1. முன்னுரை

மீன்வளர்ப்பு (Aquaculture) என்பது மீன்கள், இறால்கள், நண்டுகள், சிப்பிகள் மற்றும் பிற நீர்வாழ் உயிரினங்களைக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட சூழலில் வளர்த்து, மனிதர்களுக்குத் தேவையான உணவுப் புரதத்தை உற்பத்தி செய்யும் முக்கிய துறையாகும். உலகளவில் மீன் மற்றும் மீன்வளப் பொருட்களுக்கான தேவை அதிகரித்து வருவதால், நன்னீர் மீன்வளர்ப்பு, கடல்நீர் மீன்வளர்ப்பு மற்றும் இறால் வளர்ப்பு ஆகியவை வேகமாக வளர்ந்து வருகின்றன. மீன்வளர்ப்பில் அதிக அடர்த்தியில் உயிரினங்களை வளர்த்தல், நீரின் தரம் குறைதல், கரைந்த ஆக்சிஜன் பற்றாக்குறை, தீவன மேலாண்மைக் குறைபாடுகள் மற்றும் நோய்க்கிருமிகளின் பரவல் போன்ற காரணங்களால் பல்வேறு தொற்றுநோய்கள் ஏற்படுகின்றன.இந்நோய்களைக் கட்டுப்படுத்த சில நேரங்களில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் (Antimicrobials) பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆனால், இம்மருந்துகளைத் தவறாகவோ, தேவையற்ற முறையிலோ அல்லது அளவுக்கு அதிகமாகவோ பயன்படுத்தும்போது, பாக்டீரியாக்கள் அவற்றின் செயல்பாட்டைத் தாங்கி உயிர்வாழும் திறனைப் பெறுகின்றன. இந்த நிகழ்வு நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து எதிர்ப்பு (Antimicrobial Resistance – AMR) எனப்படுகிறது. AMR என்பது மீன்வளர்ப்புத் துறையில் மட்டுமல்லாமல், மனித ஆரோக்கியம், கால்நடை மருத்துவம், உணவுப் பாதுகாப்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றையும் பாதிக்கும் உலகளாவிய பிரச்சினையாகும். எனவே, மீன்வளர்ப்பில் மருந்துகளின் பொறுப்பான பயன்பாடு, நோய்த்தடுப்பு நடவடிக்கைகள் மற்றும் உயிது பாதுகாப்பு முறைகளைப் பின்பற்றுவது மிகவும் அவசியமாகும்.

2. நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து எதிர்ப்பு – வரையறை

நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்துகள் என்பது பாக்டீரியா, பூஞ்சை மற்றும் பிற நுண்ணுயிரிகளால் ஏற்படும் தொற்றுகளைக் கட்டுப்படுத்தப் பயன்படுத்தப்படும் மருந்துகளாகும். பாக்டீரியாக்களுக்கு எதிராகச் செயல்படும் மருந்துகள் குறிப்பாக ஆன்டிபயாட்டிக்ஸ் (Antibiotics) என அழைக்கப்படுகின்றன. ஒரு பாக்டீரியா, முன்பு அதைக் கட்டுப்படுத்திய மருந்தின் செயல்பாட்டைத் தாங்கி, அந்த மருந்து இருக்கும் சூழலிலும் உயிர்வாங்கிப் பெருகும திறனைப் பெற்றால், அது மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மையை கொண்டுள்ளது எனக் கருதப்படுகிறது.

உதாரணமாக, மீன்களில் நோயை ஏற்படுத்தும் ஏரோமோனாஸ் ஹைட்ரோபிலா, ஏரோமோனாஸ் வெரோனி, விப்ரியோ இனங்கள் மற்றும் ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் அகலாக்டியே போன்ற பாக்டீரியாக்கள் சில சூழல்களில் பல்வேறு ஆன்டிபயாட்டிக்குகளுக்கு எதிர்ப்புத் தன்மையைக் காட்டக்கூடும். இருப்பினும், அனைத்து இனங்களும் எல்லா மருந்துகளுக்கும் எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்டவை என்று பொதுவாகக் கூற முடியாது; இது குறிப்பிட்ட பாக்டீரியா தனிமம் (isolate), மருந்து மற்றும் பரிசோதனை முடிவுகளைப் பொறுத்தது.

AMR உருவாகும்போது, வழக்கமாகச் செயல்படும் மருந்துகளின் சிகிச்சைத் திறன் குறையலாம். இதனால் நோயைக் கட்டுப்படுத்த அதிக நேரம் தேவைப்படலாம், வளர்ப்பு உயிரினங்களின் இறப்பு அதிகரிக்கலாம், உற்பத்திச் செலவு உயரலாம் மற்றும் உணவுப் பாதுகாப்பு தொடர்பான அபாயங்களும் அதிகரிக்கலாம்.

3. மீன்வளர்ப்பில் AMR உருவாகும் முக்கியக் காரணங்கள்

3.1 ஆன்டிபயாட்டிக்குகளின் தேவையற்ற பயன்பாடு

நோய்க்கிருமி காரணத்தை உறுதிப்படுத்தாமல், நோய் அறிகுறிகளைக் கொண்டு மட்டும் மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவது AMR உருவாகும் முக்கியக் காரணங்களில் ஒன்றாகும். எல்லா மீன் நோய்களும் பாக்டீரியாவால் ஏற்படுவதில்லை. வைரஸ், ஒட்டுண்ணிகள், பூஞ்சைகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணிகளாலும் நோய்கள் ஏற்படலாம். இத்தகைய நிலைகளில் தேவையின்றி ஆன்டிபயாட்டிக்குகளைப் பயன்படுத்துவது பயனற்றதாக இருப்பதுடன் எதிர்ப்புப் பாக்டீரியாக்கள் உருவாகவும் வழிவகுக்கலாம்.

3.2 தவறான மருந்தளவு மற்றும் சிகிச்சைக் காலம்

குறிப்பிட்ட நோய்க்கு ஏற்ற மருந்து, அளவு மற்றும் சிகிச்சைக் காலம் ஆகியவற்றைத் தீர்மானிக்காமல் மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவது எதிர்ப்புத் தன்மையின் வளர்ச்சியை ஊக்குவிக்கலாம். மீன்கள் தீவனத்தைச் சரியாக உண்ணாதபோது மருந்து கலந்த தீவனத்தின் மூலம் கிடைக்கும் அளவும் மாறுபடலாம். எனவே, கால்நடை அல்லது நீர்வாழ் உயிரின மருத்துவ நிபுணரின் ஆலோசனையின்றி மருந்தளவை மாற்றுவது தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

3.3 அதிக வளர்ப்பு அடர்த்தி

குளங்கள், தொட்டிகள் மற்றும் கூண்டு வளர்ப்பு முறைகளில் அதிக எண்ணிக்கையிலான மீன்களை வளர்ப்பது, நீரின் தரம் சரியாகப் பராமரிக்கப்படாவிட்டால் நோய்க்கிருமிகள் விரைவாகப் பரவ வழிவகுக்கும். இதனால் அடிக்கடி மருந்துகளைப் பயன்படுத்த வேண்டிய சூழல் உருவாகலாம்.

3.4 உயிது பாதுகாப்புக் குறைபாடுகள்

புதிய மீன்களைத் தனிமைப்படுத்தாமல் குளத்தில் விடுதல், நோயுற்ற மீன்களைப் பிரிக்காமல் வளர்த்தல், உபகரணங்களைச் சுத்திகரிக்காமல் பல குளங்களில் பயன்படுத்துதல் மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட நீரை முறையாகச் சுத்திகரிக்காமல் வெளியேற்றுதல் ஆகியவை நோய்க்கிருமிகளின் பரவலை அதிகரிக்கின்றன.

3.5 மருந்துக் கழிவுகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் மாசுபாடு

மருந்து கலந்த தீவனத்தில் மீன்கள் உண்ணாமல்விடும் பகுதி, மீன்களின் கழிவுகள் மற்றும் வளர்ப்புக் குளங்களிலிருந்து வெளியேறும் நீர் ஆகியவற்றின் மூலம் ஆன்டிபயாட்டிக் எச்சங்கள் சுற்றுச்சூழலுக்குச் செல்லலாம். இவை நீரில் அல்லது அடித்தட்டு மண்ணில் உள்ள நுண்ணுயிரிகளுக்குத் தேர்வு அழுத்தத்தை (Selection Pressure) ஏற்படுத்தக்கூடும்.

3.6 தரமற்ற மருந்துகள் மற்றும் தவறான பயன்பாடு

தர உறுதிப்படுத்தப்படாத மருந்துகள், தவறான சேமிப்பு, காலாவதியான தயாரிப்புகள் மற்றும் மருந்துகளைப் பயன்படுத்துவது குறித்த போதிய அறிவின்மை ஆகியவை சிகிச்சைத் தோல்விக்கும் AMR அபாயத்திற்கும் பங்களிக்கக்கூடும்.

4. AMR உருவாகும் உயிரியல் வழிமுறைகள்

பாக்டீரியாக்களில் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மை இயற்கையாகவோ அல்லது மரபணு மாற்றங்கள் மற்றும் பிற பாக்டீரியாக்களிடமிருந்து எதிர்ப்பு மரபணுக்களைப் பெறுவதன் மூலமாகவோ உருவாகலாம்.

4.1 மரபணு மாற்றம் (Mutation)

பாக்டீரியாவின் DNA-வில் ஏற்படும் தற்செயலான மாற்றங்கள் அதன் சில உயிரியல் செயல்பாடுகளை மாற்றக்கூடும். இம்மாற்றங்கள் காரணமாக குறிப்பிட்ட மருந்தின் செயல்பாட்டிலிருந்து பாக்டீரியா தப்பித்துப் பிழைக்கும் வாய்ப்பு ஏற்படும். மருந்து பயன்படுத்தப்படும் சூழலில் இத்தகைய எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட பாக்டீரியாக்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அதிகரிக்கலாம்.

4.2 கிடைமட்ட மரபணு பரிமாற்றம் (Horizontal Gene Transfer)

ஒரு பாக்டீரியாவிலிருந்து மற்றொரு பாக்டீரியாவிற்கு மரபணுத் தகவல்கள் பரிமாறப்படுவதே கிடைமட்ட மரபணு பரிமாற்றம் எனப்படும். இதன் மூன்று முக்கிய வழிமுறைகள்:

• இணைப்பு முறை (Conjugation): பிளாஸ்மிட் போன்ற மரபணுப் பொருட்கள் நேரடி பாக்டீரியா தொடர்பின் மூலம் பரிமாறப்படுதல்.
• மாற்றம் (Transformation): சுற்றுச்சூழலில் உள்ள DNA-வை பாக்டீரியா எடுத்துக்கொள்ளுதல்.
• கடத்தல் முறை (Transduction): பாக்டீரியோஃபேஜ் (Bacteriophage) எனப்படும் வைரஸ்கள் மூலம் மரபணுத் தகவல்கள் பரிமாறப்படுதல்.

இந்த வழிமுறைகள் மூலம் ஆன்டிபயாட்டிக் எதிர்ப்பு மரபணுக்கள் (Antibiotic Resistance Genes – ARGs) ஒரு பாக்டீரியாவிலிருந்து மற்றொன்றிற்குப் பரவலாம்.

4.3 மருந்தைச் செயலிழக்கச் செய்யும் நொதிகள்

சில பாக்டீரியாக்கள் மருந்தின் வேதியியல் அமைப்பை மாற்றி அதன் செயல்பாட்டைத் தடுக்கக்கூடிய நொதிகளை உற்பத்தி செய்கின்றன. உதாரணமாக, சில பீட்டா-லாக்டமேஸ் (Beta-lactamase) நொதிகள் குறிப்பிட்ட பீட்டா-லாக்டம் ஆன்டிபயாட்டிக்குகளைச் செயலிழக்கச் செய்கின்றன.

4.4 மருந்தின் இலக்கில் மாற்றம்

ஆன்டிபயாட்டிக்குகள் பாக்டீரியாவின் செல் சுவர் உருவாக்கம், புரத உற்பத்தி அல்லது DNA செயல்பாடு போன்ற குறிப்பிட்ட இலக்குகளைப் பாதிக்கின்றன. அந்த இலக்குகளில் மாற்றம் ஏற்பட்டால் மருந்தின் செயல்திறன் குறையலாம்.

4.5 Efflux pump மற்றும் ஊடுருவல் குறைதல்

சில பாக்டீரியாக்களில் உள்ள Efflux pump அமைப்புகள் மருந்தைச் செல்லுக்கு வெளியேற்றுகின்றன. மற்ற சில பாக்டீரியாக்களில் செல் உறையின் ஊடுருவல் குறைவதால் மருந்து உள்ளே செல்வது தடுக்கப்படுகிறது. இவை இரண்டும் சில மருந்துகளுக்கு எதிர்ப்பை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

5. மீன்வளர்ப்பில் காணப்படும் முக்கிய மருந்து எதிர்ப்புப் பாக்டீரியாக்கள்

கீழே உள்ளவை மீன்வளர்ப்பு மற்றும் நீர்ச்சூழல்களில் ஆய்வு செய்யப்படும் முக்கிய பாக்டீரியா குழுக்களின் எடுத்துக்காட்டுகள் ஆகும். குறிப்பிட்ட மருந்து எதிர்ப்பு இருப்பதை ஆய்வகப் பரிசோதனையின் மூலமே உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

5.1 ஏரோமோனாஸ் இனங்கள்

ஏரோமோனாஸ் ஹைட்ரோபிலா மற்றும் ஏரோமோனாஸ் வெரோனி போன்றவை நன்னீர் மீன்களில் புண்கள், இரத்தக்கசிவு, செப்டிசீமியா மற்றும் திசுச்சேதங்களை ஏற்படுத்தக்கூடும். சில தனிமங்கள் பல்வேறு ஆன்டிபயாட்டிக்குகளுக்கு எதிர்ப்புத் தன்மையைக் காட்டுகின்றன.

5.2 விப்ரியோ இனங்கள்

விப்ரியோ பாராஹெமோலிட்டிகஸ், விப்ரியோ வல்னிஃபிகஸ் மற்றும் பிற விப்ரியோ இனங்கள் கடல்நீர் மற்றும் உவர்நீர் வளர்ப்பு சூழல்களில் முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. குறிப்பாக இறால் வளர்ப்பில் சில விப்ரியோ இனங்கள் நோய்களை ஏற்படுத்துகின்றன. சில இனங்கள் மனிதர்களுக்கும் நோயை ஏற்படுத்தக்கூடும்.

5.3 ஸ்ட்ரெப்டோகாக்கஸ் அகலாக்டியே

ஆசிய கடல்கொடுவா உள்ளிட்ட சில வளர்ப்பு மீன்களில் நோய்த்தொற்றை ஏற்படுத்தக்கூடிய பாக்டீரியாவாகும். இது செப்டிசீமியா, கண்பாதிப்பு, நீந்தும் திறனில் மாற்றம் மற்றும் நரம்பியல் அறிகுறிகளை ஏற்படுத்தலாம். மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மை தனிமத்திற்கு ஏற்ப மாறுபடும்.

5.4 எட்வர்ட்சியெல்லா இனங்கள்

எட்வர்ட்சியெல்லா டார்டா மற்றும் தொடர்புடைய இனங்கள் சில மீன்களில் குடல், உள் உறுப்புகள் மற்றும் திசுக்களைப் பாதிக்கும் நோய்களுடன் தொடர்புடையவை. இவற்றின் மருந்து உணர்திறன் தனித்தனியாக மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

5.5 பிற முக்கிய பாக்டீரியாக்கள்

ஃபிளவோபாக்டீரியம், சூடோமோனாஸ் இனங்கள் மற்றும் பிற நீர்வாழ் பாக்டீரியாக்களும் மீன்வளர்ப்பு சூழலில் நோய்க்கிருமிகளாகவோ அல்லது எதிர்ப்பு மரபணுக்களைத் தாங்கும் சுற்றுச்சூழல் நுண்ணுயிரிகளாகவோ காணப்படலாம். இவற்றின் முக்கியத்துவம் வளர்ப்பு உயிரினம், நீரின் தன்மை மற்றும் உள்ளூர் நோயியல் சூழலைப் பொறுத்து மாறுபடும்.

6. மீன்வளர்ப்பு சூழலில் AMR பரவும் வழிகள்

மீன்வளர்ப்பில் AMR பரவலைப் புரிந்துகொள்ள, பண்ணை, நீர்நிலை, உணவுச் சங்கிலி மற்றும் மனிதச் செயல்பாடுகள் ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

[ஆன்டிபயாட்டிக்குகளின் பயன்பாடு] ↓ [மருந்து எச்சங்கள் மற்றும் தேர்வு அழுத்தம்] ↓ [எதிர்ப்புப் பாக்டீரியாக்கள் / எதிர்ப்பு மரபணுக்கள்] (மீன் குடல், குளநீர், அடித்தட்டு மண்) ↓ [பரவல் மற்றும் மரபணுப் பரிமாற்றம்] (நீரோட்டம், கழிவுகள், உயிரினங்கள் மற்றும் தொடர்புடைய சூழல்கள்) ↓ [சுற்றுச்சூழல் மற்றும் பொது சுகாதார அபாயங்கள்] (உணவு, நேரடி தொடர்பு மற்றும் சுற்றுச்சூழல் வழிகள்)

படம் 1. மீன்வளர்ப்பில் AMR உருவாகுதல் மற்றும் பரவுவதற்கான கருத்தியல் விளக்கம்.

6.1 குளநீர் மற்றும் அடித்தட்டு மண்

மீன்களின் கழிவுகள், உண்ணப்படாத தீவனம் மற்றும் கரிமப் பொருட்கள் குளத்தில் சேரும்போது நுண்ணுயிரிகளின் வளர்ச்சிக்குப் பொருத்தமான சூழல் உருவாகலாம். மருந்து எச்சங்கள் இருந்தால் அவை எதிர்ப்புப் பாக்டீரியாக்களின் தேர்வை ஊக்குவிக்கக்கூடும். ஆனால், எல்லா குளங்களிலும் மருந்து எச்சங்கள் அல்லது அதிக AMR இருப்பதாகக் கருத முடியாது.

6.2 மீன்களின் குடல் நுண்ணுயிரிகள்

மீன்களின் குடலில் பல்வேறு நுண்ணுயிரிகள் இயற்கையாக வாழ்கின்றன. இவற்றில் சில நுண்ணுயிரிகள் எதிர்ப்பு மரபணுக்களைக் கொண்டிருக்கலாம். குடல் நுண்ணுயிரிகள் மற்றும் நோய்க்கிருமிகளுக்கு இடையே மரபணுப் பரிமாற்றம் நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்பும் உள்ளது.

6.3 உணவுச் சங்கிலி

சரியான முறையில் கையாளப்படாத மீன்கள், மாசுபட்ட நீர் அல்லது குறைபாடான செயலாக்கச் சுகாதாரம் மூலம் சில பாக்டீரியாக்கள் மனிதர்களைச் சென்றடையலாம். குறிப்பாகப் பச்சை மீன் அல்லது இறாலைச் சமைக்காமல் உட்கொள்வது உணவால் பரவும் தொற்றுகளுக்கான அபாயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும். இருப்பினும், உணவின் மூலம் மருந்து எதிர்ப்பு பரவுவதற்கான அபாயம் எந்த பாக்டீரியா, எந்த மரபணு மற்றும் எந்தச் சூழல் என்பதைப் பொறுத்தது.

6.4 மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் தொடர்பு

AMR பிரச்சினையை மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றைத் தனித்தனியாகப் பிரித்துப் பார்க்க முடியாது. இதுவே ஒரே சுகாதாரம் (One Health) என்ற அணுகுமுறையின் அடிப்படையாகும்.

7. AMR-ஐக் கண்டறியும் ஆய்வக முறைகள்

மீன்வளர்ப்பில் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மையைக் கண்டறிவது, நோய்க்கிருமிகளை அடையாளங்காண்பதற்கும் சரியான சிகிச்சையைத் தேர்ந்தெடுப்பதற்கும் முக்கியமானதாகும்.

7.1 மாதிரி சேகரிப்பு

நோயுற்ற மீன்களிலிருந்து சிறுநீரகம், மண்ணீரல், கல்லீரல் அல்லது நோயின் தன்மைக்குப் பொருத்தமான பிற திசுக்கள் முறையாகச் சேகரிக்கப்படுகின்றன. பண்ணை நீர், அடித்தட்டு மண் மற்றும் மீன் குடல் மாதிரிகளும் சுற்றுச்சூழல் கண்காணிப்புக்காகச் சேகரிக்கப்படலாம். மாதிரிகள் மாசுபடாமல் சேகரிக்கப்பட வேண்டும். அவற்றின் விவரங்கள், சேகரித்த தேதி, மீன் இனம், பண்ணையின் விவரங்கள் மற்றும் போக்குவரத்து நிலைகள் பதிவு செய்யப்பட வேண்டும். நோய்க்கிருமி தனிமைப்படுத்தலுக்கான மாதிரிகளும், மருந்து எச்சப் பரிசோதனைக்கான மாதிரிகளும் தேவைக்கேற்ப தனித்தனியாகக் கையாளப்பட வேண்டும்.

7.2 பாக்டீரியா தனிமைப்படுத்தல் மற்றும் அடையாளங்காணுதல்

பொருத்தமான வளர்ப்பு ஊடகங்களில் (Culture media) பாக்டீரியாக்கள் வளர்க்கப்பட்டு, காலனி பண்புகள், கிராம் சாயமிடுதல், உயிர்வேதியியல் பரிசோதனைகள் மற்றும் தேவையான மூலக்கூறு முறைகள் மூலம் அடையாளங்காணப்படுகின்றன. 16S rRNA மரபணு வரிசைப்படுத்தல் (Sequencing) பல பாக்டீரியாக்களை அடையாளங்காண உதவுகிறது. இருப்பினும், நெருங்கிய தொடர்புடைய சில இனங்களை வேறுபடுத்துவதற்கு கூடுதல் மரபணு அல்லது பிற உறுதிப்படுத்தும் பரிசோதனைகள் தேவைப்படலாம்.

7.3 கிர்பி-பாயர் வட்டு பரவல் முறை

இந்த முறையில், தரநிலைப்படுத்தப்பட்ட பாக்டீரியாக் கலவை அகார் ஊடகத்தில் பரப்பப்பட்டு, குறிப்பிட்ட ஆன்டிபயாட்டிக் கொண்ட வட்ட வடிவ டிஸ்க்குகள் வைக்கப்படுகின்றன. பின்னர் உருவாகும் பாக்டீரியா வளர்ச்சி தடை வட்டத்தின் (Zone of inhibition) விட்டம் அளவிடப்படுகிறது. முடிவுகள் தொடர்புடைய CLSI அல்லது பொருந்தக்கூடிய அங்கீகரிக்கப்பட்ட வழிகாட்டுதல்களில் உள்ள அளவுகோல்களுடன் ஒப்பிடப்பட வேண்டும். குறிப்பிட்ட மீன் பாக்டீரியா–மருந்து சேர்க்கைக்கு அங்கீகரிக்கப்பட்ட விளக்க அளவுகோல் இல்லாவிட்டால், மருத்துவ ரீதியான எதிர்ப்பு வகைப்பாட்டைத் தன்னிச்சையாக வழங்கக்கூடாது.

7.4 குறைந்தபட்ச தடுப்புச் செறிவு (MIC)

MIC என்பது குறிப்பிட்ட சோதனை நிபந்தனைகளில் பாக்டீரியாவின் கண்கூடான வளர்ச்சியைத் தடுக்கும் மிகக் குறைந்த மருந்துச் செறிவாகும். குழம்பு நுண்நீர்த்தல் (Broth microdilution) போன்ற தரநிலைப்படுத்தப்பட்ட முறைகள் மூலம் MIC மதிப்பிடப்படுகிறது. MIC முடிவுகள் பாக்டீரியாவின் மருந்து உணர்திறனை மதிப்பிட உதவுகின்றன. ஆனால், MIC மதிப்பை மட்டும் வைத்து மீனுக்கான சிகிச்சை வெற்றியை உறுதிப்படுத்த முடியாது. மருந்தின் மீன் உடலில் உறிஞ்சுதல், திசுக்களில் பரவல், வெளியேற்றம், மீன் இனம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் நிலைகள் ஆகியவையும் முக்கியம்.

7.5 PCR மற்றும் மரபணு ஆய்வுகள்

பாலிமரேஸ் சங்கிலி வினை (PCR) மூலம் குறிப்பிட்ட மருந்து எதிர்ப்பு மரபணுக்களை அடையாளங் காணலாம். உதாரணமாக, சில பீட்டா-லாக்டம் எதிர்ப்பு மரபணுக்களான bla குடும்ப உறுப்பினர்கள் மற்றும் சில டெட்ராசைக்ளின் எதிர்ப்பு மரபணுக்களான tet குடும்ப உறுப்பினர்கள் ஆய்வு செய்யப்படலாம். PCR மூலம் ஒரு எதிர்ப்பு மரபணு கண்டறியப்பட்டாலும், அந்தப் பாக்டீரியா அனைத்து தொடர்புடைய மருந்துகளுக்கும் மருத்துவ ரீதியாக எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்டுள்ளது என்று உடனடியாக முடிவு செய்ய முடியாது. மரபணுவின் செயல்பாடு, வெளிப்பாடு மற்றும் மருந்து உணர்திறன் முடிவுகளையும் கருத்தில்கொள்ள வேண்டும்.

7.6 முழு மரபணு வரிசைமுறை (WGS)

முழு மரபணு வரிசைப்படுத்தல் முறையின் மூலம் பாக்டீரியாவின் மரபணு அமைப்பை விரிவாக ஆராயலாம். இதன் மூலம் எதிர்ப்பு மரபணுக்கள், அவற்றின் மரபணுச் சூழல், பாக்டீரியா தனிமங்களுக்கு இடையேயான தொடர்புகள் மற்றும் பரவல் வழிகள் குறித்து தகவல்களைப் பெற முடியும்.

8. AMR காரணமாக ஏற்படும் பாதிப்புகள்

8.1 மீன்களின் ஆரோக்கியமும் நலனும்

சிகிச்சைக்கு எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்ட பாக்டீரியாத் தொற்றுகள் ஏற்படும்போது, நோயைக் கட்டுப்படுத்துவது கடினமாகலாம். நோய் நீடித்தல், திசுச்சேதம், வளர்ச்சி குறைதல் மற்றும் இறப்பு அதிகரித்தல் போன்ற விளைவுகள் ஏற்படலாம்.

8.2 பொருளாதார இழப்புகள்

மீன்கள் இறப்பதால் உற்பத்தி இழப்பு ஏற்படுகிறது. கூடுதல் ஆய்வகப் பரிசோதனைகள், சிகிச்சைச் செலவுகள், குளங்களைச் சுத்திகரித்தல் மற்றும் பாதிக்கப்பட்ட வளர்ப்புச் சுழற்சியை மீண்டும் தொடங்குதல் ஆகியவை உற்பத்திச் செலவை உயர்த்துகின்றன.

8.3 உணவுப் பாதுகாப்பு

மருந்து எதிர்ப்புப் பாக்டீரியாக்கள் சில சந்தர்ப்பங்களில் மீன் மற்றும் இறால் போன்ற உணவுப் பொருட்கள் மூலம் மனிதர்களை அடையலாம். இதனால் ஏற்படும் தொற்றுகள் வழக்கமான சில மருந்துகளால் சிகிச்சையளிக்கக் கடினமாக இருக்கலாம். மருந்து எச்சங்களும் தனித்துவமான கவலைக்குரியவை. மருந்து எச்சங்கள் இருப்பதும் பாக்டீரியா மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மை கொண்டிருப்பதும் இருவேறு விஷயங்கள்; இவை தனித்தனி ஆய்வுகளால் மதிப்பிடப்பட வேண்டும்.

8.4 சுற்றுச்சூழல் பாதிப்பு

முறையாகச் சுத்திகரிக்கப்படாத கழிவுநீர் மற்றும் கரிமக் கழிவுகள் வழியாக மருந்து எச்சங்கள் மற்றும் எதிர்ப்பு மரபணுக்கள் நீர்நிலைகளுக்குச் செல்லக்கூடும். இதனால் பண்ணையைத் தாண்டிய சுற்றுச்சூழல் நுண்ணுயிரிகளிலும் எதிர்ப்பு மரபணுக்கள் நிலைபெறுவதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது.

8.5 ஏற்றுமதி மற்றும் வணிகம்

உணவுப் பாதுகாப்பு விதிமுறைகளைப் பூர்த்தி செய்யாத பொருட்கள் நிராகரிக்கப்படலாம். மருந்து எச்ச வரம்புகள், தர உறுதிப்படுத்தல் மற்றும் நோய் கண்காணிப்பு தொடர்பான தேவைகள் உற்பத்தியாளர்களின் சந்தை அணுகலைப் பாதிக்கக்கூடும். எனவே, AMR தடுப்பு என்பது ஆரோக்கியம் மட்டுமல்லாமல் பொருளாதார நிலைத்தன்மைக்கும் முக்கியமானதாகும்.

9. AMR-ஐக் கட்டுப்படுத்தும் நடைமுறைகள்

9.1 பொறுப்பான ஆன்டிபயாட்டிக் பயன்பாடு

மருந்துகளைத் தேவையானபோது மட்டுமே, தகுதியுள்ள நீர்வாழ் உயிரின மருத்துவ நிபுணர் அல்லது கால்நடை மருத்துவரின் ஆலோசனையின் அடிப்படையில் பயன்படுத்த வேண்டும். சாத்தியமான இடங்களில் பாக்டீரியா தனிமைப்படுத்தல் மற்றும் மருந்து உணர்திறன் பரிசோதனை முடிவுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு மருந்து தேர்வு செய்யப்பட வேண்டும். மருந்தின் அளவு, வழங்கும் முறை மற்றும் சிகிச்சைக் காலம் ஆகியவை மீன் இனம், உடல் எடை, நோயின் தன்மை, மருந்தின் அங்கீகரிக்கப்பட்ட பயன்பாடு மற்றும் உள்ளூர் சட்டவிதிமுறைகளுக்கு ஏற்ப தீர்மானிக்கப்பட வேண்டும். மனிதர்களுக்கான மருந்துகளை அல்லது தடைசெய்யப்பட்ட மருந்துகளைத் தன்னிச்சையாகப் பயன்படுத்தக்கூடாது.

9.2 உயிர் பாதுகாப்பு (Biosecurity)

• புதிய மீன்களைத் தனிமைப்படுத்தி நோய் அறிகுறிகளைக் கண்காணித்தல்.
• குளங்களுக்கு இடையில் வலைகள் மற்றும் உபகரணங்களைச் சுத்தம் செய்து கிருமிநீக்கம் செய்தல்.
• நோயுற்ற மீன்களைப் பிரித்து உரிய முறையில் கையாளுதல்.
• நம்பகமான குஞ்சு உற்பத்தி நிலையங்களிலிருந்து ஆரோக்கியமான மீன் குஞ்சுகளைப் பெறுதல்.
• வளர்ப்புக் குளங்களுக்குத் தேவையற்ற நபர்கள் மற்றும் உபகரணங்களின் நுழைவைக் கட்டுப்படுத்துதல்.

9.3 நீரின் தர மேலாண்மை

கரைந்த ஆக்சிஜன், வெப்பநிலை, pH, அமோனியா மற்றும் நைட்ரைட் அளவுகளைத் தொடர்ந்து கண்காணிக்க வேண்டும். மீன்களின் இனத்திற்கும் வளர்ப்பு முறைக்கும் ஏற்ற அளவுகளைப் பராமரிப்பது அவசியம். சரியான காற்றோட்டம், கட்டுப்படுத்தப்பட்ட தீவனமளிப்பு, கழிவுகளை அகற்றுதல் மற்றும் வளர்ப்பு அடர்த்தியைப் பொருத்தமாக வைத்திருத்தல் ஆகியவை மீன்களின் அழுத்தத்தைக் குறைத்து நோய் அபாயத்தைக் கட்டுப்படுத்த உதவும்.

9.4 தடுப்பூசிகள்

குறிப்பிட்ட பாக்டீரியா நோய்களுக்குப் பயனுள்ள தடுப்பூசிகள் கிடைக்கும் இடங்களில், அவற்றை உரிய வழிகாட்டுதலின்படி பயன்படுத்தலாம். தடுப்பூசிகள் நோய் ஏற்படுவதையும் மருந்து பயன்பாட்டுத் தேவையையும் குறைக்க உதவக்கூடும். இருப்பினும், எல்லா மீன் இனங்களுக்கும் எல்லா நோய்களுக்கும் தடுப்பூசிகள் கிடைப்பதில்லை.

9.5 புரோபயாட்டிக்ஸ் மற்றும் பிற மாற்று அணுகுமுறைகள்

புரோபயாட்டிக்ஸ் (Probiotics), ப்ரீபயாட்டிக்ஸ் (Prebiotics), பொருத்தமான ஊட்டச்சத்து மேலாண்மை மற்றும் சில நோய்களுக்கு ஏற்ற பிற உயிரியல் கட்டுப்பாட்டு முறைகள் மீன்களின் ஆரோக்கியத்தை மேம்படுத்த உதவும். பாக்டீரியோஃபேஜ் சிகிச்சை, சில கரிம அமிலங்கள் மற்றும் தாவர மூலப்பொருட்கள் குறித்தும் ஆய்வுகள் நடைபெறுகின்றன. இருப்பினும், இவற்றின் செயல்திறன் ஒவ்வொரு தயாரிப்பு, நோய்க்கிருமி மற்றும் வளர்ப்பு முறைக்கும் தனித்தனியாக நிரூபிக்கப்பட வேண்டும். இவை அனைத்தும் ஆன்டிபயாட்டிக்குகளுக்கு முழுமையான மாற்றாக உள்ளன என்று கூற முடியாது.

9.6 மருந்து எச்சங்கள் மற்றும் கழிவுநீர் மேலாண்மை

மருந்து கலந்த தீவனத்தை வீணாக்குவதைத் தவிர்க்க வேண்டும். பண்ணையிலிருந்து வெளியேறும் நீரைச் சாத்தியமான இடங்களில் முறையான சிகிச்சைக்கு உட்படுத்த வேண்டும். நோயுற்ற மீன்கள் மற்றும் உயிரியல் கழிவுகளை உள்ளூர் சுற்றுச்சூழல் மற்றும் உயிது பாதுகாப்பு விதிகளின்படி அகற்ற வேண்டும்.

9.7 விவசாயிகள் மற்றும் தொழிலாளர்களுக்கான பயிற்சி

மருந்துகளின் சரியான பயன்பாடு, நோயின் ஆரம்ப அறிகுறிகள், மாதிரி சேகரிப்பு, குளப் பராமரிப்பு, தனிநபர் சுகாதாரம் மற்றும் கழிவுமேலாண்மை குறித்த பயிற்சிகள் தொடர்ந்து வழங்கப்பட வேண்டும்.

10. AMR கண்காணிப்பு மற்றும் One Health அணுகுமுறை

AMR-ஐத் திறம்படக் கட்டுப்படுத்துவதற்கு பண்ணை அளவிலான நடவடிக்கைகள் மட்டுமல்லாமல், பிராந்திய மற்றும் தேசிய அளவிலான கண்காணிப்பு முறைகளும் அவசியமாகும். உணவு மற்றும் வேளாண்மை அமைப்பு (FAO), உலக விலங்கு சுகாதார அமைப்பு (WOAH) மற்றும் உலக சுகாதார அமைப்பு (WHO) போன்ற நிறுவனங்கள் AMR-ஐக் கட்டுப்படுத்த ஒருங்கிணைந்த அணுகுமுறையை வலியுறுத்துகின்றன.

10.1 கண்காணிப்பின் முக்கிய நோக்கங்கள்

• மீன்வளர்ப்பில் பயன்படுத்தப்படும் ஆன்டிபயாட்டிக்குகளின் வகை மற்றும் அளவைப் பதிவு செய்தல்.
• முக்கிய நோய்க்கிருமிகளின் மருந்து உணர்திறனைத் தொடர்ந்து ஆய்வு செய்தல்.
• நீர், அடித்தட்டு மண், மீன்கள் மற்றும் தேவைக்கேற்ப உணவுப் பொருட்களில் AMR-ஐக் கண்காணித்தல்.
• மருந்து எச்சங்கள் மற்றும் எதிர்ப்பு மரபணுக்களின் பரவலை மதிப்பிடுதல்.
• ஆய்வக முடிவுகளின் அடிப்படையில் நோய்த்தடுப்பு மற்றும் சிகிச்சை வழிகாட்டுதல்களை மேம்படுத்துதல்.

10.2 One Health அணுகுமுறையின் பங்கு

One Health என்பது மனிதர்கள், விலங்குகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழலின் ஆரோக்கியம் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடையவை என்பதை அடிப்படையாகக் கொண்ட அணுகுமுறையாகும். மீன்வளர்ப்பில் இதனைச் செயல்படுத்துவதற்கு:

1. மீன்வளர்ப்பு நிபுணர்கள், கால்நடை மருத்துவர்கள் மற்றும் மனித மருத்துவ நிபுணர்கள் இணைந்து செயல்படுதல்.
2. ஆய்வகங்கள் மற்றும் அரசு கண்காணிப்பு அமைப்புகள் தரவுகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளுதல்.
3. ஆன்டிபயாட்டிக் பயன்பாடு மற்றும் எதிர்ப்பு மரபணுக்களின் பரவலை மதிப்பிடுதல்.
4. உணவுப் பாதுகாப்பு, சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு மற்றும் பொது சுகாதாரத்தை ஒருங்கிணைத்தல்.

11. இந்திய மீன்வளர்ப்பில் AMR கட்டுப்பாட்டின் முக்கியத்துவம்

இந்தியாவில் கடல் மீன்வளர்ப்பு, நன்னீர் மீன்வளர்ப்பு மற்றும் இறால் வளர்ப்பு ஆகியவை உணவு உற்பத்தி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் ஏற்றுமதியில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கின்றன. இத்துறைகளில் பாக்டீரியா நோய்களைக் கட்டுப்படுத்துவதோடு, ஆன்டிபயாட்டிக்குகளின் பொறுப்பான பயன்பாட்டையும் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

இந்திய மீன்வளர்ப்பில் பின்வரும் நடவடிக்கைகள் முக்கியமானவை:

• பண்ணைகளில் நோயறிதல் மற்றும் மருந்து உணர்திறன் பரிசோதனை வசதிகளை மேம்படுத்துதல்.
• வளர்ப்பாளர்களுக்குப் பிராந்திய மொழிகளில் AMR விழிப்புணர்வு வழங்குதல்.
• மருந்துப் பயன்பாட்டுப் பதிவேடுகளைப் பராமரித்தல்.
• பொருந்தக்கூடிய மருந்து பயன்பாட்டு விதிமுறைகள் மற்றும் உணவுப் பொருட்களுக்கான எச்ச வரம்புகளைப் பின்பற்றுதல்.
• நோய் கண்காணிப்பு, குஞ்சு உற்பத்தி நிலையங்களின் சுகாதாரம் மற்றும் பண்ணைக் கழிவு மேலாண்மையை மேம்படுத்துதல்.
• மீன்வள ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் மற்றும் பல்கலைக்கழகங்கள் மூலம் உள்ளூர் பாக்டீரியா இனங்களின் மருந்து எதிர்ப்புத் தன்மையை ஆய்வு செய்தல்.

12. முடிவுரை

மீன்வளர்ப்பில் நுண்ணுயிர் எதிர்ப்பு மருந்து எதிர்ப்பு என்பது மீன்களின் ஆரோக்கியம், உற்பத்தித் திறன், உணவுப் பாதுகாப்பு, மனித ஆரோக்கியம் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றோடு தொடர்புடைய முக்கியமான பிரச்சினையாகும். ஆன்டிபயாட்டிக்குகளின் தவறான பயன்பாடு, உயிது பாதுகாப்புக் குறைபாடுகள், நீரின் தரச் சீர்கேடு மற்றும் மருந்து எச்சங்கள் ஆகியவை AMR அபாயத்தை அதிகரிக்கக்கூடும்.

இந்தப் பிரச்சினையைத் தீர்ப்பதற்கு மருந்துகளைப் பொறுப்புடன் பயன்படுத்துதல், சரியான நோயறிதல், மருந்து உணர்திறன் பரிசோதனை, நல்ல வளர்ப்பு மேலாண்மை, தடுப்பூசிகள், பொருத்தமான உயிரியல் மாற்று முறைகள் மற்றும் தொடர்ச்சியான கண்காணிப்பு ஆகியவை அவசியம். மீன்வளர்ப்பாளர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், மருத்துவ நிபுணர்கள், அரசு அமைப்புகள் மற்றும் உணவு உற்பத்தித் துறையினர் இணைந்து செயல்பட்டால், AMR அபாயத்தைக் குறைத்து நிலையான மீன்வளர்ப்பை ஊக்குவிக்க முடியும். மருந்துகளைத் தேவையானபோது மட்டுமே சரியான முறையில் பயன்படுத்துவதும், நோய் ஏற்படாமல் தடுப்பதுமே AMR கட்டுப்பாட்டின் அடிப்படையாகும்.

மேற்கோள் நூல்கள் மற்றும் இணைய ஆதாரங்கள்

1. World Organisation for Animal Health (WOAH). Aquatic Animal Health Code – Antimicrobial Resistance and Responsible Use of Antimicrobial Agents. அதிகாரப்பூர்வ வழிகாட்டுதல்கள்.
2. Food and Agriculture Organization of the United Nations (FAO). (2023). Monitoring and Surveillance of Antimicrobial Resistance in Bacterial Pathogens from Aquaculture. FAO வழிகாட்டி.
3. WOAH. Addressing Antimicrobial Resistance in Aquaculture. AMR in aquaculture தொடர்பான உத்தி.
4. FAO. Recommendations for Prudent and Responsible Use of Veterinary Medicines in Aquaculture. (2019). தொழில்நுட்ப வழிகாட்டி.
5. WOAH. Fighting Antimicrobial Resistance: A Guide for Aquatic Animal Producers. மீன்வளர்ப்பாளர்களுக்கான வழிகாட்டி.

- ப பிலோமினாள், உதவிப் பேராசிரியர், டாக்டர் எம்.ஜி.ஆர் மீன்வள கல்லூரி மற்றும் ஆராய்ச்சி நிலையம் – பொன்னேரி, தமிழ்நாடு டாக்டர் ஜெ. ஜெயலலிதா மீன்வளப் பல்கலைக்கழகம்