தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் தோழர் ஆர். நல்லகண்ணு அவர்களின் வாழ்வு என்பது ஒரு தனிநபரின் வரலாறாக மட்டும் சுருங்காமல், இந்திய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் எழுச்சி, சரிவு, மற்றும் தத்துவார்த்த மாற்றங்களின் சாட்சியாகப் பார்க்க வேண்டியுள்ளது. 1925-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 26-ஆம் தேதி, இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி (CPI) கான்பூரில் தொடங்கப்பட்ட அதே நாளில் பிறந்த தோழர் நல்லகண்ணு, ஒரு நூற்றாண்டு கால அரசியலைத் தனது வாழ்வின் மூலம் பிரதிபலித்தார். அவரை ஒரு ‘அரசியல் முனிவர்’ என்றும், ‘நேர்மையின் பிம்பம்’ என்றும் அனைத்துத் தரப்பு அரசியலாளர்களும் போற்றுகின்றனர்.
இருப்பினும், மார்க்சிய-லெனினிய வர்க்கக் கண்ணோட்டத்தின் அடிப்படையில், ஒரு தலைவரின் மதிப்பை அவரது தனிப்பட்ட எளிமை மற்றும் ஒழுக்கத்தைக் கொண்டு மட்டும் தீர்மானிக்க முடியாது. மாறாக, அவர் எந்த வர்க்கத்தின் நலன்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார், வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சந்தர்ப்பங்களில் அவரது தத்துவார்த்த நிலைப்பாடு என்னவாக இருந்தது என்பதைக் கொண்டே அவரை மதிப்பிட வேண்டும்.
(1). தனிநபர் எளிமை VS வர்க்க அரசியல்: ஒரு மார்க்சிய பார்வை
தோழர் ஆர். நல்லகண்ணு அவர்களின் எளிமை என்பது தமிழக அரசியலில் ஒரு விதிவிலக்காகப் பார்க்கப்படுகிறது. வாடகை வீட்டில் வசித்தது, பேருந்து மற்றும் ரயில்களில் சாதாரண வகுப்பில் பயணம் செய்தது, தனக்குக் கிடைக்கும் விருதுத் தொகைகளை கட்சிக்கும் பொது நலன்களுக்கும் வழங்கியது என அவரது வாழ்வு ஒரு கம்யூனிஸ்ட்டுக்குரிய தியாக உணர்வைக் கொண்டிருந்தது. தோழர் நல்லகண்ணு அவர்களின் 80-வது பிறந்தநாளில் கட்சி ஊழியர்கள் கட்சி ஆதரவாளர்கள் கட்சி சார்ந்த பல தரப்பினரிடமிருந்து குவிந்த 1 கோடி ரூபாய் நிதியை அப்படியே கட்சிக்கு கொடுத்ததும், தமிழக அரசு வழங்கிய தகைசால் தமிழர் விருதின் 10 லட்சம் ரூபாயைப் பேரிடர் நிவாரண நிதிக்கு வழங்கியதும் அவரது உயர் பண்பைக் காட்டுகின்றன.
ஆனால், மார்க்சிய ஆசான் லெனின் தனது ‘அரசு மற்றும் புரட்சி’ மற்றும் ‘மார்க்சியமும் திருத்தல்வாதமும்’ ஆகிய நூல்களில் எச்சரிப்பது போல, முதலாளித்துவ வர்க்கம் புரட்சிகரத் தலைவர்களை அவர்கள் உயிரோடு இருக்கும்போது வேட்டையாடுகிறது; அவர்கள் மறைந்த பிறகு அவர்களை ‘தீங்கற்ற சிலைகளாக’ மாற்றி, அவர்களின் புரட்சிகரக் கொள்கைகளை மழுங்கடிக்கச் செய்கிறது. நல்லகண்ணு அவர்களின் ‘நல்ல மனிதர்’ என்ற பிம்பம், அவர் சார்ந்திருந்த இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் வர்க்க சமரசக் கொள்கைகளை மறைக்கப் பயன்படும் ஒரு கேடயமாக மாறியதா என்பதுதான் இங்கு எழும் முதன்மையான கேள்வி. மார்க்சிய ஆய்வின்படி, ஒரு தனிமனிதரின் ஒழுக்கம் என்பது அவரது வர்க்க அரசியலின் நீட்சியாக இருக்க வேண்டும். தோழர் நல்லகண்ணு அவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் கறைபடாதவராக இருந்தாலும், அவர் வாழ்நாள் முழுவதும் விசுவாசமாக இருந்த சிபிஐ கட்சி, இந்தியப் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு இழைத்த வரலாற்றுத் துரோகங்களுக்கு அவர் தார்மீகப் பொறுப்பாவார்.
(2) 1951 திருப்புமுனை: புரட்சிகரப் பாதையிலிருந்து தேர்தல் பாதைக்கு
இந்திய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் வரலாற்றில் 1951-ஆம் ஆண்டு என்பது ஒரு மாபெரும் தத்துவார்த்தப் பின்னடைவின் தொடக்கமாகும். 1948-ஆம் ஆண்டு கல்கத்தா மாநாட்டில் முன்வைக்கப்பட்ட ‘ரணதிவே திட்டம்’ ஆயுதமேந்திய புரட்சியின் மூலம் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற முனைந்தது. ஆனால், 1951-இல் கட்சியின் தலைமை ஒரு புதிய தந்திரோபாயத் திட்டத்தை முன்வைத்தது. இந்தத் திட்டம், இந்திய சமூக கூட்டமைப்பு நிலையை ‘அரை நிலப்பிரபுத்துவ, அரை காலனிய’ நிலை என்று வரையறுத்தாலும், நடைமுறையில் ‘தேர்தல் பாதை’ என்ற முதலாளித்துவ ஜனநாயகச் சட்டகத்திற்குள் கட்சியை முடக்கியது.
தோழர் நல்லகண்ணு அவர்கள் 1944-இல் கட்சியில் இணைந்து, 1949-இல் நெல்லை சதி வழக்கில் கைதாகி, கடும் சித்திரவதைகளை அனுபவித்தவர். அத்தகைய வீரஞ்செறிந்த போராட்டப் பின்னணியைக் கொண்ட ஒருவர், கட்சி தனது புரட்சிகரக் குணாம்சத்தை இழந்து, தேர்தல் அரசியலில் மூழ்கத் தொடங்கியபோது அதற்கு எதிராகக் குரல் எழுப்பவில்லை. லெனின் கூறியது போல, திருத்தல்வாதம் என்பது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் கொள்கைகளை முதலாளித்துவத்திற்கு ஏற்ப மாற்றியமைப்பதாகும். இந்தச் சந்தர்ப்பவாதச் சூழலில், ‘கட்சி கட்டுப்பாடு’ என்ற பெயரில் மௌனம் காத்தது ஒரு புரட்சியாளரின் தார்மீகக் கடமையல்ல.
(3) தெலுங்கானா போராட்டமும் தத்துவார்த்தச் சரணாகதியும்
வீரஞ்செறிந்த தெலுங்கானா ஆயுதப் போராட்டம், இந்தியப் புரட்சியின் திசையைத் தீர்மானிக்கக்கூடிய ஆற்றலைக் கொண்டிருந்தது. ஆனால், 1951 அக்டோபரில் சிபிஐ தலைமை இந்தப் போராட்டத்தை ஒருதலைப்பட்சமாகத் திரும்பப் பெறுவதாக அறிவித்தது. அதனைத் தேர்தல் வெற்றிகளுக்காகக் காவு கொடுத்தது கட்சி தலைமை.
நல்லகண்ணு அவர்கள் தமிழகத்தில் விவசாயத் தொழிலாளர்களை ஒருங்கிணைப்பதில் முனைப்பாக இருந்தார். ஆனால், அகில இந்திய அளவில் கட்சித் தலைமை தெலுங்கானா போராட்டத்தைக் காட்டிக்கொடுத்தபோது, அதற்கு எதிராக அவர் தனது தத்துவார்த்த பலத்தை நிலைநாட்டவில்லை. தெலுங்கானா போராட்டத்தை ஒடுக்கிய நேரு அரசாங்கத்தை ‘முற்போக்கானது’ என்று கருதிய சிபிஐ-யின் வலதுசாரித் திருத்தல்வாதப் போக்கு, நல்லகண்ணு போன்ற நேர்மையான ஊழியர்களின் உழைப்பை முதலாளித்துவ ஜனநாயகத்தைப் பலப்படுத்தவே பயன்படுத்தியது.
(4) 1975 நெருக்கடி நிலை: பாசிசத்திற்கு வழங்கப்பட்ட ‘சோசலிச’ அங்கீகாரம்
இந்திய ஜனநாயக வரலாற்றின் கருப்புப் பக்கமான 1975 நெருக்கடி நிலையை, சிபிஐ ஆதரித்த நிகழ்வு ஒரு மார்க்சியவாதியின் வாழ்வை மதிப்பிட மிக முக்கியமான உரைகல்லாகும். இந்திரா காந்தி அமல்படுத்திய இந்த அடக்குமுறையை, ‘வலதுசாரி பிற்போக்குத் தனத்தை முறியடிக்க எடுக்கப்பட்ட சோசலிச நடவடிக்கை’ என்று சிபிஐ வர்ணித்தது. இது பாட்டாளி வர்க்கத்தின் முதுகில் குத்திய செயலாகும். இந்தக் கறைபடிந்த வரலாற்றைக் கொண்ட கட்சியில், அதன் முக்கியத் தலைவராக நீடித்திருந்த நல்லகண்ணு அவர்கள், தனது ‘நல்ல மனிதர்’ பிம்பத்தைத் தக்கவைத்துக் கொண்டாரே தவிர, பாசிசத்தை முறியடிக்கும் புரட்சிகரப் பணியைச் செய்யவில்லை. ஒரு கம்யூனிஸ்ட் அமைதி காப்பது என்பது அநீதிக்குத் துணை போவதே ஆகும்.
(5) நக்சல்பாரி ஒடுக்குமுறையும் அரசு விசுவாசமும்
1967-இல் திருத்தல்வாதத்திற்கு எதிராக வெடித்த நக்சல்பாரி புரட்சியை ‘தீவிரவாதம்’ என்று முத்திரை குத்தி, அரசு இயந்திரத்தோடு கைகோர்த்து ஒடுக்கியது திருத்தல்வாதக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் வரலாறு. கார்ல் மார்க்ஸ் கூறியது போல, அரசு என்பது ஒரு வர்க்கம் மற்றொரு வர்க்கத்தை ஒடுக்கும் கருவியே. உண்மையான புரட்சியாளர்களை ஒடுக்கும் அரசுக்குத் துணையாக நின்ற ஒரு இயக்கத்தில் நல்லகண்ணு நீடித்திருந்தது, அவரது வர்க்க விசுவாசத்தைக் கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. புரட்சிகர இளைஞர்கள் வேட்டையாடப்பட்டபோது, சிபிஐ தலைமை அமைதி காத்தது அல்லது அந்த ஒடுக்குமுறையை நியாயப்படுத்தியது.
(6) தேசிய இனச் சிக்கலும் சர்வதேசத் துரோகமும்
லெனின் வலியுறுத்திய சுயநிர்ணய உரிமை என்பது ஒடுக்கப்பட்ட தேசிய இனங்களின் அடிப்படை உரிமையாகும். ஆனால், இந்திய கம்யூனிஸ்ட்கள் இந்திய தேசியம் என்ற போர்வையில் இந்தப் பிரச்சனையை அணுகினர். தமிழகத்தின் மொழிப் போராட்டங்களின் போதும், இலங்கைத் தமிழர் இனப்படுகொலையின் போதும் சிபிஐ-யின் நிலைப்பாடு எப்போதும் இந்திய மையவாதத்தையே சார்ந்து இருந்தது. சர்வதேச அளவில், சோவியத் ஒன்றியத்தின் வழிகாட்டுதலில் வர்க்கப் போராட்டத்தைக் கைவிட்டு, ஏகாதிபத்தியங்களுடன் அமைதியான சகவாழ்வு நடத்தும் திருத்தல்வாதக் கோட்பாடுகளை சிபிஐ ஏற்றுக் கொண்டது.
(7) சுற்றுச்சூழல் போராட்டமும் வர்க்கக் கண்ணோட்டமும்
தோழர் நல்லகண்ணு அவர்களின் பிந்தைய கால அரசியல் பெரும்பாலும் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பைச் சுற்றியே அமைந்தது. 95 வயதிலும் அவர் நீதிமன்றம் சென்று ஆற்று மணல் கொள்ளைக்கு எதிராக வாதிட்டது பாராட்டாற்குரியது. ஆனால், ஒரு மார்க்சியவாதிக்குச் சுற்றுச்சூழல் என்பது வெறும் இயற்கை பாதுகாப்பு அல்ல; அது இயற்கை வளங்களைச் சூறையாடும் மூலதனத்தின் மீதான தாக்குதல் ஆகும். நல்லகண்ணு அவர்கள் இதனை ஒரு குடிமைச் சமூகப் போராளியின் அளவிலேயே நிறுத்திவிட்டார். மணல் கொள்ளையாளர்களை உருவாக்கும் முதலாளித்துவ அமைப்பையும், அதற்குத் துணை போகும் தனது சொந்தக் கட்சியின் அரசியல் கூட்டாளிகளையும் அவர் விமர்சிக்கவில்லை.
(8) 1964 பிளவும் ‘வலது’ திருத்தல்வாதத் தேர்வும்
1964-ஆம் ஆண்டு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி பிளவுபட்டபோது, நல்லகண்ணு அவர்கள் சிபிஐ (வலது) பிரிவிலேயே நீடித்தார். இடதுசாரி பிரிவினர் காங்கிரசுடனான உறவை அறுத்துக் கொண்டு வெளியேறியபோது, நல்லகண்ணு ‘ஒற்றுமை’ என்ற பெயரில் காங்கிரசுடன் சமரசம் செய்துகொண்ட பிரிவிலேயே இருந்தார். இது அவரது வர்க்க நிலைப்பாட்டைத் தெளிவாக உணர்த்துகிறது. மக்களிடம் செல்வாக்கு இல்லாத ஆனால் அதிகார வர்க்கத்துடன் இணக்கமாக இருக்கும் ஒரு கட்சியில் அவர் இறுதிவரை நீடித்திருந்தது ஒரு தத்துவார்த்த பலவீனமாகும்.
நல்லகண்ணு ஒரு ‘நல்ல மனிதராக’ மறைந்திருக்கலாம். ஆனால், ஒரு கம்யூனிஸ்ட்டாக அவர் தனது இயக்கத்தின் தத்துவார்த்தச் சரிவுகளையும், வரலாற்றுத் துரோகங்களையும் தட்டிக்கேட்கத் தவறிவிட்டார். அவரது வாழ்விலிருந்து நாம் பெற வேண்டிய பாடம் என்னவென்றால், தனிநபர் ஒழுக்கம் மட்டும் போதாது; ஒரு புரட்சியாளருக்குத் தத்துவார்த்தத் தெளிவும், வர்க்க உணர்வுமே முதன்மையானது. கட்சி தடம் மாறும்போது அதனைச் சுட்டிக்காட்டாத விசுவாசம் பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குச் செய்யும் அநீதியாகும்.
தோழர் நல்லகண்ணு அவர்களின் நேர்மை என்பது ஒரு தனிப்பட்ட சொத்து. ஆனால், அவரது அரசியல் என்பது திருத்தல்வாதத்தின் கறைபடிந்த வரலாற்றின் ஒரு பகுதியாகும். தடம் மாறிய திருத்தல்வாதப் பாதையிலிருந்து கம்யூனிசத்தை மீட்டெடுத்து, மார்க்சிய-லெனினிய-மா ஓ சேதுங் சிந்தனை அடிப்படையில் சர்வதேசப் புரட்சிகரக் கண்ணோட்டத்துடன் முன்னகர்வோம்!
புரட்சி ஓங்குக! வர்க்கப் போராட்டம் தொடரும்!
- சாரக்கட்டு