வாய்ப்புகளும் வசதிகளும் பெருகப் பெருக துயரங்களும் மனச்சலனங்களும் பெருகிக் கொண்டேயிருக்கின்றன. அழிகின்ற யாவற்றிலிருந்தும் ஒரு பழமையின் விசும்பல் தன் இறுதிக் கண்ணீரை இந்த உலகிற்கு தன் எச்சரிக்கையாக அடையாளப்படுத்துகிறது.

புதிய ஒவ்வொரு உருவாக்கமும் முதல் துவக்கத்தை மலர்ச் செண்டைப் போல ஏந்தி வருகிறது.

பழமையும், புதுமையும் ஓயாமல், எழுதித் தீர வேண்டிய கவிதைகளுக்கான கருப்பொருளாகவே படைப்பாளிகளுக்கு நிர்பந்திக்கிறது.

நிர்பந்தங்கள் ஒவ்வொரு தனிமனிதனையும் ஏதோ ஒரு மனக்கிலேசத்திற்கு நெட்டித் தள்ளுகிறது. அப்போது எழும் கதறல்களும், வலியும் கவிதைகளாகிவிடுகின்ற தருணங்கள் வாசகனுக்கு பொன் தருணங்கள்!

நிரம்பும் கோப்பையில் வழியும் துளிகளை ரசித்து, ருசித்து எழும் வரிகளைவிட, பற்றியெரியும் நெருப்பின் கடைசிச் சாம்பலை, கவிதையென அள்ளிவரும் வரிகள் வீர்யம் மிக்கவை...

கவிதைக்கான வெம்மை வாழ்தலிலிருந்து வெடிக்கிறது.

கவிதைக்கான கிளர்ச்சி, அனுபவித்த துயரத்திலிருந்து விடுபட வைக்கும் மந்திரச்சொல்லில் கிளர்ந்தெழுகிறது.

கவிதைக்கான அடையாளம், அடைய வேண்டிய யாவற்றிற்கும் அழைத்துச் செல்லும் பாதையின் முதல் அடியிலிருக்கிறது...

Pin It

யாருமில்லாத வனாந்தரம்
பெண்களுக்கு மேலாடை இல்லை
விறகு வேண்டி காடுகளுக்குள் போகிறார்கள்
குழந்தைகள் தெருவற்று
அம்மணமாய் ஆடிக்கொண்டிருக்கிறார்கள்
ஆண்கள் சுவடுகளற்றுப்
போய்விட்டார்கள்.
எல்லா ஓலை வீடுகளிலும்
விசித்திரமாய்
பூட்டுகள் தொங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன.


00000

பழனி

பேகன் போர்வையில்
நிறைய கிழிசல்கள்
கண்ணகிக்கு காற்சிலம்பு இல்லை
(கண்ணகி பேகனின் மனைவி)

வையாபுரி, சித்தன் என்று
பல பெயர்கள்
நடமாடும் மனிதர்களுக்கும்

சுகன் குளிகை அருந்தி
உடம்பை லேசாக்கி
ஆகாய மார்க்கம் போகலாம்

நவபாஷாணம்
கரைகிறது சுரண்டலால்
கமல முனி, இடைக்காய், புலிப்பாணி
சாலிவாகன சகாப்தம்
முடிந்து
புலிப்பாணி மரணம்
பாத்திர சாமிகளிடமிருந்து
பார்ப்பானுக்கு வழிபாட்டுமுறை
திருநீறும் சந்தனமும் வாங்க
கைநிறைய காசு தரவேண்டியிருக்கிறது.

- சுப்ரபாரதிமணியன்

Pin It

கவிதையும் கவிதை சார்ந்தும் இயங்குகிற ஒருவருக்கு வாய்த்திருக்க வேண்டிய கவிதை பற்றி புரிதலும், கவித்துவம் மிக்க வார்த்தைகளின் அறிமுகமும் கைவசமாயிருக்கிற ஒருவரால் எந்தவொரு நிகழ்வையும் கவிதையாக்கிட முடியும்.

கவித்துவ எண்ணம் செறிந்த ஒருவரால் அடையாளம் காணக்கூடிய காட்சிகள் யாவும் கவிதையாகிவிடுவதில்லை. அதைக் கவிதையாக்குவதற்கும் அல்லது அது கவிதையாகும் தருணத்திற்கும் காலக் காத்திருப்பு அவசியமாகிறது.
அனுபவம் காட்சி தரிசன உருவாக்கச் செறிவு, கூர்மையான சொற்களின் வீச்சு இவைகளைக் கொண்டு கவிதையாக்கும்போது கவிஞன் அதை மரபுக் கவிதையாக்குவதும், புதுக்கவிதையாக்குவதும், நவீன கவிதையாக்குவதும் அவரவர் எழுத்துப் பயிற்சியைப் பொறுத்தது.

பூ.அ. இரவீந்திரனின் இத்தொகுப்பு மரபின் அடையாளங்களையும், புதுமையின் அறிமுகத்தையும் நவீனத்துவத்தின் எதிர்பார்ப்பையும் உள்ளடக்கிய தொகுப்பு.

குழந்தைமையும், முதிர்ச்சியின் தன்மையையும் ஒருங்கே பெற்ற கவிதைகளின் அறிமுகம் இவை. காலத்தைக் கடத்திச்சென்று அடுத்த நூற்றாண்டிற்குள் நிறுத்தி வைக்கவும், முந்தைய தொலைத்த காலத்தை இக்காலத்திற்கும் மீட்டெடுத்து வருவதும் சிறந்த கவிதையின் அடையாளம்.

கவிதையாலும்கூட கவனிக்கப்படாத ஒன்றுண்டு, எனில் அது இந்திய விவசாயமே! அசட்டுக் கணக்குகளின் அதிமுக்கியமானவர்கள், இலவச மின்சாரத்தை ரத்து செய்ய வேண்டுமென்று குரல் கொடுத்துவரும்போது தொலைந்துபோன உழவுத் தொழில் பற்றிய ஏக்கக் குரலாகவும், ஒரு நூற்றாண்டினை புதைகுழிக்குள் புதைத்த செய்தியினை “உழவர் உலகத்தார்க்கு...” கவிதையில் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். “ஒன்பதாம் வேற்றுமை”, “இராட்சசம்”, “அறைக்குள் நுழைந்த கவிதை”, “வினோதக் கூச்சல்களுடன் ஒரு நகரம்” ஆகிய கவிதைகள் சொற்களை எளிமையான வகையில் பெரும் பொருள் கொண்டு, கிளைபரப்பி நிற்கிற பெருமரங்களாகத் திகழ்கின்றன.

எளிமையாய் எழுதுவதும், கண்முன் நிகழ்கிற அவலங்களைச் சுட்டிக் காட்டுவதும், எழுத்தாளனின் சமூகக் கடமையென்பதை ஏற்றுக் கொள்கிற யாரும் இக்கவிதைகளையும் ஏற்றுக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்.

தூரிகையும் நிறங்களின் கடவுளும் - பூ.அ.இரவீந்திரன், கீதா பதிப்பகம், 58, கீதா இல்லம், அன்பு நகர், 3வது வீதி, இடையர்பாளையம், கோவை - 641 025.

Pin It

பா.குமார் கவிதைகள்  (18.03.1976)

தமிழில் இளங்கலை, முதுகலைப் பட்டங்களை மதுரை, அமெரிக்கன் கல்லூரியில் பயின்றவர். இதழியல் மற்றும் தகவல் தொடர்பியல், எம்ஃபில் ஆய்வில் “பச்சைத் தேவதைக் கவிதைகளில் கருவும் கட்டமைப்பும்” என்னும் தலைப்பில் ஆய்வு மேற்கொண்டுள்ளார். முனைவர் பட்ட ஆய்வில் “பின்நவீனத்துவ நோக்கில் மறுவாசிப்பு இலக்கியங்கள்” என்னும் தலைப்பில் கோவை கற்பகம் பல்கலைக் கழகத்தில் ஆய்வை முடித்து வாய்மொழித் தேர்வுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறார்.

25க்கும் மேற்பட்ட ஆய்வுக் கட்டுரைகள் தேசிய, மாநில, உலக அளவிலான கருத்தரங்குகளில் வாசிக்கப்பட்டு, நூல்களில் வெளிவந்துள்ளன. புதுப்புனல், புன்னகை இதழ்களில் கவிதைகள், கட்டுரைகள் வெளிவந்துகொண்டிருக்கின்றன.

சொந்த ஊர் தேனி மாவட்டம், இராஜதானி. தற்போது பழனி, அருள்மிகு பழனியாண்டவர் மகளிர் கலைக்கல்லூரியில் சுயநிதிப் பிரிவில் தமிழ் உதவிப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி வருகிறார்.

1

பால்ய வாசம்

நினைவுகள் பின்னோக்கி நகர்ந்திட
வாகனங்கள் ஊர்ந்திடும் நகரவாழ்வின்
தடங்களில்
அணைந்து ஒளிரும் மண்வாசம்.
குழவி ஈன்ற எனது பின்னவளின்
பிரசவ வாசம் தொலைத்து - அவளின்
மழலையை முத்தமிடுகையில்
பால்வாசம் தொலைத்து,
உறங்குகையில் அம்மாவின்
சேலைக்குள் முகம்புதைத்த வாசம் தொலைத்து,
புத்தகப்பை சுமக்கையில் நுகர்ந்திட்ட
அப்பாவின் வாசனையை தொலைத்து,
பாட்டி கதைசொல்கையில் ஒட்டிக்கொண்ட
அவளின் வெற்றிலை வாசம் தொலைத்து,
விழாக்காலங்களின் அதிகாலையில்
அம்மா அவித்த இட்லியின் வாசம் தொலைத்து,
இன்று
மழைக்காலத்து வீசிடும் மண்வாசம்
நகரத்தின் தெருக்களின்
இறுக்கமான முகங்களிலும்
இயந்திர மனிதர்களிடமும்
புழுக்கங்கள் நிறைந்த வீதிகளிலும்
மணப்பதே இல்லை
தொலைந்துபோன அந்த வாசங்கள்.

2

கண்ணாடி

முகம் பார்த்தும்
உடல் அழகு பார்த்தும்
கேசம் தடவியும்
ஆடை சரிசெய்தும்
உடலின் நிர்வாணத்தைக் காட்டிடும்
கண்ணாடி.
அவர்களின் மனங்களை
அவர்களுக்கு காட்டுவதேயில்லை.


3
உயிர்ப்பு

தக்கையில் சிக்கித் தவித்த - மீன்
துடிப்பதில் ஒரு மகிழ்வு
துள்ளிக் குதிப்பதில் ஒரு மகிழ்வு.
நெட்டுயிர்ப்புக்களுடன்
அலைபாய்ந்த கண்கள் - அதன்
எடைகண்டு கனத்த
எனது திருப்திக்கு,
இரையை மட்டுமே நோக்கமாகக் கொண்ட
எனதந்தக் கண்களில் உயிர்வந்திட
மூச்சுத் திணறலில் காற்றை உதிர்த்து
முடித்துக் கொண்டது ஒரு மீன்.


4

விலகிச் செல்லும் பயணம்

எனது பயணத்தில்
தொடர்ந்து வருகிறது பாதை.
முன்னோக்கிச் செல்ல - தார்ச்சாலை
வெப்பங்களின் தகிப்பில்
பின்னோக்கி நகர்கிறது.
உயிர் வாழ்தலின் நிமிடங்கள்
கழிந்து செல்கையில்
முடிவுக்கான காலங்களும்
பின்னோக்கியே நகர்கின்றன.
நான் பயணத்தைத் தொடர்ந்திட
நால்வர்
எனக்குப் பின்னே செல்கின்றனர்.
அவர்களை வீழ்த்தி
அடித்தலும் துரத்துலுமாகச் செல்கிறது
இருத்தலுக்கான பயணம்

5

வாகனங்கள் நீங்கி
வெறிச்சோடிக் கிடக்கும்
தெருக்களின் நிசப்தங்களுக்குள்
ஒளிந்து கொண்டிருக்கிறது
தார்ச்சாலைகளில் சிதறிக்கிடக்கும்
கருஞ்சிவப்புக்குருதி

6

இருளின் அறை

*
அறைக்குள் பாதம் தடவுகையில்
குரங்கொன்று குதித்து
கவ்விக்கொண்டு சென்றது
ஆறறிவை

*
உடலின் சாற்றைப் பிழிந்து
ஒட்டிக்கொண்ட உதடுகளுக்கு
தாகம் தீர்ப்பதைவிட்டு
வழிந்தோடின வியர்வைத் துளிகள்

*
மூச்சுக்காற்று
கரை ஒதுங்கப்போவதாய் நினைத்து
அதிகமாய் அடித்துக் கொண்டது
அடிபடாத இடத்திலிருக்கும் இதயம்...

*
கான்கிரீட் கட்டிட
மார்பிள் தரையில்
சில்லிட்ட முற்களின்மீது நடக்கின்றேன்
பெரும்கடல் பொங்கலின் ஓசைகளில்

*
பூனை துரத்தும் எலியின்
தடத்திலேயே தொடர - அது
ஒளிந்து கொண்ட பொந்திற்குள்ளே
எனதுயிரும் மறைத்து வைக்கப்படுகிறது

7

குளத்து அமைதி குலைத்து
வட்டம் போட்டுச் செல்லும் சுழியில்
புறப்பட்டுச் சென்ற
நாரைகளின் முகங்கள்
கோணல்களாக ஓடி மறைந்திட,
காற்றின் துரத்தலில் ஓடிய
மேகங்களும்
இரவைத் தொலைத்து எழுந்த
சூரியனும்
நீர்வரைந்திட்ட கோலங்களில்
உருவை மாற்றிக்கொண்டு
ஓய்வுகளுக்குப் பின்பு
நின்ற இடத்திற்கே திரும்பி வந்தன
அடுத்த மீள்பயணங்களுக்காக.

8

உலகும் உயிரும்

யுகங்கள் தோறும் பிறக்கும்
இறைகளெல்லாம் -இப்பொழுது
மறுபிறப்பெய்துவதே இல்லை.
*
அடைக்கலம் புகினும் -இன்று
ஞானமற்ற
தோட்டாக்கள்
தன்னைத் துறக்கின்றன.
*
ஓநாய்கள் குதறிச்சென்ற
தேவதைகளின்
உயிரற்ற நிர்வாணங்கள் அடிக்கடி
அவ்வப்போது
காட்சிக்கு வைக்கப்படுகின்றன.
*
தனதுடலைப் பார்த்து
அலைகின்ற ஆத்மாக்கள்
கழுகிடம் சொல்லி
கொத்தித் தின்கின்றன.
*
உலகப்பற்றுதலுக்காய்
உலகப்பற்று நீங்கிப்போய்
கலவிபெற்று துறவம்கொண்ட
உடல்கள் வேகின்றன
வேள்வித்தீயில்.

9

முதுமை

என் முதுமையினைக் களைத்துப்போட்ட காலத்தை
சாமத்தில் நாக்கைத்தொங்கவிட்டு
நின்றிட்ட நாயின்
இருவிழிகளில் ஆந்தை அமர்ந்துகொண்டு
தூங்காத முதியவளின்
ரேகைகளையே நோக்கிக் கொண்டிருந்தது.
கனன்று கொண்டிருந்த வெறிக்கு
கண்களின் ஆழங்களில்
மறைப்பதற்கேதுவாய் மலைமுகடுகளில்
திரைகட்டி நின்றிருந்தது கடல்நீர்
நிதானமாய் நின்றவரிடத்து - நாய்
அலைந்து கொண்டிருந்தது.
கனியிடத்துச் சென்ற வௌவால்
ஓரிடத்தும் நில்லாது
இருவருக்கும் ஏதும் சொல்லிடாது
அலைந்துகொண்டிருக்க,
தூரதேசத்துப் பயணத்தின் பொழுதைச்
சொல்லிட்ட கர்வத்துடன்
எதிரெதிர் கிளைகளில் இருவருமிருக்க
பெற்றவளிடத்தும் சொல்லாது
உதிர்ந்துபோனது பழுத்த கனிமட்டும்.


9

இறவாமை

என்னின் பாட்டிக்காக பிணையிருந்தால்
எனது தாய்.
என்னின் தாய்க்காக பிணையிருக்கின்றோம்
நானும் எனது குழந்தைகளும்,
கொத்து கொத்தாய் முன்னோர்கள்
உதிர்த்துவிட்டுச் சென்றவைகள்
எனது பிள்ளைகளின் சாயல்களில் தொடர்கிறது.
அவர்கள் சேர்த்துவைத்தவைகளிடத்து
உடல்மீது இன்னொரு உடல் இயங்குகிறது.
பரிந்துரைக்கப்பட்டுள்ள
முகத்தின் சாயல்களும்
சுயமற்ற அடையாளங்களும்
இப்பொழுது -என்னைக் குறித்து
எனது நண்பன் சொல்லிட்ட
'தற்சுயநல'அடையாளத்தையும்
இழந்தே வாழ்கின்றேன்.

10

உருமாற்றம்

நான் விழியற்று இருந்திருந்தால்
இந்த உலகம் எப்படியிருந்திருக்கும்?
செவிகள் இயக்கமற்று இருந்திருந்தால்
ஓசைகள் எப்படிக் கேட்டிருக்கும்?
ஊமையாக இருந்திருந்தால்
உள்ளும் புறமும்
எப்படி வெளிப்பட்டிருக்கும்?
கைகள் இல்லாதிருந்தால்
எனக்கான உணவை
எப்படி உண்டிருப்பேன்?
கால்கள் இல்லாதிருந்தால்
எனக்கான தூரங்களை
எப்படிக் கடந்திருப்பேன்?
இப்பொழுது
படைப்பின் முழுநிறைவில்
எல்லாம் இருந்தும்
உருவங்களற்றே வாழ்கின்றேன்.

11

சமிக்கை

முகங்களின் வரிகளில்
காலங்கள் கோடுகிழித்துச்செல்ல
வானம்பார்த்து வளர்ந்திட்ட
பயிரின் பூப்போடு
வளர்ந்து நின்றவளுக்கு
மாற்றில் சேர்ப்புக்கான ஒத்திகை.

சடங்குகளுக்குள் நுழைபவளுக்கு
யாரோ இழுத்துவிட்டுச் சென்ற
பாடங்கள் புத்தகங்களின்றி
குறிப்புக்கள் கொடுக்கப்படுகின்றன.

நயந்தும் நயவாமலும் தொடர்கிறது
அந்தப்பாடம்.
அப்பிக்கிடந்த கரைகளெல்லாம்
கழுவிடும் முயற்சியில்
பெருமூச்சை உகுக்கின்றன
வளர்ந்த இல்லும் புகுந்த இல்லும்.

வேற்றுப்புலம் வந்த
மருண்டமானுக்கு
உடுத்தியிருக்கும் பட்டுப்புடவையில்
அன்னை சொல்லிக்கொடுத்த
மடிப்புக்கள் விழமறுக்கின்றன.

அம்மா கொடுக்காத
வீட்டுச்சாவியைச் சுமக்கையில் விழுகின்றது
இதுவரை சுமந்திடாத
வீடெங்கும் நிறைந்திருக்கும்
சுகமான சுமைகள்.

Pin It

மண்பானையிலிருந்து வழியும் நீருடன்
ஒவ்வொரு செடிக்கும்
குடுகுடுவென நடக்கிறான்
கூன் துறவி.
யாருமற்ற பெருவனத்தின் நடுவே
அவனது சிறுகுடில்
பாசிக்குளத்தில் மிதக்கும்
பழுப்புநிற தக்கைபோல் காட்சியளிக்கிறது.
சிறு விளக்கொளியில் எழுதுகிறான்.
"தனிமையை ஒரு நாளேனும் உணர்ந்துவிட
வேண்டும் என்று நினைத்து தோற்கிறேன்.
செடிகள்,கொடிகள்,மரங்கள்,,
இன்னும் இன்னும் இன்னும்"
சிறு விளக்கின் தலையில் வந்தமர்ந்த
இரவுப்பூச்சி
பட் பட் பட் என சப்தமிடுகிறது.

- நிலாரசிகன்

Pin It