வருடத்தில் ஒரு நாள் நாம் புத்தகத்தை அடுக்கி வைத்துச் சந்தனம், குங்குமம் வைத்துப் பூப் போடுகிறோம். பூசை முடியும் வரை புத்தகத்தைத் தொடக்கூடாது என்கிறோம். இன்னொரு நாள் நாம் பயன்படுத்தும் இயந்திரம், கருவிகள், கணினி, வாகனம் எல்லாவற்றையும் கழுவிப் பொட்டு வைத்துப் பூசை செய்கிறோம். அன்று முழுவதும் படிக்காமல் இருப்பதும், வேலை செய்யாமல் இருப்பதும்தான் பக்தி என்று நம்ப வைக்கப்பட்டிருக்கிறோம். இதுதான் சரஸ்வதி பூசை, ஆயுத பூசை. ஆனால் அமெரிக்காவிலோ, ஜப்பானிலோ, ஜெர்மனியிலோ வாழும் ஒரு மனிதன் தன் கருவிகளுக்குப் பூசை செய்வதில்லை. கல்விக்கென்று தனியாக ஒரு கடவுளை வைத்துக் கொள்ளவில்லை. அவன் புத்தகத்தைப் பூஜிக்காமல் படிக்கிறான், இயந்திரத்தைக் கும்பிடாமல் அதைப் பிரித்து மேய்ந்து புதிதாக உருவாக்குகிறான். அதனால்தான் அவன் செவ்வாய் கிரகத்திற்கு ராக்கெட் அனுப்புகிறான், நாம் மழைக்குக்கூடப் பூசை செய்து கொண்டிருக்கிறோம்.
கல்விக்கென்று பிரத்யேகமாக ஒரு கடவுளை வைத்திருக்கும் ஒரே நாடு இந்தியா. அறிவுப்பூர்வமாகப் பார்த்தால் இந்த நாட்டில்தான் உலகிலேயே அதிகக் கல்வியறிவு பெற்றவர்கள் இருக்க வேண்டும். ஒரு தற்குறி கூட இருக்கக் கூடாது. ஆனால்,
• மத்திய கல்வி அமைச்சகத்தின் அதிகாரப்பூர்வ அறிவிப்புப்படி, இந்தியாவின் எழுத்தறிவு விகிதம் 2011-ல் 74%-ஆக இருந்தது, 2023-24-ல் தான் 80.9%-ஆக உயர்ந்துள்ளது. UNESCO 2024 அறிக்கையும் 81% என்கிறது. அதாவது விடுதலை அடைந்து 78 ஆண்டுகள் ஆகியும் இன்னும் 19% மக்கள், சுமார் 29 கோடி பேர் எழுதப் படிக்கத் தெரியாதவர்கள்.
• UNESCO கூறுகிறது, உலகம் முழுவதும் அடிப்படை எழுத்தறிவு இல்லாத 73.9 கோடி பேரில், அதிக எண்ணிக்கை இந்தியாவில்தான். இந்தியாவில் மட்டும் 28.7 கோடி பேர் எழுத்தறிவற்றவர்கள் - இது உலகின் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கை, உலக மொத்தத்தில் 37%.
கல்விக்குக் கடவுளே இருக்கும் நாடு, உலகின் எழுத்தறிவின்மைக்குத் தலைநகரமாக இருக்கிறது. கடவுள் யாருக்குப் புத்தகம் வாங்கிக் கொடுத்தது? எந்த அரசுப் பள்ளியைச் சரிசெய்தது? ஒன்றும் இல்லை. நாம் வருடத்தில் ஒரு நாள் இயந்திரத்தைக் கழுவிப் பொட்டு வைக்கிறோம். அவன் வருடம் 365 நாளும் இயந்திரத்தை ஆராய்ச்சி செய்கிறான். இதற்குப் பெயர்தான் R&D.
• இந்தியா தன் GDP-யில் வெறும் 0.65% மட்டுமே R&D-க்குச் செலவு செய்கிறது. சில அறிக்கைகளில் 0.6% - 0.7% என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
• ஆனால் ஜப்பான் தன் GDP-யில் 3.62%, ஜெர்மனி 3.13%, அமெரிக்கா 2.8% - 3.5% செலவு செய்கின்றன. தென் கொரியா, இஸ்ரேல் போன்ற நாடுகள் 5-6% வரை செலவு செய்கின்றன. அவர்கள் கடவுளுக்குப் பூ போடுவதற்குப் பதிலாகப் பணத்தை ஆராய்ச்சிக்குப் போடுகிறார்கள். விளைவு என்ன?
• Global Innovation Index 2025-ன் படி, சுவிட்சர்லாந்து 15 ஆண்டுகளாக உலகின் முதல் இடத்தில் இருக்கிறது. சுவிட்சர்லாந்து உலகின் மிகக் குறைந்த மத நம்பிக்கை கொண்ட நாடுகளில் ஒன்று.
Leeds Beckett University 76 நாடுகளில் நடத்திய ஆய்வில் தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது: மதத்திற்காக அதிக நேரம் செலவிடும் நாடுகளில், கணிதம் மற்றும் அறிவியலில் மாணவர்களின் திறன் குறைவாக இருக்கிறது. மதத்திற்கு நேரம் செலவிடும்போது மற்ற பாடங்களுக்கான நேரம் குறைகிறது. இதற்குப் பெயர்தான் Displacement Hypothesis.
புத்தகத்தைப் பூசிக்கும் நேரத்தில், புத்தகத்தைப் படித்திருந்தால் புத்திசாலியாகியிருக்கலாம். இந்தப் பூசைகள் மனிதனைச் சோம்பேறியாக்குகின்றன. "கடவுள் பார்த்துக் கொள்வார்" என்று நம்ப வைத்து, மனிதனின் முயற்சியைக் கொன்று விடுகின்றன. கல்வியை ஒரு உழைப்பாகப் பார்க்காமல், அருளால் கிடைக்கும் பிச்சையாகப் பார்க்க வைக்கின்றன.
ஆயுத பூசை அன்று கருவிகளைச் சுத்தம் செய்வது நல்ல விஷயம்தான். ஆனால் அதை ஒரு நாள் சடங்காக மாற்றிவிட்டோம். வருடம் முழுவதும் இயந்திரத்தை முறையாகப் பராமரிக்காமல், திறமையை வளர்த்துக்கொள்ளாமல், ஒரு நாள் பொட்டு வைத்தால் இயந்திரம் நன்றாக வேலை செய்யும் என்று நம்புவது முட்டாள்தனத்தின் உச்சம். அதே போல, வருடம் முழுவதும் பிள்ளையைப் படிக்க வைக்காமல், நல்ல கல்வி கொடுக்காமல், ஒரு நாள் புத்தகத்துக்குப் பூ போட்டால் அறிவு வந்துவிடும் என்பது ஏமாற்று வேலை.
வெளிநாட்டுக்காரர்கள் முன்னேறக் காரணம் அவர்களிடம் கடவுள் இல்லாததால் அல்ல, அவர்கள் தன் பொறுப்பை கடவுளிடம் தள்ளிவிடாமல் தானே ஏற்றுக்கொள்வதால்.
- கடவுள் இருந்தும் 28.7 கோடி பேர் எழுத்தறிவற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள். பூசை செய்யும் நாடு R&D-க்கு 0.65% செலவு செய்கிறது, பூசை செய்யாத நாடு 3.62% செலவு செய்கிறது.
- புத்தகத்தை வணங்கும் நாடு 38-வது இடம், புத்தகத்தை ஆராயும் நாடு 1-வது இடம்.
சரஸ்வதி பூசையும் ஆயுத பூசையும் கலாச்சார அடையாளமாக மாற்ற முயலலாம், ஆனால் அது கல்வியாகாது, அறிவியல் ஆகாது. புத்தகத்தைப் பூசித்தால் அறிவு வராது, புத்தகத்தைப் படித்தால்தான் அறிவு வரும். இயந்திரத்தைக் கும்பிட்டால் திறமை வராது, இயந்திரத்தை இயக்கிப் பழகினால்தான் திறமை வரும். நமக்குத் தேவை சரஸ்வதி பூசை அல்ல, ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் தரமான பள்ளிக்கூடம். நமக்குத் தேவை ஆயுத பூசை அல்ல, ஒவ்வொரு இளைஞனுக்கும் தரமான தொழிற்பயிற்சி. கடவுளைப் பரணில் ஏற்றி வைத்துவிட்டு, புத்தகத்தைக் கையில் எடுக்கும் நாள்தான் இந்த நாடு உண்மையில் படித்த நாடாகும்.
"கல்வியையும், தொழியலையும் ஒரு பெண் தெய்வமாக்கி அதற்கு சரஸ்வதி என்று பெயர் கொடுத்து அதைப் பூசை செய்தால் கல்வி வரும், வித்தை வரும் என்று சொல்லி நம்மை நமது பார்ப்பனர்கள் ஏமாற்றி கல்வி கற்கத் சொந்த முயற்சியில்லாமல் சாமியையே நம்பிக்கொண்டு இருக்கும்படி செய்துவிட்டு, நாம் அந்த சாமி பூசையின் பேரால் கொடுக்கும் பணத்தைக் கொண்டே அவர்கள் படித்துப் பெரிய படிப்பாளிகளாகிக்கொண்டு, நம்மைப் படிப்பு நுகர முடியாத மக்குகள் என்று சொல்லிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்." - தந்தை பெரியார், குடிஅரசு சொற்பொழிவு – 20-10-1929
1929-ல் பெரியார் சொன்னது 2026-ல் கூட அப்படியே பொருந்துவதுதான் இந்த மண்ணின் சோகம்.
கல்வி என்பது உழைப்பு. படிக்க வேண்டும், எழுத வேண்டும், பயிற்சி செய்ய வேண்டும். ஆனால் கல்வியை ஒரு பெண் தெய்வமாக்கி, சரஸ்வதி என்று பெயர் வைத்ததும், கல்வி உழைப்பிலிருந்து பக்திக்கு மாற்றப்பட்டது. பக்திக்கு என்ன தேவை? மந்திரம், பூசை, தட்சணை. அதாவது, நீ படிக்க வேண்டாம், என்னிடம் வந்து பூசை செய், நான் மந்திரம் சொல்கிறேன், கல்வி வந்துவிடும் என்று ஒரு கூட்டம் சொல்ல ஆரம்பித்தது.
இதில் யாருக்கு லாபம்? படிக்காமல் இருந்த மக்களுக்கு அல்ல. பூசை செய்ய வைத்தவர்களுக்கு. பெரியார் சொன்னது போல, நம் பூசையின் பேரால் கொடுக்கும் பணத்தைக் கொண்டே அவர்கள் படித்தார்கள். அவர்கள் வீட்டுப் பிள்ளைகள் ஆங்கிலம் படித்தார்கள், வேதம் படித்தார்கள், பள்ளிக்கூடம் போனார்கள். நம் பிள்ளைகள் சாமியை நம்பிப் பரணில் புத்தகத்தை வைத்துவிட்டு உட்கார்ந்து கொண்டார்கள். இதுதான் பெரியார் சொன்ன ஏமாற்று. ஒரு சமூகத்தை அடிமையாக வைத்திருக்க இரண்டு வழிகள் உண்டு. முதல் வழி: படிக்க விடாமல் செய்வது. இரண்டாவது வழி: படித்தாலும் பலன் இல்லை, சாமிதான் கொடுக்கும் என்று நம்ப வைப்பது. இரண்டாவது வழிதான் மிகவும் ஆபத்தானது. ஏனென்றால் முதல் வழியில் உனக்கு கோபம் வரும், போராடுவாய். இரண்டாவது வழியில் நீயே சந்தோஷமாக முட்டாளாக இருப்பாய்.
சரஸ்வதி பூசை அன்று புத்தகத்தைத் தொடக்கூடாது என்கிறார்கள். அறிவின் தெய்வத்தை வணங்கும் நாளில்தான் அறிவைத் தொடக்கூடாது என்பது எவ்வளவு பெரிய முரண்பாடு? பக்தி என்ற பெயரில் கல்விக்கு ஒரு நாள் விடுமுறை. இப்படி ஒவ்வொரு வருடமும் நம்மைப் படிக்காமல் இருக்கப் பழக்கியதால்தான், இன்று வரை நாம் உலகின் மிகப் பெரிய எழுத்தறிவற்ற கூட்டமாக இருக்கிறோம்.
பெரியார் 1929-ல் சொன்னார், அவர்கள் படித்துப் பெரிய படிப்பாளிகளாகி விட்டார்கள், நம்மை மக்குகள் என்கிறார்கள் என்று. இன்றும் 28.7 கோடி பேர் எழுத்தறிவற்றவர்களாக இருக்கிறார்கள் - இது உலகின் மிகப்பெரிய எண்ணிக்கை (UNESCO). பணம் யாருக்குப் போகிறது? இன்றும் சரஸ்வதி பூசை, ஆயுத பூசை என்றால் பூ, பழம், மந்திரம், தட்சணை என்று பணம் அதே கூட்டத்திற்கூதான் போகிறது. படிப்பு யாருக்கு வரவில்லை? பூசை செய்யும் சாதாரண மக்களுக்கு. 97 வருடங்களுக்கு முன் பெரியார் சொன்ன கணக்கு இன்றும் மாறவில்லை.
பெரியார் கேட்ட கேள்வி மிக எளிமையானது. சாமி பூசை செய்தால் கல்வி வரும் என்றால், சாமிக்குப் பூசை செய்யும் பூசாரியின் பிள்ளைதான் உலகிலேயே பெரிய அறிவாளியாக இருக்க வேண்டும். அப்படி இருக்கிறானா? இல்லை. அவனும் பள்ளிக்கூடம் போய் படித்தால்தான் படிப்பு வருகிறது.
எனவே தோழர்களே, புத்தகத்தைப் பூசித்தால் படிப்பு வராது, புத்தகத்தைப் படித்தால்தான் படிப்பு வரும். சாமியை நம்பினால் நீ மக்காகவே இருப்பாய், உன் முயற்சியை நம்பினால்தான் நீ மனிதனாவாய். சரஸ்வதி பூசை அர்த்தமற்றது என்று பெரியார் சொன்னது கடவுளைத் திட்டுவதற்காக அல்ல, நம்மைத் தட்டி எழுப்புவதற்காக. இனியாவது பூவை எடுத்துப் புத்தகத்தின் மேல் வைக்காமல், புத்தகத்தைத் திறந்து படி. அன்றுதான் கல்விப் புரட்சி நடக்கும்.
- பேரா. முனைவர் கா. குமார், தஞ்சாவூர்