இதே ஜூலை 24-ஆம் தேதிதான் கீற்று தனது பயணத்தைத் தொடங்கியது.
ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, 15 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்து 16-ஆம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைத்தபோது உங்களிடம் சில வார்த்தைகளைப் பகிர்ந்து கொண்டேன். இன்று, அந்தப் பயணம் மேலும் ஆறு ஆண்டுகளைக் கடந்து, 21 ஆண்டுகளை நிறைவு செய்து 22-ஆம் ஆண்டில் அடியெடுத்து வைக்கிறது.
ஒரு காலத்தில் இணையத்தில் நீண்ட கட்டுரைகளை வாசித்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் இன்று சில நிமிடக் காணொளிகளில் உலகத்தைப் பார்த்து விடுகிறார்கள். சமூக ஊடகங்கள் ஒவ்வொரு நொடியும் புதிய தகவல்களை நம் முன் கொட்டுகின்றன. நேற்று உலகமே பேசிக் கொண்டிருந்த செய்தி, இன்று யாருடைய நினைவிலும் இல்லை.
வாசிப்பின் பழக்கம் மாறியிருக்கிறது.
கவனத்தின் நீளம் குறைந்திருக்கிறது.
ஒரு கட்டுரையை முழுவதுமாகப் படிப்பதற்குப் பொறுமை கொண்ட வாசகர்கள் குறைந்திருக்கிறார்கள்.
ஆனால்...
இந்த மாற்றங்களுக்கிடையிலும் கீற்று தனது பாதையை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை அல்லது மாற முயற்சிக்கவில்லை.
ஏனெனில், கீற்று ஒரு செய்தித் தளம் மட்டுமல்ல. அது ஓர் ஆவணக் களஞ்சியம்.
இன்று சமூக ஊடகங்களில் நாம் பார்க்கும் பெரும்பாலான பதிவுகள் சில மணி நேரங்களோ, சில நாட்களோ மட்டுமே உயிருடன் இருக்கின்றன. அதற்குப் பிறகு அவை கூட்டத்தில் கலந்து விடுகின்றன. மீண்டும் தேடிக் கண்டுபிடிப்பதே கடினமாகி விடுகிறது.
ஆனால், இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கீற்றில் வெளியான ஒரு கட்டுரையை இன்றும் தேடிப் படிக்க முடிகிறது.
இதுதான் கீற்றின் உண்மையான பலம் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
ஒரு கட்டுரையை வெளியிடுவது எளிது.
அதை இருபது ஆண்டுகளுக்குப் பிறகும் வாசிக்கக் கூடிய வகையில் பாதுகாப்பது அவ்வளவு எளிதல்ல.
கீற்று தொடங்கிய நாளிலிருந்து நாங்கள் செய்திருப்பது அதைத்தான்.
ஒரு நாள்... இரண்டு நாள்... ஒரு மாதம்... ஒரு வருடம் அல்ல.
இருபத்தொன்று ஆண்டுகளாக...
தினமும்...
விடாமல்...
இந்த ஆறு ஆண்டுகளில் கீற்றின் ஆவணக் களஞ்சியம் இன்னும் பெரிதாகியுள்ளது. இன்று எந்தத் தலைப்பைப் பற்றித் தமிழில் தேடினாலும், அதைப் பற்றிய கட்டுரைகள் கீற்றில் கிடைப்பதற்கான வாய்ப்பு அதிகம்.
அரசியல், சமூக நீதி, வரலாறு, இலக்கியம், அறிவியல், மருத்துவம், சுற்றுச்சூழல், கல்வி, பொருளாதாரம், திரைப்படம், கலை, பண்பாடு என்று எண்ணற்ற துறைகளில் ஆயிரக்கணக்கான கட்டுரைகள் இன்று ஒரே இடத்தில் பாதுகாப்பாக இருக்கின்றன.
கீற்றை வாசிப்பதற்காக மட்டுமல்ல...
தேடுவதற்காகவும் மக்கள் வருகிறார்கள்.
ஒரு தகவலுக்கான ஆதாரம் தேவைப்பட்டாலும்...
பழைய நிகழ்வு ஒன்றை உறுதிப்படுத்த வேண்டியிருந்தாலும்...
சமகால நிகழ்வின் வரலாற்றுப் பின்னணி குறித்து தெரிந்து கொள்ள விரும்பினாலும்...
பல பத்திரிகையாளர்கள், ஆய்வாளர்கள், மாணவர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், யூடியூப் நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர்கள் எனப் பலரும் கீற்றை ஒரு ஆவணக் காப்பகமாகப் பயன்படுத்துகிறார்கள் என்பதை அறியும்போதெல்லாம், இந்த நீண்ட பயணத்தின் அர்த்தம் புரிகிறது.
நாங்கள் இதைத் திட்டமிட்டு உருவாக்கவில்லை.
ஒவ்வொரு நாளும் செய்ய வேண்டிய வேலையை, அந்த நாளிலேயே செய்து முடித்ததன் விளைவுதான் இது.
என்னைப் பலர் கேட்பார்கள்.
"இவ்வளவு ஆண்டுகளாக எப்படி தொடர்ந்து செய்கிறீர்கள்?" என்று.
உண்மையைச் சொன்னால், எனக்கும் அதற்கான பதில் முழுமையாகத் தெரியவில்லை.
சில வேலைகளை நாம் திட்டமிட்டுச் செய்கிறோம்.
சில வேலைகள் நம்மையே வழிநடத்திச் செல்கின்றன.
கீற்று எனக்கு இரண்டாவது வகையைச் சேர்ந்தது.
ஆறு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நான் எழுதியது போலவே, இன்றும் கீற்றின் பின்னால் பெரிய நிறுவனம் எதுவும் இல்லை.
பெரிய முதலீடுகளும் இல்லை.
பெரிய அலுவலகமும் இல்லை.
இன்றும் கட்டுரைகளைத் தேர்ந்தெடுப்பது, மெய்ப்புப் பார்ப்பது, வடிவமைப்பது, இணையத்தில் பதிவேற்றுவது, தொழில்நுட்பச் சிக்கல்களைச் சரிசெய்வது, சேவையகங்களைப் பராமரிப்பது, புதிய வசதிகளை உருவாக்குவது என்று அனைத்துப் பணிகளும் என் தோளில்தான் இருக்கின்றன.
பல நேரங்களில் விடுமுறை என்பதே இல்லாமல்...
பல நேரங்களில் நேரம் பார்த்தே இல்லாமல்...
பல நேரங்களில் இதற்காக யாரும் பாராட்டப் போவதில்லை என்றே தெரிந்திருந்தும்...
ஏனெனில், இந்தப் பணி எனக்கு ஒரு வேலையாக இல்லை. எனது அன்றாட இயல்பாக மாறிவிட்டது.
சில மாதங்களுக்கு முன்பு, இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வெளியான ஒரு கட்டுரையைப் படித்துவிட்டு ஒருவர் எழுதியிருந்தார்:
"இந்தத் தகவல் வேறு எங்கும் கிடைக்கவில்லை. கீற்றில் இருந்ததால்தான் படிக்க முடிந்தது."
அந்த ஒரு வரியே, பல மாதங்களாகச் செய்த உழைப்பிற்குக் கிடைத்த மிகப் பெரிய அங்கீகாரமாக எனக்குத் தோன்றியது.
அதனால்தான்...
வாசகர்களின் எண்ணிக்கை மாறலாம்.
இணையத்தின் வடிவம் மாறலாம்.
சமூக ஊடகங்கள் இன்னும் பல வடிவங்களில் வரலாம்.
செயற்கை நுண்ணறிவு இன்னும் பல மாற்றங்களை உருவாக்கலாம்.
ஆனால், ஆவணங்களைப் பாதுகாக்கும் தேவை மட்டும் ஒருபோதும் குறையாது.
அந்தப் பணியைத் தொடர்ந்து செய்யும் உறுதியோடுதான் கீற்று தனது அடுத்த கட்டப் பயணத்தையும் தொடங்குகிறது.
இந்த 21 ஆண்டுகள் எங்களுடையவை மட்டுமல்ல.
தங்களுடைய படைப்புகளை எங்களிடம் நம்பிக்கையோடு அனுப்பிய எழுத்தாளர்களுடையவை.
தங்களது சிற்றிதழ்களை கீற்றுக்கு அனுப்பிய ஆசிரியர் குழுக்களினுடையவை.
எங்களுடைய பிழைகளைச் சுட்டிக்காட்டிய தோழர்களுடையவை.
எந்தப் பிரதிபலனும் எதிர்பார்க்காமல் உதவிய தொழில்நுட்ப நண்பர்களுடையவை.
முக்கியமாக...
இருபத்தொன்று ஆண்டுகளாக கீற்றுடன் பயணித்துக் கொண்டிருக்கும் ஒவ்வொரு வாசகருடையவை.
இந்தப் பயணத்தில் எங்களுடன் இருந்த அனைவருக்கும் என் இதயப்பூர்வமான நன்றிகள்.
இதுவரை போலவே...
இனியும் பயணிப்போம்.
- கீற்று நந்தன்