புரட்சி பெரியார் முழக்கம்

ஆண்டுக்கட்டணம் ரூ.150/-
தொடர்புக்கு:  ஆசிரியர், 29, பத்திரிகையாளர் குடியிருப்பு,
திருவள்ளுவர் நகர்,  திருவான்மியூர், சென்னை-41.

 

டெல்லி உயர்நீதிமன்றத்தால் 2009 இல் நீக்கம் செய்யப்பட்ட இந்திய குற்றவியல் சட்டத்தின் 377 ஆவது பிரிவுக்கு இப்போது உச்சநீதிமன்றம் உயிர் கொடுத்திருப்பது நாடு முழுதும் விவாதங்களை உருவாக்கி இருக்கிறது. “இயற்கைக்கு விரோதமாக உடல்உறவு கொள்வது தவறு; மீறுவோருக்கு ஆயுள் தண்டனை” என்று கூறும் இந்தச் சட்டம் 1860 இல் மெக்காலே உருவாக்கிய குற்றவியல் சட்டத்தில் இடம் பெற்றதாகும். பிரிட்டிஷ்காரர்கள் அன்றைய இங்கிலாந்தில் இதே போன்ற சட்டம் இருந்ததால் இந்தியாவுக்கும் கொண்டு வந்தார்கள். இன்று இங்கிலாந்திலேயே அந்த சட்டம் நீக்கப்பட்டுவிட்டது.

2014 ஆம் ஆண்டு முதல் இங்கிலாந்தில் ஆணும்-ஆணும் அல்லது பெண்ணும்-பெண்ணும் திருமணம் செய்து கொள்ளும் உரிமை வழங்கப்பட்டுள்ளது. திருமணத்தின் அடுத்தக்கட்டப் பரிமாணம் ‘இது’ என்று இங்கிலாந்து அறிவித்துள்ளது. 18 ஆப்பிரிக்க நாடுகளும், 20 ஆசிய நாடுகளும் இந்த ‘ஓர் பால்’ திருமண முறையை சட்டபூர்வமாக அங்கீகரித்துள்ளன. 78 நாடுகள் இதை குற்றமாகக் கருதுகின்றன.

பாலின உறவுகள் தனி மனித உரிமைகளின் பாற்பட்டது. அதில் சட்டங்கள் குறுக்கிடுவதை நாகரிக சமூகம் ஒரு போதும் ஏற்காது. 2009 ஆம் ஆண்டு டெல்லி உயர்நீதிமன்றத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு ‘ஓர் பால்’ வாழ்க்கையைத் தொடங்கியவர்கள் மற்றும் திருநங்கைகளின் வாழ்க்கை இப்போது உச்சநீதிமன்றத் தீர்ப்புக்குப் பிறகு கேள்விக்குறியாகியுள்ளது.

ஒவ்வொரு வீட்டின் படுக்கை அறைக்குள்ளும் காவல்துறை நுழைந்து, அங்கே “இயற்கைக்கு” மாறான உடல் உறவுகள் நிகழ்கிறதா என்பதை கண்காணிக்கக்கூடிய ஒரு சட்டம், ஒரு நாட்டில் இருப்பது அந்த நாட்டுக்கே தலைகுனிவு! தீர்ப்பை எழுதிய நீதிபதிகள், மதவாதப் பழமைவாதிகளாகவே மாறிப் போயிருக் கிறார்கள் என்பதுதான் வேதனை! ‘இத்தகைய ஓர்பால் உறவுக்காரர்களை உயிரோடு எரிக்க வேண்டும்’ என்று 1300 இல் பிரிட்டனில் சட்டம் இயற்றப்பட்டதையும்,  ‘சமூகத்துக்குப் பயன்படாதவர்கள்’ என்ற மதவாதிகள் கருத்தையும் தீhப்பில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டிருக்கின்றன.

பாரதிய ஜனதா - இயற்கைக்கு மாறான உறவுகளை ஏற்க மாட்டோம் என்று கூறுகிறது. அப்படியானால் இந்துக் கடவுளர் களின் இயற்கைக்கு மாறான உறவுகளைத்தான் (அய்யப்பன் உட்பட) புராணங்களும், இதிகாசங்களும் கதை கதைகளாகக் கூறிக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்தக் கற்பனைகளை விமர்சித்தாலே இந்துக்களின் மனம் புண்படுகிறது என்கிறார்கள். ஒரு பக்கம் தங்கள் கடவுள்களின் இயற்கைக்கு மாறான உறவுகளை புனிதமாக வணங்கிக் கொண்டு, சமூகத்தில் மட்டும் அதை ‘பாவமாக’க் கருதுவது ஏன்? என்ற கேள்விக்கு பதில் சொல்ல வேண்டும்.

‘திருமணம்’ என்ற அமைப்பு முறை நெருக்கடிகளை எதிர்கொண்டு வருகிறது. ஆணாதிக்கத்தின்கீழ் அடைபட்டுக் கிடக்க விரும்பாத உரிமைகளை நேசிக்கும் பெண்களும், ‘குழந்தைப் பேறு’ என்ற அடிமைத்தளையிலிருந்து விடுவித்துக் கொள்ள விரும்பும் பெண்ணியவாதிகளும், ‘பெண்-ஆண்’ கட்டாயத் திருமணத்திலிருந்து விடுபட்டு, தங்களுக்கு விருப்பமான திருமண உறவுகளை தேர்வு செய்கிறார்கள். இதில் சட்டங்கள் ஏன் மூக்கை நுழைக்க வேண்டும்?

ஓரின உறவை எதிர்க்கத் தேவையில்லை என்று கத்தோலிக்கர்களின் மதத் தலைவர் போப் கூறியிருப்பதோடு, அய்.நா.வின் 94 உறுப்பு நாடுகள் இதை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளன.

திருமணம் என்பது மாறுதலுக்கு உட்பட்டது என்று பெரியார் கூறுகிறார். அதையும் தாண்டி, இந்த உடலுறவு முறை குறித்தும் பெரியார் கேள்விகளை எழுப்பியுள்ளார்.

“கலவி முறை என்பதும், சொத்து முறை என்பதும் பெரும்பாலும் தேசாச்சாரம், மதாச்சாரம் அல்லது சாதியாச்சாரம், பழக்க வழக்கம் முதலியவற்றைப் பொறுத்து இருக்கிறதே தவிர, வேறு நியாயமான நிர்ப்பந்தமான உலகெங்கும் ஒரே வழி துறையான காரண காரிய முறை கிடையாது” (குடிஅரசு 2.6.1945) என்கிறார்.

இதேபோல், ‘ஒழுக்கம்’ என்பதற்கான வரையறைகளும் மாற்றத் துக்குள்ளாகியே தீரும். மனித சமுதாயத்துக்கும், சமூக சமத்துவத்துக்கும் ஏற்புடையதாகவும், மற்றவர்களுக்கு தொல்லை தராததும், உதவு வதும்தான், சுயமரியாதைக்காரர்களுக்கான ஒழுக்கம் என்று பெரியார், ‘ஒழுக்கத்துக்கான’ உள்ளடக்கத்தை மறுவரையறை செய்கிறார்.

உச்சநீதிமன்றத்தின் இத்தகைய தீர்ப்புகள் மாற்றப்பட வேண்டும். 153 ஆண்டுகளாக 377 ஆவது சட்டப் பிரிவு அமுலிலுள்ள இந்த நாட்டில் இந்தச் சட்டத்தை மீறிய குற்றத்திற்காக இதுவரை ஒருவர் கூட ஆயுள் தண்டனைப் பெற்றதில்லை என்பதிலிருந்தே இந்தச் சட்டம் செயலளவில் தோற்றுப் போய் நிற்கிறது என்பது விளங்கும்.

தனி மனித உறவுகளை சமூகத்திற்கு பாதிப்பின்றி தீர்மானித்துக் கொள்ளும் உரிமைகளை அங்கீகரிப்பதுதான் ஒரு நாகரிக சமுதாயத்துக்கான அடையாளம்!

Pin It

(14.12.2013 அன்று சென்னையில் மக்கள் சிவில் உரிமைக் கழகம் நடத்திய ‘ஆதார்’ குறித்த கருத்தரங்கில் பொதுச் செயலாளர் விடுதலை இராசேந்திரன் ஆற்றிய உரையின் சுருக்கம்)

‘ஆதார்’ அடையாள அட்டையை கட்டாய மாக்கும் முயற்சிக்கு உச்சநீதிமன்றம் இடைக்காலத் தடை விதித்துள்ளது. ஆனாலும், சமையல் எரிவாயுவுக்கு மான்யம் பெற ஆதார் எண் அவசியம் என்று சில நிறுவனங்கள் வலியுறுத்தி வருகின்றன. தமிழகத்தில் இன்னும் பல லட்சம் பேர் ஆதார் அட்டைகளைப் பெறவில்லை. இதற்கிடையே இதை வழங்கும் பணி டிசம்பர் 31 ஆம் தேதியுடன் நிறைவடைகிறது.

ஆதார் அட்டை வழியாக ஒருவரின் விரல் ரேகை, விழிப்படலம் என்று பல்வேறு அடையாளங்கள் பதியப்பட்டு, ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு குறியீட்டு எண் வழங்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மாநிலத்தில் வாழும் குடி மக்களும் இதன் வழியாக இந்திய அரசின் நேரடிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வரப்படு கிறார்கள் என்பது இதில் அடங்கியுள்ள ஆபத்தான அம்சம். இந்தத் திட்டத்தைப் பொறுத்தவரை மக்கள் நலத் திட்டங்களை எளிதில் பெறுவதற்கான வாய்ப்பு என்று வெளியில் கூறப்பட்டாலும் இதன் அடிப்படையான நோக்கமே ஒவ்வொருவரையும் கண்காணிப்புக்கு உட்படுத்துவதுதான்.

2006 ஆம் ஆண்டு மத்திய திட்டக்குழு, அங்க அடையாளங்களுடன் கூடிய ‘பயோ மெட்ரிக்’ அடையாளத்தை எடுக்கும் திட்டத்தை முன்வைத்து மத்திய தகவல் ஆணையம் வழியாக ஓராண்டுக்குள் முடிக்க திட்டமிட்டார்கள். பிறகு 2009 ஆம் ஆண்டில் இதற்காக ஒரு தனி ஆணையத்தை உருவாக்கினார்கள். ‘இன்போசிஸ்’ நிறுவனத்தில் தலைமைப் பொறுப்பில் பணியாற்றிய நந்தன் நிலகேணி என்பவர் தலைமைப் பொறுப்பில் அமர்த்தப்பட்டார். மத்திய அமைச்சர்களுக்கு இணையான அதிகாரம் அவருக்கு வழங்கப்பட்டு, மத்திய அமைச்சர்களைக் கொண்ட குழு ஒன்றும் அவருக்குக் கீழே ஆலோசனை கூற உருவாக்கப் பட்டது.

இதற்கிடையே வடகிழக்கு மாநிலங்களில் வங்கதேசத்திலிருந்து வந்த முஸ்லிம் அகதிகள், இந்த அட்டையைப் பயன்படுத்தி, இந்திய குடிமக்களா வதற்கு முயற்சிப்பதாக டெல்லியில் ஆர்.எஸ்.எஸ். சார்பு ஊடகங்கள் செய்தி வெளியிட்டன. அப்போது உள்துறை அமைச்சராக இருந்த ப.சிதம்பரம், தனது அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புத் துறை வழியாகவே இதை அமுல்படுத்த வேண்டும் என்று பிரதமருக்கு கடிதம் எழுதினார். இதைத் திட்டக் குழு துணைத் தலைவராக இருநத மாண்டே சிங் அலுவாலியா எதிர்த்தார். இருவரும் வெளிப்படையாகவே மோதிக் கொண் டனர். பிறகு 2012இல் ஒரு முடிவு செய்யப்பட்டது. 60 கோடிப் பேர் மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புத் துறை வழியாகவும் 60 கோடிப் பேர் ஆணையத்தின் வழியாகவும் கணக்கெடுப்பு நடத்த முடிவு செய்யப்பட்டது. அதன்படி தமிழ்நாட்டில் இந்தப் பணி மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்புத் துறையின் கீழ் வந்தது.

இந்தியாவில் சட்டவிரோதமாக அகதிகள் குடியேறுவதைத் தடுக்கவே இந்தத் திட்டம் என்பதை அமைச்சர்கள் குழுவும் தனது அறிக்கையில் குறிப்பிட்டுள்ளது. உண்மையில் 2002 ஆம் ஆண்டு பா.ஜ.க. ஆட்சியிலேயே ‘பல்நோக்கு தேசிய அடையாள அட்டை’ என்ற பெயரில் இதைத் தொடங்க முடிவு செய்தார்கள். 1999 ஆம் ஆண்டு கார்கில் யுத்தத்துக்குப் பிறகு, நாட்டில் பாதுகாப்புக்கு அச்சுறுத்தல் ஏற்பட்டுள்ளதாகவும், உளவு அமைப்பை வலிமைப்படுத்த வேண்டும் என்றும் பா.ஜ.க. அமைச்சரவை பரிந்துரைத்தது. இந்திய உளவுத் துறையின் முன்னாள் இயக்குனரான ஏ.கே.டோவல் என்பவர் அப்போதே இத்திட்டத்தின் நோக்கத்தை வெளிப்படையாகவே கூறிவிட்டார். நாட்டின் சட்ட விரோத சக்திகளையும் அந்நியர் ஊடுருவலையும் அடையாளம் காண வேண்டும் என்பதே இத்திட்டத்தின் நோக்கம் என்றும், ஆனால், மக்கள் நலத் திட்டங்களுக்காகவே இத்திட்டம் என்று கூறினால்தான் மக்கள் ஒத்துழைப்பார்கள் என்றும் அவர் கூறினார்.

நோபல் பரிசு பெற்ற அமர்த்தியா சென், இத் திட்டத்தைக் கடுமையாக எதிர்த்தார். தேச முன் னேற்றம் என்பதன் பெயரில் தனிமனித சுதந்திரத்தை விலைபேச முடியாது என்று அவர் கண்டித்தார்.

நாடாளுமன்றத்தின் ஒப்புதல் இல்லாமலே இதற்காக அமைக்கப்பட்ட ஆணையத்துக்கு பல் வேறு துறைகளிடமிருந்து நேரடியாக தகவல்களைப் பெறக்கூடிய அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது. இந்த ஆணையத்தை எதிர்த்து நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் தொடரப்பட்டன. 2010 ஆம் ஆண்டு தமிழ்நாட் டிலுள்ள மனித உரிமைப் பாதுகாப்பு மய்யம், உயர்நீதிமன்றத்திலும் விக்ரம் கிருஷ்ணா என்பவர், மும்பை உயர்நீதிமன்றத்திலும், 2012இல், கர்நாடக ஓய்வு பெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி புட்டசாமி என்பவர் உச்சநீதிமன்றத்திலும் வழக்கு தொடர்ந் தனர். புட்டசாமி தமது மனுவில் சட்டவிரோதமாக முஸ்லிம் அகதிகள் ஊடுருவி விடுவார்கள் என்ற ஆர்.எஸ்.எஸ். கருத்தையே வலியுறுத்தியிருந்தார். இதற்கிடையே ஆதார் அட்டையை கட்டாயமாக்கிய மகாராஷ்டிரா மாநில அரசு நீதிபதிகளேயானாலும், ஆதார் அட்டை இல்லாமல் ஊதியம் வாங்க முடியாது என்று அறிவித்திருந்தது. உச்சநீதிமன்றம் இந்தப் பின்னணியில் ஆதாருக்கு இடைக்காலத் தடையை பிறப்பித்தது.

எரி வாயு, உணவுப் பொருள்களுக்கான மான்யங்களை ரொக்கமாக வழங்குவதாகக் கூறும் இத்திட்டத்தின் நோக்கத்தில் இரண்டு ஆபத்துகள் அடங்கியுள்ளன. பொருட்களை வெளிச் சந்தையில் வாங்குவதற்கு கட்டாயப்படுத்துவதன் மூலம் பொருள்களின் விலை நிர்ணயம் சந்தைக் கட்டுப் பாட்டின்கீழ் கொண்டுவரப்படுகின்றன. இரண்டா வதாக, ரேஷன் கடைகள் இழுத்து மூடப்படுவதற்கும் வழியமைக்கப்படுகிறது. நீண்டகாலமாக உலகவங்கி இதைத்தான் வலியுறுத்தி வருகிறது.

இது தொடர்பாக ஆணையத்தின் தலைவர் நந்தன் நீலகேணி தெரிவித்துவரும் கருத்துகள் அதிர்ச்சி யூட்டுபவையாகும். கடந்த ஏப்ரல் மாதம் உலக வங்கி நடத்திய கருத்தரங்கில் அவர் பேசினார். அப்போது வட அமெரிக்கக் கண்டத்துக்கு பிழைப்புக்காக வந்த அய்ரோப்பியர்கள் பற்றி அவர் குறிப்பிட்டார். கனடா நாட்டில் எல்லீஸ் தீவுக்கு வந்த அய்ரோப்பியர்களை - குடியேற்றத் துறை அதிகாரிகள் விசாரணைக்கு உட்படுத்தியபோது ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு மொழிகளில் தங்கள் பெயரை உச்சரித்தனர். அப்போது குடியேற்றத் துறை அதிகாரிகள், அவர்களின் தாய்மொழிப் பெயர் அனைத்தையும் நீக்கிவிட்டு, அதிகாரிகளே, ஒரு பெயரை சூட்டி, இனி இதுதான், இந்த நாட்டில் உனக்கான பெயர் என்று அறிவித்தார்கள். நந்தன் இதை நினைவு கூர்ந்து, “ஆதார் - உலகின் மிகப் பெரும் பெயர் சூட்டுவிழா; 21 ஆம் நூற்றாண்டின் எல்லீஸ் தீவு” என்றார். பெயர், இனம், மொழி, தொழில் அடையாளங்களைவிட ஒரு மனிதன் என்ற முறையில் உடலின் தனித்துவமான அடையாளங்கள் பதிவு செய்யப்படும் திட்டமாகும். சோதிக்கப்படும் சந்தர்ப்பங்கள் வந்தால், இந்த ‘பயோ மெட்ரிக்’ அளவீடுகளைக் கொண்ட உடலமைப்பைக் கொண்ட மனிதன் நான்தான் என்பதை ஒவ்வொரு வரும் நிரூபிக்க வேண்டும்.

விழிப்பாவை, கைரேகைகளில் மாற்றம் வந்தால், அடையாளங்களைப் புதுப்பித்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று ஆணையத்தின் விதி கூறுகிறது. மாட்டுக்கு சூடு வைப்பதைப் போன்ற அடையாளம் இது. இது ‘ஒற்றைத் தேசிய அடையாளம்’ என்று பெருமையுடன் கூறுகிறார் தேசிய புலனாய்வு வலைப் பின்னலின் தலைவர் ரகுராமன். உள்நாட்டு பாதுகாப்புகளைக் கண்காணிப்பதற்காகவே உருவாக்கப்பட்ட உளவுத் தகவல் வலைப்பின்னல் அமைப்பு இது.

அனைவரின் தொலைபேசி, இணைய சேவை, ரயில்-விமானப் பயணத் திட்டங்கள், கடன் அட்டைகள், வீடு-நிலப் பத்திரங்கள், ஓட்டுநர் உரிமங்கள் அனைத்தும் இரண்டு ஆண்டுகளுக்குள் ஆதாருடன் இணைக்கப்படவுள்ளன.

கிராமப்புற மக்களின் சேமிப்புகளையும் வங்கிகளை நோக்கி இழுத்து, உள்ளூர் அளவிலான பொருளாதாரத்தை அழித்து, தேசிய நுகர்வுச் சந்தையுடனும் வங்கிக் கடன் சந்தையுடனும் கிராம மக்களை இணைப்பதும் இத் திட்டத்தின் மற்றொரு நோக்கம். கிராம மக்கள் சட்டிப் பானைகளில் போட்டு வைத்திருக்கும் சேமிப்புகளை வங்கிக்குக் கொண்டுவரவேண்டும் என்கிறார், ரிசர்வ் வங்கித் தலைவர் ரகுராம் ராஜன்.

வங்கிகள், கிராமங்களில் கிளைகளைத் திறக்காமல், முகவர்களை கிராமங்களுக்கு அனுப்பி, அவர்களிடம் அட்டைகளை ‘ஸ்வைப்’ செய்யும் கருவிகளை வழங்கி, நடமாடும் வங்கிகளாக மாற்றும் திட்டம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ‘ஆதார்’ பணிகளில் அமர்த்தப்பட்ட அமைப்புகள், இந்தியாவில் திரட்டப்பட்ட ஒவ்வொரு குடிமகன் பற்றிய தகவலையும் அமெரிக்க உளவு நிறுவனமான ‘சி.அய்.ஏ.’வுக்கு அனுப்பி வைக்கிறது என்ற அதிர்ச்சியான தகவலும் வெளிவந்துள்ளது. மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் இந்த ஆபத்தை சுட்டிக் காட்டியிருக்கிறது.

ஜெர்மனியில் இட்லர் ஆட்சியில் யூதர்கள் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டி, இட்லரின் இனப்படு கொலைக்கு உதவியதாகக் குற்றம் சாட்டப்படும் நிறுவனம் அய்.பி.எம். அமெரிக்க இராணுவத்துடன் நெருங்கிய தொடர்புள்ள மற்றொரு நிறுவனம் ‘எல்.ஒன் சர்வீசஸ்’. முன்னாள் அமெரிக்க உளவுத் துறை நிர்வாகிகளைக் கொண்டு செயல்படுவது ‘அசென்ச்சர்’ என்ற நிறுவனம். இந்த நிறுவனங்கள் வழியாகத் தான் இந்தப் பணிகள் நடைபெறுகின்றன. அமெரிக்காவை எதிர்க்கும் கிரீஸ், எகிப்து, பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகளின் குடிமக்கள் அடையாள அட்டைகள் அமெரிக்க அரசிடம் வந்து சேர்ந்துவிட்டன என்பதை ‘விக்கி லீக்ஸ்’ அம்பலப்படுத்தியிருக்கிறது. மேற்கு வங்க மாநில ஆட்சி சட்டசபை தீர்மானத்தின் வழியாக ஆதார் அட்டைக்கு மாநிலத்தில் தடை விதித்துவிட்டது.

அய்ரோப்பிய நாடுகளில் மக்களின் வாழ்க்கைக்கான அடிப்படைத் தேவைகள் உறுதி செய்யப்படுகின்றன. அங்கே வழக்கப்படும் அட்டைகளோடு அடிப் படைத் தேவைகளையே புறக்கணிக்கும். இந்தியா போன்ற நாடுகளை ஒப்பிட்டுப் பேசக் கூடாது.. இது போன்ற ‘பயோ மெட்ரிக்’ அடையாளத் திரட்டல் இங்கிலாந்தில் தோல்வியைத் தழுவியிருக்கிறது.  மக்களின் அடிப்படை உரிமைகளுக்குப் போராடு வோரை அடக்குமுறைச் சட்டங்களில் கைது செய்து சிவில் உரிமைகளை உறுதி செய்யாத மக்களை சந்தேகிக்கக்கூடிய ஆட்சிகளின் கீழ் இத்தகைய கண்காணிப்பு தொழில் நுட்பங்கள் இருப்பது ஆபத்தான விளைவுகளையே உண்டாக்கும். தமிழ்நாட்டுக் குடிமகனாக இருப்பவர்களை நேரடியாக இந்திய ஆட்சிக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வரும் ஆதார், அடையாளம் அல்ல; ஆபத்து என்ற முடிவுக்கே வரவேண்டியிருக்கிறது.

Pin It

செப்டம்பர் 17 தந்தை பெரியாரின் 134வது பிறந்தநாளையொட்டி திராவிடர் விடுதலைக் கழகத்தின் சார்பாக பெரியார் உருவம் பொறித்த சுவரொட்டி அனைத்து பகுதிகளிலும் கழகத் தோழர்களால் ஒட்டப்பட்டது. அதில் பெருந்துறை ஒன்றியத்திற்குட்பட்ட திங்களூர் ஆவராங்காடு பேருந்து நிறுத்தத்தில் சுவரொட்டி ஒட்டப்பட்டிருந்தது. செப்.17 இரவு அந்தப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஆதிக்கசாதியைச் சார்ந்த கந்தசாமி என்பவர், கிழித்துக் கொண்டிருந்தபோது, அப்பகுதி திராவிடர் விடுதலைக் கழகத் தோழர் அர்ச்சுனன் மற்றும் துரையன், “ஏன் கிழித்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்கள்” என்று கேட்டனர். அதற்கு அவர், “இது எங்கள் சாதிப் பகுதி. நீங்கள் இங்கு வந்து சுவரொட்டி ஒட்டுவதோ, கம்பம் போடுவதோ கூடாது” என்று கூறினார். மேலும், திராவிடர் விடுதலைத் கழகத் தோழர்களிடம் சாதியைச் சொல்லி திட்டியும் உள்ளார்.

அதேபோல் அங்கு வந்த மணிகண்டன், “நீங்கள் எதை செய்தாலும் அதை உங்கள் பகுதியோடு நிறுத்திக் கொள்ளுங்கள். இங்கு வந்து பேசக் கூடாது” என்று கூறினார். அதனைத் தொடர்ந்து, கழகத் தோழர்கள் திங்களூர் காவல்நிலையம் சென்று, புகார் கூறினர். தோழர்களின் பல கட்ட நெருக்குதலுக்குப் பின் காவல்துறை சம்பந்தப்பட்டவர்கள் மீது வன்கொடுமை தடுப்புச் சட்டத்தின் கீழ் வழக்குப் பதிவு செய்தனர். சாதிவெறியுடன் பேசிய இரண்டு பேரும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்.

இவ்வழக்குப் பதிவு செய்ய மாநில பொருளாளர் ரத்தினசாமி, மண்டல செயலாளர் இராம. இளங்கோவன், தமிழ்நாடு அறிவியல் மன்ற மாநில அமைப்பாளர் சிவக்குமார், மாவட்ட செயலாளர் நிவாசு, பெருந்துறை ஒன்றிய அமைப்பாளர் துரையன், மாவட்ட அமைப்பாளர் அர்ச்சுனன், ஆனந்தராஜ், கோபி ஒன்றிய அமைப்பாளர் விசயசங்கர் மற்றும் அப்பகுதித் தோழர்கள் முன்னின்று பணி செய்யப்பட்டனர்.

Pin It

உலகில் அர்ச்சகன், மாந்திரிகன், சோதிடன் இவர்களைவிடப் பித்தலாட்டத்தில் கைதேர்ந்தவர்கள் கிடையாது.

மதமும் கடவுள் சங்கதியும் மனித சமூகத்தின் வளர்ச்சியைப் பெரிதும் தடுத்து நிறுத்திவிட்டன. குறிப்பாகப் பெண்கள் சங்கதியை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். பார்ப்பான் நம்மை எப்படிக் கீழ்ச்சாதி என்று கூறி அடிமை வேலை வாங்குகிறானோ, அதைப்போலத்தான் மக்களில் சரி பகுதி எண்ணிக்கையுள்ள பெண்களை நடத்தி வருகிறோம். பெண்கள் என்றால் வெறும் குட்டிபோடும் கருவி என்றுதான் நடத்தி வருகிறோம். பெண்களும் கணவன்மார்கள் நகை, நட்டு வாங்கிக் கொடுத்தால் போதும் - நல்ல துணிமணி வாங்கிக் கொடுத்தால் போதும் என்கிற அளவுக்குத் தங்களைக் குறுக்கிக் கொண்டு விட்டார்கள்.

பிராமணன்-சூத்திரன் என்ற அமைப்புக்கும் பேதத்திற்கும், புருஷன்-பெண்டாட்டி என்ற விகிதத்துக்கும் எந்தவித வேறுபாடும் கிடையாதே! உலகத்திற்குப் பயன்படும்படியான பேர் பாதி மனித சக்தியை, பெண்ணடிமை மூலம் நாம் விரயப்படுத்திக்கொண்டு இருக்கின்றோம்.

இதற்கு ஒரு பரிகாரம் என்ன என்றால், ‘கலியாணம்’ என்பதையே சட்ட விரோதமாக ஆக்கவேண்டும். இந்தக் ‘கலியாணம்’ என்ற அமைப்பு முறை இருப்பதால்தான் கணவன்-மனைவி என்ற உறவும், பெண் அடிமைத் தன்மையும் உருவாகிறது. மனைவியாகிவிட்டால் அதோடு சரி - அவள் ஒரு சரியான அடிமை! அதுமட்டுமல்ல - இந்தக் கலியாண முறை இருப்பதால்தானே குழந்தை குட்டிகள் - அவற்றுக்குச் சொத்துக்கள் சம்பாதிப்பது - அதுவும் எதைச் செய்தாவது சம்பாதிப்பது என்ற சமுதாய ஒழுக்கக்கேடுகள் எல்லாம் ஏற்படுகின்றன.

மந்திரி ஆகிறவன்கூட, கலெக்டர் ஆகிறவன்கூடப் பெண்டாட்டி பிள்ளையைக் காப்பாற்றத்தானே இருக்கிறான். இந்த வகையில் அமைப்பு முறை என்றால், உலகத்தைப் பற்றியோ சமுதாயத்தைப் பற்றியோ எவன் கவலைப்படுவான்? பொது உணர்ச்சி எப்படி ஏற்படும்? அவனவடன் சொந்த வாழ்க்கைப் பிரச்சினைக்கே ஈடு கொடுத்துக் கொண்டு இருப்பதென்றால், சமுதாய உணர்ச்சி எப்படி ஏற்பட முடியும்?

இந்தக் கலியாண முறையை இந்த நாட்டில் ஏற்படுத்தியதே பார்ப்பான்தான். சாத்திரங்களில் சூத்திரனுக்குக் கலியாண முறையே இல்லையே!

தொல்காப்பியத்திலே கூறப்பட்டு இருக்கிறதே “பொய்யும் வழுவும் தோன்றிய பின்னர் - அய்யர் யாத்தனர் கரணம் - என்ப” என்று இருக்கிறதே! “மேலோர் மூவர்க்கும் புணர்த்த கரணம் கீழோர்க் காகிய காலமும் உண்டே” என்றும் தொல்காப்பியத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது. இவற்றில் இருந்தெல்லாம் சூத்திரர்களுக்குத் திருமணம் என்ற அமைப்பே இல்லாதிருந்தது என்பதுதான் தெளிவாகத் தெரிகிறது.

பெரும்பகுதி மக்களைச் சூத்திரனாக்க - உடலுழைப்புக்காரனாக்க எப்படிப் பார்ப்பான் சாத்திரங்கள் செய்தானோ அதைப்போலத்தான் - பெண்களை அடிமையாக்கக் ‘கலியாணம்’ என்ற முறையும் ஏற்படுத்தப்பட்டது.

தவம், சூத்திரச் சம்பூகன் எப்படிச் செய்யக்கூடாது என்று இராமாயணத் தத்துவம் கூறுகிறதோ அதை அடிப்படையாக வைத்துத்தான், வள்ளுவனும் பெண்கள் கடவுளைத் தொழாமல் கணவனையே தொழ வேண்டும் என்று எழுதி வைத்து இருக்கிறான்.

“தெய்வம் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுதெழுவாள்

பெய்யெனப் பெய்யும் மழை”

- என்ற குறள் அதுதான்.

இந்நாட்டிலே ஒரு பெண்ணானவள் பதிவிரதையாக இருக்க வேண்டும் என்றால், அவள் எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு அடிமை உணர்வோடு இருக்கிறாளோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு அவள் உயர்ந்த பதிவிரதையாகப் பாவிக்கப்படுகிறாள்.

இதைத்தான் நமது இதிகாசங்களும் புராணங்களும் சாத்திரங்களும் வலியுறுத்துகின்றன.

வள்ளுவனிலிருந்து ஒவ்வொரு பெரிய மனிதனும் பெண்ணை அடிமைப் பொருளாகத்தான் கருதி இருக்கிறானே தவிர ஆண்களோடு சரி சமானமான உரிமையுடையவர்களாகக் கூறவில்லையே!

ஆணும் பெண்ணும் சம உரிமை இல்லாத உலகில் சுதந்தரத்தைப் பற்றிப் பேச எவனுக்கு யோக்கியதை இருக்கிறது?

முசுலிமை எடுத்துக்கொண்டால் பெண்களை, உலகத்தைக்கூடப் பார்க்கவிடமாட்டேன் என்கிறானே! முகத்தை மூடி அல்லவா சாலையில் நடமாட விடுகிறான். இதைவிடக் கொடுமை உலகில் ஒன்று இருக்க முடியுமா?

நம் நாட்டு யோக்கியதைதான் என்ன? ஏழு வயதிலேயே பெண்களைக் கல்யாணம் செய்து கொடுத்துவிட்டு அன்றைக்கு இரவே சாந்தி முகூர்த்தம் வைத்துவிடுவானே! சாந்தி முகூர்த்தம் நடந்த மறுநாளே அந்தப் பெண் ஆஸ்பத்திரிக்குப் போய் விடுவாள் - இவ்வளவு காட்டு மிராண்டித்தனங்களும் பெண்கள்மீது சுமத்தப்பட்டு இருந்தனவே! பெண்களுக்காவது உணர்ச்சி வரவேண்டாமா? சிங்காரிப்பது - ஜோடித்துக் கொள்வது - சினிமாவுக்குப் போவது என்பதோடு இருந்தால் போதுமா? தாங்களும் சம உரிமை உடையவர்கள் என்ற உணர்ச்சி வரவேண்டாமா?

உலகிலே மற்ற நாட்டுக்காரன் எல்லாம் எப்படி எப்படி முன்னேறி வருகிறான்? வெள்ளைக் காரன் என்ன நம்மைவிடப் புத்தியுள்ளவனா? இயற்கையிலே நம்மைவிட அவன் அறிவில் குறைந்தவன்தானே - அவனோ குளிர்தேசத்துக்காரன்; நாமோ உஷ்ண தேசத்துக்காரன். பாம்புக்குக்கூட உஷ்ண தேசத்துப் பாம்புக்குத்தான் விஷம் அதிகம். பூவில்கூட உஷ்ணதேசத்துப் பூவுக்குத்தான் மணமும் மதிப்பும் அதிகம். அந்த இயற்கை அமைப்புப்படி, நாம் இயற்கையிலேயே அவர்களைவிட அறிவாளிகள்தான். இருந்தாலும் அவர்களின் முன்னேற்றம் எங்கே? நம் நிலை எங்கே? காரணம் - அவன் அறிவைப் பயன்படுத்தினான் - நாமோ பயன்படுத்தத் தவறி விட்டோம். அறிவைப் பயன்படுத்தினால் நாமும் அவனைவிட வேகமாக முன்னேற்ற மடையலாம்.

நான் 1932 இல் ஜெர்மனி சென்றிருந்தேன். அப்போது ஒரு வீட்டில் தங்கியிருந்தேன். அந்த வீட்டுக்காரர்களை விசாரித்தேன். அவர்கள் தங்களை, “ஞசடியீடிளநன hரளயெனே யனே றகைந” என்றார்கள். அப்படி என்றால், என்ன அர்த்தம்? என்று கேட்டேன். “நாங்கள் உண்மையான கணவன்-மனைவியாகத் திருமணம் செய்து கொள்வதற்கு முன்பு ஒருவரை ஒருவர், நன்றாகப் புரிந்து கொள்ள நாங்கள் பயிற்சி பெறுகிறோம்” என்றார்கள். “எவ்வளவு காலமாக?” என்று கேட்டேன். “எட்டு மாதமாக” என்றார்கள். எப்படி இருக்கிறது பாருங்கள்? அந்த நாடு முன்னேறுமா? ‘பதிவிரதம்’ பேசி, பெண்களை அடிமையாக்கும் இந்த நாடு முன்னேறுமா?

‘விடுதலை’ 28.6.1973

****

பெரியார் கருத்து வெற்றி பெறுகிறது!

திருமணமின்றி சேர்ந்து வாழலாம்: மத்திய அரசுக்கு உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவு

திருமணமாகாமல் ஆணுடன் சேர்ந்து வாழும் பெண்கள் மற்றும் அவர்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கச் சட்டம் இயற்றுமாறு மத்திய அரசுக்கு உச்சநீதிமன்றம் உத்தரவு பிறப்பித்து, வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க தீர்ப்பை 28.11.2013 அன்று வழங்கியது. திருமணம் செய்து கொள்ளாமல் சேர்ந்து வாழ்ந்த பெண்ணையும், அவருக்குப் பிறந்த குழந்தையையும் தனியாகத் தவிக்கவிட்டு, திடீரென ஆண் ஒருவர் பிரிந்து சென்றார். இதனால் பாதிக்கப்பட்ட அந்தப் பெண், தன்னை தவிக்கவிட்டுச் சென்ற அந்த ஆணிடம் இருந்து பராமரிப்பு செலவு பெற்றுத் தரக்கோரி உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடர்ந்தார்.

இவ்வழக்கின் விசாரணை, நீதிபதி கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் தலைமையிலான அமர்வு முன்னிலையில் நடைபெற்று வந்தது. இவ்வழக்கில் உச்சநீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பில், “திருமண மாகாமல் ஆணுடன் சேர்ந்து வாழும் பெண்கள், அவர் களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகளைப் பாதுகாக்கும் வகையில் உரிய சட்டத்தை இயற்ற வேண்டும்” என மத்திய அரசுக்கு உத்தர விட்டது.

மேலும், “திருமணமாகாமல் ஆண்-பெண் சேர்ந்து வாழ்வது குற்றமும் அல்ல, பாவம் அல்ல. இதுபோல் சேர்ந்து வாழ்வோருக்கு வெளிநாடுகளில் சட்டப்பூர்வ உரிமை வழங்கப்படுகிறது. ஆகையால் இதற்கு ஏற்பு வழங்கும் வகையில் புதிய சட்டத்தை மத்திய அரசு இயற்ற வேண்டும்” என்றனர்.

Pin It

விநாயகன் சிலைகளை ‘பிளாஸ்டோ பாரீஸ்’ போன்ற இரசாயனக் கலவைகளில் செய்து நீரில் கரைக்கக் கூடாது என்று சுற்றுச் சூழல் மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் அறிவித்திருந்தது. அதேபோல் சிலைகளின் உயரம் 10 அடிக்குமேல் இருக்கக்கூடாது என்றும் காவல்துறை கண்டிப்பாக உத்தரவிட்டிருந்தது. நீதிமன்றமும் இதே கருத்தை அறிவுறுத்தியிருந்தது. காவல்துறை நீதிமன்ற கருத்துகளுக்கு மாறாக சென்னை திருவல்லிக்கேணி பகுதியில் இரசாயன கலவையால் செய்யப்பட்ட 18 அடி உயர விநாயகன் சிலைகள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. இந்தப் பகுதியில் 5 நாட்கள் விநாயகன் விழா என்ற பெயரில் பரப்புரைக் கூட்டங்களை நடத்தி, இஸ்லாமியர்களுக்கு எதிரான பகைமை உணர்வைத் தூண்டி விடுவதை இந்து முன்னணியினர் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். இந்து முன்னணி அமைப்பாளர் இராமகோபாலன், இந்த நிகழ்வுகளில் பங்கேற்று சிலை கரைப்பு நாளன்று விநாயகன் சிலையுடன் மசூதி உள்ள வழியாகப் புறப்படுவதும், பிறகு கைதுச் செய்யப்பட்டு, உடன் விடுதலை செய்யப்படுவதும் வழக்கமாக நிகழ்ந்து வருகிறது. இதன் காரணமாக காவல்துறை சட்டத்தை மீறி வைக்கப்படும் விநாயகன் சிலைகளை அப்புறப்படுத்தும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது கிடையாது.

இந்த முறைகேட்டை சுட்டிக்காட்டி, சட்டவிரோதமாக அமைக்கப்பட்டிருந்த விநாயகன் சிலைகளை அப்புறப்படுத்த வேண்டும் என்றும், அப்புறப்படுத்தா விட்டால், மதவெறி சக்திகளுக்கு எதிராகப் போராடிய பெரியாரின் கைத்தடி களோடு எதிர் ஊர்வலம் நடத்துவோம் என்றும் கழக சார்பில் காவல்துறைக்கு கடிதம் அளிக்கப்பட்டது. காவல்துறை எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்காததால் திராவிடர் விடுதலைக் கழகத் தோழர்கள் பெரியார் கைத்தடிகளுடன் ஊர்வலத்துக்கு தயாரானார்கள். சென்னை மற்றும் காஞ்சி மாவட்டத்தைச் சார்ந்த 200-க்கும் மேற்பட்ட தோழர்கள் செப்டம்பர் 23 ஆம் தேதி பிற்பகல் 3 மணியளவில் திருவல்லிக்கேணி அய்ஸ் அவுஸ் மசூதி அருகே திரண்டனர்.

“சட்ட விரோத விநாயகன் சிலைகளை காவல்துறையே அகற்று; தடை செய்யப்பட்ட பகுதியில் மீண்டும் மீண்டும் ஊர்வலம் வரமுயன்று மதக் கலவரத்தை உருவாக்கும், இராம கோபாலனை கைது செய்! வருகுது பார், வருகுது பார்; பெரியார் கைத்தடி ஊர்வலம் வருகுது பார்! மக்களைக் கொல்லும் மதவெறிக்கு எதிராக பெரியார் கைத்தடிகள் வருகுது பார்!” என்பது போன்ற உணர்ச்சி முழக்கங்களுடன் மூன்று பெண்கள் உள்பட தோழர்கள் விநாயகன் ஊர்வலத்துக்கு எதிர் ஊர்வலமாகப் புறப்பட்டனர். காவல்துறை 170 தோழர்களைக் கைது செய்து இராயப்பேட்டையிலுள்ள சமூகநலக் கூட்டத்தில் வைத்திருந்தனர். இரவு 8.30 மணியளவில் ‘விநாயகன்’ கடலில் கரைக்கும் நிகழ்ச்சி முடிந்த பிறகு தோழர்கள் விடுதலை செய்யப்பட்டனர். சென்னை-காஞ்சி மாவட்ட கழகப் பொதுக் செயலாளர்கள், தோழர்கள் பங்கேற்றனர்.

Pin It

உட்பிரிவுகள்