நிவிக்குட்டி
சொற்களைக்
கையாளத் துவங்கிவிட்டாள்
ஓரெழுத்தாக
ஈரெழுத்தாக
ஓரிரு எழுத்துக்களாக
புதிய சொற்களை
உருவாக்கிப் பரப்பிவிடுகிறாள்

அறை
வீடு
வாசல்
தெருகடந்து
கண் முளைத்து
கால் முளைத்து
காற்றில் கலந்து
அலுவலகத்திலிருக்கும்
அவள் அம்மாவின்
ஆரிக்கிள்களையும்
வெண்ட்ரிக்கிள்களையும்
தட்டித் திரும்புகின்றன..

அலுவலகத்திலிருந்து
திரும்பும் வழியில்
இறைந்துகிடக்கும்
நிவிக்குட்டியின் சொற்களைப்
பொறுக்கிக் கொண்டுவந்து
வீடு சேர்த்து
நிவியின் முன்னால் பரப்புகிறாள்

குவிந்திருந்த சொற்களைப்
புறந்தள்ளும் குழந்தை
’அம்மா’ எனக் கையை
உயர்த்தித் தூக்கச் சொல்லி சிணுங்குகிறது.

அம்மா கையிலிருந்த
சொற்களைக் கைகழுவிட்டு
வந்து தூங்குவதற்குள்
தொடர்ந்து ‘அம்மா அம்மா’ என
அழத்துவங்க
அச்சொற்கள்
கைகழுவிக் கொண்டிருந்த
அம்மாவின் கைகள்வழி நீராகப்பரவி
உடலெங்கும் பற்றியெரியச் செய்கிறது
பரிதவிப்பை

- இவள் பாரதி