விராலிமலை சண்முகம்

தமிழ் காக்கும் மொழிப்போரை ஒடுக்குவதிலும் தமிழுக்குக்காகப் போராடுவோரைச் சிறையிலடைப்பதிலும், இந்தி வெறியர்கள் வேகம் குறையாமல் இருந்தனர். இதனை எண்ணி வேதனைப்பட்டார் விராலிமலை சண்முகம்.

viralimalai sanmugamவிராலிமலையில் மளிகைக்கடையில் பணியாற்றி வந்தவர் சண்முகம். சொந்த ஊர் புதுக்கோட்டை அருகே உள்ள நார்த்தா மலை. தவுல் கலைஞர் மு.இராமையா இவரின் தந்தை.

இராமையா - சவுந்தரம் மகனாக 11.8.1943 இல் பிறந்தவர். அண்ணன் இரா.மாணிக்கம், குடும்ப அண்ணனாக மாணிக்கத்தையும் கொள்கை அண்ணனாக அறிஞர் அண்ணாவையும் நேசித்தவர் சண்முகம். இருவருக்கும் கடிதம் எழுதினார்.

"அண்ணா !... குடும்ப பாரம் உன்னைத் சேர்ந்துவிட்டது.  தமிழுக்குச் செய்ய வேண்டிய கடமையைச் செய்துவிட்டேன், விடைபெறுகிறேன்" அண்ணன் மாணிக்கத்திற்கு எழுதிய கடிதப்பகுதி இது.

"தமிழினமே என் போன்றோர் உடலைப் பார்த்தாவது விழித்தெழு. தமிழ்த்தாயின் பாதம் இரத்தத்தால் கறைபடிந்துள்ளது. 'உயிர் தமிழுக்கு! உடல் மண்ணுக்கு' என்று கூறி உயிர்விட்ட சிவலிங்கம், அரங்கநாதன் இவர்களைக் காணச் செல்கிறேன்"

- அறிஞர் அண்ணாவிற்கு எழுதிய கடிதப் பகுதி இது

கடிதங்களை எழுதிவைத்துவிட்டு 25.2.1965ஆம் நாள் நஞ்சுண்டு உயிர் துறந்தார் விராலிமலை சண்முகம்.

திருச்சி பாலக்கரை மேம்பாலம் 'சின்னச்சாமி' சண்முகம் மேம்பாலம்' என 11.11.2006இல் பெயர் சூட்டப்பட்டு, மொழிப் போர் வீரர்களை நினைவூட்டியபடி உள்ளது. 

எதுவரை எதிர்ப்பது?

"ஒரு காலத்தில் நாவலந்தீவு (இந்தியா) பூராவும், இன்றைய பரதகண்டம் பூராவும் பரவியிருந்த தமிழகம் விந்தியம் வரை குறுகி, இன்று வேங்கடம் வரை குறுகி நிற்கிறது. இந்த நிலையில் இத்தமிழகத்தில் இந்தி நுழைந்துவிடுமானாலோ தமிழகமே மறந்துபோகும், மாண்டு போகும். இந்தியைக் கடைசி மூச்சு உள்ளவரை ஒவ்வொரு தமிழனும் எதிர்த்தே தீர வேண்டும்."

- தமிழ்த் தென்றல் திரு.வி.க.

(17.7.1948 சென்னை இந்தி எதிர்ப்பு மாநாட்டுப் பேச்சு. நூல்: இந்திப் போர் முரசு பக்கம்: 35)

தமிழுக்கு நேர்வதே தமிழனுக்கும்!

“ஒரு மொழிக்கு உரிய வாய்ப்புகள் மறுக்கப்படும் போது அந்த மொழியைப் பேசும் மக்களுக்கும் அவை மறுக்கப்படுகின்றன. மொழி முடமாக்கப் படும்போது அவனும் முடமாகிறான். மொழிவழி விடுதலை வராமல் சமுதாயத்துக்கு எந்த விடுதலையும் கிடைக்காது. கிடைத்தாலும் பயன் விளையாது". - பேராசிரியர் பொற்கோ

Pin It

அய்யம்பாளையம் ஆசிரியர் வீரப்பன்

aiyyampalayam veerappanஇந்தித் திணிப்பு எதிர்ப்புப் போராட்டம் மாணவர்களோடு நின்றுவிடவில்லை. அனைத்துத் தரப்பினரும் மொழிப் போரில் பங்கேற்றனர். ஆசிரியர்களும் பங்கேற்றனர்.

மதுரையில் பேராசிரியர் சி.இலக்குவனார் கைதானார். நெல்லையில் பேராசிரியர் கு. அரணாசலக் கவுண்டர் கைதானார். ஆசிரியர் வீரப்பன் தமிழுக்காகத் தன்னையே தீயிட்டுச் சாம்பலானார்.

கரூர் மாவட்டம் கடவூரை அடுத்த அய்யம்பாளையம் நடுநிலைப்பள்ளித் தலைமையாசிரியர் வீரப்பன். குளித்தலை ப.உடையாம் பட்டியிலில் 1938இல் பிறந்த இவர்1955 இல் ஆசிரியர் ஆனார்.

தலைமையாசிரியரான இவர், மாணவர்கள் பங்கேற்கும் இந்தி எதிர்ப்பு ஊர்வலத்தை வழிநடத்திச் சென்றார். அரசின் அடக்கு முறையும் தமிழுணர்வாளர்களின் உயிரிழப்பும் ஆசிரியர் வீரப்பனைப் பதறவைத்தன.

‘இந்தியைத் திணிக்கும் முறைகேடான அரசின் கீழ், ஆசிரியராகப் பணியாற்றுவது முறையற்றது'

இப்படித் தீர்மானித்துக் கடிதம் எழுதிய வீரப்பன் 10.2.1965 ஆம் நாள் அரசக்குப் பதிவஞ்சலில் அதனை அனுப்பி வைத்தார். மறுநாள் (11.2.1965) வேட்டிகளை ஒன்றன்மேல் ஒன்றாக உடலில் சுற்றிக் கொண்டு, தீயிட்டுக் கொண்டார். தன்னைக் காப்பாற்ற முனைந்தோரிடம் ஆசிரியர் வீரப்பன் கதறிக் கூறினார்.

"என்னைக் காப்பாற்ற வேண்டாம்
தமிழைக் காப்பாற்றுங்கள்".

வருவீரா அண்ணா!

"தமிழகத்தில் தமிழ் பயிற்சி மொழியாகவும் பாடமொழியாகவும் எல்லாக் கல்லூரிகளிலும், நிர்வாக மொழியாகப் பல்வேறு துறைகளிலும் ஐந்தாண்டுக்கு காலத்திற்குள் நடைமுறைக்கு வருவதற்கான நடவடிக்கையை மேற்கொள்வது என்று இம்மன்றம் தீர்மானிக்கிறது"

(தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் முதலமைச்சர் அறிஞர் அண்ணா இந்தி எதிர்ப்புத் தீர்மானத்தின் மீது 23.1.1968ஆம் நாள் பேசியபோது நிறைவேற்றிய தீர்மானம்).

இந்தியைத் திணிக்கும் எதுவும் வேண்டாம்!

"என்.சி.சியில் இந்தி ஆணைச் சொற்கள் பயன்படுத்தப்படுவதால் மேலும் இந்தி மறைமுகமாகவும் திணிக்கப்படுவதால் - இந்திச் சொற்களை நீக்க வேண்டுமென்றும் அப்படி நீக்காவிட்டால் என்.சி.சி அணிகளைக் கலைத்துவிட வேண்டுமென்றும் சொல்கிறோம்".

(தமிழகச் சட்டமன்றத்தில் முதலமைச்சர் அறிஞர் அண்ணா இந்தி எதிர்ப்புத் தீர்மானத்தின் மீது 23.1.1968ஆம் நாள் பேசியபோது நிறைவேற்றிய தீர்மானம்).

- புலவர் செந்தலை ந. கவுதமன், சூலூர் - பாவேந்தர் பேரவை, கோவை

(தொடரும்...)

Pin It

சத்தியமங்கலம் முத்து

இராசேந்திரன் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட துயரச் செய்திகளைக் குடும்பத்தினரிடம் தொடர்ந்து பேசியபடி இருந்துள்ளார் சத்தியமங்கலம் முத்து. 'தமிழுக்குப் பாடுபடுபவர்கள் சாகிறார்களே' என வருந்தி அழுதுள்ளார்.

mozhipor sathiyamangalam muthuபகலில் துணிக்கடையிலும் இரவில் பட்டறையிலும் பணியாற்றுவது முத்து வழக்கம். இரவு பட்டறையிலேயே தங்கி விடுவார்.

11.2.1965 ஆம் நாள் துணிக்கடையில் பணியாற்றிவிட்டு, சரக்குந்து பட்டறைக்கு வந்துள்ளார். இரவு 7.30 மணிக்கு உடலில் தீயிட்டுக் கொண்டு 'தமிழ் வாழ்க'! இந்தி ஒழிக!' எனக் குரல் எழுப்பியுள்ளார்.

தீயை அணைத்து மருத்துவமனையில் சேர்க்கப்பட்ட முத்து, காவல்துறையிடம் வாக்குமூலம் தந்துள்ளார்.

"தமிழ் மாணவர்கள் தாக்கப்படக் கூடாது. தமிழ் வாழ வேண்டும். தமிழினம் வாழ வேண்டும். அதற்காகத்தான் தீக்குளித்தேன்"

அண்ணன் மாரியப்பன் தன் குழந்தையை முத்துவின் முகத்தருகே நீட்டி, பெயர் வைக்கச் சொல்லியுள்ளார்.

'தமிழ்ச்செல்வி' என அண்ணனின் குழந்தைக்குப் பெயர் வைத்த சில நிமிடங்களில் முத்துவின் உயிர் பிரிந்து விட்டது.

அன்றைய கோவை மாவட்டம் சத்தியமங்கலம் வட்டம் குமாரபாளையத்தில் பெருமாள் பார்வதி மகனாக 31.7.1942 இல் பிறந்தவர் முத்து. அண்ணன் மாரியப்பன் தம்பி சின்னச்சாமி. வறுமையான குடும்பம். சத்தியமங்கலம் வந்து இருநேரமும் வேலை செய்வார்.

11.2.1965 இல் தீக்குளித்தவர் 18.2.1965ஆம் நாள் மருத்துவமனையில் உயிரிழந்தார். அப்போது அவருக்கு வயது இருபத்து மூன்று! 

மொழியே காப்பாற்றும்!

"ஓர் இனத்தின் பண்பாட்டையும் வரலாற்றையும்
அடையாளத்தையும் தீர்மானிப்பது மொழிதான்!
பிறமொழி வல்லாண்மைக்கு ஆட்படாமல்
தன் வரலாற்றையும் பண்பாட்டையும்
காப்பாற்றிக் கொள்ளும் இனமே
காலத்தால் காப்பாற்றப்படும்
மொழியைக் காக்காத இனம், அடையாளமற்ற
மனித மந்தையாக மாறிவிடும்., எவர்
வேண்டுமானாலும் ஓட்டிச் செல்லக்கூடிய
அவலநிலைக்கு ஆட்பட்டுவிடும்!"

(செந்தலை ந.கவுதமன், விழிப்பூட்டும் மொழிப்போர், தமிழ்மண், 2012, பக்கம்.23 )

- புலவர் செந்தலை ந.கவுதமன், சூலூர் - பாவேந்தர் பேரவை, கோவை

(தொடரும்...)

 

Pin It

                திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஞானியார் அடிகள், தாய் மொழியாம் தமிழைத் தமிழர்களே தாழ்வாகக் கருதியதை நினைத்து, நெஞ்சம் உருகினார்கள். ‘எனக்குத் தமிழில் பேச வராது’ என மேடைகளில் உரையாற்றிய தமிழர்களின் அவலத்தை அறிந்து, மன வேதனை கொண்டார்கள். வெட்கமும், தன்மானமும், தாய் மொழி உணர்வும் அற்ற தமிழர்களின், ஆங்கில மோகத்தைக் கண்டு உள்ளம் குமுறினார்கள். வயிற்றுக்கும் வாழ்விற்கும் தமிழ் துணையாக நிற்காது என்ற எண்ணம், படித்த தமிழர்களிடம் பரவி வரும் நிலையைக் கண்டு கண் கலங்கினார்கள்.

              gnaniar adigal  இந்த இழிநிலை தமிழ் மொழியை மட்டுமல்லாது தமிழர்களின் பண்பாட்டையும், தமிழ் மொழி மீதான நம்பிக்கையையும் சீரழித்துத் தமிழர்களைத் தலைகுனியச் செய்துவிடும் என ஆழ்ந்து சிந்தித்த ஞானியார் அடிகள், தமிழுணர்வூட்டும் அமைப்புகளை ஏற்படுத்தி உரையாற்றினார்கள்.

                திருப்பாதிரிப்புலியூர் திருமடாலயத்திற்கு 1900 ஆம் ஆண்டு ஞானியார் அடிகளைத் தரிசிக்க வருகை புரிந்த பாலவநத்தம் குறுநில மன்னரும் பாவலரும் நாவலருமான பாண்டித்துரைத் தேவரிடம், “தமிழைத் தழைக்கச் செய்திட தாங்கள் முயற்சி செய்ய வேண்டும். தமிழின் வளர்ச்சிக்கு ஓர் அமைப்பை, சங்கம் கண்ட மதுரையில் உருவாக்க வேண்டும்” என வேண்டுகோள் வைத்தார் ஞானியார் அடிகள்!

                பாண்டித்துரைத் தேவர், “வெகு விரைவில் மதுரை மாநகரில், தமிழ்ச் சங்கம் ஒன்றை அமைப்போம்!” – என உறுதியளித்தார். பின்னர் இராமநாதபுரம் மன்னர் பாஸ்கர சேதுபதி, திருமடாலயத்திற்கு வருகைபுரிந்தபோதும் ஞானியார் அடிகள் தமது விருப்பத்தைத் தெரிவித்தார்.

                ஞானியார் அடிகளின் விருப்பத்தை நிறைவேற்றும் வகையில், “தமிழை முறையாகப் பயிற்றுவிக்கவும், தமிழின் சிறப்பைத் தமிழர் உணரச் செய்யவும் மதுரையில் ஓர் தமிழ் அமைப்பை கண்டிப்பாக உருவாக்குவோம்” – என மன்னர் பாஸ்கர சேதுபதியும் உறுதியளித்தார்.

                மதுரை மாநகரில் 24.5.1901 ஆம் நாள் ‘தமிழ்ச் சங்கம்’ நிறுவப்பெற்றது என்னும் செய்தி ஞானியார் அடிகளுக்கு பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. மன்னர் சேதுபதிக்கும், பாண்டித்துரைத் தேவருக்கும் பாராட்டுத் தெரிவித்து மடல் எழுதினார் அடிகள்.

                திருப்பாதிரிப்புலியூரில், ‘வாணி விலாச சபை’ எனும் ஓர் அமைப்பு பாண்டித்துரைத் தேவர் தலைமையில் தொடங்கினார் ஞானியார் அடிகள். வாணி விலாச சபையில் வாரந்தோறும் சமய நெறியையும், தமிழ் உணர்வையும் ஊட்டும் சொற்பொழிவுகள் நிகழ்த்தப்பெற்றதோடு, தமிழைக் கற்பிக்கும் முயற்சியும் நடைபெற்றது.

                திருப்பாதிரிப்புலியூரில் ‘ஞானியார் மாணவர் கழகம்’ என்ற அமைப்பு தோற்றுவிக்கப்பட்டது. அதன்மூலம் நாள்தோறும், மாலையில், தமிழ் இலக்கிய, இதிகாச, புராணங்கள் சொல்லித்தரப்பட்டதுடன்; தமிழ் இலக்கணமும் சுவைபடக் கற்பிக்கப்பட்டது.

                “எத்தனையோ திருமடங்கள் தமிழகத்தில் உள்ளன என்றாலும் அடியேனை ஈர்த்த ஓரே திருமடம் ஞானியார் சுவாமிகள் குருமூர்த்தியாய் வீற்றிருக்கும் திருப்பாதிரிப்புலியூர் திருமடமே! ஏனெனில், தமிழ் மக்களுக்குத் தமிழின் மேன்மையைத் தமது கலையொளிரும் சொற்பொழிவுகளால் ஊட்டியும், உணர்த்தியும் வருபவர்கள் ஞானியார் சுவாமிகள். சுவாமிகளைத் தமிழாகவே யான்கண்டு மகிழ்கிறேன்“ - எனக் குறிப்பிட்டு மகிழ்ந்தார் ‘தமிழ்த் தென்றல்’ திரு.வி.க!

                தமிழறிஞர் வையாபுரிப்பிள்ளை, ஞானியார் அடிகளை ‘தமிழ் ஞானி’ எனப் போற்றிப் புகழ்ந்துள்ளார்.

                ‘ஞானத் தமிழ்’ என்பதற்கு ஞானியார் அடிகளாரின் பேச்சே சரியான உதாரணம். படித்தவர்கள் ரசிப்பார்கள்; பாமரர்கள் புரிந்து கொள்வார்கள். ‘தமிழ்ச்சுவை’ என்னவென்பதை ஞானியார் அடிகளாரின் உரையைக் கேட்டால் புரிந்துவிடும் - “என, ‘கல்கி’ பதிவு செய்து உள்ளார்.

                திருநாகேசுவரத்தில் அண்ணாமலை - பார்வதி அம்மை ஆகியோரின் மகனாக 1873 ஆம் ஆண்டு பிறந்தார் ஞானியார் அடிகள். பெற்றோர் இட்ட பெயர் பழனியாண்டி என்பதாகும்.

                ஆறு மாதக் குழந்தையாக இருக்கும்போது, அவரது பெற்றோர் திருப்பாதிரிப்புலியூர் திருமடத்திற்கு, ‘மடாலயப் பிள்ளை’யாகப் பெற்றோர் வழங்கினர்.

                தமிழும், ஆங்கிலமும் பயிற்றுவிக்கப் பெற்ற பள்ளியில் பயின்றார். பின்னர், வட மொழியையும் கற்றுத் தேர்ச்சி பெற்றார். பதினேழாம் வயதிலேயே திருமடத்தின் பொறுப்பை ஏற்று, “சிவசண்முக மெய்ஞ்ஞான சிவாசாரிய சுவாமிகள்” என அழைக்கப்பட்டார்.

                இருபதாம் நூற்றாண்டின் உதய காலத்திலும், இடைப்பகுதியிலும் தமிழ் நாட்டில் நிகழ்ந்த இலக்கிய, சமய விழாக்களில் கலந்து கொண்டு தலைமையேற்று தமிழ் முழக்கம் செய்தார் ஞானியார் அடிகள்.

                ‘திருப்பாதிரிப்புலியூர் புராணம்’, ‘திருப்பாதிரிப்புலியூர் தோத்திரக் கொத்து’, ‘அற்புதத் திருவந்தாதி’, ‘ஞானதேசிகமாலை’, ‘கந்தர்சட்டிக் கட்டுரைகள்’, ‘அவிநாசிநாதர் தோத்திரக் கொத்து’ முதலிய நூல்களைப் பதிப்பித்து வெளியிட்டார் ஞானியார் அடிகள்.

                தித்திக்கும் தமிழால் சித்தாந்த மேன்மைகளை எளிமையாகவும், இனிமையாகவும் எடுத்துரைத்து, எத்திக்கும் புகழ் மணக்க, தமிழ்மொழியின் வளர்ச்சிக்கு, தமது வாழ்நாள் முழுவதும் உழைத்த ஞானியார் அடிகள் 1942 ஆம் ஆண்டு இயற்கை எய்தினார். அவர் மறைந்தாலும், தாய் மொழிக்கு அவர் ஆற்றிய தொண்டு என்றென்றும் தமிழ்மொழி வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்கும்!

- பி.தயாளன்

Pin It

தேசப்பிதா மகாத்மா காந்தியடிகளின் அறைகூவலை ஏற்று, 1937 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற `உப்புக் காய்ச்சும்’ அறப்போராட்டத்தில் இவரும் ஈடுபட்டார்! ஒரு கையில் தமது கைக்குழந்தையுடனும், மறுகையில் காங்கிரஸ் கட்சிக் கொடியுடனும் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டார். வெள்ளை ஏகாதிபத்தியக் காவலர்களின் குண்டாந்தடித் தாக்குதலையும் அச்சம் இன்றி எதிர் கொண்டவர் கடலூர் அஞ்சலையம்மாள்!

cuddalore anjalaiammal ஆங்கிலேய `நீலன்’ சிலையை அகற்றக் கோரி 1927 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற போராட்டத்தில் குடும்பத்தோடு கலந்து கொடு, செல்ல மகள் சின்னஞ்சிறுமி அம்மாக்கண்ணுவுடன் சிறை சென்றார்! சிறுமி அம்மாக்கண்ணு சிறைத்தண்டனை பெற்று சென்னை இளம் பெண்கள் சிறையிடடைகப்பட்டார். மகாத்மா காந்தி அப்பொழுது சென்னை வந்தார். சிறையில் அடைக்கப்பட்டவர்களை இராஜாஜியுடன் நேரில் சென்று சந்தித்தார். சிறையில் இருந்த, கடலூர் அஞ்சலையம்மாவையும், மகள் அம்மாக்கண்ணுவையும் காந்தியடிகளிடம் இராஜாஜி அறிமுகம் செய்தார். அப்போது, மிகுந்த மகிழ்ச்சி கொண்ட மகாத்மா, சிறுமி அம்மாக்கண்ணுவை வார்தாவில் உள்ள தமது ஆசிரமத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். அம்மாக்கண்ணுவின் பெயரை, `லீலாவதி’ என்று பெயர் மாற்றம் செய்து, தமது ஆசிரமத்தில் தங்கவைத்துப் பெருமைப்படுத்தினார்.

காந்தியத் தொண்டர்

 கடலூர் அஞ்சலையம்மாள், 1890 ஆம் ஆண்டு கடலூரில் பிறந்தார். இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில்1921 ஆம் ஆண்டு தென்னாட்டிலிருந்து ஈடுபட்ட முதல் பெண்மணி என்ற பெருமை அவருக்கு உண்டு.

 இவரது கணவர் முருகப்பாவும், இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் கலந்துகொண்டு சிறை சென்றவர்!

 கடலூர் அஞ்சலையம்மாள் 1940 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற தனிநபர் அறப்போராட்டத்திலும் பங்கு பெற்றுச் சிறையேகினவர்!

 `வெள்ளையனே வெளியேறு’ போராட்டத்தை காங்கிரஸ் கட்சி அறிவித்தவுடன் வீரமுடன் அதில் இறங்கியதால் கடலூர், திருச்சி, வேலூர், பெல்லாரி முதலிய இடங்களில் பல ஆண்டுகள் சிறையிலடைக்கப்பட்டார். தமிழகம் முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டு `வெள்ளையனே வெளியேறு’ இயக்கத்தில் பெண்களை ஈடுபடச் செய்தார். கருவுற்றிருக்கும் போதே சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். மகப்பேறு காலத்தில் சில வாரங்கள் சிறையிலிருந்து வெளியில் வந்து குழந்தை பிறந்தவுடன் கைக்குழந்தையுடன் மீண்டும் சிறை சென்றார்.

 சென்னை மாநகரில் தடை செய்யப்பட்ட காங்கிரஸ் கட்சியின் மாநாட்டிற்குத் தலைமை தாங்கிப் பெண்கள் படையுடன் கைது செய்யப்பட்டார். கடலூர் அஞ்சலையம்மாள் `சிறைப்பறவை`யாக வாழ்ந்தார் என்பதே சிறப்புக்குரிய வரலாறு!

 இவர், மிகச் சிறந்த பேச்சாளர். அக்காலத்தில் இவரது பேச்சைச் கேட்பதற்கு கிராமப்புற மக்கள் திரண்டு வந்தனர். இவரது உரை மக்களை வீறுகொண்டு எழச்செய்தது! விடுதலை உணர்வு பெற்றுப் போராட்டத்தில் ஈடுபடச் செய்தது.

 கடலூர் அஞ்சலையம்மாள் இல்லத்தில் தந்தை பெரியாரும், மகாத்மா காந்தியும் சந்தித்து உரையாடியுள்ளனர். அந்தளவு, அவரது குடும்பம் விடுதலைப் போராட்டத்தின் பாசறையாக விளங்கியது. தமது குடும்பச் சொத்துக்களை விற்று, விடுதலைப் போராட்டத்திற்குச் செலவிட்டவர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

 கடலூர் சட்டமன்றத் தொகுதியில் 1929 ஆம் ஆண்டு போட்டியிட்டு அதிக வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். இவர் கடலூர் சட்டமன்றத்தொகுதிக்கு 1929 முதல் 1952 வரை நடைபெற்ற அனைத்துத் தேர்தல்களிலும் போட்டியிட்டவர் ; போட்டியிட்டபோதெல்லாம் வெற்றி பெற்றவர் கடலூர் அஞ்சலையம்மாள்!

 வட ஆற்காடு மாவட்டத்தில் புகழ் பெற்ற விடுதலைப் போராட்ட வீரரான ஜமதக்னி கடலூர் அஞ்சலையம்மாளின் மருமகன் ஆவார்! பொதுவுடைமைக் கட்சியின் நிறுவன உறுப்பினராகவும், வட ஆற்காடு மாவட்டத்தின் செயலாளராகவும், மார்க்சிய சிந்தனையாளராகவும் விளங்கியவர் ஜமத்க்னி! சிறையிலிருந்த தியாகியான தமது தந்தை முருகப்பாவைச் சந்திக்கச் சென்றபோதெல்லாம் அவரது மகள் லீலாவதி, ஜமத்க்னியையும் சந்தித்தார். அவர்களது சந்திப்பு காதலாக மலர்ந்தது. நாடு விடுதலை பெற்ற பின் ஜமதக்னியை லீலாவதி மணம் புரிந்து கொண்டார்! ஆம்! தாலிக்குப் பதிலாக அரிவாள் சுத்தியலைக் கொண்ட தங்கத் தகட்டினை அணிந்த திருமணம் புரிந்துகொண்டனர் இப்புரட்சித்தம்பதியினர்! இந்தியதேச விடுதலைப் போராட்டத்தில், கடலூர் அஞ்சலையம்மாள், அவரது கணவர் முருகப்பா அவரது மகள் லீலாவதி, அவரது மருமகன் ஜமத்க்னி ஆகிய நான்கு பேர் ஒரே குடும்பத்திலிருந்து சிறை சென்ற பெருமைக்குரியவர்கள்! இந்திய விடுதலை வேள்விக்கு ஆகுதியாய் ஆன அரும்பெரும்தியாகிகள்!

 இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வீராங்கனை கடலூர் அஞ்சலையம்மாள் 1961 ஆம் ஆண்டு மறைந்தார். அவரது பெயர் இந்திய விடுதலைப் போராட்ட வரலாற்றில் என்றென்றும் நிலைத்து நிற்கும்!

Pin It