தையைக்கூட உங்களால் பார்க்க முடியும். மேலும் மயில்கள், தையல்சிட்டுகள், கொண்டைக்குருவிகள் (புல்புல்), தேன்சிட்டுகள், கருஞ்சிட்டு (ராபின்), வானம்பாடி (லார்க்) போன்றவற்றை இங்கே சாதாரணமாகப் பார்க்க முடிகிறது. பறவைகளின் கூக்குரல்களுடன் அந்தக் காடு உயிர்ப்புடன் உள்ளது. “ஒற்றை வைக்கோல் புரட்சி” புத்தகத்தைப் படித்ததன் மூலம், “மண்ணை மீட்டெடுத்தல்” என்ற சிறிய சிந்தனை இவர்களுக்குக் கிடைத்திருக்கலாம். அதன்காரணமாக திம்பக்ட்டு என்ற அவர்களது பெருங்கனவு இன்றைக்கு நிஜமாகவும் உயிர்ப்புடனும் இருக்கிறது. அது வெறும் கானல்நீரல்ல. உண்மையில், இந்தப் பகுதியில் உள்ள அனைத்து கிராமங்களும் வளமான எதிர்காலத்தைத் தரும் வரைபடத்தை, அது தனக்குள் பொதிந்து வைத்திருக் கிறது.

தமிழில்: ஆதி வள்ளியப்பன்

Pin It