tamizhar munnani logo

தமிழர்கள், தமிழக தமிழீழத் தாயகங்களில் தோன்றி இன்று உலகம் முழுவதும் பரவி வாழ்ந்து வருகின்றனர். தனித்த மொழி, பண்பாடு, மரபு, கலை இலக்கியம், வரலாறு, சமயம், மெய்யியல் எனத் தனக்கான தனித்தன்மைகள், நாகரிகங்கள் கொண்ட மக்கள் சமூகம் தான் தமிழர்கள். இனங்களின் சமூகமான மாந்த சமூகத்தில் மூத்த இனங்களில் ஒன்றாகவும் மூல மரபினங்களில் ஒன்றாகவும் உள்ளனர். தமிழர்கள் அவர்களின் தாயகங்கள் குறித்த வரலாற்றுக் குறிப்புகளைப் பார்த்தாலே நம் இனத்தைப் புரிந்துகொள்ள உதவும். பாவாணர் முன்வைத்த மாந்தம் பிறந்தகம் குமரிக்கண்டம் என்னும் ஆய்வும், இந்திய தொல்பழங்காலத்தின் தந்தை என்ற வரலாற்று அறிஞர்களால் அழைக்கப்பெறும் ராபர்ட் புரூஸ்பூட்ட-ஆல் அன்றைக்கு இருந்த சென்னை மாகாணத்தில் வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலத்தில் மனிதர்கள் வாழ்ந்த 459 பகுதிகள் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. அதில் 42 பகுதிகள் பழைய கற்காலத்தையும் 252 பகுதிகள் புதிய கற்காலத்தையும் சார்ந்தவை.

இன்று சென்னையில் உள்ள பல்லாவரம்; திரிசூலம் மலைப்பகுதிளில் பல லட்சம் வருடங்களுக்கு முன்பு கற்கால மனிதர்கள் பயன்படுத்திய கற்கோடாரி களையும்; திருவள்ளுவர் மாவட்டம் பூண்டி நீர்த்தேக்கத்துக்கு அருகே அத்திரப்பாக்கம் ஓடை மற்றும் அதன் சுற்று வட்டாரப் பகுதிகளில் லட்சக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மனிர்கள் வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரங்களையும் அவர்கள் வாழ்ந்த குடியம் குகையையும், திருநெல்வேலி மாவட்டம் தேரி பகுதியில் நுண் கற்காலக் கருவிகளையும் அதை உருவாக்கும் தொழிற்சாலைகளையும் கண்டு பிடிக்கப்பட்டது. இவர் சேகரித்த பழங்காலப் பொருட்கள் எல்லாம் திருவள்ளுவர் மாவட்டம் பூண்டி அருகே அருங்காட்சியகத்திலே உள்ளது.

தமிழர்கள் மூல மரபினங்களில் ஒன்று என்று அறிவுலகத்துக்கு ஒரு பிரிவினர் தங்கள் ஆய்வுகளை முன்வைத்துள்ளனர். இத்துணைக் கண்டத்தின் தொல்குடிகள் தமிழர்கள்தான் என்பதை நவீன மரபியல் ஆராய்ச்சிகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன. அதையே அறிஞர் அம்பேத்கார் அவர்களும் தன் ஆய்வில் பதிவு செய்கிறார். தமிழர்களிடம் காணப்படக்கூடிய தாய்வீட்டில் தலைப்பிரசவம் என்ற மரபும்; சேய்வழி அழைத்தல் (பிள்ளையின் பெயர்கூறி அவரின் தந்தை என்று அழைப்பது) அப்பா பெரியப்பா சித்தப்பா என அனைவரையும் ஒரே மாதிரி அழைக்கும் வழக்கம், தமிழ் சமூகத்தில் காணப்படும் உறவு முறைகளும்; தாய்வழிச் சமூகத்தின் எச்சங்களாக, மக்களினங்கள் குறித்து ஆய்வு செய்த மார்கனும், பிரடெரிக் ஏங்கெல்சும் பதிவு செய்கின்றனர். இதன்மூலம் மனித குலத்தின் தொடக்கமான தாய்வழி சமூக நிலையிலிருந்தே தமிழர்கள் நீடித்து வருகின்றனர் என்பது உறுதியாகின்றது.

சிந்து சமவெளி நாகரிகம் தமிழர் நாகரிகம் என்பதை அங்கு கிடைத்த எழுத்துக்கள் சின்னங்கள் பிற ஆதாரங்களைக் கொண்டு அஸ்லோ பர்போலா உறுதிப்படுத்துகிறார். அசோகரின் சமகாலத்தில் வாழ்ந்தவராகக் கருதப்படும் (கி.மு.250) கலிங்க மன்னர் காரவேலனின் அத்திகும்பா கல்வெட்டு 113 ஆண்டுகள் தமிழ் மன்னர்களின் கூட்டமைப்பு நீடித்து வந்ததை சுட்டுகின்றது.

அதுபோலத் தமிழகத்தில் நடைபெற்ற அரிக்கமேடு, ஆதிச்சநல்லூர்..... அகழ்வாராய்ச்சிகள் இங்கு கண்டெடுக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள், சுவடிகள், தமிழர்களின் தொன்மையையும் நாகரிகத்தையும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

நமக்குக் கிடைத்ததிலேயே மிகவும் பழைமையான தேர்ந்த செம்மையான சிந்தனை தொகுப்பாக உள்ள தொல்காப்பியம் அதன் வடிவத்திலேயே ( தமிழ் மொழி, தமிழ் எழுத்து, தமிழ் எண்) தமிழ் வளர்ச்சியின் அடையாளமாக உள்ளது. நிலம், தீ, நீர், வளி, விசும்போடு ஐந்தும் கலந்த மயக்கம் உலகம் என உலகம் கடவுள் படைப்பு அன்று; தானே தோன்றியது, மண், நெருப்பு, தண்ணீர், காற்று, வானம் ஆகிய ஐந்து இயற்கைப் பொருள்களும் கலந்து உருவாகி இருப்பதே இவ்வுலகம் எனப்பாடும் தொல்காப்பியப் பாடல் இவ்வுலகத் தோற்றம் பற்றியும்,

ஒன்று அறிவதுவே உற்று அறிவதுவே

இரண்டு அறிவதுவே அதனொடு நாவே

மூன்று அறிவதுவே அவற்றொடு மூக்கே

நான்கு அறிவதுவே அவற்றொடு கண்ணே

ஐந்து அறிவதுவே அவற்றொடு செவியே

ஆறு அறிவதுவே அவற்றொடு மன்னே

நேரிதின் உணர்ந்தோர் நெறிப்படுத்தினரே.

என உயிர்களின் அறிதல் வேறுபாடு குறித்த தொல்காப்பியர் பாடலும், சுழன்றும் ஏர்பின்னது உலகம் அதனால் உழந்தும் உழவே தலை என்ற குறள் மூலம் உலகம் உருண்டை என்பதையும் அது சுழல்கிறது என்பதையும் சுட்டும் குறளும், பிறப்பொக்கும் எல்லா உயிர்க்கும் சிறப்பொவ்வா செய்தொழில் வேற்றுமையான் என்று பிறப்பால் அனைவரும் சமம் என்பதை வலியுறுத்தும் குறளும் தமிழர்களின் அறிவு வளர்ச்சி மற்றும் உலகக் கண்ணோட்டம் குறித்த சான்றுகளாக உள்ளன.

""வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத் தமிழ் கூறு நல்லுலகு'' என்ற தொல்காப்பிய சிறப்புப் பாயிரத்தின் மூலம் வட வேங்கடம் தென் குமரி தமிழ்உலகின் எல்லை என்பதையும், அதில் தமிழ் மொழி பேசப்படுகிறது என்பதையும், அதைப் பேசிய தமிழர்கள் அங்கு வாழ்ந்தனர் என்பதையும் தெளிவு படுத்துகிறது. இதையே பிந்தைய சங்க இலக்கியங்களும் தெளிவுபடுத்துகின்றன.

ஆறாம் நூற்றாண்டில் பாடப்பெற்ற தேவாரத்தில் உள்ள தமிழன் கண்டாய் ஆரியன் கண்டாய் என்ற வரி தமிழர்கள் இருப்பை உறுதி செய்வதோடு ஆரியரின் பரவலையும்; ஆரியர் தமிழருக்கு இடையிலான இனப்போராட்டத்தையும் உறுதிப்படுத்துகிறது.

செப்பு வினாவும் வழா அல் ஓம்பல் என்ற தொல்காப்பிய வரிக்கு 12-ஆம் நூற்றாண்டில் உரை எழுதிய நச்சினார்க்கினியர் வினாவும் விடையும் தெளிவாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்கான உதாரணமாக உன் நாடு எது என்று வினா எழுப்பினால் தமிழ்நாடு என்று கூறுவதே தெளிவான விடையாக இருக்கும் என விடையிறுக்கிறார். இதுவே தமிழ் மக்களின் வரலாறாக உள்ளது.

ஒருபுறம் தமிழர்கள் ஓரினம் என்ற நிலையில், அவர்களின் மொழி, மரபு, பண்பாடு, வரலாறு, கூட்டு நினைவு, பரஸ்பர உறவு, சார்பு என்பது பொது நிலையாகவும், மறுபுறம் அவர்களின் சமூக அரசியல் வாழ்வு பல்வேறு தேச நிலைகளில் கட்டப்பட்டு, வேறுபட்ட நெருக்கடிகளையும் வேறுபட்ட சமூக அரசியல் அடிப்படைகளையும் கொண்டவர்களாக உள்ளார்கள். வரலாற்று வழியில் ஓர் இனம் என்ற வரையறுப்பு கொண்ட தமிழர்கள் அவர்களின் தேசிய சமூக அரசியல் இருப்பு நிலையைக் கொண்டு ஐந்து வகையாகப் பகுக்கலாம். 1. தமிழ்த்தேசிய இனம், 2. தேசிய இனச் சிறுபான்மையர், 3. மொழிச் சிறுபான்மையினர், 4. அகதிகள், 5. தேசங்கடந்து பணிபுரிவோர். முதல் இரண்டு நிலைகள் நிலைத்ததாகவும் மூன்றாவது நிலை ஒப்பீட்டளவில் நிலைத்ததாகவும், நான்கு மற்றும் ஐந்தாவது நிலைகள் தாயகத்தில் ஏற்படும் சமூக அரசியல் மாற்றங்களைச் சார்ந்தாகவும் உள்ளன.

ஒரு தேசியம், தேசிய இனம் என்பதற்கான தோழர் ஸ்டாலின் 1912இல் வகுத்தபடி 1. ஒரு பொதுமொழி, 2. பொது வரலாற்றுப் பிரதேசம், 3. பொதுப் பொருளாதாரத் தொடர்பு, 4. பொது மன இயல்பு ஆகிய வரைவிலக்கணங்களின்படியும் இதில் மாறுபட்ட, வேறுபட்ட இலக்கணங்களின்படியும் தமிழகத் தமிழர்கள் தமிழீழத் தமிழர்கள் தனித்த தேசிய இனத்திற்குரிய தகுதி நிலையில் உள்ளனர். மலேசியா, சிங்கப்பூர், பர்மா, மொரிசீயஸ், ரீ யூனியன், தென்னாப்பிரிக்கா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ், அமெரிக்கா, அந்தமான், கர்நாடகா, கேரளா, ஆந்திரத்தின் உள்ளகப் பகுதிகள் என பல தேசங்களில் அத்தேசத்தின் தேசிய இனத்தை விட சிறுபான்மை எண்ணிக்கையில் உள்ளதால் இவர்கள் அத்தேசத்தில் தேசிய இனச் சிறுபான்மையினராக உள்ளனர்.

தமிழர்கள் தாயகத்தோடு கொண்டு கொடுத்தலையும் பொருளாதார உறவுகளையும் தனது தாயகத்தினையே நிலையானதாகக் கருதி வாழும் தேசங்களில் கலக்காமல் தன் மொழி இன அடையாளங்களைக் காத்துக் கொண்டு உலகின் பல பகுதிகளில் வாழும் தமிழர்கள் மொழி இனச் சிறுபான்மையராக வரையறுக்கலாம்.

முதன்மையாக தமிழீழத்தில் நடந்த கட்டமைக்கப்பட்ட இனக்கொலையின் விளைவாக உலகம் முழுவதும் தஞ்சம் கோரி இன்றும் அந்நாடுகளில் குடியுரிமை பெறாத தமிழர்களை அகதி என்றும், இதே நிலையில் உள்ள வேறு தேசத் தமிழர்களையும் குறிக்கவும் இது பொருந்தும்.

தன் பிழைப்பிற்காக தேசம் கடந்து பணிபுரியும் தமிழர்களை தேசம் கடந்து பணிபுரிவோராக அழைக்கலாம்.

இனி ஒவ்வொரு நிலையாகப் பார்ப்போம்.

தமிழக தமிழ்த்தேசிய இனப் போராட்டம்

தமிழர்கள் உலகின் பல இன மக்களோடு வணிகம், அரசியல், பரிமாற்ற உறவுகளைக் கொண்டு இருந்தது போல், பிற இனத்தார்களும் தமிழகத்தோடு இவ்வுறவுகளைக் கொண்டிருந்தனர். இப்படி தமிழர்களும் தமிழகமும் உலகின் தனித் தீவாக இல்லாமல் உறவுகளோடு இருந்தாலும் தனக்கான தனித் தன்மைகளை உருவாக்கி வளர்த்து, பாதுகாத்துக் கொண்டு இருந்தனர். இவர்களோடு வேறுபட்ட எல்லாரோடும் உரையாடி உள்ளனர். இந்த உரையாடலில் சமணம் பவுத்தம், வேத மதத்தின ரோடான உரையாடல் முக்கியமானது. சமண பவுத்த வேத மதத்தினரோடான உரையாடலில் சிலவற்றை ஏற்றும் அடிப்படையில் மறுத்தும் உள்ளனர். வேத மதத்தைச் சேர்ந்த ஆரியர் குடியேற்றமும் அதன் செல்வாக்கும் பெருகும்போது அதற்கு எதிரான கருத்துப் போராட்டம் இனப்போராட்டமாகவும் மாறியது. 12ஆம் நூற்றாண்டு வரை கருத்தாக உலா வந்த ஆரிய பார்ப்பனியம், இசுலாமிய அரசுகளின் தெற்கு நோக்கிய பரவலுக்கு எதிராக ஆரிய பார்ப்பனிய தர்மங்களைக் கட்டிக் காக்க உருவாகிய விஜயநகரப் பேரரசிடம் தன் அரசதிகாரத்தை இழந்த தமிழ் இனமும் தமிழ் நிலமும் இன்றுவரை அரசதிகாரத்திற்காகப் போராடி வருகின்றன.

விஜயநகர ஆட்சி, நாயக்கர்கள் பாளையக்காரர்கள் ஆட்சியில் செழித்து வளர்ந்த பார்ப்பனிய அரசதிகாரத்திற்கு எதிராக இங்கு சித்தர் மரபுகள் தமிழர்களின் இனப்போராட்ட அடையாளமாக உள்ளன. தமிழகம் பிரிட்டிஷ் காலனியாக மாற்றப்பட்ட பிறகு எழுந்த பூலித்தேவன், மருதிருவர், தீரன் சின்னமலை, வேலு நாச்சியார், குயிலி, வ.உ.சி., பாரதி, சுப்பிரமணிய சிவா, சிங்காரவேலர், ஜீவா போன்றோரின் தாயக விடுதலைப் போராட்ட மரபும் இதே காலத்தில் உருவாகி வளர்ந்த ஆரிய பார்ப்பனிய இந்துமத உருவாக்கம், இந்திய உருவாக்கத்திற்கு எதிராக எழுந்த வள்ளலார் மரபும், தமிழ் பவுத்த மரபை முன்னிறுத்திய அயோத்திதாசப் பண்டிதர், நாத்திக பகுத்தறிவு மரபை முன்னிறுத்திய அத்திப்பாக்கம் வெங்கடாசல நாயக்கர், சி.தாமோதரம் பிள்ளை, உ.வே.சா. ஆகியோரின் தமிழ் நூல்கள் தொகுத்து பதிப்பித்த பணியும், தனித்தமிழ் மரபை முன்னிறுத்திய மறைமலை அடிகளின் தனித்தமிழ் இயக்கமும், சாதி ஒழிப்பு, பார்ப்பனிய எதிர்ப்பு, சமூக ஜனநாயகத்தை வலியுறுத்திய சுயமரியாதை இயக்கமும், பகுத்தறிவு நாத்திக இயக்கமும், தாழ்த்தப்பட்டோர், பிற்படுத்தப்பட்டோர், தமிழ் இஸ்லாமியர் உரிமை இயக்கங்கள், விவசாயிகள், தொழிலாளர்களின் விடுதலையையும், காலனிய எதிர்ப்பை முன்வைத்த பொதுவுடமை இயக்கமும் உருவாகி வளர்ந்தன.

வள்ளலார் தொடங்கி... பெரியார் வரையிலான சமயம் மொழி சமூகத் தளத்தில் நடந்த இயங்குதலும் பூலித்தேவன் தொடங்கி பொதுவுடமை இயக்கங்கள் வரையிலான காலனிய எதிர்ப்பு இயங்குதலையும் தொகுத்து, பகுத்து சாரப்படுத்தினால் அன்று உருவாகி வந்த ஆரிய பார்ப்பனிய, இந்து, இந்திய எதிர்ப்பு என்ற பொதுத்தன்மையை வெளிப்படுத்துவதையும் பல்வேறு சிந்தனைப் போக்கின் முரண் இயக்கத்தில் தமிழ்த்தேசியம் வளர்ந்ததையும் காணலாம்.

இதன் வெளிப்பாடாக நவீன தமிழ்த்தேசிய விடுதலைக் கருத்தாக 1938இல் இந்தி எதிர்ப்பு இனப்போரில் அனைத்து போக்கினராலும் இணைந்து எழுப்பிய தமிழ்நாடு தமிழருக்கே முழக்கம் பிறந்தது. இச்சசூழலையும் அதன் நவீன பொதுத்தன்மையையும் பற்றிப் பிடித்து முன் நகர்த்தியிருந்தால் காலனிய வெளியேற்றத்தின்போதே தமிழ்த்தேசம் மலர்ந்திருக்கும். ஒரு தேசிய இயக்கத்தின் மைய அச்சான தேசிய இன இயக்கம் இல்லாததன் காரணமாக அப்பொதுப்போக்கு அரசியல் அமைப்பு உருவாக்கம் நடந்தேறாமலே உருத்திரிந்தது. இப்பொதுப்போக்கின் துணைக்கூறுகளாக விளங்கிய சில சிந்தனைப் போக்கினரைத் தவிர பல்வேறு சிந்தனைப் போக்கினரும் பங்கு அரசியலில் மூழ்கியதும், திராவிடமாகவும், இந்தியமாகவும் திரிந்து போயினர்.

1942இல் ஒவ்வொரு தேசிய இனத்திற்கும் சுய நிர்ணய உரிமை உண்டு என்பதை முன்வைத்து வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்திற்கு மக்களைத் திரட்டிய காங்கிரஸ் இயக்கம் பின்பு அதனைக் கைவிட்டது. காங்கிரஸ் தான் சொன்னபடி தேசிய இன அடிப்படையில் இந்தியாவை மறுசீரமைக்கத் தயாராக இருந்தால் தன்னுடைய பாகிஸ்தான் கோரிக்கையை கைவிடத் தயாராக இருந்தார் ஜின்னா. காங்கிரஸ் இக்கோரிக்கையை மறுக்கவே அரசியலாகவும் அமைப்பாகவும் மக்கள் திரட்டப்பட்டு இருந்ததால் பாகிஸ்தான் கோரிக்கை வென்றெடுக்கப்பட்டது. மற்ற இந்தியப் பகுதிகளில் தேசிய இனங்கள், தனித்தனியாக திரட்டப்படாததால் ஆளும், பிரிட்டிஷார் அன்று பல்வேறு அரசுகளாக இந்தியாவைப் பிரிக்கத் தயாராக இருந்தும் ஆரிய பார்ப்பன இந்து மத, இந்தி சக்திகளின் அரசியல், அமைப்பு செல்வாக்கும் நேரு பட்டேலின் தலைமையால், இந்து, இந்தி பெருமுதலாளிகளின் நலன்களுக்காக இந்திய தேசியம் உருவாக்கப்பட்டது.

இத்துணைக் கண்டத்தில் தேசிய இன வழிப்பட்ட பல தேசங்கள் முகிழ்ந்திருக்க வேண்டிய நிலையில் இந்து இஸ்லாமிய மத முரணைக் கட்டமைத்து, சாதி முரணைக் கட்டிக்காத்து ஆரிய பெருமையையும்? இந்தி பெரும்பான்மையையும் பயன்படுத்தி இன்று நிலவும் ஒற்றை ஆதிக்க இந்தியா கட்டமைக்கப்பட்டது. இந்தியாவின் ஒற்றை ஆதிக்கக் கட்டமைப்பை தமிழத்தேசிய இனம் ஏற்றுக் கொண்டதா? 1947 ஆகஸ்ட் 15 (இந்திய விடுதலை நாள்) துக்க நாளாக அறிவிப்பு செய்தார் பெரியார். இச்சூழலிலேயே தமிழகத்திற்கு சுய நிர்ணய உரிமையும் கூட்டாட்சியும் கோரினார் தமிழரசுக் கழகத்தைச் சேர்ந்த ம.பொ.சி. 1949இல் திராவிடநாடு கோரிக்கையோடு அண்ணா தலைமையில் திமுக தொடங்கப்பட்டு 1967 இல் ஆட்சியைக் கைப்பற்றியது. இதில் தமிழ்த் தேசிய இனத்தின் ஆற்றலே செயல்பட்டது. (திராவிட தத்துவம் மற்றும் அதன் தலைமையின் திரிந்த தன்மையும் இரட்டை குணாம்சமும் இன்றைய சரணாகதி அரசியலாக உள்ளது.)

தட்சணப் பிரதேச எதிர்ப்புப் போராட்டம், தேசிய இன அடிப்படையில் தாயகத்தைத் திருத்தி அமைக்கக் கோரிய போராட்டம் ( மொழிவழி மாநில உரிமைக்கான போராட்டம், வடக்கு தெற்கு எல்லை மீட்புப் போராட்டம், தமிழ்நாடு பெயர் மாற்றம் கோரி உண்ணாநோன்பு இருந்து உயிர்நீத்த சங்கரலிங்கனாரின் போராட்டம்,) தமிழரின: முகவரியாக மாறிப்போன பாவேந்தரின் வரிகளும், ஈ.வி.கே.சம்பத்தின் தமிழ்த் தேசியக் கட்சி உருவாக்கமும் சி.பா.ஆதித்தனாரின் நாம் தமிழர் கட்சி உருவாக்கமும், தேசிய மொழிக்கான உரிமைப் போராட்டம் (இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டம்) தேசிய இன சுயநிர்ணய உரிமையைக் கோட்பாட்டு அடிப்படையில் ஏற்ற இ.க.க (மா.லெ) கட்சி உருவாக்கமும், தனித்தமிழ்நாடு கோரிய பெருஞ்சித்திரனாரின் உலகத் தமிழின முன்னேற்றக் கழகமும், தமிழகத்தில் நடந்த அவசர நிலைக்கு எதிரான ஜனநாயகத்திற்கான போராட்டமும், தமிழ்நாடு விடுதலையை முன்னெடுத்த தோழர் தமிழரசன், புலவர் கலியபெருமாள் ஆகியோரால் தொடங்கப்பட்ட தமிழ்நாடு பொதுவுடமைக் கட்சி, தமிழ்நாடு விடுதலைப்படை உருவாக்கமும் அதன் தொடர் செயல்பாடும், அவர்களின் ஈகமும், இந்தியப் படை தமிழீழத்தை ஆக்கிரமித்ததற்கு எதிராக தமிழகத்திலே எழுந்த ஈழ ஆதரவுப் போராட்டமும், சமூக நீதி, இட ஒதுக்கீட்டிற்கான போராட்டமும், அதன் பிறகு தமிழகத்தில் உருவான தன்னுரிமை, தமிழ்த்தேச விடுதலை, தமிழ்த்தேசிய விடுதலைப் புரட்சி ஆகிய லட்சியங்களோடு உருவான தமிழர் தேசிய இயக்கம், (தற்போது தமிழர் தேசிய முன்னணி) தமிழ்த்தேசப் பொதுவுடமைக் கட்சி (தற்போது தமிழ்த்தேசியப் பேரியக்கம்) தமிழ்நாடு மார்க்சிய லெனினியக் கட்சி, தமிழக ஒடுக்கப்பட்டோர் விடுதலை இயக்கம், தமிழ் தமிழர் இயக்கம் (தற்போது தமிழ்த்தேசிய விடுதலை இயக்கம்) இப்படியாக இந்தியாவின் ஒற்றை ஆதிக்கத்தின் எதிர்ப்பு வரலாறாக தமிழகம் வினையாற்றியது.

அதன் தொடர்ச்சியாக தற்காலத் தமிழகத்தில் நடைபெற்ற நடைபெறும் அணுஉலை, மீத்தேன், நியூட்ரினோ எதிர்ப்பு போராட்டங்கள், தமிழர் தாயகத்தில் தமிழர்கள் அனுமதி இல்லாமல் நடக்கும் இந்நாசகர திட்டங்களை தமிழர்கள் அனுமதிக்க மாட்டோம் என்றே போராடி வருகின்றனர். காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு, பாலாறு நீர் உரிமைகளுக்கான போராட்டங்கள், தாயகத்துக்கு சேர வேண்டிய ஒவ்வொரு சொட்டு நீரும் தாயகத்தின் பகுதியே என்ற அடிப்படையில் நீர் உரிமைக்கான போராட்டம் நடைபெற்று வருகிறது. தமிழகத்தில் நடக்கும் தமிழீழத்திற்கான ஆதரவு, இனக்கொலை எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள், தமிழர்கள் சார்ந்த இந்தியாவின் வெளியுறவுக் கொள்கையை தமிழகமே தீர்மானிக்கும் என்ற அடிப்படையிலேயே போராட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன. மூன்று தமிழர் மீதான தூக்கு, தமிழர் மீதான இந்தியாவின் தூக்காகவே கருதி, மரண தண்டனையை தமிழகம் முறியடித்தது. தமிழர்கள் அனைவரும் சம தகுதி உரிமை படைத்தவர்களே, அதற்கு மாறாக உள்ள பாகுபாட்டை ஒடுக்குமுறையை ஒழித்து சம தகுதி உரிமை உடைய சமூகமாக தமிழ்ச் சமூகம் விளங்க வேண்டும் என்பதே இங்கு நடக்கும் சாதி ஒழிப்புப் போராட்டங்களின் சாரமாக உள்ளன. கச்சத் தீவு மீட்பு கடல் உரிமைப் போராட்டம் என தற்போது தமிழக்தின் நிகழ்ச்சி நிரலில் உள்ள அனைத்துப் போராட்டங்களின் சாராம்சமும் தமிழர் தாயகப் பாதுகாப்பு, தேசிய இன உரிமைக்கான, தேசிய விடுதலைக்கான இனப் போராட்டங்களாகவே உள்ளன.

இந்தியக் கட்டமைப்பின் மூல ஆற்றலாக உள்ள ஆர்.எஸ்.எஸ். பி.ஜே.பி வகையறா தான் இன்று ஆட்சியைப் பிடித்து தங்களது ஆரிய ஆரிய, பார்ப்பன, பாசிச நோக்கங்களின் இறுதி அத்தியாயங்களை எழுதிக்கொண்டு இருக்கின்றனர். இதற்கெதிரான தமிழ்த்தேசிய இனத்தின் இனப்போராட்டத்தை தமிழ்த்தேசிய விடுதலைப் போராட்டமாகக் கட்டமைத்து முன் நகர்த்த வேண்டிய பொறுப்பு தமிழ்த்தேசிய இனத்திற்கும் தமிழர்களுக்கும் அவர்களின் முன்னணி ஆற்றல்களாக விளங்கக் கூடியவர்களிடமுமே தங்கி இருக்கின்றது.

தமிழீழத் தமிழர்களின் தேசிய இனப் போராட்டம்

தேசிய இன வரைவிலக்கணத்தின்படியும் ஈழத் தேசிய இனம் ஒரு தேசிய இனமாகவும் அதனைத் தன்னுணர்வுடன் முன்னெடுப்பதோடு வலியுறுத்தியும் நிற்கின்றனர். ஏழாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழகமும் தமிழீழமும் கடலால் பிரிக்கப்படுவதற்கு முன்பு ஒரே தாயக வரலாற்றையும் கற்கால, இடைக்கால மனித நாகரிகத்தையும் நிலம் கடலால் பிரிக்கப்பட்டாலும் குறிப்பான சில பண்புகளைத்தவிர இவர்கள் வரலாற்றில் இணைந்த பண்புகளைக் கொண்டவர்களாகவே இருக்கின்றனர்.

தமிழகத்திற்கும் தமிழீழத்திற்குமான குறிப்பான வேறுபட்ட பண்பு இலங்கைத் தீவில் சிங்கள பவுத்தம் யீ தமிழர்கள் என்ற வகையில் ஒடுக்கும் இனமும் ஒடுக்கப்படும் இனமும் என முரண்பாடு அமைந்ததும், தன்னுடைய ஆரியப் பார்ப்பனிய இனச்சார்பை மறைத்து மழுப்பலாக பொதுவான அரசு எனக் காட்டிக்கொள்ளும் இந்திய அரசிலிருந்து வேறுபட்டு தான் ஒரு சிங்கள பவுத்த அரசு என்பதை இலங்கை அரசு வெளிப்படையாகக் கொண்டதும்தான் அவ்வேறுபாடு பிரிட்டிஷாரின் கிறித்துவப் பரப்பலுக்கு எதிராக சிங்களப் பகுதியில் உருவான சிங்கள பவுத்தப் பேரினவாதம், தமிழீழப் பகுதியில் உருவான தமிழ்ச்சமயத் தற்காப்பும்தான். இதன் காரணமாக இன முரண்பாடும் இனப் போராட்டமும் தெளிவாக முன்னேறியது. ஈழத் தமிழர்கள் ஒரு தனித் தேசிய இனம் என்பதை அது எப்போதும் பற்றி இருந்தது. (தமிழகத்தில் இருந்தது போன்ற பங்கு அரசியல், திரிந்த திராவிட இந்திய அரசியல் அங்கு இல்லை.)

இலங்கையை விட்டு வெளியேறிய பிரிட்டிஷாரிடம் தமிழர் தரப்பு 50:50 என்ற இன அடிப்படையிலான விகிதாச்சாரத்தை முன்னிறுத்தியதை. இனம் இரண்டென்றால் நாடு ஒன்று இனம் ஒன்றென்றால் நாடு இரண்டு என்ற கருத்தை அப்போதே முன் வைத்தது. ஆனால், சிங்கள் பேரினவாத சக்திகள் தன் கைக்கு அதிகாரம் மாறியபோது தமிழர்களின் தற்காப்புக்காக உருவாக்கப்பட்ட சட்டக் கூறுகளை நீக்கி தன் கட்டமைக்கப்பட்ட இன அழிப்புப் பணியைத் தொடங்கியது. தமிழர்களை மேலும் சிறுபான்மையினராக ஆக்கும் எண்ணத்தோடு மலையகத் தமிழர்களின் குடியுரிமையைப் பறித்து நாடற்றவர்களாக மாற்றி அதன் ஒரு பகுதியினரை இந்தியாவிற்குத் துரத்தியது. சிங்கள மொழிக்கு மட்டும் அரசதிகாரம், வாகனங்களில் ஸ்ரீ எழுத்துப் பொறிப்பு கட்டாயம், இன அடிப்படையில் கல்வியில் தரப்படுத்துதல் கொண்டு வந்தது. தமிழ்ச்சமய ஆலயங்களை அழித்தது, தமிழர் பகுதியில் சிங்கள வன்குடியேற்றங்களை நடத்தியது என அனைத்து வழிகளிலும் இன அழிப்பு வேலையை முன்னெடுத்தது. 50:50 என்ற இன அடிப்படையிலான பிரதிநிதித்துவத்தைக் கோரிய தமிழர் தரப்பு ஒடுக்குமுறை தொடர்ச்சியாகக் கூடவே பெரும்பான்மைத் தமிழீழத் தமிழர்களால் வாக்களிக்கப்பட்டு வெற்றிபெறச் செய்யப்பட்ட 1976 வட்டுக் கோட்டைத் தீர்மானம்தான் தனித் தமிழீழமே ஈழத்தமிழர் சிக்கலுக்கு தீர்வு என்ற அரசியல் மாற்றத்தையும் அமைதி வழியிலான போராட்டம் தீர்வு தராது, ஆயுத வழிப் போரட்டமே தீர்வு என்ற போராட்ட வழி மாற்றத்தையும் கொண்டு வந்தது.

தமிழ் ஈழத்திற்கான ஆயுதப் போராட்டத்தில் பல்வேறு அமைப்புகள் தோன்றினாலும் தமிழீழக் கோரிக்கை மீதான பிடிப்பும் தெளிவும் தியாகமும், போராட்ட ஆற்றலும், ஆகச்சிறந்த தலைமையும் கொண்ட தமிழீழ விடுதலைப் புலிகள் மட்டுமே இப்போராட்டத்தின் நாயகர்களாக விளங்கினர். எதிரியைத் தாக்குதல் என்ற எளிய வடிவத்தில் தொடங்கிய இப் போராடடம் தாயகத்தின் பெரும்பகுதியை தன் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வந்து மாற்று அரசு அதிகார உறுப்புகளையும் முப்படைப் பிரிவுகளையும் உருவாக்கி தற்கால உலகத்தில் நடைபெற்று வரும் தேசிய இன விடுதலைப் போராட்டத்திற்கு முன்னோடியாகவும் முன்மாதிரியாகவும் விளங்கியது.

புதிய இராணுவ அரசியல் கோட்பாட்டு உருவாக்கத்திற்கான மூல வளங்களைக் கொண்டதாக இப்போராட்டம் விளங்கியது. இப்பிராந்திய இந்திய சீன மேலாதிக்கத்தாலும், ஏகாதிபத்திய சக்திகள் சிங்களத்தோடு இணைந்து நடத்திய இன அழிப்புப் போரில் இலட்சக்கணக்கான தமிழர்கள் அழிக்கப்பட்டதன்மூலம் அப்புகழ்ப் பெற்ற தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் தமிழீழத் தாயகத்திலிருந்து உலகம் தழுவியதாக மாற்றப்பட்டுள்ளது.

தேசிய இனச் சிறுபான்மையினர், மொழிச்சிறுபான்மையினர்

மலேசியா, சிங்கப்பூர், பர்மா, மொரிசீயஸ், ரீ யூனியன், தென்னாப்பிரிக்கா, பிரிட்டன், பிரான்ஸ், அமெரிக்கா, அந்தமான், கர்நாடகா, கேரளா, ஆந்திரத்தின் உள்ளகப் பகுதிகள் மற்றும் பல தேசங்களில் குடியேற்றப்பட்ட, குடியேறிய தேசங்களில் நிலைத்து விட்ட தமிழர்கள் அத்தேசங்களில் சமூகப் பொருளியல் அரசியல் வாழ்வில் இணைக்கப்பட்ட பகுதிகளாகவே உள்ளனர். அவர்களின் வரலாற்றுத் தாயகமாக தமிழகம், தமிழீழம் இருந்தாலும் குடிபெயர்க்கப்பட்ட அவர்களின் வாழ்வு அத்தேசங்களில் நிலைத்து விட்டாலும் அத்தேசமோ அவ்வரசுகளோ அவர்களை ஒரு சமூகமாகப் பார்த்து தேசிய இன மற்றும் மொழிச் சிறுபான்மையினராக அங்கீகரித்து அவர்களின் மொழி, பண்பாடு, சமயம், அரசியல், பொருளியல், உரிமைகள் என எதையும் அங்கீகரிக்காமல் உதிரிகளாக வைத்துள்ளது. இதன் விளைவாக அவர்கள் சிறுபான்மையினருக்குரிய எந்த உரிமைகளையும் பெறாத நிலையிலேயே உள்ளனர். இதன் விளைவாக அவர்கள் வாழும் தேசங்களில் கடைநிலை மக்களாகவே வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

அகதிகள் மற்றும் தொழிலாளர்கள்

சர்வதேச சட்டங்களால் அகதிகளுக்கு வழங்கும் உரிமை மற்றும் பாதுகாப்பு சில நாடுகளில் மட்டுமே கிடைக்கும் நிலையில் உள்ளது. பிற தேசங்களில் அதற்காக நாம் ஒருங்கிணைய வேண்டிய நிலையில் உள்ளோம். அதேபோல் 300 ஆண்டுகளுக்கு முன் கூலி இனமாக பல மணி நேரம் பணிவாக பணி செய்யும் இனமாக அறியப்பட்டது போலவே இன்றும் உலகமெங்கும் தமிழக கிராமங்களிலிருந்து சென்ற தமிழ் இளைஞர்கள் பணிபுரிந்து வருகிறார்கள். அவர்களுக்கு தொழிலாளர்களுக்கு உரிய உரிமையோ பாதுகாப்போ ஏதுமற்ற நிலையிலேயே உள்ளனர்.

தேசிய இனமாகவும் தேசிய இனச் சிறுபான்மையினராகவும், மொழி இனச் சிறுபான்மையானராகவும் தமிழர்கள் வாழ்ந்தாலும் அவர்கள் தகுதிக்குரிய உரிமையுடன் வாழ்கிறார்களா என்றால் இல்லை. அவர்கள் தேசத்தால் வேறுபட்டு வாழ்ந்தாலும் வேறுபட்ட ஒடுக்குமுறைகளை எதிர்கொண்டாலும் தாயகங்களுக்கு தேசிய விடுதலை, புறத்தில் தேசிய இன சிறுபான்மையினர் உரிமை, மொழி இனச் சிறுபான்மையினர் உரிமை அகதிகளுக்கான உரிமை என தீர்வழிகளிலும் வேறுபட்டிருந்தாலும் அவர்கள் மீதான ஒடுக்குமுறையின் தன்மை இன ஒடுக்குமுறை என்பதும், அதற்கு எதிரான போராட்ட வழி இனப்போராட்டமே என்பதேயாகும்.

மாந்த சமூகம் இனப்போராட்டம் வர்க்கப் போராட்டம் என்ற இரண்டுபோராட்ட வழிகளில் தான் தற்போதைய வளர்ச்சி நிலையை அடைந்துள்ளது. இரண்டு போராட்ட வழிகளில் இனப்போராட்டமே மூத்தது. இயற்கையோடான போராட்டத்திலும் விலங்குகளுக்கு எதிரான வேட்டையிலும் பிற குழுக்களுக்கிடையிலான மோதலிலும் தன் குழுவிற்குள்ளே மொழி உள்ளிட்ட பொதுத்தன்மைகளை உருவாக்கிக் கொள்வதிலும்தான் இனமும் இனப் போராட்டமும் தொடங்கியது.

இப்போராட்டத்தின் அடிப்படை தனக்குப் புறத்திலிருந்து தன் குழுவைப் பாதுகாப்பதே. தன் குழுவைப் பாதுகாப்பதன் மூலம் தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதே. தன் குழு என்ற நிலை உருவான பிறகும் அக்குழுவிற்கான மொழி பண்பாடு மரபு, கலை, இலக்கியம், இசை, மருத்துவம், நில எல்லை என ஒவ்வொன்றாக வளர்ந்து ஒரு பொதுத்தன்மை கொண்ட இனமும், அவ்வினத்தால் புழங்கக்கூடிய நில எல்லையாக தேசமும் உருவாகிறது.

இனங்கள் தோன்றி வளர்ந்து, ஆதிப் பொதுமைச் சமூகம் வளர்ந்து, வளர்ச்சியின் விளைவாக அதில் ஆளும் பிரிவு, ஆளப்படும் பிரிவு எனப் பிரிவு படுவதிலும்; போரில் தோற்ற குழுக்களை அடிமைகளாக மாற்றுவதின் வழியாகவும்தான் வர்க்கங்களும் வர்க்கப் போராட்டங்களும் தொடங்குகின்றன. இதிலிருந்து சில தேச நிலைகளில் ஆண்டான் அடிமை முறையும், அதிலிருந்து நிலவுடைமை முறையும், சில தேச நிலைகளில் நேரடியாக நிலவுடைமை அமைப்பு முறையும் தோன்றுகிறது. இனத்தால், மொழியால், தேச எல்லைகளால் இணைக்கப்பட்ட தேசங்கள் உற்பத்தி முறையாலும் தேச அரசாலும் இறுதியாக மையப்படுத்தப்படுவது தேசிய முதலாளிய வகுப்புப் புரட்சி முதலாளியதேச உருவாக்கம் என்பதாக உள்ளது. (இதில் வேறுபட்ட சமூக வளர்ச்சி நிலைகளும் உள்ளன.) இந்த வகையிலேயே பிரெஞ்ச், இத்தாலி, ஜெர்மனி, பிரிட்டன், ருஷ்யா உள்ளிட்ட தேசங்களும் தேசிய அரசுகளும் உருவாகின. வர்க்கப் போராட்டம்தான் இவற்றை மையப்படுத்தப்பட்ட தேசிய அரசாக தேசிய சமூகமாக உருவாக்கினாலும் அதன் மொழி, நிலம், மரபு, பண்பாடு உள்ளிட்ட உள்ளடக்கங்களை இனமே தீர்மானித்தது.

இந்த முன்மாதிரிகள் தடையற்ற புறத் தலையீடற்ற சமூக வளர்ச்சியின் முன் மாதிரிகளாகவும், பிரிட்டனுக்கு எதிரான அயர்லாந்து விடுதலைப் போராட்டமும், வெள்ளை நிறவெறிக்கு எதிரான ஆப்பிரிக்கக் கருப்பினத்தவர்களின் போராட்டமும், ஜப்பானுக்கு எதிரான சீன விடுதலைப் போராட்டமும், பிரெஞ்ச் மற்றும் அமெரிக்காவுக்கு எதிரான வியட்நாமிய விடுதலைப் போராட்டமும் புறத்திலிருந்து வரக்கூடிய இன ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான இனப்போராட்டத்தின் முன்மாதிரிகளாக உள்ளன.

நடைபெறுவது இனப்போராட்டமா, வர்க்கப் போராட்டமா என்பதை அத்தேசிய சமூகத்தின் வளர்ச்சி மற்றும் சுதந்திரத்தை புற மேலாதிக்கம் தடை செய்கிறதா, அக மேலாதிக்கம் தடை செய்கிறதா என்பதிலிருந்தே தெரிவு செய்யப்படுகிறது. இதில் இரண்டில் ஒன்று முன்னெடுக்கப்பட்டாலும் இன்னொன்று இல்லாமல் போய்விடுவதில்லை. மாறாக, முன்னெடுக்கப்பட்ட போராட்டத்தின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டதாக அது மாறிவிடுகிறது.

நிலவுடமைக்கும் போர்ப்பிரபுகளுக்கம் எதிரான சீன கம்யூனிஸ்ட் கட்சித் தலைமையில் விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், தலைமையில் நடந்த வர்க்கப் போராட்டம் ஜப்பானிய எதிர்ப்பு சீன தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின்போது முந்தைய வர்க்க விரோதிகளான நிலப்பிரபுக்கள் மற்றும் போர்ப்பிரபுக்களில் ஒரு பிரிவினர் கோமிங்டாங் கட்சி உட்பட தேசிய விடுதலையின் நண்பர்களாக மாறினர். சீன தேசிய விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஆளுகைக்கு உட்பட்டதாக அவ்வர்க்கப் போராட்டம் மாறியது.

இப்படிப் புறத்திலிருந்து எழும் முரண் பாட்டிலிருந்து இனப்போராட்டமும், வளர்ச்சியின் விளைவாக அகத்திலிருந்து எழும் வர்க்கப் போராட்டமும்தான் மனித சமூகத்தை வழிநடத்தி இருக்கின்றன.

மேற்கு ஐரோப்பிய முதலாளித்துவத்தின் வளர்ச்சியின் விளைவாக வேறு வகையில் கூறுவதெனில் மேற்கு ஐரோப்பிய பாட்டாளி வர்க்கம் தங்களுடைய முதலாளிகளிடம் தோற்றதின் விளைவாக உருவானது ஏகாதிபத்தியம். அது உருவாகி சுரண்டலை பல தேசங்களுக்கு விரிவாக்கிய பிறகு நடக்கும் போராட்டங்களும் அதன் துணையோடு உருவாக்கப்பட்ட பல்தேசிய நாடுகள் (எ.கா இந்தியா, இலங்கை, பாக்கிஸ்தான்) உருவாகி சுரண்டலை மேலாதிக்கத்தை பல தேசங்களுக்கு விரிவாக்கிய பிறகு நடக்கும் அனைத்து போராட்டங்களும் அயல் மேலாதிக்கத்திற்கு எதிரான தேசிய இனப் போராட்டங்களே. உலக முதலாளிகள், ஏகாதிபத்தியம், பன்னாட்டு முதலாளிகள் தொழிலாளிகளிடமிருந்து சுரண்டப்படும் உபரியை விட தேசங்களிடமிருந்து சூறை யாடப்படும் வளத்திலிருந்தே அவர்களுடைய அமைப்பு முறையைக் காத்து வருகிறார்கள். உபரி அவர்களுக்கு உபரியாக மாறிப்போனது. ஏகாதிபத்தியங்களின் மற்றும் பல்தேசிய நாடுகளின் இருப்பு மற்றும் உயிர் ஒடுக்கப்படும் தேசங்களில்தான் தங்கி இருக்கிறது. அதற்கு எதிரான இனப் போராட்டத்தினால் முதல் மற்றும் இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு பல பத்து தேசங்களை உருவாக்கி இருக்கிறது. ஏகாதிபத்திய ஐரோப்பிய முதலாளிகள் நேரடிக் காலணி ஆதிக்கம் சேமநல அரசு, புதுக் காலனியம், நிதி மூலதன ஆதிக்கம், சூறையாடும் முதலாளியம் என உருமாறும் உலக முதலாளியம் இன்று உலகமயம் என்ற பெயரில் மூன்றாவது உலக யுத்தத்தை ஒடுக்கப்படும் இனங்கள் மற்றும் தேசங்களுக்கு எதிராக நடத்திக்கொண்டு இருக்கிறது.

இப்போரிலேயே நம் இனம் அழிப்பிற்கும் விடுதலைப் போராட்டப் பின்னடைவுக்கும் உள்ளானது. ஈழ விடுதலை அதன் தேசியத் தளத்தில் மட்டும் தீர்மானிக்கப்படுவதில்லை என்பதையும் அது சர்வ தேசத் தளத்திலேயே தீர்மானிக்கப்படுகிறது என்பதையும் நமக்கு மறு உறுதி செய்திருக்கிறது. இந்த உண்மை இந்திய மேலாதிக்கத்திற்கு எதிராகப் போராடும் தமிழ்த்தேசிய விடுதலைக்கும் பிற ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இன விடுதலைக்கும் பொருந்தும்.

தமிழர்கள் உலகம் முழுவதும் பரவியதை வரலாறு தமிழர்களுக்கும் கொடுத்த நல்வாய்ப்பாகக் கருதி தமிழர்கள் தங்களுக்குள் உலக அமைப்பாக உருவாகி பிற ஒடுக்கப்படும் இனங்களோடும் சுரண்டப்படும் மக்களோடும் இணைந்த புதிய அகிலத்தை உருவாக்கி காலமும் சூழலும் நமக்கு வழங்கும் நண்பர்களின் துணையோடு இன ஒடுக்குமுறை உலக அமைப்பிற்கு எதிராக தேசிய இன விடுதலை அரசியலை முன்னெடுப்பதோடு தங்களது தாயகங்களின் விடுதலைக்கும், தமிழர்களின் அரசியல் உரிமைப் போராட்டத்தையும் முன்னெடுக்க வேண்டும்.

ஏகாதிபத்தியங்களை நம் ஒடுக்கப்படும் தேசங் களில் வீழ்த்தி அவர்களின் சொந்த தேசங்களுக்குத் திருப்பி அனுப்பி அவர்களின் சொந்த சகோதரர்களால் சவ அடக்கம் செய்யத் துணை நிற்பதன் மூலமும்; சோசலிச தேசங்களைப் படைப்பதன் மூலமும் உலக சோசலிச சமூகம் படைப்பதற்கான போரட்டத்தை ஒடுக்கப்பட்ட இனங்களும் சுரண்டப்படும் மக்களும் இணைந்து முன் நகர்த்துவோம்.

இதுவே தமிழர் முன்னணியின் பார்வையும் நோக்கமும் ஆகும்.

இயங்கியல் கண்ணோட்டத்தில் இனப்போராட்டக் கோட்பாட்டை ஏற்று மக்கள் திரள் வழியில் தமிழர் பணி முடிக்க அன்போடு அழைக்கிறோம்.

Pin It

முதல்முதலில் ஜனநாயகத்தை பிறழ உணர்ந்தவர்கள் காலனி ஆதிக்க ஆங்கிலேயர்களே என்பது வெறும் அதிர்ச்சி மதிப்பீட்டிற்கான கருத்தல்ல. ரயில் வண்டிகளையும் தபால் தந்தி அலுவலகங் களையும் போலவே ஜனநாயகத்தையும் அரசாணையின் பேரில் நிர்மாணிக்கப்படும் ஒரு எந்திரக் கட்டமைப்பாக அவர்கள் விளங்கிக் கொண்டிருந்திருப்பது இப்போது தெளிவாகிறது. இல்லையயன்றால், ஜனநாயகத்தை பிரதிநிதிகளின் அமைச்சரவை மற்றும் முதல்வர் ஆகியோரை மட்டும் மக்கள் அடையாளம் காணும் வாய்ப்பாக சுருக்கி விட்டு அந்த அமைப்புக்கு மேல் அமர்ந்து கொண்டு கண்காணித்து கட்டளை செய்து வரும் அமைப்பாக காலணி ஆதிக்கம் இருந்திருக்க முடியாது. இந்த நடைமுறையின் ஆழ்ந்த பொருள் என்னவென்று யோசித்தால் வரலாற்று வழி வல்லமை வாய்ந்த ராணுவ பலம் சார்ந்த ஒரு அலகே (யூனிட்) ஜனநாயகத்தையும் வழிநடத்தும் உரிமை பெற்ற பேரொழுங்கு பொறி அமைவாக காலணிய வாதிகளால் முன் மொழியப்பட்டுள்ளது. ஜனநாயகத்தையே மேய்ப்பாளனாக நின்று கண்காணித்து வழிநடத்தும் இந்த வாய்ப்பு பிரிட்டிசாருக்கு ராணுவ பலம் சார்ந்து கிடைத்ததென்பதால் தன்னை எதிர்க்கும் எத்தகைய ராணுவ அமைப்பையும் காலணி ஆதிக்க இந்தியாவில் அவர்கள் அனுமதிக்கவில்லை.

இந்தியாவிடம் சுதந்திரத்தை ஒப்படைத்து விட்டு வெளியேறும் நிர்ப்பந்தம் வந்தபோது ராணுவம் அல்லாத குடிமை சமூகத்தில் பெரும்பாண்மை வாதமாக (மெஜாரிட்டிசம்) நிலவி வருகிற திரளிடம் (இந்து) ஒப்படைத்து விடுவது ஜனநாயத்துக்கு பிரிட்டிசாரின் நன்கொடையாக இருக்கட்டும் என்று எண்ணி இருப்பது போல் தெரிகிறது.

ஒரு மக்கள் பிரதிநிதியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் தேர்தல் அமைப்பில் வெற்றி தோல்வியை தீர்மானிக்கிற வாக்குகள் சார்ந்த பெரும்பான்மைக்கும் வரலாற்று ரீதியில் பண்பாட்டுத் தளத்தில் மதம் சார்ந்து அமைகிற எண்ணிக்கை பெரும்பான்மை வாதத்திற்கும் எந்த தொடர்பும் இல்லை என்பது வெளியேறும் அவசரத்திலிருந்த பிரிட்டிஷாரால் உணரப்பட்டதாக தெரியவில்லை.

எனவேதான், மக்கள் தொகை அடிப்படையில் அமைந்த பெரும்பான்மைவாதத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஜனநாயகம் எளிதாக இன்று பெருமத அரசியல் ஒன்றிடம் சிக்கி மூச்சுத் திணற நேரிட்டுள்ளது. சுதந்திரம் அடைதல் என்ற அந்தப் புள்ளியிலிருந்து இன்றுவரை ஜனநாயகத்தை பேணி வளர்ப்பதை விட அதையே வழிநடத்தும் வல்லமை மிக்க பெரும்பான்மைவாதம் கட்டுக்குலையாமல் காத்து வரப்படுகிறது. இதனால் பல்வேறு வகைப்பட்ட ஜனநாயகக் கேடுகள் பல துறைகளில் வளர்ந்து வருவதைப் பார்க்க முடிகிறது. அதில் ஒரு துறை சமயத் துறை. குறிப்பாக, பெருமத அடையாளத்துக்குள் மூழ்கடிக்கப்பட்ட பல்வேறு வழிபாட்டு முறைகளும் வணக்க முறைகளும் தங்கள் தங்கள் அடையாள மரபை பேணிக்கொள்ளவோ வளர்த்தெடுக்கவோ வழியில்லாமல் போகிறது.

தமிழர்களின் தொன்மை சமயங்களாகிய சிவனியம் (சைவம்) மாலியம் (வைணவம்) இரண்டும் காலனி ஆதிக்க எதிர்ப்புக் காலத்தில் இந்து என்கிற புதிய பெருமத உருத்திரட்சிக்கு உதவும் பொருட்டு உட்செரிக்கப்பட்டு அவற்றின் உயிர்ப்புத்திறன் பாழடிக்கப்பட்டுள்ளது.

புதிய பெருநிலத்தை (இந்தியா) ஆள்வதற்கான பெருமதமாக (இந்து) தன்னை உருமாற்றிக்கொண்டு இஸ்லாத்தை சிறுபான்மைக்குத் தள்ளும் திட்டமாக இது அமைந்தது. இது சிவனியத்தையும் மாலியத்தையும் சமயப்பட்டியலுக்குள்ளேயே வராத அடையாள இழப்புக்கு ஆட்படுத்திவிட்டது. உண்மையில் தமிழர்களின் வரலாற்று வழிப் பார்க்கும்போது சிவனியமும் மாலியமும் முழுமையாக சமயம் என்னும் சுட்டுக்குப் பொருத்தமான தகுதிப்பாடுகளைப் பெற்றிருந்தது உறுதிப்படுகிறது.

வரலாற்றுக் காலத்துக்கு முந்திய தொல்பழங்காலத்தில் இவ்விரு சமயங்களும் சிறு சிறு நம்பிக்கை வெளிப்பாடுகள், வழமைகள், கடைப்பிடிப்புகள் வாயிலாகவே சமயத்தின் தாதுப் பண்புகளை வெளிப்படுத்திக் கொள்வதைப் பார்க்க முடிகிறது. வரலாற்றுக்கு உட்பட்ட தொல்காப்பிய பாட்டுத்தொகை திரட்டுகளின் காலத்தில் திணைவழி தெய்வங்களாக சமயத்தின் தொடக்கநிலை அமைப்பியக்கத்தைப் பெற்றிருப்பதை தரவுகள் வழி மெய்ப்பிக்க முடிகிறது. அடுத்துவந்த அற இலக்கிய காலத்தில் சமண பவுத்த ஆசீவக நெறிகளின் எதிர்முனை தாக்குதலின்போது தன்னுணர்வோடு தன்னை வரையறுத்து தற்காத்துக் கொள்வதும் எதிர்வினையாற்றுவதும் என செயல்பட்டிருப்பது தெரிகிறது.

சைவக்குரவர் நால்வர், ஆழ்வார் பன்னிருவர் காலத்தில் தெளிவும் பொலிவும் பெற்று அரசாளும் / மன்னனுக்கும் உலகியலை ஆளும் குடிகளுக்கு வழிகாட்டும் உயர்நிலை எட்டிய சமயமாக படிமலர்ச்சி அடைந்துள்ளது.

சோழப்பெருவேந்தர் காலத்திலும், பாண்டியரின் பிற்கால எழுச்சியிலும் சிவனியத்தின் விரிவையும் ஆழத்தையும் நன்குணர முடிந்தது. அதேபோல பல்லவ, நாயக்கர் ஆட்சிக் காலங்களில் மாலியம் நுணுக்கமும் பெருக்கமும் அடைவதைக் காண முடிகிறது. பண்டைய புறச் சமயங்களாகிய சமண பெளத்தத்தை எதிர்கொள்வதில் சம்மந்தர் அப்பரின் தர்க்க அறிவும் பக்தி உணர்வும் தமிழ் வாழ்விலிருந்து துறவைத் துரத்தி சமூக உறவை உறுதிப்படுத்தி உள்ளன.

ஆழ்வார்களும் ராமானுஜர் போன்றோரும் சமூகப் பாகுபாட்டை ஒழிக்க படைக்கலம் வேண்டாம் இறைவனிடம் அடைக்கலம் புகுவோம் என்று நேரிய நெறிகளை வகுத்துக் கொண்டுள்ளனர்.

இஸ்லாமின் உலகளாவிய சகோதரத்துவம், கிருஸ்துவத்தின் மன்னிப்பும் அன்பும், சிவனிய மாலிய சமயங்களால் சிறப்பாகப் புரிந்து கொள்ளப்பட்டும் முதிர்ச்சியாக எதிர்கொள்ளப்பட்டும் வந்துள்ளன.

காலணி ஆதிக்க காலத்தின் தொடக்கத்தில் கூட இவ்விரு சமயங்களின் தனித்துவம் மடம், புரலவர், குடியானவர் நன்கு பேணப்பட்டு வந்துள்ளது. ஆனால் விடுதலையை நெருங்க நெருங்க இந்து என்னும் பெருமத சொல்லாடலுக்குள் தூர்ந்து சிவனிய மாலிய சமயத் தத்துவம் ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டது.

இந்திய பெரு நிலத்தை ஆள்வதற்காக உருவாக்கப்பட்ட இந்து பெருமதம் மத்திய அரசு என்னும் பென்னம்பெரிய அதிகாரத்தை குறிவைத்து நகர்ந்து இருப்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது. ஆனால், மறுமுனையில் சிவனியமும் மாலியமும் குறைந்தபட்சம் மாநில அரசைக் குறிவைத்து இயங்கியதாகக்கூட எந்த சாட்சியமும் இல்லை. இவ்விரு தமிழ்ச் சமயங்களும் முற்று முழுதாக சமய நோக்கும் இலக்கும் கொண்டே விடுதலைக்குப் பிறகும் தமிழகத்தில் இயங்க விழைந்திருப்பது புலனாகிறது. இந்திய விடுதலைக்கு முந்திய இருபதுகள் முப்பதுகளில் கூட தமிழ்நாட்டின் தனிநபர் சொத்து ஆவணங்களின்படி சமயம் என்கின்ற இடத்தில் சைவர் வைணவர் என்ற சுட்டுகளே இடம் பெற்றிருக்கின்றன.

கூடுதல் சான்றுகளாக நீதிமன்ற வழக்குகளின்போதும், ஊர் சார்ந்த பொது நிகழ்வுகளின்போதும் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையிலான பலநூறு கலாச்சார நியமங்களின் போதும் சைவர், வைணவர் என்கின்ற பதங்களே பயன்படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளன. விடுதலைக்கு முந்திய காலத்தில் வாழ்ந்து மறைந்த தமிழர்களின் கல்லறை எழுத்துப் பொறிப்புகளும் இவ்வுண்மையையே வலியுறுத்தி நிற்கின்றன. இன்னும் தோண்டத் தோண்ட சான்றுகள் மலைபோல் குவியுமே ஒழிய குறையாது. ஆனால் ஏதோ ஒரு பொதுநலன் கருதியும் கூட்டு நன்மை கருதியும் தமிழ் அடையாளங்கள் உள்ளடங்கிக் கொள்ளவும் இந்து என்கின்ற பொதுப்பதம் மேலெழுந்து நிற்கவும் அன்றைய தமிழக சமயவாதிகள் ஒப்புக்கொண்டனர். ஒத்துழைத்தனர் ஆனால், அந்த ஒப்புதலுக்கும் ஒத்துழைப்புக்கும் பகரமாக தமிழ்ச்சமயங்களுக்கு இந்த அறுபது ஆண்டுகளில் கிடைத்தது என்ன?

தனித்துவத்தை இழந்தது ஒன்று என்றால், செய்யாத குற்றங்களுக்கு அவப்பெயர் சுமந்து வருவது கொடுமையின் கொடுமுடியாகும். இந்து என்னும் பெருமதத்திற்கு இசுலாம் கிருத்துவம் என்னும் புறச்சமயங்களை எதிர்கொள்வதில் இருந்த அரசியல் உள்நோக்கம் மிக்க அனுகுமுறைகள் வேறு நியாயங்களுக்காக இந்துவுக்குள் உள்ளடங்கிப் போய்விட்ட தமிழ் சமயங்களுக்கான இழிசுமையாக இன்றுவரை கணத்து வருகிறது. குறிப்பாக சமயப்பொறை (மதச்சார்பின்மை அல்ல) என்பது சிவனிய மாலிய சமயங்களுக்கு உயிர்ப்பண்பு எனலாம். உடனே சிலர் எண்ணாயிரம் சமணரைக் கொன்றதை மறுப்பு வாதமாக வைக்கக் கூடும்.

சமய நிலையில் கடும் போக்கினராகிய சமண சமயத் துறவிகள் (கோட்டுபாட்டு வாதிகள்) மட்டுமே இத்தகைய கடும் எதிர்வினைக்கு ஆளாகியுள்ளதை கவனிக்க வேண்டும். தங்கள் தரப்பை மெய்ப்பிப்பது அல்லது மரணத்தை தழுவுவது என்கின்ற சூளுரையே கடும் போக்கினராகிய சமணத்தின் நிலைபாடாக இருந்துள்ளது. மென்போக்கினராகிய (மத்தியத்துவப்பாதை) பெளத்தர்கள் இந்நிலைக்கு ஆளாகாதது கவனிக்கப்பட வேண்டும். சமண சமயத்தை கடைப்பிடித்து ஒழுகும் குடிமை சமூகம் இந்நிலைக்கு ஆளாகவில்லை. கூடுதலாக ஒரு தகவல் வேண்டுமென்றால் சீவக சிந்தாமணி காப்பியமும் அதன் படைப்பாளர் திருத்தக்கத் தேவரும் எஞ்சியிருந்த சமண சமூகத்திலிருந்தே பின்னாளில் உருவாகி வந்திருக்க முடியும் என்பதை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். மேலும் அது களப்பிரர் பல்லவர் என்கின்ற ஆட்சியர் சார்ந்த முரண்பாட்டோடு தொடர்புடையது. நிற்க...

இந்து பெருமதத்தில் கரைந்தபிறகு சிவனியமும் மாலியமும் இழந்தவை ஏராளம் பெற்றவை சொற்பம் சான்றாக சைவத்தின் பக்திக் கருவூலங்களாகிய தேவாரம் திருவாசகம் இந்துப் பரப்பு (இந்தியா) முழுவதும் கொண்டு சேர்க்கப்படவே இல்லை. அதற்கு முதல்கட்டமாக சமஸ்கிருதத்திலும் இந்தியிலும் அது மொழிபெயர்ப்போ மறு படைப்பாக்கமோ ஏதும் செய்து கொள்ளப்படவே இல்லை. இதே நிலைதான் பன்னிரு ஆழ்வார்கள் படைத்த நாலாயிரத் தீஞ்சுவைப் பாக்களுக்கும் நேர்ந்துள்ளது. இவ்விரண்டு அடிப்படைகளே தவற விடப்படும் போது பன்னிரு திருமுறைகள் பதினான்கு சாத்திரங்கள் பிற்கால சைவ சிற்றிலக்கியங்கள் வைணவ உரைநடை ஆக்கங்கள் எவையும் தமிழகத்தை தாண்டவில்லை. இதே நிலையை வைணவத்தில் அடுத்துடுத்து வெள்ளமெனப் புறப்பட்டு வந்த பா´யக்காரர்களின் (வியக்கியானக்காரர்) படிநூல்களுக்கும் நேர்ந்துள்ளது ஆனால் இதே அறுபது ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் தத்துவ நூல் என்றால் பகவத் கீதை தனிப் பிரதிநிதித்துவம் பெற்று வந்திருக்கிறது. திருமந்திரத்திற்குள் இருப்பவை தமிழறிந்த உலகில் மட்டுமே தத்துவம் எனக் கொள்ளப்படுகிறது.

வைணவத்தின் வைரங்களை ராஜஸ்தானிய வியாபாரிகளும் குஜராத்திய வணிகர்களும் இந்து மரபின் ஈடில்லா செல்வங்களாக அறிந்திருப்பதற்கு எந்த வாய்ப்பும் ஏற்படுத்தப்படவில்லை. இதிகாசங்களான பாரதமும் ராம சரிதமும் தமிழ் சமயவாதிகளால் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட முறை மறு ஆக்கம் செய்துகொள்ளப் பட்டாகிவிட்டது. ஆனால் திருத்தொண்டர் மாக்கத்தை ( பெரியபுராணம்) திருப்பதியைத் தாண்டவில்லை. திருவாய்மொழி ஈடுகளை இந்து பெருநிலப்பரப்பில் நாத்திக நூல் என்று நாடாமல் இருந்து விட்டார்களா என்றும் தெரியவில்லை. இந்த தமிழ் மரபின் நூல்களை அங்கீகரிப்பதும் அனைத்துலகிற்கும் கொண்டு செல்வதும் இந்து பெருமத அரசியலுக்கு ஒவ்வாததாக இருக்கக் கூடும். சிவத்தலங்கள் ஏராளமானவை இருக்க வைணவ திவ்ய தேசங்கள் மலிந்திருக்க பெருநில இந்துக்கள் ராமேஸ்வரத்திற்கு ( ராமன் பாதம் பட்டதால்) மட்டும் ஆண்டு முழுவதும் ஆதரவளிக்கின்றனர்.

தமிழ்ச்சமயக் கடைபிடிப்பாளர்கள் கேதர்நாத் அமர்நாத் என்ற பனிச்சிகரங்கள் வரை பயணித்துவிட்டு வருகிறார்கள். இதிலிருந்தெல்லாம் சாரமாக பிழிவாகப் பெற்றுக் கொள்வது என்ன? இந்து பெருமதத்திற்கு கிடைத்திருக்கின்ற இந்திய அதிகாரமும் பொருளாதாரமும் உலக அங்கீகாரமும் எதுவும் தமிழ் சிவனியத்திற்கும் மாலியத்திற்கும் கிஞ்சிற்றும் கிட்டவில்லை. ஆனால் குடும்பத்தின் உறுப்பினராக இரு குரல் இழந்து குடித்தனம் நடத்து என்னும் வழிகாட்டு நெறியே வரலாற்றை முற்றுகை இட்டிருக்கிறது. இஸ்லாமியர் ஆன்மீகக் கடமையாக ஹஜ் செல்வதற்கு ஒதுக்கப்படும் மத்திய அரசு மானியத்திற்குப் போட்டியாக இந்து புனிதத் தலங்களுக்கு செல்லும் இந்து யாத்ரீகர்களுக்கு மானியம் பெற்றுத் தரப்படுகிறது மகிழ்ச்சி. நெல்லையிலிருந்து சென்னை மயிலைக்கு சிவதல பயணம் செய்ய விரும்பும் தமிழ் சிவனியருக்கு மிகச்சிறிய தொகை கூட மானியமாக கொடுக்கப்படுவதில்லை. எல்லாம் சொந்த செலவே அல்லது கடனே. இந்த நிலையே கூட படிப்படியாக பொருளாதார நெருக்கடிகள் முற்றும் பொழுது அந்தப் பழக்கத்தையே கைவிடும் நிலைக்கு அவர்களைத் தள்ளுகிறது. ஆனால், அரசு மானியம் பெறும் கூட்டத்தை எந்த பொருளாதாரப் புயலும் வீழ்த்தி விடுவதில்லை இதே போல்தான் இதுவரை அச்சில் ஏற்றப்படாத பனை ஓலைச் சுவடிகளில் இருக்கும் தமிழ்ச்சமய இலக்கியங்களுக்கும் ( தஞ்சை சரஸ்வதி மகாலில் இருப்பவை) நேர்ந்துள்ளது. அச்சியற்றப்பட்டு மறுபதிப்பு காணப்படாத புத்தகங்கள் பலவற்றுக்கும் நிதிப்பற்றாக்குறை முக்கிய காரணியாக விளங்குகிறது.

பல நேரங்களில் இந்து பெருமதத் தரப்பிலிருந்து இதற்கு பதிலளிக்கப்படும்போது தமிழகத்தில் அமைந்து விட்ட 50 ஆண்டுகால திராவிட அரசுகளே தமிழ்ச்சமய வீழ்ச்சிக்கு காரணம் என்பது போல சுட்டிக்காட்டப் படுகிறது. உண்மையில் (இறைமதங்களான) இசுலாத்தையும் கிறித்துவத்தையும் கையாளுவதில் சிவனிய மாலியத்தின் முதிர்ச்சி வரலாற்று ஆய்வாளர்களுக்கு தெள்ளென புலப்படக்கூடியதாகும்.

அதைவிட இறைமறுப்பு மதங்களான சமண பெளத்த மதங்களை அணுகுவதில் மிகந்த தேர்ச்சி மிக்கது எனவே 20ம் நூற்றாண்டின் நாத்திக பகுத்தறிவு இயக்கங்களை எதிர்கொள்வதில் தமிழ்ச் சமயங்களுக்கு எந்த தடுமாற்றமும் இருந்ததும் இல்லை இருக்கப் போவதும் இல்லை. உண்மையில் இந்துப் பெருமதம் முன்வைத்த சமஸ்கிருத தேவபாஷை வாதமும் இந்தி ராஜ்ஜிய பாஷை வாதமும் தான் இன்றைய நாத்திக பகுத்தறிவு இயக்கத்தினரை நெட்டித் தள்ளி மரபான சமயப் பொறைக்குப் புறம்பாக செல்லும் சூழலை உருவாக்கித் தந்து விட்டது. தமிழ் மண்ணின் மதியில், தமிழ் மக்களின் நிதியில் உருவான அன்றைய அரசாங்கங்கள் இந்து (!) அறநிலையத்துறை என்ற பெயரில் உருவாக்கிய அரசுத்துறை இந்து மதத்தை விட சிறப்பான ஒப்புரவையே தமிழ்ச் சமயங்களுக்கு காட்டி வந்திருக்கின்றன.

மாறாக இந்துப் பெருமதத்தின் புத்துறவு எந்த விதத்திலும் தமிழ்ச் சமயங்களுக்கு ஒப்புரவாக அமையவில்லை என்பதே ஒரே பெரும் மெய்.

தமிழகத்தின் பெருந்திரளான மக்கள் சிவனியம் மாலியம் என்ற தமிழிய சமயங்களுக்கு உள்ளேயே பெரிதும் திரட்சியுற்று வாழ்கின்றனர். இதற்கு அப்பால் சிற்றெண்ணிக்கையில் இயற்கை வழிபாடு முன்னோர் வழிபாடு ஆசான் வழிபாடு நாத்திக பகுத்தறிவு நெறி எனும் இவற்றுக்குள்ளேயே அடங்குகின்றனர்.

பின்பு வேறெதெற்கு இந்து மதம் எனும் பெருந்தொகுப்பு. இங்கு தேவைப்படுகிறதென்றால் பிறமொழியாளரை தமிழ் நிலத்திற்குள் எந்த உராய்வும், பிணக்கும் இல்லாமல் பொருத்தி வாழ்விக்கவே என்ற உண்மை புலப்படுகின்றது.

வரலாற்று நீரோட்டத்தில் இயல்பாக வாழ்வாதாரம் தேடி தமிழ் நிலத்திற்குள் வந்தவர்கள் எந்த பெருமத கவசமும் இல்லாமல்தான் இங்கு வந்திருக்கிறார்கள். ஆனால் மன்னராட்சி முதல் மக்களாட்சி வரையிலான அரசியல் அதிகார துணையோடு வன்குடியேற்றம் மூலம் வந்தவர்கள் இந்து என்னும் அரசியல் மதத்தின் துணையோடுதான் இங்குள்ள மண்ணின் மதங்களை ஒற்றுமைக்குள் ஒடுக்கி இருக்கிறார்கள். மொழிச் சிறுபான்மையினருக்கு பெருருமததத் துணை இருந்தால்தான் வாழ முடியும் என்பது எளிதில் விளங்கக் கூடிய பாடம் தான். மண்ணின் மைந்தர்களை, மண்ணின் மதங்களோடான இயல்பான உறவை பிணைப்பை அறுத்து பெருமதத்திற்குள்ளான ஒரு பகுதி சார்ந்த சிறு மரபாக வாழ வைத்திருப்பது பேரரசுகள் சிற்றரசுகளை கையாள்வதைப் போலவே இருப்பதை ஒப்புநோக்க வேண்டும் பேரரசு பெருநிலம் என்கின்ற பேரடையாள பித்தத்திற்கு பெருமதம் என்பது மூன்றாவது பரிமாணம் ஆகும்.

தொல்காப்பியப் பதிவுகளிலும், பாட்டுத்தொகைப் பதிவுகளிலும் முக்கட்செல்வன், கறைமிடற்று அண்ணல் என்றும் நெடுவரை நெடியோன், மாயோன் என்றழைக்கப்படும் சிவனிய மாலிய முதண்மை தெய்வங்கள் இந்து பெருமத கடவுளர்களிலிருந்து வேறானவர்கள் என்பது பல சான்றுகள் மூலம் வெளிப்படுகின்றது. முதண்மையாக சிவனிய மாலிய மரபுகள் இரண்டும் தமிழின் திணைத்தெய்வ மரபிலிருந்து சமய தெய்வ நிலைக்கு வளர்ந்திருப்பதை வரலாற்று சான்று வழி அறிய முடிகிறது. இதையே கூர்மைப்படுத்தி திணை என்கின்ற சமூக மெய்ம்மையில் வரலாற்றின் வேறொரு கட்டத்தில் சமயம் என்ற சமூக கருத்துருவமாக வெளிப்படுகிறதா? என்றும் ஆய்ந்து பார்க்க வேண்டி இருக்கிறது. ஏனெனில் தமிழிய சமயங்களின் ஐரோப்பிய அரேபிய கண்டங்களில் உருவாகிய செமிட்டிய சமய தோற்றங்கள் போல் மண்ணுலகின் மீது விண்ணுலகின் ஆட்சி போன்றோ தேவர்கள் வாழும் உலகம் மேலோகம்) போன்றோ தேவர்களின் கோன் என்றோ எந்த அதீத கற்பனைகளும் இல்லை. சிவன் விண்ணுலகத்தை சேர்ந்தவன் அல்ல. அவன் தென்னாடுடையவனே. இச்சுட்டு திசைவழி நிலத்தை தெள்ளத் தெளிவாக வரையறுத்துக் கூறுகிறது. அதுபோல்தான் வடவேங்கடத்து மாலவனும் குன்றுறைக் குமரக் கடவுளும் கோடைக் கொதிக்கும் பாலைக் கொற்றவையும், நிலத்தின் மீது காலூன்றி நின்று அங்கு உறையும் மக்கள் கூட்டத்தை காத்தருளுகின்றனர்.

தமிழிய சமயங்கள் உருவாக்கிய தெய்வங்கள் அண்ட சராரசங்கள் அனைத்துக்கும் தெய்வங்களும் அல்ல. தாங்கள் முன்பின் அறிந்திராத மக்கள் கூட்டத்தையும் தங்கள் தெய்வமே படைத்து, பாதுகாத்து வருகிறது என்று கடவுள் வரைவை ஆக்கிரமிப்புணர்வின் அருவ வெளிப்பாடாகவும் கொண்டிருக்கவில்லை. அது திணையை எல்லையாகக் கொண்ட ஆற்றல் வரம்புக்குட்பட்ட தெய்வங்களேயாகும்.

இந்துப் பெருமதத்தின் பண்டைய புராணங்கள் கூறுவது போல் தெய்வங்களுக்குள்ளேயே சண்டையோ துரோகமோ நயவஞ்சகமோ பலப்பரிட்சைகளோ வீராப்பு வியர்த்தனங்களோ செந்தமிழ் நிலத்தின் ஐந்திணை தெய்வங்களிடையே இருந்ததாக சான்றுகள் இல்லை. ஆனால், திணை வழி தெய்வங்கள் சமய தெய்வங்களாக உருமலர்ச்சி அடையும் போது கடவுள் கொள்கையில் தத்துவ முரண் ஏற்படுகிறது. அதுவும் மேலே சொன்ன இந்து மத தெய்வங்களுக்கிடையே நிகழுகின்ற உடல்பலம் ஆளுமை ஆற்றல் சார்ந்த போட்டா போட்டிகள் அன்று. கெடுபிடி யுத்தங்களும் அன்ற அவை ஏரண (தர்க்க)முறையில் கடவுள் கொள்கையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கருத்து மோதல்களே ஆகும். அந்தக் கருத்து மோதலைக்கூட எப்படி நிகழ்த்த வேண்டும் என்பதற்கு இருவரும் ஒப்புக்கொண்ட வழிகாட்டு நெறிகள் (உரையாடல் சட்டகம்) இருந்துள்ளது. இதன் விளைவாக சிவனியத்தின் கோட்பாட்டு உச்சமாக சைவ சித்தாந்தம் - பதினான்று சாத்திரங்கள் போன்றவை தோன்றுகின்றன. மாலியத்தின் கோட்பாட்டு உச்சமாக வசிட்டாத்துவிதம் போன்றவை தோன்றுகின்றன. தென்னாடுடைய சிவன் எங்கேயும் வடவேங்கட மாலவனையோ பள்ளிகொண்டபுரத்து பதும நாபனையோ அடித்து வீழ்த்தி கீழ்மைப்படுத்தியதாகவோ தமிழிலும் அதன் கிளை மொழிகளிலும் சான்றுகள் காட்ட முடியாது.

ஆட்சியாளர்களின் வீம்பும் வீராப்பும் சமய சண்டைகளாக வலியுறுத்தப்படுகின்றன. அன்றி இந்துப் பெருமத புராணங்களும் சமய இலக்கிய வடிவங்களும் காட்டுவது போன்ற தேவ மு தேவ யுத்தம் தமிழில் கிடையவே கிடையாது. ஏன் உலகெங்கிலும் கிடையாது அங்கெல்லாம் தேவ மு அசுர யுத்தமே புனித நூல்வழி கிடைக்கின்ற சான்றுகளில் வெளிப்படுகின்றது. மேலும் தமிழிய சமயங்கள் தங்கள் தெய்வ கோட்பாட்டுக்கு இணை கோடாக அழைத்து வந்த இசைக்கலை (பண்ணிசை) கட்டடக்கலை (ஆகம நெறி) தல விருட்சம், தீர்த்தம், முதல் கருப்பொருள்கள், படிம முறை ( சிற்ப செந்நூல் வழி) புராணம், காவியம் (தொடர்நிலைச் செய்யுள்) என அனைத்தும் ஐந்திணை மரபிலிருந்து பெறப்பட்டவையே அன்றி இந்நு பெருமத, பெருநில பேரரசு பெருமொழி (தேவபாஷை, ராஜ்ஜிய பாஷை) மரபிலிருந்து பெற்றுக்கொள்ளப்பட்டதல்ல, காலணியர்களின் அரியாமை சார்ந்த குவியல் குவியலான ஒரு தேசக் கட்டுமானத்தை அறிவும் தெளிவும் இருந்தும் பெருமதவாதிகள் ஒரே தேசமாக நியமம் செய்து நீடித்து வருவதற்கு ஆக்கிரமிப்பு உணர்வைத்தவிர வேறொரு காரணமுமில்லை.

தமிழிய சமயங்களான மாலிய, சிவனியத்திற்கு இறந்தகாலத்தில் ஒரு தனித்துவ வரலாறு இருந்திருப்பதால் அந்த அறிதலே எங்களை அதே தனித்துவ வரலாறு ஒன்றை எதிர்காலத்திற்கும் அமைத்துக் கொள்ள உந்தித் தள்ளுகிறது. போலியாகவோ, மெய்யாகவோ பிற மதத்தவரிடம் (இசுலாம், கிறித்தவம்) மாறுபாடு கொள்ளும்போதும், பகுத்தறிவு நாத்திகர்களிடம் முரண்பாடு கொள்ளும்போதும், பண்பாட்டு மரபுத் தொடர்ச்சி மிக்க சமய வாழ்வு ஒன்றின் இன்றியமையாமையை இந்துப் பெருமதவாதிகள் மிகச் சிறப்பாக எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார்கள். அதே காரணங்களும் இன்னும் வெகுசில மரபுவழிக் காரணங்களும் சேர்ந்து இனிமேலும் எங்களை ஒரு பெருமதத்தில் ஒண்டுக்குடித்தனக்காரர்களாய் வாழ முடியாதபடிக்குத் தள்ளுகிறது. எனவே இனிவரும் காலங்களில் சிவனியமும் மாலியமும் தமிழிய சமயங்கள் என்ற பெயரில் அரசு சான்றிதழாக வழங்கப்படுதல் தவிர்க்கவொன்னாததேயாகும்.

தனியொரு மனிதனின் அகநிலை (சப்ஜெக்டிவ்) வாழ்வைச் செம்மைப்படுத்தி சமூக வாழ்வை ஒத்திசைவு மிக்க கூட்டு வாழ்வாக மலரச்செய்வதில் சமயத்தின் பங்கு ஒப்புமைக்கு அப்பாற்பட்டது என்பதை நாமறிவோம். ஆகவே, இதுவரை இந்து என்ற புதுப்பெயர் (ஒரு நூற்றாண்டாக சூட்டப்பட்டவர்கள் இனியேனும் தங்களின் வரலாற்று மரபின் அடிப்படையில் தமிழ்ச் சிவனியர், தமிழ் மாலியர் என்றும் அடையாள ஆவணம் வழங்கப்பட்டு சட்டபூர்வமாகவும், அரசின் அத்துனை அலகுகளிலும் அவ்வாறே பதியப்பட்டும் அதனடிப்படையில் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு அரசாங்க வரவு செலவுத் திட்ட ஒதுக்கீடுகளிலும் முறை செய்யப்படுதல் உடனடித் தேவையாகும்.

மண்ணின் மதங்களிடம் உரிய அதிகாரமும் நிதியும் தனித்துவ தேர்வுரிமையும் வழங்கப்படுமானால் தம் எதிர்கால நல்வாழ்வை அவை சிறப்பாக அமைத்துக் கொள்ளும். மாறாக, மாநிலங்களின் பெருவாரியான அதிகாரங்களை மத்தியில் குவித்து வைத்துக் கொண்டு மாநிலங்களின் மக்கள் நல அக்கறையின்மையை கரித்துக் கொட்டுவது போல மண்ணின் மதங்களை பெருமதத்தால் முற்றுகையிட்டு செயலிழக்கச் செய்து விட்டு நாத்திக இயக்கங்களே இதற்குக் காரணம் என்பது சமயத்தின் ஆழ்நிலை மெய்ம்மைகளை உணர்ந்தவர்கள் செய்யக்கூடிய செயலல்ல.

Pin It

ஆந்திர மாநிலம் சித்தூர், கர்னூல் மற்றும் கடப்பா ஆகிய மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய சேசாலம் வனப்பகுதியில் கடந்த ஏப்ரல் மாதம் 7ஆம் தேதி ஆந்திர அரசின் காவல்துறையும் செம்மரக் கடத்தல் தடுப்புப் பிரிவும் இணைந்து 20 தமிழர்களை சுட்டுப் படுகொலை செய்தது. 2011இல் இருந்து இதுவரை வெளியே தெரிந்து 29 தமிழர்களை படுகொலை செய்தும் சுமார் 4000 தமிழர்களை கைதும் செய்துள்ளது. தற்போது படுகொலை செய்யப்பட்ட 20 தமிழர்களில் 12 பேர் திருவண்ணாமலை மாவட்டத்தையும், 7 பேர் தர்மபுரி மாவட்டத்தையும் ஒருவர் சேலம் மாவட்டத்தையும் சேர்ந்தவர்கள். இவர்கள் தங்கள் தாயக நிலங்களில் விவசாயம் செய்ய இயலாமல் அருகில் இருக்கும் பெரிய ஊர்களுக்குச் சென்று கூலி வேலை செய்து வருகின்றனர்.

இறந்தவர்களில் பெரும்பாலானோர் கூலி வேலைக்கும் ஒரு சிலர் சொந்த தொழிலும் செய்து வந்தனர். இவர்களில் பழனி என்பவர் தையல் தொழில் செய்து வருகிறார். நூல் வாங்குவதற்காக வெளியே சென்றவர் பின்பு பிணமாகத்தான் வீட்டிற்கு வந்தார் என்பது வேதனையான செய்தி. சொந்த வேலை காரணமாக வெளியே சென்றவரை ஆந்திர காவல்துறையானது வலுக்கட்டாயமாக பிடித்துச் சென்றுள்ளது. மேலும் வேலைக்கு சென்ற பிறரை திருப்பதி செல்லும் வழியில் பேருந்தில் ஆந்திர காவலர்கள் விசாரணை என்று அழைத்துச் சென்றனர். அவ்வாறு அழைத்துச் செல்லப்பட்ட தமிழர்களை சித்திரவதை செய்து சுட்டுக் கொன்றுள்ளது ஆந்திர காவல்துறை. இதனை பேருந்தில் இவர்களுடன் பயணித்து, பெண்கள் இருக்கை பகுதியில் இருந்ததால் தப்பி வந்த சேகர் அவர்கள் அளித்த வாக்கு மூலமானது தெளிவு படுத்துகிறது.

ஏப்ரல் 5ஆம் தேதி முதலே தமிழர்கள் செம்மரம் வெட்டியதாக ஒரு சி.சி.டி.வி சாட்சியத்தை வெளியிட்டிருந்தது ஆந்திர காவல்துறை ஆனால், படுகொலை செய்யப்பட்ட வேட்டகிரிபாளையம் பெருமாள், கலசமுத்திரம் பழனி, காந்தி நகர் மனோகரன் ஆகியோரின் அலைபேசி அழைப்புகள் மூலம் ஏப்ரல் 6ஆம் தேதிதான் இவர்கள் ஊரை விட்டு வெளியே சென்றுள்ளதாக உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. ஏப்ரல் 6ஆம் தேதி இரவில் தான் ஆந்திர காவல்துறையால் தமிழக - ஆந்திர எல்லையில் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். ஏப்ரல் 7ஆம் தேதி அதி காலையில் இம்மூவரது அலைபேசிகள் ஆந்திராவின் சந்திரகிரி வனப்பகுதியில் இருந்ததாக காட்டுகிறது. சந்திரகிரி வனப்பகுதியில் செம்மரங்களே இல்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதன் மூலம் கூலி வேலைக்குச் சென்ற தமிழர்களை வழிமறித்து கைது செய்து சுட்டுப் படுகொலை செய்து காட்டில் வீசி இருப்பது அம்பலமாகியுள்ளது.

கூலி வேலைக்கு சென்ற தமிழர்களை சுட்டுக் கொல்லும் அளவிற்கு இவர்கள் செய்த தவறு என்ன? கூலி தொழிலாளிகளாக இருப்பதாலா? தமிழர்களாக இருப்பதாலா? 20 தமிழர்களும் செம்மரம் வெட்டினார்கள் என்று போலியாக வைக்கப்படும் குற்றச்சாட்டுகளை ஒரு வாதத்திற்காக ஏற்போமானால் இதே மரம் வெட்டும் தொழிலில் ஈடுபட்ட தெலுங்கு தொழிலாளர்கள் இவ்வகையில் தாக்கப்பட்டு உயிர் பறிக்கப்படவில்லை. பிற இனத் தொழிலாளர்கள் குறிப்பாகத் தமிழர்கள் என்பதனாலே இக்கொடுமை நிகழ்த்தப்பட்டுள்ளது. இது திட்டமிட்ட இன அடிப்படையில் தேர்வு செய்யப்பட்ட கொலை இல்லையா?

மும்பை உயர்நீதி மன்றத்தின் ஒய்வு பெற்ற நீதிபதி சுரேசு, ஒய்வு பெற்ற பாதுகாப்புப் படை அதிகாரி ராம் மோகன், முன்னாள் பாகிஸ்தான் தூதுவர் சத்திய பிரதாப் பால், சென்னை உயர்நீதிமன்ற வழக்கறிஞர் அஜிதா, தடயவியல் நிபுணர் சேவியர், மனித உரிமை கழகத்தை சேர்ந்த யஹன்றி டிபேன் ஆகியோர் கொண்ட உண்மை கண்டறியும் குழு இந்தக் கொலையானது ஒரு மனிதப் படுகொலை எனத் தெரிவித்துள்ளது.

அவர்கள் செய்தியாளர்களுக்கு அளித்தப் பேட்டியில் அந்தக் காட்டில் 200 பேர் மறைந்து இருப்பதற்கான எந்த ஆதாரமும் இல்லை. பிணமானவர்களின் புகைப்படங்களில் சிலரின் பற்கள் உடைந்தும், கை கால் விரல்கள் வெட்டப்பட்ட நிலையிலும் உள்ளனர். இது மனித உரிமை மீறல், போலீஸ் தீவிரவாதம் என்று கூறியதோடு, கொல்லப்பட்ட இருபது பேரும் வறுமை நிலையில் உள்ளவர்கள். அவர்கள் வசிக்கும் பகுதிகளில் எந்த அடிப்படை வசதிகளும் இல்லை. ஆந்திர அரசு கூறுவது போல் இவர்கள் கடத்தல்காரர்களாக இருந்தால் அவர்கள் பெயரில் சிறிய வீடாவது இருந்திருக்கும் என்று கருத்து தெரிவித்தார்கள் இந்தப் படுகொலைக்கு இந்திய மனித உரிமை ஆணையமும் ஆந்திரப் பிரதேச உயர்நீதி மன்றமும் தாமாக முன்வந்து வழக்குப் பதிவு செய்து விசாரித்து வருகின்றது. மேலும் உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்பின்படி போலீசார் மீது கொலை வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இக்கோரிக்கைகளுக்காக ஆந்திர மனித உரிமை ஆர்வலர்கள் இப்படுகொலைக்கு நீதி கேட்டுப் போராடி வருகின்றனர்.

இது திட்டமிட்ட படுகொலை என்று வெளிப்படையாகத் தெரிந்த பின்னும் கூட இந்தியப் பிரதமர் மோடி இதைப்பற்றி வாய் திறக்காமல் மெளனியாக இருக்கிறார். கொல்லப்பட்ட தமிழர்களை இந்தியாவின் குடிமக்களாக அவர் கருதவில்லை. உள்துறை அமைச்சர் ராஜ்நாத் சிங்கோ இந்தப் படுகொலைக்கு எதிராக ஒரு கண்டனத்தைக் கூட தெரிவிக்காததோடு சிபிஐ விசாரணை பற்றி நிருபர்கள் கேட்டபோது சிபிஐ விசாரணைக்கு ஆந்திர அரசுதான் கோரிக்கை வைக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறார். கொலையாளிகளே கொலைப் பற்றிய விசாரணைக்கு கோரிக்கை வைக்க வேண்டுமாம். மத்திய அமைச்சர் வெங்கைய நாயுடு இப்படுகொலைப் பற்றிக் கருத்து தெரிவித்த போது செம்மரக் கடத்தல் கட்டுப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று கூறி இக்கொலைகளை நியாயப் படுத்துகிறார். இந்திய ஒன்றியத்தில் இஸ்லாமிய மக்கள் மீது ஏவப்படும் வன்முறைகளை எப்படி இந்திய அரசு கடந்து செல்கிறதோ அது போலவே தமிழர்களின் மீதான பிற இனத்தவர்களின் ஒடுக்குமுறையின்போதும் எளிதாகக் கடந்து செல்கிறது. அதற்கு மேலாக அவர்களுக்கு உறுதுணையாகவும் இருக்கிறது.

தமிழ்நாட்டின் அப்போதைய முதல்வர் பன்னீர்செல்வமோ, தமிழக அரசோ கண்டனம் தெரிவிக்காததோடு இன்றுவரை அவ்வழக்கில் தன்னை ஒரு வாதியாக இணைத்துக் கொண்டு தமிழர் படுகொலைக்கு நீதிபெறவும், சிறையில் உள்ள தமிழர்களை மீட்கவும் முயற்சிக்கவில்லை. அவர்களுக்கு செயலலிதா ஊழல் வழக்கில் விடுதலை பெற பால்குடம், தீச்சட்டி எடுப்பதற்கே நேரம் சரியாக இருந்தது. தமிழால் வாழ்வு பெற்ற கருணாநிதியால் இரண்டு மாதம் கழித்தே சி.பி.ஐ விசாரணை கோர முடிகின்றது.

இந்திய அரசு, தமிழக அரசு, ஆளும்கட்சி, எதிர்க்கட்சிகள் இவர்களின் நிலையைப் பார்த்த நாம் படுகொலை குறித்து முன்வந்துள்ள சில குழம்பிய கருத்துக்களையும் நாம் எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

1. இருபது தொழிலாளர்கள் படுகொலை, 2. அரச பயங்கரவாதப் படுகொலை, 3.இருபது தமிழ்த் தொழிலாளர்கள் படுகொலை, 4. அதிகாரப் போட்டியில் நிகழ்ந்த கொலை, 5. பழங்குடிகள் பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் கொலை, 6. தமிழகத்திலே நடக்கும் திராவிட எதிர்ப்பு அரசியலுக்கு எதிராக நடந்த கொலை. இவைதான் அக்கருத்துக்கள்.

உண்மையைப் போலத் தோன்றும் போலிதான் இக்கருத்துக்கள். ஆந்திர அரசுக்கு தொழிலாளர்களைக் கொல்வதுதான் நோக்கம் என்றால் இத்தொழிலில் ஈடுபடும் ஆந்திரத் தொழிலாளர்களைக் கொன்றிருக்கலாம். இவர்களும் அவர்களும் என கலந்து கூட நடந்திருக்கலாம். ஆனால் இருபது பேரும் தமிழர்கள் தேர்வு செய்யப்பட்டுக் கொல்லப்பட்டிருக்கிறார்கள். இதில் மற்றொரு கேள்வி? ஒரு தேசிய இனத்தைச் சேர்ந்த தொழிலாளர்கள் வேறு தேசத்தில் கொல்லப்படும்போது அதை வெறும் தொழிலாளர்கள் கொலை என்று சொல்ல முடியுமா? அதேபோல் தமிழ்நாட்டுக் குடிமகனை ஆந்திர அரசு கொல்வது அரச பயங்கரவாதமாக இருக்க முடியுமா? இருபது தமிழ்த் தொழிலாளர்கள் படுகொலை உண்மைதான். தமிழ்த் தொழிலாளர்கள் கொல்லப்பட்டதில் தமிழக விவசாயிகளுக்கும் வணிகர்களுக்கும் நெசவாளிகளுக்கும் இளைஞர்களும் மாணவர்களும் இவர்களுக்கும் இவர்களின் கூட்டு உணர்விற்கும் பங்கம் இல்லையா? பாதிப்பு இல்லையா?

அதிகாரப் போட்டியில் நிகழ்ந்த கொலை என்றால் எதிர் அதிகார மையம்தானே கொல்லப்பட்டிருக்க வேண்ம்? அதிகாரமற்ற தமிழர்கள் ஏன் கொல்லப்பட வேண்டும்? கொல்லப் பட்டவர்கள் பழங்குடிகள் பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்று கூறுவது எப்படிப் பொருத்தமாக இருக்கும்? அது சமூக வளர்ச்சிப் போக்கில் அழிந்து வரும் அடையாளம் இல்லையா? அவர்கள் தமிழர் என்ற தேசிய இனம் வளரும் அடையாளம் தானே பொருத்தமாக இருக்கும்? அதே போல் அயல் தேசத்தில் அவர்கள் பழங்குடிகள் பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் என்று அழைப்பது எப்படிப் பொருத்தமாக இருக்கும். ஆறாவது கருத்து குறித்து திராவிட ஆட்சியாளர்களின் தெலுங்கு சாய்வினால் எற்பட்ட ஐயம் மற்றும் நம்பிக்கையின் மையிலிருந்து வெளிப்படுகிறது.

முதல் ஐந்து கருத்துக்களையும் தொகுத்துப் பார்த்தால் அதன் உண்மை புலப்படும். இக்கருத்தை வெளியிடுவோர், தாங்கள் இந்தியர் தங்கள் தேசம் இந்திய தேசம் தங்கள் மதம் இந்து மதம் என்கின்ற தன்மையினாலேயே இந்தியாவை மொத்தமாகக் கருதி பகுக்கும் முறையைப் பயன்படுத்தி கருத்துக்களை வெளியிடுகின்றனர். இதனால்தான் அவர்கள் ஒருபுறம் பழங்குடியினர், பிற்படுத்தபட்டவர்கள் என்று கூறுவதும் மறுபுறம் அதற்குப் புறம்பாக தமிழ்நாட்டில் உள்ளவர்கள் எல்லாம் தமிழர்கள் என்று கூறும் நிலையும் உள்ளது.

இந்தியம் பேசிக்கொண்டும் திராவிடம் பேசியும் தமிழர் தாயகப் பகுதிகளை 56இல் ஆந்திரத்திடம் தாரை வார்த்தார்களே அதற்கெதிராகப் போராடிய அங்குள்ள தமிழர்கள் அங்குள்ள தெலுங்கர்களால் தாக்கப் பட்டார்களே, தற்போது நடந்த ஆந்திரா தெலங்கானா பிரிவினையின் போது 200-க்கும் மேற்பட்ட கிராமங்கள் தங்களைத் தாய்த்தமிழகத்துடன் இணைக்க வேண்டும் என்று தீர்மானம் போட்டார்களே அந்தப் பகுதியிலும் அதை ஒட்டியுள்ள வனங்களையும் தான் தமிழர்கள் கொள்ளை யடிப்பதாகவும்; தமிழர்கள் ஒவ்வொருவரும் வீரப்பன் போன்றவர்கள் என்றம் ஆந்திர அரசும் அதன் பிரதிநிதிகளும் ஆந்திராவில் கருத்துருவாக்கம் செய்து அவர்களைச் சுட்டுப் பிடிக்கத் தனிப்படை அமைக்கப்பட்டு இருபது தமிழர்கள் கடத்தி சித்திரவதை செய்து படுகொலை செய்யப்பட்டிருக் கிறார்கள். பயங்கரவாதிகளைக் கொல்கிறோம் என்று காஷ்மீர் இளைஞர்களை இந்திய அரசு கொல்வதும், அதைக் காரணம் காட்டி பொது சமூகத்தைத் தன் பின்னே திரட்டிக் கொள்வதும், அச்சமூகத்தையே கட்டுப்படுத்துவதும் போல் தமிழர்களைப் பகைவர்களாக, கொள்ளையர்களாகச் சித்தரித்து ஆந்திர வனத்தினைக் கைப்பற்றவும், ஆந்திர உள்நாட்டு அரசியலைக் கட்டுப்படுத்த இனவெறியன் சந்திரபாபு நாயுடு செய்யும் உத்திதான் இது. இது திட்டமிட்ட இன அடிப்படையில் தேர்வு செய்யப்பட்ட படுகொலையே.

தமிழர்களைக் கொள்ளையர்களாகச் சித்தரிப்பது உண்மையா? 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தமிழகத்தின் ஆட்சி அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிய விஜயநகரப் பேரரசு நாய்க்கர்கள், அவர்களைத் தொடர்ந்து அவர்களின் வாரிசுகள் தமிழத்தை கொள்ளையிட்டார்களே? கொள்ளையிடுகிறார்களே? இது போதாது என்று ஆந்திரத்தில் இருந்துகொண்டு தற்போது தமிழகத்தில் குடியேறியும் சினிமா, மருத்துவத் தொழில், கட்டுமானம், மொத்த வணிகம், நில வணிகம், உணவு விடுதி என தமிழர் தாயகத்தைக் கொள்ளையடிக்கும் ஆந்திர தெலுங்கு முதலாளிகள் கொள்ளையர்களா? தமிழர்கள் கொள்ளையர்களா? தற்போதைய சூழலே இக்கேள்வியை நம்முன் வைக்கிறது.

Pin It

நடப்புச் செய்திகளில் பெருநகர் நீள் ஊர்தி சேவை தொடங்கி வைக்கப்பட்டதும் அதில் மக்கள் பயணித்துக் களித்த கதைகளும் இடம்பெறத் தொடங்கி விட்டன. தலைவர்கள் சிலரும் மக்களோடு மக்களாகப் பயணித்துத் திரும்பி இருக்கின்றனர். அங்கு மக்கள் வைத்த வேண்டுகோளை சுமந்து வந்து அரசின் கவனத்திற்கு சேர்த்திருக்கின்றனர். அத்தலைவர்களின் கோரிக்கை பயணக் கட்டணத்தின் விலை பற்றியது. அரசுக்குக் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் முன் நீள் ஊர்தி சேவைத்துறையின் தலைமை அலுவலர்களிடம் கட்டணக் குறைப்புத் தொடர்பாக பேசிப் பார்த்திருக்கின்றர். அதிகாரிகள் குழாம் அதற்கு வாய்ப் பில்லை என்றும் எதனால் அந்த வாய்ப்பில்லை என்று தலைவர்களிடமும் அடுத்து வந்த நாட்களில் செய்தியாளர்களிடமும் விளக்கி இருக்கின்றனர். செய்தியாளர்களும் எந்த குறுக்கு, மறுப்புக் கேள்விகளும் எழுப்பாமல் நல்ல வண்ணம் செய்திகளைச் சுமந்து வந்து நாட்டுக்கு ஒப்படைத்து விட்டனர்.

இதனிடையே முன்னாள் இந்நாள் முதல்வர்களிடையே யார் இந்தத் திட்டத்தைத் தொடங்கி வைத்தவர் என்ற உரிமைப் போட்டி செய்தியாக மேலெழுந்து வரவே அதை இந்த வாரத்திற்கான உந்து விசையாகக் கொண்டு செய்தி வணிகம் செய்வோர் தங்கள் வாசகர்களுக்கு அரங்க ஏற்பாடுகளை (பேட்டி காண) செய்யத் தொடங்கி விட்டனர். மெய்யாக தேவைப்படும் இந்தத் தெளிவு நீளூர்தி சேவை யாருடையது அதிகாரி குழாமுடையதா? (மெட்ரோ ரயில் கழகம்) மாநில அரசுடையதா? நடுவண் அரசுடையதா? என்பதே ஆகும்.

ஏனெனில் மக்கள் நலன் சார்ந்து பயணக் கட்டணம் குறைக்கப்பட வேண்டும் என்கின்ற கோரிக்கையை மறுத்து மெட்ரோ ரயில் அதிகாரிகள் குழாம் பதிலளிப்பது அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்டிக்கிற அதிகாரப் பொறுப்பிற்கு உட்பட்டதா என்பது தெளிவாக்கப்பட வேண்டும். அவர்கள் ஊதியம் பெற்றுக்கொண்டு தம் பணித்திறனை ஒரு பொதுத்துறை நிறுவனத்திற்கு வழங்கும் ஊழியர்களே அன்றி அதன் முதலீட்டு வழி உரிமையாளர்கள் அல்லர். ஆனால், அவர்கள் வழங்கியுள்ள விளக்கம், ஏன் கட்டணக் குறைப்பு செய்ய முடியாது? எவ்வளவு முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது? அது எங்கெங்கிருந்து பெறப்பட்ட கடன் என்றெல்லாம் போகிறது. கடைசியாக மூன்று நான்கு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு வேண்டுமானால் கட்டணக் குறைப்பு பற்றி யோசிக்கலாம் என்று தன்னிலை தூக்கலாக நின்று ஆறுதல் அளித்திருக்கின்றர்.

நேரடியாக மக்கள் வாக்களித்து தேர்ந்தெடுப்பின் மூலம் உருவாகி உள்ள பிரதிநிதிகள் பிரதமர், முதல்வர், ரயில்வே அமைச்சர் போன்றோர் யாரும் பதிலளிக்காமல் (தேர்தல் தேவைகளுக்காகக் கூட) அதிகாரிகள் குழாம் பதிலளிப்பது பொதுத்துறை முறைக்குள் ஒரு சிறப்புப் பொருளாதார மண்டல அணுகுமுறையாக உள்ளது. உண்மையில் பெருந்திரளான மக்களோடு தொடர்புடைய ஒரு சேவையில் அதிகாரிகள் குழாமை முதன்மையாகக் கொண்டு இயங்க வேண்டிய தேவை என்ன வந்தது? நடுவண் அரசும் மாநில அரசும் சம தொலைவில் விலகி நின்று கொள்ள அதிகாரிகள் குழாம் அனைத்து ரிமையோடு பேசுவதைப் பார்த்தால் மிகத் தீவிரமான லாபமீட்டும் நிறுவனமாக அதை வளர்த்தெடுக்கத் திட்டமிட்டுள்ளது போல் தெரிகிறது. ஒரு பொதுத்துறை நிறுவனத்தின் இயங்குமுறை என்பது லாபமீட்டலுக்கு அப்பால் சமூக வளர்ச்சியில் நேர்முக மறைமுகப் பங்களிப்பை வழங்க வேண்டும். இதுதான் வரலாறு ஆனால் புதிய பொருளாதார நியமங்களுக்குப் பிறகு எல்லா மரபு வழி மதிப்பீடுகளும் சமூக வாழ்வியலும் தூக்கி வீசியடிக்கப் பட்டிருக்கின்றன. அதில் ஒன்று போலும் இந்த பெருநகர் நீளூர்தி சேவைத்துறையின் பொறுப்புடமை (புஉஉலிற்ஐமிழிணுஷ்யிஷ்மிதீ)யிலிருந்து மக்கள் பிரதிநிதிகள் விலக்கி வைக்கப்பட்டிருப்பது.

ஆனால் இந்த நீளூர்திக் கட்டமைப்புக்காக பெறப்பட்டுள்ள நிதி ஆதாரம் அதன் பொறுப்புடமைக்கான உரிமையாளர் யார் என்பதை ஓரளவுக்கு தெளிவுபடுத்தவே செய்கின்றன. நடுவண் அரசின் பங்கு 15 சதவீதமும் 5 சதவீத கடனும் மாநில அரசின் பங்கு 15 சதவீதமும் 5.78 சதவீதம் சார்நிலைக் கடனும் என அமைந்திருக்கிறது. ஜப்பானின் (மூணூளீபு) வங்கியிலிருந்து 59 சதவீதம் கடன் பெறப்பட்டிருக்கிறது. பங்குத் தொகையும் கடன் தொகையும் சற்றேறக்குறைய சமமாகவே அமைந்துள்ள நிலையில், பெறப்பட்டுள்ள அந்நிய நாட்டுக் கடனை எந்த அரசு திரும்ப செலுத்தும் பொறுப்புக்கு உட்படுத்தப்பட்டிருக்கிறதோ, அந்த அரசுதான் அந்த நீளூர்திக் கட்டமைப்பின் மீது கூடுதலான அதிகாரம் படைத்த அரசாக இருக்க முடியும். அந்த சட்டகத்திற்கு உட்பட்டுப் பார்க்கும்போது தமிழக அரசே இதில் கடனை அடைக்கும் பொறுப்பில் இருப்பதாக அறிய முடிகிறது எனில் நடுவண் அரசின் 5 சதவீதமும் ஜப்பான் வங்கியின் 59 சதவீதமும் சேர்ந்துகிட்டத்தட்ட 64 சதம் கடன் தொகை தமிழக அரசு மற்றும் மக்களின் மீதே ஏற்றப்பட்டுள்ளது. எனவே இதில் தமிழக அரசுப் பிரதிநிதிகள் தங்களுக்கு எந்த உரிமையும் இல்லாதது போல் அதிகாரிகள் குழாமிடம் போய் விசாரித்து விட்டு விலகலாக நின்று விளக்கம் தருவது மோசமான தமிழக விரோத அரசியலாகும்.

டெல்லி மெட்ரோ ரயில் கழகம் மத்திய அரசு, ஜப்பான் வங்கி என்று பல பெயர்கள் இதில் சம்பந்தப்பட்டுள்ளதால், இது ஒரு குழப்பமான நிறுவன வடிவமாக பொதுமக்களிடம் பூச்சாண்டி ஆக்கப் பட்டுள்ளது. ஆனால், இவ்வணைவரின் துணையோடும் உருவாக்கப்பட்டிருப்பது சென்னை மெட்ரோ ரயில் லிமிட்டட் என்கின்ற சிறப்பு வகை பொதுப்பணித்துறை நிறுவனம்தான். இந்திய கம்பெனிகள் சட்டத்தின்கீழ்தான் அது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. எனவே இது தமிழகத்தின் ஒரு பொது வளம். தமிழக மக்கள் பிரதிநிதிகளுக்கு பயன்பாடு சார்ந்த நோக்கில் கருத்துரைக்க உரிமை உள்ள களமே ஆகும். மேலும் இதில் பணியேற்க இருக்கின்ற ஊழியர்களும் சமூக நீதி ஒதுக்கீட்டின்படியே வாய்ப்பைப் பெற வேண்டியவர்களாவர். அதுமட்டுமில்லாமல் அதிதிறன் மிக்க சி.இ.ஓ பாணியிலான தலைமைப் பொறுப்பாளர்கள் இந்த நிறுவனத்தை ஆக்கிரமிப்பது பொதுத்துறை நிறுவனத்திற்குள் அனுமதிக்கத்தக்கதல்ல. விலை நிர்ணயம் பற்றி எல்லாம் பேசும் உரிமை எல்லாம் துப்புவாக அவர்களுக்குக் கிடையவே கிடையாது. வேண்டுமானால் புதிய பொருளாதார யுகத்தில் விலை நிர்ணயிக்கும் வாய்ப்பை அத்து மீறலாக ஜப்பானிய வங்கி வேண்டுமானால் கேட்டுப் பெறலாம். அதற்கு உலக வங்கி பன்னாட்டு நிதியம் ஆகியவற்றின் முந்தைய அத்து மீறல்கள் முன்னுதாரணமாகக் காட்டப்படலாம். ஆனால் அதுவும் இன்று சாத்தியமில்லை. உலக வங்கிக்கும் பன்னாட்டு நிதியத்திற்கும் இருந்த கடனளிப்புக்கு அப்பாற்பட்ட அரசியல் உள்நோக்கங்கள் ஜப்பானின் வங்கிக்கு இருப்பதாகவும் தெரியவில்லை. எனவே விலை நிர்ணயம் செய்தும் அத்தகைய அத்துமீறலை செய்ய ஜப்பானிய அரசிற்கு வாய்ப்பில்லை. மீதமிருப்பது நடுவண் அரசுதான் அது மாநில அரசுகளை எப்படிக் கையாளுகிறது என்பதற்க 65 ஆண்டுகளான சாட்சிகளும் உண்டு. அதிலும் இன்று பழைய அணுகுமுறை பலிக்காமல் போய்க்கொண்டிருக்கிறது.

இந்தப் பிண்ணனியில்தான் யார் பொறுப்புடமையாளர்கள் என்பது பற்றிய தெளிவின்மையும் அந்தக் குழப்பத்தின் நடுவே அதிகார குழாமின் அத்துமீறலான விளக்கங்களும் நடந்தேறி இருக்கின்றன.

Pin It

அப்படி, இப்படி என்று ஒருவழியாக சென்ற கல்வி ஆண்டில் பொதுத் தேர்தல்கள் மன்னிக்கவும் பொதுத் தேர்வுகள் நடத்தி முடிக்கப்பட்டு தேர்வு முடிவுகளும் வெளிவந்தாகிவிட்டது. மாநில, மாவட்ட, பள்ளி அளவில் அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றவர்களின் (நிறைவாகக் கற்றவர்கள் அல்ல) நிறழ்படங்களோடு செய்திகள் (பத்தி அளவில்) விளம்பரங்கள் (பக்கம் பக்கமாக) வெளிவந்தாகிவிட்டது. இதில் தனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட 10 மாதங்களில் படித்து அதிக மதிப்பெண்கள் பெற்றுள்ள அரசுப் பள்ளி மாணவர்கள் பற்றிய செய்திகள் புல்லுக்கும் ஆங்கே பொசித்த வகையில் ..... பெரும்பாலான செய்திகள் விளம்பரங்கள் அனைத்தும் தனியார் பள்ளி மாணவர்களுக்கு மட்டும்!?. இப்படியாக எல்லாம் நல்லபடியாக!! நடந்தேறியது.

ம்ம்.... சூன் மாதம் கல்வியாண்டு தொடங்கியாகி விட்டது இது போல கடந்த பல ஆண்டுகளாக கோடைக்கால மாரியம்மன் திருவிழாக்களைப்போல் தேர்வுத் திருவிழாக்கள் நடந்தேறுவதும் உண்மையிலேயே கல்வி அக்கறையுள்ள சில கல்வியாளர்கள் பெருமூச்சு விட்டு தேய்ந்து போன குரலில் "இதெல்லாம் என்ன?" என்று பொறுமுவதும் ஆக இருந்தது போய் இன்று கல்வியாளர்கள், சமூக ஆர்வலர்கள், செயல்பாட்டாளர்கள், தமிழ்த்தேசியவாதிகள், உண்மையான இடதுசாரிகள், ஆகியோர் மாற்றுக் கல்விக்காக உரக்க முழக்கமிடுவது மாற்றத்தை எதிர்நோக்குபவர்களுக்கு நம்பிக்கை ஊட்டும் விதமாக உள்ளது.

இந்நிலையில் நாமும் ஒரு துரும்பைக் கிள்ளிப் போடலாமே என்று இன்றைய கல்விச் சூழல் குறித்து எழுதப் புகுந்தால், மூளைக்குள் இத்தனைநாள் குமுறிக் கொண்டிருந்த வினாக்கள் மட்டுமே பொல பொலவெனக் கொட்டின. இதற்கான விடைகளை நாம் கற்றுக் கொண்ட, கற்றுக் கொண்டிருக்கிற, இன்னும் கற்றுக் கொள்ளப் போகிறவற்றைக் கொண்டு ஒன்றிணைத்து விடைகாண முயல்வோம். இனி வினாக்கள் :

இந்த வினாக்கள் மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், கல்வியாளர்கள், பெற்றோர்கள் இவர்களை நோக்கியதாகவும் அல்லது இவர்களிடமிருந்தே வெளிப்படுவதாகவும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். மொத்தத்தில் இவ்வினாக்கள் அவரவர் அவர்களிடத்திலேயே கேட்டுக் கொள்ளப்பட வேண்டியவை.

1. அரசுப் பள்ளிகளாகட்டும், தனியார் பள்ளிகளாகட்டும், பத்தாம் வகுப்பு, +2 வகுப்பு தேர்வு முடிவுகளும் மதிப்பெண்களும் மட்டும் பெரியதாகப் பேசப்படுகிறது. மீதமிருக்கின்ற 1 முதல் 9 வரை மற்றும் +1 (மழலையர் வகுப்புகள் நமக்கு உடன்பாடு இல்லை ஆதலால் விட்டுவிடலாம்) வகுப்பு மாணவர்கள் அந்த பத்தாண்டுகளில் என்ன கற்றுக் கொள்கிறார்கள்? அந்தந்த நிலைகளில் அவர்களின் கற்றல் அடைவுகள் என்ன? என்பது பற்றி ஒருவருக்கும் அக்கறை இல்லையா?

2. இடைநிலை, மேல்நிலைக் கல்வியில் இறுதி ஆண்டுத் தேர்வுகள் முறையே பத்தாம் வகுப்பு +2 மட்டுமே ஒரு மாணவரின் அனைத்து வாழ்வியல் விழுமியங்களை மதிப்பீடு செய்து விடுமா?

3. இன்றைய கல்வி, கற்றல் - பகுத்தாய்தல் - மாற்றங்களை நோக்கிச் செயல்படுதல் - செயல்பாட்டு பட்டறிவைக் கொண்டு கற்பித்தல் என்ற வகையிலான உலகின் அனைத்து கல்வியாளர்களும் வரையறுத்த விதமாக அமைந்திருக்கிறதா?

4. நம் தமிழ்நாட்டில் இன்றுள்ள கல்வி முறைகள், திட்டங்கள், முதலாளித்துவ நாடுகளிலும் வலியுறுத்தப்படுகின்ற கூடுமானவரை பின்பற்றுகின்ற, பின்பற்றப்படுகின்ற ""அனைத்து குடிமக்களுக்குமான ஏற்றத்தாழ்வற்ற - பாகுபாடற்ற கல்வி'' என்ற கூறுகளை சிறிதளவேனும் கொண்டிருக்கின்றனவா?

5. நம் பாடத்திட்டங்கள் நம் நாட்டின் சமச்சீரான வளர்ச்சிக்கானதல்ல என்பது நமக்கு நன்றாகத் தெரியும் ஆனால் அவை யாருக்காக? யாருடைய பரிந்துரையின் பேரில் யாரால் வகுக்கப்படுகின்றன? யாருக்காவது வெளிப்படையாகத் தெரியுமா?

6. ஏறத்தாழ 1000 ஆண்டுகள் தமிழக வரலாற்றில் நெடுகிலான பார்ப்பனிய கல்வி முறை தொழில்புரட்சிக்குப் பிந்தைய இன்றைய பெருநிறுவனமய (கார்ப்பரேட்) சூழலிலும் தன்னை அழகாகப் பொருத்திக் கொண்டு சிறிதளவு கூட தற்சார்புச் சிந்தனையற்ற அடிமைகளை உருவாக்கி வருவது முதலாளித்துவ அறிவு சீவிகளுக்குப் புரிகிறதா?

7. தம் மக்களுக்கு கல்வி தருவது என்பது மக்கள் மைய (சனநாயக) அரசின் கடமை என்பது இங்கு நிலவக்கூடிய போலி மக்கள் மைய தரகுத் தேர்தல் முறையில் தேர்வு செய்யப்பட்ட அல்லது தேர்தல் கட்சி அரசியல் வாதிகளுக்கு கிஞ்சித்தேனும் தெரியுமா?

8. கல்வி தருவது அனைவரும் சமமாகக் கற்கும் சூழலை ஏற்படுத்தித் தருவது என்பது ஒரு மக்கள் மையக் குடியரசின் கடமை ஆனால், கல்வி இங்கு நுகர்வுப் பண்டமாக மாற்றப்பட்டு கல்வியை விற்போர் வாங்குவோர் என்ற ஒரு பெரிய கல்வி வணிக சூழலை ஏற்படுத்தி விட்டது இதுவரை ஆட்சி செய்த ஆட்சி செய்து வருகிற அனைத்து ஆளும்கட்சி மற்றும் எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதிகள்தான் என்பது மக்களுக்காவது தெரியுமா?

9. தனியார் கல்வி வணிகக் கொள்ளையருக்கும் அனைத்து தேர்தல் கட்சி அரசியல்வாதிகளுக்கும் நெருக்கமான கொடுக்கல் வாங்கல் பிணைப்பு இருப்பதும், கல்வி வணிகக் கொள்ளை நிறுவனங்கள் மேற்சொன்ன அரசியல்வாதிகள் பலரின் மேலாண்மையிலும், பங்களிப்பிலும்தான் செயல்படுகின்றன என்ற வெட்ட வெளிச்சமான உண்மை! வெகுமக்களுக்குத் தெரியுமா?! அல்லது தெரிந்தும் தெரியாதது போல் இருக்கிறார்களா?

10. இன்றைக்கு பெரும்பாலான அரசுத் தொடக்கப்பள்ளிகள் மூடக்கூடிய ஆபத்தில் இருப்பதும் இன்னும் பத்து ஆண்டுகளில் தமிழ்நாட்டு மாணவர் எண்ணிக்கையில் 90 விழுக்காடு தனியார் வசம் சென்றுவிடும் என்பதும், மீதமுள்ள பத்து விழுக்காடு மாணவர்களுக்கு எதற்கு அரசுப் பள்ளிகள் என்று அரசு தன்னுடைய கட்டணமில்லாக் கல்வி தரும் கடப்பாட்டிலிருந்து முற்றிலும் ஒதுங்குவதற்கு ஏதுவாக பல ஆண்டுகளாகத் திட்டமிட்டுக் காய் நகர்த்தப்பட்டு, இப்போது இன்னும் வேகமாகக் கல்வி, முழுமையாக தனியார் மயத்தை நோக்கி நகர்த்தப்படுவது, குறைந்தபட்சம் அரசுப் பள்ளிகளையே நம்பியிருக்கின்ற ஏழை எளிய ஒடுக்கப்பட்ட மக்கள், பிழைப்புக்காகவாவது அரசுப்பள்ளிகளை நம்பியிருக்கின்ற அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் ஆகியோருக்குத் தெரிகிறதா?

11. ""தமிழக அரசே அரசுப்பள்ளிகளை மூடாதே'' என்று இன்று முழக்கமிடும் ஆசிரியர் சங்கங்கள் தங்களுடைய தீர்மானங்களில், துண்டறிக்கைகளில் எந்த இடத்திலாவது ""கல்வியில் தனியார் மயத்தை முற்றிலும் ஒழிக்க வேண்டும்'' ""தனியார் கல்வி வணிகக் கொள்ளை நிறுவனங்கள் அனைத்தும் மூடப்பட வேண்டும்'' என்ற முழக்கங்களை முன் வைத்துள்ளனரா?

12. பெரும்பாலான தனியார் கல்விக் கொள்ளைக் கூடங்களின் இந்நாள் தாளாளர்கள் முன்னாள் அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் என்பதும் இன்றைக்கும் அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் (குறிப்பாக அறிவியல், கணிதப் பாட ஆசிரியர்கள்) தனியார் பள்ளிகளின் மறைமுகப் பங்குதாரர்கள் என்பதும், தனியார் பள்ளி மாணவர்களை 100/100, 200/200 என்ற மதிப்பெண் இலக்கங்களை அடைவதில் மட்டும் உயர்வாகக் காட்டி மாநில, மாவட்ட, முதல், இரண்டாம் இடங்களைப் பிடிப்பதற்கு அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் மாலை நேர, இரவு நேர உழைப்புத்தான் காரணம் என்பதும்; ஆசிரியர் சங்கங்களுக்குத் தெரியாமல் போகுமளவுக்கு ஆசிரியர் இயக்கங்கள் வெறும் மனமகிழ் மன்றங்களாக மாறிப் போயினவா?

சரி இதெல்லாம் கிடக்கட்டும்.

13. தனியார் பள்ளியில் பயிலும் மாணவ மாணவர்கள் அவர்களின் ஒப்புதலோடுதான் அப்பள்ளியில் திணிக்கப் பட்டார்களா? அல்லது உலக, தாராள தனியார் மயங்கள் நடுத்தரவர்க்கப் பெற்றோர்களிடம் ஏற்படுத்திய நுகர்வு வெறி ஏதுமறியா அவர்களின் குழந்தைகç தனியார் பள்ளிகளில் திணிக்கச் செய்ததா?

14. சமூகப் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளால் முடமாக்கப்பட்ட ஏழை எளிய மாணவர்கள் அரசுப் பள்ளிகளில் பயில்கிறார்களே அவர்களுக்காவது தங்கள் கால்களை உடைத்துத் தனியார் பள்ளி ஊட்டம்மிகு மாணவர்களோடு ஓடவிடுகிறார்கள் என்பது தெரியுமா?

15. என்ன போட்டி? எதில் போட்டி? இதில் வெற்றியாளர்கள் யார்? வெற்றி என்பது எந்த வரையறைக்குட்பட்டது? வெற்றி பெற்றால் என்னவாகும்? தோற்றால் என்னவாகும்? இந்தக் கேள்விகளுக்கெல்லாம் நடுத்தர வர்க்கப் பெற்றோர்களுக்கு விடை தெரியுமா? அல்லது தெரியாமலேயே போட்டி நிறைந்த உலகம் என்ற ஒரு மாயையை குழந்தைகள் மூளையில் திணித்து, பதின்மப் பள்ளிகள் (மெட்ரிக்) நடுவண் பாடத்திட்டப் பள்ளிகள் (சி.பி.எஸ்.இ), பன்னாட்டுப் பாடத்திட்டப் பள்ளிகள் (ஐ.சி.எஸ்.இ) என்று குழந்தைகளை மாறி மாறி அலைக்கழிக்கிறார்களா?

16. அரசுப் பள்ளிகளில போதிய உள்கட்டமைப்பு வசதிகள் இல்லை என்று பலரும் கூறுகிறார்கள். உள்கட்டமைப்பு வசதிகள், பள்ளிச்சூழல் (ளீற்rrஷ்உற்யிழிது) என்றால் என்ன? என்று இந்த அரசுகளை நிர்வகிக்கும் சட்டமன்ற, பாராளுமன்ற உறுப்பினர்கள், உயர் அலுவலர்கள், ஆகியோருக்குத் தெரிகிறதோ இல்லையோ, அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் தெரியுமா?

17. தனியார் பள்ளிகளில் உள் கட்டமைப்பு வசதிகள் இருப்பதாகக் கூறுகிறார்களே அந்தப் பெற்றோருக்கும், தனியார் பள்ளி மாணவர்களுக்காவது ஒரு கல்விக் கூடத்திற்கான உண்மையான உள் கட்டமைப்பு வசதிகள் யாவை? என்பது தெரியுமா?

18. திறனூக்க வகுப்பறைகள் என்று விளம்பர மாயையில் மயங்கி விட்டில் பூச்சிகளாய் தனியார் பள்ளிகளின் வாசலில் மொய்க்கும் பெற்றோர்களுக்கு எந்த ஒரு கல்விக்கூடமாக இருந்தாலும் வகுப்பறைச் செயல்பாடுகள் திறனூக்கிகளாகத்தான் இருக்க வேண்டுமென்பது தெரியுமா? தனியார் பள்ளிகள் விளம்பரங்களில் காட்டும் வகுப்பறைகள் வெறும் மிடுக்கு வகுப்பறைகள்தான் என்பதும் மாணவரிடையே திறன்கள் வளர்வதையோ, வளர்ப்பதையோ இங்குள்ள பார்ப்பனீய, காவித் தனியார் மயம் எந்தக் காலத்திலும் அனுமதிக்கப் போவதில்லை என்பதாவது தெரியுமா?

திறனூக்கம் - விதுழிமி (கட்டுரையாளர்) மிடுக்கு - விதுழிமி (பொதுவான மொழிபெயர்ப்பு)

19. ஒரு நாட்டின் மனித வளத்தின் நாற்றங்காலான பள்ளிக் கூடங்கள் இயற்கையோடு இயைந்த, தற்சார்பு மிக்க, தனக்கேயான பாரம்பரியங்களிலிருந்து புது உலகைப் பார்க்கக் கூடிய, பிறரையும் தன் போல் பாவித்து நேசிக்கும் பண்பு நிறைந்த சிறந்த ஒப்புரவாளனாக மாணவர்களை உருவாக்கும் பணிகளைச் செய்கிறதா?

20. தானாகக் கேட்டுக் கற்றல், தனது தேவையை உணர்ந்து கற்றல் என்பதே உயிர்வாழத் தேவையான அத்தியாவசிய நடவடிக்கை என்பதை உணர்ந்து மகிழ்வோடு கற்க மாணவர்களுக்கு ஏதாகிலும், எங்காகிலும் வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டிருக்கிறதா?

21. இந்த ஆங்கில வழி குழந்தைகளின் பெற்றோருக்கு மொழியறிவு என்பது வேறு, கணிதம் அறிவியல் புலங்கள் புவியியல், வரலாறு, பொருளியல், அரசியல், சமூகவியல் என்ற பல்வகையிலான துறை சார்ந்த அறிவு வேறு என்பது தெரியுமா? எடுத்துக்காட்டாய் இயற்பியல் பாடத்தை ஆங்கிலத்தில் படித்தால் ஆங்கில மொழி அறிவு வளருமா? அல்லது இயற்பியல் பாட அறிவு வளருமா? ஆங்கிலமோ இந்தியோ பிரஞ்சோ எந்த மொழியானாலும் மொழியை மொழியாகக் கற்றால் மொழி அறிவு வளருமா? அல்லது மொழியை பாடமாகக் கற்றால் மொழி அறிவு வளருமா? கணித அறிவியல் பாடங்களை ஆங்கில வழியில் நெட்டுருப்போட்டு வெறும் மதிப்பெண் பெற்றவர்களை உலகின் எந்தப் பல்கலைக் கழகங்களின் துறைசார் அறிவியல் புலங்களில் சீண்டுவார்களா? தாய்மொழி குறிப்பாகத் தமிழ்நாட்டின் தமிழ் மொழி அல்லாத பயிற்று மொழி என்பது உலகின் ஒட்டு மொத்த கல்விக் கோட்பாடுகளையும் மிதிப்பதாக ஆகாதா? எந்த நாட்டிலாவது அந்த நாட்டின், இனத்தின்; பொது மொழியை (இங்கு தமிழ் மொழி) தாய்மொழியை அல்லது வழக்கு மொழியாகவோ கொண்டிருப்பவர்கள் குறைந்த பட்சம் முதல் மொழியாகவாவது அந்த மொழியை கல்லாமல் பள்ளி கல்லூரி வாழ்க்கையை கடந்திருப்பார்களா?

இவ்வாறாகக் கேட்பதற்கு வினாக்கள் எண்ணிலடங்காதவை ஆனால், வினவுதலும் விடையளித்தலும், விடைகாணுதலும் விடைகளைச் செயல்படுத்துதலும் விளைவான பட்டாங்கினைக்கொண்டு பகுத்தாய்தலும், இடையே நிகழ்ந்த நேர்மறை, எதிர்மறை குறுக்கீடுகள், எதிர்வினைகள் ஆகியவற்றை ஒட்டி - மீண்டும் வினவுதலும்..... என்றவாறாகத் தொடர வேண்டும்... வினவுவோம் விவாதிப்போம் தொடருவோம்.

Pin It