maatruveli_nov13

தொடர்பு முகவரி: பரிசல் புத்தக நிலையம், எண்: 96 J பிளாக், நல்வரவுத் தெரு, எம்.எம்.டி.ஏ. காலனி,
அரும்பாக்கம், சென்னை - 106.
செல்பேசி: 93828 53646, மின்னஞ்சல்: இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.

நிக்கோலஸ் பி.டர்க்ஸ்

தமிழில் -  இரெ.மிதிலா

தொடக்ககாலக் காலனியத்தின் வரலாற்று வரைவு உண்மையான வரலாறும் காலநிரலும் இல்லாத குறையை இந்திய வரலாறு இன்றுவரை கொண்டுள்ளது. மக்களின் மேதைமை யிலிருந்தும் அவர்களது பழங்கால அரசின் மேதைமை யிலிருந்தும் அத்தனை வெற்றிகரமாக இல்லாத ஐரோப்பியரின் இதுவரையிலான விவரச் சேகரிப்புகளிலிருந்தும் இந்தியர் களிடம் உள்ள நம்பத்தகுந்த ஆவணங்கள் மிகக் குறைவு என்றே நம்பும்படி யாகிறது. லெப்டினண்ட்-கர்னல் மெக்கென்சி பலனளிக்கக்கூடிய வகையில் அதீதமான உழைப்பின் வழி எங்கெங்கோ மூலையில் இரைந்து கடந்த மிகப்பழங்கால நிகழ்வுகளின் ஏதேனும் சான்றுகள் உள்ளனவா என்று தேடிக் கண்டடைய மிகவும் பிரயாசைப்பட்டார்.

- கட்டுப்பாட்டு வாரியம், கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி, பிப்ரவரி 9, 1810.

இந்தியாவில் இருந்த பிரித்தானியருக்கு வரலாறு என்பது முக்கியத்துவம் அற்றதாக எப்பொழுதும் இருந்ததில்லை. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதி, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பல பிரித்தானிய எழுத்தாளர்கள் - குறிப்பாக டௌ, எல்ஃபின்ஸ்டன், வில்க்ஸ், மால்கம் மற்றும் மெக்கென்சி ஆகியோர் இந்தியாவின் காலனியத்திற்கு முந்தைய வரலாற்றை அறிந்து கொள்ள வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்திருந்தனர். இந்தியாவைக் கைப்பற்றி ஆட்சிபுரிவது பற்றிய காலனியமாக்கத் திட்டத்தின் பின்னணியில் எழுந்த ஆழ்ந்த விவாதங்களின் அடிப் படையில் இவர்கள் இந்திய சமூகத்தின் அடிப்படை இயல்பைப் பற்றியும் அதன் குடிமை மற்றும் அரசியல் நிறுவனங்களைப் பற்றியும் பலவாறான கருத்துகளையும் விவாதங்களையும் வளர்த்தெடுத்தனர்.

ennore_madam_640

சென்னை அருகே எண்ணூரில் அமைந்திருந்த சத்திரம், ஓவியர்: காலின் மெக்கன்சி, 1786

வாரன் ஹாஸ்டிங்ஸ் மற்றும் பிட் சட்டத்தின் மீது எழுந்த குற்றச்சாட்டுகளின் விளைவாகவும் வங்காளத்தில் நிகழ்ந்த நிரந்தரக் குடியேற்றத்தின் மீதான விவாதங்களிலும் இந்தியாவின் பிற பகுதிகளில் உள்ள வேளாண் மக்களின், கிராம சமுதாயத்தின் வருவாயை நிர்ணயம் செய்யும் வழிமுறைகள் பற்றியும் இராணுவ ரீதியிலான கைப்பற்றுதலுக்கான கொள்கை வரைவினை வளர்த்தெடுப்பது பற்றியும் எந்த அளவுக்குச் சமூக மற்றும் மதம் சார்ந்த தலையீடு இருக்கலாம் என்பது பற்றியும் கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனியின் அடிப்படை நிறுவனங்கள் பற்றிய விவாதங்களிலும் வரலாறு சார்ந்த பல கேள்விகள் எழுந்தன. பல பிரித்தானிய ஆய்வாளர்கள் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டைப் பிரித்தானிய ஆட்சியினை நியாயப்படுத்துகின்ற ஒரு நலிவுற்ற முன்னோடியாகக் கண்டாலும், இந்திய வரலாற்று உணர்வுகளையும் மரபுகளையும் அடிக்கடி இளக்காரம் செய்தாலும் வரலாற்று ரீதியாக இந்தியாவைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்ற தேவையை உணர்ந்திருந்தனர். அவர்கள் ஈடுபாடு கொண்டிருந்த வரலாறானது வேற்றுலகம் பற்றிய அக்கறையை மட்டும் கொண்ட காலவரையறை அற்ற ஒரு பண்பாட்டைக் கொண்டதாக இல்லாமல் அரசியல்சார் ஆட்சியாளர் களையும் நிறுவனங்களையும் போர்வீரர் குடிகளையும் இராணுவ வெற்றிகளையும் முரண்பட்ட சமுதாயக் கூறுகளையும் கலவையான மதக் கூறுகளையும் கொண்டதாக இருந்தது.

பொதுவாகவே இந்திய வரலாறு தொடர்பான நுண்ணுணர்வு களும் தரவுகளும் மதிப்பற்றதாக, கீழானதாகக் கருதப்பட்டதாலும் அத்துடன் வரலாற்றுரீதியான புத்தாய்வு என்பது ஏறக்குறைய நிலத்தில் குடியேறுவதை நியாயப்படுத்தும் முயற்சியுடனும் பல வகையான அரசாங்க ஆட்சி முறைமையுடனும் முற்று முழுக்கத் தொடர்புடையதாக இருந்த காரணத்தால் காலனிய ஆட்சியின் தொடக்க காலத்தில் ’வரலாற்று அறிஞர்’களை விடப் பிரதிகளிலும் மொழி ஆய்விலும் பயிற்சி பெற்றக் கீழைத்தேய ஆய்வாளர்களே பெயர் பெற்றவர்களாய் இருந்தனர். ஏற்கெனவே நாம் கண்டபடி, வரலாற்று ரீதியாக எழுதுதல் என்பது ஏறத்தாழ இந்தியாவில் வசித்த பிரித்தானியர்களைப் பற்றியதாகவோ அல்லது கிராமத்திலுள்ள சாதிகளைப் பற்றிய பொதுப்புத்தி உருமாதிரிகளையும் கீழைத்தேயக் கொடுங்கோன்மைகளையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு இந்தியாவைப் பார்ப்ப தாகவோ இருக்கும். ‘இந்து’ வரலாறுகளைப் பற்றிய மூலாதாரத் தரவுகளின் போதாமை பற்றிய முறையீடு அடிக்கடி எழுந்தது. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் மௌண்ட் ஸ்டூவர்ட் எல்ஃபின்ஸ்டன் இந்திய வரலாறு பற்றி இரண்டு தொகுதிகளை எழுதிய போது, தமது மேதைமையின் தீர்க்கத்திற்கு மராட்டிய ராஜ்யத்தின் ஆவணங் களுடனான அனுபவத்தையே அடிப்படையாக வைத்தார். ஆனால் பிற ஏராளமான இடங்களைப் பற்றி மென்மேலும் ஆவணங் களுக்கான தேவை இருக்கிறது என்பதையும் அவர் உணர்ந்திருந்தார்.

எடுத்துக்காட்டாக, தக்காணத்தின் வரலாற்றுக்கு காலின் மெக்கென்சி திரட்டிய வரலாற்று ஆவணத் தொகுப்பையே அவர் நாடினார். தக்காண இந்தியாவின் நிலப்பட வரைவாளராகவும் ((cartographer)) நில அளவாய்வாளராகவும் (surveyor) தமது தொழிற் பணியின் பெரும்பகுதியினைக் கழித்த மெக்கென்சி, தம்மால் இயன்றவரை கிடைக்கின்ற வரலாற்றுப் பதிவுகளையும் பழம் பொருள்களையும் சேகரிப்பதற்கே தமது பெரும்பான்மையான நேரத்தையும் செல்வத்தையும் செலவழித்தார். 1821இல் அவர் மறைந்த போது, தென்னிந்தியாவின் தொடக்க கால நவீன வரலாற்று மானுடவியலைப் பற்றிய ஆய்விற்கு அடிப்படையாக இன்றும் அமைந்திருக்கும் ஆகப் பெரியதொரு மூலாதாரக் களஞ்சியத்தை அவர் திரட்டி வைத்திருந்தார். மேலும் மெக்கென்சியின் இந்தத் தொகுதி இந்திய வரலாற்றுடனான காலனிய பிரிட்டனின் மிகப் பெரிய, அகண்டதொரு ஈடுபாட்டினை எடுத்துக்காட்டி நிற்பதோடு, காலனியப் படையெடுப்பின் வெற்றி குறித்தக் கவலைகள் காலனிய ஆட்சியின் முன்னிறுத்தும் செயல்பாடுகளுக்கு வழிகோலியபோதே மறைந்துவிட்ட ஒரு வகையான வரலாற்று முனைப்பையும் ஆர்வத் தையும் நினைவுறுத்தும் நினைவுச்சின்னமாகவும் இன்று வரை விளங்குகிறது.

எந்தவொரு இந்திய மொழியையும் கற்றிராத காரணத்தால் மெக்கென்சியை ஒரு கீழைத்தேய ஆய்வாளர் என்று குறிப்பிட்டுச் சொல்ல முடியாது. வெறுமனே ஆவணங்களைத் திரட்டுவதில் இருந்த ஆர்வம் அவற்றைப் புரிந்துகொண்டு பொருள்கொள் வதிலோ மொழிபெயர்ப்பதிலோ அவருக்கு இல்லாமல் இருந்ததே சற்று விசித்திரமான அவரது சாதக அம்சமாகும். இவ்விரண்டு பணிகளையுமே காலனிய, கிறித்தவ சமயப் பணியின் ஆதிக்கத்தி லிருந்தும் மதமாற்றத்திலிருந்தும் பிரித்துப்பார்க்க முடியாது. தக்காண இந்தியா குறித்தப் பாரிய வரலாற்று ஆவணக் களஞ்சியத்தை ஒன்றுதிரட்டுவதற்கு மெக்கென்சியை விடச் சிரத்தையாகக் கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் வேறெந்தப் பணியாளரும் முயற்சி எடுக்கவில்லை என்பதே இதிலுள்ள முரணாகும்.

இவ்வாறான முயற்சிகளில், கிட்டத்தட்ட இந்திய உதவியாளர்களையும் தகவலாளிகளையும் மட்டுமே நம்பியதோடு மட்டுமல்லாமல் இந்திய வரலாற்றினை எழுதும் இந்தத் திட்டப் பணியை இந்திய வரலாற்றைத் தோற்றுவித்த இந்தியர்களிடமிருந்தும் இந்தியாவில் காலனிய ஆட்சியினை நிலைநாட்டுவதில் ஆர்வம் கொண்டிருந்த பிரிட்டனின் அரசியலில் இருந்தும் பிரித்துப்பார்க்க முடியாது என்ற புரிதலுக்குத் தள்ளப்பட்டிருந்தார். இருப்பினும், மெக்கென்சியின் இந்தத் தொகுதி அதிகாரப்பூர்வமான கீழைத்தேய ஆய்வியலுக்கும் காலனிய சமுதாயவியலுக்கும் இடையே வளர்ந்துவந்த இடை வெளியில் தோன்றிய கோட்டில் அடியெடுத்து வைத்தது.

ஒரு பக்கம், கீழைத்தேய ஆய்வியலால் முன்வைக்கப்பட்ட செவ்வியல் தன்மையின் தொன்மையின் தரத்தை மெக்கென்சியின் பிரதிகள் எட்டவில்லை; மற்றொரு பக்கம் மெக்கென்சியின் வரலாறுகள் மிகவும் விசித்திரமானதாக, தொன்மத்தாலும் கற்பனை யாலும் மிகவும் மாசுபட்டதாக, சிறிய வட்டாரத்திற்கு உட்பட்டதாக, ’கீழைத்தேய மரபினதாக’ நிர்வாக ஒழுகலாற்றின் வளர்ச்சிக்கு எந்த விதத்திலும் உதவிகரமாக இல்லாததாகத் தோன்றின. மெக்கென்சி யின் வரலாற்று ஆர்வத்தினைத் தெள்ளத்தெளிவாக ஒளிவுமறை வின்றி எடுத்துக்காட்டுவது மெக்கென்சியின் அறியாமையா அல்லது காலனியக் கைப்பற்றலில் நேரடியாக அவர் ஈடுபட்டிருந்ததார் -  இவ்விரண்டில் எதுவெனத் தெரியவில்லை. ஆனால் காலனிய அறிவின் வரலாற்றைப் பொறுத்தவரையில் ஓர் அசாதாரண நபராக அவர் தனித்து நிற்கிறார். எவரும் மெச்சும்படித் தக்காண இந்தியாவின் அரசியல், சமுதாய வரலாறு தொடர்பாக எத்தனை ஆவணங்களைச் சேகரிக்க இயலுமோ அத்தனையையும் சேகரிக்க வேண்டி உள்ளூர் வட்டார மேதைகளையும் முகவர்களையும் பெரிய அளவில் தமது அலுவல்ரீதியிலான பதவியின்மூலம் அதிலும் பெரும்பகுதித் தமது சொந்தச் செலவில் பணியமர்த்தியிருந்தார்.

ஆவணங்களைச் சேகரித்தல் என்ற பொதுக் குறிக்கோளை நிறைவேற்ற அந்த முகவர்களுக்கு அவர் கட்டற்ற சுதந்திரத்தைக் கொடுத்திருந்தார். அதன் விளைவாக, இந்த ஆவணத் தொகுப்பானது உதவியாளர்களின் தனிப்பட்ட உறவுகளாலும் அக்கறைகளாலும் அளிக்கப்பட்டத் தகவல்களின் சமூகவியல் சார்ந்த அறிவினைப் பிரதிபலிக்கின்ற அதே அளவு காலனிய ‘எஜமான’னுக்கும் பிரதியின் சூழலுக்குமான சமூகவியல் அறிவினையும் பிரதிபலித்து நிற்கின்றது. தொகுக்கப் பட்ட அறிவின் முழுமை மீதான நம்பகத்தன்மையை மெக்கென்சி ஒருசார்பில் மறுதலித்தார் என்றாலும் காலனிய ஆட்சியதிகாரத்தின்கீழ் ‘மண்ணின் மைந்தர் கள்’ வெறும் தகவலாளிகளாக மட்டுமே இருக்க முடியும்; ‘மண்’ சார்ந்த அறிவானது மானுட வியல் ஆர்வத் திற்கான பொருளாக மட்டுமே இருக்க முடியும். மெக்கென்சியின் மறைவிற்குப் பின் அவரதுத் திட்டப்பணியினைத் தொடர்ந்து செய்வதற்கு அவரது இந்திய உதவியாளர்கள் அனுமதிக்கப்பட மாட்டார்கள்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் மெக்கென்சியின் திரட்டு ஒருவழியாகக் தொகுக் கப்பட்ட போது, மாவட்ட அளவிலான காலனிய நிர்வாகத்தால் அதற்கு உதவியாகத் தயாரிக்கப் பட்ட கையேடுகளிலும் அரசாங்க விவரக்குறிப்பேடுகளிலும் பதிவு செய்யப்பட்டிருந்த உள்ளூர் வட்டார சாதிகளின் நதிமூலக் கதைகளைக் குறிப்பதற்காகவே பயன்பட்டது. மெக்கென்சியின் திரட்டில் பெரும்பகுதி ‘சாதி’யைப் பற்றி எதுவும் இல்லை என்ற உண்மையும் சமுதாயப் பாகுபாடு என்பது எல்லாவகையிலும் அரசியல் அதிகாரத்துடன் தொடர்புடையதாக இருந்த பழைய ஆட்சிமுறையிலான ஓர் உலகத்தின் பிழைத்திருக்கும் ஆவண எச்சத்தையே பிரதிபலித்தது என்ற உண்மையும் பார்க்கப்படாமல் விடப்பட்டதன் ஒரு பகுதி மட்டுமே.

மெக்கென்சியின் திரட்டு பழைய ஆட்சிமுறையிலான அரசியல் உலகத்தை இழந்துவிட்ட கதையினையும் அத்துடன் தொடக்க காலக் காலனிய ஆட்சியுடனான கொந்தளிப்பான உரசல்கள் நிறைந்த உலகத்தினை மொழிபெயர்க்கப் போராடிய குரல்களின் கதை யினையும் சொல்கிறது. அதற்கு மாறாக, மிகுந்த சிரத்தையுடன் ஆனால் விமர்சன நோக்கின்றிச் சேகரிக்கப்பட்ட மெக்கென்சி திரட்டின் சில துண்டுப்பகுதிகள் பல வேறுபட்ட விதங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டன. அவரது திரட்டினைக் கொண்டு இந்திய வரலாற்றின் போக்குகளைப் பற்றிப் பேச வைப்பதை விட்டுவிட்டு இந்திய வரலாற்றின் இன்மையைப் பற்றிப் பேசவைத்தது. மெக்கென்சியின் திரட்டினைக் கீழைத்தேய ஆய்வாளரான ஹெச். ஹெச். வில்சன் பட்டியலிட்டுத் தொகுத்தார். அவர் இந்திய நாகரிகத்தினை இழிவுபடுத்திய மில்லின் கருத்தினைத் திருத்தியவர் என்றாலும் மெக்கென்சி திரட்டி வைத்திருந்தது போன்ற வரலாறு களின் மீதும் பிரதிகளின் மீதும் அவருக்கு அத்தனை நல்ல அபிப்பிராயம் இல்லை. அதன் பிறகு, மெக்கென்சியின் ஆவணத் தொகுப்பு வில்லியம் டெய்லர் அவர்களால் கையகப்படுத்தப் பட்டது, அத்தொகுப்பினைத் தானும் ஒரு கீழைத்தேய ஆய்வாளர் தான் என்பதனை உறுதிப்படுத்திக் காட்டும் பொருட்டுப் பயன்படுத்த எண்ணினார், ஆனால் அதில் அவருக்கு வெற்றி கிட்டவில்லை.

கடைசியில் காலனிய ஆவணக் களரியில் பூச்சியரித்துப்போனக் கவனிக்கப்படாது விடப்பட்ட அத்தொகுப்பு கிட்டத்தட்ட ஒட்டு மொத்தமாகத் தொலைந்து போய்விட்டது எனலாம். புதியதொரு காலனிய அறிவினால் செலுத்தப்படும் ஆட்சியின் கீழ் ஆவணப் படுத்தப்பெறும், முற்றிலும் வேறுபட்ட எப்போதாவது சுட்டப் படும், இனவரைவியல் அறிவுக்கான வெறும் அடிக்குறிப்பாக அது நின்றுபோனது. மெக்கென்சியின் ஆவணத்தொகுப்பு பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியிலும் இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்திலும் இருந்த தர்ஸ்டன் மற்றும் பிற அலுவலர்களின் இனவரைவியல் சார் எண்ணங்களுக்குத் துணைபோன விதம் இந்தியாவின் வரலாறு காலனிய ஆட்சியின் மற்றொரு பதிவேட்டில் தொலைந்துபோன கதையினைச் சொல்கின்றது.

கர்னல் காலின் மெக்கன்சியும் இந்திய நில அளவாய்வும்

கர்னல் காலின் மெக்கென்சி தனிச்சிறப்பான புகழினைப் பெற்றிருந்தார். ஏனெனில் அவர் பரந்துவிரிந்த பார்வையினைக் கொண்ட செயல்துடிப்பு வாய்ந்த ஒரு மனிதர். பிறப்பினால் ஸ்காட்லாந்து மேட்டுப்பகுதியைச் சேர்ந்தவராக, வளர்ப்பினால் ஓர் ஐரோப்பியராக, தொழிற்பணியால் பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தியத்தின் கருவியாக இருந்தாலும் அவர் ஓர் உலகளாவிய மனிதராவார்.

- தி. வை. மகாலிங்கம், 1972

1754இல் பிறந்த காலின் மெக்கென்சி ஹெப்ரிடெஸின் புறநகர்ப் பகுதியைச் சேர்ந்த ஸ்காட் ஆவார். ராணுவப் பணியினைத் தொடரவும் இந்தியக் கணிதத்தின் மீதான ஆர்வத்தினைத் தொடரவும் தமது இருபத்தொன்பதாவது வயதில் இந்தியா வந்தவர். அதன் விளைவாகத் தமது கணிதத் திறமையைப் பயன்படுத்தி ஒரு திறனார்ந்த நில அளவாய்வாளராகவும் நிலப்பட வரைவாளராகவும் ஆனார். இந்தியாவில் தொடர்ச்சியாக அவர் மேற்கொண்ட நில அளவாய்வானது அதன் அகற்சியிலும் மேதைமையிலும் ஏனைய வற்றை விட வேறுபட்டிருந்தது. 1810இல் மெக்கென்சி மதறாசி முதல் தலைமை நில ஆய்வாளர் (Surveyor General) ஆனார், 1815இல் இந்தியாவின் முதல் தலைமை நில ஆய்வாளராக நியமிக்கப்பட்டார். 1821இல் அவர் இறக்கும் வரை அந்தப் பதவியை வகித்தார்.

முதன்முதலாக மெக்கென்சி இந்தியாவிற்கு வந்தபோது ஒரு முறை மதுரையில் தங்கினார். அங்கே ”அந்த வட்டாரத்தின் மிகப் பிரசித்தி பெற்ற பிராமணர்களுக்கு” அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார். அவர்கள் மெக்கென்சியை விருந்தோம்பியவர்களுக்காகக் கணித விவரங்களைச் சேகரித்துக் கொடுக்கும் பணியில் ஈடுபடுத்தப்பட்ட வர்கள். விருந்தோம்பியவர்களின் மகனும் மெக்கென்சியின் நெருங்கிய நண்பர்களுள் ஒருவருமான அலெக்சாண்டர் ஜான்ஸ்டன் கீழ்க்கண்டவாறு கூறுகிறார், “அவர்களுடன் (பிராமணர்கள்) பேசியதன் விளைவாக ஒரு இந்திய வரலாற்றுக்கான மிகுந்த மதிப்பு வாய்ந்த ஆவணங்களைத் தக்காணப் பகுதிகளில் இருந்து திரட்டக்கூடும் என்று கண்டு கொண்டார். மதுரையில் தங்கியிருந்த போது அப்படி யான ஒரு சேகரிப்பிற்கானத் திட்டத்தினை முதன் முதலில் உருவாக்கினார். பின்னர் அதுவே அவரது 38 ஆண்டுகால வாழ்வின் மிகவும் பிடித்தமான தேடலாக, நாட்டமாக ஆனது.”

காலனிய அதிகாரத்தின் கோரமான நிதர்சனங் களுக்கிடையில் தாமும் அவற்றுடன் ஒத்துப்போக வேண்டியதன் அவசியத்தைத் தெள்ளத் தெளிவாக உணர்ந்திருந்தார் மெக்கென்சி. அவரது தொடக்க காலகட்டக் கண்டுபிடிப்புகள் எல்லாம் இராணுவப் பாசறைகளிலே நிகழ்ந்தன. படைவீரர், விஞ்ஞானி என்ற இரட்டைக் குதிரையில் அவர் சவாரி செய்தார். அவரே, “பாசறைகளின் பயணங்களின் ஓய்வு நேரங்களில் அறிவியல் உதவியை வருவிக்கலாம், அறிவு பகிரப் படலாம் என்பது பெரிய கண்டுபிடிப்பு இல்லை; ஆனால் நான் இன்னொன்றையும் நிறுவிக்காட்ட விரும்பு கின்றேன். இந்தியாவில் பயணத்தின் இடையில் தங்கும் போதும், குறிப்பாகப் பயணம் மேற்கொள்ளும் போதும் இருக்கும் வெற்றுக் கணங்களில் (ஒரு இந்தியத் துணிகரப் பயணியின் வாழ்வானது ஆகப் பெரிய அளவில் தொடர்ச்சியான பயணத்தை மேற்கொள்வதாக இருப்பதை யன்றி வேறெவ்விதம் இருக்கும்) திரட்டப்பட்ட அவதானிப்புகள் பயனுள்ளவையாக இருக்கலாம். தத்துவம், அறிவியல் சார்ந்த முக்கியமான உண்மைத் தரவுகளைப் பதிவு செய்யாதுபோயினும் அத்தகைய மிகச்சிறந்த அவதானத்தை உடையவர்களின் அவதானிப்புகளைக் குறைந்தபட்சம் பயனார்ந்த விஷயங்களின் வழி நெறிப்படுத்தலாம்.” என்று எழுதியுள்ளார்.

மெக்கென்சியின் ஆரம்ப கால ஆண்டுகள் தொடர்ந்த இராணுவப் பாசறைப் பயணங்களால் ஆனவை. இந்தியாவின் சீர்கெட்ட நிலையினால் அது அழிவதிலிருந்து பிரித்தன் அதனைக் காப்பாற்றியது என்ற கதையினைப் பேணிப் பாதுகாப்பதற்கு அவரது வாழ்வு அர்ப்பணிக்கப்பட்டபோதும் பிரித்தானிய ஆட்சியின் உயர்தரமான தாக்கத்தின் மீது மெக்கென்சிக்குக் கிஞ்சித்தும் ஐயமிருக்கவில்லை. தமது தொடக்க கால ஆண்டுகளில் இந்தியா வில் ஆங்காங்கே பயண இடைவெளியில் தங்கியிருந்ததைப் பற்றிக் கீழ்க்கண்டவாறு எழுதியுள்ளார்: “பஞ்சம், ஏழ்மை, போர் ஆகியவற்றின் கோரப் பிடியிருந்து இந்நிலம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விடுபட்டு வந்துகொண்டிருந்தது. பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் நன்மைவாய்ந்த தாக்கத்தின் கீழ் தென்னகத்தின் உடனடி நிர்வாகம் வருவதற்கு முன்பு நீண்ட காலமாக மோசமான நிர்வாகத்தின் துன்பங்களின் கீழ் சிக்குண்டுப் போராடியது.” மெக்கென்சியின் தாக்கத்தினையே இந்திய வரலாற்று அறிஞர்கள் அடிக்கடிப் புகழ்ந்தாலும் கூட இந்தியாவை அடிமைப்படுத்தி ஆட்கொண்டு வெற்றிபெற அவர் முழுவதும் பங்குகொண்டார் என்பதை மறைத்துவிட முடியாது.

மெக்கென்சி இராணுவப் பொறியாளராக இருந்த ஆரம்ப ஆண்டுகளில் மைசூரின் ஹைதர் அலியும் ஹைதராபாத் நிஜாமும் விட்டுக்கொடுத்தத் தக்காணப் பகுதி மாவட்டங்களில் நில அளவாய்வுப் பணியினை மேற்கொள்வதன் பொருட்டு அவர் அடிக்கடி அங்குப் பிரதிநியாக அனுப்பப்பட்டார். 1792க்கும் 1799க்கும் இடையில் நிஜாமின் பகுதிகளில், அதாவது இன்றைய ஆந்திராவின் கடப்பா மற்றும் கர்னூல் பகுதிகளில், நில அளவாய்வு செய்யும் பணியில் தமது பெரும்பகுதியான நேரத்தை அவர் செலவழித்தார். இந்த நில அளவாய்வுப் பணியின் போக்கில் ஒரு நில அளவாய்வு என்பது எப்படி இருக்கவேண்டும் என்பது பற்றிய ஓர் அகல்விரிவான புரிதலை வளர்த்துக்கொண்டார்.

தாம் அளவாய்வு செய்த பகுதி யினைப் பற்றி எழுதிய போது, “தக்காணப் பகுதியானது அப்பொழுது எனக்கு முற்றிலும் புதிதான, அறியப்படாத பகுதியாக இருந்தது. நவீன காலம் கோருகின்ற துல்லியமான உண்மைகளைக் கொண்டிராத புஸ்ஸி மேற்கொண்ட அணிவகுப்புகளின் ஒரு சில உறுதிப்படாத அறிக்கைகளையும் உருச்சிதைந்த சித்திரங்களையும் தவர்னியர் மற்றும் தெவெனாட்டின் (Tavernier and Thevenot) பயணக்குறிப்புகளையும் தவிர வேறெங்கும் நம்பத் தகுந்த விவரப் பதிவுகள் இராத பகுதியாகும்.” என்று குறிப்பிடுகின்றார். அதனால் இந்த நிலப்பகுதியினைத் தெரிந்த நிலப்பகுதியாக ஆக்க எண்ணினார். அதனைச் செயல்படுத்து வதற்காகப் பற்பல உத்திகளைக் கையாண் டார். மிக விளக்கமான விரிவான நில வரைபடம் எழுதுவதும் அந்த வட்டாரத்தைச் சேர்ந்த நம்பத்தகுந்த ஆதாரங்களைத் தம்மால் எவ்வளவு இயலுமோ அவ்வளவையும் கண்டுபிடித்துச் சேகரிப்பதுமே அவர் கையாண்ட உத்திகளாகும்.

mahabothi_temple_640

மகாபோதி கோவில் (புத்தகயா), 1800

தக்காணப் பகுதியில் தமது நில அளவாய்வுப் பணியினை மேற்கொண்டிருந்த போது, இராணுவத் தாக்குதல்களின் போது தாழில்நுட்ப ஆலோசகராகச் செயல்படவும் பீரங்கிப்படையைச் சரியான நிலையில் இருத்துவதற்கு அவரது பொறியியல், அளவாய்வுத் திறனைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவும் நான்கு முறை மெக்கென்சி இராணுவப் பணிக்குத் திரும்ப அழைக்கப்பட்டார். மெக்கென்சியின் இத்தகைய இராணுவப் பணியில் மிகவும் பரபரப்பான ஒன்றாக இருந்தது 1799இல் ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்தில் நடைபெற்ற ஆங்கிலேயர்-மைசூர் இடையிலான நாலாவதும் இறுதியானதுமான போராகும். தக்காண இந்தியாவில் பிரித்தானிய இராணுவம் கனவுகண்ட குறிக்கோளுக்குப் பெருஞ்சவாலாக இருந்த, அதற்கு முந்தைய நாற்பது ஆண்டுகளில் தென்னிந்தியாவின் அரசியல், சமூக நிலப்பரப்பு அமைப்பினைத் தன் தந்தை ஹைதர் அலியுடன் இணைந்து மாற்றுவதற்குக் காரணமாயிருந்த ஒர் ஆட்சியாளரை ஒருவழியாக பிரித்தானியர் தோற்கடித்த போராகும். திப்பு சுல்தானின் இறுதி நிலைப்பாட்டின் போது, காவேரி ஆற்றின் வடக்குக் கரையில் இருந்த பீரங்கிப்படையின் பொறுப்பினை ஏற்ற பொறியாளர் மெக்கென்சியே. “அந்த வடக்குக் கரைப் பகுதியி லிருந்தே வெற்றியை ஈட்டித் தந்த தாக்குதல் மேற்கொள்ளப்பட்டது.”

திப்பு சுல்தான் தோற்கடிக்கப்பட்ட பின்னர், மைசூருக்கான நில அளவாய்வினை ஒருங்கிணைத்து நிகழ்த்துவதற்கும் புதிதாகக் கைப்பற்றிய நிலப் பகுதிகளின் எல்லைகளை நிர்ணயிப்பதற்கும் ஸ்காட்லாந்தின் பரப்பளவில் மூன்றில் இரு பங்கு அளவில் இருக்கும் நிலப்பரப்பைப் பற்றிய முதற்கட்ட விரிவான விவரங்களை அறிந்துகொள்ளவும் நில வரைபடத்தினை வரையவும் மெக்கென்சி அழைக்கப் பட்டார். மாபெரும் மைசூர் நில அளவாய்வு (The Great Mysore Survey)) என்று அழைக்கப்பட்ட அப்பணி 1799இல் தொடங்கி மார்ச் 1809 வரை நடைபெற்றது. அதே சமயம் மெக்கென்சி தக்காண நில அளவாய் வினை முடிப்பதிலும் பெயரளவில் பொறுப் பேற்றிருந்தார். அவரது பணி நியமனக் கடிதத்தில் அவரது கவனம் “வெறுமனே இராணுவம் சார்ந்த தாகவோ நிலவியல் விவரங்கள் சார்ந்ததாகவோ மட்டும் இல்லாமல் அவரது தேடல் ஒட்டுமொத்த தேசத்தினைப் பற்றியப் புள்ளிவிவரங்களைச் சேகரிப்பதிலும் செலுத்தப்பட வேண்டும்” என்று கூறப்பட்டிருந்தது. மெச்சத் தகுந்த வகையில் அவர் உருவாக்கிய ஒரு நில அளவாய் விற்கான திட்டம் “நாட்டின் புள்ளிவிவரத்தையும் வரலாற்றையும் மட்டுமன்றி அதன் நிலவியலையும் உள்ளடக்கியதாக இருந்தது.” இருப்பினும் அவரது இந்தத் திட்டத்திற்குக் கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி யிடமிருந்து எதிர்பார்த்த ஆதரவு கிடைக்காத மனக்குறை அவருக்கு இருந்தது.

ஏனெனில் கம்பெனி மிகவும் குறைந்த செலவில் இந்த நில அளவாய்வினைச் செய்ய விரும்பியது, மெக்கென்சி கூறியபடியான பரந்தகன்ற அளவாய்வுக்கான தேவை இருப்பதாக அது நம்ப வில்லை.

மெக்கென்சியின் மைசூர் நில அளவாய்வின் மிக விரிவான பகுதி யாக அவரது “மைசூரின் வடக்கு பர்குனாக்களைப் பற்றிய ஆய்வுக் குறிப்புகள்” அமைந்தது. 1800-1801இல் மேற்கொள்ளப்பட்ட பணியின் விளைவாக, செலவுக் குறைப்பு நடைமுறைபடுத்தப் படுவதன் முன்னர் வெளிவந்தது. கணீஷமரி என்று அழைக்கப்பட்ட வழமையான புள்ளிவிவர அட்டவணையோடு கூடுதலாக ஒவ்வொரு பகுதியின் அரச குடும்பத்தைப் பற்றிய எண்ணற்ற வரலாற்றுக் குறிப்புகளையும் மெக்கென்சி சேகரித்தார். ஜூலை 1800லேயே இந்தப் பகுதியினைப் பற்றிய வரலாற்றுத் தேடல் பணியில் தாம் முன்னேறி வருவதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். “இந்த நாட்டின் . . . . இந்து அரசர்களுக்குச் சொந்தமான இந்த நாட்டின் வரலாற்றினையும் பற்பல மாவட்டங்களிலும் எனக்குக் கிடைக்கின்ற புத்தகங்கள், கல்வெட்டுகள், மரபார்ந்த பதிவுகள் என அனைத்துத் தரவுகளையும் சேகரிக்கிறேன்.” மேலும் தமக்கு இந்தப் பகுதிகளின் மொழிகள் தெரியாததால் “கன்னட, மராட்டிய மொழி பேசும் எழுத்தர்களையும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களையும்” பணியமர்த்த வேண்டிவந்ததாகவும் குறிக்கின்றார்.

சித்திரதுர்கா பகுதிக்காக மெக்கென்சியின் உதவியாளர்கள் நான்கு வேறுபட்ட குடும்ப வரலாறுகளைச் சேகரித்து மொழிபெயர்த்தனர். பிறகு பதிவுசெய்யப்பட்ட அரச குடும்பத்தின் குடிவழியினை அப்பகுதிக் கல்வெட்டிலிருந்து கிடைத்த காலவரிசையிலான விவரத்துடன் ஒத்துப் பார்த்தனர். தமது இரண்டாவது அறிக்கையில், “மாவட்ட அரசாங்கத்தின் மக்கள்தொகையின் வரலாற்றுக் குறிப்புகள் நம்பத்தகுந்த மூலாதாரங்களில் இருந்து அவ்விடத்தி லேயே தொகுக்கப்பட்டன; பதிவேடுகளில் இருந்து கிடைத்த, தேதிகளாலும் காலங்களாலும் கட்டம் கட்டப்பட்ட மரபுகள் சில சமயம் கல்வெட்டுகளில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்த மானியங்களுடன் ஒத்து நோக்கிவைத்துப் பார்க்கக்கூடிய இடத்தில் ஒத்துநோக்கப்பட்டு உறுதிப்படுத்தப்பட்டன. ஒன்றுக்கொன்று ஒப்புநோக்கிப் பார்க்கப் பட்டு அவற்றிலிருந்து பரஸ்பரம் திருத்தங்கள் வருவிக்கப்பட்டன. எப்போதெல்லாம் ஒரு வகையான அகச்சான்று அவற்றின் துல்லியத் திற்குச் சாதகமாக அமைகின்றதோ அப்போது அது மிகவும் திருப்திகரமான இருந்தது.

ஏனெனில் வேறுபட்ட அதிகாரங்களுக்கிடையில் எந்த விதமான தொடர்பும் இல்லாமலிருந்தது.” அரச வரலாறுகள் அல்லது வம்சாவளிகள் பரம்பரைப் பரம்பரையாக நாடுகௌடேக்கள், கௌடேக்களிடம் ஊழியம் செய்துவந்த அலுவல்ரீதி யிலான நபர்களின் பாதுகாப்பில் இருந்ததால் அவர்களிடமிருந்தே பெறப்பட்டன. ஒரு குறிப்பிட்ட குழுவோ குடும்பமோ ஏன் ஓரிடத்தில் தங்கியிருந்தது என்றும் அதன் விளைவாகக் காலப்போக்கில் அவ்விடமே அவர்கள் ஆட்சியின் மூல இடமாக அறியப்பெற்றது என்றும் வம்சாவளிகள் அடிக்கடிப் பதிவு செய்து வந்தன. குடும்பவரலாறுகளும் அந்தந்த அரசர்களின் புகழ் வாய்ந்த வீரச்செயல்களையும் துணிவுடன் ஆட்சிபுரிந்த கதையையும் கூறின. அதன் மூலம் சமகால ஆட்சியாளர்களுக்கும் இடங்களுக்கும் ஒரு சிறப்பான பழமரபினையும் சக்தியினையும் ஏற்றிக்கூறின.

பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் கடைசிப் பத்தாண்டுகளில் சித்திரதுர்கா போன்ற பகுதிகளின் அரசர்கள் (பாளையக்காரர்கள்) ஹைதர் அலியாலும் திப்பு சுல்தானாலும் ஏற்கெனவே பேரளவில் அடக்கி வைக்கப்பட்டிருந்தனர். ஹைதர் அலியும் திப்பு சுல்தானும் முறைமையாகத் திட்டமிட்டு அரசர்களின் கோட்டைகளைத் தாக்கி அரச குடும்பம் முழுவதையும் கைப்பற்றி அவர்களை அவர்களின் தலைநகரான ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்திற்கு மூட்டை கட்டினர். அவர்களின் இடத்தில் அமில்தார்களை அதாவது மேலாளர்களை ஹைதர் அலியும் திப்பு சுல்தானும் நியமித்தனர். அவர்களுக்குச் சட்டஒழுங்கினைப் பேகின்ற பொறுப்பும் வருவாய் சேகரிக்கும் பணியும் அளிக்கப்பட்டன.

விஜயநகரத்தின் முன்னாள் அரசர்கள் படையெடுத்து வெற்றிகொண்டதன் பிறகு அமல்படுத்திய ‘நிலப்பிரபுத்துவ’ ஒன்றிணைப்பு முறையில் இருந்து மிகவும் வேறுபட்டதாக இருந்த இந்த நிர்வாகரீதியிலான மையமாக்கமானது கிழக்கு இந்தியக் கம்பெனியின் இராணுவ, நிர்வாக உத்திகளை முன்கூட்டியே எதிர்பார்த்திருந்தது. எது எப்படியாயினும் ஹைதர் அலியும் திப்பு சுல்தானும் தக்காணத்தின் உள்ளூரைச் சேர்ந்த அரசியல் மேட்டுக்குடிகளை அப்புறப்படுத்துவதிலும் இடமாற்றுவதிலும் பிரித்தானியரைக் காட்டிலும் வெற்றிகரமாக இருந்தனர். ஏனெனில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு தொடங்கும்போது பல பிரித்தானிய அலுவலர்களும் உள்ளூர்த் தலைவர்களான நிலப்பிரபுக்கள் அல்லது ஜமீந்தார்களின் மூலமாகவே ஆட்சி புரியவும் வருவாயினைத் திரட்டுவதற்குமான அவசியத்தை உணர்ந்தனர். உண்மையில், இப்படி இடம் பெயர்க்கப்பட்டத் தலைவர்களின் குடிவழிப் பரம்பரைப் பதிவுகளைச் சேகரிக்கின்ற மெக்கென்சியின் திட்டமிட்ட முயற்சி, உள்ளூர் அரசியலின் சட்டபூர்வமான உரிமை கோரலைத் தீர்த்துவைக்கவும் இவ்வகை யிலான உள்ளூர் அரசியல் ஆட்சிகளின் எதிர்ப்பாக மாறக்கூடிய தன்மையையும் மதிப்பிடவிரும்பிய கிழக்கு இந்திய கம்பெனிக்குக் கடன்பட்டதாகும்.

ஏனெனில் பிரித்தானிய ஆட்சியினை இந்தியாவில் பரவ ஒட்டாமல் தடுக்கக்கூடிய நிர்வாக ரீதியிலான அகக்கட்டமைப்பினை வளர்ப்பதைத் தங்களது உத்தியின் ஒரு பகுதியாக மைசூர் சுல்தான்கள் கொண்டிருந்தனர். எனவே மைசூரின் சுல்தான்கள் ஏற்கெனவே அமல்படுத்திய நேரடி ஆட்சியின் வடிவங்களைக் காலனியம் கைக்கொள்ளவேண்டியிருந்தது.

உள்ளூர்த் தலைவர்களைப் பற்றிய தகவல்களைத் திரட்டுவதற் கான தெளிவான அரசியல்ரீதியிலான விளக்கம்/ காரணம் இருந் தாலும் மெக்கென்சி மிகுந்த ஆர்வத்துடன் திரட்டி ஒன்றிணைத்த கூற்றுக்குறிப்புகள் முழுவதும் அவரது சமகாலத்த வர்களால் இனவரைவியல்சார் அற்ப விஷயங்கள் என்றும் எண்ணில் அடங்காத, விசித்திரமான வரலாற்றுக் கதைகள் என்றும் கருதப் பட்டன. மெக்கென்சியே கூட மிகுந்த விசுவாசத்துடன் மறுபதிவு செய்யப்பட்ட பல பிரதிகளின் பயன்பாட்டின் மீதும் மெய்ம்மைத் தன்மை மீதும் அடிக்கடி சந்தேகம் கொண்டார். சான்றாக, ஒரு வம்சாவளியினைப் பற்றிக் கருத்துரைக்கும் போது, “இதில் சொல்லப்பட்டிருப்பது முழுவதும் மரபில் இருந்து வந்ததாகத் தெரிகின்றது.

பாளையக்காரர்களின் குடிவழிப் பரம்பரையின் காலத்தைத் தவறாகச் சுட்டாவிடினும் இது சந்தேகத்திற்குரியதாக இருக் கின்றது.” என்று கூறியுள்ளார். “மண்ணின் இயற்கைக் குடிகளால் பொத்திப் பாதுகாத்து வைக்கப்பட்டிருந்த வகைமாதிரிக் குறிப்பு களின் மூலமாக” மட்டுமே பிற கூற்றுக்குறிப்புகள் வழங்கப்பட்டன. இருப்பினும், பல கூற்றுக்குறிப்புகள் அரசியல் அதிகாரம் என்பதன் அர்த்தம், சமூக அடையாளங்களின் வகைகள், வட்டாரப் பிரதிகளின் இலக்கிய வகைமைகள், அறிவின் சமூக வியல்கள் ஆகியவற்றை அற்புதமான கோணத்தில் வழங்கினாலும் மெக்கென்சி வெறும் குறுகிய அளவில் கருக்கொண்ட வரலாற்றுப் பதிவிலேதான் பெருத்த ஆர்வம் கொண்டிருந்தார். எது எப்படி இருந்தாலும், ஒவ்வொரு ‘மரபியல் கூற்றுக்குறிப்பும்’ சிறிதளவாவது பயன் தரக்கூடிய வரலாற்றுத் தகவலைக் கொண்டிருந்ததாகத் தெளிவாக உணர்ந்தார். அதனால் எதனையும் விடாது சேகரிக்கவும், கண்டடையவும் விழைந்தார்.

மேலும், தமது 1805ஆம் ஆண்டின் மைசூர் நில அளவாய்வு ஆண்டறிக்கையில், தாம் சேகரித்த ஆவணங்களில், “வெறும் வறட்சியான சுவாரசியமற்ற உண்மை களின் சங்கிலித் தொடர் மட்டுமில்லை அவை மக்களின் மேதைமை யையும் நடத்தையையும் எடுத்துக்காட்டும் பல்வேறுபட்ட சான்றுகளையும், அவர்களது பல்தரப்பட்ட அரசாங்க நிர்வாக முறைமைகளையும் பல மதங்களையும், இன்றுவரை அவர்களது நெகிழுணர்வின், கருத்துகளின் மீதுதாக்கம் செலுத்தக் கூடிய பிரதான காரணிகளையும் ஒன்றிணைக்கின்றன. அத்துடன் நில உரிமையின் கால அளவின் மீதும், குத்தகைத்தொகையை நிர்ணயிக்கும் மூலத்தையும் அதன் பல வகைகளையும்,மக்களின் கதியையும், வெவ்வேறு வர்க்கங்களின் சலுகைகளையும், எடுத்துக்காட்டும் பல்வேறுபட்ட சான்றுகளையும், அவர்களது பல்தரப்பட்ட அரசாங்க நிர்வாக முறைமைகளையும் பல மதங்களை யும், இன்றுவரை அவர்களது நெகிழுணர்வின், கருத்துகளின் மீது தாக்கம் செலுத்தக் கூடிய பிரதான காரணிகளையும் ஒன்றிணைக் கின்றன. அத்துடன் நில உரிமையின் கால அளவின் மீதும், குத்தகைத் தொகையை நிர்ணயிக்கும் மூலத்தையும் அதன் பல வகைகளையும், மக்களின் கதியையும், வெவ்வேறு வர்க்கங்களின் சலுகைகளையும், தென்னகத்தில் பொதுவாகப் புழக்கத்தில் இருந்த அரசாங்கத்தின் உயிர்நாடி யினையும் வெளிச்சத்திற்குக் கொணர்ந்துள்ளன.” “கர்நாடகப் பேரரசு” என்று தாம் பெயரிட்டு அழைத்த விஜயநகர சாம்ராஜ் ஜியத்தின் ஆட்சியின் கீழ் ஓர் அரசியல் ஒற்றுமை இருந்ததாகத் தாம் வெற்றிகரமாக நிறுவியுள்ளோம் என நம்பினார்.

விஜயநகர ஆட்சியின் பகுதியான இந்து அரசாங்கத்தின் நிறுவனங்களைப் புரிந்து கொள்வதன் மூலம் கம்பெனிக்கு “இன்றைய நாளில் மக்கள் திரளின் பொது வெகுசன மாகத் திகழும் மண்ணின் மைந்தர்களான பழங்குடியினரிடம் இந்நிறுவனங்களின், விதிமுறைகளின், சம்பிரதாயங்களின் தாக்கம் இருப்பதனால் இவை பற்றிய மிகவும் பயனுள்ள தகவல்களை” கம்பெனி பெற்றுப் பயனுறும் என்று கருதினார். எந்த ஸ்திரமற்ற நிலைமை மண்ணின் மைந்தர்களான மக்களின் சமூக, அரசியல் வாழ்வினைச் சீரழிவுக்கு இட்டுச் சென்றதோ அதுவே உள்ளூரைச் சார்ந்த வெகுவான வரலாற்று அறிவினையும் அழித்துவிட்டது என்பதே மெக்கென்சியின் பெருத்த கவலையாக இருந்தது. “நீண்ட காலமாக நாடு ஸ்திரமற்ற நிலையில் இருந்த காரணத்தால் பொதுவான அழிவுக்கும் சிதைவிற்கும் தப்பிய எழுத்துப் பதிவுகளும் நிரந்தரமான நினைவுச்சின்னங் களும் இந்த நாடுகளின் இயற்கைக் குடிகளின் கையில் எஞ்சியிருந்தவையும் எவையெவை என்பதனைத் தேடி விசாரிப்பதற்கான என்னென்ன வாய்ப்புகள் இருக்கிறதோ அவை அனைத்தையும்” கைக்கொள்ள வேண்டும் என்று ஆணித்தரமாக மெக்கென்சி அறிவித்தார்.

தமது செயல்பாடு அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்று மிகவும் நம்பிக்கை கொண் டிருந்த மெக்கென்சி தமது முயற்சிகளை மைசூருக்கும் அப்பால் நீட்டித்தார். அவரது கோரிக்கையின் பேரில், 1808இல் தென்னிந் தியாவில் இருந்த மூத்த பிரித்தானிய அலுவலர்களுக்கு “தென்னிந்தாயாவின் தொல் வரலாறு, அரசு மற்றும் நிறுவனங்கள்” பற்றிய விவரங்களைக் கோரி அதிலும் குறிப்பாகத் “தங்களது அறியாமையினால் புறக்கணிக்கப்பட்டும் மறக்கப்பட்டும் மண்ணின் இயற்கைக் குடிகளின் கையில் பலதரப்பட்ட விளக்கங்களுடன் இருக்கின்ற, தூதரக, நீதித் துறை சார்ந்த, மருத்துவத் துறையில் உள்ள பெரு மக்களின் தலையீட்டினால் மீட்கப்படக்கூடிய ஆவணப் பொருட்களை”ப் பற்றிக் கேட்டு ஒரு சுற்றறிக்கை அனுப்பப்பட்டது. மெக்கென்சி தமக்கு நன்கு பழக்கமான அலுவல் அதிகாரிகளுக்கு மிக நீண்ட விரிவான சுற்றறிக் கைகளை அனுப்பினார். அதில் குறிப்பாகத் தென்னிந்தியாவில் தொடக்க கால பௌத்த, சமண மதங்கள் தொடர்பான ஆவணங்கள் மீதும் அத்துடன் பொதுவாக மதப்பூசல்கள் மற்றும் மத நிறுவனங் களைச் சார்ந்த கூற்றுக்குறிப்புகள் மீதுமான தமது ஆர்வத்தினைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். நாணயங்கள், விவரக் குறிப்புகள் அடங்கிய தொல்லியல் பொருள்கள், தொன்மையான சமாதிகள் மற்றும் கல்லறைகளின் ஓவியங்கள், கல்வெட்டுகளின் படிகள் ஆகியவற் றில் ஆர்வங்கொண்டிருந்தார்.

இவை அனைத்தையும் விட, இந்தியத் துணைக்கண்டத்தின் அரசியல் வரலாற்றினை நிறுவுவதற்கான அடிப்படை சான்றாதாரங் களை ஒருங்கிணைப்பதில் அவர் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் இருந்தார். பண்பாட்டு வகைமை சார்ந்தும் அரசியல் சூழ்நிலை சார்ந்தும் வரலாறானது எப்படி உருவாக்கப்பட்டது என்பது குறித்த ஒரு விமர்சன ரீதியான புரிதலை அவர் கொண்டிருந்தார். சான்றாக, “முறையான வரலாற்று எடுத்துரைப்புகளும் ஆய்வுக்கட்டுரைகளும் இந்த மண்ணின் இயற்கைக் குடிகளிடம் கிட்டத்தட்ட காணக் கிடைக்கவில்லை. அப்படியே ஏதேனும் குறிப்புகள் இருந்தாலும் பொதுவாக அவை மதம் தொடர்பான பழங்கதைகளாகவோ பிரபலமான பாடல்களாகவோ கதை வடிவமாகவோ பேணப்பட் டிருந்தன.” என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். இதற்குச் சில விதிவிலக்குகள் இருந்ததாகக் குறிப்பிடும் மெக்கென்சி அவற்றைக் கீழ்க்காணுமாறு பட்டியலிடுகின்றார்:

“வம்சாவளி அல்லது பற்பல அரசகுலங்களின், முக்கியமான குடும்பங்களின் பரம்பரைகள்; தண்டகாவளி அல்லது அலுவல் அதிகாரிகளால் பேணப்பட்ட காலநிரல்பட்ட பதிவேடுகள், பதிவுக்குறிப்புகள்; வருவதை முன்னுரைக்கும் தீர்க்கதரிசனங்கள் என்ற பெயரில் மறைமுகமாகச் சில விஷயங்களைக் கூறும் கலிகானங்கள்; கீழைத்தேய முடியரசுகளில் கூடக் கிட்டாத சுதந்திரத்துடன் கூடிய வரலாற்றுத் தகவல்; பிரபலமான கதைகளாகக் கருதப்படினும் சில சமயம் சில நிகழ்வுகளைப் பற்றியும் முக்கியக் கதாபாத்திரங்களைப் பற்றியும் நமது ஆய்வுக்குறிப்புகள் போலத் துல்லியமான சரியான தகவல்களைத் தரக்கூடிய சரித்திரா மற்றும் சுதா; பண்டைய கால வருவாய் மற்றும் நிதி மூலாதாரங்களைப் பற்றிய குறிப்புகளைக் கொண்ட நிதியியல் பதிவுக்குறிப்புகளும் பதிவேடுகளுமான ரகாக்கள்”

எனவே, பிரதிகளின் நம்பகத்தன்மை குறித்த சிக்கல்களை இதுவரையிலும் உணர்ந்திருந்தாலும் அனைத்தையும் தேடித் திரட்டும் தமது ஆர்வத்தினையும் செயல்முறைகளையும் மெக்கென்சி நியாயப்படுத்தினார், விளக்கினார். ஓர் அதிகாரிக்கு அவர் இவ்விதம் எழுதியனுப்பினார்: “தங்களின் நில அளவாய்வின் போது கன்னட நாட்டின் வரலாறு பற்றி ஏதேனும் விவரக்குறிப்புகள் கிடைத்தால் அதனைப் பாரசீக மொழியில் மொழிபெயர்த்துத் தருவதை விட அந்த மூலத்தையே விரும்புவேன்.” வரலாற்றுத் தன்மை அற்ற கீழைத்தேய மனத்தினைப் பற்றி மனக்கசப்பு கொள்வதைவிட, வரலாற்றுச் சார்பற்றதும் அரைகுறையான வரலாற்றுத் தன்மையுடையதுமான தீர்க்கதரிசனங்கள், பிரபலமான கதைகள் போன்ற இலக்கிய வகைமைகள் தங்களது அரசியல் இயல்பு காரணமாக அபாயகரமானவையாக இருக்கும் தன்மையினை மறைக்கவே வரலாற்றுத் தன்மை குறைந்தவையாக இருந்தன என்று கருதிக்கொண்டார்.

பல குடும்ப வரலாறுகளும் வம்சாவளி என்ற வகைமையைச் சார்ந்தவையே. அதாவது ஒரு குறிப்பிட்ட குடும்பத்தின் (வம்சத்தின்) குடிவழிப் பரம்பரை வரிசையினை மீட்டுரைப்பவை. ஒவ்வொரு பாளையக்காரர் குடும்பத்திற்கும் அவர்கள் வரலாற்றினை, அதன் நீட்சியாக அவர்களது ராஜ்ஜியத்தின் வரலாற்றினையும் கூறும் குறைந்தபட்சம் ஒரு வம்சாவளியாவது இருந்தது. பெரும்பாலான வம்சாவளிகள் தேர்த்தெடுக்கப்பட்ட பரம்பரைக் குடும்பத் தலைவர்களின் வாழ்க்கை நிகழ்வுகளைத் தொடர்ச்சியாகக் கூறும் வகையில் அமைந்திருந்தன. வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் வம்சக் கால்வழிப்பட்டியலுடன் இணைக்கப்பட்டிருந்தன. சிலசமயம் அவற்றில் இடையிடையே சில சுவாரசிய மான குடும்பத் தலைவர்களின் பெயர்கள் மட்டுமே இருந்தன.

இந்த வம்சாவளிகள் ஒரு குடும்பத்தின் ஒட்டு மொத்த தலைமுறைகளின் அடுக்கு வரிசையாக வும் இந்தப் பரம்பரைக் கால்வழிவரிசை பிரதியின் எடுத்துரைப்புச் சட்டமாகவும் இருந்தது. இந்த இரு வகையிலும் இவை வம்சாவளியினைக் கூறுவதாக அமைந்தன. வரலாற்றினை எடுத்துரைக்கக் காலநிரல் எப்படி அவசியமோ அதே போல் வம்சாவளிக்குக் கால்வழிப் பரம்பரை வரிசை அவசியம்: அவை தொடர்ச்சியை, ஒன்றுக்கொன்றுடனான தொடர்பை, கட்டமைப்பினை வழங்கு கின்றன. வம்சாவளியை எடுத்துரைப்பதற்கான தலையாய நோக்கம் என்னவென்றால் தற்போதைய பாளையக்காரர் மற்றும் அவரது குடும்பத்தின் நதிமூலத்தை எடுத்துரைப்பதே. அந்த எடுத்துரைப்பில் சற்றே விரிவாகச் சில நிகழ்வுகள் சேர்க்கப்பட்டிருந்தன. அந்த நிகழ்வுகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டதற்கு இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன: ஒன்று அவை தற்போதைய அரசரின் நம்பகத்தன்மையை நிலைநிறுத்தின, மற்றொன்று அவை அக்குடும்பத்தின் வரலாற்றி னை விரிவாக எடுத்துக்காட்டி விளக்குவதன் அர்த்தத்தை முன்னிறுத்தின.

ஒவ்வொரு அத்தியாயமும் நாயக-முன்னோர் செய்த ஏதேனும் மாபெரும் வீரதீரச் செயலை எடுத்துரைப்பதாக இருக்கும். சான்றாக, அவர் அரசரின் ஆட்சிப் பகுதியில் மக்களை அச்சுறுத்திக் கொண் டிருந்த ஒரு புலியினைக் கொல்வார் அல்லது மன்னரின் ஏதேனும் ஒரு பகைவனுக்கு எதிராகப் போர்தொடுத்துச் செல்வார். அதன் பிறகு மன்னர் பாளையக்காரரைத் தமது அரசவைக்கு அழைத்துப் பட்டங்கள், அரச சின்னங்கள், நில உரிமைப் பட்டாக்கள் (சில வேளை அது தோற்கடிக்கப்பட்ட எதிரி மன்னரின் நிலமாகவே இருக்கும்) ஆகிய ஏராளமான பரிசுகளை வழங்குவார். பிரதியின் இந்த அடிப்படையான கட்டமைப்பு மீண்டும் மீண்டும் திரும்பவரும். ஆனால் ஒவ்வோர் அத்தியாயமும் ஓர் உறவினை நிலைநிறுத்து வதைப் பற்றியே இருக்கும். எந்த உறவும் நிரந்தரமானதும் நிலைத்து நிற்பதும் அன்று; மாறாகக் காலந்தோறும் புதுப்பித்துக்கொள்ளவும் மீளவும் நிலைநிறுத்திக்கொள்ளவும் வேண்டியதாக இருக்கும்.

சமுதாயத்தில் மேம்பட்ட நிலையையுடைய அந்த மாமன்னரின் அரசவையே அந்த எடுத்துரைப்பின் மையப்புள்ளியாக இருந்தாலும் ஒவ்வொரு புதிய உறவும் அந்தத் தலைவனின் பதவியை, அந்தஸ்தை மாற்றும் விதமாக இருக்கும். அந்தப் பரம்பரைத் தலைவர்கள் ஆற்றிய அருஞ்செயல்கள் கற்பனையான சூழலில் நடைபெற்றாலும் அவை ஒரு பொதுவான காப்பிய விழுமியங்களைச் சுட்டிநிற்கும்: அவை இறக்கும் வரையில் வீரத்தைக் கைவிடாது இருத்தல், விசுவாசம், அளப்பரிய உடல்வலிமை. இந்த அருஞ்செயல்களுக்குப் பரிசாக அளிக்கப்பெறும் வெகுமதிகள், அக்காலத்தின் அரசியல் சூழ்நிலையைப் பிரதிபலிப்பதாகவும் உள்ளடக்கும் வகையிலும் இருக்கும் அரசியல்சார் உறவுகளை நிலைநாட்டுவதாகவும் மாற்றுவதாகவும் இருக்கும். முன்னரே நாம் அறிந்துகொண்டபடி மரியாதை நிமித்தமான பரிசுகள், பட்டங்கள், சின்னங்கள், நிலங்கள் ஆகியவை அரசியல் முறைமையின் தலையாய நாணயமாகும்.

இந்த மரியாதைகள், பட்டங்கள், சின்னங்களால் சுட்டப்பெறும் சமூக, அரசியல் உறவுகள் அடங்கிய அரசியல் முறைமையில் இடம் பெற்றிருந்த வம்சாவளிகள் வரலாற்றுப் பிரதிகளாகவே தீர்மானிக் கப்பட்டன. இதில் நில உடைமையும் அரசியல் பதவியும் அதே உறவின் இன்றியமையாத அங்கமாகும். பின்னாளில் ‘சாதி’ என்ற ஒற்றைச் சொல்லில் அடங்கக்கூடிய சமூக அடையாளங்கள் சார்ந்த விஷயங்கள் கூட இந்தப் பிரதிகளின் மையமான எடுத்துரைப்புச் சொல்லாடலில் அடங்கியிருக்கும். இவற்றைப் படித்த மெக்கென்சி யின் சமகால காலனிய அன்பர்கள் ஒன்றுக்கும் உதவாதவை என்றும் கட்டுக்கதை என்றும் ஒதுக்கினர். அனைத்து அமைப்புகளிலும் உள்ளது போல் வரலாற்றுச் சூழலின் சட்டகத்தினுள்ளேயே வரலாற்று வடிவங்களும் பொதிந்துள்ளன.

தென்னிந்தியாவில் இருந்த தமது சமகால காலனிய அன்பர் களைக் காட்டிலும் அறிவின் அரசியலைப் பற்றிய மிகத் தெளிவான புரிதலைக் கொண்டிருந்தார் மெக்கென்சி. ஏனெனில் வரலாற்றுத் தகவல்களை சேகரிக்கின்ற பணியில் அவர் மிக ஆழமாக ஈடுபட் டிருந்தார். குறிப்பாகத் தமது உதவியாளர்களுடன் அவருக்கு இருந்த நெருக்கமான உறவின் மூலமாகவும் தமது நில அளவாய்வுப் பணியின் மூலமாகவும் தகவல் சேகரிப்பில் அத்தனை ஆழமாக ஈடுபட்டிருந்தார். அவரது தனித்த சிறப்பு என்னவென்றால் உள்ளூர்ப் பகுதிகளின் பிரதிகள் என்னதான் புரிந்துகொள்ள இயலாத கட்டுக்கதைகளால் புனையப்பட்டிருந்தாலும், இயன்ற வரையில் கிடைக்கும் பிற உள்ளூர் ஆவணங்களுடன் தகுந்த பின்புலத்தில் வைத்து, அவற்றில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள இலக்கிய வகைமை, பாணி மற்றும் அணியிலக்கண உத்திகளையும் கவனமாக ஒருங்கே வைத்து அவற்றைப் படித்தால் அவை வரலாற்றுத் தகவல்களை அளிக்கவல்லன என்று நம்பினார். அவர் சேகரித்த பல பிரதிகளை அவரது சமகாலக் காலனிய அதிகாரிகள் அத்தனை சுவாரசிய மில்லாதவை என்றும் இந்தியாவின் காலனியத்துக்கு முந்தைய வரலாற்றினைப் போதுமான அளவு கட்டியெழுப்புவதற்குத் தேவையான முக்கியமான குறிப்புகளைக் கொண்டிருக்கவில்லை என்றும் நிராகரித்தனர்.

தென்னிந்திய கிராமப் பகுதியின் அரச குடும்பங் களின் எண்ணற்ற வரலாறுகளைக் கூறும் பிரதிகளின் மீது மற்றெதையும் விட அத்தனை ஆர்வமில்லை. ஒரு சில நிர்வாக அதிகாரிகள் ஒரு குறிப்பிட்ட வட்டாரப் பகுதியின் ஆட்சியுரிமையும் அதன் நீட்சியாகச் சொத்துரிமையும் இருப்பதாகக் கோரும் உரிமைகள் உண்மைதானா என்பதைத் தீர்மானமாகத் தீர்த்துவைக்க எண்ணி னாலும், 1793இல் வங்காளத்தில் செயல்பட்ட மாதிரி ஜமீந்தார் களைவிடப் பயிர் செய்பவருக்கே உரிமை வேண்டும் என்பதற்கு ஆதரவு பெருகியதால் மெக்கென்சியின் வரலாற்றுப் பிரதிகளில் இருக்கும் இத்தகைய உரிமை கோரல்கள் மீது ஆர்வம் குறைந்தது.

மைசூர் நில அளவாய்வின் போதே வரலாற்று ஆவணங்களைச் சேகரிக்கும் மெக்கென்சியின் முயற்சி சூடுபிடித்தது. நில அளவாய்வுப் பணியினை மேற்கொண்டிருக்கும் போது, “மாகாணத் தின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் வரலாறு, தொல்லியல், நாட்டின் புள்ளிவிவரம் சார்ந்த ஆவணங்களைச் சேகரிக்கும் பணி நடை பெற்றுக் கொண்டிருந்தது. இது புனித ஜார்ஜ் கோட்டையின் ஆட்சியதிகாரத்தின் கீழ் மைசூர் நில அளவாய்வில் கிடைத்த அசல் தகவல்களின் அடிப்படையில் என்னிடம் பயிற்சி பெற்ற, நான் பிறப்பித்த ஆணைகளைப் பின்பற்றிய இந்த மண்ணின் இயற்கைக் குடிகளால் அந்த ஆவணங்கள் சேகரிக்கப்பட்டன” என்று மெக்கென்சி குறிப்பிடுகின்றார். இந்த முயற்சி அரசாங்கத்திற்குச் சற்றே செலவை இழுத்துவிட்டது என்பதை வலியுறுத்தினார்.

ஏனெனில், “நான் எனது தனிப்பட்ட சொந்தச் செலவிலே தான் அனைத்து ஆவணப் பொருட்களையும் வாங்கினேன். கர்நாடகம், மலபார், தெற்கத்திய பிராந்தியங்கள், சர்க்கார்கள், தக்காணம் என இந்தப் பகுதிகள் முழுவதிலும் என் சொந்தச்செலவிலேயே ஓலைச்சுவடிகளைச் சேகரித்தேன்” என்றார். ”இராணுவத்தின் மூலம் இடங்களைக் கைப்பற்றி ஆக்கிரமித்துக் கொள்ளும் பணிக்கு இடையில் அதே போன்ற வசதிகளைப் பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் தாக்கமானது அளித்தால் இது போன்ற ஆராய்ச்சித் திட்டங்களை மேற்கொள்வதானால் கணிசமான ஆதாயத்தைத் தருவிக்கலாம் என்ற நம்பிக்கையை இந்தத் தேடுதல் வேட்கையின் வெற்றி நியாயப் படுத்துகின்றது” என்று அவர் கூறியிருப்பது பிரித்தானிய அரசாங்கம் தமது இத்தகைய முயற்சிகளில் இன்னும் மேலான ஆர்வம் காட்ட வேண்டும் என்று எண்ணினார் என்பதைத் தெளி வாகக் காட்டு கின்றது.

மைசூர் நில அளவாய்வின் போது, வரலாறு, நிலவியல், இனவரைவியல்சார் ஆவணங்களைச் சேகரிப்பதற்கும் மொழி பெயர்ப்பதற்கும் மட்டுமின்றி, சிக்கலான பிராந்திய அறிவின் சமூகவியலைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், பிரித்தானியரின் ஆர்வத் தினைச் சந்தேகக் கண்கொண்டு மக்கள் பார்க்கும் சுழ்நிலை ஏற்பட்ட சமயத்திலும் தமது இந்திய உதவியாளர்கள் இன்றியமையாதவர் களாக இருந்தனர் என்பதை உணர்ந்துகொண்டார். உள்ளூருக்கு உரித்தான அறிவைச் சேகரிப்பதில் பிரித்தானியரோ அல்லது திப்பு சுல்தானின் அமீல்தார்களோ கைக்கொண்டது போலான உருட்டல் மிரட்டல் தொனிகளைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என்பதில் அக்கறையுடன் இருந்தார் மெக்கென்சி. அவர், “பிராந்தியக் குடிமக்களின் உறவினரும் சொத்துகளும் என்னால் எந்த வகையான வன்முறைக்கும் ஆளாதவாறு பாதுகாக்கப்பட்டனர். அவர்களின் மனத்தை இணங்கவைக்கும் முயற்சியில் நான் முனைப்பாக இருந்தேன். ஏனெனில் அதுவே எனக்கு வேண்டியதை மிக எளிதில் பெற்றுத் தரக்கூடிய ஒன்றாகும்.” என்று கூறியுள்ளார்.

நில அளவாய்வு தொடர்பான விவரங்களைச் சேகரிப்பதில் ஏற்பட்ட இடர்ப்பாடுகள் “சுமுகமில்லாத சந்தேகம்” என்ற பனிப்பாறையின் வெறும் மேலுச்சி மட்டுமே. தகவல் அளிப்பதற்கு மறுப்பு எழக்கூடிய சாதகம் இருந்தது என்பது பற்றி மெக்கென்சியே ஒருபோதும் அறிந்திருக்கவில்லை. அதன் மறுபக்கமாக, அவர் சற்றும் கவனம் பிசகாத எச்சரிக்கையுடன் நடக்காவிடில் எதை எப்படிப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்று அவர் விழைகின்றாரோ அப்படிப் பட்ட விவரங்கள் மட்டுமே கிட்டும் என்பதையும் ஒருபோதும் அறிந்திருக்கவில்லை. 1816இல் பி. கானருக்கு வரைந்த மடலில், ”இந்த மண்ணின் குடிமக்களின் பொதுவான குணாம்சத்தைப் பற்றிப் போதுமான அளவுக்கு நீங்களாகவே அறிந்திருப்பீர்கள் என்றும் ஏதேனும் ஒரு குறிப்பிட்ட பொருளைப் பற்றி அதீத ஆர்வத்தையும் அக்கறையையும் வெளிப்படுத்தினால் அதுவே சந்தேகத்தையும் தாமதத்தையும் சில சமயம் எதிர்ப்பினையும் கிளப்பும் என்பதையும் அறிந்திருப்பீர்கள்.

சற்றே அலட்சியமான போக்கு பயனுள்ளதாகவும் அவசியமான தாகவும் இருக்கும். அத்துடன் அவர்கள் உங்கள் கேள்விகளுக்கு அளித்த பதிலின் மீதான உங்களது கருத்துக் குறிப்புகளை அவர்களின் முன்னிலையில் எழுதுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்.” என்று வலியுறுத்துகின்றார். மெக்கென்சியின் ஆவணத் தொகுப்பின் பெருந்திரட்டில், அதிகாரப்பூர்வ உரிமையின் மீதும் அதிகாரத்திற்கும் அறிவிற்குமான இடையிலான எண்ணற்ற உறவுகளின் மீதும் மண்ணின் குடிமக்களின் குணத்தைப் பற்றிய வழமையான காலனிய கருத்துகள் மீதும் கேள்விகள் எழுப்பப்பட்ட வண்ணம் இருக் கின்றன.

சில பிரதிகள் தங்களது வரலாற்றுப் பின்புலத்தை வெளிக்காட்டி யதன் பின்னணி அதன் மூலம் அவை கம்பெனியிடமிருந்து சாதகமான ஓர் ஏற்பாட்டினை எதிர்பார்த்ததால், கம்பெனியிடம் கொடுக்கப்படும் மனு போல் ஆயின. அந்தப் பிரதிகளுக்கு உரியோர் தங்களது ராஜ்ஜியத்தை நிரந்தரமாக ஜமீந்தாரி பண்ணையாக மாற்றக் கோரியோ, தாங்கள் கட்டும் கப்பத்தைக் குறைக்கக் கோரியோ, ஒரு சில நேரங்களில் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் இறுதி யில் பாளையக்காரப் போர்களில் ஈடுபட்டதற்காகச் சிறையில் அடைபட்டு வாடும் அரசகுல வாரிசை விடுவிக்கக் கோரியோ கம்பெனியிடம் விண்ணப்பித்தனர். 

ஜமீந்தாரி நிலத்தீர்வை முறைக்குப் பின்னரும் பாளையக்காரப் போர்களில் இறுதிகட்டப் போருக்குப் பின்னரும் ஓர் அமைதிநிலை ஏற்படும் வகையிலான சாதகமான சூழலை ஏற்படுத்திக் கொடுப்பதை நியாயப்படுத்தும் வகையில் இந்த அரச குடும்பங்கள் பிரித்தானிய அரசுக்கு விசுவாசமாக இருந்தனவா என்பதை அறிய இப்பிரதிகள் உதவுமா என்பதை அறிவதில் மட்டுமே, மெக்கென்சியையும் அவரைப் போன்ற மனப்போக் குடைய ஒரு சிலரையும் தவிர்த்த, மற்ற கம்பெனி அலுவலர்கள் அனைவரும் ஆர்வம் கொண்டிருந்தனர்.

சாதி சார்ந்த பதிவுகளைச் சேகரித்தல்

பின்னாளில் இந்தியாவின் நில அளவாய்வுத் தலைவர் ஆன காலின் மெக்கென்சி தாம் கண்ட கட்டடக்கலை சார்ந்த முக்கியமான கட்டடங்கள் அனைத்தையும் வரைந்தார். அதுநாள்வரை இந்தியா அறிந்திராத ஓவியங்களையும் ஓலைச்சுவடிகளையும் சேகரிப்பதில் விடா முயற்சியுடன் ஈடுபட்டு வெற்றிகண்டவர். ஆனால் அவரால் எழுத இயலாது. அவர் எழுத முயன்ற வெகுசில கட்டுரைகளும் அரைகுறையாகவே இருந்தன. அவரிடம் இருந்த அறிவுக் களஞ்சியத் தில் பத்தில் ஒன்பது பங்கு அவருடனேயே மரித்துவிட்டது.   - ஜேம்ஸ் ஃபெர்குசன், 1876

மெக்கென்சியும் அவரது உதவியாளர்களும் தங்களால் கண்டுகொள்ள முடிந்த வரலாற்று, இனவரைவியல், மதம் சார்ந்த ஒவ்வொரு பிரதியையும் மரபையும் ஆவணத்தையும் சேகரித்தனர். அவற்றுடன் கல்வெட்டுப் படிகளையும் தொல்பொருட்களையும் காசுகளையும் ஓவியப் படிமைகளையும் சேகரித்தனர். தாங்கள் நில அளவாய்விற்குச் சென்றபோது கண்ட நூற்றுக்கணக்கான காட்சி களையும் வரைந்தனர். மெக்கென்சியின் சேகரிப்பில் உள்ள ஓவிய வரைவுகள் பல இடங்களில் இருந்தும் தருவிக்கப்பட்டவை. அவற்றுள் அவரே வரைந்தவையும் பயணத்தின் போது பிற அளவாய்வாளர்கள் வரைந்தவையும் அடங்கும். அந்த 1,500 ஓவிய வரைவுகளும் பலதரப்பட்ட அகன்ற பொருண்மையைக் கொண் டவை. அவற்றுள் சில விவசாயக் கருவிகள், கிணறுகள், நீர்ப்பாசனக் கருவிகள், பிற விவசாயத் தொழில்நுட்பக் கூறுகள் ஆகியவற்றை மிக கவனமாகச் சித்திரிக்கும் வரைவுகளாகும். மற்றவை கோயிலில் உள்ள சிற்பங்களின் விரிவான ஓவிய வரைவுகள் ஆகும்.

தக்காணப் பகுதி முழுவதிலும் மெக்கென்சி மேற்கொண்ட பயணங்களின் போது கண்ட பலதரப்பட்ட காட்சிகளையும் நில அமைப்புகளையும் சித்திரிக்கும் ஓவியங்கள் பல உள்ளன. கோட்டைகள், தொன்மையான கட்டடங்கள், உள்ளூர்க் கட்டுமானங்கள் ஆகியவற்றின் சித்திரங்களுடன் தக்காணப் பகுதியின் நிலப் பின்னணியிலும் கட்டடங்களின் பின்னணியிலும் நிற்கும் பிரித்தானியர் சிலரின் ஓவியங்களும் உள்ளன. இறுதியாக, பலவகை உடைகளை அணிந்திருக்கும் பல சாதி இனம் சார்ந்த மக்களின் நீர்வண்ணத்தால் வரையப்பட்ட ஓவியங்களும் உள்ளன.

மெக்கென்சியின் இனவரைவியல்சார் ஓவியங்கள் - பல்வேறு பட்ட குழுக்கள், வகைகள், சாதிகள், இனங்களின் ”வகைமாதிரி” பிரதிநிதிகளின் சித்திரங்கள் - பெரும்பாலும் அவரிடம் இருந்த இந்தியப் படியெடுப்பாளர்களால் ஐரோப்பிய பாணியில் வரையப் பட்டதாகத் தெரிகின்றது. மைசூர் நில அளவாய்வுப் பணியின் முதல் இரு ஆண்டுகளில் வரையப்பட்ட ஒரு தொகுப்பில் வடக்குத் தக்காணப் பகுதியில் - பாலக்காட்டில் - இருக்கும் பல்வேறு சாதி களைச் சித்திரிக்கும் எண்பத்திரண்டு (82) ஓவியங்கள் உள்ளன. அவை “பல்லா கௌட்டின் உடை, கர்நாடிக், 1800 & 1801” என்று பெயரிடப் பட்டுள்ளன. சாதியினைக் குறித்து நிற்கின்ற, ஏன் அனைத்து விதமான சமூக வேறுபாடுகளையும் குறித்து நிற்கின்ற, முதன்மையான அடையாளமாக இருந்தது உடையே. உடையே இனம் சார்ந்த வேறுபாட்டைச் சுட்டும் முக்கிய அடையாளமாகவும் குவிமைய மாகவும் இருந்தது.

ஐரோப்பாவிலும் சரி இந்தியாவிலும் சரி அதிகாரப் படிநிலையை யும் வேறுபாட்டையும் குறிப்பவை ஆடைகளே. இந்திய சமூகப் படிநிலை வரிசையின் வண்ணமயமான, வினோத மான கூறுகளின் ஒரு பகுதியாகவும் கண்ணுக்கு விருந்தாகும் தன்மையை எடுத்துக் காட்டவும் ஆடைகள் முன்னிலைப்படுத்தப் பட்டன. பல்லா கௌட் தொகுப்பில் இடம்பெற்றிருந்த ஓவியங் களில் சித்திரிக்கப்பட்டிருந்த உடைகள் அரச குல மாந்தர், புனித மாந்தர் ஆகியோரது உடைக ளோடு வேறுபட்டத் தொழில் வகைகளைச் செய்வோரது உடைகளையும் சித்திரித்திருந்தன. சில சமயம் அவை “போயா பணியாளர்கள் (ஙிஷீஹ்ணீ ஜீமீஷீஸீs)” என்ற வகையி னுள்ளேயே விளக்கம் தரப்படாத வேறுபாடுகளைக் கொண்டிருந்தன. பகட்டான உடை களுடன் கூடிய இந்து நாடகங்களின் எண்ணற்ற ஓவியங்களையும் உள்ளடக்கியிருந்தை அவை நியாயப்படுத்துகின்றன. எது எப்படி யாயினும், அந்த ஓவியங்கள் உடைகளைப் பற்றியதாக மட்டுமன்றி அதனையும் தாண்டியதாக இருந்தமை உள்ளங்கை நெல்லிக் கனியாகத் தெரிகிறது. மைசூர் நில அளவாய்வில் அவதானித் திருந்தபடி கர்நாடக மக்களையும் வழக்காறுகளையும் வண்ண மயமாகச் சித்திரிக்கின்றன.

மெக்கென்சியின் தொகுதியில் இடம்பெற்ற சாதிகள் மற்றும் குழுக்களின் பட்டியல் ஒரு விதத்தில் வேறுபட்ட இனவரைவியல் மரபுணர்வுகளை வெளிப்படுத்தின. அதன்பிறகு அவை பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதி, இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தைச் சேர்ந்த அரசாங்க விவரக்குறிப்பேடுகளிலும், கையேடுகளிலும் புனிதமானவையாக நிறுவப்பட்டன. முதல் ஓவியம் காஞ்சிபுரத்தில் உள்ள ஒரு சமணரின் ஓவியமாகும். இது ஆச்சரியத்திற்கு உரிய விஷயமன்று, ஏனென்றால் பண்டைய இந்தியாவில் சமணத்தின் முக்கியத்துவத்தைக் கவனித்த முதன்மையான ஐரோப்பியர்களுள் தாமும் ஒருவர் என்று மெக்கென்சி கூறிக்கொண்டார்.

அரச குல நபர்களின் இரண்டு ஓவியங்கள் உள்ளன. ஒன்று அரசர்களின் மரணத்தை நினைவுறுத்தும் சோகச் சின்னமான பண்டைய விஜயநகர அரசர்களின் சித்திரம். மற்றொன்று அரசவையை அருமையாகச் சித்திரிக்கும் “தேவசமுத் திரத்தில் கூடிகொட்டா அரசரின் வருகை” என்று பெயரிடப்பட்டுள்ள ஓவியம். ஒரு தக்காணத் தலைவரின் எஞ்சியிருக்கும் அரசியல் அதிகாரத்தைச் சுட்டும் வகையில் சாமரங்களுடனும் பிற சின்னங் களுடனும் ஒழுகலாறுகளுடனும் அரசவையின் அரசியல் நடைமுறைகள் நயமாகச் சித்திரிக்கப்பட் டிருந்தன. சித்தரதுர்க்கத்தில் உள்ள அரச குல அங்கத்தினர் (அரச குடும்பத்திற்கு உறவினரும் கூட) ஒருவரின் சித்திரம் “பதவியிலுள்ள ஒரு போயா” என்ற பெயரில் உள்ளது. ஆரம்ப கால ஓவியங்கள் பல உள்ளூர்த் தலைவர்களான பாளையக்காரர்களிடம் பணிபுரிந்த அரசவைப் பணியாளர்களையும் படைவீரர்களையும் சித்திரிக்கின்றன.

வழிவழியாக அரசவையில் இருக்கும் ஏவலாட்களான இவர்கள் சித்திரதுர்க்கத்து அரசவையுடன் தம்மை இணைத்துக் கொண்ட வர்கள். மெக்கென்சியால் முதன்முதலில் நில அளவாய்வு செய்யப்பட்ட மாவட்டங்களுள் சித்திர துர்க்காவும் ஒன்று. இந்த ராஜ்ஜியத்திற்காக அவர் வழக்கத்திற்கு மாறாகப் பெருமளவில் அரச குடும்ப வரலாறுகளையும் மரபு களையும் சேகரித்தார். ஒவ்வொரு படத்திலும் பணியாளின் சாதி சுட்டப்பட்டிருந்தது. அந்தத் தனிநபரின் அரசியல் அந்தஸ்தின் முக்கியத்துவம் அவரது சாதி அடையாளத் திற்குக் கீழடங்கிய ஒன்றாகவே காணப்பட்டது தெளிவு. வருவாய் அலுவலராக இருந்த பிராமணர் ஒருவரைப் போன்ற அரசவை அலுவலர்களும் அரசியல் ஆளுமைகளின் வகைகளுக்கு எடுத்துக் காட்டுகளாக உள்ளடக்கப்பட்டிருந்தனர். குருமார்களும் பரதேசி யாகத் திரியும் சாமியார்களும் கூடப் பிரதானமாக இடம்பெற் றிருந்தனர்.

வேறுபாடுகளையும் அடையாளத்தையும் ஆதிக்க முறைமை யாகக் கொண்டு செயல்படும் சாதி இந்த இனவரைவியல் சித்திரங் களில் மிகக் குறைந்த இடத்தையே வகிக்கின்றது. நாவிதர்கள், கூடை முடைவோர், கைரேகை பார்க்கும் சோதிடர்கள் எனத் தொழில் ரீதியான வகைப்பாடுகளின் வேறுபாட்டினைச் சுட்டிக்காட்டுகின்ற - அதாவது சாதியும் செய்தொழிலும் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்திருக்கின்ற - அந்தப் பின்னணியில் ஒரு முக்கியமான குறியாகவே சாதி தோன்று கின்றது. பல தரப்பட்ட விவரணைகளுடன் கூடிய அதிகாரப்பூர்வ அரசவை பிராமணர்கள் உள்ளிட்ட பிராமணர்களின் சித்திரங்களிலும், மருத்துவர் ஒருவரின் சித்திரத்திலும், துங்கபத்திரை நதியில் துணி துவைக்கின்ற ”பிராமணப் பெண்களின்” கவிதையான ஓவியத்திலும் சாதி இடம்பெறுகின்றது. கூடுதலாக, பல்வகைப்பட்ட சாதியினர் சில சமயம் தனியாகவும் சில சமயம் கூட்டமாகவும் சித்திரிக்கப் பட்டுள்ளனர். அதில் ஒன்று ஊர் ஊராகச் சுற்றித் திரியும் கன்னட ஆட்டிடையரான குறும்பர் ஒருவரைச் சித்திரிக்கும் படமாகும். தங்களது சாதிப்பெயரைத் தாங்கள் நெய்யும் கம்பளியில் இருந்து அவர்கள் பெற்றுள்ளனர். இன்னொரு சித்திரம் பலரை ஒருசேர வரைந்துள்ள சித்திரம். அதில் ஒரு “கொமுட்டி அல்லது பனியனும்” மாதவரன் என்ற பெயருடைய பல்ஜாவார் சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவரும் ஒரு கன்னட பிராமணரும் இடம்பெற்றுள்ளனர்.

இந்த ஓவியங்கள் மற்போர் வீரர்கள், பாணர்கள், வணிகர்கள் ஆகிய வகையினரின் அச்சுவார்ப்பு சித்திரங்களையும் அளிக்கின்றன. குடும்பத்தை உள்ளடக்கிய வீடு என்பது முக்கியமான ஓர் இனவரை வியல் அலகாகப் பார்க்கப்பட்டது. இது “வீட்டு வேலைகளில் ஈடுபட்டுள்ள ஒரு குடும்பம்” என்ற பெயரிலான ஓவியத்தில் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளது. இன்னொரு சித்திரத்தில் ஒரு தக்காணக் கிராமத்தின் சொத்துபத்துகளையும் மக்களையும் பாதுகாக்கின்ற பொறுப்பேற்ற இரண்டு காவலர்கள் இடம்பெற்றுள்ளனர். வேறு இரண்டு, விவரணையற்ற மரச் சித்திரத்தில் “ஜகன்னாத்திலுள்ள சிற்பங்கள்” இடம்பெற்றுள்ளன. கன்னட நாட்டு ரெட்டி ஒருவரின் நறுவிசான சித்திரம் ஒன்று உள்ளது. அது விகிதாசார அளவில் சற்றே முன்பின்னாக இருந்தாலும் அதிலுள்ள நபரின் வேட்டி, மேலங்கி, தலைப்பாகை ஆகியவற்றைக் கவனமாகச் சித்திரித்துள்ளது. “ராம்சரண், ராஜபுத்திர சாதியைச் சேர்ந்தவர்” என்ற மற்றொரு சித்திரம் மற்ற சித்திரங்களை விட அதிகமாக முகவெட்டில் கூர்த்த கவனத்தைக் காட்டுகிறது. பெயராலும் சமூக அந்தஸ்தாலும் அடையாளம் காணப்படும் மிகச்சில படங்களுள் இதுவும் ஒன்று என்பதனால் இருக்கலாம்.

பின்னர் அந்த நூற்றாண்டில் மானுடவியல் ஆய்வு முன்னிறுத்திய தரத்தின்படி இனவரைவு சார்ந்த அச்சுவார்ப்பு வகையினைச் சித்திரிப்பவை - மெக்கென்சி நில அளவாய்வுத் தலைவராகக் கல்கத்தாவிற்கு வெளிப்புறத்தே இருந்த ஆண்டுகளில் அவருடைய உதவியாளர்கள் தீட்டிய ஒரிசாவைச் சேர்ந்த பழங்குடி மக்களின் சித்திரங்கள். இந்தச் சித்திரங்கள் கோண்டு, மரியா, பில் போன்ற இனக்குழுக்களைச் சித்திரிக்கின்றன. இந்தியாவின் மையநீரோட்டப் பிரிவினரான இந்திய வேளாண் இன மக்கள் தொகுதியில் இருந்து வேறாகப் பிரித்துப் பார்க்கப்பட்ட, பழங்குடி இனத்தவர் என்று குறிப்பிட்டு அழைக்கப்பட்ட குழுக்களுக்கு ஆரம்ப கால மானுட வியல் ஆய்வுகள் தந்த முன்னுரிமையைப் பிரதிபலிக் கும் வகையிலான எந்த அறிகுறியும் இந்தப் படங் களிலோ பொதுவாக அவற்றுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட இடத்திலோ சிறிதும் இல்லை. அந்தச் சித்திரங்களுக்கு ஈடான “இனவரைவியல்” தன்மையைக் கொண்ட மற்றொரு படம் வடக்குத் தக்காணப் பகுதியில் ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் ஒரு விழாவில் பல வகையான நடனங்களை ஆடும் பிராமணச் சிறுமி களைத் தீட்டியுள்ள படமாகும். இந்தச் சித்திரத்தின் அடியிலுள்ள எழுத்துப்பதிவு அந்த விழா, அதன் முக்கியத்துவம், அதன் சடங்கு முறைமைகள், அதில் பங்கு பெறுபவர்கள் என அனைத்து விவரங்களையும் கூறுகின்றது. இந்து நாடகங்களில் இருந்தும் பல காட்சிகள் தீட்டப்பட்டுள்ளன. அப்படியான ஒரு ஓவியத்தில் இராமாயண நாடகக் காட்சி தீட்டப்பட் டுள்ளது.

கதாபாத்திரங்களையும் வகைமாதிரிகளையும் மெக்கென்சி அவர்கள் வகுத்து வைத்திருந்த முறையி லிருந்து சமூக அடுக்குமுறை பற்றி அவருக்கிருந்த புரிதல் தெற்றெனத் தெரிகின்றது. முதலில், சமகாலத்திய ராஜ்ஜியங்கள் மற்றும் அவற்றின் அரசியல்சார் அடுக்குவரிசைகளின் முக்கியத்துவத்தை அறிந்திருந்தார் - முன்னாள் மற்றும் இன்னாள் மன்னர்களின் படச்சித்திரங்கள் தக்காணத்தின் அரசியல் வரலாறு பற்றிய மெக்கென்சியின் புரிதலை எடுத்துக் காட்டுவன. உள்ளூர்த் தலைவர்களின் முக்கியத்துவத்தை ஆவணப் படுத்திய நூற்றுக் கணக்கான குடும்ப வரலாறுகளையும் உள்ளூர் வரலாறுகளையும் மெக்கென்சி சேகரித்தார்.

ஒவ்வொரு பகுதியின் மரபுகளையும் வழக்கங்களையும் புரிந்துகொள்வதற்கும் நிலம் உள்ளிட்ட மற்ற உள்ளூர் இயற்கை வளங்கள் மீதான உரிமைகளைச் சரியாகப் பகிர்ந்தளிப்பதற்கும் அந்த உள்ளூர்த் தலைவர்களின் ஆட்சி வடிவம் மிக முக்கியமானது என்று நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். எனவே தான் நாம் அரசவைக் காட்சிகளை, உள்ளூர் அதிகாரிகளை (பெரும்பாலும் வருவாய் அதிகாரிகள்), அரசவையில் வழிவழியாக இருக்கும் ஏவலாட்களை, அரசவைப் பணியாட்களை, படைவீரர் களைப் பார்க்கின்றோம். இவர்களுக்கும் நில அளவாய்வாளர்களுக்கும் இடையே பெரிய அளவில் ஊடாட்டம் இருந்தது தெள்ளத் தெளிவு. அடுத்து பிராமணர்கள், பல வகையான புனைவுகளில், முக்கியமாக இடம்பெற்றிருந்தனர். பிராமணர்கள் அரசவை அதிகாரிகளாக (புரோகிதர்களாகவும்) இருந்தனர். அது மட்டுமின்றி மெக்கென்சி யின் நம்பிக்கைக்குரிய இந்திய உதவியாளர்களாக இருந்த பலரும் பிராமணர்களே. அவர்கள் உள்ளூர்ப் பிரதிகளையும் மரபுகளையும் சேகரிக்கச் சென்றபோது ஐயத்திற்கிடமின்றி அவ்வாறான தேடலை அப்பகுதி பிராமணர்களைத் தொடர்புகொள் வதில் இருந்தே தொடங்கினர்.

பிராமணப் பெண்கள் துணிகளைத் துவைப்பதும் குளிப்பதும் கண்ணைக் கவரும் வகையிலான சித்திரம் வரையும் மனப்போக்கிற் கான வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தின. அப்படங்களின் அடியில் எழுதப்பட்டிருந்த மென்மையான காதல் கவிதையுடன் சேர்ந்து அவை பூரணத்துவம் பெற்றன. குருமார்களும் பரதேசியாகத் திரியும் சாமியார்களும் சிறப்பான வகையில் கண்ணைக்கவரும் விதமாக இருந்தது மட்டுமின்றி இந்தியாவின் ஆன்மிக ஞானத்தின் வடிவ மாகவும் உணரப்பட்டனர். நாவிதர் முதல் சோதிடர் வரையிலான தொழில்முறை குழுவினர் சாதியின் வரையறைக்கும் ஒழுங்கமைப் பிற்கும் முக்கியமானவர்களாகக் கருதப்பட்டனர். ஆனால் கிராமப்புற இந்தியாவானது தன்னிறைவு பெற்ற, முழுமையாக இயங்கிய, பொருளாதார அமைப்பையுடைய எண்ணற்ற கிராமம்சார் மக்களாட்சிகளால் ஆனது என்ற மறுக்க முடியாத உண்மையினை நூற்றாண்டின் திருப்பத்தில் பிரித்தானி யருக்கு அவர்கள் (அதாவது அந்த சாதிப் பிரிவினர்) தெரியப்படுத்தினர். சிலசமயம் போகிற போக்கில் வரையப்பட்ட பிற ஓவியங்கள் இந்திய சமூகத்தைக் கட்டமைப்பதற்கு அடிப்படையான தாக அடையாளம் காணப்பட்ட, இந்தியாவில் இருந்த பிரித்தானியரின் குறிக்கோளுக்கு அவசியப் பட்ட, பதினெட்டாம் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் ஐரோப்பியரின் கற்பனை உலகத்தில் கவர்ந்து இழுக்கக் கூடிய ஓர் அற்புத நிலக் காட்சியைக் கொண்ட இந்தியாவின் அங்கங்களான குழுவகைகளை ஆவணப்படுத்தின.

எந்தவிதமான முறையான, தன்னாட்சி வகையிலான “சாதி அமைப்பை”க் கொண்டிராத நிலையில், பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் தக்காணப் பகுதியின் அரசியல் நிலவமைப்பினைப் பிரதிபலித்த, இடைக்காலத்தின் முடிவில் புழங்கிய நிலமானியப் பண்பாட்டின் சமுதாயத்தின் எச்சமாக விளங்கிய கதாபாத்திரங்களுக்கு ஓவியம் வரைதலின் மூலமாகக் கொடுக்கப்பட்ட கவனத்தில் இந்திய இன வரைவியல் பற்றிய மெக்கென்சியின் பார்வைக்கும் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் புனிதமானதாக அது கட்டமைக்கப் பட்டதற்கும் இடையிலான வேறுபாடுகளை நம்மால் காணமுடி கின்றது.

பிற்கால காலனியச் சித்திரிப்பிற்கு அவசியமான ஆவணப் படுத்தலுக்கும் விவரணைக்குமான சில கருவிகளை மெக்கென்சி யின் நோக்கு வழங்கியிருந்தாலும் தனிநபர்களுடன் குழு வகையினர், அரசியல் புள்ளிகளுடன் சாதியைச் சார்ந்தவர், நாவிதர் தொடங்கி மற்போர் வீரர் வரையான தொழில்வகையினர் என அனைவர் மீதும் தமது கவனத்தை மெக்கென்சி செலுத்தி இருந்தமை - சாதிகள் மற்றும் பழங்குடிகள் அளவாய்வுகளின் அறிவியல் களஞ்சியத்திலிருந்து அடிப்படையில் வேறுபட்டதான ஒன்றாக அவரது மானுடவியலை எடுத்துக்காட்டின. இது இவ்வாறிருக்க, இந்தப் பின்னாள் அளவாய்வுகள் வரலாற்றுக்கு மிகவும் எதிரிடையாக இருந்தன. இந்தியாவின் வரலாற்றினை இன்னும் முற்றிலுமாக அழித்துவிட்டு அந்த இடத்தைக் காலனிய மானுடவிய லால் இன்னமும் நிரப்பியிராத தொடக்க கால பிரித்தானிய ஆட்சியின் குறைந்தபட்சம் ஒரளவேனும் வரலாற்றில் காலூன்றிய எதிர்பாரா நிகழ்வுகளுக்கு மெக்கென்சியின் இனவரைவியல் துணைநின்றது.

செமச்சுள்ளம் தூண்இருந்தபோதிலும், மெக்கென்சி சேகரித்த வரலாற்று ஆவணங்களில் இடம்பெற்றுள்ள பண்டைய அரசர்களின், அரசகுலப் பணியாளர்களின் ஓவியங்கள் இந்த நபர்களின் முக்கியத்துவத்தை முழுவதுமாகப் படம்பிடிக்கவில்லை. அதற்குப் பதில், உள்ளூர் சாகச நாயகர்களான இவர்களைத் தேய்ந்து மறைந்துபோன நிலமானிய ஒழுங்கமைப்பின் ஓவிய எச்சங்களாகவே தோற்றமளிக்கச் செய்கின்றன. அவை இப்பொழுது அணிந்தவரைக் குறிப்பனவாக அன்றிப் பகட்டான, வண்ணமயமான, இனம்சார் நினைவெண்ணங்களை எழுப்பக்கூடிய ஆடைகளைக் குறிப்பன வாக (மட்டும்) மாறிப்போயின. மெக்கென்சியின் வரலாற்றுத் திட்டப்பணியில் இனவரைவியல் நுண்ணுணர்வுகள் புதைந்திருந் தாலும், இந்த ஓவியங்கள் அதற்கு முரணாக இந்தத் திட்டப்பணியின் முற்றுப் புள்ளியைக் குறித்து நின்றன. இனவரைவியல் பண்பார்ந்த ஒரு நாட்டின் மீதான அழகிய எதிர்பார்ப்புடன் இந்திய வரலாறு முதல் முறையாகக் கண்ணைக் கவரும் விதத்தில் தோற்றமளிக்கச் செய்யப்பட்டது.

காலனிய வரலாற்று வரைவின் இருமனப்போக்கு

கணிசமான நேரம், உழைப்பு, பணம் ஆகியவற்றின் செலவில் உருவாக்கப்பட்ட ஒரு திரட்டு. இதுவரை எந்தத் தனிநபராலும் இதுபோல் சேகரிக்க இயவில்லை, ஒருவேளை, இனிமேல் யாராலும் மீண்டும் இவ்விதம் திரட்ட இயலாது போகலாம். அதனுள் இடம்பெற்றிருப்பவை பலவகையின. இந்திய வரலாற்றையும் புள்ளிவிவரத்தையும் பொறுத்தவரையில் அதன் மதிப்போ இன்னும் வரையறுக்கப்படவில்லை. இவற்றைச் சேகரித்தவரே கூட இதன் பயன்களைச் சரிபார்ப்பதற்கு எந்தச் சிறு முயற்சியும் எடுக்கவில்லை என்பது உண்மை.         - ஹெச். ஹெச். வில்சன், 1828

பிரித்தானிய அரசாங்கம் மெக்கென்சி மேற்கொண்ட தீவிர முனைப்புகளின் மதிப்பினைக் குறித்து ஒருபோதும் கருத்து வெளிடாமல் இருந்தது. மைசூர் அளவாய்விற்கான சலுகைத் தொகைகள் 1801இல் திடீரென வெகுவாகக் குறைக்கப்பட்டன. இது அவருடைய அளவாய்வுகளைச் செயல்முறைப்படுத்துவதையும் மேலும் பரந்துபட்ட ஆராய்ச்சிகளை மேற்கொள்வதையும் தடுக்கின்ற மோசமான பின்விளைவுகளை ஏற்படுத்தியது. அவ்வப் பொழுது பல கட்டங்களில் கம்பெனியும் அரசாங்க அதிகாரிகளும் தங்களது ஒப்புதலை அளித்தாலும் மெக்கென்சியின் தொழில்முறைப் பணியானது அவரது அளவாய்வு மற்றும் நிர்வாகத் திறமை யினாலேயே செழிப்புற்றது. அத்துடன் அக்காலத்தில் கம்பெனியின் ஊழியர்களில் மிகுந்த அர்ப்பணிப்புடனும் கடினமாகவும் உழைத்தவர் மெக்கென்சியே. 1807இல் மதறாஸ் அரசாங்கத்தின் தலைமைச் செயலாளர், “தாம் நீண்ட காலமாக ஈடுபட்டிருந்த மிகக் கடினமான கடமைகளை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் மேற்கொண்டு செயல்பட்ட மேஜர் மெக்கென்சியை இந்தியாவிலுள்ள வேறு எந்தப் பொதுத்துறை அதிகாரியாலும் வென்றுவிட முடியாது என்பதை நான் உறுதியாக நம்புகிறேன்” என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

மெக்கென்சியின் நில அளவாய்வுத் திறமையின் மீதும் நில வரைபடம் வரையும் திறமையின் மீதும் ஒருபோதும் சந்தேகம் இருந்ததில்லை. தொடக்க கால பிரித்தானிய ஆட்சியில் வங்காள அளவாய்வின் கட்டுமான நிபுணராகவும் மூத்த நில வரைபட மெழுதுபவருமான ஜேம்ஸ் ரென்னெல் மெக்கென்சியின் “நிபுணத்துவ முறைமை”யைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார்: “பல்வேறு பொருட்களை வேறுபடுத்தி வகைதொகைப்படுத்துவது இந்த நாட்டின் இயற்கையைப் பற்றிய ஒரு கருத்தை உருவாக்கு வதை நோக்கமாகக் கொண்டது. இது சோதித்துப் பார்க்கும்போது தெளிவாகத் தெரிகின்றது. அதன் துல்லியம் அதன் செயலாக்கத் திற்குச் சமானமாக இருக்கின்றது என்பதில் எனக்கு ஐயமில்லை. மேலோட்டமாகப் பார்த்தாலே மிகப் பாரிய அளவிலானது இந்தப் பணி. நான் சொல்வது சரியாக இருக்குமானால் இது அயர்லாந்து ராஜ்ஜியத்தை விடக் கணிசமான அளவில் பெரியதாக இருக்கும்.” லண்டனில் இருந்த வாரிய இயக்குநர்கள் மிகுந்த மெச்சுதலுடன் மைசூர் அளவாய்வின் தரவுகளைப் பெற்றுக்கொண்டனர். பிப்ரவரி 9, 1810 தேதியிட்ட தமது அறிக்கை யில் அவர்கள் கீழ்க்காணுமாறு குறிப்பிட்டுள்ளனர்:

தமக்குப் பணிக்கப்பட்டிருந்த எளிதில் செய்யவியலாத பணியினை வெகுகாலம் தொடர்ந்து விடாமுயற்சியுடனும் மிகுந்த உற்சாகத்துடனும் இந்த வினைமுயற்சியையும் அவர் மேற்கொண்ட விதத்தினையும் இந்த வினைமுயற்சியின் பயனாகக் கிடைத்துள்ள வற்றையும் மட்டற்ற மகிழ்ச்சியுடன் நாங்கள் பாராட்டுகின்றோம். வடிவியல் கணிதத்தின் கோட்பாடுகளின் படி 40,000 சதுர அடிகளுக்கு மேலான பரப்பளவைக் கொண்ட, மலைகளும் காடுகளும் நிறைந்த மிக அதீதக் கடுமையான நிலப்பரப்பினைக் கொண்ட, அத்தகைய பணியினை மேற்கொள்வதற்கான எத்தகைய வசதிகளும் தங்குவதற் கான முகாந்திரங்களும் அற்ற, ஐரோப்பிய அறிவியலால் கண்டு ணர்ந்து ஆராயப்பட்டிராத ஒரு நிலப் பகுதியினை உடல்நிலைக்குக் கேடு விளைவிக்கக்கூடிய பருவநிலையிலும் கூட அளவாய்வு செய்யும் பணியானது சாதாரணமான விஷயமில்லை; அத்துடன் அந்த அளவாய்வின் ஆய்வுக் குறிப்பேட்டில் உள்ள பொதுவான நில வரைபடத்தில் இடம்பெறும் ஒவ்வொரு வகையான இடத்தின் நுண்ணிதான பகுப்புகளும் விவரங்களும் பெரிய அளவில் மிகக் கைதேர்ந்த செயல்முறையுடன் பதியப்பட்டுள்ள விதத்திற்கும் பற்பல பொருட்களையும் தீர்க்கமாகப் பேதப்படுத்திக் காட்டும் விதத்திற்கும் இதுவரையிலும் எங்களது அவதானிப்புக்கு வந்துள்ள இதே தன்மையைக் கொண்ட எந்தப் பணியும் ஒருபோதும் சரிநிகர் சமானமாக முடியாது. இந்திய நிலவியல்சார் சேமிப்புக் கிடங்குக்குப் பெரும்பாலான பொருள்களை வழங்கியதோடு இராணுவ, நிதியியல், வாணிக நோக்கங்களுக்கான பயனுள்ள விவரங்களை வழங்கக்கூடிய இது ஆக மொத்தத்தில் அசாதாரணமான சிறப்புமிக்க ஒரு சாதனையாகும்.

மெக்கென்சியின் பயனளிக்கக் கூடிய நில வரைபடங்களையும் ஆய்வுக் குறிப்பேடுகளையும் மிகவும் சிலாகித்த வாரியத்தின் இயக்குநர்கள் இந்த அளவாய்வு பதிப்பிக்கப்படக்கூடாது என்றும், “பொதுத் துறை அலுவலகங்களின் தேவைக்கு உரியவற்றைத் தவிர்த்த அவரது ஏனைய நில வரைபடங்களோ அவற்றின் எந்தப் பகுதியுமோ பிரதியெடுக்கப்பட அனுமதிக்கப்படமாட்டாது” என்றும் உறுதிபட அறிவித்தனர்.

மெக்கென்சியின் “இந்த நாட்டின் வரலாறு, மதம், தொல் பொருட்கள் சார்ந்த மிகைப்படித்தான உசாவல்களையும் (விசாரணைகளை/ கேள்விகளை)” புகழ்ந்துரைத்த வாரியம், மெக்கென்சியின் “பணிக்கப் பட்ட வேலையில் இருந்து தடம்மாறிய பிற அயர்ச்சி தரக்கூடிய வேலைகள் அவர் சில நிகழ்வுகளில் பங்கேற்காததற்குச் சாக்காக அமைந்தன.” என்று ஒத்துக்கொண்டது. சேகரிக்கப்பட்ட ஆவணங் களின் உள்ளபடியான “நம்பகத்தன்மை” யின் மீதும் இத்தகைய ஓர் வினைத்திட்பம் சார்ந்த பொதுவான அறிவுநுட்பத்திற்கு இத்தனை “அளப்பரிய கடின உழைப்பு” தேவைதானா என்றும் சற்றே சந்தேகம் ஏற்பட்டாலும் “உண்மையைப் புலப்படுத்தும் மெய்யான வரலாற் றின் சிதறிக் கிடக்கும் துண்டுத்துணுக்குகளின் மூலம் இதுவரை இருந்த இருண்மை நிலையிலிருந்து வெளிவரக்கூடிய நியாயமான எவற்றையும் கைக்கொள்வதற்கான வாக்குறுதியை இந்த முயற்சி அளிக்கின்றது. நாட்டின், அதன் தற்கால அரசாங்கங்களின் நிலைமை என்ன வென்பதையும் அதன் அசலான நிறுவனங்களையும் முற்காலப் புரட்சிகளையும் ஓரளவு அறிவுத்திறத்துடன் இறுதியாக அறிந்து கொள்வதற்கான எதிர்பார்ப்பினை ஊக்கப்படுத்துகின்றது.”

பெரும்பாலான கல்வெட்டுக்கள், ஓலைச்சுவடிகளின் மையப் பொருண்மையாக இடம்பெற்றிருந்த, பிராமணர்களுக்கு வழங்கப் பட்ட மானியங்களின் நம்பகத்தன்மை மீது எழுந்த சந்தேகங்களுக்கு “ஒன்றே ஒன்றைத் தவிர (அதுவும் ஒரு வகையில் வரலாற்றுக்கு உதவி செய்வதே) வேறெந்த வகையிலும் மோசடி நடந்ததாகக் கண்டுபிடிக்கப்படவும் சந்தேகப்படவும் இல்லை” என மிகவும் அழுத்தமாகப் பதிலளித்தார் மெக்கென்சி. மெக்கென்சியின் கடினமான உழைப்பினைப் பற்றி வாரியம் கொண்டிருந்த சுவாரசிய மான ஒரு கருத்து என்னவென்றால் இந்தியாவில் “மெய்யான வரலாறும் காலநிரலும்” இல்லாத குறையை வரலாற்றுப் பிரக்ஞையின்மையைக் குறிக்கும் அத்தாட்சியாகக் கருதாமல் “அரசியல் ஆவணங்களைப் பேணிக்காப்பதற்கான சாதகமற்ற” அத்தகைய சுழல் உருவாக “குழப்பங்களும் மாற்றங்களுமே” காரணமாக இருந்தன என்று கருதியதாகும். இந்தியாவின் வரலாற்று இன்மை - வரலாறு பற்றிய புரிதல் இன்மை - இன்னமும் காலனியப் பழமரபாக மாறவில்லை.

மதறாசின் ஆளுநரான வில்லியம் பெண்ட்டிங்க், மைசூரை உறைவிடமாகக் கொண்டிருந்த பிரித்தானியர் மார்க் வில்க்ஸ், பூனாவில் தங்கியிருந்த ஜான் மால்கம் ஆகியோர் தமது மடலில், மெக்கென்சிக்குப் போதுமான அளவு அரசாங்கத்தின் ஆதரவும் ஊக்குவிப்பும் இல்லாத கவலையைத் தெரிவித்திருந்தனர். அதற்குப் பதிலாக, அந்த மடலை அடிப்படையாக வைத்தே மெக்கென்சியின் சேகரிப்பை வாரியத்தினர் மதிப்பீடு செய்தனர். “ஓலைச்சுவடிகளை யும் உச்சமான தொல்லியல் மதிப்புள்ள பொருள்களையும் காண்ட மதிப்புமிக்க சேகரிப்பைத் திரட்ட உதவிய அந்த அதிகாரி, கீழைத்தேய வரலாற்றின் இருண்ட காலங்களின் மீது பயனுள்ள வகையில் வெளிச்சம் பாய்ச்சுவார் என்றும் அதே சமயம் இலக்கிய அறிவின் நாட்டத்திற்கும் சொத்து விஷயங்களைப் பொறுத்தவரையில் முன்னாள் உரிமைக் காலவரையறை சார்ந்த மிகச்சரியான தகவலைப் பெறவும் தக்காண இந்தியாவின் பண்டைய அரசகுலங்களின் சட்டங்களை அறிவதற்கும் மதிப்புமிக்க ஒரு வழிகாட்டியாக இருப்பார் என்றும் எதிர்பார்ப்பு எழக்கூடும்.” என பெண்டிங்க் கருதினார்.

பிரித்தானிய ஆட்சியின் பொதுவான திட்டத்திற்கு அவரது சேகரிப்பின் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என பெண்டிங்க் முற்றிலும் உணர்ந்திருந்ததாகத் தெரிகின்றது. மெக்கென்சியால் மட்டுமே இந்த ஓலைச்சுவடிகளின் அர்த்தத்தைப் புரிந்தகொள்ள முடியும் என்று அவர் எண்ணினார் ஏனென்றால் அவரைப் போன்ற அனுபவமும் நிபுணத்துவமும் வேறெவருக்கும் இல்லை. “மெக்கென்சியாலேயே இந்த நோக்கம் நிறைவேறும் இல்லையென்றால் இது ஒருவேளை நிறைவேறாது போகலாம். இன்று அவை உள்ள நிலைமையில் அவரது ஆவணப்பொருட்கள் வேறொருவர் கைக்குச் செல்ல நேர்ந்தால் அவை தொலைந்து போனதாகவே கருதிக்கொள்ளலாம்.” என்றார். ஓலைச்சுவடிகள், மெக்கென்சி என்ற மனிதர் - இவ்விரண்டின் முக்கியத்துவத்தையும் லண்டன் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டும், குறைந்தபட்சம் அவருக்கு ஏற்பட்ட செலவினங்களை யாவது திருப்பித் தரவேண்டும் என்று வலியுறுத்தினார்.

மெக்கென்சியின் ஆவணத் தொகுப்பிலிருந்து ஏராளமான குறிப்புகளுடன் ஆவணப்படுத்தப்பட்ட தென்னிந்தியாவின் வரலாற்று ஓவியங்கள் என்ற பெயரிலான தமது நூலை மூன்று தொகுதியாக 1817இல் வெளியிட்ட மார்க் வில்க்ஸ் மெக்கென்சி மேற்கொண்ட வரலாறு சார்ந்த கடின உழைப்புகளை மிகுந்த உற்சாகத்துடன் ஆதரித்துப் பேசியவர். இருப்பினும் கல்வெட்டு களைத் தவிர்த்த ஏனைய வேறெதற்கும் வரலாற்று மதிப்பு உண்டா என்ற பெரிய ஐயப்பாடு அவருக்கு இருந்தது. “இந்நாட்டிலுள்ள வரலாற்றுத் துறை கட்டுக்கதைகளாலும் கால முரண் பாட்டாலும் உருவிழந்து கிடப்பதால் இந்திய இலக்கிய மானது முற்றிலும் வெறுமையாக இருப்பதாகக் கொள்ளவேண்டியுள்ளது.” என்று குறிப்பிடுகின்றார்.

இந்திய “வரலாற்று”ப் பிரதிகளும் காலவரிசைக் கதைகளும் தொன்மத்தாலும் கற்பனையாலும் மாசுபட் டிருப்பதால் இடைக்காலத்தின் இறுதி, நவீன காலத் தின் தொடக்கம் ஆகிய காலப்பகுதியைச் சேர்ந்த இந்திய இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியினை அறிந்து கொள்ள மட்டுமே அவை உதவும் என்று பெரும் பான்மை யான இந்திய வரலாற்று அறிஞர்கள் அதுவரை எண்ணியிருந்தனர் என்றும் கருத்துரைத்தார். பல்லாயிரக்காண கல்வெட்டு மட்டும் செப்பேடுகளைப் பிரதியெடுத்துத் தென்னிந்திய கல்வெட்டுகளைப் பதிவு செய்யும் பணிக்கு மிகுந்த பங்காற்றினார் மெக்கென்சி. இந்தக் கல்வெட்டுப் பதிவின் உதவியை நாடினார் வில்க்ஸ். “முன்னர் குறிப்பிட்டஇந்தக் குறையினை நிவர்த்தி செய்வதற்கான மிகத் தொலைதூர நம்பிக்கையை ஒரு வழி அளிக்கின்றது.

தெற்கு இந்தியாவின் ஒவ்வொரு பகுதியிலிருந்தும் கிடைக்கும் கல்வெட்டு களிலும் செப்பேடுகளிலும் இடம்பெற்றுள்ள பொதுவாக மதம் சார்ந்த மானியங்கள் ஆர்வத்தைத் தூண்டக்கூடியத் தன்மை யுள்ளவை. அவை ஏறத்தாழ எப்போதுமே காலவரிசையை உறுதிபடுத்துபவை. தானம் கொடுத்தவரின் அவரது முன்னோர்களின் காலவரிசையிலான பரம்பரையையும் படைப்பிரிவு சார்ந்த வரலாற்றையும் அவற்றுடன் கூடவே குறிப்பிடத்தகுந்த வகையில் அமைந்த குடிமை நிறுவனங்கள், மதச் சீர்திருத்தங்கள் ஆகியவற்றை அடிக்கடிச் சுட்டிநிற்பவை” என்று கருதினார். அதனால் அதற்குப் பிறகான இந்திய வரலாற்றுவரைவின் செயல்முறைகள் இன்னவாக இருக்கும் முன்கூட்டியே கருதிய வில்க்ஸ், வரலாறானது கால நிரலால் உறுதிப்படுவதாகக் கருதியதால் கல்வெட்டுகளே பிற பிரதிகளைவிட அதிகம் விரும்பப்பட்டன. அரசர்கள், ஆட்சிகள், போர்கள், பிற நிகழ்வுகள் ஆகியவற்றின் காலத்தை நிர்ணயிக்கக் கல்வெட்டுகள் பயன்படும் என்பது ஒருபுறம் இருக்க, மெக்கென்சி யின் பிரதிகள் - அறுதியிடப்பட்ட காலத்தையோ நம்பகத்தன்மை யையோ கொண்டிராத சிதறலான வாய்மொழி மற்றும் இலக்கிய மரபுகளால் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்த பிரதிகள் - தம்மளவில் தமக்கேயுரிய ஓர் அகச்சார்பில் காலக் குறியீடுகளையும் நிகழ்வுகளை யும் கட்டமைப்புகளையும் கொண்டிருந்ததாகவும் வரலாற்றுப் பெருங்கதையாடல்களுக்கும் ஒதுக்குதலுக்கும் அத்தனை எளிதில் அடிபணியாதவையாகவும் தோன்றின.

சாமுண்டா சிற்பம்நிலச் சொத்துபத்துகள் பற்றிய ஏதேனும் நம்பகமான வரலாற்றுத் தகவலின் தன்மையைப் பற்றி பெண்டிங் கொண்டிருந்த அதிகாரப் பூர்வமான அதே கோணத்தை வில்க்ஸ§ம் கொண்டிருந்தார். அதனால் அவர், “இந்தியாவின் தெற்குப் பகுதியில் இருக்கும் நிலச்சொத்து களின் வரலாற்றைப் பற்றிய நம்பகமான ஆவணங்களின் தொடர்த்தொகுப்பின் மூலமாகக் கண்டடைய முடியக்கூடுமானால், அதை விடப் பிரித்தானிய அரசாங்கத்தின் கவனத்தைக் கவரக் கூடிய மேம்பட்ட சுவாரசியத்தையும் முக்கியத்துவத்தையும் தரக்கூடியது வேறெதுவும் இல்லை என்று நம்புகின்றேன்.” என்று குறிப்பிட்டார். ஜமீந்தார்களினுடனான நிரந்தரமான நிலத்தீர்வையினைப் பரிந்துரைப்பவர்களுக்கும் “பயிரிடுபவர்களுடனான” நேரடித் தீர்வையினைப் பரிந்துரைத்த மன்றோவைப் பின்பற்றியவர்களுக்கும் (ரயத்வாரிகள்) இடையிலான விவாதங்கள் காரசாரமாக, குறிப்பாகத் தென்னிந்தியாவில், நடைபெற்றுக்கொண்டிருந்த பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்க ஆண்டுகளில் இதனைத் தவிர வேறெந்த விஷயமும் பிரித்தானியரின் அதிகாரப்பூர்வமான கருத்தினைப் பின்பற்றவில்லை.

மதம் சார்ந்த விஷயங்களை விட நில உரிமை சார்ந்தவற்றில் வில்க்ஸ§க்கு ஆர்வம் இருந்தாலும், இந்துமதத்தின் வரலாற்றினைப் புரிந்துகொள்வதற்கான முக்கியமான கதவுகளை மெக்கென்சி திறந்துவைத்தார் என்று அவர் குறிப்பிடுகின்றார். இந்துக்களின் மதமானது “மாறாததாகவும் மாற்றமுடியாததாகவும் குறிப்பிடப்படு கின்றது” என்பதை உணர்ந்துகொண்ட அவர், “ஐரோப்பாவின் மத வரலாறு எப்போதுமே புரட்சிகளால் நிறைந்துள்ளது” என்றும் வழக்கமாகப் பொது வரலாற்றில் மிகவும் சுவாரசியமானதாகவும் அறிவுறுத்துவதாகவும் இருப்பதாகக் கருதப்படும் எந்த சிறிய விஷயமும்” மெக்கென்சியின் பிரதிகளால் “கண்டடையவும் எடுத்துக்காட்டப்படவும்” படும் என்று கருத்து தெரிவித்துள்ளார்.

மெக்கென்சி மேற்கொண்ட முயற்சிகளுக்குத் தகுந்த ஊதியத்தை அவருக்குப் பெற்றுத் தர இயலாதபடிக்குக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத் தால் தமது கைகள் கட்டுண்டிருந்ததைப் பற்றிப் பல ஆண்டு களுக்கு பெண்டிங்க் அவர்கள் மிகவும் வருந்தினார் என்றாலும் அவரது தொடர்ந்த கடிதங்களின் விளைவாக மெக்கென்சியின் பங்களிப் பினை அங்கீகரித்த கம்பெனி அவரது ஊதியத்தை 50% அதிகரித்தது. அவரது சேகரிப்பைப் பராமரிப்பதற்கு ஒரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுப்பதற்காக மாதாந்திரத் தொகை ஒன்றை அளித்ததோடு அவரது ஒருசில ஆய்வுச் செலவுகளுக்காக ஒரு தனிக் கணக்கை, “அதை மீறிய பெருஞ்செலவு எதையும் வைக்காது என்ற நம்பிக்கையுடன்” தொடங்கிவைத்தது.

மைசூர் நில அளவாய்வு முடிந்தவுடன் மைசூர் “படைவீரர்கள் முகாம் தலைவராக” நியமிக்கப்பட்ட மெக்கென்சி, இந்தப் புதிய பணி “அவர் சேகரித்த தரவுகளை உள்வாங்கிக் கொண்டு மேம்படுத்த” வேண்டியதற்குப் போதுமான ஓய்வினை அவருக்குத் தரவல்லது என்று நம்பிக்கை தெரிவித்தது வாரியம். ஆனால் அதற்குச் சில மாதங்களுக்குப் பிறகு, 1810இன் இறுதியில், வெகுகாலமாக மெக்கென்சி பரிந்துரைத்த மதறாஸ் நில அளவாய்வுத் தலைவர் பதவியை மதறாஸ் அரசாங்கம் உருவாக்கி அவரை அந்தப் பதிவியில் அமர்த்தியது. மெக்கென்சியின் வார்த்தையில் சொல்வதானால், நில அளவாய்வுகளின் அதிகரித்த செலவுகளையும் “எந்தவிதமான பொதுவான, நிலையான முறைமையையும் பின்பற்றாது தொடர்பற்றும் குழப்பத்துடன் மேற்கொண்ட பணி களையும்” பற்றி அரசாங்கம் திடீரென அக்கறை காட்டியது. இருப்பினும், மெக்கென்சிக்குக் கிடைத்த அங்கீகாரத்தாலும் பதவி உயர்வாலும் அவரது வரலாற்று ஆர்வமிக்க பணியில் ஈடுபடுவதற்கான நேரம் கிடைப்பது கடினமாயிற்று. அதற்கு ஓராண் டிற்குப் பிறகு 1811இல் ஃபிரெஞ்சிடமிருந்து சாவகத் தீவினைக் வெற்றிகரமாகக் கைப் பற்றிய படைக்குத் தலைமைப் பொறியாளராகப் பணியமர்த்தப்பட்ட போது அவரது முயற்சிகள் இன்னும் பின்னடைந்தன. அப்பொழுதும் சாவக ஆவணத்தரவுகளின் ஓர் அசாத்திய சேகரிப்பைத் திரட்டினார். “இந்தியாவில் அத்தனை முக்கியத்துவம் பெற்றிருந்த, எல்லாவற்றை யும் ஊடுருவிச் செல்லக்கூடிய பிராமணர்களின் அசாத் தியமான திறமையின் உதவி இல்லாததே இங்குள்ள பெருங்குறை” என்று மட்டும் சற்றுப் புலம்பினார்.

1815இல் மெக்கென்சி இந்தியாவின் நில அளவாய்வுத் தலைவ ராக நியமிக்கப்பட்டார். இந்த மாண்புமிக்க பதவியை முதன்முதலாக வகித்த பெருமை அவரையே சேரும். அவரது புதிய நிர்வாகப் பொறுப்புகளும் கல்கத்தாவிற்கு இடம்மாறியதும் அவரது வரலாற்று ஆய்வினைத் தீவிரமாகப் பாதித்தது. குறிப்பாக, தமது இடத்தைத் தென்னிந்தியாவில் இருந்து மாற்றுவது அவருக்குக் கஷ்டமாக இருந்தது: “கடலோர, தெற்குப் பிராந்திய மண்ணின் டிகளாக இருந்தவர்களுக்கு, ஐரோப்பியர்கள் எந்த அளவுக்கு வங்காளத் திற்கும் இந்துஸ்தானுக்கும் அந்நியர்களோ அதே அளவு அந்நியர் களாகவும் இருக்கும், பல்லாண்டுகள் என்னைப் போற்றிய அன்பர் களைக் கல்கத்தாவுக்கு இடம்மாற்றுவது ஒன்று நடைமுறைக்கு ஒவ்வாதது மற்றது என்னுடன் நீண்ட காலமாகத் தனிப்பட்ட முறையில் பழகிப் பற்றுகொண்ட வெகுசிலர் (என்னுடன் இருந்த தலைமை பிராமணர், சமண மொழிபெயர்ப்பாளர் மற்றும் பிறர்) தங்களது விசுவாசத்தின் கடைசிச் சான்றைக் காட்டத் தயாராக இருந்தாலும் அது மிகுந்த செலவினை இழுத்துவிட வல்லது.” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். தமது முழுமையான உதவியாளர் குழு இல்லாத நிலையில், “இந்நாட்டு மூல மொழிகளில் இருந்து சுருக்கி மொழிபெயர்க்க எண்ணியிருந்த எனது திட்டத்தைக் கல்கத்தாவில் கிஞ்சித்தும் செய்வதற்கான வாய்ப்பு வசதியில்லை” என்று அவர் வருத்தப்பட்டது சரியே.

இருந்தாலும், இந்த முயற்சியை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று உறுதிபூண்டிருந்த மெக்கென்சி அதற்கெனத் திட்டமிட்டு, “இந்தக் கடைசிக் கட்டத்தில், நான் ஐரோப்பாவிற்குக் கிளம்பிச் செல்வதற்கு முன், இந்த ஒட்டுமொத்த சேகரிப்பினைப் பற்றி ஒரு சுருக்கக் குறிப்பையும் இந்த மண்ணின் ஓலைச்சுவடிகள், நூல்கள் முதலிய வற்றை முழுமையாக முறையே எண்ணிட்டுப் பட்டியலிடவும் அத்துடன் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட தரவுகளின் ஒரு சில பகுதி களுக்காவது அவற்றை வெளியிடும் அளவுக்கான வடிவத்தைக் கொடுக்கவும் செயல்பட முயல்கின்றேன். ஏனெனில் எனது உடல் நலத்தின் காரணமாகவோ வயதின் காரணமாகவோ இந்த நற்பணி யினை என்னால் செய்ய இயலாது போனால் என்னை விடத் தகுதி மிக்க நபர்களால் பொது மக்களின் பார்வைக்குப் போகலாம்.” என்று கூறினார். “இந்த முப்பத்து நான்கு ஆண்டுகளாக இந்தத் தட்பவெப்ப நிலையில், ஒரு முறை கூட ஐரோப்பாவிற்குச் சென்று திரும்பும் வாய்ப்பினைப் பெற்றிராத ஒருவருக்கு, அமைதியுடனும் ஓய்வுட னும் இந்த ஆவணங்களைக் குறைந்தபட்சம் அலாதியாகத் தனிச்சிறப்புடன் ஒழுங்குமுறைப்படுத்துவது அவசியம் என்பது இளகிய மனமுள்ள எந்த மனிதருக்கும் தோன்றும்” என்று நம்பு வதாகத் தமக்கு மிகவும் நெருக்கமான அலெக்சாண்டர் ஜான்ஸ்டனிடம் கருத்து தெரிவித்திருந்தார் மெக்கென்சி.

இந்தக் கட்டத்தில் கூட, மெக்கென்சிக்கு கம்பெனியின் அதிகாரி களிடமிருந்து எதிர்பார்த்த ஆதரவோ கருணையோ கிட்டவில்லை. அவர்கள் மெக்கென்சியின் வரலாறுசார் கடின உழைப்புக்குத் தகுந்த மெய்யான கடப்பாட்டினை ஒருபோதும் கொண்டிருக்கவில்லை. இதற்கிடையில், ஜான்ஸ்டன் தமது நண்பரின் குறிக்கோளுக்காக இயக்குநர்கள் மன்றத்தின் முன்னாள் தலைவரான சார்லஸ் கிராண்டை அழைத்து அவரை ஏற்றுக்கொள்ள வைக்கும் முயற்சியில் மெக்கென்சியின் பணியினைக் குறித்து, “மெக்கென்சி இங்கிலாந் துக்கு விடுமுறை செல்ல இயக்குநர்கள் அனுமதியளித்தால் ஐரோப்பாவில் உள்ள இலக்கியக் கதாபாத்திரங் களின் உதவியுடன் மதிப்பு வாய்ந்த அவரது ஆவணச் சேகரிப்பை ஒழுங்கு வரிசைப் படுத்தக்கூடும், இது கீழைத்தேய வரலாற்றுக்கும் இலக்கியத்திற்கும் பெரிய சாதகமாக அமையும்” என்று பரிந்து பேசினார். கிராண்ட் இதற்குச் சாதகமாகப் பதிலளித்தாலும் வேறெதுவும் செய்ததாகத் தெரியவில்லை. இதனை ஜான்ஸ்டன் அறிந்துகொள்வதற்குள் 1821இல் மெக்கென்சி கல்கத்தாவில் “தமது சேகரிப்புகளின் சுருக்கக் குறிப்பினை எழுதுவதற்கான தயாரிப்பினை மேற்கொள்வதற் குள்ளாகவே” இறந்துவிட நேர்ந்தது.

ஆவணத்தொகுப்பில் உள்ள குரல்கள்

இந்த மண்ணைச் சேர்ந்த ஒரு பிராமணருடன் எனக்கு ஏற்பட்ட ஒட்டுறவு இந்திய அறிவுஞானத்திற்கான நுழைவாயிலின் திறவு கோலாக அமைந்தது. இந்த மொழிகளைப் பற்றி எதுவுமே அறிந்திராத நான் நீண்ட காலமாகத் தேடியவற்றை அடைவதற்கான ஊக்கத்தையும் வழிகளையும் காட்டிய இந்த அன்பரின் மகிழ்ச்சி மிக்க மேதைமைக்கு மிகவும் கடன்பட்டிருக்கின்றேன். . . மிகவும் அதீதமாகப் பேசப்பட்ட போரியாவின் திறமைகள் செயல்வழிப் படுத்தப்பட்ட அந்தக் கணத்திலிருந்து இந்து அறிவுஞானத்திற்கான ஒரு புதிய வழி உண்டானது.   - காலின் மெக்கென்சி, 1817

மெக்கென்சி இறந்த பிறகு, சீர்க்குலைவும் மௌனமுமே நமக்கு எஞ்சியுள்ளன. ஏனென்றால், இந்த ஆவணத் தொகுப்பைப் பற்றிய ஒரு “சுருக்க வரைவினையோ” “முறைவரிசைப்படுத்தப்பட்ட பட்டியலையோ” செய்ய மட்டும் அவர் தவறவில்லை, அந்தச் சேகரிப் பினைப் பற்றியோ நான் ஏற்கெனவே அளித்த அறிக்கைக்கும் அப்பால் அந்தச் சேகரிப்பின் முக்கியத் துவத்தைப் பற்றியோ கூட அவர் எதுவும் எழுத வில்லை. அவரது பெரும்பாலான நூல்கள், அவரது உதவியாளர்களால் மொழிபெயர்க்கப்பட்ட பிரதிகளின் உரைவிளக்கக் குறிப்பாக இருப்பதைத் தாண்டி வேறெதுவாகவும் இல்லை.

தென்னிந்தியாவின் வரலாற்றில் சமணத்தின் முக்கியத்துவத்தைப் பற்றிக் கூறும் ஓரிரு கட்டுரைகளும் “கடந்த பத்தாண்டுகளில் முக்கியமாகச் சேகரிக்கப்பட்ட, ஒவ்வொரு பக்கத்தின் இறுதியிலும் உள்ள அடிக்குறிப்புகளில் இடம் பெற்றுள்ள பல்வேறு நம்பகமான ஆய்வுக்குறிப்பு களில் இருந்தும் அசலான ஓலைச்சுவடிகளில் இருந்தும் தொகுக்கப்பட்ட 1564இல் பழைய இந்து அரசாங்கம் கலைந்தது முதல் 1687இல் மொகலாய அரசாங்கம் நிறுவப்பட்டது வரையிலான, பீஜாபூர் மற்றும் கோல்கொண்டா ஆகிய தலைநகரங்களைக் கைப்பற்றி வென்றது ஆகிய கர்நாடகப் பகுதியில் நடைபெற்ற முதன்மையான அரசியல் நிகழ்வுகளைப் பற்றிய கருத்து.” என்ற தலைப்பில் ஏப்ரல் 1815இல் ராயல் ஆசிய சமூகத்தின் கூட்டத்தில் ஒப்படைக்கப்பட்ட ஒரு நீண்ட கட்டுரையும் மட்டும் விதிவிலக்குகள். இந்தக் கட்டுரையின் தலைப்பே மூலாதாரங்களை வலியுறுத்திக் காட்டுகின்றது, குறிப்பாக அவற்றின் நம்பகத்தன்மையையும் மெய்ம்மையையும் வலியுறுத் துவதோடு தென்னிந்திய வரலாற்றின் முதன்மையான அரசியல் நிகழ்வுகளின் காலநிரலையும் சூழலையும் நிறுவுவதில் அவருக்கு இருந்த கூர்த்த கவனத்தையும் வலியுறுத்தி நிற்கின்றது.

சரஸ்வதி சிற்பம்இந்த மிகச்சில தடயங்களைத் தவிர, மெக்கென்சி விட்டுச் சென்றது பாரிய அளவிலான, மிக விளக்கமான, வறண்ட அரசாங்கக் கடிதங்களைக் கொண்ட ஒரு கனத்த தொகுதியாகும். இது தமது கடமையின் மீதான அவரது கவனத்தைக் கண்கூடாகக் காட்டி, காலனிய இந்தியாவின் அளவாய்வில் அவரை மூத்த அதிகாரி பதவிக்கு உயர்த்திய கம்பெனியின் முடிவையும் உறுதிப்படுத்து கின்றது. மைசூர் அளவாய்வின் போதும் அதற்குப் பின்னரும் இந்தச் சேகரிப்புப் பணியில் உள்ளபடி ஈடுபட்டிருந்த இந்திய உதவி யாளர்கள் மற்றும் முகவர்களுடன் அவருக்கு இருந்த மிகச் செழுமை யான கடிதப் போக்குவரத்தை அவர் நமக்கு விட்டுச்சென்றுள்ளார்.

தமக்கு எவ்விதமான தரவுகளும் பிரதிகளும் வேண்டும் என்பதில் தெள்ளத் தெளிவாக இருந்த மெக்கென்சி இந்தக் கருத்தினைத் தமக்காகத் தரவுகளைச் சேகரிக்கும் நபர்களிடம் நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் கூறினார் என்றாலும் இந்தச் சேகரிப்பின் தீவிரம் அவரை ஆட்டிப்படைத்ததால் சில சமயம் அவரது முதன்மையான ஆர்வம் வெறும் சேகரிப்பு மட்டும் தானோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. ஆகவே இந்தத் திரட்டு - அதன் பிரதிகள், ஓவியங்கள், நூலின் பக்கவாட்டு ஓரத்திலுள்ள குறிப்புகள், தொல்பொருட்கள், நாட்குறிப்புகள் ஆகிய - எண்ணற்ற குரல்களின் ஒரு வண்டல் படிவாகப் படிந்துள்ளன. அவற்றுள் மிகவும் துருத்தலாக ஒலிப்ப வற்றுள் சில “மண்ணின் நிறுவனத்தை”ச் சார்ந்தவையே. இந்தப் பிரதிகளில் ஒலிக்கும் பிற குரல்கள் ஒரு கிராமத்துப் பிராமண ருடையதாக, ஒரு பழைய முனிவருடையதாக அல்லது ஒரு பிராந்திய ஆட்சியாளருடையதாக இருக்கும். மெக்கென்சியின் வரலாற்று வரைவு குறித்த அக்கறைகளும் சேகரிக்கும் வழிமுறைகளும் அவரது ஆவணக் கருவூலத்தில் இதுவரை கேட்கப்பட்டிராத குரல்களை ஒலிக்க வைத்தன. ஆனால் இந்த வரலாற்றுத் திட்டப்பணியினைப் பற்றி மெக்கென்சிக்கு ஒரு நிலையான கருத்து இல்லாதது - அத்துடன் சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஒரு கீழைத்தேய ஆய்வாளருக் கான பயிற்சி இல்லாததும் கூட - ஒரு முரண்பட்ட நிலையில் கணத்தில் மாறக்கூடிய தன்மையினையுடைய பிற வரலாற்று மெய்ம்மைகளுக்கு அவரது வரலாற்றுத் திரட்டில் இடம்கொடுத்தது எனலாம்.

மெக்கென்சியின் முதன்மையான உதவியாளரான காவேலி வெங்கட போரியா அவருக்கு வெறுமனே ஒரு தகவலாளியாக மட்டும் இருக்கவில்லை. குறிப்பாக மைசூர் அளவாய்வின் பக்கங்கள் மெக்கென்சியின் தலையாய மொழிபெயர்ப்பாளர் அங்கிங்கெனாத படி எங்கும் ஊடுருவியிருக்கும் இருப்பைக் காட்டிக்கொடுக்கின்றது. மெக்கென்சி போரியாவை 1796இல் சந்தித்தார். அந்த இளைஞரின் அறிவாற்றலையும் இந்தியாவைக் கண்டுணரும் தமது திட்டப் பணிக்குத் தேவையான அவரது திறமையின் முக்கியத்துத்தையும் உடனே விரைவாக அடையாளம் கண்டுணர்ந்தார்.

மெக்கென்சி போரியாவைப் பற்றி, “மிகத் துடிப்பான மேதை, ஒழுங்கமைவு கொண்டவர்” என்று எழுதியதோடு, “இந்த அளவாய்வுகளுக்குப் பின்னரான விசாரணைப் போக்கில் அனைத்து இனப்பிரிவினரையும் பழங்குடிகளையும் விரைவில் இணக்கப்படுத்திய தன்வயப்படுத்திய மனப்போக்கைக்” கொண்டவர் என்றும் குறிக்கின்றார். தமது மைசூர் அளவாய்வின் ஆராய்ச்சி முயற்சிகள் குறித்து அரசாங்க உதவித்தொகைக்கு விண்ணப்பித்த போது, போரியா வலுத்த மொழியியல் திறமை வாய்ந்தவர் என்றும் தமிழ், தெலுங்கு, கன்னடம், சமஸ்கிருதம் ஆகிய மொழிகளில் புலமை மிக்கவர் என்றும் இடைக்காலக் கல்வெட்டுப் படிகளையும் இலக்கணத்தையும் பொருள்கொள்வதில் வல்லவர் என்றும் குறிப் பிட்டுள்ளார். மெக்கென்சியின் தலையாய மொழிபெயர்ப்பாளராக இருந்த போரியா பிரதிகள், மரபுகள், பல வகைப்பட்ட தரவுகள் ஆகியவற்றைத் திரட்டியதோடு அவற்றின் உள்ளடக்கப் பொருண்மையை விளக்கவும் மொழி பெயர்க்கவும் செய்தார். “சந்தேகத்திற்குச் சிறிதும் இடமின்றி அதுபோன்ற பிற ஆதாரத்தால் உறுதிப்படுத்தப்பட்ட” தமது சேகரிப்புகள் மற்றும் மொழிபெயர்ப்புகளுடன் கூட மேலும், “பல்லகாட்டில் செயல்முறையில் இருந்த நிர்வாக முறைமை மீதான ஆய்வுக்குறிப்பு” என்ற தலைப்பிலான ஆழமான கட்டுரை உள்ளிட்ட பெரும்பாலும் வடக்கு பர்கனாக் களைப் பற்றியதான கட்டுரைகளையும் தயாரித்தார்.

1803இல் அகால மரணம் அடைந்த அவர் - மெக்கென்சியிடம் ஏழு ஆண்டுகள் தொண்டு புரிந்த போரியா இன்னமும் இளவயது வாலிபராக இருந்தார் - தமது இரண்டு சகோதரர்களும் பற்பல உறவினர்களும் அறிந்தவர் தெரிந்தவர்களும் உள்ளிட்ட கற்றறிந்த பிராமணர்கள் நிறைந்த பணியாளர் குழாம் ஒன்றைப் பணியமர்த்திப் பயிற்சி அளித்திருந்தார். அதன்மூலம் மெக்கென்சியின் வாழ்நாள் திட்டப்பணியாகவே ஆகிவிட்ட இந்தியாவைச் “சேகரித்தல்” என்பதை நிறுவனப்படுத்தினார். அவரது “மண்ணுக்குரிய உதவியாளர் குழு”வின் சிறப்பி னாலும் தொடர்ந்த கவனிப்பினாலும் மட்டுமே தம்மால் “இந்த நாட்டின் இயல்பினையும் நிலைமையையும் அறியக்கூடிய ஆராய்ச் சிகளில் ஈடுபட முடிந்தது, அதுவே இது தொடர்பான ஆவணங் களைச் சேகரிக்கவும் உதவியது” என்று மீளவும் மீளவும் மெக்கென்சி வலியுறுத்திக் கூறினார்.

பல கிறித்தவர்களையும் ஒரேயரு சமணரையும் மெக்கென்சி பணியில் அமர்த்தியிருந்தாலும் அவருடைய உதவியாளர்கள் பலர் பிராமணராக இருந்தனர். பெரும்பாலான ஆராய்ச்சி விசாரணைகள் உள்ளூர் பிராமணர்களைத் தேடுவதிலேயே தொடங்கின. நித்தல நைனா “சுப்பாவு சாஸ்திரி என்ற பெயருடைய, புனித நூல்களும் மத நூல்களும் நிறைந்த ஒருபெரிய நூலகத்தைக் கொண்டிருந்த ஒரு கற்றறிந்த பிராமணருடன் தனித்த முறையில் நட்புறவு ஏற்படுத்தி யிருந்தார். . . . அவருக்கு நான் ஒரு ரூபாய் பரிசளித்தேன்” என்றார். 1817ஆம் ஆண்டின் ஓர் அறிக்கையில் சி. அப்பாவு அவர்கள், “இன்று பல பிராமணர்களும் கற்றறிந்த மக்களும் ஆற்காட்டிலுள்ள கஸ்பாவில் தலைமை ஹிச்சாராதௌரில் மாவட்ட ஆட்சியரின் நெறிப்படுத்தலின்படி ஒன்றுதிரட்டப்பட்டனர். அவர்கள் ஆற்காட்டை மதித்து எனக்கு நிறைய விவரங்களை அளித்தனர்” என்று எழுதினார். மற்றொரு அறிக்கையில் சி. வி. ராம் அவர்கள், “ஆனமகொண்டாவிலும் வாரங்கல்லிலும் ஆட்சிபுரிந்த காகத்தி ராஜாலுவின் வரலாற்றைப் பற்றி நான் விசாரித்துக்கொண்டிருந்தேன். அப்போது காகத்தி ராஜாலுவின் பண்டைய அரசர்களைப் பற்றிய வரலாறு தெரிந்த, பனையோலைச் சுவடிகள் நிறைந்த நூலகத்தைக் கொண்ட ஒரு படித்த வயதான பிராமணரைப் பற்றி அறிந்தேன்.

நானே நேரடியாக அவர் வீட்டுக்குச் செல்வது என்பது நடவாத காரியம் என்பதால் அவருக்குத் தெரிந்தவர் மூலமாக அவருடன் நட்புறவு ஏற்படுத்திக்கொள்ள எண்ணியிருந்தேன். . . . அந்த நாட்டின் அரசர்களைப் பற்றிய எந்தவொரு தகவலையும் எனக்குக் கொடுக்கும்படி அந்த வயதான பிராமணரைப் பணிக்குமாறும் கடினமான கல்வெட்டுக்களை எனக்கு விளக்குமாறும் அவரிடம் கோரிக்கை விடுத்தேன்.” என்று எழுதியுள்ளார். அதற்குப் பிறகு அந்த அறிக்கையில் இடம்பெறும் தகவல்கள் அனைத்தும் அந்த வயதான பிராமணரின் வாய்மொழி வார்த்தைகளை முற்றிலும் அடிப்படை யாகக் கொண்டே அமைந்திருந்தன.

நந்தி சிற்பம் (ஒரிசா), 1815

நந்தி சிற்பம் (ஒரிசா), 1815

மெக்கென்சியின் உதவியாளர்கள் தாங்கள் ஒன்றுதிரட்டி கிடைத்த தகவல்களை எந்தவிதத் திருத்தக் கருத்துரையும் இன்றி, தங்களது பயனுள்ள கடின உழைப்பினால் பதிவுசெய்ய முடிந்ததை எண்ணி ஆசுவாசத்துடன் அப்படியே அறிக்கையாக எழுதினர். கிடைத்த ஆவணங்களை அது ஒரு நூலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட பிரதியா, உள்ளூர் பிராமணரால் சொல்லப்பட்டதா, கிராமத் தலைவர் கூறியதிலிருந்து எழுதப்பட்டதா என்று வகுத்து வைத்தாலும், “வரலாறும்” “கட்டுக்கதைகளும்” தாறுமாறாகக் கலந்திருந்த தரவுகளைப் பற்றி பிரித்தானிய அவதானிகள் தெரிவித்தது போன்ற கருத்துகளை மிக அரிதாகவே எழுதினர். அடிக்கடி நீதிக் கதைகளும், அரசர்களின் பிற நாயகர்களின் வீரதீரப் பிரதாபங்களைப் பற்றிய அசாதாரணக் கதைகளும், அரசகுலத்தின் காலத்தைக் கணிக்கும் முயற்சிகளும் ஒரே கதையாடலில் ஒன்றாகக் கோக்கப்பட்டிருந்தன. அதன் மறுபக்கம் இவற்றைச் சேகரிப்பதில் உள்ள கஷ்டத்தைப் பற்றிக் கூறப்பட்டிருந்தது. சில பிரதிகள் படியெடுக்கப்பட்டு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட அந்தக் கட்டத்தில் - எடுத்துக்காட்டாக, களத்திலிருந்து கிடைத்த தோராயமான மொழிபெயர்ப்புகளும் பிரதிகளும் பல தொகுப்புகளைக் கொண்ட ஒரு தொகுதியாக மெக்கென்சியுடைய வாழ்நாளின் கடைசி ஆண்டுகளின் போது அவரது நேரடிக் கண்காணிப்பின்கீழ் தொகுக்கப்பட்டன - அப்பிரதி களின் இலக்கிய வகைமை குறித்தும் அனுபவரீதியிலான அறிவு குறித்தும் தெரிவிக்கப்பட்ட நவீனகாலக் கவலையைப் பதிப்புரைகள் பிரதிபலித்தன.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் முதல் இருபது ஆண்டுகளில் மெக்கென்சியின் உதவியாளர்கள் தக்காண இந்தியாவில் பரவலாகப் பயணம் செய்து ஆவணங்களைச் சேகரித்து, படியெத்து, மொழி பெயர்த்து வந்தனர். அதே நேரத்தில் போரியா இறந்தபிறகு மெக்கென்சியின் தலையாய உதவியாளராக அந்த இடத்திற்கு வந்திருந்த அவருடைய சகோதரரான லட்சுமையாவுடன் ஒழுங்காகக் கடிதப் போக்குவரத்து வைத்திருந்தனர். லட்சுமையாவிற்கு எழுதப்பட்டிருந்த கடிதங்கள் எப்போதும் ஆவணங்களின் பட்டியல், குறிப்பிட்ட மரபுகள் மற்றும் வரலாறுகளின் நீண்ட பொருட் சுருக்கங்கள், ஆவணங்களைச் சேகரிப்பதில் தனிப்பட்ட முறையில் ஏற்பட்ட வெற்றி தோல்விகளைப் பற்றிய அகல்விரிவான பயணக்குறிப்புகள், கூற்றுரைகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தன. பல தரப்பட்ட ஆவணங்களையும் சேகரிப்பதற்கு அனுமதியளிக்க உள்ளூர் மக்களை இணங்கவைக்கும் பொருட்டு உதவியாளர் களுக்குக் கூடுதல் அதிகாரம் வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையை இந்தக் கடிதங்கள் அடிக்கடி முன்வைத்தன.

பிரித்தானிய நேரடி ஆட்சியின்கீழ் வராத திருவாங்கூர் போன்ற பகுதிகளில் மெக்கென்சி யின் ஆட்கள் தங்களது சாமர்த்தியத்தைக் காட்டவேண்டியிருந்தது. சி. அப்பாவு கூறுவதன்படி: “திரு. வார்ட் அவர்கள் திரு. டர்ன்புல் அவர்களிடம் இந்த நாட்டிலிருந்து எந்த வித வரலாற்றையும் தன்னால் பெற முடியவில்லை என்றார். எந்தத் தகவலும் கொடுக்கு மாறு இந்நாட்டு மக்களுக்கு ஆணை பிறப்பிக்க முடியாது, ஆனால் வேலைக்காரர்கள் நாட்டு மக்க ளுடன் நட்பாகப் பழகி பழைய அரசர்களைப் பற்றிய விவரங்களைப் பெறலாம் என்று கர்னல் மன்றோ அவர்கள் அவரிடம் கூறினார்.” செல்வாக்குள்ள குடிமைத் தொண்டராக இருந்து மதறாசின் ஆளுநராக உயர்ந்த தாமஸ் மன்றோ பிரித்தானிய இந்தியாவிற்கு அருகில் இருந்த பகுதிகளின் ஒவ்வொரு மாவட்ட நிர்வாகிக்கும் அவர்களது உதவியைக் கோரி கடித மெழுதி அதனை நில அளவாய்வாளர்களுக்கு உத்தர வாக எழுதி அவர்களின் மூலம் கொடுத்தார். பிற பகுதிகளில், மெக்கென்சியின் ஆட்கள் அங்கிருந்த உள்ளூர் மாவட்ட ஆட்சியரை நாடினர்.

“சீனிவாசய்யா” (சீனிவாஸ் அய்யர்) 1809இல் தஞ்சாவூருக்கு பயணம் மேற் கொண்டபோது கோயில் கல்வெட்டுகளைப் படியெடுக்க, கோயில் குருக்களோ அவர் படியெடுப்பதை நிறுத்தச் சொன்னார். “அதன் பிறகு அந்தக் கோயில் குருக்கள் என்னைத் தடுத்து நிறுத்தி சர்க்காரின் உத்தரவு வேண்டுமென்று கேட்டனர். அதனால் அடுத்த நாளே கருங்கூலியில் இருந்த கச்சேரிக்குச் சென்று அங்கிருந்த மாவட்ட ஆட்சியர் திரு. ஹைட் அவர்களிடம் அறிமுகப் படுத்திக்கொண்டேன். அவரும் நீங்கள் இப்போது செல்லலாம் அவர்கள் உங்களைத் தடுக்கமாட்டார்கள் என்று கூற நானும் அதன்படியே அன்று மதியம் கோயிலுக்குச் சென்று கல்வெட்டு களைப் பார்த்தேன்.” என்று அவர் கூறுகின்றார்.

பெரும்பாலான உதவியாளர்கள் கல்வெட்டுகளையோ உள்ளூர்ப் பிரதிகளையோ படியெடுப்பதற்கு முன்னர் மெக்கென்சி யிடம் இருந்து தமக்கு வந்திருந்த கடிதங்களைக் காட்டி உள்ளூர் மாவட்ட ஆட்சியரிடம் கடிதங்களைப் பெற முயன்றதாகத் தெரிவித் துள்ளனர்.

மக்கென்சியே சில பகுதிகளில் மட்டும் தான் அறியப் பட்டிருந்தார். உள்ளூரில் இருந்த பிரித்தானிய அதிகாரிகள் உறுதி படுத்தியதன் மூலமே மெக்கென்சி தமது அதிகாரத்தைச் செலுத்த முடிந்தது.

பிரித்தானிய அதிகாரம் இல்லாத இடங்களில் சி. வி. ராம் சந்தித்தது போன்ற இடர்ப்பாடுகள் அடிக்கடி ஏற்பட்டன, அவற்றைப் பற்றி அவர் எழுதியிருக்கின்றார். காளஸ்தி ஜமீனில் அவர் இருந்த போது அங்கிருந்த பெரிய கோவிலில் இருந்த சில கல்வெட்டுகளை அவர் படியெடுத்தார். மூன்று கல்வெட்டுக்களை அவர்கள் படியெடுத்து முடித்த பிறகு அவர்களை அழைத்துவரச் சொன்ன அரசர் இதற்கு மேலும் தமது சமஸ்தானத்தின் ரகசியங்களை வெளிப்படுத்தும் விதமாகக் கல்வெட்டுகளைப் படியெடுக்கக் கூடாது என்று உத்தரவிட்டார். “நாராயண ராவ்” இதே போன்ற இடர்ப்பாடுகளை “குட்வால்” சென்ற போது சந்தித்ததாக எழுதியுள்ளார்.

இந்த சம்பவத்தில், அவர் தமது நம்பகத்தன்மையை உறுதிப்படுத்தும் மெக்கென்சியின் பாரசீக மொழிக் கடிதத்துடன் உள்ளூர் ஜமீந்தாரிடம் நேரடியாகச் சென்றார். திவான் “பரம்பரைக் கால்வழிக் கதைகளும் வம்சாவளிகளுமான இந்தப் புத்தகங்களால் எனக்கு என்ன பயன் என்று திவான் கேட்டார். என் எஜமானருக்குப் பழைய அரசர்களின் வரலாற்றை அறிந்துகொள்வதில் பெருத்த ஆர்வம் உள்ளது. அதனால் தான் இங்கு வந்தேன் என்று பதிலளித்தேன்” என்று பதிவுசெய்கிறார். அரசரும் மெக்கென்சிக்குப் பதிலுக்குக் கடிதமொன்றை எழுதி நாராயண ராவுக்கு சம்பிரதாயப்படி வெற்றிலை பாக்கு கொடுத்து மரியாதை செய்தார். பிறகு அவர் ராஜ்ஜியத்தை விட்டுக் கிளம்பும்போது வழியனுப்பி வைத்தார். பிரித்தானியர் இல்லாமல் அமைவது ஒன்றும் எப்போதும் எளிதல்லவே.

வீரியத்திற்கும் மறுப்புக்கும் இத்தனை சான்றுகள் இருந்தபோதி லும், குறிப்பிட்ட சில காலனியக் கவலைகளின் அகப்பாட்டு எல்லைக்கு மிகவும் அப்பாற்பட்டதான சிக்கலான அதிகார-அறிவு தொடர்புகளில் பங்குகொண்டிருந்தாலும் “களத்தில்” இருந்து சேகரிக்கப்பட்டு வெளிப்படுத்தப்பட்ட பிரதிகள் எல்லாமே பிரித்தானியருக்கு முன்பிருந்த அறிவுஞானத்தின் சமூகவியலின் மெய்யான வாழ்வெச்சங்கள் என்று நான் கூற வரவில்லை. மெக்கென்சியின் கிறித்துவ உதவியாளர்களுள் ஒருவரான அப்பாவு, சில வகையான உள்ளூர் மரபுகளை ஒடுக்க முயலும் பிராமணர்களின் முயற்சிகளைப் பற்றிச் சிலசமயம் முன்கூட்டியே கூறுவார்: “பிராமணர்களால் சமணர்கள் மற்றும் குறும்பர்களின் வரலாறு இங்கே மிகவும் மறைக்கப்பட்டுள்ளது. படித்த, கற்றறிந்த சமணரோ குறும்பரோ ஒருவர்கூட இல்லாததால், அவர்களைப் பற்றிய ஒரு சில தகவல்களைத் தவிர்த்து, எழுதப்பட்ட வரலாறு என்பது மிக அரிதே... பிராமணர்களும் பிற இனத்தவரும் அவர்களிடம் பகைமை பூண்டுள்ளமையால், என் பாதையில் பலரும் அத்தகைய தகவல்களை அளிக்க மறுக்கின்றனர்.” இப்படிப்பட்ட ஒரு சந்தேகம் இருந்த போதிலும், வம்சாவளிகளாலும் பழைய ராஜ்ஜியத்தின் வீரநாயகர் களின் பிரதாபங்களைக் கூறும் பிற பிரதிகளாலும் நிறைந்திருந்த இத்திரட்டு சம்ஸ்கிருதப் பிரதிகளிலும் மரபுகளிலும் மட்டுமே மூழ்கியிருந்ததாகக் கருதப்படும் பிராமணர்களின் ஈடுபாட்டை அப்படியன்றும் பிரதிபலிக்கவில்லை.

இது இவ்வாறிருக்க, உள்ளூர் ஆவணங்களைச் சேகரித்தபோது அவற்றின் அதிகாரவுரிமை யும் ஆசிரியவுரிமையும் உள்ளூர் முகவர்களின் - தொடர்பு கொள்ளப் பட்டப் படித்த பிராமணர்கள் மற்றும் அவர்களைத் தொடர்பு கொண்ட மெக்கென்சியின் உதவியாளர்கள் - ஆர்வத்தினால் மட்டும் பாதிக்கப்படவில்லை அவை உள்ளுர்ச் சூழலில் இருந்து காலனியச் சூழலுக்கு இடம்மாற்றப்பட்டன. புதிய காலனிய ஆவணக் கருவூலத்தில் இடம்பெற்ற பிறகு, அந்த ஆவணத்திரட்டின் படைப் பாக்கப் பணியில் பின்னிப்பிணைந்து இருக்கும் பற்பல குரல்களும் செயற்பாடுகளும் அவற்றை அதிகாரப் பூர்வமாக்கும் வழிமுறைகளும் அமுக்கப்பட்டுப் பின்னர் முற்றிலும் தொலைந்துபோயின. பிரதிகளின் வகைகளில் உள்ள வேறுபாடுகளும் (பழைய ஆசிரியரின் பிரதியில் இருந்து வருவிக்கப்பட்டப் பிரதிகளா அல்லது உள்ளூர் ஆதாரத்தில் இருந்து அவசர அவசரமாக எழுதப்பட்டக் குறிப்புகளா என்ற வேறுபாடு), மதிப்பார்ந்த இந்த அறிவுஞானத்தின் பயன்பாடு பற்றிய கவலைகளும் (ஆசிரியர் உரிமையையும் அதன் சட்டப்பூர்வத் தன்மையையும் நீக்குவதற்குப் பிரதிசார் அறிவு எப்படி பயன்படும் என்பது) மங்கிப்போய் சேகரித்தல், படியெடுத்தல், பிரதியாக்கம் செய்தல், மொழிபெயர்த்தல், ஆவணத் திரட்டை முறையாக ஒருங்கே தொகுத்தல் என இந்த ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அவை கொஞ்சங் கொஞ்ச மாகக் குறைந்துகொண்டே வந்து கரைந்துவிட்டன.

mahabalipuram_varaka_temple_640

வராக அவாதாரக் குகையின் வெளிப்புறத் தோற்றம் (மாமல்லபுரம்), 1816

மேலும், மெக்கென்சியின் உதவியாளர்களின் பங்கு வெறும் இடைத்தரகுத் தொழில்நுட்ப நிலைக்கு ஒதுக்கித் தள்ளப்பட்டது, அவர்களுடைய நாட்குறிப்பு களும் கடிதங்களும், மிகமிக அரிதாகவே, மறுபிரதி எடுக்கப்பட்டும் எந்த ஆவணத்துடன் இருந்ததோ அதனுடன் ஒருங்கே சேர்த்துவைக்கவும் பட்டன. உள்ளபடி, தமது இறப்புக்குப் பிறகு தமது பணியாளர்களின் நலனுக்காக உதவியாளர் களில் எவரையேனும் இருத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று அடிக்கடி கவலை தெரிவித்தார் மெக்கென்சி. கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிக்கோ மெக்கென்சியிடம் இருந்த மரியாதையைத் தவிர இதனைச் செய்வதற்கு வேறெந்த காரணமும் இல்லை. மெக்கென்சி 1818இல் கல்கத்தாவிற்கு இடம்பெயர்ந்தபோது அவரது பல உதவியாளர் களும் ஓய்வுச்சம்பளம் கொடுத்து விலக்கப்பட்டனர். லட்சுமையா மட்டும் எஞ்சியிருந்த ஒரு சில உதவியாளர்களுக்குப் பொறுப்பாக நியமிக்கப்பட்டார். மெக்கென்சி இறந்த பிறகு அவரது பங்கும் வெகுவாகக் குறைக்கப்பட்டது.

ஆவணக் கருவூலத்தின் மௌனம்

பழக்க தோஷத்தின் காரணத்தினால் சீர்ப்பட ஒழுங்காக இருப்பது போல் தோன்றினாலும் இந்தத் திரட்டு சீர்க்குலைவுற்ற ஒன்றாக இருப்பதைத் தவிர வேறொன்றுமாக இல்லை.

- வால்டர் பெஞ்சமின்

ஒரு காலனிய ஆவணத்தொகுப்பில் உள்ள காலனியப்படுத்தப் பட்ட குரல்களின் திரட்டு, மெக்கென்சியின் தனிப்பட்ட திட்டப்ணியினையும் அந்தக் குரல்களை அவ்விதமே கேட்கக்கூடிய நமது ஆற்றலையும் ஒருங்கே வேரறுத்துவிட்டது. வில்சனாலும் பின்னர் டெய்லராலும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட நூற்பட்டியல்களிலும் பின்னர் நூற்றாண்டின் இறுதியில் அலுவல்ரீதியிலான நிர்வாகப் பயன்பாடு களிலும் குறிப்புகளிலும் இடம்பெறும் மெக்கென்சியின் திரட்டில் உள்ள குரல்கள் ஒரு புதிய வகையான காலனிய அறிவின் அடை யாளமற்ற அடிக்குறிப்புகளாகிப் போயின.

பல நற்கூறுளை ஒன்று திரட்டிய மெக்கென்சியின் வரலாற்று வரைவியலின் கூர்த்த நல்லுணர்வு இருந்தாலும் கடந்த இருநூறு ஆண்டுகளாக மேற் கத்தியப் பிரதியியல் மேதைமையின் செயலாக்கத்தைத் தூண்டிய அதிகாரப்பூர்வ உரிமை, ஆசிரிய உரிமை, நம்பகத்தன்மை ஆகியவற்றால் நிர்ணயிக்கப்பட்டத் தரத்திலிருந்து தலைகீழாகப் புரண்டிருக்கும் ஆவணத்தொகுப்பில் உள்ள பிரதியின் மரபுகளால் இந்தக் குரல்களைக் குறிப்பிடவும் வகைதொகை செய்யவும் நாம் மேற்கொண்ட முயற்சி மேலும் தடைபடுகின்றது. மெக்கென்சியின் திரட்டு என்ற பெயரில் தற்பொழுது அறியப்படும் ஆவணத் தொகுப்பில் முன்னர் இருந்த அரசாங்கங்களிலிருந்து தப்பிப்பிழைத்த உண்மையான குரல்களைக் காட்டிலும் மிகுதியான குரல்களைக் கொண்டுள்ளது. வில்சனின் விசித்திரமான பொறுமையற்ற ஆர்வத்தின், பொத்தாம் பொதுவான கீழைத்தேய இகழ்ச்சியின் களஞ்சியமாகவும் வில்சனுக்குப் பிறகு அவரது இடத்தில் நியமிக்கப்பட்ட மாண்புமிகு வில்லியம் டெய்லரின் பாரிய திறமையின் மையைக் குறிப்பதாகவும் இருந்தது. தொடக்க காலக் காலனிய அறிவுஞானத்தின் பழந்தொகுப்பில் எங்கே வெகு ஆழமாக அவை பதிந்துள்ளனவோ அங்கே கூட அக்குரல்கள் காலனியப் படுத்தப்பட்ட குரல்களாக எழுதப்பட்டன.

தி.வை. மகாலிங்கம் அவர்கள் மிக ரத்தினச்சுருக்கமாகக் கூறியபடி, எவ்வளவு தூரம் இந்தியாவில் பிரித்தானிய ஏகாதிபத்தி யத்தின் கருவியாக மெக்கென்சி இருந்தாரோ அந்தளவு அவரது வாழ்க்கையும் அவரது சேகரிப்பும் சற்றே தொடக்க கால காலனிய ஆட்சியின் பற்பலக் கூறுகளில் இருந்து நோக்கப்படும் ஒரு கோணத்தில் இருந்தது. தமது வரலாறுசார் ஈடுபாட்டில் மெக்கென்சி மட்டும் தனித்து இருக்கவில்லை: வில்க்ஸ், மால்கம், எல்ஃபின்ஸ்டன், ராஃபில்ஸ் மற்றும் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி, பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தைச் சேர்ந்த பல பிரித்தானிய அதிகாரிகளும் இருந்தனர் (இவர்களுள் பலரும் ஸ்காட்லாந்தைச் சேர்ந்தவர்கள்). ஆனால் இந்த நபர்களைப் போல் மெக்கென்சியால் தமக்கேயுரிய ஒரு முதன்மையான வரலாற்றுச் சொல்லாடலை முன்னெடுக்க இயலவில்லை.

இந்தக் காலனிய வரலாற்று அறிஞர்களே மதிப்புகொடாத எதிர்பாராத பணிகளைச் செய்யவைத்த ஒரு திரட்டினை ஏற்படுத்தினார். இந்தத் திரட்டினை முதன்முதலாகப் பட்டியலிட்ட மிகவும் பெயர்போன நூற்பட்டிய லாளர் ஹெச். ஹெச். வில்சன், மெக்கென்சியின் திட்டப்பணியில் மேலும் பணியாற்றப் பணியாற்ற அதில் ஆர்வம் இழக்கத் தொடங்கினார், பல பிரதிகளின் வரலாற்று மதிப்பின் மீது சந்தேகம் கொண்டார். இந்தத் திட்டப்பணியினை முடிப்பதற்கு முன்னரே அதனைக் கைவிடும் அளவிற்கு வந்தபோது பெண்டிங்கின் பயம் கிட்டத்தட்ட உண்மையானது.

கர்னல் மெக்கென்சி இறந்தவுடன் இந்த மொத்தத் திரட்டும் முடிக்கப்பட்ட ஒன்றாகக் காட்டப்பட்டு அதற்காக விதவையான மெக்கென்சியின் மனைவிக்குப் பத்தாயிரம் பவுண்டுகள் பணம் கொடுக்கப்பட்டதாகக் கம்பெனியின் இயக்குநர்கள் புகார் தெரிவித்தனர். அவர்கள் தாங்கள் கண்ட தரவுகளின் ரு பகுதி, “மிச்சமுள்ளவற்றைப் பற்றிச் சாதகமான கருத்தை உண்டாக்கவில்லை” என்று கூறினர். நிலவரைபடங்கள் பிரித்தானியக் கைப்பற்ற லின் பெருமைமிக்க ஆவணங்களாக இருந்தன. இந்திய நில அளவாய்வின் வரலாற்றைப் பொறுத்த வரையில் மெக்கென்சிக்கு எந்தக் குழப்பமுமில்லாமல் ஒருமனதான முழுமையான பெயரும் புகழும் கிட்டியது தற்செயலாக நிகழ வில்லை. ஆனால் இந்தப் பிரதிகளில் - கட்டுக்கதை தொன்மங்கள், குழப்பமான காலவரிசைக் கதைகள், அவரது சேகரிப்பாளர்கள் அனுப்பிய குழப்பமான கவிதை வடிவிலான கடிதங்கள், இவை அனைத்தின் மூலமாக சூழல் மற்றும் பொருள், அதிகாரம் மற்றும் அறிவு ஆகியவற்றின் மோதலைச் சாற்றும் இப்பிரதிகளில் - மையை விடத் தூசியே அதிகம் படிந்துள்ளது.

மெக்கென்சியின் மௌனத்தைக் குறித்து பெண்டிங்க் மற்றும் ஜான்ஸ்டன் போன்றோர் தெரிவித்த கவலைகளை மெக்கென்சிக்குப் பிறகான அவரது சேகரிப்பின் வரலாற்றில் மிகவும் குறைந்த அளவிலேயே பிறர் எதிரொலித்தனர். நாம் முன்னரே பார்த்தபடி வில்சனின் நூற்பட்டியல் இந்தச் சேகரிப்பின் மதிப்பினைப் பற்றி இருமன மாகவே இருந்தது. முதற்கட்ட நூற்பட்டியலை முடித்த வுடன், அது 1828இல் நூலாக வெளியானதும் வில்சன் இந்தத் திட்டப்பணியினை முழுவதும் கைவிட்டார். மெக்கென்சியின் தலையாய உதவியாளர் காவேலி வெங்கட லட்சுமையா ஆசிய சமூகத்தின் மதறாஸ் பிரிவிற்கு மெக்கென்சியின் பணியினைத் தொடர்வதற்காக விண்ணப்பித்த போது அது அவரது விண்ணப் பத்தை, இத்தகைய ஒரு திட்டப்பணியினை மேற்கொண்டு செயல்படுத்துவதற்குத் தேவையான நிர்வாக ரீதியான கருத்தியல் ரீதியான/ விமர்சன ரீதியான வேலைகளை எந்தக் “கீழைத்தேயத் தாராலும்” செய்ய முடியாது என்ற அடிப்படையில் நிராகரித்தது.

வங்காள ஆசிய சமூகத்தின் தலைவரான ஜேம்ஸ் பிரின்செப் அவர்களைப் பொறுத்தவரையில், “இத்தகைய அகல்விரிவான திட்டம் பொதுமைப்படுத்துவதற்குப் பழகிய, கல்வெட்டுகள் மற்றும் இலக்கியச் சான்றாதாரங்களின் மதிப்பினையும் உட்கருத்து களையும் மதிப்பிடும் திறமையையுடைய ஒரு நிபுணரின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கவேண்டியது அவசியம். காவேலி வெங்கட லட்சுமையா எழுதிய ‘சுருக்கவுரை’யில் இருந்து அவரது தகுதிகளை மதிப்பிடும்போது, அவர்கள் இவ்வாறான ஆராய்ச்சிப் பணிக்கு எவ்வளவு தான் உதவிகரமாக இருந்தாலும், இத்தகைய ஒரு கடினமான பணியினை எடுத்துச் செய்யக்கூடிய தகுதி அவருக்கோ இல்லை வேறெந்த இந்திய மண்ணின் குடிமகனுக்கோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.” என்ற கருத்தே இருந்தது. அவருக்குப் பதிலாக, தாம் ஒரு கீழைத்தேய ஆய்வாளர் என்று கூறிக்கொண்ட மதறாசைச் சேர்ந்த ஒரு கிறித்தவ சமய ஊழியரான டெய்லரை அவர்கள் நியமித்தனர். பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் காலனிய விதிகளின்படி பார்த்தாலும் கூட ஒரு மோசமான கல்வியாளராகவும் அதற்கும் மேல் மிகச்சரியாகச் சொல்வதானால் ஒரு விநோதமானவராக, திறமையற்றத் தொல் பொருள் ஆய்வாளராகவே அவரை (டெய்லரை) எடைபோட முடியும்.

ஆகவே, மெக்கென்சியின் ஆவணத்தொகுப்பு இந்தியாவில் ஒரு புதிய அறிவாதார சாம்ராஜ்ஜியத்தின் தோற்றத்தைக் குறித்து நிற்கின்றது. அங்கே பிரித்தானியக் காலனிய சமூகவியலின் மரபான நடைமுறைகள் மற்றும் உறுதிப்பாடுகளுடன் பிரதிசார்ந்த மேதைமை யின் செயலூக்கம் மேம்பட்ட முறையில் உறவை ஏற்படுத்திக் கொண்டது. இந்தியக் குரல்களும் அர்த்தங்களும் வரலாறுகளும் காலனிய அறிவினால் அதிரடியாக ஒதுக்கிவைக்கப்பட்ட கதையை யும் மௌனத்தின் வரலாறு கூறுகின்றது. தமது சேகரிப்பிற்குப் பொருளடைவும் நூல்பட்டியலும் செய்வதில் மெக்கென்சி காட்டிய அழுத்தமான மௌனம் இந்தத் திட்டப்பணியில் முக்கியக் கருவியாக மெக்கென்சியே கருதிய இந்திய உதவியாளர்களை ஒதுக்கிவைப் பதற்கு அடிகோலியது. இதில் மெக்கென்சியின் மௌனத்தாலும் இப்பணிக்குப் பிறகான பல்வேறு விதமான செயல்களுக்கு அவரது வாழ்க்கை பயன்பட்டதாலும் மெக்கென்சியின் குரலும் தொலைந்து போனது. “விஜயநகரத்தில் (விஜயநகரமாக இருக்கலாம்) உள்ள ஒரு பாழடைந்த கோவிலை வரையத் தயாராக இருக்கும் ஒரு கம்பெனி அதிகாரி” என்ற தலைப்பிட்ட மெக்கென்சியின் ஓவியங் களுள் ஒன்றில் அந்த ஆவணத்தைத் தாம் பதிவுசெய்வதுபோன்று வரைந்துள்ளார்.

ஆவணப்பதிவின் போக்கில் தம்மைத் தாமே சுட்டிக்கொள்வதாக அமைந்த அந்த ஓவியத்தில் இந்தத் திட்டப்பணியினைப் பற்றிய அவரது சொந்தப் பார்வையை முன்வைக்கின்றார். அந்த ஓவியத்தின் மையத்தில் ஒரு ஒற்றைக் கட்டடம், மிகப்பெரிய தனித்து நிற்கும் விமானத்தைப் (கருவறைக்கு மேலிருக்கும் கோபுரம் போன்ற அமைப்பு) போன்று ஒரு கோவில் இருக்கின்றது. அந்தக் கோவிலின் கோபுரம் சிதிலமடைந்துள்ளது, இருப்பினும் கோவிலைச் சுற்றியுள்ள அனைத்துப் பக்கங்களிலும் உள்ள சிற்பச் செதுக்கல்கள் அழகியல் திறமையும் ஆற்றலும் கொள்ளையாக நிறைந்திருப்பதை கண்கூடாகக் காட்டுகின்றன. ஆனால் தற்போது இந்தக் கோவில் சிதிலமடைந்த நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு, முன்பு கருவறைத் தெய்வம் இருந்த இடத்திற்கு மேற்புறமுள்ள விமானத்தின் நடுவில் இருந்து ஒற்றை மரம் ஒன்று முளைத்துவந்துள்ளது. மரமும் அதன் கிளைகளும் அந்தக் கற்கோவிலைப் பிளந்துள்ளன. பண்பாட்டின் மீது ஆக்கிரமித்து வெற்றிகொண்ட இயற்கையால் விரைவில் அது உடைந்துவிழுவது போல் தோற்றமளித்தது. அந்த ஓவியத்தின் பக்கவாட்டில் சட்டகம், மை, ஒரு நாற்காலி ஆகியவற்றைச் சுமந்தபடி பல இந்திய உதவியாளர்கள் நிற்கின்றனர்; அவர்களுக்கு முன்னால் நீல மேலங்கி அணிந்த ஒரு பிரித்தானிய அதிகாரி இருக்கின்றார். அந்த அதிகாரி சிதிலமடைந்த அந்தக் கோவிலை வரைய, கற்கோவிலைத் தாளில் பதிய வந்துள்ளார். இயற்கையில் தொலைந்துபோகும் நிலையிலுள்ளதை, கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அழிவின் பாதையில் சென்று கொண்டிருப்பது போல் தோன்று வதைக் காப்பாற்ற வந்துள்ளார்.

மெக்கென்சி இந்து மதத்தின் கடந்த காலத்தில் வசப்பட்டு மயங்கிவிட்டார். தமது சேகரிப்பின் மூலம் எங்கெல்லாம் தேவைப்படுகிறதோ அங்கெல்லாம் அது நிலைகுலைந்து விழும் முன்னர் வரைவதன் மூலமும் அதனை மீட்டெடுக்க முயன்றார். ஆனால் இங்கு தான் அவரது இருப்பின் (அவரது வரலாற்றினதும்) முரண் இருக்கின்றது. ஒரு புறம், மெக்கென்சியின் அனுபவ அறிவுசார் திட்டப்பணியினைப் பாரிய முறையில் ஆவணப்படுத்தும் பணி மிகக் குறைந்த இடையீட்டுடன் மேற்கொள்ளப்பட்டது: சேகரிப்பினைத் தொடர்ந்து செய்ய வண்டும் என்ற எண்ணத்தில் அதற்குப் பொருளடைவும் நூற்பட்டியலும் எழுதும் பணியினைக் கூட மெக்கென்சி தள்ளிப்போட்டார்.

மறுபுறம், மெக்கென்சி இல்லாமல் இருத்தலே அவரது இருப்பினை அதிகாரப்பூர்வமாக்கு கின்றது. இந்தியாவின் வரலாறுகளும் மரபுகளும் அவற்றின் போக்கிலேயே விடப்பட்டால் கூடிய விரைவில் அவை மறைந்து போய்விடும் என்ற காலனியக் கருதுகோள், மெக்கென்சியின் ஊக்கத்துடன் கூடிய முயற்சிகள் இல்லாமல் ஆவணங்களை மீட்டெடுப்பதும் பிரதியெடுப்பதுமான பிரதிநிதித்துவம் நடக்க இயலாது என்ற காலனிய பிரதிநிதித்துவத்தின் அடிப்படையான செருக்கினை நமக்கு நினைவுறுத்துகின்றது. அதனால் தமது பட வரைவுகளில் மட்டும் மெக்கென்சி தம்மைத் தோன்றவைத்துள்ளார். ஆனாலும் அவர் அந்தத் தொகுப்பினுடன் கூடவே முழுதும் இருந்தார். வரலாற்றுரீதியான சேகரிப்பின் மீதிருந்த அவரது சிரத்தையான தொல்பொருள் ஆய்வுரீதியிலான கவனம், இந்தியாவை அறிவதற்கான பிற்கால காலனிய முயற்சிகளின் மாபெரும் மனமிரங்கிய கருணைக்கு வழிவகுத்தது.

Pin It

ஐரோப்பியர்களுடைய வருகைக்குப் பிறகு இந்தியச் சூழலில் உருப்பெற்ற புலமைத்துவ செயல்பாடுகள் பலவற்றுள் மொழி, இனம், வரலாறு குறித்து முன்னெடுக்கப்பட்ட ஆய்வுகள் இந்தியா குறித்த பல்முனைபட்ட புரிதலுக்கு இடம் கொடுத்தன. ஐரோப்பா வில் மொழி - இனம் குறித்த ஆய்வுகள் 18ஆம் நூற்றாண்டு அளவில் முகிழத் தொடங்கி அவை ஒன்றோடொன்று பின்னிப்பிணைந்தவை என்ற கருத்தாக்கம் வலுப்பெறத் தொடங்கியது. இச்சூழலில் ஐரோப்பிய ஆதிக்கம் உலகம் முழுவதும் பரவலான பொழுது உலக மொழிகள் குறித்த அறிவைப் பெற்றனர். பல்வேறு மொழிகளுக் கிடையேயான ஒற்றுமை வேற்றுமைகளைக் கண்டறிந்து மொழிக் குடும்பங்களை வரையறை செய்தனர். இந்தியாவில் ஆசியக் கழகத்தை உருவாக்கிய வில்லியம் ஜோன்ஸால் ஐரோப்பிய-ஈரானிய மொழிகளுக்கும், சமஸ்கிருதத்துக்கும் இடையிலான உறவினை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தோ-ஐரோப்பிய மொழிக்குடும்பம் முன்வைக்கப்பட்டது. மேலும், சமஸ்கிருத மொழியை அடிப்படை யாகக் கொண்ட ஒற்றைப் பண்பாட்டுத் தளத்தில் இந்தியா இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. சமஸ்கிருதமே இந்திய மொழிகளுக்கெல்லாம் மூலமாக இருக்கிறது என்ற கருதுகோளின் அடிப்படையில் கல்கத்தா வின் ஆசியக் கழகக் கீழைத் தேயவியலார் செயல்பட்டனர்.

அமராவதி சிற்பம், 1798இந்நிலையில், ஆசியக் கழகத்தில் உறுப்பினர்களாகத் திகழ்ந்த காலின் மெக்கன்சி, எல்லிஸ் ஆகியோர் சமஸ்கிருதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒற்றை பண்பாட்டுத் தளத்தில் இந்தியா இயங்கவில்லை, தென்னிந்திய மொழி வரலாறு உள்ளிட்டக் கூறுகள் ஆசியக் கழகம் முன்வைக்கும் கருத்தாக்கத்திற்கு வேறுபட்டதாய் இருக்கிறது என்ற சிந்தனையைப் பெறுகின்றனர். வட இந்திய - ஆரிய மரபுக்கு மாற்றான தென்னிந்திய திராவிட மரபு முன்வைக்கப் பட்டு இதனை நிறுவும் வகையிலான செயல்பாடுகள் தொடர்ச்சியாக முன்னெடுக்கப்பட்டன. தென்னிந்தியாவை மையப்படுத்தி முகிழ்ந்து புதிய சிந்தனைக்கு வழிவகுத்த இவ்வறிவுச் செயல் பாட்டைச் சென்னைக் கீழைத்தேயவியல் பள்ளி (The Madras School of Orientalism) என தாமஸ் டிரவுட்மன் குறிப்பிடுகிறார்.

சென்னைக் கீழைத்தேயவியல் பள்ளி என்னும் கருத்தாக்கம் உருப்பெறுவதற்கு 19ம் நூற்றாண்டின் தொடக் கத்தில் முன்னெடுக்கப்பட்ட இரண்டு அறிவார்ந்த திட்டங்களே காரணமாய் அமைந்தன. முதலாவது திட்டம் காலின் மெக்கன்சி மற்றும் அவரின் இந்திய உதவியாளர் களால் தென்னிந்திய வரலாற்றை மீட்டுருவாக்கம் செய்வதற்காக வணத் தொகுப்புகளை உருவாக்கும் திட்டம். இரண்டாவது எல்லிஸால் உருவாக் கப்பட்ட ஜார்ஜ் கோட்டைக் கல்லூரியின் மூலமாக தென்னிந்திய மொழிகள் குறித்த அறிவுச் செழுமையை உருவாக்கும் திட்டம் (2009,1) இந்த இரண்டு திட்டங்கள் செயல் படுத்தப்பட்டதன் விளைவாக தென்னிந்தியா குறித்த புதிய அறிவு உருவாக்கம் பெற்றது. இவ்வறிவு இந்தியப் பண்பாட்டுத் தளத்தில் கடந்த இரண்டு நூற்றாண்டுகளாக வினைபுரிந்து கொண்டிருக்கின்றன.

காலின் மெக்கன்சி மற்றும் எல்லிஸால் முன்னெடுக் கப்பட்ட இவ்விரு திட்டங்கள் ஒன்றோடொன்று தொடர்புடைய அதே வேளையில் தனித்தனி நிலையில் செயல்படுகிற திட்டங்களாக அமைந்துள்ளன. மெக்கன்சியின் திட்டம் தென்னிந்திய வரலாறு குறித்ததாகவும், எல்லிஸின் திட்டம் தென்னிந்திய மொழிகள் குறித்ததாகவும் அமைந்துள்ளன. மேலும், சமகாலத்தில் வாழ்ந்த இவ்விருவரும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டு தங்களுடைய அறிவுச் செயல்பாட்டிற்காக கருத்துக் களையும் ஆவணங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டு செயல்பட்டிருக்கின்றனர் என்பதை அறிய முடிகிறது. தற்கால தமிழ்ச் சூழலில் எல்லீஸ் குறித்து பரவலாக அறியப்பட்ட அளவிற்கு காலின் மெக்கன்சி குறித்து அறியப்படவில்லை.

மேலும், எல்லீஸால் மொழியப்பட்டு கால்டு வெல்லால் விரிவாக முன்னெடுக்கப்பட்ட திராவிட மொழிக் குடும்பம் என்னும் சிந்தனை தொடர்ச்சியாக வலுப்பெற்று உறுதியடைந்திருக்கிறது. ஆனால், காலின் மெக்கன்சி கவனம் செலுத்திய தென்னிந்திய வரலாற்று முன்னெடுப்பு தொடர்ச்சியாக வளர்த் தெடுக்கப்படவில்லை என்று கருத இடமிருக்கிறது. இந்தியத் தளத்தில் வட இந்திய வரலாறு பெறுகிற முக்கியத்துவத்தை தென்னிந்திய வரலாறு இன்றைக்கு பெறுவதில்லை. இச்சூழலில் தென்னிந்திய வரலாற்றைக் கட்டமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டு பல்வேறு ஆவணங்களைத் தொகுத்த காலின் மெக்கன்சி குறித்து உரையாடுவது அவசியத் தேவை யாகவே அமையும். இக்கட்டுரை மெக்கன்சி மற்றும் எல்லீஸூக்கு இடையேயான உறவு, திராவிடச் சான்று மற்றும் தென்னிந்திய வரலாறு குறித்த மெக்கன்சியின் கருத்தாக்கம் மற்றும் மெக்கன்சியின் இந்திய உதவி யாளர்கள் குறித்த உரையாடலுக்கு உட்படுத்துகிறது.

காலின் மெக்கன்சி - எல்லீஸ் தொடர்பு

தென்னிந்தியவியலை முதன்மைப்படுத்திய சென்னை கீழைத் தேயவியல் பள்ளிக்கான திட்டங்களை செயல்படுத்திய காலின் மெக்கன்சி மற்றும் எல்லீஸ் கி.பி.1802க்கு முன்பாகவே அறிந்திருக் கிறார்கள். எல்லீஸூக்கு சங்கர சாஸ்திரியை (சங்கரய்யா) மெக்கன்சி தான் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார். (2009, 13) இந்நிகழ்வு தொடக்கம் இருவரும் கடைசி வரை தொடர்பில் இருந்திருக்கிறார்கள். எல்லீஸூக்கு மெக்கன்சி அறிமுகப்படுத்திய சங்கரய்யா சிறந்த அறிவாளியாகத் திகழ்ந்திருக்கிறார். தெலுங்கு பிராமணரான இவர், காலனிய நிர்வாகத்தின் பல்வேறு துறைகளில் 23 ஆண்டுகள் பணியாற்றி இருக்கிறார். எல்லீஸ் கும்பகோணம் மற்றும் சென்னை யில் இருந்தபோது அவரின் தலைமைப் பணியாளராக பணியாற்றி இருக்கிறார். சென்னை ஜார்ஜ் கோட்டை கல்லூரியின் முதல் பட்டதாரியான இவர், சிறிதுகாலம் ஆங்கிலத் தலைமை யாசிரியராகவும் பணியாற்றியிருக்கிறார். மேலும், எல்லீஸின் திராவிடச் சான்று கருத்துருவாக்கத்திற்கு மிக முக்கியப் பங்காற்றிய வராகவும், அது தொடர்பாக எல்லீஸூடன் விரிவாக உரையாடல் நிகழ்த்தியவதாகவும் சங்கரய்யா அறியப்படுகிறார். (2006, 104).

எல்லீஸை அடையாளப்படுத்தும் திராவிட சான்று கருத்தாக்கம் உருப்பெறுவதற்கு உறுதுணையாய் விளங்கிய சங்கரய்யாவை மெக்கன்சிதான் அறிமுகப்படுத்தியிருக்கிறார் என்பது இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

மெக்கன்சி மற்றும் எல்லீஸூக்கு இடையேயான அறிவுப்பகிர்வு குறித்து தாமஸ் டிரவுட்மன் பின்வருமாறு குறிப்பிடுகிறார். பெரிதும் மதிக்கவேண்டிய மெக்கன்சி மற்றும் அவரின் இந்திய உதவி யாளர்கள் செய்த பணியின்மீது எனக்கிருந்த தவறான அணுகுமுறை மற்றும் மதிப்பீட்டிலிருந்து தற்போது நான் விலகியிருக்கிறேன். எல்லீஸ் மற்றும் கல்லூரியின் தலைமை ஆசிரியர்கள் குறித்து நான் ஆராய்ந்தபோது அந்த ஆராய்ச்சியின் பல்வேறு இழைகள் மெக்கன்சி யின் ஆவணத் தொகுப்புகளை நோக்கி சென்றடைவதை அறிந்தேன். எனவே, மெக்கன்சி தொகுப்பின் மீதான என்னுடைய மனமாற்றம் படிப்படியாக நிகழ்ந்தது. மேலும், எல்லீஸ் எழுதிய பல கடிதங்களை நான் மீட்டெடுத்து வாசித்தபோது எனக்கு ஒரு தெளிவு கிடைத்தது. அது, எல்லீஸூம் மெக்கன்சியும் தொடர்பிலிருந்து தங்களுடைய ஆய்வுகளுக்கான சிந்தனைகளையும் ஆவணங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதை எல்லீஸின் கடிதங்கள் தெளிவு படுத்துகின்றன. மேலும், இருவருடைய திட்டங்கள் இணைந்து தென்னிந்தியாவுக்கான புதிய அறிவுச் சூழலை உருவாக்கியிருக்கும் போக்கைக் கண்டு நான் பாராட்டும் நிலையை அடைந்திருக்கிறேன். (2009, 14) என்று பதிவு செய்திருப்பது இருவருக்குமான அறிவு உறவினை வெளிப்படுத்துவதாய் அமைகிறது. எல்லீஸின் கடிதங்கள் அனைத்தும் வெளிப்படும்போது இருவருக்குமான உறவு நிலை குறித்த விரிவான புரிதலைப் பெற முடியும்.

மெக்கன்சி தொகுத்த ஓவியங்கள் மீதான ஆய்வினை தொடர்ச்சி யாக மேற்கொண்டுவரும் ஜெனிபர் ஓவ்ஸ் மெக்கன்சிக்கும் எல்லீஸூக்கும் இடையே நிகழ்ந்த புலமைத்துவ உறவு குறித்து பின்வருமாறு பதிவு செய்கிறார்.

மெக்கன்சி தொகுத்த ஓவியங்கள் மற்றும் பிற ஆவணங்கள் தொடர்பாக இருவரும் கலந்துரையாடியதற்கான சான்றுகள் கிடைக்கின்றன. குறிப்பாக இந்திய தொல் எழுத்துகளின் உண்மை உருவின் மாதிரிகள் அடங்கிய தொகுப்பு என்று தலைப்பிடப் பட்டுள்ள மெக்கன்சியின் ஓவியத் தொகுதிகளில் உள்ள ஒரு மாதிரி ஓவியம் எல்லீஸூக்கு சொந்தமான செப்பேட்டில் உள்ள ஓவிய மாகும். ஜான் நியூமென் என்கிற மெக்கன்சியின் உதவியாளர் 2.9.1809 அன்று அதனை பிரதி செய்திருக்கிறார். மேலும், மெக்கன்சியும் எல்லீஸூம் ஒரே மாதிரியான ஆவணங்களைச் சேகரித்து அதுகுறித்த தகவல்களைப் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றும் விளக்கப்பட் டிருக்கிறது. மேலும், மெக்கன்சி கணிசமான அளவில் செப்பேடு களை சென்னையில் தொகுத்திருந்தார். அச்செப்பேடுகள் அனைத்தும் எல்லீஸிடமும் இருக்க வேண்டுமென்று மார்க் வில்க்ஸ் தனது தென்னிந்திய வரலாறு வரைவியல் நூலில் குறிப்பிடுவதாக ஓவ்ஸ் பதிவு செய்கிறார். மேலும், எல்லீஸிடமுள்ள செப்பேடுகளை நியூமன் என்கிற தனது உதவியாளர்தான் பிரதி செய்ய வேண்டு மென்று முடிவு செய்து மெக்கன்சி பிரதி செய்கிறார். இந்நிகழ்வே மெக்கன்சி மற்றும் எல்லீஸ் ஆகிய இரண்டு அறிஞர்களுக்கு இடையேயான உறவினை உண்டாக்கியது என்றும் ஜெனிபர் ஓவ்ஸ் பதிவு செய்கிறார்.

சுவடிகள் மற்றும் கல்வெட்டுகளை மொழி பெயர்ப்பு செய்வதில் இந்தியர்கள் மிக முக்கிய பங்கு வகிக்க வேண்டும் என்ற தங்களின் பார்வையை இருவரும் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள் என்ற செய்தி அவர்களுக்கு இடையே நிகழ்ந்த கடிதத் தொடர்புவழி அறிய முடிகிறது. கி.பி. 1806ல் எல்லீஸ் கும்பகோணத்தில் நீதிபதியாக இருந்தபொழுது மெக்கன்சிக்கு ஒரு கடிதம் எழுதுகிறார். அக்கடிதத் தில் அறிவார்ந்த நோக்கத்திற்காகச் செய்யப்படும் மொழி பெயர்ப் புகள் எவ்வாறு செய்யப்பட வேண்டும் என்று தன்னுடைய கருத்தினை எல்லீஸ் தெரிவிக்கிறார். குறிப்பாக ஆங்கிலேய மற்றும் இந்திய அறிஞர்களை ஒன்றுசேர்க்க வேண்டும் என்கிற தன் ஆலோசனையை முன்வைக்கிறார். அவ்வாறு செய்வதன் மூலமாக சமஸ்கிருதம் மற்றும் தமிழில் உள்ள இலக்கிய வகைமைகளின் மொழிபெயர்ப்புகளை மிக எளிதாக மொழிபெயர்த்து சேகரிக்க முடியும் என குறிப்பிடு கிறார். மேலும், மொழிபெயர்ப்பாளர் களுக்கான பள்ளியை எவ்வாறு உருவாக்கி கட்டமைப்பது என்பது குறித்தும் அதற்கான நிதியாதாரங்களை பெருக்குவது, ஆசிரியர்களுக் கான மாத சம்பளத்தை வழங்குவது, மொழி பெயர்ப்புப் பணியினை மேற்பார்வையிடுவது உள்ளிட்ட விரிவான திட்டத்தை அக் கடிதத்தின்வழ மெக்கன்சிக்கு தெரிவிக்கிறார்.

எல்லீஸ் தான் வகுத்த கொள்கையின் வழியாக இந்தியர்கள் செழுமையான ஆங்கில இலக்கண அறிவுடன் ஐரோப்பியர்களுடன் இணைந்து தென்னிந்திய பிரதிகள் மற்றும் கல்வெட்டுகளை மொழிபெயர்க்க முடியும் என்று பதிவு செய்கிறார். இது அவரால் 1812இல் உருவாக்கப்பட்ட ஜார்ஜ் கோட்டைக் கல்லூரியின் மொழி ஆசிரியர்களுக்கான அடிப்படைப் பயிற்சியாகவும் முன்னோட்ட மாகவும் அமைந்தது என்று கருத இடமிருக்கிறது. கி.பி.1790களின் இடைக்காலம் தொடங்கி மெக்கன்சியிடம் வெங்கட்ட போரியா போன்ற ஆங்கிலத்தில் திறமை வாய்ந்த இந்தியர்கள் மொழி பெயர்ப்புப் பணியாற்றினர். போரியா தன்னுடைய 14 முதல் 18 வயது வரைக்குமான காலத்தில் மிகப்பரவலாக ஆங்கிலமொழியில் கற்றார். மேலும், அவர் குறைகாண முடியாத அளவுக்கு ஆங்கிலத்தில் சரளமாக எழுதக்கூடியவராக இருந்தார். இத்தகைய ஈடுபாடு உள்ள கல்வி கற்ற அறிவார்ந்த மொழிபெயர்ப்பாளரை மெக்கன்சி பெற்றிருக்கிறார். சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளர்களைக் கொண்டு மெக்கன்சி பணியாற்றியதைக் கண்ட எல்லீஸ் தனது பள்ளி உருவாக்க திட்டம் குறித்து மெக்கன்சியிடம் ஆலோசனை செய்ய நினைத்திருக் கிறார். அநேகமாய் 1806ல் எல்லீஸ் தனது திட்டம் குறித்து மெக்கன்சிக்கு கடிதம் எழுதுவதற்கு இதுவே உந்துதலாய் அமைந் திருக்க முடியும்.

மெக்கன்சியும் தனது ஆய்வு குறித்து சென்னைக் கீழைத்தேயப் பள்ளியுடன் தொடர்புடைய பிறருடன் பகிர்ந்து கொண்டிருக்கிறார். இதற்கு 1803ல் மெக்கன்சி, எல்லீஸ் மற்றும் தாமஸ் ஸ்டிரேஞ் ஆகியோருடன் மகாபலிபுரத்திற்கு மேற்கொண்ட பயணம் குறித்து ஜான் லெய்டன் செய்யும் பதிவு சான்றாகிறது. 1803 அளவில் மெக்கன்சி போரியா மற்றும் லட்சுமய்யாவுடன் மகாபலிபுரத்தில் மிக விரிவான அளவில் பரப்பாய்வை மேற்கொண்டிருந்த நிலையில் மேற்கண்ட ஆளுமைகளை மெக்கன்சி அழைத்துச் சென்று மகாபலிபுரம் குறித்த உரையாடலில் ஈடுபட்டிருக்கிறார். (2009, 82) மேலும், எல்லீஸை பொறுத்த அளவில் அவரும் மெக்கன்சியும் மகாபலிபுரத்தின் ஒரு பகுதி கடலில் மூழ்கியிருக்கிறது என்ற கருத்து நிலையை நிரூபிப்பதில் ஆர்வமாய் இருந்திருக்கின்றனர். ஆனால், கடலுக்கு அடியில் உள்ளவற்றை வெளிப்படுத்துவதில் மேற் கொண்ட முயற்சியில் இருவரும் தோல்வியுற்றனர் என்று பாபிங்டன் பதிவு செய்கிறார். (1869, 49) மேற்கண்ட தரவுகளின் அடிப்படையில் மெக்கன்சிக்கும் எல்லீஸூக்கும் இடையேயான உறவு, சென்னைக் கீழைத்தேயவியல் பள்ளி உருவாக்கம் பெறுவ தற்கு இருவரும் தங்களுடைய திட்டங்களின் வழியாக அறிவுப் பகிர்வை நிகழ்த்தியிருப்பது அறிய முடிகிறது.

திராவிடச் சான்று : மெக்கன்சியின் கருத்தாக்கம்

நடுகல், தும்கூர்தமிழ்ச்சூழலில் திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணம் எழுதிய கால்டுவெல்தான் திராவிடக் கருத்தாக்கத்தை முன்மொழிந்தார் என்ற வாதம் மறுக்கப்பட்டு எல்லீஸின் திராவிடச் சான்றுதான் கால்டுவெல் லின் ஒப்பிலக்கணத்திற்கு முன்னோடியாய் அமைந்தது என்கிற வாதம் அறிஞர்கள் பலராலும் ஏற்கப்பட்டுள்ளது. இந்நிலையில் திராவிட கருத்தாக்கத்தினுடைய முகிழ்வை காலின் மெக்கன்ஸியிட மிருந்து தொடங்கவேண்டிய தேவை இருப்பதை அறிய முடிகிறது.

லெய்டனின் பழங் கன்னடம் குறித்த குறிப்பு பின்வரும் நினைப்புக்கான காரணத்தைக் கொடுக்கிறது. தொடக்க காலம் முதலே எல்லீஸூடன் லெய்டன் தொடர்பில் இருந்தபோதும் மொழிகள் குறித்து மெக்கன்சியின் உதவியாளர்கள் மேற்கொண்ட ஆய்வுகளே லெய்டனின் பார்வையை வடிவமைத்திருக்கிறது. லெய்டன் தனக்கான சிந்தனையை மெக்கன்சி மற்றும் எல்லீஸ் ஆகிய இரண்டு தரப்பிலிருந்தும் பெற்றிருக்கிறார். 1816இல் கேம்பல் வெளியிட்ட தெலுங்கு மொழி இலக்கண நூலில்தான் எல்லீஸின் திராவிடச் சான்றுக்கான முன்னுரை வெளிவருகிறது. ஆனால், கி.பி.1807 அளவில் மெக்கன்சியால் எழுதப்பட்ட சுற்றுக்கை கடிதத்தை ரமா மண்டேனா என்பவர் கோதாவரி மாவட்ட ஆவணங்களிலிருந்து கண்டெடுத்திருக்கிறார். அக்கடிதம் சென்னை மாகாணம் தொடர்பான விசாரணைகளுடன் தொடர்புடையது. மேலும், அது தென்னிந்திய மொழிகள் சமஸ்கிருத மொழியிலிருந்து கிளைத்தவை அல்ல என்ற மெக்கன்சியின் தென்னிந்திய மொழிகள் குறித்த கருத்தாக்கத்தை பின்வரும் கேள்விகளுடன் வெளிப்படுத்த முற்படுகிறது.

-           தென்னிந்திய பகுதியில் உள்ள இந்து மொழிகள் சமஸ்கிருதத் திலிருந்து கிளைக்கவில்லை என்று உறுதியாகக் கூறமுடியும். பிராமணர்கள் தங்கள் மொழி, மரபு, சமயத்துடன் வடக்கி லிருந்து வந்தவர்கள் என்பது மரபு சார்ந்த சான்றுகளால் உறுதிப்படுகின்றன. வடமொழி யாகிய சமஸ்கிருதம் எந்த காலகட்டத்தில் இங்கு அறிமுகமானது என்ற கேள்வி பெரிதும் ஆர்வமூட்டக்கூடியதாக இருக்கிறது.

-           தென்னிந்திய மொழிகள் பலவற்றை ஒப்பாய்வு செய்வதும் சமஸ்கிருதத்திலிருந்து அம் மொழிகள் எத்தகையவற்றை பெற்றிருக் கின்றன என்பதை அறிவதும், அம்மொழிகள் வழங்கும் புவியியல் எல்லைகள் குறித்து மிக நுட்பமாக அறிவதும் தேவையாகிறது.

- தென்னிந்தியாவில் பயன்படுத்தப்பட்ட மிகத் தொன்மையான எழுத்து வடிவம் எது?

- தற்சமயம் வழக்கிலுள்ள தென்னிந்திய மொழிகளின் மூலமொழி எது என்பதற்கான அடையாளம் உண்டா? அப்படி இருப்பின் அம்மொழியின் பெயர் என்ன? அது எங்கு வழக்கில் உள்ளது? பிற தென்னிந்திய மொழிகளின் உருவாக்கத்திற்கு அம்மொழி எவ்வளவு தூரம் தாக்கத்தை செலுத்தியது?

- பழங்கன்னடம் இந்த கேள்விக்கு ஏதேனும் ஒருவகையில் விடையளிக்குமா? கல்வெட்டுகளிலிருந்து பெறப்பட்ட இந்த மொழிக்கான எழுத்து வடிவம் கற்றறிந்த சமண பிராமணர்கள்வழி கிடைக்கும் எனத் தெரிகிறது. மெக்கன்சி யின் கீழ் பணிபுரிந்த ஒரு பிரிவினர் இதனை முழுவதுமாக அறிந்திருக்கிறார்கள். அவர்கள் இப்போதும் இருப்பார்களா னால் அவர்கள் மூலம் இதற்கான தெளிவு பெறலாம்.

-           சால்செட் (இதன்றைய மகாராஷ்டிராவுக்கு அருகில்) தீவின் கெனரா குகையிலுள்ள கல்வெட்டுகளின் வரிவடிவப் பிரதியும் அதன் மொழிபெயர்ப்பும் மேற்கண்ட எழுத்து வகையில் அமைந்திருக்கிறது. இது இவ்வாய்வுக்கு உதவக் கூடிய வல்லமை கொண்டதாய் அமையும் (2012, 89). ((Source:

APSA : Godavari District Records, 1807) என ரமா சுந்தரி மண்டேனா பதிவு செய்திருப்பது குறிப்பிடத் தக்கது.

மெக்கன்சியின் அச்சேறாத இக்கடிதத்தின் மூலம் மேற்கண்ட தென்னிந்திய மொழிகள் குறித்தான அவரின் பார்வை திராவிட மொழிக் குடும்ப சிந்தனைக்கான தொடக்க புள்ளியாக அமைந் திருக்கிறது என்பதை அறிய முடிகிறது. தென்னிந்திய மொழிகளில் மெக்கன்சிக்கு போதிய தேர்ச்சி இல்லாத காரணத்தால் தொடர்ச்சி யாக அவரின் சிந்தனை வளர்த்தெடுக்கப்படவில்லை என்று கருத இடமிருக்கிறது. மேலும், அவர் செய்த பரப்பாய்வுப் பணியும் விரிவான அளவில் பலவகையிலான ஆவணங்களைச் சேகரிக்கும் நோக்கமும் கொண்ட மெக்கன்சிக்கு குறிப்பிட்ட ஒரு கருதுகோளின் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்யும் இயல்பை அவர் பெற்றிருக்க வில்லை எனவும் அவரின் பணிகளின்வழியே அறிய முடிகிறது. எனினும், திராவிட கருத்தாக்கம் உருப்பெறுவதற்கான சிந்தனை முகிழ்வு அவரிடத்திலிருந்து தொடங்கியிருக்கிறது என்று கூற இடமிருக்கிறது.

கடந்தகால ஆய்வுச் சூழல் திராவிடக் கருத்தாக் கத்தை உருவாக்கியவர் கால்டுவெல் அல்ல அவருக்கும் முந்தைய எல்லீஸ் என்ற கருத்தினை உறுதியாக முன்வைத்தது. தற்போது எல்லீஸூக்கு முந்தைய மெக்கன்சியை அடையாளப்படுத்தும் வாய்ப்பிருப்பதை அறியமுடிகிறது. காரணம் தென்னிந்திய வரலாற்றை மீட்டுருவாக்கம் செய்ய வேண்டும் என்ற கருத்தமைவின் அடிப்படையில் மிக விரிவான பல தளங்களிலான ஆவணங்களைச் சேகரித்த மெக்கன்சிக்கு திராவிடச் சிந்தனைக்கான கருத்தாக்கம் தோன்றியதில் வியப்பேதும் இருக்க முடியாது. எனினும், அவருடைய பணியிட மாற்றம் மற்றும் எதிர்பாராத மரணம் ஆகியவை காரணமாக அவர் நினைத்தது போல அவரின் ஆவணங் களை அடிப்படையாகக் கொண்ட தென்னிந்திய வரலாற்றை அவர் உருவாக்கவில்லை.

40 வயது முடியும் வரை எதையும் வெளியிடு வதில்லை என்று கூறிய நிலையில் எதிர்பாராமல் 41 வயதில் எல்லீஸ் மரணமடைந்தார். அதைப் போலவே சேகரித்த ஆவணங்களை பயன்படுத்தாமல் மெக்கன்சி மரணமடைந்திருக்கிறார். சென்னை கீழைத்தேயவியல் பள்ளி உருவாக்கத்திற்கு மையமாய் விளங்கிய இருவரும் தென்னிந்தியா குறித்த ஒற்றைச் சிந்தனையில் பயணித் திருக்கிறார்கள். திராவிடச் சான்று கருத்துருவாக்கத்தில் இருவருக் குமான பங்கு குறித்து இணைத்தாற் போல ஆராய வேண்டியதன் தேவை இருப்பதை அறிய முடிகிறது. இவ்விரு ஆளுமைகள் குறித்த காலனிய ஆவணங்கள் முழுமையாய் வெளிப்படும்போது திராவிட கருத்தாக்கம் தொடர்பான புதிய தளமும் ஆய்வும் கிளர்ந்தெழும் சூழல் உருவாகும்.

காவள்ளி சகோதரர்கள்: மெக்கன்சி தொகுப்பின் மையம்

ஐரோப்பிய அறிஞர்களை முன்னிறுத்தி இம்மண்ணில் உருவான புலமைத்துவக் கருத்தாக்கங்களை அறிகிற வேளையில் அவர்களுக்கு உறுதுணையாய் இருந்து செயல்பட்ட இந்திய அறிவாளர்களின் மீது கவனம் செலுத்துவது மிகவும் இன்றியமையாதது. காலின் மெக்கன்சியை முன்னிலைப்படுத்தும் இவ்வேளையில் அவரின் ஆவணத் தொகுப்பு உருவாக காரணமாய் அமைந்த இந்திய உதவியாளர்களின் செயல்பாடுகள் குறித்து அறிவது அவசியமாகிறது. மெக்கன்சியின் மிக முக்கியமான உதவியாளர்களாக விளங்கிய வர்கள் காவள்ளி வெங்கட்ட போரியா மற்றும் காவள்ளி வெங்கட்ட லட்சுமய்யா ஆகிய இருவர். இவர்கள்தான் தென்னிந்திய பரப்பாய்வு பணியின் தொடக்காலம் முதலே அவருடன் நெருக்கமாக இருந்து பணியாற்றி இருக்கிறார்கள். இவர்களுள் முதன்மை மொழிபெயர்ப் பாளராக இருந்த போரியா கி.பி. 1803இல் இறந்துவிட, அவரின் இடத்திற்கு அவருடைய இளயை சகோதரரான லட்சுமய்யா பணியமர்கிறார்.

மெக்கன்சியின் ஆய்வுப் பயணத்தை திட்டமிட்டு உள்ளூர்வாசிகளைத் திரட்டி குழுவின் ஆய்வுப் பணியை போரியா ஒருங்கிணைத் ததுடன், மெக்கன்சியின் வரலாற்று ஆய்வுக்கான சட்டகத்தை உருவாக்கிக் கொடுத்திருக்கிறார் என்பது குறிப்பிடத் தக்கது. நியோகி பிராமணர்களான காவள்ளி சகோதர்கள் மேற்கு கோதாவரி மாவட்டத்தின் எல்லூரைச் சேர்ந்தவர்கள். மெக்கன்சியிடம் ஐந்து காவள்ளி சகோதரர்கள் பணியாற்றி இருக்கிறார்கள். அவர்களுள் போரியா, லட்சுமய்யா மற்றும் இராமசாமி ஆகியோர் மிக முக்கியமானவர்களாகத் திகழ்ந்திருக் கிறார்கள். நரசிம்மலு மற்றும் சீத்தையா ஆகிய இருவர் லட்சுமய்யாவின் குறிப்புப்படி அவருக்கு உதவியாளர் களாகப் பணியாற்றி இருக்கிறார்கள்.

ஐந்து சகோதரர்களுள் மூத்தவரான போரியா, மெக்கன்சியின் தலைமை மொழிபெயர்ப்பாளராக 1796 முதல் 1803வரை அவர் இறக்கும் வரை பணியாற்றி இருக்கிறார். போரியாவின் எதிர்பாராத மரணம், மெக்கன்சியைப் பெரிதும் பாதித்திருக்கிறது. அவரின் இழப்பு குறித்தும் அவர் மேற்கொண்ட பணிகள் குறித்தும் மெக்கன்சி பின்வருமாறு பதிவு செய்கிறார்: “இன்று நம்மிடையே இல்லாமல் போய் நமக்கு பெரும் துயரத்தைக் கொடுத்திருக்கிற காவள்ளி வெங்கட்ட போரியா என்னும் இளவயது பிராமணர் மிகவும் நுண்ணறிவு கொண்டவராக அறிவாளியாக விளங்கியவர். கூடவே பல்வேறு நற்குணங்களைக் கொண்டவர். பரப்பாய்வில் மேற் கொள்ளப்பட்ட விசாரணைகளின்போது அவர் சந்தித்து பேசிய பல்வேறு பழங்குடிகள், குழுக்கள் ஆகியவற்றின் வேறுபட்ட தன்மைகளை திறந்த மனத்துடன் உள்வாங்கிக் கொண்டவர். ஏழு ஆண்டுகள் உழைத்த பிறகு அவர் எம்மிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டார். ஆனால், அதற்கு முன்னாள் அவருடைய இளைய சகோதரர்கள், பிற சாதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள், பிராமணர்கள், சமணர்கள், மலபார் காரர்கள் என்று பலரை இந்தப் பணியில் ஈடுபடுத்திவிட்டுச் சென்றார். அதனால்தான் பணிகள் தொடர்ந்து மனநிறைவுடன் நடந்தன” (1809, 335) என்ற பதிவின்வழி போரியா எத்தகைய உதவியாளராக மெக்கன்சிக்கு திகழ்ந்திருக்கிறார் என்பது அறிய முடிகிறது.

போரியா நம்பகமான பல மொழிபெயர்ப்புகளைச் செய்ததுடன், தென்னிந்தியா குறித்த மிக விரிவான வரலாறு எழுதுகைக்கு எவ்வாறு ஆராய வேண்டும், எத்தகைய தரவுகளைச் சேரிக்க வேண்டும் என்பது போன்ற திட்ட வரைவினை உருவாக்கியிருக் கிறார். தென்னிந்திய சமயம், சமூக மற்றும் மானிடவியல் அறிவுடன் கூடிய வரலாற்று அறிவை போரியா பெற்றிருக்கிறார். மெக்கன்சியின் குறிப்புகளின்வழி அவர் ஒரு மானிடவியலாளராக அறியப்படு கிறார். குறிப்பாக, போரியா மெக்கன்சிக்காக மைசூர் மற்றும் முட்கரி பகுதிகளில் சமணர்களை மையமிட்ட மிக விரிவான நேர்காணல் களைச் செய்தது இதற்கு உதாரணமாக அமையும். இது சமணர்களின் பண்பாட்டுக் கூறுகளை விளக்கும் வகையில் Account of the Jains என்ற தலைப்பின்கீழ் 1809ஆம் ஆண்டின் Asiatic Researchesஇதழில் வெளிவந்திருக்கிறது. தென்னிந்திய சமணர்கள், பழங்குடிகள் குறித்த ஆய்வுகளும், கண்டுபிடிப்புகளும் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது (2012, 100). இவற்றுக்கு அடிப்படை யாக போரியாவின் கண்டுபிடிப்பு இன்றியமையாததாக இருந்திருக்கிறது.

1802இல் போரியா, மெக்கன்சியிடம் வழங்கிய மிக முக்கிய ஆவணம், தென்னிந்திய வரலாற்றிற்கான விரிவான திட்ட வரை வினை வெளிப்படுத்துவதாய் அமைகிறது. இத்திட்டம் விரிவான அளவில் பண்டையக் காலம் முதல் சமகாலம் வரைக்குமான வரலாற்றினை உள்ளடக்கியதாய் அமைந்திருக்கிறது. தென்னிந்திய பகுதியின் சமயம், பழக்கவழக்கங்கள், கட்டடக்கலை, இலக்கியம், சமூகம்,அரசியல் மற்றும் வரலாறு உள்ளிட்ட கூறுகளை வெளிக் கொணரும் தன்மையில் பின்வருமாறு அத்திட்ட வரைவு அமைந்திருக்கிறது:

  • கடவுள் மற்றும் தேவதைகள் குறித்து அறிதல்
  • உலக உற்பத்தி மற்றும் அதன் தன்மைகள் குறித்து அறிதல்
  • எவற்றையும் காலவரிசைப்படி அறிதல்
  • பண்டையகால அரசர்களின் வரலாற்றை அறிதல்
  • தற்காலம் அல்லது கலியுகத்தைப் பற்றி அறிதல்
  •  தற்கால விதிமுறைகள், சட்டங்கள் மற்றும் வழக்கங்கள் குறித்து அறிதல்
  • 56 தேசங்களின் விரிவு, பகுப்பு, எல்லை குறித்து அறிதல்
  • கலியுகத்தின் தொடக்கத்திலிருந்து நாடுமற்றும் அரசர்களின் வரலாற்றை அறிதல்
  • தென்னிந்தியப் பகுதியின் அரசாட்சியை அறிதல்
  • தென்னிந்தியப் பகுதியின் சமயங்களை அறிதல்
  • தென்னிந்திய மக்களின் பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் விநோத நடவடிக்கைகளை அறிந்து இந்தியாவின் பிற பகுதிகளோடு அவற்றை ஒப்பிடுதல்
  • தென்னிந்திய நகரங்கள், கோட்டைகள், ஆறுகள், கோவில்கள், தாவரங்கள், விலங்குகள், உற்பத்திப் பொருட்கள் உள்ளிட்ட பலவற்றையும் அறிதல்.
  • பண்டைய மற்றும் சமகாலத்தின் சமூக விதிமுறைகள், இராணுவ விதிமுறைகள் குறித்து அறிதல்
  • தென்னிந்தியப் பகுதியின் எல்லைகளுடன் அதன் கோட்டைகள், துறைமுகங்கள், நகரங்கள் உள்ளிட்ட பலவற்றினைக் கண்டறிதல்
  • தென்னிந்தியாவின் இயற்கை வளங்கள், உற்பத்தி பொருட்கள், கனிமங்கள் உள்ளிட்டவற்றை அறிதல்
  • தென்னிந்தியாவில் பயிலப்படும் எழுத்து வகைகள், கல்வெட்டுகள், புத்தகங்கள், மொழிகள் பற்றி அறிதல்
  • மிகவும் குறிப்பிடத்தகுந்த புலவர்கள், நூலாசிரியர்கள் குறித்து அறிதல்
  • பண்டைய கால கட்டடங்கள், தற்கால கட்டடங்கள், கோவில்கள், நினைவுச் சின்னங்களை அடையாளம் காணுதல்
  • தாழ்ந்த நிலையிலுள்ள பலவகைப்பட்ட பழங்குடிகளின் பழக்கவழக்கங்கள், சட்டங்கள் மற்றும் விதிமுறைகளை அறிதல்
  • சமண சமயத்தின் தோற்றம், வளர்ச்சி மற்றும் வீழச்சியைக் கண்டறிதல்
  • பண்டைய காலம் முதல் இன்று வரையிலான தென்னிந்திய அரசர்களின் வரலாறு குறிப்பாக வாராங்கல் அரசர்கள், மதுரை அரசர்கள், கல்யாண்கள் (மகாராஷ்டிரா), செஞ்சி, தஞ்சை பகுதிகளை ஆண்ட மராட்டியர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் கண்டறிதல்
  • மைசூர், பெத்னூர், திருச்சிராப்பள்ளி போன்ற பகுதிகளின் வரலாற்றை அறிதல்
  • முகம்மதிய படையெடுப்பின் வரலாறு, தென்னிந்திய மற்றும் தக்காணப் பகுதியில் அவர்களின் அரசு உருவாக்கம் போன்றவற்றை பாமினி சுல்தான்கள் காலத்திலிருந்து தற்போதைய நிஜாம் காலம் வரைக்குமாறு வரலாற்றை அறிதல்
  • ஹைதரின் வாழ்க்கை, அவரின் வெற்றிகள் குறித்தவற்றை கண்டறிதல்
  • திப்பு சுல்தான் வரலாற்றை முழுமையாக அறிதல்
  • தென்னிந்தியாவில் பிரித்தானிய அரசு உருவாக்கம் பெற்றதையும், தொடர்ச்சியாக அது தன் எல்லைகளை விரிவாக்கம் செய்ததையும் அறிதல்
  • தட்ப வெப்பம், பருவநிலை, மண் வகைகள் உள்ளிட்ட வற்றை அறிதல் 
  • துறைமுகங்கள், வெளிநாட்டு வணிகம், உள்நாட்டு வணிகம், கடல் வழியான ஏற்றுமதி, இறக்குமதி வணிகம் குறித்தனவற்றை அறிதல் (2012, 102).

Source : OIOC, Mackenzie Collection, General. 

thirumalai_naicker_620

திருமலை நாயக்கர் ஓவியம், மதுரை, 1780

இத்தன்மையிலான தரவுகளைத் திரட்டுவதன் மூலமாக தென்னிந்தியா குறித்த விரிவான வரலாற்று அறிவினைப் பெற முடியும் என்கிற கருதுகோள் மெக்கன்சி குழுவினருக்கு இருந் திருக்கிறது. அதன் அடிப்படையிலேயே ஆவணத் தொகுப்பு பணியும் செய்திருக்கிறார்கள். இதற்கு போரியா சகோதரர்களின் பங்கு முதன்மையாய் விளங்கியிருக்கிறது. அச்சகோதரர்களின் திறனைக் கண்டு அவர்களின் பணியை கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி அங்கீகரிக்க வேண்டியதன் அவசியம் குறித்து சென்னை அரசாங்கத்திற்கு மெக்கன்சி கடிதம் எழுதுகிறார். மெக்கன்சியின் மறைவுக்கு பிறகு அவரின் நெருங்கிய நண்பர் அலெக்ஸாண்டர் ஜான்ஸ்டன் கம்பெனி அதிகாரிகளுக்கு மெக்கன்சியின் வரலாற்று ஆய்வுத் திட்டம் குறித்தும், அப்பணிக்கான இந்திய உதவியாளர்களின் பங்கு குறித்தும் விளக்க முயற்சி செய்திருப்பதைக் காண முடிகிறது (2012, 104).

இவ்வகையில் மெக்கன்சியின் உதவியாளர்கள் தென்னிந்திய வியலுக்கு புரிந்த பணிகளை அடையாளங் காணமுடிகிறது. எனினும், காலனிய ஆவணங்கள் முழுமையாய் வெளிப்படும் தருணத்தில் காலனிய ஆட்சிக்காலத்தில் இயங்கிய இந்திய அறிவாளர்கள் குறித்த புரிதலை விரிவாகப் பெறமுடியும். இந்தியா வில் பணிபுரிந்த ஒவ்வொரு ஐரோப்பிய அறிஞர்களுக்கும் உறுதுணையாய் இந்திய அறிவாளர்கள் செயல்பட்டிருக்கிறார்கள் என்ற கருத்தின் அடிப்படையில் ஆய்வினை விரிவுபடுத்தும்போது ஐரோப்பிய அறிவு மரபை இந்திய அறிவாளர்கள் எத்தகைய வகையில் உள்வாங்கி செயல்பட்டிருக்கிறார்கள், அது இந்திய அறிவு மரபில் எத்தகைய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது என்பது குறித்த பல்வேறு புரிதல்களைப் பெறமுடியும். 

தொகுப்பாக...

  • சென்னைக் கீழைத்தேயவியல் பள்ளி உருவாக்கம் பெற தென்னிந்திய வரலாறு மற்றும் மொழி குறித்த திட்டங்களை வகுத்து செயல்பட்ட காலின் மெக்கன்சி மற்றும் எல்லீஸ் ஆகிய இருவர் குறித்தும் இணைத்தாற்போல ஆய்வு மேற்கொள்ள வேண்டியதன் அவசியம் உள்ளது.
  • மெக்கன்சி, எல்லீஸ் ஆகிய இரண்டு அறிவாளர்களும் தங்களுடைய திட்ட மேம்பாட்டிற்காக அறிவு மற்றும் ஆவணங்களைப் பகிர்ந்து பணியாற்றியிருக்கிறார்கள். அவர்களின் திட்டம் ஆசியக் கழகத்தின் கருத்தாக்கத்தி எதிராக தென்னிந்தியாவை மையப்படுத்திய மாற்றுக் கருத்தாக்கத்தை முன்வைத்தது .
  • தென்னிந்திய மொழிகள் குறித்த மெக்கன்சியின் சிந்தனை எல்லீஸூக்கு முந்தைய வடிவத்தைக் கொண்டிருக்கிறது. இதுவே எல்லீஸின் திராவிடச் சான்றாகவும், கால்டுவெல்லின் திராவிட மொழிகளின் ஒப்பிலக்கணமாகவும் வளர்ந்திருக் கிறது.
  • தென்னிந்திய வரலாற்றை மீட்டுருவாக்கம் செய்யும் நோக்கத்தில் மெக்கன்சி குழுவினர் எத்தகைய ஆவணங் களைத் தொகுத்திருக்கிறார்கள் என்பதையும், அவர்களுக்குள் இயங்கிய தென்னிந்தியா குறித்த கருதுகோளின் தன்மை குறித்தும் அறிய முடிகிறது.
  • மெக்கன்சி போன்ற ஐரோப்பிய அறிஞர்களுக்கு இந்திய உதவியாளர்கள் எத்தகைய வகையில் பணி யாற்றியிருக்கிறார்கள் என்பதையும், அவர்களின் பணிகளே ஐரோப்பிய அறிஞர்களை முன் னிறுத்தி அடையாளப்படுத்த உறுதுணையாய் அமைந்திருக்கிறது என்ற கருத்துநிலையையும் பெறமுடிகிறது. 

பயன்பட்ட நூல்கள்

  • Trautmann, Thomas R. 2009, The Madras School of Orientalism, Oxford University Press, New Delhi
  •  Trautmann, Thomas R. 2006, Languages and Nations: The Dravidian Proof in Colonial Madras, Berkely and Los Angels: University of California Press
  •  Babington, B.J., 1869, An Account of the Sculptures and inscriptions at Mahabalipur in Descripture and Historial Papers Relating to the Seven Pagodas on the Coromandal Coast. M.W.Carr (editon), Madras Govrnment Press
  •  Wilks, Mark, 1810-17, Historical Sketches of South India, 3 Vols., London, Longman, Hurst, Rees and Brown.
  •  Howes, Jeniffer, 2010, Illustrating India, The Early Colonial Investigations of Calin Mackenzie (1784-1821), Oxford University Press, New Delhi.
  •  Mantena, Rama Sundari, 2012, The Origins of Modern Historiography in India, Antiquarianism and Philology, 1780-1880, Palgrave, Macmillan, United States.
  •  The Journal of the Royal Asiatic Society, Vol.I, London, 1834

 Asiatic Researches, Vol.9, London, 1809.

Pin It

ஒரு சமூகத்தின் வரலாறெழுதியல் என்பது அச்சமூகத்தைச் சார்ந்த பல்வேறு தரவுகளின் அடிப்படையில் சாத்தியப்படுவது. ஐரோப்பிய மரபில் வரலாறெழுதியல் என்பதும் அதற்கான சான்றுகளின் பதிவு, அவற்றின் சேகரிப்பு மற்றும் பாதுகாப்பு குறித்த கருத்தமைவுகள் ஆழமான செயல்பாட்டினைக் கொண்டிருந்தன. ஆனால் பல சமஸ்தானங்களாகச் சிதறுண்டு இருந்த இந்தியா என்கிற நிலப் பகுதியில் குறிப்பாகத் தென்னிந்தியச் சமூகமான தமிழகத்தில் இத்தகு வரலாறெழுதியல் அல்லது அது சார்ந்த தரவு சேகரிப்பு என்கிற கருத்தமைவோ அது குறித்த புரிதலோ வளமாக வளர்த்தெடுக்கப் படவில்லை. தமிழ் மொழி பேசுகின்ற மக்கள் கூட்டத்தின் ஆதி வரலாற்றை அறிய அதிக அளவில் புனைவுகள் மிகுந்த இலக்கியப் பிரதிகளே கிடைத்துள்ளன. அடுத்த நிலையில் அதிகாரச் செயல்பாடு களைப் பதிவு செய்கின்ற கல்வெட்டுகள், செப்பேடுகள் ஆகியன தொல்லியல் துறையின் அரிய முயற்சிகளால் தேடப்பட்டு தொகுக்கப்பட்டு வருகின்றன. ஆனால் தொடக்ககாலத் தமிழ்ச்சமூக வரலாற்றை எழுதியவர்களின் கவனத்திற்கு அதிகம் ஆட்பட்டவை இலக்கியப்பிரதிகளும் அவற்றுள் இடம்பெற்றுள்ள சிற்சில வரலாற்றுச் செய்திகளுமே.

இந்தப் பின்புலத்தில் பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் குறிப்பாகப் பிரித்தானியர்களின் வரவிற்குப் பிறகு இந்தியப் பிரதேசத்தில் நிகழ்ந்த குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வுகளுள் ஒன்றாக அவர்கள் செய்த வரலாற்றுப் பதிவு முறைகளைக் குறிப்பிடலாம். வணிகம் என்பதைக் கடந்து ஆட்சிஅதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுதல் அல்லது ஒரு சமூகத்தை அடிமைப்படுத்துதல் என்கிற நோக்கத்தின் அடிப்படை யில் இந்தியாவில் வாழுகின்ற ஒவ்வொரு தனிமனிதனைக் குறித்த தரவுகளும் அவர்களுக்குத் தேவைப்பட்டது. அவற்றை உள்வாங்கு வதன் மூலம் ஒரு சமூகத்தின் மீதான தங்களது அதிகாரத்தை நிலைநிறுத்த முடியும் என்பது பிரித்தானியர்களின் அரசியல் தர்க்கம். சர்வாதிகாரி ஹிட்லரிடமும் இந்தப் பண்பினைக் காணமுடியும். அந்த அடிப்படையில் பிரித்தானியர்களின் ஆட்சிக் காலத்தில் இந்தியாவின் முதல் சர்வேயர் ஜெனரலாகப் பணியாற்றிய காலின் மெக்கன்சியால் (1754-1821) இந்தச் செயல்பாடு அதிக அளவில் முன்னெடுக்கப் பட்டது. அரசாங்கப் பணி என்பதைக் கடந்து அவரது முயற்சி வரலாறு மீதான அவரது ஈடுபாட்டை உணர்த்துவதாகவே உள்ளது. அவர் பல்வேறு இடங்களுக்குச் சென்று பலவகைப்பட்டத் தரவு களைத் தேடித் தொகுத்துள்ளார். அரசினர் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் நூலகம் (G.O.M.L) மெக்கன்சியின் தரவுகளால் இன்று வரலாற்று முக்கியத்துவம் அடைந்திருக்கின்றது. அவர் தொகுத்தளித்த தரவு களின் அடிப்படையில் இன்று புதியதொரு நவீன தமிழ்ச் சமூக வரலாற்றைக் கட்டமைக்க இயலும்.

அவர் தொகுத்துள்ள சுவடிகளுள் வம்சாவளி குறித்த சுவடிகள் இக்கட்டுரையில் கவனப்படுத்தப்படுகின்றன. வம்சாவளி என்பது வம்ச பரம்பரையைக் குறிக்கின்ற அட்டவணை என்று லெக்சிகன் அகராதி விளக்கம் தருகின்றது (VI:3628). ஒவ்வொரு தனிமனிதனிட மும் அவனது வம்ச வரலாற்றைக் கூறச் செய்து பதிவு செய்திருக் கின்ற முயற்சியாக இந்த வம்சாவளிச் சுவடிச் சேகரிப்பு அமைந்துள் ளது. தனது பரம்பரையைக் குறித்த மிகை மதிப்பீடுகள் மற்றும் ஒரு தொல்சமூக அதிகாரத்தோடு தன் மூதாதைகளைத் தொடர்புபடுத்துதல் ஆகிய பண்புகள் இந்த வம்சாவளிச் செய்தி சேகரிப்பில் இருப்பத னால் இதில் உள்ள தகவல்களின் நம்பகத்தன்மை என்பது கேள்விக் குள்ளாகிறது. ஆனால் முற்றுமுழுதாக அவற்றைப் புறக்கணிக்க இயலாது. மிகை மதிப்பீடுகளினிடையில் உண்மை வரலாறுகளும் இடம் பெற்றுள்ளன. அக்காலத்திய அரசியல் சூழ்நிலைகளை அவற்றுள்ளிருந்து பெறமுடியும். மெக்கன்சியால் சேகரிக்கப்பட்டுள்ள சுவடிகளுள் சுமார் 119 சுவடிகள் வம்சாவளி குறித்த சுவடிகளாக அமைந்துள்ளன. அவற்றை

-           மரபாகப் பேசப்படுகின்ற சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்களின் வம்சாவளிகள்

-           பாளையப்பட்டுகளின் வம்சாவளிகள்

-           ஜமீன்தாரி வம்சாவளிகள்

-           நாயகர் வம்சாவளிகள்

-           மராட்டியர்கள் வம்சாவளிகள்

-           கவுண்டர் வம்சாவளிகள்

-           தனிமனித வம்சாவளிகள்

என்று வசதி கருதி பகுக்க இயலும். இப்பகுப்பினுள் வரையறுக்க இயலாத வம்சாவளிச் சுவடிகளும் இத்தொகுப்புள் இடம்பெற்றுள் ளன. இவற்றுள் பாளையப்பட்டு, ஜமீன்தாரி ஆகியன அதிகாரக் குழுக்களைக் குறிக்கின்ற சொல்லாடல்கள்; நாயகர், கவுண்டர் ஆகியன சாதியைக் குறித்துநிற்கின்ற சொல்லாடல்கள் என்பதும் இங்கு எண்ணத்தக்கது. மேலும் இத்தொகுப்பினுள் பாளையப் பட்டுகள் மற்றும் நாயகர்கள் வம்சாவளிகளே அதிக அளவில் உள்ளன. அடுத்த நிலையில் ஜமீன்தாரி வம்சாவளிகளாக ஏறத்தாழ பத்து சுவடிகளுக்கு மேல் காணமுடிகின்றது. 16,17,18 ஆம் நூற்றாண் டுகளில் ஏற்பட்ட ஆட்சி மாற்றங்கள், பண்பாட்டுக்கலப்புகளின் அடிப்படையில் இவற்றைப் புரிந்து கொள்ளலாம். திருமலை £யக்கன் காலத்தில் 72 பாளையப்பட்டுக்கள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. ஜமீன்தாரி என்பது இதற்கு அடுத்த நிலையில் அதிகாரத்தைக் குறிக்கின்ற சொல்லாடலாக இருந்துள்ளது. தமிழ்ச்சமூக வரலாறு எழுதுபவர்களால் இதுவரை இந்த மூன்று நூற்றாண்டுகள் குறித்த தரவுகள் யாவும் ஒரு வாய்பாட்டு அடிப்படையிலேயே முன்வைக்கப் பட்டுள்ளன. பேரரசுகளின் சிதைவைத் தொடர்ந்த சிற்றரசர்கள், நாயக்க மன்னர்கள், பாளையக்காரர்களின் காலமாகவே இந் நூற்றாண்டுகளை அவர்கள் மதிப்பிட்டுள்ளனர். அவர்களுள்ளும் குறிப்பிடத்தக்க சில ஆளுமைகளின் (திருமலை நாயக்கன், மங்கம்மா, பாளையக்காரர்களுள் கட்டபொம்மன் ஆகியோர்) தனிநிலைப் பண்புகளையே பதிவுசெய்துள்ளனர். ஆனால் அந் நூற்றாண்டுகளில் வாழ்ந்த மக்களின் மனோநிலையை, அவர்களது நம்பிக்கை சார்ந்த சில நிகழ்வுகளை, பண்பாட்டு மாற்றங்களை அறிந்து கொள்ள வம்சாவளிச் சுவடிகள் துணைபுரிகின்றன.

மேலும் புலம்பெயர்ந்து வந்த மக்களின் வரலாறு களாகவும் வம்சாவளிச் சுவடிகள் உள்ளன. பூர்வ இடத்தை விடுத்துத் தவிர்க்க முடியாத காரணங்களால் புலம்பெயர்ந்து வேறுவேறு ஊர்களில் வாழ்கின்ற மக்கள் தங்களின் புலப்பெயர்வுக்கான காரணங்களை யும் இப்பொழுது நிலைபெற்றுள்ள பகுதியினைக் குறித்தும் இதில் பதிவுசெய்துள்ளதும் கவனத்திற் குரியது. இந்த வம்சாவளிச் சுவடிகள் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் தோற்றம் மற்றும் தொடர்ச்சி குறித்த சமகாலத்திய மனிதர்களின் நம்பிக்கை சார்ந்து உருவாக்கப்பட்ட மதிப்பீடுகள். மானுடவியல் அடிப்படையில் இந்த வம்சவாளிச் சுவடிகள் தருகின்ற செய்திகளைப் பகுத்தாராய்வதன் வழி ஒரு சமூகத்தின் வளர்நிலைகளை அடையாளப்படுத்த முடியும்.

இவை மேற்குறித்தபடி அதிகார அடிப்படையிலும் சாதி அடிப்படையிலும் வேறுபட்டிருந்தாலும் தொல்சமூகம் பற்றிய இவற்றின் கருத்து நிலைகளில் சில பொதுத்தன்மைகளையும் காணமுடிகின்றது. பல வம்சாவளிச் சுவடிகளில் ராயர் சமஸ்தானம் குறித்த குறிப்புகள் வந்துள்ளன. அச்சுவடிகள் எழுதப்பட்ட காலத்தைக் கணக்கில் கொண்டு அவர்கள் குறிப்பிட் டுள்ள கால இடைவெளியைக் கவனிக்கும் போது விசயநகர மன்னர் கிருஷ்ண தேவராயர் சமஸ்தானத்தை அவர்கள் குறித்துள்ளனர் என்பது புலனாகின்றது. பெரும்பாலான பாளையப்பட்டுகளும் ஜமீன்தார்களும் டில்லியிலிருந்து விசயநகரத்திற்குப் புலம் பெயர்ந்துவந்து பின்னர் தமிழகத்தின் தெற்குப் பகுதியில் குடிஅமர்ந்துள்ளனர். சில வம்சாவளிகள் கொங்கு வேளாளர்களின் புலம் பெயர்வையும் சுட்டியுள்ளது. ஆனால் அவர்கள் தென்தமிழகத்துக்குள்ளேயே புலம்பெயர்ந்து குடிஅமர்ந் துள்ளனர்.

ஒவ்வொரு வம்சாவளிக் குறிப்பும் தத்தமது மூதாதையர்களின் வீரத்தை முதன்மைப்படுத்தியே தொடங்குகின்றன. அவர்கள் அன்றையக் காலகட்டத்தில் நிலவிய ஆட்சி அதிகாரத்தோடு கொண் டிருந்த உறவுகள், அவர்கள் பெற்ற சன்மானங்கள், விருதுகள் ஆகியன விரிவாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டிருக்கின்றன. உதாரணமாக “ஆயக்குடி ஜமீன்தார் கொண்டம நாயக்கர் வம்சாவளி”யில் ராயர் சமஸ்தானத்தில் வெள்ளைப் பக்றடால், சூலடால், குதிரைக்கி முன்செல்லி பின்செல்லி, அண்டத்துமணி, கொலுவல்லயத்தில் ஒத்தைமணிக் கட்டின வாலா, வீரகண்டாமணி, சிங்க கொடி, மகற கொடி, அனுமகொடி, கெறுட கொடி, யியட்டி, சாமுத்திறொக வெண்டயம், குதிரைக்கி முன்கால் சிலம்பு முத்துமாலை முத்துதுறாயி டிக்கேமபற, செவத்தப்பட்டு சுறிட்டி, வெள்ளயப் பட்டு சுறிட்டி ஆகியவற்றைத் தங்களது மூதாதையர்கள் பெற்றுள் ளதாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது (D.2851:38).

மேலும் வீரம் என்பது போர்நிலையில் மட்டுமன்றி புலி, சிங்கம் முதலிய காட்டு மிருகங்களைக் கொன்று மக்களைக் காத்தல் என்கிற நிலையிலும் சில வம்சாவளிகள் பதிவு செய்துள்ளன. “ஆவுடையார் புரம் பாளையக்காரர் வம்சாவளி”யில் மதுரைக்கு மேற்கே பதினாறடி வேங்கைப்புலியைத் தனித்த ஆளாகச் சென்று கொன்றதால் பாண்டியன் மனமகிழ்ந்து “வரகுணராம சிந்தாமணி புலித்தேவன்” என்கிற பட்டத்தைத் தனது மூதாதையர்களுள் ஒருவருக்கு அளித்த தாகப் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ளது. ( D.3134:57) இவ்வாறு மூதாதையர் களின் வீரம் என்பது முதன்மை நிலையில் கருதப்பட்டுள்ளதை உணரமுடிகின்றது.

அடுத்த நிலையில் சில வம்சாவளிகளில் தெய்வத்தன்மை என்பதும் தெய்வத்தின் அருள் என்பதும் முதன்மைப்பட்டு போகின்றது. பூர்வத்தில் குந்தி தேசத்தில் கிராமக் குடியிருப்புகளாக இருந்து பஞ்சம் பிழைக்க காவேரிக்குத் தெற்கே தேவர் மலைக்குப் புலம்பெயர்ந்து வந்த “ஆண்டிப்பட்டி பாளையக்காரருடைய வம்சாவளி”யில் அவர்களது குடியமர்த்தலுக்குச் (Settlement)) சில காரணங்கள் சொல்லப்பட்டுள்ளன. புலம்பெயர்ந்து வந்த தருணத் தில் அவர்கள் வைத்திருந்த பாற்குடமானது தரையில் விழுந்தது. அவ்விடத்தில் சோதனை செய்து பார்த்த போது நரசிங்கசாமி இருந்ததாகவும் அதைத் தொடர்ந்து அவர்கள் அவ்விடத்தில் பூசை செய்து நிலைபெற்றதாகவும் பதிவு செய்துள்ளது குறிப்பிடத் தக்கது.( D.3138:41) அவ்வாறே “ஊற்றுக்குழி பாளையக்காரன் காலிங்கராயன்” வம்சாவளியில் குறிப்பிட்டுள்ள பூர்வசரித்திரம்: சோழதேசத்தில் தொண்டை மண்டலத்து வேளாளர்களாக இருந்த நற்குடி நாற்பத்தெண்ணாயிரம், பசுங்குடி பன்னீராயிரம் ஆக அறுபதினாயிரம் கோத்திரங்களும் சேரன் சோழனுடன் கொண்ட மணஉறவினால் சேரநாட்டுக்குப் புலம்பெயர்ந்தனர்.

சேரனுக்குக் கொங்கணன் என்கிற பெயரும் வழக்கத்திலிருந்ததால் புலம் பெயர்ந்து வந்த வேளாளர்கள் கொங்குவேளாளர்கள் என்று அழைக் கப்பட்டனர். அவர்கள் தங்களுக்குள் மணமுடிக்க முயன்றபோது பெண் வீட்டில் அரிசிஉணவு போடாமல் இவர்களுக்கு அரிசி குறித்து ஒன்றும் தெரியாது என்று ஏளனமாகப் பேசி பச்சரிசியில் சமையல் செய்துள்ளனர். இதனை அறிந்த இக்கொங்கு வேளாளர்கள் நெல் விளையும்படி நீர் பாங்கு உண்டுபண்ணிய பிறகு திருமணம் செய்கிறோம் என்று சபதம் செய்தனர். பின்னர், தங்களது இஷ்ட தெய்வமான சிவனைப் பூசை செய்ய சர்ப்பம் ஒன்று வந்து பவானிஆற்றில் அணைகட்ட வழிகாண்பித்து, அதைத் தொடர்ந்து வாய்க்கால் வெட்டவும் வழிகாட்டியுள்ளது. அவ்வாறு அணை கட்டியவர் காலிங்கராயக் கவுண்டர் என்று அந்த வம்சாவளியில் பூர்வசரித்திரம் குறித்து பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது (D.3044:28). கவுண்டர்களின் வம்சாவளியில் சோழநாட்டிலிருந்து சேரநாட் டிற்குப் புலம்பெயர்ந்து கொங்குவேளாளர் என்று பெயர்பெற்ற வரலாறு தொடர்ச்சியாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. “காங்கையம் பல்லவராய கவுண்டன் வம்சாவளி”யிலும் இக்குறிப்பைக் காணமுடிகின்றது. இப்படித் தெய்வத்தின் அருள் என்பதும் வம்சாவளிச் சுவடியில் முக்கிய பங்கினை வகித்துள்ளது.

அதிலும் ஜமீன்தாரி வம்சாவளிகளில் ஒருபடி மேல்சென்று தங்களது மூதாதைகள் பற்றிக் குறித்துள்ளனர். பூர்வ ஜென்மத்தில் துவாபர யுகத்தில் ரிஷிகளால் சபிக்கப்பட்டு பன்றிகளாக இருந்து, பின்னர் மீனாட்சியம்மையின் முலைப்பால் உண்டு இந்த ஜென்மத்தில் மனிதர்களாகப் பிறந்தவர்கள் எனது முன்னோர்கள் என்ற பதிவை “அளகாபுரி ஜமீன்தார்கள் வம்சாவளி”யில் காண முடிகின்றது.

வீரம் மற்றும் தெய்வ அருள் இவற்றைத் தொடர்ந்து தங்களுக் குள்ளான சாதி இறுக்கம் வம்சாவளி குறிப்புகளுள் உள்ளதைக் காணமுடிகின்றது. புலம்பெயர்ந்து வந்த சில சமூகத்தினர் அதற்காக முன்வைக்கின்ற காரணத்தில் முதன்மையானதாக இருப்பது அரசர் பெண்கேட்டு அதனைச் சாதி இறுக்கம் காரணமாக மறுக்கின்ற செயல்பாடு. குறிப்பாகப் பாளையப்பட்டுகளிடம் இப்பண்பை அதிகம் காணலாம். அதுவரை அந்த அரசாங்கத்திற்கு உண்மையான சேவகர்களாக இருந்து பல விருதுகளைப் பெற்று இருந்தாலும் திருமணம், உறவு எனும்போது சாதி இறுக்கம் முதன்மைப்பட்டுப் போகின்றது என்பதை இதன்மூலம் தெரிந்து கொள்ள முடிகின்றது. “ஆயக்குடி ஜமீன்தார் கொண்டம நாயக்கர் வம்சாவளி”யில் உள்ள குறிப்பினைக் காணும்போது இது உறுதிப்படும். டில்லி பாதுஷா விடம் சேவகராக இருந்து, அவர் பொருட்டு மராட்டியர்களான சின்ன பந்து, பெரிய பந்துவைப் போரிட்டுத் தோற்கடித்துப் பல விருது களைப் பெற்றவர் இவர்களது மூதாதை பெரிஒபள கொண்டமனாயக்கர். அவர்களுடைய குடும்பத்தில் உள்ள பெண்ணைக் கண்டு பாதுஷா மணம் செய்துகொள்ளக் கேட்கும்போது அதற்கு அவர்கள் உடன்படவில்லை.

பாதுஷாவின் மிரட்டலைக்கண்டு குடும்பத் துடன் புலம்பெயர்ந்து ராயர் சமஸ்தானத்திற்கு வந்துவிட்டனர். இவர்களது சாதிக் கட்டுப்பாட்டைக் கண்ட ராயர் இவர்களுக்குப் பதவிகள் கொடுத்து கௌரவித்ததாகவும் அது முதற்கொண்டு அங்கேயே குடிஅமைந்ததாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பெரும்பாலான நாயகர் வம்சாவளிகளில் இந்த நிகழ்வைக் காணமுடியும். சல்லிப்பட்டி பாளையக்காரன் எரம நாய்க்கன் வமிசாவளியில் இச்செய்தி “அக்காலத்துக்கு டில்லிபாஷ்ஹா கம்பள சாதியில் பெண்வா(க)ங்கிக் கொள்ள வேணுமென்றுனினைச்து யிறுந்தபடியனாலே துலுக்கனுக்குப் பெண் குடுக்கமாட்டாமல் கம்பளசாதி அனஓறும் யேககூட்டமாஇ பிறப்பட்டு பறராஷ்ட்டறத்துக்கு போஇ சேறவேணு மென்று...”(D.3130:1) என்றவாறு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இவற்றிலிருந்து மாறுபட்ட சில வம்சாவளிகளையும் காணமுடி கின்றது. உதாரணத்திற்கு மறுதுரைக் கிராம மடாதிபதி ஒருவரால் எழுதப்பட்ட “மருதுறை ஆலால சுந்தரர் வம்சாவளி”யில் தன்னைத் தேவாரம் பாடிய சுந்தரரின் வம்சாவளி என்று அடையாளப்படுத்திக் கொண்டுள்ளதைக் காணமுடிகின்றது. முழுக்க முழுக்க நடை முறைக்குச் சற்றும் ஒவ்வாத நிகழ்ச்சிகளைக் கொண்ட குறிப்பாக இந்த வம்சாவளி குறிப்பு அமைந்துள்ளது (D.3135). சாதாரணமாக ஒரு ஆதிக்கச் சாதியினரால் எழுதப்படும் வம்சாவளிக்கும் பிராமணர் போன்ற மேல்சாதியினரால் எழுதப்படும் வம்சாவளிக்குமான வேறுபாட்டை இதுபோன்ற வம்சாவளிகளை வாசிக்கும் போது உணரமுடிகின்றது. 'முள்ளிப்பாடிக் கிராமம் ரங்கராஜர் வம்சாவளி'யில் தனது பூர்வகுடிகள் ராயர் சமஸ்தானத்தில் உத்தியோகம் பண்ணிக் கொண்டிருந்ததையும் பின்னர் தெற்கு ராச்சியத்தில் கர்நாடக சிம்மாசனம் நேமித்து விசுவநாத நாயக்கர் சமஸ்தானத்தில் உத்தியோகம் பார்த்ததையும் அவர்களுடைய வீட்டுப்பேர் தம்மிடி பல்லவாரு என்பதையும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

“நாங்கள் நியோக பிராம்மணரா கையினாலேயும், உத்தியோகம் பண்ணிவந்த படியினாலேயும் யிப்பவும் கோவென்று சொல்லப்படுகிறது." (R.8180:67) என்ற குறிப்பு கவனத்திற்குரியது. “கோ” என்பது அரசனைக் குறிக்கின்ற சொல். அரசருக்குச் சமமாக மக்களால் மதிக்கப்பட்ட குடியாகத் தங்களைக் கூறியுள்ளனர். பிற பாளையப் பட்டு, ஜமீன்தாரி வம்சாவளிகளில் காணப்படுகின்ற அச்சத்தையோ, மரியாதையையோ இவர்களது வம்சாவளிகளில் காணமுடிய வில்லை. மிகத் தெளிவாகத் தேவையான செய்திகளை மட்டும் தெரிவித்துவிட்டு தற்சமயம் சர்க்கார் கட்டளைப்படிக்கி நிருதி செலுத்திக் கொண்டு சுரோத்திரியம் அனுபவித்துக் கொண்டிருப்ப தாகக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. கம்பெனியாரைப் பற்றிய மதிப்பீடு களோ, அவர்கள் மீதான பற்றுதலோ எங்கும் குறிப்பிடப்பட வில்லை. 1816ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்ட வம்சாவளிகளை ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் போது மேற்குறித்த இரண்டு வம்சாவளிகளும் மாறுபட்டுள்ளதை உணரமுடிகின்றது.

அமைப்பு அடிப்படையில் மாறுபட்டதாக “வேலூர் துலுக்கப் பிரபுக்கள் வம்சாவளி” (D.3809:29) உள்ளது. ஒருவரால் எழுதப்பட்ட அந்த வம்சாவளி குறிப்பானது வெள்ளி கந்தப்பய்யரால் கவித் துவம் பண்ணப்பட்டதாகக் குறிப்பொன்று உள்ளது. கவித்துவம் செய்யப்பட்ட அந்த வம்சாவளி மெய்கீர்த்திகளை நினைவுபடுத்து வதாக உள்ளது. ருலாமல்லிகான் சாயபுவின் குமாரர்கள் நால்வர். மூத்தவன் பாக்கறல்லிகான், இண்டாமவன் தோஷ்த்தறல்லி கான், மூன்றாமவன் சாதகல்லி, நான்காமவன் அகுபேர்முகமதலி இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் அரசாண்ட விதமும் அவர்களது மைந்தர்கள் குறித்த விவரமும் ஒரு கதைப்பாடல் வடிவில் இவ்வம்சாவளியில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது.

இப்படித் தத்தமது மூதாதையர்கள் குறித்து மிகைமதிப்பீடுகளின் அடிப்படையிலும் தங்களது பூர்வ குடிகளை உயர்த்திப் பிடிப்பதன் மூலம் தங்களுக்குரிய சமூக அந்தஸ்தை நிர்ணயிக்கும் போக்குடன் இவ் வம்சாவளி குறிப்புகள் செயல்பட்டுள்ளதை உணரமுடி கின்றது. ஆனால் இவற்றில் அக்குறிப்புகளை அளித்தோர் தங்களைப் பற்றிய சில செய்திகளையும் இறுதியில் இணைத்துள்ளனர். அச்செய்திகளை அந் நூற்றாண்டின் வரலாறாக நம்மால் இனங்காண முடியும். உதாரணமாக, ஆண்டிப்பட்டி பாளையக்காரர் பொம்ம நாயக்கன் வம்சாவளியின் இறுதியில் இடம்பெற்றுள்ள பகுதி,

“என் பாளையப்பட்டுக்குச் சேர்ந்த நாற்பாங்கு எல்லைக்குள் பட்ட பூமியில் வகையறா 248பா. தீர்வை மேற்படி 508 புறு மேற்படி அந்தனேலம் இராமகிரி பாளையப்பட்டு 'சாமைநாயக்கன்' எல்லைத் தகராறு செய்து கட்டிக்கொண்டு இருக்கிறான். (கும்பினி) கம்பெனி சர்க்காரிலே என் மானம் மரியாதைகள் அறிஞ்ச காப்பாற்றி இரக்ஷிக்க வேண்டிக் கடுப்பண்ணின படிக்கு நடந்துவரக் காத்து இருக்கிறேன். ஆயிரத்து எண்ணூற்று ஏழாம் வருஷம் ஆகஸ்டு மாதம் முப்பதாம் தேதியில் ஆண்டிப்பட்டி பாளையக்காரர் - பெரியதம்பி பொம்மைய நாயக்கன் ஒப்பிதம்” (D.3138:47).

1807ஆம் ஆண்டு பாளையப்பட்டுகளுக்கு இடையில் இருந்த எல்லைத் தகராற்றை இக்குறிப்பின் மூலம் அறிந்து கொள்ளமுடி கின்றது. கிழக்கிந்தியக் கம்பெனிகளிடம் இவர்கள் கொண்டிருந்த அபிமானத்தையும் பணிவையும் புரிந்துகொள்ள இந்த வம்சாவளிச் சுவடிகள் உதவுகின்றன. மேலும் விண்ணப்ப மனுக்களாகவும் வம்சாவளி குறிப்புகள் செயல்பட்டிருப்பதை உணர முடிகின்றது. சில வம்சாவளிகளில் தங்களால் வரி செலுத்தமுடியாத நிலையில் இருப்பதை வம்சாவளி குறிப்பு தந்தவர்கள் கூறியுள்ளனர். கொப்பையனாய்க்கர் ஜமீன்தாரி வம்சாவளியில் இடம்பெற்றுள்ள குறிப்பு ஒன்று,

“அந்தத் தெய்வதானம் பாளையப்பட்டு பூமிக்கி துரைத்தனத்துக்கு றாமசாமினாய்க்கரை பட்டங்கட்டி வைத்து மக்களூட்டு துரைய வர்கள் நாளையில் தெய்வதானம் பாளையப்பட்டுக்கு வருஷம் 1க்கு... 2100புதீர்ப்பு செய்தார்கள். அதே மேரைக்கிச் சாதாருண வருஷம்முதல் றாட்சத வருஷம் வரைக்கும் காணிக்கையும் கொடுத்துக் கொண்டு பாளையப்பட்டை அனுபவித்து வருகையில் உஞ்சிதுரை னாளையில் துவாசி வாசுதேவப்பிள்ளையிடத்தில் யெழுமடைனாய்க்கர் குமாரன் நல்லதாதுனாய்க்கன் மித்திரமாய் 1005 ள யாவினை குடுக்கிறோமென்று சொன்னபடியினாலே யென்னிட மாக இருந்த பூமியை வலுவந்தத்திலே அவனுக்கு தெய்வ தானத்தைக் கட்டிக் குடுத்தார்கள். பின்னும்யென் சொந்தப் பாளையப் பட்டையும் சப்தி பண்ணினார்கள். அப்பால் ஆற்டீசுதுரையவர்கள் நாளையில் நளவருடம் யென்னை வரவளைத்து உன் பாளையப்பட்டு கும்பினியார் சப்தி பண்ணியிருப்பதால் மாதம் 1க்கு 80ரூபாய்ச்சம்பளம் செய்திருக்கிறோமென்று சொல்லி நள வருஷ முதல் றுதோக்காரி வருஷம் வரைக்கும் சம்பளம் பத்தினேன். ரத்தா வருடம் சாரீசு பெரீசு துரையவர்கள் யென்னை வரவளைத்து யென் பாளையப்பட்டு சப்தியா யிருந்ததையும்விட்டு குடுத்து யென்க்கு கும்பினியிலிருந்து சிறிது பணமுங் குடுத்து வகையறுப்பு பூவீ 1380 268 ஆக தீர்ப்பு செய்து அனுப்பினார். அப்படியே குறோதன வருஷம் வரைக்கும் செலுத்தினேன். ஆனால் பைமேஷ் தீர்வை முன் பாரமாக விளுந்தபடியினாலே குடீயள் 10 வருஷம்தீற்பு அதனங் குடுத்து கைமெலிந்து ஒடுங்கி போய்விட்டபடியினாலே பணம் நிலுவை யாச்சுது. அதே மேரைக்கி சப்தி பண்ணி அமீனா நேமுகஞ் செய்து கொண்டார். 9 வருஷம் கும்பினியில் சப்தியா யிருப்பதால் வருஷா வருஷம்லுக்குசானுக்கு உள்ளாய்ப் போறதல்லாமல் அடியேன் பாக்கி தாரனாய்ப் போனேன் - ஆனதால் அடியேன் பேரில் கும்பினியார் தயவு செய்து காப்பாத்த வேண்டியது” (D.3847:120). 

இவர்களது மொழிநடையும் வம்சாவளி குறிப்புகளை எழுதிய விதமும் கிழக்கிந்திய கம்பெனியிடம் இவர்கள் வைத்திருந்த அபிமானத்தையும் அச்சத்தையும் உணர்த்தி நிற்கின்றது. மேலும், ஒவ்வொரு ஆட்சியாளரிடமும் தங்களது மூதாதையர்கள் எப்படி அபிமானத்தைப் பெற்று வாழ்ந்திருந்தனர் என்பதைக் குறித்து விட்டு இப்பொழுது கிழக்கிந்திய கம்பெனியரிடமும் அதே அபிமானத் தோடு இருந்து வருகின்ற முறைமையையும் அல்லது அபிமானத் தைப் பெறவிரும்புகின்ற மனோநிலையையும் வம்சாவளி குறிப்புகளை வாசிக்கும் போது உணரமுடிகின்றது. தங்களது ஒருதலைமுறை முன்னோர் உதாரணமாகத் தந்தை அல்லது அவர் சார்ந்த உறவினர்கள் கம்பெனியாரால் குற்றவாளிகள் என்று தீர்மானிக்கப்பட்டு கொல்லப்பட்ட சம்பவங்களையும் சந்தேகத்தின் பரில் தான் கைதுசெய்யப்பட்ட சம்பவத்தையும் குறித்துள்ள பகுதிகளைப் பார்க்கும்போது அதில் எந்தவித கோபமோ வருத்தமோ வெளிப்படவில்லை. மாறாக, தன்னுடைய நிலைப்பாட்டைத் தக்கவைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்கிற எண்ணமே மேலோங்கி யிருப்பதையும் தன்நிலை மீதான கழிவிரக்கத்தையுமே காணமுடி கின்றது.

“சல்லிப்பட்டி எரம நாய்க்கன் வமிசாவளி”யின் இறுதியில் இடம் பெற்றுள்ள குறிப்பு“யென்தேப்பனாற் பெறிய நல்லமுத்து நாய்க்கர் நாளையில் அறமனை யாற் யிட்ட கட்டளைப்படிக்கு நிகுதி பணம் செலுத்தி விச்சுக் கொண்டுவறும் நாளயில் மஹாராஜ ராஜ ஸ்ரீ கும்பினி சற்காறுலே சல்லிப்பட்டி பாளையகறுக்குக்கு பத்தில் மூணுசாறி நிகுதி செய்து யிறுநத சமயத்தில் சறுக்காறுலே றுசுவுயில்லாமல் பாறாறியான படியனாலே நெகமத்துலே யிறுக்கப்பட்டவனை சறுகாறுலே கண்டு பிடிச்சு சறுகாறுக்கு குத்தவாளியான படியனாலே கும்பிணி சறுகாறுக்கு ரொம்பவும் குத்தவாளியாஇ தெயிவகதி அடைஞ்சான்.மஹா ராச ராச ஸ்ரீ கும்பினி சறுகாறுலே யென்னை யும் யென்னை சேற்ந்த செனத்தையும் திண்டுக்கல் முதலானயிடங்களுலே கைதுலே வச்சுயிறுந்து தொரைகள் தயவு செயிது யெனக்கும் யென்னைச் சேர்ந்த சனத்துக்கு மாசம் 1க்கு படி வீறாயன் யிறுவத்தினாலு பொன் நிகுதி செயிது வூறுலே போஇ யிறுக்கச் சொல்லி உத்திரவு செய்த படியனாலே அறமனையாற் கட்டளையிட்ட படிக்கு மாசம் மாசம் படியும் பத்திக்கொண்டுயிறுக்குரேன்.

நான் பதினாலு வயசு சிறுபுள்ளையஇ யென்னைச் சேர்ந்த குஞ்ச குளந்தை சயிதமாஇ பறாறியா இ போஇ யிருந்து வந்து செனத் துடனே னாற்பது சனத்துடனே தயவு செயிது யிருக்குரபடியிலே சீவனம் பண்ணி கொண்டு சல்லிப்பட்டிக்கு சேந்த தொண்டைமான் புத்தூரு கிறாமத்திலே ஆசறுலே யிறுந்து. மஹா றாஜ ஸ்ரீ கும்பிணி துரைகள் தயவுக்குப் பாத்திரனாயி காத்துக் கொண்டு யிறுக்கிரேன். யெற்றமனாயக்க ருசு” (D.3130:7).

இப்படி செய்யாத தவறுக்குத் தவறுதலாகத் தண்டனை வழங்கப்பட்டு இறந்து போன தனது தந்தையைக் குறித்த செய்திகள் இடம்பெறுகின்ற வேளையில் கம்பெனி சர்க்காருக்கு விரோதமாக நடந்து கொண்ட தனது தந்தை குறித்த எதிர்மறையான கருத்துகளைப் பதிவு செய்கின்ற வம்சாவளிக் குறிப்பையும் காணமுடிகின்றது. 'சிஞ்சுவாடி சம்பே நாய்க்கர்' வம்சாவளியில் “யென் தோப்பனாறானவன் சின்ன பொம்மனாய்க்கன் மஹாராச ராச கும்பினி துரையவற்கள் சறுக்காறுக்கு மிகவும்குத்தவாளியாஇ நடந்து கொண்டபடி யனாலேயும் பறாறியாஇ சறுக்காறுலே கப்பட்ட படியனாலேமிகவும் குத்தவாளியான படியனாலே கும்பினியாற் உத்திரவுபடிக்கு தெயிவகதியானான்.

நாளது ஆசறுலே யிறுக்கப்பட்ட முத்துமலை யாண்டி சம்பே னாயக்கன் நானும் என்னைச் சேந்த சனமும் திண்டுக்கல் முதலான யிடங்களிலே கைதுலேயிருந்து மகா - ராச ராச ஸ்ரீ காரோ சாயபு துரையவற்கள் கடாட்சம் செயிது மாசம் 1க்கு மேற்படி வீறாயன் பணம் 13 பணம் ரு பணம் உத்திரவு செயிது ஊறுலே போஇ இருக்கச் சொல்லி உத்திரவு செயிதபடியனாலே நிக்குதிபடிக்கு செலுத்தி கொண்டு ஆசறுலே யென்னை சேந்த செனம் பதனஞ்சு சனத்துடனே மகா - ராச- ராச ஸ்ரீ துரையவர்கள் கட்டுபண்ணின படியிலே சீவனம் பண்ணிக் கொண்டு சஞ்சுவாடி குடியிறுப்புக்காரனாயி கும்பினியார் தயவுக்கு பாத்திரனாயி காத்துக் கொண்டு யிறுக்குரேன். சம்பே நாயக்கன் றசுவு (D.3849:143).

தனது தந்தை மற்றும் உறவினர்கள் கொல்லப்பட்டதையும் தான் கைது செய்யப்பட்டு சிறையிலடைக்கப்பட்டதையும் எதார்த்தமாக வும் எந்தவொரு வருத்தமும் கோபமும் இன்றிப் பதிவு செய் துள்ளதை உணரமுடிகின்றது. பாளையக்காரர்கள் என்பவர்களை இதுவரைப் பதிவு செய்துள்ள தமிழக வரலாற்று நூல்கள் யாவும் மறக்குடியினர், வெள்ளையரை எதிர்த்த போராட்ட வீரர்கள் என்றே கட்டமைத்துள்ளன. ஆனால் ஆரம்பகாலத்தில் 1816இல் தொடங்கி உள்ள பாளையப்பட்டுக்கள் தங்களைக் கிழக்கிந்திய கம்பெனிக்கு ஆதரவாளர்களாகவும் அவர்களுக்கு அடங்கி நடக்கின்ற குடிகளாகவும் வெளிப்படுத்திக் கொள்ளவே விரும்பியிருக்கின்றனர் என்பதை வம்சாவளி குறிப்புகள் வெளிப்படுத்தியுள்ளன. அப்படிப் பட்ட பாளையப்பட்டில் தோன்றிய தொன்ம வடிவமே வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் என்பதையும் இத்தருணத்தில் நினைவிற்கொள்ள வேண்டும். இந்த அடிப்படையில் பாளையப்பட்டுகள் குறித்த வரலாற்றை மீள்வாசிப்பு செய்யவேண்டிய தேவையும் இங்கு ஏற்படுகிறது.

‘கோட்டைக்காடு ஒடுக்கம் கறுப்பதம்புறான் வம்சாவளி’யில் புதிய வேண்டுகோள் ஒன்றையும் காணமுடி கின்றது. வைதிக மரபின் அடிப்படையில் பிராமணர்களுக்கு அன்னதானம் செய்வதைத் தனது மூதாதையான ரெகுனாத பண்டிதர் ஒரு கழுவாயின் பொருட்டு நடத்திவந்ததைக் குறித்துள்ளது இவ்வம்சாவழி. அவர் இறந்ததும் அவருக்குச் சமாதி எழுப்பி ஒரு சாமியாரைக் கொண்டு நித்திய பூசனைகள் செய்துள்ளனர். அந்தப் பளனிச்சாமியார் விபூதி கொடுத்தால் சகல வியாதிகளும் சொஸ்த மாகும் என்கிற நம்பிக்கையும் அவர்களிடையே இருந்துள்ளது. அந்தச் சாமியாரும் சமாதியானபின் இரண்டு சமாதிகளுக்கும் சுப்ரமணிய சுவாமி, விநாயகர், பைரவர் ஆகிய தெய்வங்களுக்கும் நித்திய பூசனைகள் செய்து வழிபட்டு வந்துள்ளனர். ஆனால் பரதேசிகளுக்கு அன்னமிடுதல் முன் நடந்த அளவிற்கு நடைபெற வில்லை என்பதைக் குறித்துவிட்டு அதற்கான காரணங்களைக் கூறியுள்ளனர்.

.....வந்த பரதேசியளுக்கு அன்னங்குடுத்து வருகிறது. முன் அடைந்துபோன பெரியோர்களுக்கு அவரவர் அடைந்த தினத்தில் குருபூசை செய்து அன்னதானம் நடந்து வருகுது. இந்த ஸ்தலத்தில் மேலெளுதிய மானுபத்தில் இப்போ பாதி மானுபம் நடந்து வருது. யேதுனாலே யெண்ணால் ஸ்ரீ ஆற்டீசு துரையவர்கள் னாளையில் பைமேஷ் முன்னுக்கு கிறாமத்தார் பயந்து பொருப்பு வருமென்று பாதிமானுபம் யெளுதி விச்சார்கள். (அதியனூத்து பாலகிருஷ்ணய்யா கையெழுத்து. தெலுங்கில் உள்ளது.) பாதிமானுபங் கட்டுப்பட்டு போச்சுது. நீக்கிக் கொஞ்சம் மானுபம் நடந்து வருகுது. கும்பினியாரவர்கள் தயவுசெய்து பாளையப்படி மானுபங்கள் நடத்தும்படியாக உத்திரவு குடுத்தால் பறதேசிகளுக்கு அன்னதானம் நடந்து வரும். கும்பினியாரவர்கள் எங்கள்மேல் கிறுபை செய்யும் படியாய் தயவு செய்து ரட்சிக்க வேண்டியது. இப்போ நடந்து வருகிறது சற்காரிலே புஞ்சை குளி.... 1000 பணம் நஞ்சை குளி 21/4 குழி இவளவும் நடந்து வருகுது.( D.3849)

1816ஆம் ஆண்டில் எழுதப்பட்ட இந்த வம்சாவளிச் சுவடிமூலம் அக்காலத்தில் சமாதி வழிபாடுகளும் அது சார்ந்த அன்னதானச் செயல்பாடுகளும் இருந்துவந்த முறைமையை அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது.

இந்த வம்சாவளிச்சுவடிகளை அடிப்படையாக வைத்து ஒரு இனத்தின் தொடக்ககால வரலாற்றை அடையாளங்காண்கிற பெருமுயற்சியும் ஒருசில நடைபெற்றுள்ளன. உதாரணத்திற்குத் தமிழகத் தொல்லியல் ஆய்வு நிறுவனம் “பாளையப்பட்டுக் களின் வம்சாவளி” என்ற பெயரில் வெளியிட்டுள்ள நான்கு தொகுதிகளை யும் Nicholas B.Dirks அவர்களுடைய The Hollow Crown Ethno History oan Indian Kingdomஎன்கிற ஆய்வு நூலையும் கூறமுடியும். புதுக்கோட்டை சமஸ்தான ராமச்சந்திர ராஜா தொண்டைமான் குறித்த விரிவான ஆய்வு இது. பேரரசுகளை அடுத்து தோன்றிய குறுநில சமஸ்தானங் களில் புதுக்கோட்டை சமஸ்தானம் குறிப்பிடத்தக்க அளவு பிரசித்தி பெற்று இருந்த வரலாற்றை இவ்வாய்வு பதிவு செய்துள்ளது. இதற்கு அடுத்த கட்டத்தில் கொங்குமண்டல வரலாறு, பாண்டியமண்டல வரலாறு, தொண்டை மண்டல வரலாறு என்று ஒரு பிரதேச அடிப்படையிலான வரலாறுகளைக் கட்டமைக்கவும் இச்சுவடிகள் பயன்பட்டுள்ளன. இந்த முயற்சிகளைக் கீழ்த்திசை சுவடிகள் நூலகத்தின் வெளியீடு களாக சௌந்தர பாண்டியன் பதிப்பித்துள்ளார். இவர்களது முயற்சிக்கு அடித்தளமாக இருப்பது மெக்கன்சி தொகுத்தளித்த வம்சாவளிச் சுவடிகளே.

குறிப்பிட்ட சுவடிகளே இன்று நூலாக்கம் பெற்றுள்ளன. இன்னும் நூலாக்கம் பெறவேண்டிய பல வம்சாவளிச் சுவடிகள் கீழ்த்திசை சுவடிகள் நூலகத்தில் உள்ளன. இவற்றை வருங்கால வரலாற் றாசிரியர்கள் கவனத்தில் கொண்டு தமிழ்ச்சமூக வரலாற்றைக் கட்டமைக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட வேண்டும்.

சில வம்சாவளிச்சுவடிகளில் இடம்பெற்றுள்ள வம்ச பரம்பரை அட்டவணைகள்.

ஆண்டிப்பட்டி பாளையக்காரர் பொம்மநாயக்கன் வம்சாவளி சாலிவாகன சகாப்தம் 1354க்கு கலியுகம் 4533 முதல்....

1.சக்கம பொம்ம நாயக்கன் பட்டம்    வருஷம் 20

2.இவர் குமாரன் பெரிய தம்பி (பெரிய தம்பி) பொம்ம நாயக்கன் பட்டம்  வருஷம் 25

3.இவர் குமாரன் ஆண்டி பொம்ம நாயக்கன் பட்டம்                                                                                                   ஆண்டு 15

4.         இவர் குமாரன் சிறுக்காம பொம்ம நாயக்கன் பட்டம்

                                                                                                ரு 25

5.         இவர் குமாரன் தாத பொம்மநாயக்கன் பட்டம்    ரு 13

6.         இவர் குமாரன் கருமந்தன்னு பொம்ம நாயக்கன் பட்டம் ரு 26

7.         இவர் குமாரன் கதிற பொம்ம நாயக்கன் பட்டம் ஆண்ட ரு 38

8.         இவர் குமாரன் இம்முடி பொம்ம நாயக்கன்

            பட்டம் ஆண்ட                                                                          ரு 37

9.         இவர் குமாரன் பெரிய தம்பி பொம்ம நாயக்கன் பட்டம் ரு 65

10.       இவர் குமாரன் குமாரபொம்ம நாயக்கன் பட்டம் ஆண்டரு 50

11.       இவர் குமாரன் வண்டபொம்ம நாயக்கன் பட்டம் ஆண்டரு 41

12.       இவர் குமாரன் சிறுகாரம் பொம்ம நாயக்கன் பட்டம் ஆண்ட

                                                                                                                             ரு 13

சாலிவாகன சகாப்தம் 1354 - முதல் சகாப்தம் 1724 - துந்துபி வருஷம் பாளையப்பட்டு ஆதீனம் உப்பின - 3079 ஆண்டு வந்த பட்டம் 12.

ஆவலப்பன்பட்டி ஆவலப்ப நாயகன் வம்சாவளி சாலிவாகன சகாப்தம் 1318 முதல் சகாபுதம் 1715க்கு u 397 பட்டமங்களுடைய வரிசைகளும்...

1.         அவுற சொதேய னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட  ரு 49

2.         யிவற் குமாரன் குமாரசோத தேனாயக்கற் பட்டம் ஆண்ட        ரு 38

3.         யிவர் குமாரன் பெரிய சோதேயதனாயகற் பட்டம் ஆண்டரு 36

4.         யிவற் குமாரன் ஆவுல சொதேய னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட 

ரு 29

5        யிவர் குமாரன் ஆவுல சொதேய னாயக்கர் பட்டம் ஆண்டu 24

6.       யிவர் குமாரன் குமார பட்டத்து ஆவலப்ப நாயக்கர் ட்டம் ஆண்ட  u 30

7.       இவர் குமாரன் - சோதே னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட     u 19

8.       இவர் குமாரன்தம்பி குமார பட்டத்து சொதேய னாயக்கர்

பட்டம் ஆண்ட      u 23

9.       இவர் குமாரன் - றாம சொதேய னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட        u 35

10.     இவர் குமாரன் நாகய சொதே னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட          u 32

11.     இவர் குமாரன் சின்ன சொதேய னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட        u 27

12.     யிவர் குமாரன் வேலாயுத னாயக்கர் பட்டம் ஆண்ட              u 18

13.     யிவர்குமாரன் குமார பட்டத்து சொதேனாயக்கர்

          பட்டம் ஆண்ட u 15

14.     யிவற் குமாரன் றாயே சோதே னாயக்கற் பட்டம் ஆண்ட         u 22

14 பட்டங்கள் 297 ஆண்டுகள்.

ஊற்றுக்குழி காலிங்கராயர் வம்சாவளி

1.காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட  u 50

2.யிவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்கறாய கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட  u 40

3.இவர் குமாரன் அகத்தூர் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட      u 21

4.இவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்க ராயக்கவுண்டர் பட்டம்            ஆண்ட     u 20

5.இவர் குமாரன் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட        u 19

6.இவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்கறாயக்கவுண்டர் பட்டம்            ஆண்ட    u 21

7.இவருடைய தம்பி அகத்தூர் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட       u 12

8.இவர் குமாரன் காலிங்கராயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட    u 23

9.இவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட      u 21

10.இவர் குமாரன் அகத்தூர் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட    u 16

11.இவர் குமாரன் காலிங்கராயக் கவுண்டர்பட்டம் ஆண்ட         u 9

2.         இவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம்            ஆண்ட     u 26

13.       இவர் குமாரன் விருமாண்டை காலிங்கறாயக் கவுண்டர்            பட்டம் ஆண்ட  u 30

14.       இவர் தம்பி அகத்தூர் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம்            ஆண்ட    u 11

15.       இவர் குமாரன் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட          u 20

16.       இவர் குமாரன் ஈஸ்வர மூர்த்தி வண்றாயக் கவுண்டர்            பட்டம் ஆண்ட  u 6

17.       இவர் குமாரன் காலிங்கராயக் கவுண்டன் பட்டம் ஆண்ட         u15

18.       இவர் குமாரன் அகத்தூர் காலிங்கறாயக் கவுண்டர்            பட்டம் ஆண்ட  u 31

19.       இவர் குமாரன் விறுமாண்டே காலிங்க ராயக்கவுண்டர்            பட்ட ஆண்டு    u 23

20.       இவர் குமாரன் பிள்ளை முத்துகாலிங்க ராயக்கவுண்டர்            பட்டம் ஆண்ட  u 13

21.       இவர் குமாரன் சின்னய காலிங்கறாயக்கவுண்டர்            பட்டம் ஆண்ட  u 19

22.       இவர் குமாரன் காலிங்கராயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட          u20

23.       இவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்கராயக்கவுண்டர் பட்டம்            ஆண்ட     u 30

24.       இவர் குமாரன் காலிங்கராயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட          u 26

25.       இவர் தம்பி நஞ்சய காலிங்க ராயக் கவுண்டர் பட்டம்            ஆண்ட     u 12

26.இவர் குமாரன் காலிங்கறாயக்கவுண்டர் பட்டம்ஆண்ட u 29

27.இவர் குமாரன் நஞ்சய காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம் ஆண்ட u 2

28.       யிவற் தம்பி அகத்தூற் காலிங்கறாயக் கவுண்டர் பட்டம்             ஆண்ட     u 4

28 பட்டங்கள், 582 ஆண்டுகள்.

சான்றாதாரங்கள்

குழந்தை வேலன்,க., (ப.ஆ.), நாகசாமி,இரா.,(பொ.ஆ.), பாளையப்பட்டுக்களின் வம்சாவளி-தொகுதி-1, தமிழ்நாடு அரசு தொல்பொருள் ஆய்வுத் துறை, சென்னை, 1981.

சௌந்தரபாண்டியன்,சு.,(ப.ஆ.), தொண்டைமண்டல வரலாறுகள், அரசினர்க் கீழ்த்திசை சுவடிகள் நூலகம், சென்னை,1997.

Nicholas B.Driks, The Hollow Crown Ethno History of an Indian Kingdom, Cambridge University Press, Newyork,2008.

காலின் மெக்கன்சி எழுதி வெளியான கட்டுரைகள்

1. Account of the construction of a Map of the Road from Nellore to Ongole.Dalrymple’s Oriental Repertory, vol.I.

2. Description of the route from Ongole to Innaconda and Belamconda with a map. Ibid.

3. Account of the Kommam tank. Ibid vol.II.

4. Description of the Source of the Pennar River.Ibid

5. Sketch of the life of Hyder Ali Khan. Asiatic Annual Register, 1804

6. History of the Anagundi or Vijaya Nagar Rajas. Ibid.

7. History of the Rajas of Anagundi from enquiries made on the spot. Ibid

8. Account of the Marda Gooroos. Ibid

9. Account of the Batta Rajas. Ibid

10. Description of the Temple at Sri Sailam. Asiatic Researches, vol.V.

11. Remarks on some Antiquities on the West and South Coasts of Ceylon. Ibid. vol.VI.

12. Extracts from Journals descriptive of Jain Monuments and Establishments in the South of India. Ibid. vol. IX There are also translations of several Inscriptions in the same volume, furnished by Col. Mackenzie. - A Descriptive Catalogue of the Oriental Manuscripts and other Articles Vol. I, H.H. Wilson, 1828. p. xii

Pin It

எனக்குத் திசை காட்டக்கூடிய ஒளியை நான் நாடினாலும் அது எனக்கு மறுக்கப்பட்டது

- காலின் மெக்கன்சி

இந்தியாவின் முதல் நில அளவையாளராகப் பணிபுரிந்து மறைந்த கர்னல் காலின் மெக்கென்சி அவர்களின் வாழ்க்கை மற்றும் பணிகள் பற்றிய குறிப்பு. பண்டைய இந்துக்களின் பழக்கவழக்கங்கள், அமைப்புகள், சட்டங்கள், புவியியல், வரலாறு, பழமைசார் தரவுகள் பற்றி விளக்கக்கூடிய கையெழுத்துப்படிகள், சுவடிகள், வரை படங்கள், நாணயங்கள், ஓவியங்கள், சிற்பங்கள் முதலியவற்றை உள்ளடக்கிய மெக்கென்சியின் தொகுப்பு குறித்த தகவல்களை கொண்டது. காலின் மெக்கன்சியால் மாண்புமிகு சர் அலெக்சாண்டர் ஜான்சன் அவர்களுக்கு எழுதிய கடிதத்திலிருந்து பெறப்பட்டது

(ஜெர்னல் ஆஃப் தி ராயல் ஏசியாட்டிக் சொஸைட்டி, எண் 1, ப. 333இலிருந்து எடுக்கப்பட்டது)

lady_sculpture_4131828இல் மெக்கென்சி வசம் இருந்த தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ளவற்றின் பொருள்பட்டியல் திரு வில்சன் அவர்களால் பதிப்பிக்கப்பட்டது. அந்த பட்டியலை இங்கிலாந்திலிருப்பவர்கள் எளிதாக பார்வையிட முடியாது. எனவே, அப்பட்டியல் கூறும் விஷயங்களைப் பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள நாட்டமுடையவர் களுக்காக அவர்களுக்கு தெரிந்திராத, தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லாத, மெக்கென்சியின் தொகுப்பை பற்றி பேசும் இக்கடிதம் பிரசுரிக்கப் படுகிறது.

சிறு வயதிலிருந்தே அவருக்கு பழக்கமான சர் ஜான் அலெக்சாண்டருக்கு மெக்கென்சி 1817இல் இக்கடிதத்தை எழுதினார் - அவருடைய தொகுப்பிற்கான முறையான, உண்மையான பொருள்பட்டியல் தயாரிக்கப்படும் முன்னர் அவர் ஒருகால் இறக்க நேர்ந்தால், இக்கடிதத்தை சர் ஜான் பிரசுரிக்க வேண்டும் என்பதே மெக்கென்சியின் ஏற்பாடு. அவுஸ் ஆஃப் காமன்ஸ் அல்லது மக்கள் மன்றம் அமைத்த குழுவினர் முன் தோன்றி சர் ஜான் வழங்கிய சாட்சியத்தின் போது இக்கடிதம் ஒரு ஆவணமாக சமர்ப்பிக்கப் பட்டது. அச்சமயம், சர் ஜான் அரசாங்கத்தை கேட்டுக் கொண்ட தாவது - மெக்கென்சியின் தொகுப்பு முழுமைப் பெற அரசு ஆவண சய்ய வேண்டும். தரவுகள் பரிசீலிக்கப்பட்டு அத்தொகுப்பிலுள்ள வற்றின் உண்மைத் தன்மை வரலாறு, அறிவியல் என்று துறை வாரியாக நிறுவப்பட வேண்டும்.

கடந்த மே மாதம்1 நடந்த ராயல் ஏசியாட்டிக் சொஸைட்டியின் வருடாந்தர கூட்டத்திலும் இந்த பிரச்சனை பேசப் பட்டதால், சொஸைட்டின் அதிபர் மூலம் கிழக்கு இந்திய கம்பெனி அதிகாரி களுக்கு விண்ணப்பம் ஒன்று அனுப்பப்பட்டது - கம்பெனியாரின் பாதுகாப்பிலுள்ள மெக்கென்சியின் விலைமதிப்பற்ற தொகுப்பு பொதுப் பார்வைக்கு கொண்டு வரப்பட வேண்டும், அது சீராக பயன்படுத்தப்பட வேண்டும் என்று அந்த விண்ணப்பத் தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

என் அன்புக்குரிய சர் அலெக்சாண்டர் அவர்களுக்கு

1. உங்களுக்குத் தெரியும், எனது தேடலுணர்வோ அல்லது பயனுள்ள ஆய்வுகளை மேற்கொள்வதில் எனக்குள்ள நாட்டமோ, என்னமோ ஒன்று என்னை ஆய்வுப் பயணத்தில் ஈடுபடுத்தியுள்ளது. இந்தியாவில் நான் கழித்துள்ள காலத்தின் கணிசமான பகுதியை, இன்று சிலபல ஆண்டுகளாக விரிந்துள்ள காலக் கட்டத்தை, இத்தகைய பயணத்திலேயே செலவழித்து விட்டேன். நான் மேற் கொண்டுள்ள விசாரணைகள் குறித்த சுருக்கமான குறிப்பையாவது வழங்க வேண்டும் என்று வேறு யார் கேட்கிறார்களா இல்லையோ, உங்களுக்கு அப்படி கேட்க உரிமை உண்டு. பொதுவாக இராணுவப் பணியில் இருப்பவர்களின் போக்குக்கும் பழக்கவழக்கங்களுக்கும் முற்றிலும் அந்நியமானதொரு போக்கில் நான் பயணிக்கக் காரணமாக இருந்த எனது உளபாங்கைக் குறித்தும், அத்தகைய பயணத்தை மேற்கொள்ள தேவையான கல்வியோ பயிற்சியோ நான் பெற்றிருக்கவில்லை என்பது குறித்தும் விரிந்து பேச இதுவல்ல தருணம் - என்றாலும், என் பிறந்த நாட்டில் எனக்குள் விதைக்கப் பட்ட கருத்துகளும், புதிய விஷயங்களை கண்டுபிடித்தல், அறிவு சேகரத்தில் ஈடுபடுதல் ஆகியனவற்றின்பால் ஆரம்ப காலத்தில் இருந்தே எனக்கிருந்த ஆசையும் வேட்கையும் நான் இப்பணியைச் செய்ய காரணங்களாக அமைந்தன. இந்த காரணங் களுடன் வேறு சிலவற்றையும் சுட்ட விரும்புகிறேன் - இத்தகைய விசாரணைகளின் பயன்பாடு குறித்த நம்பிக்கையின்மையின் காரணமாக இவை ஏற்படுத்தித்தரும் வாய்ப்புகளைத் தவற விட்டு விடுகிறோம் அல்லது அவற்றில் கவனம் செலுத்தத் தவறுகிறோம். அவ்வாறன்றி இந்த விசாரணைகளை தொடர்ந்து மேற்கொண்டால், அவை ஈன்றளிக்கக் கூடிய தகவல்களையும், விவரங்களையும் திரட்டிப் பாதுகாத்து, பிற்காலத்தில் காத்திரமான, நிலையான கோட்பாடுகளின் அடிப் படையில் அவற்றை முறையாக ஆராய முடியும் என்ற நம்பிக்கை தான் எனது முயற்சிகளுக்கு ஆதாரமாக விளங்கியது.

2. போர், முகாம் வாழ்க்கை, பயணங்கள், கடல்பிரயாணம் என்ற பரபரப்பான சூழ்நிலைமைகளின் மத்தியிலும் கூட மனிதர்களால் அறிவார்த்தமாகவும் பயனுள்ள வகையிலும் சிந்தனையை விருத்தி செய்ய முடியும் என்பதை யாவரும் அறிவார்கள், அங்கீகரிப்பார்கள். சீசர் போல எழுதவோ கேமியான் போல பாடல்கள் இயற்றவோ எல்லா இராணுவ சாகசக்காரர்களாலும் முடியாது தான். என்றாலும், சான்றோர் ஒருவர் கூறியது போல, சூழலுக்கு ஏற்றார் போல மனிதனுடைய அறிவு விரிவடையக்கூடியது2 என்பது எல்லோரா லும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்க உண்மையே. முகாம் வாழ்க்கையிலும் பிரயாணங்களின் போதும் பெறப்படும் ஓய்வு நேரங்களில் அறிவியல் கண்டுபிடிப்புகள் நிகழலாம், அறிவு வளர்ச்சி ஏற்படலாம் - இப்படி நடப்பது ஒன்றும் புதிதல்ல. உங்களுடைய வேண்டு கோளுக்கு இணங்கி நான் வரையும் இந்த குறிப்பு மூலமாக வேறொன்றையும் சாதிக்க விரும்புகிறேன். இந்தியாவில் இருக்கும் பொழுதுகளில், போர் தொடுப்பதில் செலவிடப்படும் நாட்களுக்கு இடையிடையே கிடைக்கும் ஓய்வு நேரத்தில் - இந்தியாவில் சாகசம் புரிய வந்தவர்களின் வாழ்க்கை என்பது நீண்டநெடிய போர் வாழ்க்கை என்பது தவிர வேறு என்ன- எனது அவதானிப்புகளை தொகுத்தால் அவை பிற்காலத்தில் என்னைக் காட்டிலும் ஆற்ற லுடையவர்களால் பயனுள்ள வகைகளில் எடுத்தாளப்படக்கூடும். அது மட்டுமல்லாமல், தத்துவம் பயிலுபவர்களும், அறிவியல்சார் துறையினரும் முக்கியமானதாகக் கருதும் விவரங்களை பதிவு செய்தாற்போலும் இருக்கும்.

3. இந்துக்களின் நடத்தைநெறிகள், இப்பகுதியின் புவியியல், வரலாறு ஆகியன குறித்த விவரங்களையும் ஆவணங்களையும் திரட்டல் என்பதை பொறுத்தவரை 1783 முதல் 1796 வரையிலான காலக்கட்டம், அதாவது இந்தியாவில் நான் கழித்த முதல் 13 ஆண்டுகள் முக்கியமானவை அல்ல - பின்னாட்களில் செய்தாற் போல் அப்போது நான் எதையும் செய்யவில்லை. நான் இங்கிலாந் தில் இருந்து இங்கு வருவதற்கு முன்னரே எனக்கு இது போன்ற பணியில் நாட்டம் இருந்தாலும், அதற்கான வாய்ப்புகள் இருந்தாலும், இங்கு வந்து இராணுவத்தில் சேர்ந்த பிறகு, கீழ்நிலை அதிகாரியாக பணிபுரிபவருக்கு இருந்த வரம்பிடப்பட்ட சூழலின் காரணமாகவும், மேலதிகாரிகளை பற்றியோ அவர்கள் வகித்த பொறுப்புகள் பற்றியோ நான் அறிந்திராததாலும், இராணுவப் பணி விதித்த நிர்பந்தத்தி னாலும் எனது கடமைகளை உடனுக்குடன் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் இருந்ததாலும், இத்தகைய ஆய்வுப்பணி வெற்றிகரமாக அமைய, ஏன் எத்தகைய பணியாகினும் வெற்றிகரமாக அமைய தேவையான சிதறாத கவனம் எனக்கு அச்சமயம் வாய்க்கவில்லை. இந்திய தீபகற்பத்தின் பல்வேறு மொழிகள், கிளை மொழிகள், பண்புகள் ஆகியவற்றிலிருந்து நான் அவதானிக்கக்கூடியவற்றை திரட்டியெடுக்கவோ அத்தகைய கவனம் அவசியம்.

4. ஒரு மாநிலத்திலிருந்து இன்னொரு மாநிலத்திற்கு பணிமாற்றம் பெற்று போவது, ஒரு இராணுவப் பிரிவிலிருந்து மற்றொன்றுக்கு மாற்றப்படுவது, முகாம், முகாமாக மாறிச் செல்வது, அயர்ச்சித் தரும் கடமைகளை தொடர்ந்து செய்வது - இப்படியே வாழ்க்கை இருந்ததால் இந்த நாட்டின் மொழிகளை அக்கறையுடன் பயில இயலவில்லை. இத்தகைய பயிற்சி இல்லாமல் எதையும் செய்யவும் முடியாது. நான் இந்தியாவுக்கு வந்த நாள் தொட்டு நம் அதிகாரத் துக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பகுதிகளில் வழங்கும் மொழிகளை பயில்வதற்கான அதிகாரபூர்வமான ஆதரவு என்பதும் அப்போது இருக்கவில்லை - அதற்கான நேரம் உடையவர்களுக்கு மட்டுமே அது சாத்தியப்பட்டது, அதுவும் போர் முடிந்த அந்த ஆனந்தமான தருவாயில்தான் சாத்தியப்பட்டது. வறுமை, பஞ்சம், போர் என்பவற்றிலிருந்து நாடு மீண்டு வந்த தருவாய் அது. மோசமான ஆட்சியதிகாரம் உண்டாக்கும் கொடுமைகளின் கீழ் பல்லாண்டு காலம் சிக்கித் தவித்தப் பின், இந்த தென்னாட்டின் நிர்வாகம் அப்போதுதான் கருணை மிகுந்த பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் தாக்கத்திற்கு உட்பட்டது.

நரசிம்ம அவதாரம், ஜாஜ்பூர் (ஒரிசா), 18155. கிருஷ்ணா ஆற்றுக்கு தெற்கே உள்ள பகுதிகள் தோறும் நான் பயணித்திருந்த அல்லது இராணுவ பணிக்காக சுற்றியலைந்த காலக்கட்டத்தை பரிதவிப் புடனே இன்று திரும்பிப் பார்க்கிறேன். காரணம், இன்று எனக்குத் தெரியும், இந்தப் பகுதிகளில் ஆராய எவ்வளவோ இருக்கின்றன, நாம் விளங்கிக்கொள்ள வேண்டிய பழக்கவழக்கங்கள், நிறுவ னங்கள் என்று நிறைய உள்ளன என்று - ஆனால் நேரமும் தக்க வழிமுறையும் இல்லாமல் போனதால் இதையெல்லாம் அன்று செய்ய முடியவில்லை.

6. 1796இல் நான் சிலோனிலிருந்து திரும்பியதும்தான் எந்தவித திட்டமிடுதலும் இல்லாமல், இன்னும் சொல்லப் போனால் குருட்டாம்போக்கில் இத்தகைய ஆராய்ச்சியை மேற்கொள்ள தேவையான வழிமுறைகள் எனக்கு வசப்பட்டன (இதற்கு முன்பு எனக்குத் திசைக்காட்டக்கூடிய ஒளியை நான் நாடினாலும் அது எனக்கு மறுக்கப்பட்டது) அன்று முதல் நான் தொடர்ந்து இந்த வழிமுறைகளை ஓரளவுக்கு வெற்றிகரமாக கையாண்டு தென் இந்தியாவின் முதுசங்கள், வரலாறு, அமைப்புகள் ஆகியவற்றை மேம்போக்காக அல்லாமல் சற்றே ஆழமாக ஆராய்ந்துள்ளேன் என்று நம்புகிறேன்.

7. இந்தியவாசி ஒருவருடன், ஒரு பிராமணருடன்3 எனக்கு ஏற்பட்ட தொடர்புதான் இந்திய அறிவு மரபுக்கான அறிமுகமாக அமைந்தது. இதுவே அந்த மரபை நோக்கி நான் எடுத்து வைத்த முதல் அடி. எந்த மொழியும் அறிந்திராத நான், இந்த நபரின் பேரறிவாற்றலால் உந்தப்பட்டு, ஊக்கத்துடன் செயல்பட்டேன், இது நாள் வரைக்கும் தேடியதை, விரும்பியதை பெற்றேன். இதைச் செய்து முடிக்க 15 கிளைமொழிகள், 21 வகையிலான வரிவடிவங்கள் ஆகியன குறித்த அறிவு கட்டாய தேவையாக இருந்தது. 1799இல் ஸ்ரீரங்கப்பட்டினம் நம் கட்டுப்பாட்டுக்குள் வந்த போது கன்னட மொழியிலிருந்தவற்றை மொழிப்பெயர்க்க நம்மவர்களால் இயலவில்லை. ஆனால் இன்றோ, நவீன மொழிகளிலிருந்து மட்டுமின்றி சாசனங்களில் காணப்படும் பழைய, வழக்கொழிந்துப் போய்விட்ட கன்னட, தமிழ் எழுத்துகளையும் கூட நாம் மொழிப் பெயர்த்துள்ளோம். இவை போக சமஸ்கிருத மொழியி லிருந்தும் மொழிப்பெயர்த்துள்ளோம் - நான் முதன்முதலில் இந்தியா வந்தபோது சமஸ்கிருதம் தொடர்பான தகவல்களுமேகூட மிக அரிதாகவே கிடைத்தன. ஆனால் இன்று நம்மிடையே இல்லாத அந்த பிராமணர் போரியாவின் ஆற்றலும் அறிவும் இந்து அறிவு மரபுகளை நாம் கண்டடைய புது பாதைகளை வகுத்தளித்தன. அவர் நம்முடன் கொஞ்ச காலமே இருந்தாலும் அவருடைய பங்காளிகளும் மாணவர்களும் அவரை முன்உதாரணமாகக் கொண்டு, அவர் வகுத்த விதிகளை பின்பற்றி ஒரு அமைப்பாக சிறப்பாகச் செயல்பட்டனர். இப்படி விதிவசமாக தொடங்கப்பட்டு வெற்றிகரமாக முன்னெடுக் கப்பட்ட அவருடைய அணுகுமுறையை கொண்டு நமது கட்டுப் பாட்டுக்குள் உள்ள மாநிலங்கள் அனைத்தையும் படிப்படியாக நம்மால் பகுத்தாய்ந்தறிய முடியும். இந்த ஆய்வில் சம்பந்தப் பட்டுள்ள தனிநபர்கள் சிலரது கோரிக்கைகளையும் அவர்களில் சிலருக்கு வாய்த்துள்ள சிறப்பு தகுதிகளையும் உள்ளடக்கிய பிரத்யேக மகஜர் ஒன்று அரசாங்கத்திடம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டள்ளது.

8. எனது முதல் 13 ஆண்டுகால வாழ்க்கையில் ஒரு இராணுவ அதிகாரி என்ற முறையில் நான் பங்கேற்ற போர்கள், தாக்குதல்கள் குறித்து நான் எழுதி வைத்திருந்த குறிப்புகள், டைரிகள் தவிர எழுத்து என்று காட்ட என்னிடம் ஏதுமில்லை. 1783இல் போர் முடிந்த காலத்தில் நான் கோயம்பத்தூரிலும் திண்டுக்கல்லிலும் இருந்தேன்.

பிறகு சென்னை, நெல்லூர், குண்ட்டூர் என்று பல இடங்களில் அலுவல்கள் பார்க்க நேர்ந்தது. 1790 முதல் 1792 வரை நீடித்த போர்க்காலத்தில் மைசூரிலும், போருக்கு பிறகு 1792இல் ஐதராபாத் நிஜாமுக்கு இழப்பீடாக வழங்கப்பட்ட பகுதிகளிலும் காலங் கழித்தேன். இச்சமயத்தில்தான் முதல்முறையாக தக்காணத்தின் புவியியல் விவரங்களை கறாரான அணுமுறையினூடாக பதிவு செய்யும் பணியில் ஈடுபட்டேன். ஆனால் துரதிருஷ்டவசமாக அதைத் தொடர்ந்து செய்து முடிக்க முடியவில்லை - பல தடைகளை நான் சந்தித்தேன், ஏன் செய்து முடிக்க இயலாதபடிக்கு தடுக்கப்பட்டேன் (அவற்றை குறித்தெல்லாம் இங்கு பேச வேண்டிய அவசியமில்லை). சிலோனுக்கு நான் சென்ற விவரம், நான் பங்கேற்ற இராணுவ நடவடிக்கைகள் ஆகியன பற்றிய செய்திகளை நான் இந்தியா திரும்பியதும் எழுதத்தொடங்கிய தக்காணத் தின் புவியியில் பற்றிய குறிப்புக்கான அறிமுகமாகக் கொள்ளலாம்.

9. மைசூரில் நாங்கள் போரிட்டுக் கொண்டிருந்த போதுதான் நான் அதுவரைக்கும் தன்முனைப்புடன் செய்து வந்த ஆய்வுப் பணிகள் உடன் போரிட்ட சிலரது கவனத்தை ஈர்த்தன. எனது ஆற்றல், ஆய்வில் எனக் கிருந்த வெறி ஆகியனவற்றை இவர்கள் வெகுவாக புகழ்ந்திருக்க வேண்டும். ஏனெனில், 1792இல், ஸ்ரீரங்கப்பட்டினத்தில் மீண்டும் அமைதி நிலைநிறுத்தப் பட்ட பிறகு, நான் மாண்புமிகு கார்ன்வாலீஸ் துரை அவர்களால் நிஜாமின் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டு வரப்பட்ட பகுதிகளுக்கு அனுப்பப்பட்டேன். அங்கு முதல்முதலாக ஒரு சிறிய குழுவை அமைத்திருந் தார்கள். அப்பகுதியின் புவியியல் அமைப்பு, அண்டை பகுதிகளின் எல்லைக் கோடுகள், புதிதாக தோன்றிய மாநிலங்கள், அரசுகள் ஆகியவற்றின் எல்லைகள், வடிவங்கள் என்று அனைத்தையும் பற்றிய விவரங்களை திரட்டும் பணியை அந்த குழுவினரோடு இணைந்து நானும் செய்ய வேண்டும் என்பதற்காக அனுப்பப்பட்டிருந்தேன்.

10.1792 முதல் 1799 வரை தொடர்ந்து மேற்கொள்ளப்பட்ட இந்தப் பணியை செய்து முடிப்பதற்குள் சந்திக்க வேண்டியிருந்த பிரச்சனைகள், விபத்துகள், தடைகள் ஆகியவற்றை பட்டியலிடுவது அயர்ச்சியையே ஏற்படுத்தும் - சிக்கனம் என்ற பெயரில் இவ் வேலைக்கென போதுமான பணம் ஒதுக்கப்படாதது (அவ்வாறு செய்தது நியாயமானதாகவே இருந்தாலும்), இத்தகைய புதிய முயற்சிகள் எதிர்கொண்ட சந்தேகக் கேள்விகள், உபத்திரவங்கள், இந்த நாட்டின் தட்பவெட்ப நிலையால் ஏற்படும் பிரச்சனைகள், அரசாங்கத்தின் போக்கு, சம்பந்தப்பட்டவர்களின் மனச்சாய்வுகள், ஆசாபாசங்கள், ஒன்றோடு ஒன்று முரண்படும் பலதரப்புகளைச் சார்ந்தவர்களின் நலங்கள் என்று விரிந்த சிக்கலகளை எதிர்கொள்வது என்பது சிரமமாக இருந்ததோடு, அவற்றை இன்று நினைவு கூர்வதும்கூட வேதனையளிப்பதாக உள்ளது. 

11. 1796இல் நிஜாமின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளின் பொதுவான வரைப்படம் முதன்முதலாக தயாரிக்கப்பட்டு அரசாங்கத்திடம் சமர்ப்பிக்கப்பட்டது. விவரமறிந்த பலரிடமிருந்து பல்வேறு விதமான ஆவணங்களும், பொருட்களும் பெறப்பட்டு, அவை சுட்டிய செய்திகளும் தொகுக்கப்பட்டன. அச்செய்திகளின் சாரத்தை உள்ளடக்கிய நினைவுக்குறிப்பு ஒன்றும் வரைப்படத்துடன் இணைக் கப்பட்டது. நாங்கள் வேலை செய்ததை நிரூபிக்க வேண்டும் என்பதற்காக இதைச் செய்யவில்லை. மாறாக, இத்தகைய ஆய்வு களை பிழையின்றி செய்ய உதவக்கூடிய, பின்னாட்களில் நாம் மேற்கொள்ளக்கூடிய ஆய்வுகளுக்கான மாதிரியாகவே இத்தகைய குறிப்பைத் தயாரித்தோம். அதே சமயம், குறிப்பிட்ட விஷயத்தைப் பற்றிய பார்வையாகவும் இது அமைந்தது. 1798, 1799 ஆகிய ஆண்டுகளில் மீண்டும் சில ஆய்வுகள் செய்யப்பட்டதன் பின்னணி யில் இந்த குறிப்பில் இடம் பெற்றிருந்த இணைப்புகளின் உள்ளடக்கம் திருத்தப்பட்டது. தொடர்ந்து இதே அணுகுமுறையை பின்பற்றி வேலையைச் செய்ய ஊக்கமும் அளிக்கப்பட்டது. ஆனால் பயனுள்ள ஆதரவு அளிக்கப்பட்டதாக சொல்ல முடியாது. 1806இல் தக்காணத்தை பற்றிய சுற்றாய்வுப் பணிகளிலிருந்து நான் விலக்கப் பட்டதும் இந்த வரைபடத் தயாரிப்பு வேலையும் நின்று போனது. ஆனால் அப்பணி கைவிடப்பட்டதாக கொள்ள வேண்டிய தில்லை - பழைய பாணியில் விரிவாகச் செய்ய முடியாவிட்டாலும், ஏற்கனவே தொகுக்கப்பட்ட விவரங்கள் மீளாய்வு செய்யப்பட்டு, ஓரளவுக் கேனும் இப்பணி செய்து முடிக்கப்படும் என்று நம்பலாம்.

12.1798இல் தக்காணத்தின் புவியியல் தொடர்பான ஆய்வை தொடர நான் மூன்றாவது முறையாக ஐதராபாத் சென்ற போது அந்த பகுதி முழுவதையும் ஆராய வழிமுறைகள் வகுக்கப்பட்டு அவற்றின் அடிப்படையில் பொதுவான அணுகுமுறையும் வரையறுக்கப் பட்டது. 1799க்கு முன் தொடர்ந்து வெளியிடப்பட்ட அதிகாரப்பூர்வ மான அறிக்கையில் (தாஃப்தர்கள் என்று சொல்லப்படும் அறிக்கை களில்) இடம் பெற்றிருந்த தக்காணத்தின் பல்வேறு பிரதேசங்கள், பிரிவுகள் பற்றிய நுணுக்கமான தகவல்கள் எங்களுக்கு உதவியாய் இருந்தன. பாரசீக மொழியில் இருந்த அந்த அறிக்கையும் வேறு சில கையெழுத்துப் படிகளும் மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டன. அவற்றின் அடிப்படையிலேயே எமது ஆய்வும், நாங்கள் வரையவிருந்த குறிப்பில் இடம் பெறவேண்டிய விவரணைகளும் அமைய வேண்டும் என்று முடிவுசெய்யப்பட்டது. அது வரைக்கும் தக்காணம் என்பது அறியப்படாத பகுதியாகவே இருந்தது. அது குறித்து உண்மையான தகவல்கள் ஏதும் இருக்கவில்லை - புசி துரையின் படையணிகள் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகள் குறித்த செய்தி களிலும், டாவெர்ன்னியர், தெவன்னோ ஆகியோரின் பயணக் குறிப்புகளிலும் காணப்படும் விவரங்களில் தெளிவில்லை, தகவல்கள் முழுமையாக இல்லாமல் துண்டுதுக்காணியாக உள்ளன. நவீன சிந்தனையாளர்கள் எதிர்பார்க்கும் தீர்க்கமான கறாரான தன்மை இந்த எழுத்துகளில் இல்லை.4

13. 1799இல் திப்பு சுல்தானுடன் நாம் போரிட தொடங்கியதும், இந்த திட்டத்தை செயல்படுத்த முடியாது என்றே தோன்றியது. ஆனால் அச்சமயம் மேற்கொள்ளப்பட்ட முயற்சிகள் பயனுள்ளவை யாக இருந்தன - இராணுவரீதியாகவும் சரி (இவை குறித்து அதிகார பூர்வமான அறிக்கைகளில் நிறையச் செய்திகளைப் பெறலாம்), இனி நாம் செய்து பயன்பெற வேண்டிய பணிகளுக்கான வெள்ளோட்டம் என்ற வகையிலும் சரி, அம்முயற்சிகள் பயனுள்ள வையாக இருந்தன. இனி வரும் நாட்களில் அவற்றை முன்மாதிரியாகக் கொண்டு தக்காணத்தின் வரலாறு, முதுசங்கள், அப்பகுதி தொடர் பான புள்ளிவிவரங்கள் என பலவற்றை முறையாக நாம் அறியலாம்.

14. 1799 இல் மைசூரின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு நடந்த ஏற்பாடுகளில் (போருக்குட்பட்ட) பகுதிகளை (நம் கூட்டாளிகளுக்குப்) பிரித்துக் கொடுக்கும் பணியில் நான் ஈடுபடுத்தப்பட்டேன் - நிலப்பிரிவினைக் குப் பொறுப்பேற்றிருந்த ஆணையர்களுக்கு தேவையான புவியியல்ரீதியான விவரங்களை அளித்து, குறிப்பிட்ட பகுதிகளின் எல்லைகளை நிர்ணயிக்கும் பணியில் உதவ ஈடுபடுத்தப்பட்டேன். நான் மதராஸ் திரும்பியதும் கவர்னர்-ஜெனரலாக இருந்த மார்நிங்டன் பிரபு இந்தப் பகுதிகளைப் பற்றி மேலும் முழுமையான தகவல்கள் அரசாங்கத்துக்கு கட்டாயம் தேவைப்படுகிறது என்று - மிகச் சரியாக - எண்ணியதால் நான் கேட்காமலேயே, என்னை தனிப்பட்ட முறையில் அறியாதவராய் இருந்தாலும், மைசூர் பகுதிகளை சுற்றாய்வு செய்ய என்னை நியமித்தார். எனக்கு உதவியாக இருக்க குழு ஒன்றையும் அமர்த் தினார். இதற்காக ஒதுக்கப்பட்ட தொகை யானது குறைந்தபட்ச வேலைக்கானதாகவே இருந்தது. ஆனால் வேலையோ மிக விரிவாகச் செய்யப்பட வேண்டிய வேலை - அதுவும் முன்பின் தெரியாத பகுதியில் இதைச் செய்ய வேண்டும். (போருக்குப் பிறகு) பிரித்துத் தரப்பட்ட நிலப் பகுதிகள் எங்கே உள்ளன என்பதும்கூடஇந்த சுற்றாய்வைத் தொடங்கியதும் தான் தெரிய வந்தது5 - இது நமக்கு சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியதுடன் அச் சங்கடம் உருவாக்கிய விநோதமான சூழ்நிலையில்தான் சுற்றாய்வு மேற்கொள்ளப்பட்டது.

15. என் பணி குறித்து நான் முதன்முதலில் கொண்டிருந்த கருத்துகளின் அடிப்படையில் வேலைத்திட்டத்தை அமைத்து செயல்படுத்த இதுதான் தக்க தருணம் என்று எனக்கு தோன்றியது - நான் சுற்றாய்வு செய்ய வேண்டிய பகுதியின் வரலாறு, புவியியல், அது தொடர்பான புள்ளிவிவரங்கள் ஆகியவற்றை கண்டறிவதற் கான, இவற்றை உள்ளடக்கிய வேலைத்திட்டத்தை தயாரித்தேன். அரசாங்கம் அதை ஏற்றுக் கொண்டது. எனக்கு உதவியாக மூன்று நபர்களும் இயற்கையியலாளர்6 ஒருவரும் நியமிக்கப்பட்டனர். அறிவார்ந்த கருத்தாக்கங்களின் அடிப்படையில் வரையப்பட்ட இந்த ஏற்பாட்டை இங்கிலாந்தில் உள்ள தலைமை ஏற்க மறுத்ததுடன், அவசரஅவசரமாகவும் மிகவும் இறுக்கமான ஆணைகளை பிறப் பித்தும் அதை குலைக்கப் பார்த்தது. 1801இல் இங்கிலாந்திலிருந்து இது குறித்து செய்திகள் வந்த சமயத்தில் நான் மைசூரின் வடக்கு, கிழக்கு பகுதிகளை சுற்றாய்வு செய்து முடித்திருந்தேன் - எனக்கு ஏற்பட்ட உடல்நலக்குறைவையும் பொருட்படுத்தாமல் இதை செய்தேன்.

16. ஆலோசித்திருந்தபடி எல்லாவற்றையும் செய்து முடித்தோமா இல்லையா என்பதை என்னால் சொல்ல முடியாது. எதிர்மறையான சூழ்நிலைமைகளால் வேலைத்திட்டத்தின் ஒரு பகுதியை தோற்றே விட்டோம். சுற்றாய்வு செய்கையில் மைசூரின் இயற்கை வரலாறும் ஆராயப்படவேண்டும் என்று திட்டமிட்டிருந்தேன் - ஆனால் அவ்வாறான முறையில் ஆய்வு அமையவில்லை. எனக்கென கொடுக்கப்பட்ட ஊக்கத்தொகை சொற்பமானதே. அதிலிருந்துதான் எனக்கான சம்பளம், தொடர்ந்து ஏற்பட்ட எதிர்பாராத செலவு களுக்கான பணம் எல்லாவற்றையும் எடுத்துக் கொள்ள வேண்டி யிருந்தது. இதனால் நான் படாதபாடு பட்டேன். அதே சமயம், எனக்கு உதவியாக ஏற்படுத்தப்பட்ட நிர்வாக அமைப்பு கலைக்கப்பட்டது - கம்பெனி அதிகாரிகளின் மன்றம் விடுத்த ஆணையை ஏற்று அரசாங்கம் வேறு சில துறைகளுக்கு பாரபட்சமான வகையில் நிதி ஒதுக்கியது.7 இந்த நடவடிக்கைகளால் பொது அபிப்பிராயம் பாதிக்கப்பட்டது, ஏன் என்னுடன் வேலைப் பார்த்தவர்களும் பாதிக்கப்பட்டனர். வேலையில் சுணக்கம் ஏற்பட்டது, ஏற்ற பணியைச் செய்து முடிக்க இயலாதபடிக்கு மனவிரக்தி ஏற்பட்டது. ஆனாலும் கூட தொடக்ககால ஆய்வுப் பணிகளை வெற்றிகரமாக செய்து முடித்திருந்ததாலும், இவற்றின் பயன்பாட்டில் நம்பிக்கை யுடையவனாய் நான் இருந்ததாலும், 1807 வரை எப்படியோ தொடர்ந்து வேலை செய்தேன்.

மைசூர் மாகாணத்தின் புவியியலைமிக நேர்த்தியாக ஆராய்ச்சி செய்திருந்தோம் - 40,000 சதுர மைல்களை உள்ளடக்கிய அதன் பரப்பளவின் கடைசி அலகு உட்பட எல்லா வற்றையும் மிக நுணுக்கமான ஆய்வுக்கு உட்படுத்தினோம். மைசூரின் வரலாறு, அந்த மாகாணத்துக்குரிய புள்ளிவிவரங்கள் ஆகியவற்றை விளக்க போதுமான எடுத்துக்காட்டுகளை தருவித் திருந்தோம். இந்த தீபகற்பத்தை முழுதாக ஆய்வு செய்வதற்கான வலுவான அடிப்படையை அந்த ஆய்வு உருவாக்கியிருந்ததால் அன்று வகுக்கப்பட்ட வேலைத்திட்டம் இன்றும் அப்படியே பின்பற் றப்படுகிறது. (நாங்கள் செய்து முடித்தப் பணி குறித்து கம்பெனி அதிகாரிகளின் கருத்தை அறிய பின்னிணைப்பாக தரப்பட்டுள்ள “பி” என்று குறிக்கப்பட்டுள்ள கடிதத்தைக் காண்க).

17. இந்த சுற்றாய்வில் கிடைக்கப்பெற்ற அனைத்தையும் ஏழு தொகுதிகளுக்குள் அடக்கி, அவற்றுடன் பொதுவான வரைபடங் களையும், குறிப்பிட்ட மாகாணங்களுக்கான வரைபடங் களையும் இணைத்து இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பினோம். இவைபோக, தென் பகுதிகளின் வரலாற்றை எழுத தேவையான மேலும் பல தரவுகள் எம்மிடம் நிறைய எஞ்சியுள்ளன. இவை மைசூர் சுற்றாய்வினூடாக பெறப்பட்ட போதிலும், அந்த ஆய்வுடன் பொருந்திப் போகக்கூடிய, அத்துடன் நேரடியான தொடர்புடைய தகவல்களல்ல. இவற்றை பற்றிய குறிப்புகள் இணைப்புகளாக தரப்பட்டுள்ளன.

18. இந்த விசாரணைகளை மேற்கொள்வதில் பல தடுமாற்றங்கள் ஏற்பட்டாலும், இவற்றின் விளைவாக தென் பகுதிகளின் - விந்திய மலைக்கு தெற்கே உள்ள பகுதிகளின் - வரலாறு குறித்த செய்திகள் நமக்கு முதன்முறையாக கிடைத்துள்ளன என்று சொல்வது பொருத்தமாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். இந்த விசாரணை முடிந்த பிறகும் நமக்கு கிடைத்துள்ள செய்திகளைக் கொண்டு இந்த பகுதி வரலாற்றை இன்னமும் விரிவாக புரிந்து கொள்ள முடியும். விந்திய மலைக்கு வடக்கே கிட்டியுள்ள செய்திகள் கூறும் கருத்துகளையும் இவை உறுதிபடுத்தியுள்ளன. கைவசமுள்ள சுவாரசியமான விஷயங்களில் முக்கியமானவை இவையாகும் -

- சமண மதம் பற்றிய கண்டுபிடிப்புகள், குறிப்பாக பௌத்தத் திலிருந்து அது வேறுபட்டிருக்கும் நிலைகள் குறித்த தகவல்கள்

- இந்த நாட்டின் பல்வேறு சமயங்கள், அவற்றின் உட்பிரிவுகள் குறித்த செய்திகள் - அதாவது, லிங்காயத்து, சைவம், பண்டார மடங்கள் என்பன பற்றிய செய்திகள் கற்களில் பொறிக்கப்பட்ட சாசனங்கள், செப்பேடுகள், இவற்றின் தன்மை, பயன்பாடு, இந்து நிலவுரிமைப் பாத்தியம் குறித்து இவை சொல்லும் தகவல்கள் (1800 முதல் சேகரிக்கப்பட்ட சாசனங்களின் எண்ணிக்கை 3000. இவற்றை இதுவரை யாரும் முக்கியமானவையாகக் கருதியதில்லை)

- தில்லியிலிருந்து கன்னியாகுமரி வரை காணப்படும் வீரக்கற்கள், மாஸ்திகற்கள், கல்லினாலான நினைவிடங்கள், இவற்றின் வடிவங்கள், வார்ப்புகள் - இந்த நாட்டின் ஆதிகுடிகளின், ஏன் மேற்கத்திய தேசங்களின் ஆதிகுடிகளின் பழக்கவழக்கங்களை விளக்குவனவாக இவையுள்ளன.

- ஆசியாவிலும் ஐரோப்பாவிலும் காணப்படும் இறந்தவர்களின் துயிலிடங்கள் போலவே இங்கும் காணப்படும் புதையிடங்கள், நினைவுச் சின்னங்கள் - இவற்றை உள்ளவாறே வரைந்துள்ளோம். இவை போக, வேறு சில முதுசங்கள் குறித்த செய்திகளும் உள்ளன.

19. மைசூர் சுற்றாய்வை செய்து முடித்த பிறகுதான், அதனடிப் படையில் திரட்டப்பட்ட செய்திகள் - பல்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் - கவனத்துக்குரியவையாகின. மைசூரில் எனக்கென்று பதவியும் துறையும் ஏற்படுத்தப்பட்டதுடன், கம்பெனி அதிகாரிகளால் அந்த முடிவு உறுதி செய்யப்பட்டது. சுற்றாய்வில் பெறப்பட்ட தகவல் களை சீரணித்து, அவற்றை நிதானமாக ஆராய்வதற்கென்றே இந்த ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. ஆனால் 1810இல் இராணுவ அமைப்பு களின் சில பிரிவுகள் சீர்த்திருத்தப்பட்ட போது, எனது துறை மீளமைக்கப்பட்டது. இதனால் எனது பதவி பறிபோனது. இழப் பீடாகவோ, நான் பெற்று வந்த ஊதியத்துக்கு ஈடாகவோ எனக்கு ஏதும் தரப்படவில்லை. கம்பெனி அதிகாரிகள் நான் செய்து முடித்திருந்த வேலைகளை பாராட்டியிருந்தனர். நான் எனது ஆய்வுகளை தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும் என்று ஆணைகள் பிறப்பித்து எனக்கு ஊக்கமளித்தனர். நானும் அவ்வாறே வேலை களை மேற்கொண்டு பாதிக்கும் மேல் முடித்திருந்தேன். ஆனால் தற்சமயம் இந்த மாகா£ணத்தில் நிலவும் நிலைமைகளைப் பார்த்தால் மீதி வேலைகளை எனக்குத் திருப்தியளிக்கும் வகையிலும், கம்பெனி அதிகாரிகளின் மன்றம் நினைத்தாற் போலும் செய்து முடிக்க முடியும் என்று தோன்றவில்லை.

20. கடந்த ஐந்த ஆண்டுகளாக மதராஸ் மாகாணத்தில் மேற் கொள்ளப்பட்ட சுற்றாய்வுகளுக்கான செலவு என்பது 1810இல் திடீரென்று உயர்ந்ததாலும், தெளிவற்ற வகையிலும், ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பில்லாதபடிக்கும் இந்த ஆய்வுகள் செய்யப்பட்டு வந்ததாலும், இவற்றுக்கு ஆதாரமாக வலுவான சீரான முறைமை ஏதும் இல்லாததாலும், மதராஸ் அரசாங்கம் மற்ற மாகாணங்களில் உள்ளது போல இங்கும் சுற்றாய்வுப் பணிகளை மேற்பார்வை யிடுவதற்கென்று சுற்றாய்வுத் துறையன்றை ஏற்படுத்த முடிவு செய்தது. நான் அந்தத் துறைக்கான அதிபராக நியமிக்கக்பட்டேன். இதற்கு முன் இது குறித்து யாரும் என்னுடன் தொடர்பு கொள்ள வில்லை.

கடந்த 14 ஆண்டுகளாக நான் செய்து வந்துள்ள பணிகள் தான் என்னை அதிபர் பதவிக்கு தகுதியுடையவனாய் ஆக்கின என்றாலும், அத்தகைய பணிகளை செய்யக்கூடிய தகுதி எனக்குண்டு என்பதை இதுநாள் வரை யாரும் பொருட்படுத்தியதாகத் தெரிய வில்லை. இது போன்ற விஷயங்களை ஐரோப்பாவில் இருப்பவர்கள் முக்கியமானவையாக கருதமாட்டார்கள்8 என்பதை அறிந்துதான், மைசூர் சுற்றாய்வை செய்து முடித்த பிறகு, ஆரம்ப நாட்களில் யோசித்து வைத்திருந்தது போல இனி நம்மால் வேலைகளை செய்ய முடியாது என்று எனக்கு நானே சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டேன் - அத்தகைய வேலைகளை செய்ய தேவையான வயதும் உடல் வளமும் அச்சமயம் நான் பெற்றிருந்த போதிலும். இச்சமயம் இப்பதவியை நான் ஏற்று கொண்டதற்கு காரணம், இந்த மாதிரியான வேலை என்பது கிழக்கு இந்திய கம்பெனியாருக்கு பொருளாதார ரீதியாக பயனுள்ளதாக இருக்கும், எனவே நாம் அதைச் செய்ய உதவ வேண்டும் என்று நான் கருதுவதால்தான்.

21. இனி வருங்காலத்தில் இத்தகைய வேலைகள் தொடர்ந்து செய்யப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவும், நடைபெற்றுவரும் பல்வேறு ஆய்வுப்பணிகள் ஒரு பொதுவான ஆய்வு முறைமைக்குள் கொண்டு வரப்படவேண்டும் என்பதற்காகவும், பல்லாண்டுகால உழைப்பினூடாக பெறப்பட்டுள்ள வேறு வேறான தரவுகளை பாதுகாக்கவும் அவற்றின் சாரத்தை வரையறுக்கவும், இவை அனைத்தையும் மிகக் குறைந்த செலவில் செய்வதற்காகவும்9 நான் இந்தத் துறைக்கு அதிபராக நியமிக்கப்பட்டேன். ஆனால், அது வரை திரட்டப்பட்டிருந்த தரவுகளை எனது அலுவலகத்தில் பத்திரப்படுத்தி வைக்கவும் அவற்றை எப்படி முறையாக கையாள வேண்டும் என்பதற்கான திட்டம் ஒன்றை வகுக்கவும்தான் எனக்கு நேரம் இருந்தது - காரணம், சாவகத் தீவில் நமது படைகள் மேற்கொள்ள விருந்த இராணுவ நடவடிக்கை ஒன்றில் உதவி புரிய கட்டாயம் நான் செல்ல வேண்டும் என்று இங்கும் அங்குமுள்ள அரசுகள் முடிவு செய்தன. எனவே நான் எனது இராணுவ கடமைகளையாற்ற அங்கு செல்ல வேண்டியிருந்தது. எமது மேலதிகாரிகள் இட்ட கட்டளை களை உடனே ஏற்று நான் அங்கு சென்று பணியாற்றியது குறித்த அறிக்கைகளை இந்திய அரசாங்கத்திடம் கொடுத்துள்ளபடியால், தேவைப்பட்டால், எனது நண்பர்கள் அவற்றை கேட்டுப் பெற்றுக் கொள்ளலாம்.

22. 1810இல் சுற்றாய்வு துறைக்கென வரையப்பட்ட திட்டத் திற்கான நிதி என்பது அதிகமில்லை - இதற்கு முன் ஒன்றோடு ஒன்று தொடர்பில்லாத பணிகளுக்காகவும் சீராக செய்யப்படாத வேலை களுக்காகவும் செலவிடப்பட்ட தொகையைக் காட்டிலும் மிகக் குறைவான செலவுகளே செய்யப்பட்டன. அதே சமயம், மேற் சொன்ன திட்டமானது, புவியியல் ரீதியாகவும், இராணுவத் தேவை களுக்காகவும் சுற்றாய்வுகள் செய்யப்படுவதை குறிக்கோள்களாகக் கொண்டிருந்ததுடன், புவியியல் ரீதியான ஆய்வில் பெறப்பட்ட தரவுகளை ஒரு முறைமைக்குள் வைத்து விளக்குவதையும், வரலாற்று ரீதியான தகவல்களையும் புள்ளிவிவரங்களையும் தொகுப் பதையும், முக்கிய இலக்குகளாக கொண்டிருந்தது - இந்த தகவல் களையும் தரவுகளையும் சாவகம் செல்வதற்கு முன்னால் நான் ஒரு இடத்தில் - அலுவலகத்தில் - சேகரித்து வைத்தேன்.

மைசூர் பகுதியை பற்றிய புவியியல் சார்ந்த, புள்ளிவிவரங்களை உள்ளடக்கிய சுற்றாய்வு குறித்த விளக்கம், அந்த ஆய்வை ஆதாரமாகக் கொண்டு முதன்முதலில் உருவாக்கப்பட்ட வரைபடங்கள் - 1 முதல் 24 மைல்கள் என்ற அடிப்படையில் வெவ்வேறு அளவைகளில் உருவாக்கப்பட்ட வரைபடங்கள் - விளக்கப்படங்கள் ஆகியனவும் அந்த அலுவலகத்தில் பத்திரப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சுற்றாய்வுத் துறை உருவாக்கப்பட்டதும் அதனிடம் வழங்கப்பட்ட முதல் ஆவணங்கள் இந்த மைசூர் சுற்றாய்வு தொடர்பானவைதான் - 1811இன் தொடக்கத்தில் இத்துறையில் நிறுவப்பட்ட விசேஷ ஆய்வுக் குழுவின் கண்காணிப்பின்கீழ் இது நடந்தது.

23. மைசூர் சுற்றாய்வின் விரிவான அறிக்கைகள் புனித ஜார்ஜ் கோட்டையிலுள்ள அரசு ஆவணத்துறையிடம் உள்ளன - நகல்களே இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பப்பட்டன. அந்த வேலை முடிவடைந்த வுடன் அது குறித்து இங்கிலாந்திலுள்ள அதிகாரிகள் வரைந்த குறிப்பின் பகுதி “பி” என்று சுட்டப்படுள்ள கடிதத்தில் இடம் பெற் றுள்ளது. மைசூர் சுற்றாய்வு 1809இல் முடிந்தது. அதில் பணியாற்றிய இந்திய சுற்றாய்வாளர்களை, நான் விசேஷ அனுமதி பெற்று, நிஜாமுக்குத் தரப்பட்ட பகுதிகளுக்கு அனுப்பி வைத்தேன் - அந்தப் பகுதிகளை பற்றிய சுற்றாய்வும் செய்து முடிக்கப்பட்டது. அதாவது, கொஞ்ச காலத்துக்கு முன்பாக, பரந்தும் விரிந்தும் கிடந்த, முன்னாள் மைசூர் பேரரசின் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகள் அனைத்தையும் சுற்றாய்வு செய்து முடித்தாகி விட்டது10.

40,000 சதுர மைல்களை உள்ளடக்கிய நிலப்பரப்பு முதலில் ஆய்வு செய்யப்பட்டது. இத்துடன் பிறகு ஆய்வு செய்யப்பட்ட 30, 000 சதுர மைல்களையும் சேர்த்தால் மொத்தம் 70,000 சதுர மைல்களுக்கு உட்பட்ட பெரிய நிலப்பகுதி நுணுக்கமாக ஆய்வு செய்யப்பட்டுள்ளது என்பது தெரியவரும். இந்த இரண்டாம் ஆய்வு நாங்களாக, தன்முனைப் புடன் மேற்கொண்டதாகும் - இதற்கென்று விசேஷ தொகையோ ஊக்க ஊதியமோ ஒதுக்கப்படவில்லை. இந்த பணிகள் யாவும் சுற்றாய்வுத் துறையின்கீழ் செய்யப்பட வேண்டியவையாக அடையாளப்படுத்தப்பட்ட பிறகுதான் இவற்றுக்காக தனி வரவுசெலவு திட்டம் ஏற்படுத்தப்பட்டது. இப்போது இந்த (மாகாண) துறையும் கலைக்கப்பட்டு எல்லாமே இந்திய சுற்றாய்வுத் துறையின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது.

24. இந்தப் பணிகளைச் செய்து கொண்டிருக்கையிலேயே, புனித ஜார்ஜ் கோட்டையின் ஆளுகைக்குட்பட்ட மாகாணப் பகுதியிலுள்ள எல்லா மாவட்டங்களுக்கும் என்னால் தேர்தெடுக்கப்பட்டு பயிற்றுவிக்கப்பட்ட உள்ளூர்வாசிகளை அனுப்பினேன் - வரலாற்று செய்திகள், தரவுகள், ஆவணங்கள், புள்ளி விவரங்கள் என்று அனைத்தையும் அவர்கள் திரட்டத் தொடங்கினார்கள். இவர்கள் செய்த பணிகளுக்கு மைசூர் சுற்றாய்வு தந்த படிப்பினையானது ஆதாரமாக விளங்கியது. இந்த வேலைக்காக நான் அரசாங்கத்திடம் எந்த தொகையையும் கேட்டுப் பெறவில்லை - தபால் தலைகளுக் கான கட்டணமும் எழுத்தர்கள் சிலரை பயன்படுத்திக் கொண்டதற் கான செலவைத் தவிர. மற்ற எல்லா செலவுகளுக்கு மான பொறுப்பை நானே ஏற்றுக்கொண்டேன். இது போல மலபார், தென் பிராந்தியங்கள், சர்கார் பிராந்தியங்கள், தக்காணம் ஆகிய பகுதிகளில் நேர்ந்த அய்வு தொடர்பான செலவுகளையும் நானே பார்த்துக் கொண்டேன். நான் சாவகத்தில் இருந்த காலக் கட்டத்தில் இந்த பகுதிகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகள் குறித்த அறிக்கைகளும் இணைக்கப்பட் டுள்ளன. தென் இந்தியாவின் பண்டைய வரலாறு, தற்கால நிலைமைகள் பற்றிய ஆய்வுகளின் தன்மை, பரப்பு அகியன குறித்து மேலும் விரிவாக விளக்கக் கூடிய ஆவணங்களை இணைக்க முடியாமைக்கு வருந்துகிறேன். இவை கல்கத்தாவிற்கு அனுப்பப் பட்டுள்ளன - எனக்காக அவை அந்த மாகாணத்தில் காத்திருக்கும்.

25. வரலாற்றுரீதியான ஆய்வுகளின் தொடக்கம், விரிவாக்கம் ஆகியவற்றை பற்றி நுணுக்கமான தனி ஆய்வறிக்கை தேவை- சாவகத்தின் வரலாறு குறித்த அத்தகைய அறிக்கை ஒன்று இணைக் கப்பட்டுள்ளது (எண் - “ஏ”). உள்ளூர் சந்தர்ப்ப சூழ்நிலைமைகளை கருதி குறிப்பிட்ட வழிமுறைகளை மட்டுமே கையாண்டு குறுகிய காலக் கட்டத்தில் செய்த முடிக்கப்பட்ட ஆய்வு இது. என்றாலும் அங்குள்ள அரசும், பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் இரண்டு ஆளுனர்களும் இந்த ஆய்வை செய்யத் தேவையான ஊக்கத்தையும் பாதுகாப்பை யும் வழங்கினர். பிற ஆய்வுகளுக்கு இவை வாய்க்கவில்லை. இந்த ஆய்வினால் அரசாங்கத்துக்கு பெரிய செலவும் ஏற்படவில்லை. பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்தின் பொருட்டு உலகின் பல்வேறு பகுதிகளில் மேற்கொள்ளப்படும் இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்கு இடையே கிடைக்கும் ஒய்வு நேரங்களில் இத்தகைய ஆய்வுகளுக்கு ஆதரவளித் தால் தக்க பயன் பெறலாம் என்பது கண்கூடு - இவ்வகையில் சாவகத்தில் கண்ட ஆய்வு வெற்றிகள் ஊக்கமும் நம்பிக்கையும் அளிப்பவையாக உள்ளன.

26. நான் சாவகத்திலிருந்து மதராஸ் மாகாணத்துக்கு திரும்பி வந்த போது, மாகாணத்தின் சுற்றாய்வுத் துறையை இழுத்து மூடச் சொல்லி ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்ததை அறிந்தேன். இத்துறையின் செயல்பாடுகளை மதிப்பிடும் பணி 1811இல் தொடங்கப்பட்டு, பிறகு கிடப்பில் போடப்பட்டது. நான் சாவகத்திலிருந்து திரும்பியதும் அந்த வேலையை செய்து முடிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினேன். ஆனால் அதற்குள் துறையே இல்லாமல் போனதுடன் எனக்கு பெருமை தரும் வகையில் இந்தியா முழுவதற்குமான சுற்றாய்வுத் துறை பொறுப்பாளராக நான் நியமிக்கப்பட்டிருந்தபடியால், புதிய ஏற்பாட்டின்படி அந்தப் பொறுப்பை ஏற்க நான் கல்கத்தா, அதாவது வில்லியம் கோட்டைக்கு, சென்று அங்கேயே குடியிருக்க வேண்டி யிருந்தது. மாண்புமிகு கம்பெனியார் என்னை மதித்து, பெருமைப் படுத்தும் வகையில் வழங்கியுள்ள இந்த பதவி கோரும் நியாயமான கடமைகளை நிறைவேற்றுவதில் தற்சமயம் கவனம் செலுத்தி வருகிறேன் - நான் இது போன்ற முயற்சிகளை இனியும் மேற்கொள் வேன் என்ற எண்ணத்தையுங்கூட கைவிட்டிருந்தபோதும் இவற்றை செய்ய வேண்டிய பொறுப்பு என்னுடையதாகியுள்ளது.

27. நான் கல்கத்தாவுக்கு மாற்றப்பட்டுள்ளதால் இது வரையிலும் நான் விளக்கிச் சொன்ன எமது பணிகள் எவ்வாறு பாதிக்கப் பட்டுள்ளன என்பதை சுட்டிக்காட்ட விரும்புகிறேன். பல்லாண்டு களாக என்னுடன் பணியாற்றி, என்னால் பயிற்றுவிக்கப்பட்ட தென்னாட்டவர்கள், இந்த கடற்புறப்பகுதிகளைச் சேர்ந்தவர்கள், என்னுடன் கல்காத்தாவுக்கு வர இயலாது - ஐரோப்பியர்களுக்கு வங்கமும் இந்துஸ்தானமும் எத்தனை அந்நியமான இடங்களாக உள்ளனவோ அதே அளவுக்கு இவர்களுக்கும் இந்தப் பகுதிகள் அந்நியமானதாகவே இருக்கும். அப்படியே என் மேல் அவர்களுக் குள்ள தனிப்பட்ட வாஞ்சை, விசுவாசம் காரணமாக ஒரு சிலர் - எனது குழுவின் மூத்த பிராமணர், சமண இலக்கியங்களை மொழிப் பெயர்ப்பவர், வேறு சிலர் - என்னுடன் வர விருப்பப்பட்டால் அதற்கான செலவு பெரும் செலவாகி விடும். அதே சமயம், என்னிடமுள்ள பனுவல்களை மொழிபெயர்த்து அவற்றின் சாரத்தை சுருக்கி வழங்க இவர்களின் உதவி மிக அவசியம். அவர்கள் இல்லாமல் என்னால் கல்கத்தாவில் இந்த பணியை சுலபமாக செய்து முடிக்க முடியாது.

28. என்றாலும் இந்த வேலையை நான் செய்து முடிக்க முயற்சி செய்வேன். நான் ஐரோப்பாவுக்குத் திரும்புவதற்கு முன் என் வைப்பிலுள்ள கையெழுத்துப் படிகள், நூல்கள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய நூல் பட்டியல் ஒன்றை தயாரித்து இவற்றை பற்றிய கச்சிதமான வரையறையை உருவாக்க விரும்புகிறேன். ஏற்கனவே மொழிப்பெயர்க்கப்பட்டுள்ளவற்றையும் ஒரு முறைமைக்குள் கொண்டு வரவும் முயற்சி செய்வேன். வருங்காலங்களில் என்னை விட தகுதியுடையவர்கள் இவற்றை செப்பனிட்டு, இவற்றின் சில பகுதிகளையாவது வெளியிட விரும்பினால் அவர்களுக்கு இது பயனுள்ளதாக இருக்கும் - எனது வயதும் உடல்நலமும் ஒத்துழைத் தால் நானே நன்றியுணர்வோடு இதைச் செய்வேன்.

அலுவல்கள் காரணமாக என்னால் இவ்வளவே உங்களுக்கு எழுத முடிந்தது - மேலும் விரிவாக எழுத முடியாமற் போனதற்காக நான் மிகவும் வருந்துகிறேன். அப்படி எழுதுவதானால், எம்மிடமுள்ள பனுவல்களின் அசல்களை பார்வையிட்டு, ஆய்வு செய்து குறிப்பு களை எழுதி அனுப்ப வேண்டியிருக்கும். அப்போது தான் அவற்றின் தன்மை, முக்கியத்துவம் - எனது பட்சபாத பார்வைக்கு மட்டும் அவை முக்கியம் வாய்ந்ததாக இருக்கக்கூடாது அல்லவா - ஆகியவற்றை என்னால் விளக்க முடியும்.

கடந்த 34 ஆண்டுகளாக இந்தத் தட்பவெட்ப நிலைகளில் வாழ்ந்து கொண்டு, ஒரு முறை கூட ஓய்வுக்காக ஐரோப்பாவுக்கு செல்லாமல், ஏன், உடலை தேற்றிக் கொள்ளவோ, தனிப்பட்ட அலுவல்களின் பொருட்டோ வேறு எந்த மாகாணத்துக்கும் போகாமல் வாழ்ந்து வந்துள்ள ஒருவருக்கு, இந்தப் பனுவல்களை நிதானமாகவும் முழுகவனத்துடனும் ஆராய ஓய்வும் அமைதியும் தேவை என்பதை அக்கறையுள்ள யாவருமே ஏற்றுக் கொள்வார்கள் என்று நம்புகிறேன்.

அன்பு அலெக்சாண்டர், எப்பவும் போல அன்புடன்

உங்கள் காலின் மெக்கென்சி

மதராஸ், பிப்ரவரி 1, 1817

அடிக்குறிப்புகள்

1. காண்க, ஜெர்னல் ஆஃப் தி ராயல் ஏசியாட்டிக் சொஸைட்டி, எண் 1, ப, 165

2. டாசிடஸ்ஸின் கூற்று - டைபீரியசின் பேருரையி லிருந்து எடுக்கப்பட்டது என்று நினைக்கிறேன்.

3. அன்று இளைஞனாக இருந்த, இன்று நம்மிடையே இல்லாமல் போன காவெள்ளி வெங்கட்ட போரியா - இவர் அதிகெட்டிக்காரார். கூடவே இளகிய மனமும் சிந்தனையும் கொண்டவர். இந்த சுற்றாய்வின் இறுதியில் மேற்கொள்ளப் பட்ட விசாரணைகளின் போது, அவர் சந்தித்துப் பேசிய பல்வேறு குடிகள், குழுக்கள் ஆகியவற்றின் வேறுபட்ட தன்மைகளை திறந்தமனத்துடன் உள்வாங்கிக்கொண்டார்.

ஏழு ஆண்டுகள் உழைத்த பிறகு அவர் எம்மிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டார். ஆனால் அதற்கு முன்னால் அவருடைய இளைய சகோதரர்கள், பிற சாதிகளை சேர்ந்தவர்கள், பிராமணர்கள், சமணர்கள், மலபார்காரர்கள் என்று பலரை இந்தப் பணியில் ஈடுபடுத்திவிட்டுச் சென்றார் - இதனால் பணிகள் திருப்திகரமாக நடந்தன.

4. இந்திய புவியியல் குறித்து இந்திய பயணங்கள் என்ற நூலில் ஜென்டைல் கூறியுள்ளவற்றை எடுத்துக்காட்டாகக் கொள்ளலாம்.

5. மராத்தியர்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட ஹோலோல் கைரா, சிட்லதுர்க்கிற்கு வடமேற்கு பகுதியிலுள்ள குடிக் கட்டா, மைசூருக்கு கிழக்கேயுள்ள கோலாரின் ஒரு பகுதியாக தவறாக அறியப்பட்டன. இது போல அடுக்கிக்கொண்டே போகலாம் - சுற்றாய்வின் அவசியத்தை இவை நமக்கு வலியுறுத்தின.

6. திரு மாத்தர், லெஃப்டினெட் வாரன், லெஃப்டினெட் ஆர்த்தர், துணை சுற்றாய்வாளர்கள். டாக்டர் ஹெய்ன், இயற்கையியலாளர்

7. 1810, ஆக்டோபர் மாதம் சுற்றாய்வு தொடர்பாக வகுக்கப் பட்ட விதிகளின்படி, இராணுவ, வருவாய் துறைகளில் அமர்த்தப் பட்ட உள்ளுர் சுற்றாய்வாளர்களை தவிர்த்து 20 இராணுவ வீரர்கள் குவார்டர் மாஸ்டர் ஜெனரல் அலுவலகத்துக்கு நியமிக்கப்பட்டனர். இந்த துறையினர் சாதித்வற்றை மைசூர் சுற்றாய்வு பணியில் ஈடுபட்டோர் சாதித்ததுடன் ஒப்பிட்டால் யாருடைய பணி பயன் ஈன்றது என்பதை நியாயமான வகையில் அறியலாம்.

8. 1806இல் மதராசில் மேற்கொள்ளப்பட்ட அணுகு முறையை முரண்பாடுடையதாக நான் கருதியதோடு எனக்கு இதற்கு சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் ஊட்டப்பட்ட நம்பிக்கைக்கு புறம்பானதாகவும் கருதினேன்.

9. 1 டிசம்பர், 1810 தேதியன்று முடிவுற்ற ஆண்டுக் கணக்கின்படி வருடாந்திர செலவு என்பது 85, 000 அல்லது 100, 000 பகோடாக்களிலிருந்து 55, 000 பகோடாக்களாக குறைக்கப்பட்டிருந்ததோடு, ஒன்றோடு ஒன்று பொருந்தாத பல பகுதிகளைக் கொண்ட பழைய திட்டத்தின் கீழ் செலவான தைக் காட்டிலும் புதிய திட்டத்தின் கீழ் ஆன செலவுகள் ஆகக் குறைவானவை - அரசாங்கத்திடம் ஏப்ரல் 30, 1816 அன்று சமர்ப்பிக்கப்பட்ட 5 ஆண்டுகளுக்கான செலவுப் பட்டியல் இதை உறுதிபடுத்தும்.

10.சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் பாராமகால் பகுதி சுற்றாய்வு செய்யப்பட்டது. அந்த ஆய்வை முழுமையாக்க தேவையான திண்டுக்கல் பகுதி சுற்றாய்வும் செய்து முடிக்கப்பட்டு தரவுகள் இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பப்பட்டுள்ளன.

(மொழியாக்கம் - வ.கீதா)

Pin It

தென்னிந்திய வரலாற்றினை அறியும் பொருட்டு காலின் மெக்கன்சி அவர்களால் பல்வேறு மொழிகளிலும் பல்வேறு வடிவங்களிலும் தொகுக்கப்பட்ட தரவுகள் என்பவை பெரும் எண்ணிக்கையிலானவை. சுவடி மட்டுமே அன்றி பேட்டி, கல்வெட்டு, படம், காசு, பழம்பொருள், சிலை என்று வரலாற்றாய் வுக்கான பன்முகத் தரவுகளையும் கொண்டது மெக்கன்சியின் தொகுதி. தென்னிந்திய மொழிகள் எதையும் அறிந்திடாத மெக்கன்சிக்கு இப்பெரும் பணியில் உதவியவர்கள் இங்கிருந்த பண்டிதர்கள் ஆவர். மிகமுக்கியமாகக் காவெள்ளி சகோதரர்கள், இலக்ஷமய்யா, இராகவைய்யா போன்றோர் மெக்கன்சியுடன் இணைந்து பணிபுரிந்தனர். (Thomas R.Trautmann.2011)

மெக்கன்சிக்கு இத்தொகுப்புப் பணி பற்றிய புரிதல் எந்த அளவிற்கு இருந்தது என்பதை அறியச் சான்றுகள் குறைவாகவே உள்ளன. அவரால் தொகுக்கப்பட்டத் தரவுகள் அனைத்தையும் ஓர் ஒழுங்கமைவுக்குள் வைத்து எத்தகைய பணியும் அவரால் செய்யப் பெறவில்லை. எனினும் அவர் தனக்குக் கிடைத்த சில தரவுகளை ஒப்பீடு செய்து அவ்வப்போது சில கட்டுரைகளை எழுதியுள்ளார். (wilson:1828:xii-xiii) இதில் ஆசியவியல் நிறுவன இதழில் (The Journal of the Asiatic Researches : vol-ix:1809)) வெளியான ‘Account of the jains என்ற கட்டுரை மிக முக்கியமானது. ஜைன சமயம் பற்றிய அவரின் தொகுப்பிலுள்ள தரவுகள் பலவற்றையும் பயன் படுத்தி எழுதப்பட்ட கட்டுரை அது. எனவே அவரது காலத்தி லேயே அத் தொகுப்புகளை ஓர் ஒழுங்கமைவு செய்து பயன்படுத்தும் நிலை இருந்ததை அறியமுடிகிறது. இந்நிலையில் மெக்கன்சியின் தொகுப்பு முழுமைக்குமான அட்டவணை அவரின் காலத்தில் செய்யப்பெறவில்லை. எனினும் மெக்கன்சிக்கு அத்தொகுப்பு களுக்கு ஓர் அட்டவணை செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணம் இருந்ததாகத் தெரிகின்றது. மெக்கன்சி தன் நண்பர் அலெக்சாண்டர் ஜான்சன் என்பவருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் தனது தொகுப்புப்பணி பற்றி மிக விரிவாகப் பேசியுள்ளார். அக்கடிதத்தின் இறுதியில் “தான் ஐரோப்பாவிற்குத் திரும்புவதற்கு முன் தன்வசமுள்ள மொத்த தொகுப்புகள் பற்றிய கருத்துப் பார்வையைத் தரத்தக்க அட்டவணை ஒன்றைத் தயாரிக்கத் திட்டமிட்டிருப்பதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். (The Journal of the Royal Asiatic Society:1834:343) எனினும் அப்பணி மெக்கன்சியின் எதிர்பாராத மறைவால் தொடங்கப்படாமலேயே போனது.

அறிவியல் நிலைப்பட்ட ஒரு பெரும் வரலாற்றுத் தொகுப்பிற்கு அறிவியல் பூர்வமான அட்டவணை மிகமுக்கியமாகத் தேவைப்படு கிறது. மெக்கன்சியின் சேகரிப்பு அத்தகைய அட்டவணை ஒன்றினை வேண்டி நின்றது. மெக்கன்சியின் சேகரிப்புப் பணிக்குப் பெரும் உதவி என்று எதையும் செய்யாத கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி அச்சேகரிப்பின் இன்றியமையாமையை அறிய ஆரம்பித்தது. மேலும் அத்தொகுப்பை விரிவு செய்வதை விட அதற்கான அட்டவணை தயாரிக்கும் பணியை முதலில் மேற்கொண்டது. பின்னர் அத் தொகுப்பு சில அட்டவணைகளைக் கண்டது. அவற்றில் பின்வரும் மூன்று அட்டவணைகள் முக்கியமானது.

-           மெக்கன்சியின் அனைத்து தொகுப்பு ஆவணங் களையும் அட்டவணை செய்த வில்சனின் ‘மெக்கன்சி தொகுப்பு விளக்க அட்டவணை’

-           சென்னை ஜார்ஜ் கோட்டைக் கல்லூரி நூலகத்தில் இருந்த கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் அனைத்தையும் மூன்று தொகுதிகளில் அட்டவணை படுத்திய டெய்லரின் ‘கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் அட்டவணை’

-           வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த மெக்கன்சி சுவடிகளை மட்டும் அட்டவணை செய்த மகாலிங்கத்தின் “மெக்கன்சியின் வரலாற்றுச் சுவடிகள் அட்டவணை”

இம்மூன்று அட்டவணைகளும் எந்த அளவிற்கு மெக்கன்சியின் தொகுப்பிற்கான கனத்தை வெளிப் படுத்தின என்பதும் மெக்கன்சி யின் தென்னிந்தியாவை மையப் படுத்திய பார்வைக்கு எங்ஙனம் உதவுகின்றன என்பதும் முக்கிய விவாதமாகின்றது.

வில்சன்

மெக்கன்சியின் தொகுப்பை முதலில் ஆவணப் படுத்தும் நோக்கில் அட்டவணை செய்தவர் வில்சன். ‘Mackenzie collection: A Description catalogue of the oriental Manuscripts‚எனும் பெயரில் இரு தொகுதிகளாக 1828இல் ஆசியவியல் நிறுவனம் மூலம் வெளிவந்தது. இதற்கு முன்பே மெக்கன்சியின் மறைவுக்குப் பிறகு மெக்கன்சியின் இந்திய உதவியாளர்கள் அத் தொகுப்பிற்கு ‘சிறு அட்டவணை’ தயாரிக்கும் பணியை மேற் கொண்டிருந்தனர் என்றும் அது பின்னர் வில்சனின் மேற்பார்வையில் முற்றுப் பெற்றது என்பதையும் அறியமுடிகிறது ((Wilson:1828:XiX).

பெரும் சமஸ்கிருதப் புலமையாளரான வில்சன் தென்னிந்திய மொழிச் சுவடிகளை இந்திய உதவியாளர்களைக் கொண்டே படித்து இவ் வட்டவணையை முடித்தார். எனினும் அவர்களின் பெயர்கள் எதையும் வில்சன் நூலில் பதிவு செய்யவில்லை.

மெக்கன்சியின் அனைத்து தொகுப்புகளையும் முதலில் முழுமையாகப் பட்டியலிட்டு முகவுரையில் தந்துள்ளார். அவற்றின் எண்ணிக்கையும் தரப்பெற்றுள்ளது. அவை இலக்கியம் (1568), வட்டார வரலாற்றுச் சுவடிகள் (2070), கல்வெட்டுகள் (8076), மொழிபெயர்ப்புகள் (2159), வரைபடங்கள் (79), ஓவியம் (2630), காசுகள் (6218), படங்கள் (106), பழம்பொருள்கள் (40) என நீண்டு செல்கின்றன. இத்தொகுப்புகளைப் புரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு இந்திய நிலப்பரப்பின் இலக்கியம், சமயம் மற்றும் வரலாறு பற்றிய அறிமுகம் முதலில் அமைந்துள்ளது. இவ்வறிமுகம் புராணங்களை முன்னிலைப்படுத்தியே எழுதப்பட்டது. இந்திய மொழிகள் பற்றியும் வரலாறு பற்றியும் தெளிவான வரையறை உருவாகாத காலகட்டம் இது என்பதும் நினைவில் கொள்ள வேண்டியதாகும். தமிழ் உள்ளிட்டத் தென்னிந்திய மொழிகள் சமஸ்கிருதத்திலிருந்து வேறுபட்டது என்பதை எல்லீஸ் துணையுடன் பதிவு செய்யும் இவர் இலக்கிய நிலையில் தமிழில் ஆகச்சிறந்த இலக்கிய ஆக்கங்களான இராமாயணம், மகாபாரதம் எல்லாமே சமஸ்கிருதத்தின் மொழி பெயர்ப்புகளே என்பதையும் பதிவு செய்யத் தவறவில்லை. (Wilson:1828:XXXiV). பொதுவாகச் சமஸ்கிருத இலக்கியம் பற்றிய குறிப்பு தவிர்த்து இவ்வறிமுகம் யாவும் மெக்கன்சியின் தொகுப்பி லுள்ள ஆவணங்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது தெளிவாகிறது.

வில்சனின் அட்டவணை பெரும்பிரிவாக மொழியையும் உட்பிரிவாகத் தரவுகளின் பொருண்மையையும் கொண்டிருக்கிறது. முதல் தொகுதி சமஸ்கிருத மொழிச் சுவடிகள் (மிக நுணுக்கமாக 13 பிரிவுகளில் உள்ளது)தமிழ் மொழிச் சுவடிகள் (7 பிரிவுகள்), தெலுங்கு மொழிச்சுவடிகள் (5பிரிவுகள்) ஆகியவை இடம்பெற்றுள்ளன. சமஸ்கிருத மொழிப்பிரிவில் “ஜைன இலக்கியம்” எனும் பிரிவும் அடங்கியுள்ளது. முதல் தொகுதியைக் காணும்போது சமஸ்கிருத மொழி அளவிற்குத் தமிழ், தெலுங்கு மொழி, இலக்கியம், வரலாறு பற்றிய நெட்டோட்டமான பார்வை அப்போது உருவாகவில்லை என்பது தெளிவாகும். இரண்டாம் தொகுதியில் பழங்கன்னடம், கன்னடம், மலையாளம், மராட்டியம், ஒரியா, ஹிந்தி, அரபு, பெர்சியன், ஜாவா, பர்மியம் ஆகிய மொழிச்சுவடிகள் அடுத்தடுத்து அட்டவணை படுத்தப்பட்டுள்ளன. இணைப்புப் பகுதி விரிவாக உள்ளது. இணைப்பில் வட்டார வரலாற்றுச் சுவடிகள் (Local tracts) மொழி, நிலப்பகுதி அடிப்படையில் தரப்பட்டுள்ளன. மேலும் கல்வெட்டுகள், படங்கள், காசுகள் போன்றவை பட்டியலிடப் பட்டுள்ளன. இவை பெரும்பான்மை பெயர் மற்றும் எண்ணிக்கை அடிப்படையிலேயே அமைந்தவை. (காசுகள் பற்றி மட்டும் சற்று விரிவான பதிவைக் காணலாம்.)

ஒவ்வொரு சுவடியிலும் சுவடிவகை (ஓலை/தாள்), சுவடியின் பொருண்மை, ஆசிரியர் பற்றிய சிறுகுறிப்புகள் மட்டுமே இடம் பெற்றுள்ளன. புராணம் தொடர்பான சுவடிகளுக்கு மேலதிக விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளது. முதல் தொகுதியின் இறுதியில் தமிழ் நூல்கள் சிலவற்றின் மொழிபெயர்ப்புகளும் தரப்பட்டுள்ளன.

வரலாறு எழுதுவதை மையப்படுத்தி அமைந்த மெக்கன்சியின் தொகுப்பிற்கும் இலக்கிய நிலை (குறிப்பாகப் புராணம்) சார்ந்து அதிக சிரத்தையுடன் உருவான வில்சனின் அட்டவணைக்கும் இடையேயான இடைவெளி அதிகமானது. மெக்கன்சி தொகுப்பிற் கான சிறப்பை வில்சனின் அட்டவணை நிறைவுசெய்யவில்லை என்பதைப் பின்னர் மெக்கன்சி சுவடிகுறித்து ஆய்வு செய்த பலரும் பதிவு செய்துள்ளனர். சமஸ்கிருத மொழியுடன் பெரிதும் தொடர்புடைய தென்னிந்திய மொழிகளைத் தவிர்த்து வேறெந்தத் தென்னிந்திய மொழியையும் அறியாத வில்சன் அம்மொழிச் சுவடிகளுக்கு உருவாக் கிய அட்டவணையின் தரம் கேள்விக் குள்ளாகிறது. வில்சனின் அட்டவணை சமஸ்கிருதத் தன்மையை அதிகம் பிரதிபலிப்பதாகவும் கருதப்படுகிறது (Thomas R.Trautmann:2011:33)

இத்தொகுப்பில் மிகமுக்கிய இடம்பெற்றிருந்த வரலாறு தொடர்பான ஆவணங்கள் வெறும் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் மட்டுமே அட்டவணை யில் இடம்பெற்றிருப்பது மெக்கன்சி தொகுப்பின் கனத்தைக் குறைப்பதாகவே அமைகின்றது. எனினும் மெக்கன்சியின் தொகுப்புகளை முதலில் பதிவு செய்த தும் “முழுமையாகப்” பதிவு செய்ததும் வில்சனின் அட்டவணையே ஆகும்.

வில்லியம் டெய்லர்

பெரும் வரலாற்றுத்தரவுகளின் சுரங்கம் என்று வருணிக்கப்பட்ட மெக்கன்சியின் தொகுப்பிற்கு வில்சன் உருவாக்கிய அட்டவணை போதுமானதாக அமையவில்லை. அட்டவணைப் பணிக்காக வில்சன் வசமிருந்த தொகுப்புகளில் தென்னிந்திய மொழியல்லாத மொழிச் சுவடிகளும் இன்னபிற ஆவணங்களும் இலண்டனுக்கு 1823 முதல் 1825 வரை மூன்று பகுதிகளாகப் பிரித்து அனுப்பிவைக்கப் பட்டன. தென்னிந்திய மொழிகளில் உள்ள சுவடிகளும் கல்வெட்டுகளும் 1828 ஆம் ஆண்டு சென்னை “madras college library” இல் வைக்கப்பட்டன. (Taylor:1857:Xiii-xv)

இதனிடையே “காவெள்ளி வெங்கட இலக்ஷமய்யா” மெக்கன்சி யால் தொடங்கப்பெற்று முடிவுறாது போன தொகுப்புப் பணியைத் தொடரவும் ஆய்வு செய்யவும் தான் விரும்புவதாகக் கடிதம் எழுதினார். அக்கோரிக்கை ஏற்கப்பெறவில்லை எனினும் அவர் குறிப்பிட்டப் பணிகளில் ஜைன இலக்கியம் மற்றும் கல்வெட்டுத்தொடர்பான பணியை மட்டும் செய்யலாம் என ஆசியவியல் நிறுவனம் குறிப்பிட்டது(Taylor:1857:xvi)

இந்நிலையில் மெக்கன்சி தொகுப்புகளுக்கான விரிவான அட்டவணை தேவை பற்றியக் கருத்தாக்கம் எழுந்தது. அலெக்சாண்டர் ஜான்சன் வெளியிட்ட மெக்கன்சி கடிதத்திற்கான அறிமுகத்தில் “ஐரோப்பா வில் இருப்பவர்களுக்கு மெக்கன்சி தொகுப்பு பற்றி அறிய வில்சனின் அட்டவணை பெரிதும் பயன்படாது என்றும் இன்னும் விரிவான விளக்கமான அட்டவணை வேண்டுமென்றும்’ குறிப்பிட்டார். (The Journal of the Royal Assiatic Society of Great Britain and Ireland, Vol-I: 1834:333) இதே காலத்தில் சிறந்த கீழைத்தேய அறிஞராகவும் சமஸ்கிருதப் புலமையாளராகவும் விளங்கிய வில்லியம் டெய்லர் மெக்கன்சி சேகரிப்பில் தமிழில் உள்ள சில வரலாற்றுச் சுவடிகளை மொழிபெயர்த்தார். அவை, ‘oriental Historical Manuscripts in Tamil Language Translated with Annotationsஎனும் பெயரில் இரு தொகுதிகளாக 1835இல் வெளியானது. பொருண்மைத் தொடர் புடைய வரலாற்றுச் சுவடிகளை முதலில் தொகுத்து மொழி பெயர்ப் பதாக அமைகிறது இந்நூல். இதன் தொடர்ச்சியாக மெக்கன்சியின் சேகரிப்பை ஆய்வு செய்யவும் அதன் சமகாலத் தேவையை மதிப்பிடவும் வில்லியம் டெய்லர் பணிக்கப்பட்டார். அவரின் ஆறு அறிக்கைகள் “madrsa journal of literature and science” இதழில் தொடர்ந்து வெளிவந்தன. (இவை மீண்டும் ஆசியவியல் நிறுவன இதழிலும் வெளிவந்தன). இவ்வறிக்கைகளே 1838ஆம் ஆண்டு “Examination and Analysis of the Mackenzie Manuscripts” எனும் பெயரில் நூலாக வெளிவந்தது. மெக்கன்சியின் சேகரிப்பில் உள்ள வரலாற்றுச் சுவடிகளின் இன்றியமையாமை குறித்தும் இனி செய்யப்படவேண்டிய பணி குறித்தும் இந்நூலில் பலவிடங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளார். ((Taylor:1838:2,13,16 Cetc).

பின்னர் 1845ஆம் ஆண்டு அரசின் அறிவுறுத்தலோடு துணைக்குழு ஒன்று இலக்கிய சங்கத்தின் வசமுள்ள சுவடிகளை அட்டவணைப் படுத்தும் பணிக்காக உருவாக்கப்பட்டது (MJLS, Vol-14:1847:97) அக்குழுவின் அறிக்கையும் இதழில் வெளியானது. அதற்குள் மெக்கன்சி சுவடிகளுடன் வேறு சில சேகரிப்புகளும் இணைந்து கொண்டன. அவை மொத்தம் 5751 தொகுதிகளைக் கொண்ட 5 சேகரிப்புகள் எனக் குழுவின் அறிக்கை தெரிவிக்கிறது (மேலது -99) அவை,

1.கிழக்கிந்திய அலுவலகத் தொகுப்பு (இவை லெய்டனின் சேகரிப்பு).

2.பிரௌன் அவர்களின் சேகரிப்பு (இவை இலக்கியச் சங்கத்திற்கு நன்கொடையாக அளிக்கப்பட்டன)

3. மெக்கன்சி சேகரிப்பு (வில்சனிடமிருந்து பெறப்பட்டவை)

4.    சென்னை ஜார்ஜ் கோட்டை கல்லூரி நூலகச் சுவடிகள்

5.    இலக்கியச் சங்கத்தின் தொகுப்புகள்.

அரசு மெக்கன்சி சுவடிகளுக்கு வில்சன் செய்த அட்டவணை போன்று இவ்வைந்து தொகுப்புகளுக்கும் அட்டவணை தயாரிக்க எண்ணி அப்பணியை வில்லியம் டெய்லரிடம் ஒப்படைத்தது. பல ஐரோப்பிய உள்ளூர் உதவியாளர்களின் ஒத்துழைப்போடு மூன்று தொகுதிகளாக இப்பணி நிறைவுற்றது. ‘‘A Catalogue Raesonne of oriental Manuscripts “எனும் பெயரில் மூன்று தொகுதிகளும் முறையே 1857, 1860, 1862 ஆகிய ஆண்டுகளில் வெளியாயின. இதில் மெக்கன்சியின் சுவடிகள் மூன்றாம் தொகுதியில் பதிவுசெய்யப்பட் டுள்ளது. 1837-38ஆம் ஆண்டுகளில் மெக்கன்சி சேகரிப்பை மதிப்பீடு செய்யும் போது சில சுவடிகள் மீண்டும் அவரால் படியெடுக்கப்பட்டு 5 தொகுதிகளாகத் தைக்கப்பட்டன. அதனை மீண்டும் இவ்வட்ட வணையில் இரண்டாம் வகைச் சுவடிகளாக (FamilyII) பதிவு செய்துள்ளார். (Tayor III: 1862:278)

டெய்லர் அட்டவணையின் அமைப்புச் சட்டகம் பெரும்பான் மையும் வில்சனின் முறையைப் பின்பற்றியுள்ளது. (பெரும்பிரிவு மொழி, உட்பிரிவு பொருண்மை). உள்ளீடாகச் சுவடியின் வகை (ஓலை/தாள்), தன்மை பற்றியும் நூலின் பொது வரலாறும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சுவடிபற்றி இடம்பெறும் மதிப்பீடும் குறிப்புகளும் சுவடியில் உள்ள தரவுகளின் ஆங்கில மொழி பெயர்ப்பே.

இதில் குறிப்பிடத்தக்க விடயம் வரலாற்றுச் சுவடிகள் சிலவற் றுக்கு அவர் தந்துள்ள குறிப்புகள் தாம். அதன் அமைப்பு மட்டுமன்றி உட்பொருளை விளக்கமாக ஆங்கிலத்தில் தருகிறார். எனினும் வரலாற்றுச் சுவடிகளில் தொடர்புடைய செய்திகளைத் தரும் விதம் நிறைவு தருவதாக இல்லை. ஒரே பொருண்மை அல்லது ஒரே நிலப்பகுதி சார்ந்த தரவுகளைத் தொடர்ச்சியாகத் தரும்முறை அவரால் பின்பற்றப்படவில்லை. காட்டாகத் தொண்டை மண்டல வரலாறு தொடர்பான 17 சுவடிகள் மெக்கன்சி சேகரிப்பில் உள்ளன (சௌந்திரபாண்டியன்:1997). ஆனால் டெய்லரின் அட்டவணையில் இவை வரிசை யாகத் தரப்படவில்லை என்பதோடு இணைப்புக் குறிப்புகளும் இன்றியே இடம்பெற்றுள்ளன. வில்சனின் பணி யிலிருந்து டெய்லரின் பணி மாறுபட்டிருக்க வேண்டிய புள்ளி இது.

கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் பற்றிய டெய்லரின் மொழிபெயர்ப்பு மற்றும் மெக்கன்சி சேகரிப்பு பற்றி செய்த மதிப்பீடு (1838) ஆகிய பணியுடன் இவ்வட்டவணைப் பணியை ஒப்பிட வேண்டிய தேவை உண்டு. இந்திய வரலாற்றிலிருந்து தக்கானத்தின் மொழி, சமயம், வரலாறு மாறுபடுவதை மெக்கன்சியின் சேகரிப்பு மூலமாகவே அறியமுடியும் என்று கருதிய டெய்லரின் முன்னிரண்டு பணிக்கும் முழு கீழ்த்திசைச் சுவடிகளையும் அட்டவணைப்படுத்திய இப்பணிக்குமான பாரதூரம் மிகவதிகம்.

தென்னக வரலாறு பற்றிய மெக்கன்சியின் தொகுப்பு மீதான நம்பகத்தன்மை பற்றிய ஐயப்பாடு அக்காலத்திலேயே எழுந்தது. வில்சனும் அத்தகைய சந்தேகத்தை எழுப்பினார். இத்தொகுப்புகள் தொடர்ந்து (குறிப்பாக வரலாற்றுச் சுவடிகளில்) வேலைசெய்த டெய்லர் இச்சுவடிகளின் நம்பகத்தன்மை பற்றிப் பேசாதது வியப்பானது.

டெய்லரின் அட்டவணை சுவடிகளைப் பற்றியது மட்டுமே என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். மெக்கன்சியின் பிற வரலாற்று ஆவணத் தொகுப்புகள் பற்றிய பதிவுகள் எதையும் இணைப்பு கருதிக்கூட அவர் செய்யவில்லை. குறைந்த பட்சம் ஐந்து தொகுப்புகளுக்கான ஒற்றுமை வேற்றுமை போன்றவற்றைக் கூட அவர் பதிவு செய்யவில்லை.

இவற்றை எல்லாம் தொகுத்து நோக்கும்போது வரலாறு எழுதியலுக்கான அறிவியல் நிலைப்பட்ட பல்பரிமாணப் பார்வை இவற்றைச் சேகரித்த மெக்கன்சிக்கு நிறையவே இருந்தது என்பதையும் ஆனால் இவற்றை ஒப்பிட்டு நோக்கி ஒரு கருத்துப் பார்வையை உருவாக்க அட்டவணை செய்தவர்கள் தவறிவிட்ட தையும் அறிய முடிகிறது. எனினும் முன்னர் குறிப்பிட்டது போல ஐரோப்பியர்கள் மெக்கன்சியின் தொகுப்பைப் புரிந்து கொள்ளும் அளவிற்கு ஓர் அட்டவணை வேண்டும் எனும் தேவையை டெய்லரின் பணி நிறைவுசெய்வதாக அமைந்தது.

தி.வை. மகாலிங்கம்

மெக்கன்சி சேகரிப்பில் அப்போது கிடைத்த அனைத்து ஆவணங்களையும் பதிவு செய்வதாகவும் இலக்கியச் சார்பான சுவடிகளுக்கு முன்னிலை அளிப்பதாகவும் அமைந்தது வில்சனின் அட்டவணை. மெக்கன்சியின் வரலாற்றுச் சுவடிகளின் மேல் அதிக கவனம் செலுத்தி வெளிவந்த டெய்லரின் இரு ஆக்கங்களும் அச்சுவடிகள் ஒரு பகுதியாக இடம்பெறும் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் அட்டவணையும் அடுத்த கட்ட பார்வையை ஏற்படுத்தின. அதன் பின்னர் சில அட்டவணைகள் வெளிவந்தன எனினும் அவை அத்தொகுப்புகளை அடுத்த நிலைக்குக் கொண்டு செல்லவில்லை.

இதனிடையே 1932 இல் கே.ஏ.நீலகண்ட சாஸ்திரி அவர்களைத் தொகுப்பாசிரியராகக் கொண்டு தென்னிந்திய மொழிகளில் உள்ள வரலாற்றுச் சுவடிகளுக்கான சுருக்கக் குறிப்பு ஒன்றை உருவாக்கும் பணி தொடங்கியது. எனினும் முற்றுப்பெறவில்லை. பின்னர் வி.ஆர்.ராமச்சந்திர தீட்சிதர், தி.வை.மகாலிங்கம் போன்றோர் இப் பணியைத் தொடர்ந்து செய்தனர் (தி.வை. மகாலிங்கம்: 2011: 2011:foreward) 1966இல் இவ்பணி மகாலிங்கம் அவர்களால் நிறைவுற்றது. 1972இல் புத்தகமாக வெளிவந்தது.

பெரும் வரலாற்றுப் பேராசிரியர்களால் முன்னெடுக்கப்பட்டு, முடிக்கப்பெற்ற இவ்வட்டவணைப்பணி மெக்கன்சி சேகரிப்பு அதன் நோக்கத்தைப் பூர்த்தி செய்யும் முயற்சியின் முதல் படியாக அமைந்தது. மெக்கன்சி சுவடிகள் சில அவ்வப்போது வெளிவந்தன எனினும் அதன் வரலாற்று முக்கியத்துவம் பற்றிய பார்வை அவற்றில் பெருமளவில் இல்லை.

மெக்கன்சியின் சேகரிப்பில் உள்ள வரலாறு பற்றிய ஆவணங் களின் உள்ளடக்கம் வரலாற்றுத்தரவுகளைக் கொண்டதாயினும் பலதகவல்களும் புராணம் தொடர்புடையன என்பதைப் பலரும் பதிவு செய்துள்ளனர் (தி.வை.மகாலிங்கம்: 2011: XXV) இந்நிலையில் மகாலிங்கம் அவர்களின் அட்டவணைப்பணி மெக்கன்சி சேகரிப்பின் வரலாற்றுத் தேவையை உணர்த்துகிறது. முகவுரையில் அவர் குறிப்பிடும் செய்திகள் மிக இன்றியமையாதது. 16ஆம் நூற்றாண்டு முதல் தென்னிந்திய வரலாற்றை அறிவதற்கு மெக்கன்சி யின் தொகுப்புகள் மதிப்புவாய்ந்த ஆவணங்கள் என்றும் அவை அக்கால கட்ட அரசியல், சமூகம் மற்றும் பொருளாதாரநிலை குறித்துப் புதுவெளிச்சம் பாய்ச்சுவன என்றும் விளக்குகிறார் (மேலது:ஜ்ஜ்ஸ்வீ). வட்டார வரலாற்றுச் சுவடிகளின் மூலமாகப் பாளையம் மற்றும் ஜமீன் வரலாறு பற்றி புதிதாக அறியும் விடயங்களையும் சிலாகித்துப் பேசியுள்ளார். (மேலது:ஜ்ஜ்ஸ்வீவீவீ)

வரலாறு தொடர்பான சுவடிகளை வட்டாரம் தொடர்பானது, புராணம் மற்றும் தொன்மவியல் தொடர்பானது, ஜைன சமயம், நாடகம், கதை பாடல் தொடர்பானது எனவும் வகைசெய்துள்ளார். அடுத்து மலையாள மொழி வரலாற்றுச் சுவடிகளையும் விளக்கி யுள்ளார். சுவடிகளை விளக்கும் போது அதன் பொதுத் தன்மையைக் காட்டிலும் அவர்தரும் வரலாற்றுச் செய்திகள் முக்கியமாக இருக்கிறது. சுவடிகளில் உள்ள தரவுகளின் உண்மைத்தன்மையை விளக்குவதோடு தவறான தகவல்களையும் மறுத்துள்ளார்.

இந்திய வரலாறு குறிப்பாகத் தென்னிந்திய வரலாறு பற்றிய நெட்டோட்டமான பார்வை என்பது தெளிவாக உருவான காலத்தில் எழுந்தது இவ்வட்டவணையின் சிறப்பு. ஒரு குறிப்பிட்ட நிலப் பகுதியின் குறிப்பிட்ட மக்களின் வரலாற்றை எழுதுவதற்கு மெக்கன்சியின் தொகுப்புகள் எவ்வளவிற்குப் பயன்படும் என்ற ஐயம் பொதுவாக விதைக்கப்பட்ட நேரத்தில் வட்டாரச் சுவடிகளையும் அதனோடு தொடர்புடைய பிற சுவடிகளையும் தென்னிந்திய வரலாறு எழுதியலுக்கு எவ்வகையில் பயன்படுத்த முடியும் என்பதையும் அச்சேகரிப்பின் முக்கியத்துவத்தையும் தாங்கி வந்த கனமான அட்டவணை இது எனலாம்.

முடிவாக

மெக்கன்சியின் சேகரிப்பில் சுவடிகள் பெற்ற அளவிற்கான கவனம் மற்ற வகை சேகரிப்புகள் பெறவில்லை. வில்சனின் அட்டவணை மெக்கன்சி தொகுப்புகளை எண்ணிக்கை மற்றும் பெயரளவில் முழுமையாகப் பதிவு செய்தது. டெய்லரின் அட்டவணை சுவடிகளை மட்டும் விரிவாகப் பதிவு செய்தது. வரலாற்றுப் பார்வை ஏதுமின்றி அட்டவணைகளை உருவாக்கிய வில்சன் மற்றும் டெய்லர் ஆகியோர் அதன் உடனிகழ்வாகச் சில கட்டுரைகளை வெளியிட்டதோடு நின்றுவிட்டனர்.

மகாலிங்கத்தின் அட்டவணை முக்கியமான வரலாற்றுச் சுவடிகளை மட்டுமே விரிவாகப் பதிவு செய்தது. வில்சனுக்குப் பிறகு மெக்கன்சியின் சுவடியல்லாத தொகுப்புகள் பற்றிய கவனம் வெகுவாகக் குறைந்து விட்டது (தற்போது ஓவியம், வரைபடம் போன்றவை விளக்கப்பட்டு வருகின்றன.) வில்சனின் அட்டவணையாக்கம் தொடங்கி பெரிதும் வளர்ச்சி யடைந்திருக்க வேண்டிய அட்டவணையாக்கப் பணி அப்படியே நின்றுவிட்டது. அட்டவணை என்பது வெறும் தகவல்களைக் கொட்டுவது மட்டுமேயல்ல.அத்தொகுப்புகளின் நோக்கத்தை வகைதொகை செய்வதன் மூலம் அதனை அடுத்த தளத்திற்குக் கொண்டு செல்வது. ஒரு சமூகத்தை இயக்கத்தையே கூட அவை சரியாகச் செய்யப்படின் பிரதிபலிக்கும். எனவே தான் மெக்கன்சி தொகுப்பும் அடுத்த கட்டத்திற்கு நகராமலேயே நின்றுவிட்டது. மகாலிங்கம் முக்கியமான வரலாற்றுச் சுவடிகளுக்கு மட்டும் செய்த அட்டவணையாக்கம் போன்றதொரு பணியை மெக்கன்சியின் ஒட்டுமொத்த தொகுப்புகளும் இன்று வேண்டிநிற்கின்றன.

புராணிகம், தொன்மம் சார் கதையாடல்கள் இன்று மானுடவியல் ஆய்வில் முக்கியவிடம் பெறும்நிலையில் வரலாற்றாய்வாளரால் ஐயுறப்பெற்ற ‘நம்பகத்தன்மை’ என்பது இன்று மறுகேள்விக்கு உள்ளாகிறது. நுண்வரலாறு/அடித்தள வரலாறு குறித்தக் கருத்தாக்கம் வலுப்பெற்றுள்ள இக்காலத்தில் தமிழ்ச்சமூகம் குறித்த அத்தகைய வரலாற்றை எழுத மெக்கன்சியின் தொகுப்புகள் இன்றியமையாதவை. அவற்றை நிறைவேற்ற அத்தொகுப்புகளை அணுகுவதற்கு இன்னும் தெளிவான - விரிவான - தரமான அட்டவணைகள் தேவை.

பயன்பட்ட நூல்கள்

தமிழ்

1.சௌந்தரபாண்டியன், சு - தொண்டைமண்டல வரலாறுகள், அரசினர் கீழ்த்திசைச் சுவடிகள் நூலக வெளியீடு,1997.

ஆங்கிலம்

1. Mahalingam.T.V.:- Mackanzie Manuscripts, Summarises of Historical Manuscripts in the Mackanzie collection Vol-I, University of Madras, 2011.

2. Taylor.William:-

 i. Oriental Historical Manuscripts in the Tamil Language. Translated with Annotations (Vol-I,II), Madras, 1835

ii. Examination and Analysis of the Mackenzie Manuscripts, Asiatic press, 1838.

iii. A catalogue Raisonne of Oriental Manuscripts, I(1857),II(1860),III (1862), Madras.

3. Trautmann.Thomas R:- The madras school of orientalism producing knowledge in Colonial South India, Oxford University Press,2011.

4. Wilson.H.H.:- Mackenzie collection A Descriptive Catalogue of the Oriental Manuscripts and other articles, Vol-I,II, Asiatic Society, 1828.

இதழ்கள்

1. Madras Journal of Literature and science society Vol-14,1847

2. The Journal of the Asiatic Society of Bengal, Vol-IX,1809.

3. The Journal of the Royal Asiatic Society of Great Britain and ireland, Vol-I, London, 1834

Pin It