டக்ளஸ் தேவானந்தா யார்? இந்தியாவில் தேடப்படும் குற்றவாளி.

1986 ஆம் ஆண்டு சூளைமேட்டில் டக்ளஸ் தேவானந்தாவின் வீட்டைப் பொதுமக்கள் சூழ்ந்தபோது, பொதுமக்கள் மீது சரமாரியாக துப்பாக்கியால் சுட்டவர் இவர். அப்போது நான்குபேர் காயம் அடைந்தனர். திருநாவுக்கரசு என்பவர் உயிரிழந்தார்.

அப்போது கைது செய்யப்பட்டாலும், பிணையில் வெளிவந்து 1988 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் திங்களில் ஒரு சிறுவனைக் கடத்தி லட்சக்கணக்கான பணத்தை பேரம்பேசி வழக்குப் பதிவானது, சென்னை கீழ்ப்பாக்கம் காவல்நிலையத்தில். இந்த வழக்கில் தேடப்படும் குற்றவாளி டக்ளஸ் தேவானந்தா. 1989 இல் தேசிய பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் அடைக்கப்பட்டு, ஓராண்டில் வெளிவந்த தேவா பல குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டார் - இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்திற்கு எதிராக.

இப்படிப்பபட்ட தேடப்படும் குற்றவாளியை நீதிமன்ற ஆணை இல்லாமலேயே பார்த்ததும் காவல்துறை உடனே கைது செய்ய முடியும்.

ஆனால் இராஜபக்சேவின் தோள்துண்டைப் பிடித்துக் கொண்டு இந்தியா வந்திருக்கும் தேடப்படும் குற்றவாளியான இந்த நபரை, காவல்துறை கைது செய்யவில்லை. மாறாக இந்தியப் பிரதமரே கைகுலுக்கி வரவேற்கிறார்.

ஈழத் தேசியத் தலைவர் மேதகு பிரபாகரனின் 80 வயது தாயார் சிகிச்சைக்காகத் தமிழகம் வந்தபோது, அவரைத் திருப்பி அனுப்பிய இந்திய அரசின் வெளிஉறவுத் துறை - உள்துறை அமைச்சகங்களுக்கு டக்ளஸ் தேவானந்தா ஒரு தேடப்படும் குற்றவாளி என்பது தெரியாதா? தேவா இந்தியாவிற்குள் நுழைய அனுமதி வழங்கிய இந்தியத் தூதரகம் அவரைப் பற்றி விசாரிக்காமல், அவரின் பின்னணியைத் தெரிந்து கொள்ளாமலா அனுமதி அளித்தது?

தேடப்படும் குற்றவாளியான போபால் விஷ‌வாயு வாரன் ஆண்டர்சன், பீரங்கிபேர ஊழல் குவாத்ரோச்சி ஆகியோர் அமைச்சர்களாகி அவரவர் நாட்டின் அதிபருடன் இந்தியா வந்தால் அதையும் வேடிக்கை பார்த்துக்கொண்டிருக்குமா இந்தியா?

தேடப்படும் குற்றவாளி என அறிவிக்கப்பட்ட தலைவர் பிரபாகரனை “கைது செய்” “நீதிமன்றத்தில் நிறுத்து” என்றெல்லாம் கூச்சல்போட்ட காங்கிரஸ் கட்சிப் பிரமுகர்கள், தமிழ் மக்களைக் கூட்டம் கூட்டமாக அழிக்கப் பெரிதும் துணைபுரிந்த, இந்நாட்டின் தேடப்படும் குற்றவாளியான டக்ளஸ் தேவானந்தாவைக் கைது செய்ய கூச்சலிடவில்லையே, ஏன்?

 “ஓர் இந்தியக் குடிமகனைக் கொலைசெய்த குற்றத்திற்காகக் கைவிலங்கு மாட்டப்பட வேண்டிய ஒரு நபருடன், கைகுலுக்கப் பிரதமருக்கு எப்படி மனம் வந்தது? நூறுகோடிக்கும் அதிகமான மக்களின் நம்பிக்கை தகர்கிறதே... வெட்கக்கேடு!” என்கிறது ஒரு தமிழ் நாளேட்டின் தலையங்கம்.

சென்னை காவல்துறை உயர் அதிகாரி ஒருவர் சொல்கிறார், “இது (டக்ளஸ்) குறித்த ஆவணங்களை டில்லி காவல்துறைக்கு அனுப்பிவிட்டோம்” என்று.

ஆனால், “டக்ளஸ் தேவானந்தா மீது நிலவையில் வழக்கு உள்ளது பற்றி அதிகாரப் பூர்வத் தகவல் மத்திய அரசுக்கு வரவில்லை. செய்தித்தாள்கள் மூலம்தான் இதுபற்றி அறிந்து கொண்டேன்” என்கிறார் இந்திய உள்துறை அமைச்சர் ப. சிதம்பரம்.

இதுவும் வெட்கக்கேடு அல்லவா?

ஏன் கைது செய்யவில்லை டக்ளஸ் தேவானந்தாவை!

- தேரவாதன்

Pin It

நூல் மதிப்புரை

தமிழகத்தின் முன்னணி எழுத்தாளரும், ஆய்வறிஞருமான அருணன் எழுதிய நூல் “காலந்தோறும் பிராமணியம்”. மூன்று பாகங்கள், இரண்டு நூல்களாக இந்நூல் வெளியிடப்பட்டுள்ளன.

இந்நூல் இரண்டு நிலைகளை நம்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகின்றன. ஒன்று பார்ப்பனியம். மற்றொன்று வரலாறு.

பார்ப்பனியத்தைப் பற்றிப் பேசும்போது, ரிக், யசுர், சாம, அதர்வனங்கள், உபநிடதங்கள், ஸ்மிருதிகள் குறிப்பாக மனுஸ்மிருதி, தர்ம சூத்திரங்கள் போன்ற பார்ப்பனிய இலக்கி யங்களே முன்னிலை பெறும். வரலாறு அங்கே அரிதாகிவிடும்.

வரலாறு பற்றிப் பேசும்போது, கல்வெட்டுகள், செப்பேடுகள், சாசனங்கள் சமகால வரலாற்றாளர்களின் குறிப்புகள், இதர வரலாற்றுச் சான்றுகளுமே முன்னிலை பெறும். பார்ப்பனியம் அங்கே இருக்காது. உண்மையில், வரலாறுக்குள் பார்ப்பனியம் ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது. இந்நூல் வரலாறு வழியாகப் பார்ப்பனியத்தைக் கண்முன் கொண்டு வருகிறது.

ஒவ்வொரு காலகட்டங்களிலும் பார்ப்பனியம் எப்படி இயங்கியிருக்கிறது, எப்படி ஒளிந்து நின்றது, எப்படித் தற்காத்துக் கொண்டது, எப்படித் தன் ஆதிக்கத்தை நிலை நிறுத்தி வந்துள்ளது என்பதை வேத காலம் முதல் சோழர் காலம் வரை முதல் பாகத்திலும், சுல்தான்கள் காலம் முதல் முகலாயர் காலம் வரை இரண்டாம் பாகத்திலும் உரிய சான்றுகளுடன் விளக்கி இருக்கிறார் நூலாசிரியர் அருணன். நூல் முழுவதும் அவர் கையாளும் சொல் - பிராமணியம்.

பிராமணியம் என்பது அவர்களின் நலனைப் பேணுவது மட்டுமன்று, அது ஒரு சமூகக் கட்டமைப்பு. அந்தக் கட்டமைப்பில் நால்வருண முறை இருக்கும். நால்வகை ஆசிரம வகை இருக்கும். புனிதம் சேர்க்கச் சமயச் சடங்குகள் இருக்கும், ஆணாதிக்க முறை இருக்கும், சண்டாளர்கள் இருத்தப்படுவார்கள், அவர்கள் அடிமைகள், பெண்கள் அடிமைகளாக நடத்தப்படுவார்கள். இத்தனைக் கூறுகளையும் உள்ளடக்கி முதன்மைக் கூறாக வருணமுறையை இருத்தி இயங்கிய ஒரு சமுதாயமுறைக் கட்டமைப்பே பிராமணியம் என்று தொடக்கத்திலேயே பிராமணியமான பார்ப்பனியத்தைச் சுருக்கமாக அறிமுகம் செய்து வைக்கிறார் ஆசிரியர்.

பார்ப்பனியத்தின் தோற்றம் கி.மு.1000, ரிக்வேதத்தின் தோற்றகாலம் அது. அதைத் தொடர்ந்து 500 ஆண்டுகள் இந்நாட்டின் வரலாறு காணாமல் போய்விட்டது. சொல்லப்பட்டது பார்ப்பனியம் பற்றிய வேதகால வரலாறு.

அக்காலத்தில் ரிக் நால்வருணத்தைத் தோற் றுவித்ததோடு, தொடர்ந்து வந்த பார்ப்பனிய நூல்கள் எல்லாம், அதை அடியயாற்றி ஆதிக்கச் சமுதாயமாகப் பார்ப்பனியத்தையும் அடிமைச் சமூகமாகச் சூத்திரர்களையும் உருவாக்கி மனித நேயமற்ற, சமநிலை அற்ற சமூகப் படிநிலையை உருவாக்கிவைத்தது. இங்கே சத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர் எல்லாமே அடிமைச் சமூகங்கள்.

இதை முதல் முதலாக எதிர்த்து இயக்கம் நடத்தியவர் புத்தர். பார்ப்பனியம் பதுங்கியது. புத்தர் வெற்றி பெற்றார். பின்னர், பவுத்தத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டது பார்ப்பனியம். புத்தர் தோல்வியுற்றார். வென்றது பார்ப்பனியம்.

இருந்தாலும் பவுத்த - பார்ப்பனியப் போரின் விளைவே நந்தர்கள் என்ற சூத்திரர் களின் அரசு வட இந்தியாவில் உருவாகியது என்கிறார் அருணன். நந்தர்கள் நாவிதர் சமூகத்தவர் என்பதை சான்றுகளுடன் இவர் உறுதிசெய்கிறார்.

சூத்திரன் ஆட்சியில் உள்ள நாடு பஞ்சத் தாலும், கொடிய நோயாலும் அழிய வேண்டும் (மனு : இயல் 8, 20 - 22 ) என்று சாபமிடும் பார்ப்பனர்கள், சூத்திர நந்த வம்சத்தை அழிக்காமல் விடுவார்களா? சந்திரகுப்த மவுரியன், இந்தியா மீது படையயடுத்து வந்த அலெக்சாந்தரின் உதவியை நாடினான் என்று ஏ.எல்.பாஷ்யத்தை மேற்கோள் காட்டும் அருணன், “பிராமண வாதிகளுக்குத் தேச பக்தியைவிட வருண பக்தியே முக்கியம்” என்று அழுத்தமாகப் பதிவு செய்கிறார்.

பல்லவர்கள் காலமும், பிற்காலச் சோழர்கள் காலமும் பார்ப்பனர்களின் பொற்காலம். தமிழ்நாட்டிற்குப் பார்ப்பனர்கள் பெருமளவு இறக்குமதி செய்யப்பட்ட காலம் இது. தென்னாற்காடு மாவட்டம் எண்ணாயிரத்திலும், புதுவைக்கு அருகில் திருபுவனி என்னும் ஊரிலும், சமஸ்கிருதக் கல்லூரிகள் அமைக்கப்பட்டுத் தமிழை புறம்தள்ளிய பார்ப்பனியத்தை வெளிச்சத்திற்குக் கொண்டுவருகிறது “காலந்தோறும் பிராமணியம்”.

“அக்பர் ஆட்சியில் பிராமணியம் சலுகைகளை அனுபவித்தது. இந்தப்போக்கு ஜஹாங்கீர் ஆட்சியில் அனேகமாகத் தொடர்ந் தது” என்று சொல்லும் அருணன், அவுரங்கசீப் ஆட்சியைத்தவிர மற்ற முகலாயர்களின் ஆட்சியிலும் பார்ப்பனியம் சலுகைகள் அனுப வித்து வந்துள்ள செய்தியை மிகச் சரியாகப் பதிவு செய்கிறார்.

இஸ்லாமிய ஆட்சியில் ரசியாபேகம் இந்தியாவின் முதல் பேரரசியானார். பெண்ணடிமைச் சின்னங்களை வீசிவிட்டு மக்கள் முன் தோன்றிய முதல் பேரரசி ரசியா. அவருக்குப்பின் இந்திய அரியணையை அலங்கரித்தவர் இந்திராகாந்திதான், வேறு யாருமே இல்லை என்ற அருமையான தகவல் இந்நூலில் சொல்லப் பட்டுள்ளது.

என்றாலும், குழந்தை மணங்களும், கணவனை இழந்த இளம்பெண்களைக் கூட்டம் கூட்டமாகத் தீயில் தள்ளிப் பொசுக்கிய அவலங்களை நேரில்பார்த்த வரலாற்றாளர் களான அபுல்ஃபசல், இபின்பதுVதா, டூவர்ட் பார்போசா என்ற போர்த்துகீசியரின் நேரடிவாக்குமூலங்களை நூலாசியர் பதிவு செய்திருக்கும் விதம் நெஞ்சத்தைப் பதறச் செய்கிறது.

மராட்டிய சிவாஜி, கிஷ்ணதேவராயர் காலங்களில் பார்ப்பனர்களின் வளர்ச்சியும் ஆதிக்கமும் அதன் விளைவுகளும்; கூடுதலாகச் சொன்னால், இதுவரை வெளிவராத பார்ப்பனியச் செய் திகளை எல்லாம் தாங்கி வந்திருக்கும் அருமையான நூல் “காலந்தோறும் பிராமணியம்”.

இரண்டாம் பாகம் முன்னுரையில், இந்நூல் குறித்து “இந்தியா டுடே” இதழில் வெளிவந்த ஒரு விமர்சனம், “சாதியின் உருவாக்கத்தில் பிராமணித்திற்கு மட்டுமே பங்கிருப்பதாகக் கூறுவது முற்றிலும் சரியான கூற்றா” என்ற தலைப்பில் “சாதியின் தோற்றத்தை பிராமணன் என்பவனிடத்தில் சுமத்தி விட்ட தாக” அந்த விமர்சகர் வருத்தப்படுவதாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார் நூலாசிரியர்.

விமர்சனக் கட்டுரையின் தலைப்புக்கு “ஆம், சரிதான்” என்பதே விடையாகும், இரண்டாவதற்கு “சாதியின் தோற்றம் பிராமணனின் அடிப்படைச் சொத்து” என்பது சரியான கருத்து. விமர்சகரின் வருத்தம் அர்த்தமற்றது. ஏனென்றால்,

நான் எழுதிய “அருந்ததியர் இயக்க வரலாறு” நூலைப் பற்றிய விமர்சனத்தை “முற்றுகை” என்ற இதழுக்கு அனுப்பி இருந்தார் ஒரு நூல் விமர்சகர். அதைப்பார்த்த நான் முற்றுகை ஆசிரியர் யாக்கனிடம் கேட்டேன் இந்த விமர்சனம் சரியா என்று. அவர் சொன்னார், “நூலின் முதல் அத்தியாயத்தில் சிலபக்கங்களை மட்டுமே படித்துவிட்டு எழுதியிருக்கிறார் விமர்சனம் என்று. அவசரத்தில் வெளியிட்டு விட்டேன்” என்றார்.

அந்த விமர்சகர்தான் “காலந்தோறும் பிராமணியம்” நூலுக்கும் இந்தியா டுடேயில் விமர்சனம் எழுதியிருக்கிறார். கூலிக்கு மாரடிப்பது விமர்சனம் ஆகாது.

“காலந்தோறும் பிராமணியம்” ஒவ்வொரு தமிழரும், தமிழச்சியும் படிக்கவேண்டிய பயனுள்ள நூல். எழுதிய ஆசிரியர் அருணனின் பயனுள்ள இப்பணி நாளைய சமூக விடுதலைக்கான கருத்தாயுதங்களில் ஒன்றாக இருக்கும்!

- எழில்.இளங்கோவன்

Pin It

பத்தாம் வகுப்பு அரசுப் பொதுத்தேர்வில் 495 மதிபெண்கள் பெற்று மாநிலஅளவில் முதல் இடத்தைப் பிடித்திருக்கிறார் நெல்லை மாநகராட்சி கல்லணை பெண்கள் மேல்நிலைப் பள்ளி மாணவி எஸ்.ஜாஸ்மின். 8 இலட்சத்து 44 ஆயிரம்பேர் எழுதிய பத்தாம் வகுப்புப் பொதுத்தேர்வில், மாநகராட்சிப் பள்ளியில் படித்த ஜாஸ்மின் முதல் மாணவியாகத் தேர்ச்சி பெற்று சாதனை படைத்திருக்கிறார். ஆங்கிலத்திலும் 99 மதிப்பெண்கள் பெற்று முதலிடம் பிடித்திருக்கிறார் ‘ தமிழ்வழியில் ’ படித்த இந்த மாணவி. இச்சாதனைக்குரிய பள்ளி, 1995 பத்தாம் வகுப்புப் பொதுத்தேர்வில் மாநில அளவில் 2 மற்றும் 3 ஆம் இடங்களைப் பிடித்திருக்கிறது என்பது கூடுதல் செய்தி.

இதே போல் சென்னை மாவட்ட அளவில், சென்னை (மாநகராட்சி)ப் பள்ளிகள் 85.33 சதவீத தேர்ச்சியை எட்டிப்பிடித்துள்ளன. இது கடந்த ஆண்டைவிட 3 சதவீதம் அதிகமாகும். 9 ஆயிரத்து 115 மாணவ - மாணவியர் தேர்வு எழுதியதில், 1138 பேர் 400க்கும் அதிகமான மதிப்பெண்களைப் பெற்றிருக்கின்றனர்.

நன்றாகப் படிக்கின்ற நாற்பது மாணவர்களை நுணுக்கமாக தயார்படுத்திப் பொதுத்தேர்வில் நூறு விழுக்காடு தேர்ச்சி காட்டுகின்றன தனியார் பள்ளிகள். அனைத்து மட்டங்களில் இருந்தும் வருகின்ற ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களை எத்தனையோ வசதி குறைபாடுகளுக்கு நடுவிலும், பயிற்றுவித்து 60 முதல் 85 விழுக்காடு தேர்ச்சியைக் காட்டுகின்ற அரசுப் பள்ளிகள் கட்டணக் கொள்ளை அடிக்கும் தனியார் பள்ளிகளை விட எந்தவிதத்திலும் குறைந்து விடவில்லை என்பதை தேர்வு முடிவுகளைப் பார்த்தபிறகாவது பெற்றோர்கள் உணரவேண்டும்.

அரசுப் பள்ளிகளில் படிக்கின்ற மாணவர்களுக்குப் பல சலுகைகள், திட்டங்களை அறிவித்து செயல்படுத்தி வருகிறது அரசாங்கம். 100 சத தேர்ச்சி காட்டும் பள்ளிகளுக்கு ஒரு லட்சம் பரிசு வழங்கப்படும் என்று சென்னை மேயர் மா.சுப்பிரமணியம் அறிவித்திருக்கிறார். 12 ஆம் வகுப்பில் மாவட்ட அளவில் முதல் மூன்று இடங்களைப் பிடிப்பவர்களின் மேற்படிப்புச் செலவினை அரசே ஏற்றுக் கொள்ளும் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. வயதுக்கு வந்த பெண் பிள்ளைகளுக்கு ஆரோக்கியமான பஞ்சுப் பட்டைகள் வழங்கப்படுகின்றன. மாணவர்களின் சுகாதரம் பேணப்படுகின்றது. மாலை வேளைகளில் சிறப்பு வகுப்புகள் நடைபெறும்போது சிற்றுண்டியாக பிஸ்கட்டுகள் கொடுக்கப்படுகின்றன. ஆங்கிலத்திற்குச் சிறப்பு முக்கியத்துவம் தரப்படுகிறது.

இருந்தும் ஆங்கில வழித் தனியார் பள்ளிகளின் மீதான ஈர்ப்பு மக்களுக்குக் குறைந்தபாடில்லை என்றுதான் சொல்லவேண்டும். காரணம் அந்தப் பள்ளிகளில் படித்தால்தான் தங்களுடைய பிள்ளைகள் ஆங்கிலத்தில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சி பெற முடியும் என்று பெற்றோர்கள் நினைக்கின்றனர். ஆங்கிலம் தெரிந்திருந்தால் மட்டுமே பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் வேலைக்கான வாய்ப்புகள் கிடைக்கும் என நம்புகின்றனர். தங்களுடைய பிள்ளைகள் ஆங்கிலம் சரியாகத் தெரியாமல் போய்விட்டால் வேலைவாய்ப்பில் பின்தங்கிவிடுவார்களோ என்று அச்சப்படு கின்றனர்.

காரணம் வேலைக்கான நேர்முகத்தேர்வில் ஆங்கிலத்தில்தான் கேள்விகள் கேட்கப்படுகின்றன. அதேபோல் Group Discussion என்று சொல்லப்படுகின்ற குழுக் கலந்துரையாடலும் ஆங்கிலத்தி லேயே நிகழ்த்தப்படுகிறது. இதனால் சம்பந்தப் பட்ட துறை குறித்த தேர்ந்த அறிவும், ஆர்வமும் இருந்தும் ஆங்கிலத்தில் வெளிப்படுத்துகின்ற திறமை இல்லாத காரணத்தால் பெரும்பான்மையானவர்கள் வாய்ப்புகளை இழக்க நேரிடுகின்றனர்.

இன்னொரு பிரச்சினையும் முன்வைக்கப்படுகிறது. பன்னிரெண்டாம் வகுப்பு வரை தமிழ் வழியில் படித்து அதிகமான மதிப்பெண்களுடன் தேர்ச்சிபெற்று, தகுதி அடிப்படையில் மருத்துவம், பொறியியல் போன்ற மேல்படிப்புகளுக்குச் செல்லும் மாணவர்களையும் ஆங்கிலம் அச்சப்பட வைக்கிறது. வகுப்புகளில் முழுக்க முழுக்க ஆங்கிலத்திலேயே பாடங்கள் நடத்தப்படுவதால் புரிந்துகொள்வதில் தாமதம் ஏற்படுகிறது. அதுதொடர்பான குறிப்புதவிப் புத்தகங்களும் ஆங்கிலத்தில் மட்டுமே கிடைக் கின்றன என்பதால் தமிழ்வழியில் படித்த மாணவர்கள் மனத்தளவில் மிகவும் சோர்ந்துபோய் விடுகின்றனர். அவர்களில் சிலர் அவசரப்பட்டுத் தற்கொலை செய்து கொண்ட நிகழ்வுகளும் உண்டு.

எனவே ஆங்கில மொழி அறிவினை நம்முடைய பிள்ளைகள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக் கருத்து இல்லை. ஆங்கில வழியில், தாய்மொழியைக் கற்றுக் கொள்ளாமலேயே பள்ளிக் கல்வியில் தேர்ச்சிபெறுகின்ற நிலையைத்தான் தவறு என்கிறோம். ஆங்கில மொழி அறிவினை வளர்த்துக் கொள்வது என்பது வேறு; ஆங்கில வழியில் பயில்வது என்பது வேறு. தாய்மொழியில் படிப்பவர்களால் பிறமொழிகளையும் எளிதாக உள்வாங்கிக் கொண்டு தேர்ச்சிபெற முடியும் என்பது அறிவியலாளர்களின் கூற்று. இதைத்தான் மாணவி ஜாஸ்மினின் வெற்றி தெரிவிக்கிறது. அரசு மற்றும் அரசு உதவிபெறும் தமிழ்வழிப் பள்ளிகளில் ஆங்கிலப் பாடத்திற்கான பயிற்சிகளை இன்னும் மேம்படுத்தி மாணவர்களின் ஆங்கில மொழி அறிவினை மெருகேற்ற வேண்டும்.

இங்கே நாம் இரண்டு செய்திகளை கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும். ஒன்று, கேரளா, கர்நாடகா உள்ளிட்ட மாநிலங்களிலுள்ள பன்னாட்டு நிறுவனங்கள், நேர்முகத் தேர்வுகளை அந்தந்த மாநில மொழிகளிலேயே நடத்துகின்றன. ஆனால் தமிழ்நாட்டில் மட்டும் ஆங்கிலத்தில் நடத்தப்படுகின்றன. இந்நிலை மாற்றப்பட வேண்டும். பள்ளிகளிலும் தொடர்பு மொழியான ஆங்கிலத்திற்கும் முக்கியத்துவம் அளித்து, மாணவர்களின் தொடர்பு கொள்ளும் திறனை மேம்படுத்த வேண்டியது அவசியம்.

குடும்பச் சூழலை மனதில் கொண்டு, கடின உழைப்பைச் செலுத்திப் படித்து, அதிக மதிப்பெண்கள் பெறும் மாணவர்கள் தொழில் படிப்புகளுக்குள் செல்லமுடியாத நிலையே இன்னும் நீடிக்கிறது. அதற்கான முக்கிய காரணங்களில் ஒன்றாக ஆங்கிலம் உள்ளது.

தொடக்கக் கல்விநிலைகளில் தாய்மொழிக் கல்வியை வலியுறுத்துகின்ற அதே நேரத்தில், மேற்படிப்புகளையும் தமிழ்வழியில் கொண்டுவர நடிவடிக்கைகள் எடுத்தாக வேண்டும். வரும் கல்வியாண்டு முதல் பொறியியல் படிப்புகள் தமிழ்வழியில் கொண்டுவரப்படும் என்று உயர்கல்வித் துறை அமைச்சர் பொன்முடி தெரிவித்திருக்கிறார். வரவேற்கவேண்டிய அறிவிப்பு. இதேபோல் மருத்துவப் படிப்பும் தமிழ்வழியில் கொண்டுவரப்பட்டால், சமூக அக்கறை உள்ள மருத்துவர்கள் நமக்குக் கிடைப்பார்கள் என்பது உறுதி.

முதலில் பாட நூல்கள் தமிழில் உருவாக்கப்படவேண்டும். அதோடு அவை தொடர்பான குறிப்புதவி நூல்களும் தமிழில் மொழிபெயர்ப்புச் செய்யப்படவேண்டும். இது கொஞ்சம் கடினமான செயல்தான். ஆனால் கண்டிப்பாக செய்தாக வேண்டிய செயல். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் திருவாசகம், தான் பங்கேற்கும் விழாக்களில் பேசும்போது தொடர்ந்து ஒரு கருத்தினை வலியுறுத்தி வருகிறார். ஐப்பானில் பிறமொழிகளில் உள்ள அறிவியல் தொடர்பான நூல்களை ஐப்பான் மொழியில் மொழிபெயர்ப்பதை ஒரு தொழிலாகவே அரசாங்கம் அங்கீகரித்து ஊக்குவித்து வருகிறது. பிறமொழி நூல்களைத் தமிழில் மொழிபெயர்ப்பு செய்வதற்கு தகுதியுள்ளவர்கள் முன்வரவேண்டும். அப்படி முன்வந்தால், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம் அவர்களுக்கு உறுதுணையாக இருக்கும் என்றும் உறுதி அளித்துள்ளார். இதனை அரசும் கவனத்தில் எடுக்கவேண்டும்.

 இன்றைய உலகமயமாக்கல், வளர்ந்து வருகின்ற பொருளாதாரச் சூழல் ஆங்கிலத்தையும் அணைத்துக் கொண்டேதான் வந்துசேர்கின்றன. ஆங்கிலம் தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக மாறி விட்டிருக்கிறது.

தமிழ் வழியில் படிக்கின்ற மாணவர்களாலும் ஆங்கில மொழியில் சிறப்பாகத் தேர்ச்சிபெற முடியும் என்பதை மாநகராட்சிப் பள்ளி மாணவி ஜாஸ்மின் நிரூபித்திருக்கிறார். அனைத்து விதத்திலும் அச்சுறுத்தலாக மாறிப்போன ஆங்கில வழித் தனியார் பள்ளிகளில் வழங்கப்படும் கல்விதான் தரமான கல்வி என்ற எண்ணம் விதைக்கப்பட்டுவிட்டது. மக்களும் அதை நம்பத்தொடங்கி விட்டனர். இதைக் காட்டித்தான் தனியார் பள்ளிகள் கல்விக் கொள்ளையில் கொழுத்த லாபம் பார்த்து வந்துள்ளன.

மாணவர்களை அதிக மதிப்பெண்கள் பெற வைக்கின்ற பள்ளிகள்தான் தரமான பள்ளிகள் என்றால் அரசுப்பள்ளிகளும் தரமான பள்ளிகள்தான்.

- இரா.உமா

Pin It

கி.பி.1516 ஆம் ஆண்டில் கிருஷ்ண தேவராயரால் கட்டப்பட்ட காளகஸ்தி சிவன் கோவில் ராஜகோபுரம் இடிந்து விழுந்தது. அன்றைய தொழில் நுட்பத்தின்படி களிமண்ணும், சுண்ணாம்பும் பிறவும் கலந்து கட்டப்பட்ட கோபுரம் விழுந்துவிட்டது. லைலா புயல், மழை காரணமாகவும், ஆகம விதி மீறல்கள் காரணமாகவும் இடிந்து இருக்கலாம் என்று இரண்டு வகைக் கருத்துகள் நிலவுகின்றன. ஆகம விதிகள் மீறப்பட்டதால் இடிந்து விழுந்து இருக்கும் என்றால், ஆகம விதியை மீறியவர்களைத் தண்டிக்காமல், கோபுரம் தானே இடிந்து விழுவானேன். “ஆகம விதி மீறல்களோடு, ராகு கேது பூஜை நடத்தும் பக்தர்களிடம் இருந்து, முறைகேடாகப் பல ஆயிரம் ரூபாய் வசூல் செய்யப்படுகிறது. இது தவிர பல வகையான ஊழல்களும் நடக்கிறது. இதனால் ஆயிரம் ஆண்டுகள் இருக்க வேண்டிய கோபுரம் ஐநூறு ஆண்டுகளில் விழுந்து விட்டது” என்று தேசிய தெலுங்கு சம்மேளனத் தலைவர் பல்லமல சுதிர் கூறியிருக்கிறார்.

இறையருள் தேடி கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்களுக்கு அநியாயம் மட்டுமே மிஞ்சுகிறது என்பதைப் பார்த்து, உயிரற்ற கோபுரமே விழுந்து விட்டது என்று பல்லமல சுதிர் கூறியதை வைத்து உணர்ந்து கொள்ளலாம்.

இது ஒருபுறம் இருக்க, இந்தக் கோபுரம் இடிந்தது நமக்கு வேறு விதத்தில் வியப்பைத் தருகிறது. ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கட்டப்பட்ட கோபுரமே வலிமையில்லாமல் விழுந்துவிட்டது என்றால் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ராமனால் கடலுக்கு அடியில் கட்டப்பட்டதாகச் சொல்லப்படும் பாலம் இன்றும் எப்படிச் சேதமில்லாமல் இருக்கிறது? இதுதான் அந்த வியப்பு. களி மண்ணும், சுண்ணாம்பும் கலந்து கட்டும் தொழில் நுட்பம் ஐநூறு ஆண்டில் அதன் வலிமையை இழந்து விட்ட நிலையில், பல் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கடலில் பாலம் கட்ட அப்படி என்ன தொழில் நுட்பம் இராமனிடம் இருந்திருக்கும் ? அந்தத் தொழில் நுட்பம் கடல் நீரின் உப்புத்தன்மையையும் மிஞ்சி இத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் எப்படி காத்து நிற்கிறது? இத்தனை இயற்கை சீற்றங்களில் எப்படி உடையாமல் பாலம் இருந்திருக்க முடியும்?

உண்மையில் அப்படி ஒரு பாலம் இருந்தால் தானே உடைவதற்கு. கோபுரம் இடிந்த விசயம் இல்லாத பாலத்தை இடிக்கக் கூடாது என்று சொல்லும் மதவாதிகளுக்கு ஒரு தயக்கத்தைத் தரலாம்.

மதவாதிகளின் அதீத கற்பனை என்ற தொழில்நுட்பம் மட்டுமே கொண்ட, இல்லாத அந்தப் பாலத்திற்காகத் துள்ளிக் குதிக்கும் இந்துத்துவவாதிகளின் பாவ விமோசனத்திற்காக ஒரு வேளை, காளகஸ்தி கோயில் தானே தற்கொலை செய்து இடிந்து விழுந்து விட்டதோ என்னவோ? மதவாதிகள் இனியேனும் திருந்தினால் சரிதான்.

- மு.தணிகாசலம்

Pin It

இந்தியாவின் நீதித்துறையின் மீதிருந்த மக்களின் நம்பிக்கையை 2010 ஜுன் 7 ஆம் நாள் போபால் நீதிமன்றம் தகர்த்து எறிந்துவிட்டது.

மத்தியப் பிரதேசத் தலைநகர் போபாலில் அமைக்கப்பட்டிருந்த யூனியன் கார்பைட் இந்தியா நிறுவன ஆலையில் இருந்து, 1984 ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 2 ஆம் தேதி அதிகாலை ஏறத்தாழ 3 மணிஅளவில், மிதைல் ஐசோ சயனைட் என்ற நச்சு வாயு கசிந்து அதிக அளவில் வெளியேறி போபாலைச் சூழ்ந்தது. விளைவு?

ஆவணங்களின்படி 3000 பேர்கள், அதற்கு வெளியே தொடர்விளைவுகளால் ஏறத்தாழ 25000 பேர்கள் மரணம் அடைந்தார்கள். இல்லையில்லை... படுகொலையானார்கள். ஏறத்தாழ 2 லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் உடல் உறுப்புகள் சிதைந்தும், உள் உறுப்புகள் பாதிக்கப்பட்டும் நடைபிணங்களாக ஆகிவிட்டார்கள்.

இதற்குக் காரணமான யூனியன் கார்பைட் நிறுவன முன்னாள் செயல்தலைவர் கேசூப் மகிந்ரா, முன்னாள் நிறுவன இயக்குனர் விஜய் கோகலே, முன்னாள் துணைத்தலைவர் கிஷோர் காம்தார், செயல் மேலாளர் ஜே.என்.முகுந்த், உற்பத்தி மேலாளர், எஸ்.பி.செளத்ரி, ஆலை கண்காணிப் பாளர் கே.வி.ய­ட்டி, உற்பத்தி உதவியாளர் எஸ்.ஜே.குரே´ ஆகியோருக்கு இரண்டு ஆண்டுகள் மட்டுமே சிறைத்தண்டனை விதித்து போபால் நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு, கொஞ்சம் கொஞ்சமாகச் செத்துக் கொண்டிருக்கும் போபால் மக்களை ஒரேயடியாகச் சாகடிப்பதைப் போல அமைந்து விட்டது - அதுவும் 26 ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு.

இதில் முக்கியமான செய்தி 23 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தலைமறைவு குற்றவாளி என்று அறிவிக் கப்பட்ட யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத் தலைவர் வாரன் ஆன்டர்சன் பற்றி போபால்தீர்ப்பில் எதுவும் குறிப்பிடப்படவில்லை. அவர் 1984 ஆம் ஆண்டே அமெரிக்காவுக்குத் தப்பிச் செல்ல அனுமதிக்கப் பட்டுள்ளார்.

இது ஒருபுறம் இருக்க இந்தத் தீர்ப்பு பற்றிக் கூறும்போது “தாமதமாகக் கிடைக்கும் நீதி மறுக்கப்படும் நீதிக்குச் சமம் என்பதற்கு இந்த வழக்கு ஓர் உதாரணம். இந்த வழக்கில் நீதி குழிதோண்டிப் புதைக்கப்பட்டு விட்டது” என்று கடுமையாக விமர்சனம் செய்திருக்கிறார் மத்திய சட்டத்துறை அமைச்சர் வீரப்ப மொய்லி.

இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தேசியச் செயலாளர் டி. ராஜா, “வழக்கை விசாரித்த சி.பி.ஐ, நீதியை நிலைநாட்டுவதில் முழுமையாகத் தோல்வியடைந்து விட்டது” என்று கூறியிருக்கிறார்.

மூத்த வழக்கறிஞர் கே.டி.எஸ்.துளசி இதுபற்றிக் கூறும்போது, “இந்த வழக்கின் விசாரணை அமைப்பும் (சி.பி.ஐ), வாதாடிய அரசு தரப்பும் வழக்கைச் சரியான பாதையில் கொண்டு செல்லவில்லை... பணக்காரர்களும், அதிகாரம் படைத்தவர்களும் சேர்ந்து வழக்கைப் பூசி மெழுகிவிட்டனர். இந்த வழக்கில் நீதி நிலைநாட் டப்படவில்லை. கொடூரமான இந்தச் சம்பவத்தை ஏதோ சிறிய சாலைவிபத்து வழக்குபோல விசாரித்து முடித்துவிட்டனர்” என்று வேதனையுடன் சொல்கிறார்.

ஆக மொத்தம் உலகில் நிகழ்ந்த மிக மோசமான ஆலை விபத்தால் இறந்த மக்களைப்பற்றிக் கவலைப்படாமல், வழக்கை நீர்த்துப்போகச் செய்யவும், குற்றவாளிகள் தப்பிக்கவும் குறைந்த தண்டனை பெறவும் வழக்கு பலவீனமாக்கப் பட்டுள்ளது என்பது வெளிப்படையாகத் தெரிகிறது.

மத்திய புலனாய்வு (சி.பி.ஐ)த் துறை முன்னாள் இயக்குனரும், 1994 ஏப்ரல் முதல் 1995 ஜுலை வரை இவ்வழக்கைக் கவனித்து வந்த பி.ஆர்.லால் இது குறித்து என்ன சொல்கிறார்? “யூனியன் கார்பைடு நிறுவனத்தின் தலைமைப் பொறுப்பாளராக இருந்த வாரன் ஆண்டர்சனை இந்தியாவுக்குக் கொண்டு வருவதில் ஆர்வம் காட்ட வேண்டாம் என்று வெளியுறவுத் துறை அதிகாரிகள் சிலர் என்னை வற்புறுத்தினர். சி.பி.ஐ விசாரணையில் சில அதிகாரிகள் தலையிட்டதனால்தான் நீதி கிடைக்க தாமதம் ஆகிறது.

மனிதர்களைப் படுகொலை செய்ததற்காக இந்திய குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டம் 304 ன் கீழ் சி.பி.ஐ பதிவு செய்து குற்றப்பத்திரிகை தாக்கல் செய்தது. அதன்படி அதிகபட்சம் 10 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கப்பட்டிருக்கும். ஆனால் பின்னர் 304 ஏ பிரிவுக்கு வழக்கு மாற்றப்பட்டது. இந்தப்பிரிவு சாதாரண சாலை விபத்துக்குக்குப் பயன்படுத்தப் படுகிறது. எந்த ஆதாரத்தில், எந்தச் சூழ்நிலையில் இதுபோன்று வழக்கை சி.பி.ஐ நீர்க்கச் செய்தது என்பது தெரியவில்லை. மற்ற நாடுகளில் எல்லாம் நீதித்துறை, அதிகார வர்க்கம், அரசியல் தலைவர்களின் குறுக்கீடு இல்லாமல் மத்திய புலனாய்வு ஏஜெண்டுகள் சுதந்திரமாக இயங்கி வருகின்றன”.

இதில் லால் சொல்லும் குற்றச்சாட்டு 1. ஆண்டர்சன் விசயத்தில் மத்திய வெளியுறவுத்துறை தலையீடு (நிர்பந்தம்) இருந்தது. 2. 304 என்ற பிரிவு பின்னர் 304 ஏ என்ற சாதாரணப்பிரிவுக்கு சி.பி.ஐயால் மாற்றப்பட்டு இருக்கிறது. 3. சி.பி.ஐ. ஏதோ ஒரு சூழ்நிலையில் வழக்கை நீர்த்துப்போகச் செய்திருக்கிறது. 4. அதிகார வர்க்கம், அரசியல் தலைவர்களின் குறுக்கீடு இருந்திருக்கிறது.

வழக்கில் சம்பந்தப்பட்ட சி.பி.ஐ அதிகாரியின் இந்த நான்கு குற்றச்சாட்டுகளும் நிராகரிக்கப்படக் கூடியவை அல்ல. அதே சமயம், இந்தத் தீர்ப்பைப் “புதைக்கப்பட்ட நீதி” என்று முதலில் சொன்ன வீரப்பமொய்லி, இப்போது, “லாலின் அறிக்கை பொறுப்பற்றது. அவர் கூறுவது போல நடக்கவே இல்லை” என்று அடித்துக் கூறுகிறார்.

அப்படி “நடக்கவே இல்லை” என்று மொய்லி சொன்னால், நடந்தது என்ன என்று அவர் விளக்கியிருக்க வேண்டுமே? ஏன் இதுவரை விளக்கவில்லை? குறைந்தபட்சம் 304 பிரிவு, 304 ஏ என்று மாற்றப்பட்டது என்று லால் கூறியதை இல்லை என்று மறுக்கிறாரா மொய்லி?

அடுத்து ஈழத்தில் மக்கள் படுகொலை செய்யப்பட்டாலும், போபாலில் மக்கள் படு கொலை ஆனாலும் கொஞ்சமும் அலட்டிக் கொள்ளாத மத்திய நிதி அமைச்சர் பிரணாப்முகர்ஜி என்ன சொல்கிறார் பார்ப்போம்!

“போபால் வி­வாயு கசிவு ஏற்பட்ட சமயத்தில், மாநிலத்தில் சட்டம் ஒழுங்கு சீர்குலையும் நிலை ஏற்பட்டதாக அர்ஜுன் சிங் தெரிவித்திருந்தார். இதனால் அப்போதைய சூழ்நிலை கருதி ஆண்டர்சனை விடுவிக்க அவர் முடிவெடுத்திருக்கலாம். அப்படி விடுவித்திருந்தால் அது சரியான நடிவடிக்கைதான்” என்கிறார் முகர்ஜி.

மிகக் கொடுமையான படுகொலை நிகழ்வுக்குக் காரணமான, முதல்நிலைக் குற்றவாளியான ஆண்டர்சனை சூழ்நிலை கருதி, அன்றைய மத்தியப் பிரதேச முதல்வர் அர்ஜுன் சிங் விடுவித்துள்ளார் என்பதை முகர்ஜியின் வாக்குமூலம் தெரிவிப் பதோடு, அதை சரியான நடவடிக்கை என்றும் உறுதி செய்கிறார்.

அப்படியானால் மத்திய சுகாதாரத்துறை அமைச்சர் குலாம்நபி ஆசாத், டில்லியில் செய்தி யாளரிடம், “வாரன் ஆண்டர்சன் எப்படி அமெரிக் காவிற்குத் தப்பினார் என்று விசாரிக்கப்படும்” என்று சொன்னாரே - அது எப்படி? முகர்ஜிக்கும், குலாம்நபிக்கும் இடையே முரண்பாடு இருப்பது தெரிகிறது.

சரி! சம்பவம் நடந்தபோது ஆண்டர்சன் எப்படித் தப்பினார் என்பது இருக்கட்டும். அவர் மாநில முதல்வர் அர்ஜுன்சிங்கின் தனிவிமானத் தில்தான் போபாலில் இருந்து டில்லிக்குத் தப்பி வந்தார் என்ற குற்றச்சாட்டு பலமாக இருக்கிறது. அர்ஜுன்சிங் அனுமதி இல்லாமல் ஆண்டர்சன், முதல்வரின் விமானத்தில் வரமுடியுமா?

அதே மாநிலத்தின் இன்றைய முதல்வர் சிவராஜ்சிங் செளகான் “ஆண்டர்சன் தப்பியது குறித்து உண்மைகளை அறிய அர்ஜுன் சிங் மவுனத்தைக் கலைத்து உண்மையைப் பேச வேண்டும்” என்று செய்தியாளர்களிடம் தெளிவா கக் கூறுகிறார்.

ஆனால் அர்ஜுன் சிங் மட்டும் கல்லுளி மங்கனாக இன்னமும் வாய்திறக்காமல் இருக்கிறார் என்றால், அர்ஜுன் சிங்கும் அவரைச் சார்ந்தவர் களும் குற்றவாளிக்குத் துணைபோன குற்றவாளி களாகக் கருத வேண்டிய நிலை வரலாம்.

அப்போதைய பிரதமர் இராஜீவ் காந்தியின் முதன்மைச் செயலாளர் பி.சி.அலெக்சாண்டர், ராஜீவ்காந்தியின் தலையீடும் ஆண்டர்சன் நாட்டைவிட்டு வெளியேற இருக்கலாம் என்று கூறியிருப்பதைக் காங்கிரஸ் கட்சி மறுத்திருக்கிறது.

ஒரு முதன்மையான வழக்கில் சந்தேகம் என்று வந்துவிட்டால் அனைத்தையும் விசாரிக்க வேண்டிய கடமை சட்டத்துக்கு உண்டு. அங்கே கட்சிச் சாயம் பூசுவது அழகல்ல! மாறாக இது மேலும் சந்தேகத்தை வலுப்படுத்தும்.

இவை எல்லாவற்றையும் ஆய்வு செய்து முழுஅறிக்கையைத் தனக்கு வழங்கவேண்டும் என்று, மத்திய அமைச்சர்கள் குழுவுக்கு (26 ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ) பிரதமர் மன்மோகன் சிங் உத்தரவிட்டி ருக்கிறார் என்பது பத்திரிகை செய்தி. போபால் நச்சுவாயு வழக்குப் பற்றியும், பிறவும் பிரதமருக்கு இதுவரை எதுவும் தெரியவில்லை என்பது போல இது இருக்கிறது.

காலம் கடந்தாலும் சரி! மக்களுக்கு நீதி கிடைக்க வேண்டும்!

அமெரிக்காவுக்குத் தப்பிச்சென்ற ஆண்டர்சன் கைது செய்து நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப்படவேண்டும். அவரைத் தப்ப உதவி செய்தவர்களை நீதியின்முன் நிறுத்தவேண்டும். அனைத்துக் குற்றவாளிகளுக்கும் கடுமையான தண்டனை கிடைக்க வேண்டும் - மேல் முறையீட்டின் மூலம் அப்போதுதான் சி.பி.ஐ. மீது படிந்துள்ள கறை நீங்கும்!

அனைத்தையும் விட, உயிரிழந்த - பாதிக்கப் பட்ட போபால் மக்களுக்குச் சரியான நிவாரண நிதியும், நிவாரண உதவிகளும், மருத்துவமும் அவர்களுக்குக் கிடைத்தே ஆகவேண்டும்.

இல்லாவிட்டால் நீதி செத்துவிட்டது என்பதில் எந்தத் தவறும் இருக்க முடியாது!

- மாதியக்கவிராயர்

Pin It