தஞ்சாவூர், திருவாரூர், மயிலாடுதுறை, நாகப்பட்டினம் உள்ளிட்ட மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய காவிரியின் டெல்டா பகுதி, நீண்டகாலமாக "தமிழ்நாட்டின் நெற்களஞ்சியம்" என்று போற்றப்பட்டு வந்தாலும், தற்போது அது ஒரு பன்மடங்கு தீவிரமடைந்துள்ள சூழலியல் நெருக்கடியைச் சந்தித்து வருகிறது.தண்ணீர் திறப்பு தொடர்பான மாநிலங்களுக்கு இடையேயான சட்டப் போராட்டம் தலைப்புச் செய்திகளின் கவனத்தை ஈர்த்தாலும், டெல்டா விவசாயிகளின் அன்றாட யதார்த்தம் என்பது மூன்று பெரும் அச்சுறுத்தல்களால் தீர்மானிக்கப்படுகிறது: பருவநிலை மாற்றம், நிலத்தடி நீர் குறைவு மற்றும் கடுமையான மண் வளம் குன்றுதல்.

1. பருவநிலை மாற்றம்: கணிக்க முடியாத பருவமழையும் வெப்ப அழுத்தமும்

பருவநிலை மாற்றமானது, நம்பகமான மற்றும் சீராகப் பெய்யும் மழையின் தன்மையை மாற்றி, தீவிரமான காலநிலை மாற்றங்களாக உருவாக்கியுள்ளது:

• பருவமழைத் தாக்கம் (Monsoon Whiplash): தென்மேற்குப் பருவமழைக் காலத்தில் (ஜூன் - செப்டம்பர்) டெல்டா பகுதி கடுமையான வறட்சியைச் சந்திக்கிறது. அதனைத் தொடர்ந்து வடகிழக்குப் பருவமழைக் காலத்தில் (அக்டோபர் - டிசம்பர்) சில நாட்களில் தீவிரமான மழை பெய்கிறது. இதனால் அறுவடைக்குத் தயாராக உள்ள சம்பா பயிர்கள் பெரும்பாலும் வெள்ளத்தில் மூழ்கி விடுகின்றன.
• குறுவை சாகுபடி பாதிப்பு: அதிகப்படியான கோடை வெப்பம் வயல்களில் நீரை ஆவியாக்கும் வேகத்தை அதிகரிக்கிறது. பற்றாக்குறையான பருவமழையால் மேட்டூர் அணையிலிருந்து தண்ணீர் திறப்பு தாமதமாகும் போது, விவசாயிகளால் குறுகிய காலக் குறுவை நெல் சாகுபடியைச் சரியான நேரத்தில் தொடங்க முடிவதில்லை; இது மொத்தப் பயிர் தோல்விக்கு வழிவகுக்கிறது.
• புயல் ஆபத்து: வங்கக்கடலை ஒட்டியுள்ள டெல்டா பகுதி, பெருகிவரும் தீவிரப் புயல் தாக்கங்களை எதிர்கொள்கிறது. பலத்த காற்று மற்றும் கடலோரப் புயல் எழுச்சிகள் வயலில் உள்ள பயிர்களை அழிப்பதுடன், கடற்கரை ஓரப் பாதுகாப்பு அரண்களையும் அரித்துச் செல்கின்றன.

2. நிலத்தடி நீர் குறைவு: ஒரு நச்சுச் சுழற்சி

காவிரி நதியின் கால்வாய் நீர்ப்போக்கு முறையற்றதாக மாறியுள்ளதால், விவசாயிகள் நிலத்தடி நீரை அதிகம் நம்பியிருக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்:

• அதிகப்படியான உறிஞ்சுதலும் ஆழமான ஆழ்துளை கிணறுகளும்: டெல்டாவின் சில பகுதிகளில் 75 சதவீதத்திற்கும் அதிகமான நன்செய் நிலங்கள் ஆழ்துளை கிணறுகளையே சார்ந்துள்ளன. மேலோட்டமான நீர் ஆதாரங்கள் வறண்டு போவதால், விவசாயிகள் 300 முதல் 500 அடிக்கும் அதிகமான ஆழத்திற்கு ஆழ்துளை கிணறுகளைத் தோண்ட வேண்டிய கட்டாயத்திற்குத் தள்ளப்படுகின்றனர்; இது மூலதனச் செலவையும் கடனையும் அதிகரிக்கிறது.
• கடல்நீர் புகுதல் (உவர்நீர் மாறுதல்): டெல்டா பகுதி கடலை ஒட்டியிருப்பதால், நன்னீரை அளவுக்கு அதிகமாக உறிஞ்சுவது நிலத்தடி நீர் மட்டத்தில் வெற்றிடத்தை உருவாக்குகிறது. இதனால் கடல் உப்புநீர் உள்ளே ஊடுருவி, ஆழமான நிலத்தடி நீரை விவசாயத்திற்குப் பயன்படாத உவர்நீராக மாற்றுகிறது. கடலோரக் கடைசிப் பகுதி கிராமங்களில் (நாகப்பட்டினம் போன்ற பகுதிகளில்) பல ஆழ்துளை கிணறுகளில் விவசாயத்திற்குக் கூட உதவாத உப்புநீரே வெளியேறுகிறது.
• இயற்கையான நீர் மறுஊடுருவும் திறன் இழப்பு: வழக்கமான ஆண்டுகளில் கால்வாய் நதிநீர் நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை மீட்டெடுக்க உதவுகிறது. தொடர்ச்சியான நதிநீர் ஓட்டம் இல்லாததால், மண்ணடியில் தேங்கியுள்ள உப்புகளை வெளியேற்ற இயல்பான வழிமுறை இல்லாமல் போய்விட்டது.

3. மண் வளம்: காரத்தன்மை மாற்றம் மற்றும் ஊட்டச்சத்துக் குறைவு

மோசமான நீரின் தரம் மற்றும் பல தசாப்த கால ஒரே வகையான பயிரிடுதல் (Monoculture) ஆகியவை மண் வளத்தை முற்றிலுமாகப் பாதித்துள்ளன:

• மண் உவர்தன்மையும் காரத்தன்மையும்: உவர்தன்மையுடைய நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்திப் பாசனம் செய்வதால் மண்ணில் அதிகளவு சோடியம் துகள்கள் படியும். இது களிமண் பகுதிகளை இறுகச் செய்து, ஒரு காலத்தில் வளமான நிலத்தைச் சோடியம் நிறைந்ததாக மாற்றி, ஊட்டச்சத்துக்களை உறிஞ்சும் திறனைக் குறைக்கிறது.
• நெல் ஒற்றைப்பயிர் பொறி: சந்தை மற்றும் அரசு கொள்முதல் திட்டங்களால் ஈர்க்கப்பட்டு, விவசாயிகள் ஆண்டுக்கு இரண்டு முதல் மூன்று முறை தண்ணீர் தேவைப்படும் நெல் வகைகளையே பயிரிடுகின்றனர். பயிர் சுழற்சி முறை (பயறு வகைகள் அல்லது தழை உரம் போன்ற நைட்ரஜனை நிலைநிறுத்தும் பயிர்களைப் பயிரிடுவது) இல்லாததால், அவசியமான மண் கரிமப் பொருள்கள் வெகுவாகக் குறைந்துவிட்டன.
• வேதிப்பொருட்களின் அதிகப்படியான பயன்பாடு: சேதமடைந்த மண்ணால் குறையும் விளைச்சலைச் சமாளிக்க, விவசாயிகள் யூரியா மற்றும் டி.ஏ.பி (DAP) போன்ற செயற்கை உரங்களைப் பெருமளவில் பயன்படுத்துகின்றனர். இது மண்ணின் நுண்ணுயிர் சுகாதாரத்தை மேலும் சீரழித்து, நீண்டகால நிலச் சிதைவை விரைவுபடுத்துகிறது.

பரந்த சமூக-பொருளாதார யதார்த்தம்

ஒழுங்கற்ற நதி நீர் ஓட்டம் ──> நிலத்தடி நீரை அதிகப்படியாக உறிஞ்சுதல் ──> கடல்நீர் புகுதல் │ │ ▼ ▼ தாமதமான நடவு பருவம் ───────────────────────────────> உப்புத்தன்மை வாய்ந்த மற்றும் சேதமடைந்த மண் │ ▼ குறைந்த நெல் விளைச்சல் மற்றும் அதிகரிக்கும் விவசாயிகளின் கடன்

சிறு மற்றும் குறு விவசாயிகளைப் பொறுத்தவரை, இந்தச் சூழலியல் சிதைவு நேரடியாக நிதிச் சுமையாக மாறுகிறது. வெப்ப அலைகள், வெள்ளம் அல்லது உப்புப் பாதிப்பு காரணமாகப் பயிர்கள் தோல்வியடையும் போது, விவசாயிகள் அதிக உள்ளீட்டுச் செலவுகளால் (ஆழமான ஆழ்துளை கிணறுகள் தோண்டுவது, கூடுதல் உரங்கள் வாங்குவது) கடுமையான கடனில் சிக்குகின்றனர். இதன் விளைவாக, பல கடைமடை கிராமங்களைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் பாரம்பரிய விவசாயத்தைக் கைவிட்டு, நகர்ப்புறச் சாரா தொழில்களை நோக்கி இடம் பெயர்ந்து வருகின்றனர்.

தண்ணீர்ப் பற்றாக்குறை எவ்வாறு உள்ளூர் மக்களின் வாழ்வாதாரத்தைப் பாதிக்கிறது என்பதற்கான காட்சி அறிக்கையைக் காண, தமிழ்நாடு காவிரி டெல்டாவில் விவசாயிகளுக்கான தண்ணீர் பற்றாக்குறை நெருக்கடியை ஆழமாக்குகிறது என்ற இந்த மேலோட்டப் பார்வையைப் பார்க்கவும். இந்த வீடியோ டெல்டாவில் உள்ள வெடித்த நெல் வயல்களையும், நிச்சயமற்ற பாசனத்தில் உயிர்வாழும் சவால்களைப் பற்றி விவாதிக்கும் விவசாயிகளையும் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது.

நீடித்த நிலைத்தன்மைக்கான மாற்று வழிகள் மற்றும் தீர்மானங்கள்

மண் வளத்தை மீட்டெடுப்பதற்கும், காவிரி டெல்டாவில் நீரைப் பாதுகாப்பதற்கும், தொடர்ந்து வெள்ளத்தில் மூழ்கிய நெல் சாகுபடி முறையிலிருந்து விலகி, வேளாண் சூழலியல் நடைமுறைகள் மற்றும் காலநிலைக்கேற்ற நீர் மேலாண்மைக்கு மாறுவது அவசியமாகும்.

மாற்றுச் சாகுபடி முறைகள், பாரம்பரியப் பயிர்த் தேர்வுகள் மற்றும் மண் மீட்பு உத்திகள் ஆகியவற்றின் கலவையானது டெல்டா விவசாயிகளுக்கு மிகவும் சாத்தியமான வழியை வழங்குகிறது:

1. மேம்பட்ட நீர் சேமிப்பு சாகுபடி முறைகள்

• மாற்று நனைத்தல் மற்றும் உலர்த்துதல் (AWD) & SRI முறை: நெல் வயல்களில் 2 முதல் 5 அங்குல ஆழத்திற்குத் தொடர்ந்து தண்ணீர் தேக்கி வைப்பதற்குப் பதிலாக, SRI மற்றும் AWD முறைகள் இடைப்பட்ட பாசனத்தை அறிமுகப்படுத்துகின்றன:
  • செயல்படும் முறை: மீண்டும் நீர் பாய்ச்சுவதற்கு முன், சிறிய மேற்பரப்பு விரிசல்கள் தோன்றும் வரை மண் இயற்கையாகவே சில நாட்களுக்குக் காய அனுமதிக்கப்படுகிறது.
  • தாக்கம்: விளைச்சல் குறையாமல் 20% முதல் 35% வரை நீரின் பயன்பாட்டைக் குறைப்பதுடன், நீரில் மூழ்கிய காற்று இல்லாத மண்ணில் இருந்து மீத்தேன் உமிழ்வைக் கணிசமாகக் குறைக்கிறது.
• நேரடி விதைப்பு முறை (DSR): பாரம்பரிய நெல் விவசாயம் நாற்று நடுவதற்காக வயலில் பெருமளவில் நீரைத் தேக்கிச் சேற்று வயலாக்குவதை அதிகம் சார்ந்துள்ளது.
  • செயல்படும் முறை: விதைப்புக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி சேதப்படுத்தப்படாத, ஈரப்பதமான மண் பரப்பில் விதைகள் நேரடியாக இடப்படுகின்றன.
  • தாக்கம்: நாற்று நடும் கட்டத்தைத் தவிர்த்து, மொத்த பாசன நீரில் 20-30% சேமிக்கப்படுகிறது, டீசல்/நீரேற்றும் செலவைக் குறைக்கிறது மற்றும் இயற்கையான மண் கட்டமைப்பைப் பாதுகாக்கிறது.

2. காலநிலை மீள்தன்மை மற்றும் பாரம்பரிய மாற்றுப் பயிர்கள்

அரசின் கொள்முதல் அமைப்புகள் (MSP) காரணமாக நெல்லை முழுமையாக மாற்றுவது கடினம் என்றாலும், குறிப்பாக நீர்ப் பற்றாக்குறை காலங்களில் பயிர்ப் பல்வகைமையைக் கையாள்வது பொருளாதார மற்றும் சூழலியல் மீள்தன்மையை உருவாக்குகிறது.

• பாரம்பரிய உள்நாட்டு நெல் வகைகள்: அதிக விளைச்சல் தரும் வீரிய ஒட்டு இரகங்களை (BPT-5204 போன்றவை) அதிகமாக நம்பியிருப்பது விவசாயிகளை வறட்சிக்கு ஆளாக்குகிறது. பாரம்பரியத் தமிழ் விதை வகைகளை மீட்டெடுப்பது உள்ளமைக்கப்பட்ட காலநிலை காப்பீட்டை வழங்குகிறது:

இரகம்	முக்கியப் பண்பு	சூழலியல் நன்மை
மாப்பிள்ளை சம்பா & கருப்பு கவுனி	ஆழமான வேர் அமைப்புகள், உயரமான வளர்ச்சி (6 அடி வரை)	வறட்சியைத் தாங்கும் தன்மை, சாய்ந்துவிடாமல் திடீர் வெள்ளம்/புயல்களைத் தாங்கும்.
குள்ளகார் & கருங்குருவை	குறுகிய காலம் (100–115 நாட்கள்)	வறண்ட கோடை மாதங்களில் (குறுவை) குறுகிய நீர் வாய்ப்புகளுக்குள் சரியாகப் பொருந்துகிறது.
குடவாழை	அதிக உப்புத்தன்மை சகிப்புத்தன்மை	கடல்நீர் ஊடுருவலை எதிர்கொள்ளும் கடலோரக் கடைமடைப் பகுதிகளில் நன்றாக வளரும்.

• பயறு-நெல் தரிசு அமைப்புகள் (தரிசு பயறு): உளுந்து மற்றும் பாசிப்பயறு ஆகியவை சம்பா அறுவடைக்கு முன் நிற்கும் நெல் வயல்களிலேயே நேரடியாக விதைக்கப்படுகின்றன. பயறு வகைகள் வளிமண்டல நைட்ரஜனைச் சீரழிந்த டெல்டா மண்ணில் நேரடியாக நிலைநிறுத்துகின்றன, அடுத்த பயிருக்குச் செயற்கை உரத் தேவைகளைக் குறைக்கின்றன, மேலும் கூடுதல் பாசனம் இல்லாமல் போனஸ் வருமானத்தையும் வழங்குகின்றன.
• தினை மற்றும் பணப்பயிர்ப் பல்வகைப்படுத்தல்: உயர்ந்த அல்லது டெல்டா அல்லாத பகுதிகளில் (மேட்டுப்பகுதி/ வடிகால் பகுதிகள்), நிலத்தின் ஒரு பகுதியை குதிரைவாலி, ராகி, அல்லது எள் போன்ற குறுகிய கால எண்ணெய் வித்துக்களுக்கு மாற்றுவது கோடை நெல்லுடன் ஒப்பிடும்போது நீர் தேவையை 60-70% வரை குறைக்கிறது.

3. மண் சீரமைப்பு மற்றும் உப்பு மேலாண்மை

உவர் நிலத்தடி நீரை அதிகப்படியாக உறிஞ்சுவதால் ஏற்படும் மண் காரத்தன்மை மற்றும் உப்புத்தன்மையை மாற்றியமைக்க, விவசாயிகள் மீளுருவாக்கம் செய்யும் நடைமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்கின்றனர்:

• பச்சை உரம் (தக்கைப்பூண்டு / சணல்): நெல் நடுவதற்கு முன்பு பச்சை உரம் தரும் தாவரங்களை விதைத்து, அவற்றை மண்ணில் உழவு செய்வது கரிமக் கார்பனைச் சேர்க்கிறது, உயர்ந்த மண் pH (காரத்தன்மை) அளவைக் குறைக்கிறது மற்றும் நீரைத் தக்கவைக்கும் திறனை மேம்படுத்துகிறது.
• ஜிப்சம் மற்றும் பயோசார் பயன்பாடு: வேளாண் ஜிப்சம் (CaSO4) பயன்படுத்துவது களிமண் மண்ணில் தேங்கியுள்ள சோடியம் உப்புகளை வெளியேற்ற உதவுகிறது, மண்ணின் காற்றோட்டத்தையும் அமைப்பையும் மீட்டெடுக்கிறது.
• மூடாக்கு மற்றும் கவர் பயிர்களை மீண்டும் நிறுவுதல்: நெல் அல்லாத பருவங்களில் மண்ணை மூடிய நிலையில் வைத்திருப்பது, நிலத்தடி உவர்நீரை மேற்பரப்புக்கு இழுத்து ஆவியாவதைத் தடுக்கிறது; இதனால் மேற்பரப்பில் உப்புப் படலங்கள் உருவாவதைத் தவிர்க்கலாம்.

4. பரவலாக்கப்பட்ட மழைநீர் மற்றும் நிலத்தடி நீர் மறுஊடுருவல்

• நிலத்தடி அணைகள் மற்றும் மறுஊடுருவல் குழிகள்: ஆழ்துளை கிணறுகளுக்கு அருகில் ஆழமற்ற மறுஊடுருவல் குழிகளை உருவாக்குவது, அதிகப்படியான பருவமழை நீரை வங்கக்கடலில் வீணாகக் கலப்பதைத் தடுத்து, ஆழமான நீர்நிலைகளில் நேரடியாகச் செலுத்த உதவுகிறது; இது உவர் நிலத்தடி நீரை மெதுவாக வெளியேற்ற உதவுகிறது.
• குடிமராமத்து முறையை உயிர்ப்பித்தல்: வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க ஏரிகள் மற்றும் விநியோகக் கால்வாய்களைச் சமூகம் மூலம் தூர்வாருவது மற்றும் பராமரிப்பது, பருவமழை நீர் உள்ளூரிலேயே தக்கவைக்கப்பட்டு பிராந்திய நீர்மட்டம் மீட்டெடுக்கப்படுவதை உறுதி செய்கிறது.

- பொன்.சந்திரன்