கீற்றில் தேட...

அண்மைப் படைப்புகள்

முன்னுரை:

தமிழ்நாட்டில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் நாங்குநேரி தாலுகாவில் வானமாமலைத் திருக்கோயில் அமைந்துள்ளது. கன்னியாகுமரி செல்லும் நெடுஞ்சாலையில் திருநெல்வேலியிலிருந்து முப்பது கிலோமீட்டர் தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இந்த ஊரானது நாங்குநேரி என்றும் வானமாமலை என்றும் பல பெயர்களால் அழைக்கப்படுகின்றது.மேலும் வடமொழியில் இதனை தோத்தாத்ரி சேத்திரம் என்று கூறப்படுகின்றது. ஆழ்வார்களால் பாடல் பெற்ற வைணவத் திருப்பதிகள் 108- ல் இதுவும் ஒன்று. பாண்டியநாட்டு 18 திருப்பதிகளில் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தின் தென்கோடியில் அமைந்துள்ளது.

nanguneri templeவைணவத் தலங்களில் சுயமாகத் தோன்றியதாகக் கூறப்படும் திருக்கோயில்கள் 8. அதிலே ஒன்றுதான் இந்த நாங்குநேரி என்று அழைக்கப்படும் வானமாமலை. நம்மாழ்வாரால் பத்து பாடல்கள் பாடப்பட்ட வைணவத் தலம் என்ற பெருமைக்கு உரியது. இந்தக் கோயிலோடு இணைந்து செயல்படும் மடம் வானமாமலை மடம் என்று அழைக்கப்படுகின்றது. இதன் தலைவரான ஜீயர் சுவாமிகளின் நேரடி மேற்பார்வையில் இந்த கோயிலும் மடமும் செயல்பட்டு வருகின்றது.

தற்போது 31வது சுவாமிகள் பட்டத்தில் இருக்கிறார். அவர் கோயிலிலுள்ள பல்வேறு விதமான பழமை வாய்ந்த சிற்பங்கள், கல்வெட்டுகள், செப்பேடுகள், ஓவியங்கள் இன்னும் பல்வேறு விதமான கோயில் தொடர்பான சிலைகளையும் பராமரித்து வருகிறார். ஆன்மீக அருங்காட்சியகம் என்று கூட நாம் இதனை வைத்துக் கொள்ளலாம். ஏனென்றால் அந்த அளவிற்கு பழமையின் மகத்துவத்தை பறைசாற்றக் கூடிய ஒன்றாக அமைந்திருக்கிறது.

ஊர் பெயர்க் காரணம்:

நாங்குநேரி, வானமாமலை என்றும் அழைக்கப்படும் இவ்வூருக்கு பல்வேறு பெயர்கள் உள்ளன. நான்கு நேரி என்ற பெயரை நாங்குநேரி, நான்கு ஏரி- என்றெல்லாம் எழுதும் வழக்கம் காணப்படுகிறது. பேச்சுவழக்கில் நாகணைச்சேரி- நான் கூன் ஏரி காலப்போக்கில் நாங்குநேரி என்ற பெயரை பெற்றிருக்கலாம். ஆனால் இன்று அந்த நகரத்தில் வாழும் வைணவர்களால் நாங்குநேரி என்றும் வானமாமலை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. வட இந்தியாவில் வாழ்பவர்கள் இதனை தோத்தாத்ரி சேத்திரம் என்றே வழங்கி வருகின்றனர். "பாண்டிய மன்னன் ஒருவன் வானவன்மாதேவி என்ற சேரகுல மங்கையை மணந்து வானவன் என்ற பட்டத்தை பெற்றான் என்றும், அந்த மன்னன் இந்தக் கோயிலை எடுப்பித்தான் அதனால் இத்தலம் வானமாமலை என்று பெயர் பெற்றதாகவும் கூறுவர்." (ந. சுப்புரெட்டியார், பாண்டிய நாட்டுத் திருப்பதிகள்,ப. 269)

வானவன் என்ற பாண்டியன் மாமலை போன்ற கோயிலை கட்டியமையால் வானமாமலை என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

கல்வெட்டு:

‘கல்வெட்டு’ என்ற சொல்லானது கல்லிலே செதுக்கப்பட்ட அல்லது கல்லிலே வடிவமைக்கப்பட்ட எழுத்துக்களை சொல்வதாக இருக்கின்றது. இவற்றைத் தாண்டி நாம் சிந்திக்கும் போது அக்கால மக்களின் வாழ்க்கை முறை, பண்பாடு, பழக்கவழக்கம் அனைத்தையும் பறைசாற்றி நிற்கக் கூடிய ஒன்றாக இருக்கின்றது. மேலும் கல்வெட்டு என்பது கோயிலைப் பற்றியும் அந்தக் கோயில் யாருடைய தலைமையின் கீழ் இருந்தது என்பதை பற்றிய விளக்கங்களையும் செய்திகளையும் தருவதாக அமைந்து இருக்கின்றது. அதனடிப்படையில் வானமாமலைக் கோயில் பற்றி கிடைத்த கல்வெட்டு ஆனது கோயிலின் வரலாற்றினையும் தானமாக கொடுக்கப் பட்ட நிலங்களைப் பற்றியும் அங்கு பணிபுரிந்த பணியாளர்களின் கிடைத்த பரிசு பற்றியும் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது.

வானமாமலைக் கோயில் கல்வெட்டின் அமைவிடம்:

தெற்கு நோக்கிய சுவரில் நான்கு கல்வெட்டுகளும் வடக்குப் பகுதியில் இருந்த சுவரில் 4 கல்வெட்டுகளும் கிழக்கு பகுதியில் இருந்த சுவரில் மூன்று கல்வெட்டுக்களும் துவாரபாலகர் சிலைகளுக்கு எதிரே ஒரு கல்வெட்டும் கோயில் வெளி திருச்சுற்றில் வடக்கு சுவர் ஒன்றிலும் ஆக பதிமூன்று கல்வெட்டுகள் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன.

கல்வெட்டு எழுத்துக்கள் பல்லவர் காலத்தில் கோயில்களில் தமிழ், வட்டெழுத்து, கிரந்தம், நாகரி ஆகிய நான்கு விதமான எழுத்துக்கள் பயன்படுத்தப்பட்டன. எனினும் தமிழும் வட்டெழுத்தும் மிகுதியாக காணப்படுகின்றன. இது இக்கோயிலில் மட்டுமல்லாது பல்வேறு வகைப்பட்ட கோயில்களிலும் இந்த செய்தி தான் அதிகமாக இடம் பெறுகின்றன.

கல்வெட்டுச் செய்தி :

வானமாமலைக் கோயில் கல்வெட்டுகள் எந்தெந்த மன்னர்களுடையவை என்ற செய்தியினை தெளிவாகக் கூறுகின்றன. சுந்தரபாண்டியனின் 20 ஆவது ஆட்சியாண்டில் நிலம் கொடுக்கப்பட்டது.இதனை காமன் என்ற செண்பகப் பேரரையர் தானம் வழங்கினார் என்பதை வானமாமலைக் கோயிலின் தெற்குச் சுவர் கல்வெட்டு கூறுகின்றது. ஆடிப்பூரம் திருநாள் நடத்துவதற்காக பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டில் செண்பகப் பேரரையர் தானம் கொடுத்துள்ளார். ‘ (A.R.E. 252 /1927- 28B) இன்றளவும் அபிஷேகம் வழிபாடு படையல் ஆகியவற்றோடு நடைபெறுகின்றது

மாறவர்மன் தனது 13வது ஆட்சி ஆண்டு காலத்தில் வானமாமலைத் திருக்கோயிலின் நந்தவனத்தை பராமரிக்க பூ கட்டுபவன், தோட்டக்காரன் ஆகிய பணியாளர்களுக்கு தானம் வழங்கினான் (A.R.E. 253 /1927- 28B). இதுவே பச்சையாறு போக்கில் அமைந்துள்ள மருவி என்ற ஊராகும்.

வானமாமலை கோயில் பணியாளர்களுக்கு ஒன்றரை அச்சு (ஒன்றரை அச்சு என்பது ஒரு நாழி அரிசியை குறிக்கும். ஒரு நாழி என்பது தற்கால அளவுப்படி ஒரு கிலோவை குறிக்கும்.) கொடுக்கப்பட்ட செய்தி கூறப்படுகிறது மக்கள் பலர் கோயில் பணியாளர்களாக இருந்து பயனடைந்துள்ளனர் என்பதை அறியலாம்.

கல்வெட்டில் காணப்படும் வட்டெழுத்து:

வானமாமலைக் கோயிலில் காணப்படும் கல்வெட்டுகள் பெரும்பாலும் செதுக்கப்பட்டு உள்ளன. இவற்றில் பாண்டிய நாட்டில் கிடைத்துள்ள வேள்விக்குடி, சீவரமங்கலம், சின்னமனூர் செப்பேடுகளிலும் பாண்டிய நாட்டில் உள்ள ஆனைமலை அம்பை முதலிய ஊர் கோயில்களிலும் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. சில கற்பாறைகள் இவ்விடத்தில் வெட்டப்பட்டுள்ளன.’ வட்டெழுத்து எட்டாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி முதல் பதினோராம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிவரை காணக் கிடைக்கின்றன’ ( வை.சுந்தரேச வாண்டையார்,கல்வெட்டுக்கள் ப. 279).

ஆனால் 13 ஆம் நூற்றாண்டில் தோன்றிய வானமாமலைக் கோயில் கல்வெட்டுகள் வட்டத்தில் காணப்படுகின்றன.

வானமாமலைக் கோயிலும் செப்பேடுகளும்:

செப்பேடுகள் என்பவை கோயில்களின் வரலாற்றை ஆதாரபூர்வமாக சான்றுகளோடு தருகின்றன. தென்னிந்தியாவின் பழைய வரலாறு. இந்திய வரலாற்றில் இன்றியமையாத பகுதியாக உள்ளது. கி.பி பதினேழாம் நூற்றாண்டின் இடைப்பகுதியில் விஜயநகரப் பேரரசின் முயற்சியோடு பாண்டியர் ஆட்சி முடிவுற்றது. ஆங்கில கிழக்கிந்திய கம்பெனியுடன் ஒரு புதிய யுகம் தோன்றிய காலம் எனலாம். 1929 ஆம் ஆண்டு கே. நீலகண்ட சாஸ்திரியார் ஆங்கிலத்தில் பாண்டியன் ராஜ்ஜியம் என்ற நூலை வெளியிட்டார். இந்நூல் ஆராய்ச்சிகளை தூண்டிவிடும் போக்கில் அமைந்துள்ளது. பின்னர் ஆராய்ச்சி அறிஞர் டி.வி சதாசிவப் பண்டாரத்தார்- பாண்டியர் வரலாறு என்ற நூல் தமிழில் வெளிவந்த குறிப்பிடத்தக்க ஒரு ஆராய்ச்சி நூலாகும்.

தமிழ் வரலாற்றுக் கழகம் வெளியிட்ட ‘பாண்டியர் செப்பேடுகள் பத்து’ என்ற நூல் பாண்டியர் செப்பேடுகள் பற்றி தெரிந்துகொள்ள ஒரு ஆதார நூலாக விளங்குகின்றது. ஸ்ரீவரமங்கலச் செப்பேடுகள் வேலங்குடிச் செப்பேடுகள் ‘ பராந்தகன் ஜடில பராந்தகன் அவன் ஆட்சியின் 17 ஆம் ஆண்டின்’ ஸ்ரீவரமங்கல நகர்’ என்ற பெயர் மாற்றி தானம் செய்யப்பட்டதை குறிப்பிடுகின்றன. ‘59 ஆண்டு கிபி 784 ஆக இருக்கலாம் என கணிக்கப்பட்டுள்ளது. வரகுணமங்கை என்பது வரகுண பாண்டியனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட ஒரு ஊராகும் என சிலர் கருதுகின்றனர். ஆனால் இக்கருத்தை கிருஷ்ணசாமி அய்யங்கார் மற்றும் ராகவையங்கார் இருவரும் முரண்பட்ட விதத்தில் வாதம் செய்கின்றனர்.

வரகுணமங்கை என்ற பெயர் (S.I.I.Vol.XIII, No 233:S.I.I. Vol.XIII, No,240 & S.I.I. Vol.XIII No. 568) பெண்களில் பலரும் வைத்துக் கொள்ளக்கூடிய ஒரு பெயராகும். அந்த வகையில் நோக்கினால் வரகுண அரசியால் அல்லது அலர்மேல் மங்காபுரம் என்பது போல அவர் தாயாரின் பெயர் என்பதன் அடிப்படையிலும் இப்பெயர் எழுந்திருக்கலாம் என நம்பப்படுகிறது.

செப்பேடு செய்தி:

ஸ்ரீவரமங்கல என்பது தானமாக வழங்கப்பட்ட ஊரின் பெயர். சாசனம் என்ற பெயரும் உண்டு. இந்த சாசனத்தில் இச்செப்பேடு அளிக்கப்பட்ட சக ஆண்டு குறிக்கப் பெறவில்லை. ஆட்சி ஆண்டு 17 என்று குறிக்கப்படுகிறது. களவழி நாட்டைச் சேர்ந்த வேலங்குடி என்னும் ஊரின் பெயரை ஸ்ரீ வர மங்கலம் என மாற்றி அமைத்து அதை தானமாக வழங்கினான் என்று இச்செப்பேடு கூறுகிறது.

ஸ்ரீஈஸ்வரனின் மகனான பட்டன் அமைதியாக இருந்தவன். களக்காடு என்னும் ஊரில் பிறந்தவர். வீரமங்கை பேரரையன் ஆகிய மூர்த்தி எயினன் என்பவன் இச்சாசனத்தை எழுதியவன். பாண்டியனுடைய பெரும் பண்ணைக்காரன் ஆகிய அரிகேசரி என்பவன் ஆவான். இவை அனைத்தும் செப்பேடுகளில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட செய்திகளாகும்.

முடிவுரை

கல்வெட்டுகளிலும் செப்பேடுகளிலும் பல வரலாற்றுப் பின்னணிகளைக் கொண்டு அமைந்திருக்கக் கூடிய ஊர்தான் இந்த வானமாமலை ஆகும். பாண்டிய மன்னன் ஒருவன் மாதேவி என்ற சேரகுல மங்கையை மணந்து வானவன் என்ற பட்டத்தை பெற்றிருந்தான். இந்தப் பாண்டிய மன்னனே முதன்முதலில் இக்கோயிலை கட்டியிருக்க வேண்டும். பாண்டியர்களால் கட்டப்பட்ட இக்கோயிலில் பின்னர் நாயக்க மன்னர்களால் விரிவடைந்திருக்கிறது எனலாம். இன்றும் சுற்றுத் தூண்கள் தாங்கும் நீண்ட சுற்றுகள் உள்ளன.

இக்கோயிலின் பெரும்பகுதி நாயக்கரின் திருப்பணியை நினைவு படுத்துகின்றன.’ கொல்லம் ஆண்டு 622 இல் கி.பி 1447 ஒரு வைணவத் துறவி நாங்குநேரி வந்தபோது இதுவரை கோயிலை நிர்வாகம் செய்த, செய்துவந்த நம்பூதிரி பிராமணர்கள் துறவியிடம் கோயில் பொறுப்பை ஒப்படைத்தனர். அவரே முதல் ஜீயர் ஆவார். ஆனால் அவர்தான் வானமாமலை மடத்தையும் நிறுவினார் எனத் தெளிவாக தெரியவில்லை (H.R. Pate, Tirunelveli Gazetter Documentayion (1916), SERVICE Series, p. 400).

புஷ்பாஞ்சலி என்ற சந்நியாசியும் திருப்பணிகளை செய்திருக்கிறார் என வரலாறு தெரிவிக்கின்றது.

துணைநூல் பட்டியல்

சுப்புரெட்டியார். ந, பாண்டிய நாட்டுத் திருப்பதிகள், பாரி நிலையம், சென்னை, இரண்டாம் பதிப்பு 1990.

சுந்தரேச வாண்டையார், முப்பது கல்வெட்டுக்கள், சுதா பிரஸ், திருவல்லிக்கேணி, சென்னை 4 முதற் பதிப்பு 1992.

வேங்கடசாமி ரெட்டியார்.கி, பதிப்பாசிரியர் நாலாயிர திவ்ய பிரபந்தம், திருவேங்கடத்தான் திருமன்றம், சென்னை 8 முதல் பதிப்பு 1973

செப்பேடு நூல்: பாண்டியர் செப்பேடுகள் பத்து , தமிழ் வரலாற்றுக் கழகம், சுதேசமித்திரன் அச்சகம், சென்னை 2, முதற் பதிப்பு 1967

- டாக்டர். லாவண்யா ஜெயராம் M.A.,D.F.L.,(B.Ed.Special), Ph.D

Pin It

பிற உயிரினங்களிடமிருந்து தம்மைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கான சூழல் பெரும் பேராட்டத்தின் விளைவேயாகும். உயிரினங்களிலேயே மனிதன் பெரும்வளர்ச்சியை எய்தியவன். மனித வாழ்வில் போர் ஒரு தொடர் அம்சமாகவே இருந்திருக்கின்றது. வேட்டையாடுதலில் தொடங்கி உணவுக்கான பெரும் போராட்டம், தனிநபருக்குரிய சொத்து போராட்டம், அடிமைப் போராட்டம் என பலவகை போராட்டங்களை மேற்கொண்டவன். சமூகத்தில் மேற்கூறிய காரணங்களே பேராட்டத்தின் முதன்மைக்காரணிகளாய் இருந்தன. அடிப்படையில் செல்வப்பெருக்கம், எல்லையை விரிவுபடுத்துதல், மண்ணாசை, யார் பெரியவன் என வலிமை கருதுதல், ஓர் குடும்பத்திற்குள்ளான முரண் ஆகியன போர்களுக்கு காரணிகளாய் அமைந்திருக்கின்றன. பண்டைக்காலத்தில் நிலப்படையானது நான்கு வகைகளாகக் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. அவை கரிப்படை, பரிப்படை, தேர்ப்படை, காலாட்படையாகும். தமிழர்கள் தொல்காப்பிய காலந்தொட்டே போர்க் கருவிகளைக் கையாள்வதில் கைதேர்ந்த இடத்தைப் பெற்று இருந்தமைக்கான சான்றுகள் பண்டை இலக்கண நூலான தொல்காப்பியம் முதலாக கிடைக்கப் பெறுகின்றன. தொடர்ந்து வரும் காலங்களிலும் தமிழர்களின் போர் ஆற்றல் மேம்பட்டிருந்ததற்கான பல சான்றுகள் தமிழிலக்கியங்கள் வாயிலாகக் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளன. தமிழர்களின் அனைத்து காலகட்டத்தின் போர்க் கருவிகளையும், அதன் பயன்பாட்டு பின்புலங்களையும் ஆராய்வதே முதன்மை நோக்கமாகும்.

weapons 640போர்க் கருவிகள்

அடார், அரம், அரிவாள், ஆண்டலையடுப்பு, ஆயுதக்காம்பு, உருமி, எரிசிரல், ஐயவித்துலாம், கவை, கல்லுமிழிகவண், கல்லிடுகூடை, களிற்றுப்பொறி, கலப்பை, கழு, கற்பொறி, காழெக்கம் , கிளிகடிகருவி, குந்தாலி , குறடு, கேடகம், கைப்பெயர் ஊசி, கோடாலி (கோடாரி), சக்கரம், சகடப்பொறி, சேறுகுத்தி, தறிகை, துடுப்பு, தூண்டில், நவியம், நாராசம், நூக்கியெறி பொறி, மட்டுவு (ஹேலடி), மழு, முக்குத்துவாள், முசுண்டி, வட்டக்கத்தி , வல்லயம், வளரி, வளைவிற்பொறி, வாள், வில், வேல், உலக்கல், ஏப்புழை/சூட்டிஞ்சி, கணையம், குருவித்தலை, தாமணி, கவர்தடி, நீர்வாளி, விதப்பு, புதை, கருவிரலூகம், கழுகுப்பொறி, குடப்பாம்பு/கத நாகம், பன்றி (கரும்பொன்னியல் பன்றி), பனை, அயவித்துலாம், எக்கு, கண்ணாடி தைத்த கேடகம், கணிச்சிப்படை, கழிப்பிணிப் பலகை, சதக்களி தள்ளிவெட்டி, சிறியிலை எக்கம், சிறுசவளம், சுழல்படை, தாமணி, தோமரம், நாராசம், பிண்டிபாலம், பூண்கட்டிய தண்டு, பெருஞ்சவளம் மற்றும் விழுங்கும் போன்ற போர்க் கருவிகள் தமிழர்களின் பயன்பாட்டில் இருந்துள்ளது என்பது ஆராயப்பட்டுள்ளது.

அடார்

விலங்குளை அகப்பபடுத்தும் பொறி அடார் போர் கருவியாகும். இதைப்பற்றி செய்திகள் கிடைப்பது அரிதாக உள்ளது.

அரம்

அரம் இரும்பைத் தேய்க்கப் பயன்படும் கருவி. முப்பட்டை முதலான வடிவங்களில் நெருக்கமான கோடுகளைக் கொண்ட இரும்பால் ஆன சிறுகருவி அரம்.

அரிவாள்

அரிவாள் கருவியாகவும், போர் காலங்களில் போர் ஆயுதமாகவும் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளது. தமிழர்கள் கதிர் அரியும் கருவியாக அரிவாள் எனும் கருவியைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். பொருட்களை அரிவது அரிவாள்; அறுப்பது அறுவாள். இது தமிழகத்தில் வேளாண் பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தும் வெட்டுக்கத்தியாகும். தமிழர்கள் அரிவாளைக் கருப்பசாமியின் அடையாள ஆயுதமாக வைத்திருக்கின்றனர். நாட்டுப்புற தெய்வங்களுக்கு முன் ஆடு, சேவல் போன்ற பலியிடும் பொருட்களை வெட்டவும் அரிவாள் பயன்படுகிறது.

ஆண்டலையடுப்பு

ஆண்டலை புள் வடிவமாகச் செய்து பறக்கவிடும் மதிற்பொறி ஆகும். போர்காலத்தில் முக்கியத்துவம் பெற்றுள்ளது. இது ஆந்தையின் தலை போன்ற அமைப்புள்ள பாத்திரமாகும். ஓர் பெரிய காடி அடுப்பில்தான் காய்பொன் உலை (உருக்கப்பட்ட இரும்புக் குழம்பு, செப்புக் குழம்பு), பாகடு குழிசி (சூடான தேன் கொண்ட பாத்திரம்), பரிவுறு வெந்நெய் (சூடான எண்ணெய் கொண்ட பாத்திரம்) இம்மூன்றும் காச்சப்படும்.

ஆயுதக்காம்பு

ஆயுதக்காம்பு என்பது மண் வெட்டியின் கணையாகும். போர் ஆயுதமாகவும் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளது.

உருமி

உலகிலேயே மிகப்பழமை வாய்ந்த களரி எனும் கலைகளுள், முக்கியமான போர்க்கலை தான், இந்த உருமி. தொல்தமிழ் சொல்லான உருமி, சுட்டுவாள் (சுழலும் வாள்) என்றும் அழைக்கப்பட்டுள்ளது. பிற போர்க் கருவிகளைக் கற்றுத்தேர ஓரிரு ஆண்டுகள் வரை ஆகலாம். ஆனால், இக்கருவியை தேர்ந்து பயன்படுத்த பல ஆண்டுகள் பிடிக்கும். சாட்டை போன்ற தசையினை எளிதில் கிழித்துவிடும் பல கூர்மையான நெகிழும் கத்திகளை சரியாக கையாளாவிடின், அதை பயன்படுத்துபவரையே தாக்கிவிடும் கருவியாகும்.

எரிசிரல்                                                               

கையம்பு போன்ற கையால் எறியும் ஆயுதம் எரிசிரல். இதைப் பற்றிய செய்தி கிடைப்பது அரிதாக உள்ளது.

ஐயவித்துலாம் /ஐயவி/ நாஞ்சில்/ ஞாஞ்சில்

கோட்டை வாயிலையும் அகழி தொடக்கத்தையும் இணைக்கும் ஓர் தூக்கு பாலம்.

கவை

கவை (நெருக்குமர நிலை) என்பது மதில் மீது ஏறுவோரை மறித்துத் தள்ளும் மிக நீண்ட கைப்பிடி கொண்ட ஆயுதமாகும்.

கல்லுமிழிகவண்

கல்லுமிழ் கவண் என்பது கல்லையெறியும் இருப்புக் கவண் (இடங்கணி). இது போர் ஆயுதங்களுள் ஒன்றாகும்.

கல்லிடுகூடை

கல்லிடுகூடை என்பது எதிரிகள் மீது வீசுவதற்கு கோட்டை மதில் மேல் வைக்கப்பட்டிருக்கும்

களிற்றுப்பொறி

களிற்றுப்பொறி என்பது பகைவரை அழிக்கக் கோட்டை மதிலில் வைக்கப்படும் யானை வடிவான இயந்திரம் ஆகும்.

கலப்பை

கலப்பை மண்ணைத் தோண்டி நிலத்தை உழுவதற்குப் பயன்படுத்தும் வேளாண் கருவியாகும். மரத்தினாலான கலப்பை, இரும்பு அல்லது மண் புரட்டும் கலப்பை, சட்டிக் கலப்பை என கலப்பைகள் மூன்று வகைப்படும். ஆழக்கலப்பை, உளிக்கலப்பை, சால் கலப்பை, சுழல் கலப்பை, குழிப்படுக்கை அமைக்கும் கருவி என சிறப்பு கலப்பைகளும் உள்ளன. மரத்தினால் செய்யப்பட்ட இக்கருவி நுகம், கருவுத்தடி, மேழி, முட்டி, கலப்பைக்கயிறு, கன்னிக்கயிறு (கழுத்துக்கயிறு) எனும் பகுதிகளால் ஆனது. கலப்பை இரண்டு மாடுகளால் இழுத்துச் செல்லக்கூடிய வகையில் அமைக்கப் பட்டுள்ளது. பல நூற்றாண்டுகளாக உழவர்கள் பயன்படுத்தும் கலப்பையால் ஓர் அடி ஆழம் வரை உழ முடியும். கலப்பைப்போர் ஆயுதமாகவும் பயன் படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கழு

கழு என்பதற்கு கழுமரம், கழுக்கோல், யானைத்தடை, கழுகு, சூலம் என பல பொருள் உள்ளது. கோட்டைக்கு முன்னால் எதிரிப் படைகளின் மதிற்போர்க்கருவிகள், போரானைகள் உள்நுழையாமல் இருக்க வைக்கப்பட்டிருக்கும். கொலைகாரனைக் கழுவில் ஏற்றுமாறு அரசன் உத்தரவிடும் செய்தியும் பல உள்ளன.

கற்பொறி

கற்பொறி என்பது அவிழ்த்துவிட்டால் கீழே வந்து வீழ்ந்து எதிரியைத் தாக்கும். மீண்டும் இதனை சுழற்றி எடுத்துப் பயன்படுத்தலாம்.

காழெக்கம்

காழெக்கம் என்பது ஆடை, கையுறை கைக்கவசம் சோறு கழுதை கடாரம் போன்ற பல பொருள் கொண்ட பெயர்களுடன் அழைக்கப் படுகிறது. புகார்த்துறை முகத்தில் கரிகாலன் ஆட்சிக்காலத்தில் வந்து இறங்கிய பொருள்கள் தெருக்களில் நாட்டின் பெயர் பொறித்த கொடிகள் கட்டப்பட்டுக் குவிந்து கிடந்த பொருட்களில் ஒன்று “காழகத்து ஆக்கம்”.  காழெக்கம் என்பது போர் வீரர்கள் அணிந்த கவச ஆடையாக இருந்திருக்கலாம்.

கிளிகடிகருவி                                                   

கிளிகடிகருவி, கிளியோட்டுங்கருவி என்ற பெயர்களுடன் அழைக்கப்படுகிறது. இதைப்பற்றி செய்திகள் கிடைப்பதும் அரிதாக உள்ளது.

குந்தாலி

குந்தாலி என்பது குத்தித் தோண்டும் கருவிவகை ஆகும். கிணறு வெட்டும் கருவியாகவும் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. போர் களத்தில் பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கலாம்.

குறடு                                                                                  

குறடு என்பது ஒரு பொருளைப் பிடித்து இழுக்க, பிய்த்தெடுக்க, அல்லது வெட்டப் பயன்படும் ஒரு கருவி ஆகும். போர்க் கருவிகளைச் சரிசெய்ய குறடு பயன்படுத்தப் பட்டிருக்கலாம்.

கேடகம்                                         

கேடகம் என்பதற்கு பாசறை, கேடயம் என்ற பெயர்களுமுண்டு. போரின் போது கேடகம் முக்கிய இடம் பெற்றுள்ளது. போர்க்கருவிகள் தம்மை ஊறு செய்யாவண்ணம் காக்க கரடித்தோலாற் செய்யப்பட்ட, புலித்தோலாற் செய்யப்பட்ட கேடயமென்னும் கருவிகளைப் போர் வீரர்கள் பயன்படுத்தியதாக கந்தையாப்பிள்ளை குறிப்பிடுகின்றார். (தமிழகம், ப.176).

கைப்பெயர் ஊசி

கைப்பெயர் ஊசி - எந்தப்பக்கம் குத்தினாலும் கிழித்துவிடும். கோட்டை மதிலின் மேல் வைக்கப்பட்டிருக்கும் அல்லது மதிலில் இருந்து எறியப்படும். ஒருவேளை எதிரிகள் மதில் மேல் எறி மதிலின் உச்சியைப் பிடிப்பவர் இதன் மேல் கை வைத்தால் இது அவர்களின் கையினைக் கிழித்துவிடும்.

கோடாலி (கோடாரி)

கோடாலி பன்னெடுங்காலமாகப் பயன்பட்டு வரும் ஒரு கருவி. கோடாலி கைப்பிடியையும் கூரியவெட்டும் பகுதியையும் கொண்டிருக்கும். இரும்பு, எஃகுப் போன்ற உலோகங்கள் கோடாலி தயாரிக்கப் பயன்படுகின்றன. மரத்தை வெட்டவும், பிளக்கவும், செதுக்கவும் கோடாலி பயன்படுகிறது. போர்களங்களில் ஒரு முக்கிய ஆயுதமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

சக்கரம்                                                      

சக்கரம் வட்ட வடிவத்தில் சுலபமாக உருண்டோடக் கூடிய ஒரு பொருள் ஆகும். சக்கரங்கள் புனையப்பட வண்டிகளின் எடை குறைந்தது. வண்டிகளை வேகமாகவும் ஓட்ட முடிந்தது. வடமேற்கு இந்தியாவின் சிந்துவெளி நாகரிகத்தில், வரிகள் இட்ட களிமண்ணால் ஆகிய பொம்மைச் சக்கர வண்டிகள் கண்டெடுக்கப்பட்டன என்ற செய்தி குறிப்பிடத்தக்கது. சக்கரம் பற்சக்கரம், காலச்சக்கரம், வண்டிச்சக்கரம், தேர்ச்சக்கரம், மாற்றுச்சக்கரம் என பலவகைப்படும். சக்ராயுதம் இந்து கடவுளின் ஆயதமாகும். சுக்கரத்தாழ்வார் சுதர்சன சக்கரத்தின் வடிவம் ஆவார். சக்கரங்கள் பூட்டிய தேர்களின் மீதேறி மன்னர்கள் போரிடுவர். சக்கரங்கள் பற்றி அனைவரும் எளிதில் நிறைய செய்திகள் அறிய முடியும். போர்களத்தில் சக்கரத்தின் முக்கியத்துவமும் இன்றியமையாதது.

சகடப்பொறி

சகடப்பொறி என்பது உருட்டி விடப் படும் தீச்சக்கரக் கருவியாகும்.

சேறுகுத்தி

சேறுகுத்தி சேற்றைத்தள்ளுவதற்கு உதவும் கருவி. இக்கருவி பற்றிய செய்திகள் எவையும் கிடைக்கவில்லை.

தறிகை

வெட்டப்படுகை, கட்டுத்தறி, உளி என பல பெயர்களுடையது தறிகை. வெட்டப்பயன்படும் கருவி.

துடுப்பு

உந்தித்தள்ளப் பயன்படும் கருவி. சட்டுவம், அகப்பை, வலிதண்டு, பூங்கொத்து, அகப்பை போன்ற பெயர்களுண்டு.

தூண்டில்

தூண்டில் (பெருங்கொக்கு) - கொக்கு போன்று இருக்கும் நுனியில் கொளுக்கி இருக்கும். கொளுக்கி மூலம் அகழியினுள் எந்த பொருளையும் இலகுவாக வெளியில் தூக்கி வீசி விடலாம். இது போர் நடக்கும் சமயத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கிறது. தற்காலத்தில் தூண்டில் என்பது மீன் பிடிப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் உபகரணம். பல்வகைப்பட்ட புதுவகைத் தூண்டில்கள் பயன்பாட்டில் உள்ளன.

நவியம்

நவி, மழுப்படை, புதுமை, புதியது பல பெயர்களுடையது நவியம். நெடுஞ்செழியனின் படை கடம்பு சூடிப் போரிட்ட முருகனின் கூளியர் படை போல பகைநாட்டில் வேண்டிய அளவு உண்டது போக வீசி எறிந்திருக்கும் நிலம், படை கோடாரியால் வெட்டிச் சாய்த்தனர். இவற்றையெல்லாம் அந்த நாட்டு அரசர்கள் பார்த்து நாணி, நம்மால் நெருங்க முடியாத அந்தத் துணிவாளன் உலகம் நெளியக்கூடிய பெருபடையை நடத்தி இன்னும் வந்து இன்னது செய்வான் என நடுங்கும் நாட்டைக் கண்டு வந்தேன் என்று கல்லாடனார் நெடுஞ்செழியன் தலையாலங்கானப் போரில் வென்று அழித்த பகைவர் நாட்டின் அழிவைப் பற்றி, வடி நவில் நவியம் பாய்தலின் (புறம். 23) என்ற புறநானூறு பாடல்வரியில் கூறுகையில் நவியம் ஆயுதத்தை மன்னன் விசியதாகப் பாடியுள்ளார். இது நவியம் கருவி போரில் பயன்பட்டதற்குச் சான்றாகும். இதுபோன்று புறநானூற்றின் பல பாடல்களில் நவியம் போர்க் கருவி பற்றி சான்றுகள் உள்ளன.

நாராசம்

நாராசம் இரும்பால் ஆன அம்பு. இது போர்க் கருவிகளுள் ஒன்று.

நூக்கியெறி பொறி

நூக்கியெறி பொறி நுனியில் ஒரு கயிறு அல்லது சங்கிலி இருக்கும். அதன்மூலம் எதிரி வீரனின் கழுத்தினுள் செருகி அவனைப் பிடித்து கழுத்தில் பிடித்து தூக்கி கொன்று வீசி விடலாம்.

மட்டுவு (ஹேலடி)

இருமுனையுடன் கத்தி போன்ற அமைப்பினைக் கொண்ட, ஒரு போர்க் கருவி. கைப்பிடி இரு கத்தி முனைகளையும் இணைக்கும் மையப்பகுதியில் இருக்கும். இக்கருவி கேடயத்துடன் பயன்படுத்த தகுந்ததாக கருதப்பட்டது. மட்டுவு ஹேலடி என்ற பெயருடனும் அழைக்கப்படுகிறது. தமிழர்களின் போர்க் கருவிகளில் தலைசிறந்து விளங்கிய, இன்றைய தலைமுறையினர் அதிகம் தெரிந்திராத ஒரு கருவிதான், ’மட்டுவு’. மட்டுவு என்னும் கலை வடக்கில் ‘மது’ என்ற பெயரில் மருவி அறியப்பட்டுள்ளது. மான் கொம்பை கேடயத்தில் இரண்டு பக்கமும் வைத்து சிலம்பாட்டத்தை போல் சுற்றும்பொழுது, எதிரிகள் தடுமாறுவர். அந்த ‘மட்டுவு’ சுற்றில், எதிரிகள் சுழற்றும் போர்க் கருவிகளை தடுக்கும் வல்லமை பெற்ற கருவி, மட்டுவு. தமிழரின் பண்டைய போர்கலைகளுள் ஒன்றான இஃது, ஏறக்குறைய அழிந்தே விட்டது. இக்கருவி, இந்திய மற்றும் சிரிய நாட்டு பாரம்பரியங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டதாக வரலாறு கூறுகின்றது. இக்கருவி பின்னாளில் அரேபியர் வரை பயன்படுத்தப்பட்டது.

மழு

மழு போர்க் கருவிகளுள் ஒன்று. அதற்கு சான்றாக தெய்வங்களையே காட்சிப்படுத்தும் சூழல் உள்ளது முருகப்பெருமான் வேல் கொண்டு மட்டும் போருக்குச் செல்லவில்லை. பல சக்தி வாய்ந்த ஆயுதங்களுடன் சென்றுள்ளார். அவற்றுள் மழு ஆயுதமும் ஒன்றாகும். அசுரனை அழிக்க அன்னையிடம் மழு என்ற ஆயுதத்தைக் கேட்டுப் பெற்றதை நினைவுகூரும் வகையில் அவ்விடம் "கொடுமழு ஊர்" என்று அழைக்கப்பட்டது. மறியுடை யான்மழு வாளினன் (நான்காம் திருமறை, திருப்பூந்துருத்தி – 2) சிவபெருமானின் உருவத் திருமேனிகளில் பின் இருகைகளில் ஒன்றில் மழு ஆயுதத்தினை வைத்துள்ளார் என்பதை திருமறை பாடல் வர்ணித்துள்ளது. சிவ வடிவங்களை அடையாளம் காண்பதற்கு மழுஆயுதமும் பயன்பட்டிருக்கிறது.

முக்குத்துவாள்

முக்குத்துவாள் எங்கு பயன்படுத்தப்பட்டது என்பது தெளிவாக இல்லை. ஒரு வாள் கத்தியாக இருந்து, ஒரு பொத்தானை அழுத்தும்போது, இரண்டு கத்திகள் அந்த ஒரு கத்தியின் இரு பக்கங்களிலிருந்தும் பிரிய, மூன்று கத்திகளாய் மாறும் வடிவமைப்பினைக் கொண்டது.

முசுண்டி

முசுண்டி என்பது ஓர் ஆயுதவகை. முழுமுரட்டண்டுவேன் முசுண்டி (கம்ப.பிரமாத்திர.48) என்று கம்பராமாயணத்திலும் முசுண்டி ஆயுதத்தைப் பற்றி செய்தி உள்ளது.

வட்டக்கத்தி

தட்டையாக இல்லாமல் குவிந்த அமைப்புடையதும், மெல்லியதும், வெளி வட்டம் தட்டையாக இல்லாமல் குவிந்த அமைப்புடையதும், மெல்லியதும், வெளி மட்டம் மட்டும் கூர்மையான நுனி உடையது. இதற்கு சக்கரம், சக்கர், சக்ரே, சலிக்கர் போன்ற பெயர்கள் உண்டு. இது பழங்கால போர் படை கருவிகளில் பாணி முக்தா என்னும் எறிந்து தாக்கும் வகையை சார்ந்தது. ஆள்காட்டி விரலின் சுழற்சியாலோ அல்லது ஆள்காட்டி விரல், கட்டை விரல் ஆகிய இரு விரல்களால் பிடிக்கப்பட்டு முன் கையின் அதி உந்துதல் அசைவாலோ எறிந்து தாக்குவார்கள். எதிரியின் தலை, கை, கால்களை துண்டிக்கக்கூடிய அதிபயங்கர ஆயுதமாகும்.

வல்லயம்

கோட்டையின் மதிலில் இருந்துகொண்டு கீழே உள்ள வீரரை குத்தப் பயன்படும் ஈட்டி. முனையில் கூரிய இரும்புள்ள மிகவும் நீளமான கையிற் வைத்து எதிரியை குத்தும் ஒருவகை ஈட்டி ஆய்தம்.

வளரி                                                                                  

ஒருபுறம் கனமாகவும் மற்றொரு புறம் இலேசாகவும் கூர்மையாகவும் மரம் அல்லது இரும்பினால் பிறை வடிவாகச் செய்த ஒருவகை எறிகருவி வளரியாகும். நாஞ்சில் வட்டாரம் வயலில் முளைக்கும் களை வகை வளரி. பண்டைத் தமிழர்களால் பயன்படுத்தப்பட்ட வளரி பல்வேறு வடிவமைப்புகளை உடையது. வளைந்த இறக்கை வடிவம். அனைத்து வளரி வடிவமைப்புகளிலும் காணப்படுகிறது. மான் வேட்டையில் பயன்படுத்தப்பட்ட வளரி விலங்கினைத் தாக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டது. போரில் பயன்பட்ட பட்டையான வளரி எறிகருவிகள் துல்லியமான வடிவமைப்புகளையும் கூரான வெளிப்புற விளிம்புகளையும் கொண்டது. வளரியைத் தெய்வமாகக் கள்ளர் சமுதாயத்தினர் வணங்குகின்றனர் எனும் செய்தி அறியப்படுகிறது.

புதுக்கோட்டை தொண்டைமான் மன்னர்களுடைய படையில் வளரி போர்க்கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ள செய்தியும் அறியப்படுகிறது. இலக்கைத் தாக்கிவிட்டு, எய்தவன் கைக்கே வந்துசேரும் வளரி என்ற ஆயுதத்தை வைத்துக்கொண்டு வெள்ளையரை அச்சுறுத்தியவர்கள் மருது பாண்டிய மன்னர்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. மரத்திலும் இரும்பிலும் தந்தத்திலும் செய்து பயன்படுத்தப்பட்ட வளரி எறிகருவியின் வகைகளை சென்னை எழும்பூர் அருங்காட்சியகத்திலும், இராமநாதபுரம், சிவகங்கை, புதுக்கோட்டை மற்றும் சில அருங்காட்சியகங்களிலும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார்கள் என்பது இங்கு நினைவு கொள்ளத்தக்கது.

குறுங் கோல் எறிந்த நெடுஞ் செவிக் குறு முயல்

நெடு நீர்ப் பரப்பின் வாளையொடு உகளுந்து (புறம் 339, 4 – 5)

ஆனிரை மேய்க்கும் கோவலர்கள் பூப்பறிக்கும் போது அங்கு மேயும் முயலை நோக்கி குறுங்கோல் என்னும் வளரியை வீசினர் என்பதற்கு  சங்க இலக்கியத்தின் புறநானூறு வழி சான்றுகள் காட்டப்பட்டுள்து.

வளைவிற்பொறி

வளைவிற்பொறி ஆயுதம் வளைந்து தானே எய்யும் இயந்திரவில். வளைவிற் பொறியு ங் கருவிர லூகமும் (சிலப்.15,  207) சிலப்பதிகாரம் மதுரைக் காண்ட, மதுரை மதில் படைக் கருவிகள் பாடலில் கவுந்தி கூறியதைக்கேட்டு மாதரி கண்ணகியுடன், ஞாயிறு மறைந்துகொண்டிருக்கும் வேளையில் தன் இல்லத்துக்குச் செல்லும்பொழுது, காட்டரண் கிடங்கு தானே பாயும்படி வளைத்து வைத்திருக்கும் வில் பொறி, கருமையான விரல்களை உடைய குரங்குகள், கல் வீசும் கவண், மதிலில் ஏற முயன்றால் காய்ச்சிக் கொட்டும் வெண்ணெய் வெல்லப்பாகு…முதலான பிறவும் கொண்ட மதிலில் ஞாயில் என்னும் பதுங்கு அறைகளும் இருந்தன. நாள்தோறும் ஏற்றும் கொடி அதில் பறந்துகொண்டிருந்தது. இத்தகைய வாயிலைக் கடந்து மாதரி கண்ணகியுடன் தன் வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தாள்.  இந்நிகழ்வில் வளைவிற்பொறி ஆயுதம் போர்க்கருவிகள் குவித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் அறையில் இருந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது.

வாள், வில், வேல்

தொல்காப்பிய காலம் முதலாக தமிழர் மூன்று போர்க் கருவிகளை முதன்மையானதாகக் கையாண்டு வந்துள்ளனர். அவை வாள், வில், வேல் என்பனவாகும். இவற்றுள் வாள் என்னும் போர்க் கருவி நெருங்கி நின்று போர் செய்கையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வில்லும் வேலும் பகைவரை தூரத்தில் இருந்து தாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தொல்காப்பியத்தில் வாளோர் ஆடும் அமலை (தும்பைத்திணை), ஒள்வாள் வீசிய நூழில் (தும்பைத்திணை), வாள்மங்கலம் (பாடண்திணை) ஆகிய இடங்களில் வாள் என்னும் சொல் போர்க்கருவியாக கருதுமளவிற்கு வாள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. சங்கப்பாடல்களிலும் பல இடங்களில் வாள் என்னும் போர்க் கருவி எடுத்தாளப்பெற்றுள்ளது. வாள் என்பது ஆண்கள் பயன்படுத்தும் போர்க்கருவி என்றாலும் அதனைப் பெண்களும் கையாண்டுள்ளனர்.

ஒளிறுவாள் அருஞ்சமம் முருக்கிக் களிறு

எறிந்து பெயர்தல் காளைக்குக் கடனே (புறம். 312),

வாளொடு படுபுனம் பெயராச் செங்களம் துழவுவோள்

சிதைந்து வேறாகிய படுமகன் கிடக்கை காணுஉ

ஈன்ற ஞான்றினும் பெரிது உவந்தனளே (புறம். 63)

வீரத்தாய் ஒருத்தி வாள் கொண்டு போர்க்களம் புகுந்த செய்தி என்ற காக்கைப் பாடினியாரின் புறநானூற்றுப் பாடல்வழி புலனாகின்றது.

வில்

வில், அம்பு, அம்பறாத்தூணி இவை மூன்றும் அமைந்த கூட்டுக்கருவி வில். கணையும் வேலும் துணையுற மொய்த்தலின் (தொல், புறத்திணையியல் 16) என்று வில் கருவியைத் தொல்காப்பியம் குறிப்பிடுகிறது.

வேல்

வேல் – முருகக் கடவுளின் போர்க் கருவியாக இலக்கியத்தில் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. வேலின் உயரம்கூட இல்லாத சிறிய வயதின் போதே வேல் என்னும் போர்க் கருவி தாயால் மகனுக்கு அறிமுகப்படுத்தப் பெற்று, அதனைப் பயன்படுத்தக் கற்றுத்தரும் மக்களின் வீரஉணர்வும் இங்கு குறிப்பிடத்தக்கது.

ஒளவையார் அதியமானைக் காட்சிப்படுத்தும் போது கையது வேலே, காலன புனைகழல் என்று வருணிக்கிறார். சங்ககாலத் தமிழர் போர்க் கருவிகளைப் பெரும்பாலும் இரும்பால் ஆக்கி கொண்டனர். வேல் வடித்துக் கொடுத்தல் கொல்லர்க்குக் கடனே (புறம். 312) என்ற பொன்முடியார் பாடலின் வழியாகக் கொல்லர்கள் தம் பட்டறையில் வேல்வடித்துத் தந்துள்ளனர் என்ற செய்தி அறியப்படுகிறது. 

இரும்பு முகம் சிதைய நூறு ஒன்னார்

இருஞ்சமம் கடத்தல் ஏனோர்க்கும் எளிதே கடனே (புறம் 309)

என்பதும் வேல் போர்க் கருவியைக் குறிக்கும் பாடலடியாகும். புறநானூற்றுப் பாடல்கள் (63, 88, 99,100, 274, 279, 302) அனைத்திலும் வேல் போர்க் கருவிப் பற்றிய செய்திகள் காணப்படுகின்றன.

மேற்கண்ட செய்திகள் அனைத்தும் ஆயுதங்கள் போர்க் கருவிகளாக இருந்தமைப் பற்றிய செய்திகளாகும். அதை தவிர்த்து விலங்குகள் பறவைகள் மரங்கள் அரண்கள் வாயில்கள் மற்ற பொருட்களும் போர்கால சூழலில் பயன்பட்டன என்பதற்கு கீழ்காணும் செய்திகள் ஆதாரமாகின்றன.

உலக்கல்: எறிவதற்கு வைக்கப்பட்டிருக்கும் உருண்டு திரண்ட பெரிய கல்.

ஏப்புழை / சூட்டிஞ்சி: சிறுசிறு துளைப் பொந்துகள் போலிருக்கும் இவற்றிலிருந்து எதிரி நோக்கி அம்பு எய்யப்படும்.

கணையம்: கணையம் என்பது கோட்டை அகழிக்கு முன்னுள்ள செயற்கைக் காட்டைக் குறிக்கிறது. கணையம் என்பதற்குத் துங்சுமரம், கணையமரம், மிளை மற்றும் காவற்காடு என்று பல பொருள் இருக்கிறது. துஞ்சுமரம் கடுக்கும் மாசுணம் விலங்கி – (மலை 261) என்ற மலைபடுகடாம் பாடல் சான்றாகிறது. மதிற்கதவுக்கு வலிமையாக உள்வாயிற்படியில் கணையமரம் அமைந்துள்ளது.

குருவித்தலை: குருவித்தலை (ஞாயில்/நாயில்) மதிற்சுவரின் மேல் உள்ள மறைப்பு ஆகும். கோட்டை சுவரில் உள்ள குருவித்தலைகளில் இருந்து எதிரி மீது தாக்குதல் தொடுப்பார்கள்.

தாமணி: பொருட்களைக் கட்டி வைக்க உதவும் கயிறு.

கவர்தடி: இரு பக்கமும் கூரான எறிபடை எறியவும் செய்யலாம் குத்தவும் செய்யலாம்.

நீர்வாளி: ஏற்பட்ட நெருப்பினை அணைக்க உதவும் நீர் கொண்ட வாளி.

விதப்பு: இதிலிருந்துதான் எதிரி மீது எண்ணெய் போன்றவை ஊறப்படும்.

புதை: மறைவு, காட்டில் மரமடர்ந்த இடம், மறைபொருள், புதைபொருள், மறைவிடம், உடல், அம்புக்கட்டு, புதுமை, உட்டுளை, ஆயிரம் என பல பொருள் உள்ளது. போரில் இறந்த மனிதர்களைப் புதைக்க புதைபொருள் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.

கருவிரலூகம்: கரிய விரல்களையுடைய குரங்கு போலிருந்து சேர்ந்தாரைக் கடிக்கும் மதிற்பொறி கருவிரலூகம். கோடை மதிலில் கட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கும். பெரும்பாலும் தாட்டான் வகை குரங்குளே அங்கு கட்டி வைக்கப்பட்டிருக்கும். இவை மேலே வரும் எதிரியினைக் கடித்துக் குதறும்.

கழுகுப்பொறி: போர்க்களத்தில் எதிரிகளைக் கொல்ல கழுகளும் பொறிகளாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

குடப்பாம்பு / கத நாகம்: எதிரி வீரர்கள் மீது எறிய குடத்தினுள் வைக்கப்பட்டிருக்கும் பாம்புகள்.

பன்றி (கரும்பொன்னியல் பன்றி): பன்றிகள் புத்தி கூர்மையுள்ள சமூக விலங்குகள். பன்றிகள் இறைச்சிக்காக பல நாடுகளில் பண்ணைகளிலும் வீடுகளிலும் வளர்க்கப்படுகின்றன. பன்றிகள் நீரில் இருப்பதன் மூலமோ சேற்றைப் பூசிக்கொள்வதன் மூலமோ தங்கள் உடம்பைக் குளிர்வித்துக் கொள்கின்றன. இரும்பு நிறம் கொண்ட பன்றி காட்டுப்பன்றி. பன்றியினைக் கோட்டைக் கொத்தளங்களில் கட்டி வைத்திருப்பதால் அவை ஒலி எழுப்ப எதிரியின் யானைப்படை திணறி ஓடும். மேலே எண்ணெய் பூசி நெருப்பினை வைத்து எதிரியினை நோக்கி ஓட விடுவதால் அவை எதிரியினைக் குழப்புவதோடு மட்டுமல்லாமல் அவனின் யானைப் படையினை மிரள வைக்கும். இவ்வாறு பல போர்கள் வரலாற்றில் நடைபெற்றுள்ளன.

பனை: பனை தமிழ்நாட்டின் மாநில மரமாகும். பனை (PalmyraPalm), புல்லினத்தைச் சேர்ந்த ஒரு தாவரப்பேரினம். அறிவியல் வகைப்பாட்டில் இதைப் போரசசு (borassus) என்னும் பேரினத்தில் அடக்குவர். இப்பேரினத்தில் பல சிற்றினங்கள் அடங்குகின்றன. பனை மரத்தில் மொத்தம் 34 வகை இருக்கின்றன. அவை 1. ஆண் பனை, 2. பெண் பனை, 3. கூந்தப்பனை, 4. தாளிப்பனை, 5. குமுதிப்பனை, 6.சாற்றுப்பனை, 7. ஈச்சம்பனை, 8. ஈழப்பனை, 9. சீமைப்பனை, 10. ஆதம்பனை, 11. திப்பிலிப்பனை, 12. உடலற்பனை, 13. கிச்சிலிப்பனை, 14. குடைப்பனை, 15. இளம்பனை 16. கூறைப்பனை, 17. இடுக்குப்பனை, 18. தாதம்பனை, 19. காந்தம்பனை, 20. பாக்குப்பனை, 21. ஈரம்பனை, 22. சீனப்பனை, 23. குண்டுப்பனை, 24. அலாம்பனை, 25. கொண்டைப்பனை, 26. ஏரிலைப்பனை, 27. ஏசறுப்பனை, 28. காட்டுப்பனை, 29. கதலிப்பனை, 30. வலியப்பனை, 31. வாதப்பனை, 32. அலகுப்பனை, 33. நிலப்பனை, 34. சனம்பனை, 35. அடிப்பனை ஆகும். பனைகள் பொதுவாகப் பயிரிடப்படுவதில்லை, இயற்கையிலே தானாகவே வளர்ந்து பெருகுகின்றன. பனை வளர்ந்து முதிர்ச்சியடைவதற்கு 15 ஆண்டுகள் வரை எடுக்கும் எனக் கூறப்படுகிறது. இவற்றில் அடிப்பனையைக் கோட்டை மதிலில் இருந்து எதிரிகள் மீது எறிவார்கள் என்ற செய்தி மட்டும் கிடைக்கப்பெற்றுள்ளது.

மேலும், அயவித்துலாம், எக்கு, கண்ணாடி தைத்த கேடகம், கணிச்சிப்படை, கழிப்பிணிப் பலகை, சதக்களி தள்ளிவெட்டி, சிறியிலை எக்கம், சிறுசவளம், சுழல்படை, தாமணி, தோமரம், நாராசம், பிண்டிபாலம், பூண்கட்டிய தண்டு, பெருஞ்சவளம் மற்றும் விழுங்கும் போன்ற கருவிகள் பற்றிய செய்திகள் கிடைக்கவில்லை.

தொகுப்புரை

பழங்காலத்தில் போர்தொழிலே முக்கியத் தொழிலாக இருந்திருக்கின்றது. அதனால் போர்க் கருவிகள் தமிழர்களால் அதிகமாகப் பயன்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. அவையனைத்தையும் இன்று இனம்காண முடியும் என்றால் முடியவில்லை. பலவற்றிற்கு ஆதாரங்கள் இருக்கின்றன. சிலவற்றிற்கு குறிப்புகள் கிடைக்கவில்லை. தமிழர்களின் போர்க் கருவிகள் பற்றிய ஆய்வினை மேற்கொண்டால் வாழ்நாள் ஆய்வாக அது அமையும். இருப்பினும் சில குறிப்புகளைக் கொண்டு மட்டும் இவ்வாய்வு கட்டுரை நிறைவடைகிறது. தமிழர்கள் பயன்படுத்திய போர்க்கருவிகளையும் அதை அவர்கள் பயன்படுத்திய விதத்தினையும், மற்றும் தமிழர்களின் வீரத்தையும் கூறுங்கால் உலகமே வியந்து பார்க்கக் கூடிய சூழலே உருவாகிறது என்பது திண்ணம்.

துணை நூற்பட்டியல்

[1] தி.சு.பாலசுந்தரம் உரை. தொல்காப்பியம். சைவ சித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம், சென்னை, 1953.

[2] அடியார்க்கு நல்லார் உரை. சிலப்பதிகாரம். தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், 1985.

[3] இராம, தட்சிணாமூர்த்தி. சிலப்பதிகாரத்தில் புறத்திணைக் கூறுகள். தேவி பதிப்பகம், சென்னை.

[4] சோ,ந.கந்தசாமி. புறத்திணை வாழ்வியல். தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம், தஞ்சாவூர், 1994.

[5] முனைவர் மு. பழனியப்பன், தமிழர் மரபுசார் போர்க்கருவிகள், தமிழர் மரபுச் செல்வங்கள் - அறிவியல் தொழில்நுட்பம் - 2, உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம், சென்னை.

[6] சு.துரைசாமிப்பிள்ளை. புறநானூறுகழக வெளியீடு, சென்னை, 1970.

[7] அ,கி.அழகர்சாமி. பெரியபுராணம். கற்பகம் புத்தகாலயம், சென்னை-17.

[8] வை.மு கோபாலகிருஷ்ணமாச்சாரியார். கம்பராமாயணம் மூலமும் உரையும். குவை பப்ளிகேஷன்ஸ், சென்னை-05, 2006.

முனைவர் த.மகேஸ்வரி

Pin It

elu kundavarஇந்தியாவில் ஆங்கில ஆதிக்கம் ஏற்பட்ட காலத்திலிருந்தே அதை எதிர்த்துப் பெரும் போராட்டங்கள் இம்மண்ணில் நடைப் பெற்று வந்துள்ளன.. அந்த போராட்டங்களில் இந்திய அளவில் பழங்குடி இன மக்களின் பங்கு ஆரம்பத்தில் இருந்தே இருந்துள்ளது.

தேசத்தின் மீது உண்மை பற்று பழங்குடிகளுக்கு இருப்பதில் ஆச்சரியம் படுவதற்கு இல்லை... மண்னாசை பொன்னாசை இவர்களுக்கு இயல்பாகவே குறைவு என்பதே காரணம்.

ஆங்கிலயே ஆதிக்கத்தை எதிர்த்த சூயார்பழங்குடிகள் ஏழாண்டுகள் தொடர்ச்சியாகக் கிளர்ச்சி ஏற்படுத்தி உள்ளனர். வில் அம்புகளை வைத்து மட்டுமே பிரிட்டிஷாரை எதிர்த்துப் போராடியவர்கள் சந்தால் மற்றும் முண்டா பழங்குடிகள்.. ஆங்கிலேய ஆதிக்கம் வேகமாக வேரூன்ற முடியாதபடி தடுத்ததில் பழங்குடிகளுக்கு முக்கியமாகக் உண்டு..

அவர்களின் வணிக வாகனங்கள் மலைகளுக்கு இடைபட்ட கணவாய்ப் பகுதிகளைக் கடப்பதற்கு மிகவும் சிரமப்பட்டன. ஆம் வாகனங்கள் மறித்து சூறையாடியதோடு ஆயுதங்களையும் கொள்ளையடித்தனர்.

அதனுடைய நீட்ச்சியாக 1857 ல் ஆரம்பித்த சிப்பாய் கலகம் தொடங்கி இந்திய விடுதலை போராட்டம் 1919 - முதல் 1947 - வரை படிப்படியாக தேசம் முழுவதும் ஆங்கிலேய எதிர்ப்பு குரல் முழங்கியது..

அதில் காந்தியடிகள் அகிம்சை வழியில் அகில இந்திய அளவில் 1942-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட்-8 தேதி அன்று மும்பையில் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தை தொடங்கினார்.

வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்

1942 ஆம் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்ட இந்த இயக்கம் தான் இந்திய சுதந்திர போராட்ட வரலாற்றில் கடைசி அத்தியாயமாக எழுச்சி உடன் அமைந்தது..

‘நாம் இம்மண்ணிற்கு சுதந்திரம் பெற்றுத்தருவோம் இல்லையேல் செத்து மடிவோம்’ என்று முழக்கமிட்டு அடிமைத் தனத்தை அகற்றாது அதைப் பார்த்துக் கொண்டு வாழ முடியாது என்று கூறிய காந்தியடிகள், விடுதலைப் போராட்ட வீரர்களுக்கு முழக்கமிட்ட சொல் ‘செய்து முடி அல்லது செத்துமடி..’ என்கிற மகத்தான சொல்..

இந்த சொல் தேசமெங்கும் சுதந்திர போராடத்தில் தன்னை அர்ப்பணித்து விடுதலைக்களத்தில் இருந்த வீரர்களை மிகவும் கவர்ந்தது. மற்றும் பலரை பங்கேற்க வைத்தது. இந்த இயக்கம் வளர்ந்து இந்திய விடுதலைப் போரில் ஓர் திருப்பு முனையாக அமைந்தது.

இப்போராட்டம் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிப்பத்திய வெள்ளயர்களுக்கு பெரும் ஆத்திரத்தை மூட்டியது. ஆகஸ்ட் புரட்சி (வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கம்)தீவிரம் அடைந்து தமிழகத்திலும் தீ போல் பரவியது.

கோவையில் விமான தளத்தை கிளர்ச்சியாளர்கள் தீயிட்டு அழித்தார்கள். இராணுவ முகாம் ஒன்றுக்கு தீ வைக்கப்பட்டு, அகற்றினார்கள், ஊரெங்கும் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிர்ப்பாக போராட்டக்காரர்கள் குரல் மேலோங்கி இருந்தது.

குறிப்பாக மதுரை, திருச்சி, இராமநாதபுரம் மாவட்டங்களில் கிளர்ச்சிகள் தீவீரமடைந்தது. மண்ணின் பூர்வகுடிகள் மீது போடப்பட்ட பல கொடுஞ்சட்டங்களும் இம்மாவட்டங்களில் போராட்டம் தீவிரமடைந்ததிற்கு ஒரு காரணம்.

இப்படி பல்வேறு கிளர்ச்சியின் ஒரு பகுதியாகதான் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் ஆகஸ்ட் புரட்சி மிக தீவிரமடைந்தது. இந்த மாபெரும் இந்திய விடுதலைப் போராட்ட புரட்சியில் தமிழகத்தில் முதன்மையான பங்கை இராமநாதபுரம் மாவட்டம் திருவாடானை பகுதியில் அரங்கேறிய போராட்டம் பெற்றது. இது போராட்டத்தில் திருப்புமுனையை ஏற்படுத்தியது.

அப்போராட்டத்தில் நாட்டு விடுதலைக்கு ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட மக்கள் போராட்டகாரர்களாக தன்னையே அர்ப்பணித்தார்கள்.

அதில் குறிப்பாக தமிழினத்தின் தாய்குடியான குறிஞ்சி குறவர் பழங்குடியினத்தைச் சார்ந்த ஏழு குறவர்கள். இப்போராட்டத்தில் தீரமுடன் பங்கேற்று கிளர்ச்சி செய்தனர். இது திருவாடானை போராட்டத்திற்கு பெரும் வலுவூட்டியது.

கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்ட ஏழுபழங்குடியினர்

1) பெரியாம்பிளை குறவனார்

2) சுந்தரகுறவனார்

3) இருளாண்டிகுறவனார்

4) ஆறுமுககுறவனார்

5) காளிமுத்துகுறவனார்

6) கொட்டயகுறவனார்

7) ரங்ககுறவனார்

ஆகிய எழுவரும் ஆங்கிலேய ஏகாதிபத்தியத்திற்கு எதிராகவும் அவர்களின் அடக்குமுறைக்கு எதிராகவும் போரடினார்கள்.

1942 யில் இராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் உள்ள தொலைத் தொடர்பு சாதனங்களுக்கு பெறும் சேதம் ஏற்பற்படுத்தினார்கள். ஆங்கிலேயர் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த திருவாடனை காவல் நிலையத்தைக் கைப்பற்றிய கிளர்ச்சிகாரர்கள் சிறைக் கதவுகளை உடைத்து ஏற்கனவே போராட்டத்தில் ஈடுபட்டதிற்காக கைது செய்து அடைக்கப்பட்ட மற்ற போராட்டகாரர்களை விடுதலை செய்தார்கள்.

ஆங்கிலேயர்களின் விதிமுறைகள் மற்றும் கட்டுப்பாடுகளை மீறிய கிளர்ச்சிகாரர்களான அந்த எழுவர் உள்பட பங்கெடுத்த அனைத்து போராட்டகாரர்களையும் ஒடுக்குவதற்கு தங்களால் முடியாது என்று உணர்ந்த ஆங்கில அரசு இராணுவத்தினரை அழைத்தனர். ஆனால் இராணுவத்தினருக்கும் சுதந்திர போராட்ட வீரர்கள் கட்டுபடவில்லை.

ஆத்திரமடைந்த இராணுவத்தினர் கிளர்ச்சியில் ஈடுப்பட்டவர்களின் கிராமங்களில் அவர்கள் குடியிருந்த குடிசைகளை தீயிட்டு கொளுத்தினார்கள். போராட்டகாரர்களை கைது செய்யமுடியாத இராணுவம் போராட்டகாரர்களின் குடும்பத்தை சேர்ந்தவர்களை கழுதையின் மேல் ஏற்றி ஊர்வலம் வரச்செய்து அவமானப் படுத்தினார்கள்.

பெண்கள் / குழந்தைகள் என்று பாராமல் அனைவரையும் கொடுமைப்படுத்தினார்கள் துன்புறுத்தினார்கள். இது எரிகிற நெருப்புக்குள் மீண்டும் எண்ணெய் ஊற்றுவது போல கிளர்ச்சியாளர்களின் மன நிலைக்கு இருந்ததே ஒழிய அடங்கிவிடவில்லை. மேலும் இந்நிகழ்வு போராட்டகாரர்களை ஆத்திரம் மூட்டியது. போராட்டங்கள் எரிமலை போல் எழுந்தது.

வெள்ளையர்களுக்கெதிரான போராட்டத்தில் தன் மீது ஆங்கிலேய துப்பாக்கி குண்டுகள் நெஞ்சை துளைத்தாலும் பரவாயில்லை என உறுதியேற்று வந்தே மாதரம் என்கிற முழக்கம் வானதிர முழங்கி மீண்டும் புரட்சிகர நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டனர் திருவாடானையில் மீண்டும் போர் ஏற்பட்டது.

அடக்குமுறை செய்த ஆங்கிலேயர்களையும் ஆங்கிலேய உதவியாளர்களையும் எதிர்த்தார்கள் / தாக்கினார்கள் அவர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இயங்கிய காவல்நிலையங்கள் / சிறைச்சாலைகள் தீயிட்டு கொளுத்தினர்.

இந்நிலையில் இராணுவத்தினர் ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்டவர்களை வரவழைத்து போராட்டகாரர்கள் மீது துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தினர் இதில் பலர் சுட்டு கொல்லப்பட்டார்கள்.

பலர் கொடுமையான முறையில் தாக்கிக் கைது செய்யப்பட்டார்கள். கைது செய்யப்பட்டவர்களை அலிபுரம் சிறை / மதுரைச்சிறை போன்ற சிறைகளில் அடைக்கப்பட்டனர்.

இப்போராட்டமானது தென்னிந்தியாவில் குறிப்பாக தமிழகத்தில் ஒரு மாபெரும் போராட்டமாக இருந்துள்ளது. திருவாடானை கிளர்ச்சி இந்திய சுதந்திர விடுதலை போரில் திருப்புனை ஏற்படுத்தியது. இந்தியா முழுவதுமாக பேசப்பட்டது. போராட்டக்காரர்களின் தியாகம் அனைவரையும் வியப்பை ஏற்படுத்தியது.

1888 ல் பிறந்த ஆறுமுககுறவனார், இவர் தந்தையின் பெயர் குப்பையாண்டி குறவனார், இராமநாதபுரம் திருவாடனைப் பகுதியில் ஆங்கிலேயர்களுக்கு எதிராக கிளர்ச்சியில் ஈடுப்பட்டதால் அவசரச் சட்டம் 6-வது பிரிவின்கீழ் கைது செய்யப்பட்டும் இபிகோ 147 - வது பிரிவு மற்றும் இந்தியப் பாதுகாப்புச் சட்டம் (38)5 பிரிவின் கீழ் கைது செய்யப்பட்டார். 7 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு. மதுரை மத்தியச் சிறையில் தண்டனை அனுபவித்து வீர மரணம் அடைந்தார்.

திருவாடனை அதே புரட்சியில் பங்கு கொண்ட முனியாண்டி குறவனாரின் மகன் காளிமுத்து குறவனார் 1915 யில் பிறந்த இவர் துப்பாக்கி காயங்களுடன் இபிகோ 147 வது பிரிவு மற்றும் இந்திய பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் கைது செய்து அலிப்புரம் சிறையில் அடைக்கப்பட்டு வீரமரணம் அடைந்தார்.

கண்ணப்பகுறவனார் மகன் கொட்டயகுறவனார் 1906 ஆம் ஆண்டு பிறந்த இவர். சிறு வயதிலிருந்து சுதந்திர வேட்கையை உயிர்மூச்சாக பல்வேறு போராட்டங்களில் பங்கெடுத்தும் வெள்ளையனே வெளியேறு இயக்கத்தின் போது திருவாடனையில் நடந்த கிளர்ச்சியில் தீவிரம் காட்டிய கொட்டயகுறவனார் மீது இந்தியப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தில் கைது செய்து 7 வருடம் சிறைத் தண்டனை விதிக்கப்பட்டு மதுரை மற்றும் அலிப்புரம் சிறைகளில் தண்டனை அனுபவித்தும்.

தூக்குதண்டனை பெற்றும் வீரமரணத்திற்க்கு விதையிட்டார். உதயன் குறவனாரின் மகன் ரங்ககுறவனார் கிளர்ச்சி செய்த காரணத்தால் இபிகோ147 -வதுபிரிவின் கீழ் கைது செய்து 7 ஆண்டுகள் சிறைத் தண்டனையை துப்பாக்கி காயங்களோடு மதுரை மத்தியச் சிறையில் தண்டனை அனுபவிக்கப்பட்டு. தூக்கலிடப்பட்டார்.

குறிஞ்சி நில தொல் தமிழர்களான ஏழு குறவர்கள் இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் பெரும் பங்குவகித்து இந்திய விடுதலைக்கு போராடி குறிஞ்சி நில தமிழின தாய்குடி குறவர்கள் தங்கள் பங்களிப்பை செய்து தான் சார்ந்த மண்னையும் மக்களையும் தன் உயிரினும் மேலாக நேசித்துள்ளனர்.

அவர்களுடைய அர்ப்பணிப்பு தியாகத்தையும் நினைவுகூர்ந்து அவர்களை வணங்குவோம்.

- பொ.மு.இரணியன்

Pin It

jeeva 350படைப்பு எல்லாம் கடவுளுடையது என்றால் தாழ்ந்த சாதிக்காரர்கள் ஏன் கோயிலுக்குள் நுழையக் கூடாது என்றவர் ஜீவா. கோயிலை உருவாக்கியவன் மனிதன் கடவுளை உருவாக்கியவனும் மனிதன் தான் அது உண்மையான கடவுளென்றால் மனிதர்களில் இவன் உயர்ந்தவன் இவன் தாழ்ந்தவன் என்று பேதம் பார்க்குமா என்றவர் ஜீவா.

உலகில் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கு ஒரு சூரியன் உயர்ந்த சாதியினருக்கு ஒரு சூரியனா உதிக்கிறது என்றவர் ஜீவா. வர்ணாசிரம தர்மத்தை காந்தியடிகள் தூக்கிப் பிடிக்கிறார் என்பதற்காக காந்தியத்தைவிட்டு வெளியேறியவர்.

கடவுளை நம்பியவன் மதத்தைப் பின்பற்றுகிறான் மதம் மனுதர்மத்தைப் பின்பற்றுகிறது என்றவர் ஜீவா. பாரதி ஜீவாவுடைய பள்ளித் தோழனாக இருந்தாலும் இருவரும் வெவ்வேறு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

வாழ்க்கையில் சுயஒழுக்கம் தான் ஒருவரின் உயர்வு தாழ்வை நிர்ணயிக்க வேண்டுமே தவிர பிறந்த குலம், சாதி அல்ல என்றவர் ஜீவா. தனித்தமிழ் மீது கொண்ட ஈடுபாடு காரணமாக தன் பெயரை உயிர்இன்பன் என மாற்றிக் கொண்டவர் ஜீவா.

சொரிமுத்து என்ற குலதெய்வப் பெயரும் மூக்காண்டி என்று பெற்றோர் வைத்த பெயரும் நிலைக்கவில்லை தோழர் ஜீவானந்தம் என்ற பெயரே நிலைத்தது.

புத்தக வாசிப்பு தான் ஜீவானந்தத்தை மானுடனாக மாற்றியது. காங்கிரஸ் வெள்ளையரை விரட்டுவதிலேயே குறியாக இருந்தது. சுயமரியாதை இயக்கம் பிராமண எதிர்ப்பையே முன்னிறுத்தியது. இரண்டு பேரியக்கமும் சமதர்மத்தை சமூகத்தில் நிலைநாட்ட முயற்சி எடுக்கவில்லை.

சுதந்திரத்துக்கு பின்னும் வர்ணாசிரம தர்மத்தை நாடு கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்ற காந்தியின் வாதத்தை எதிர்த்தவர் ஜீவா. தொழிலாளர் குடும்பத்தில் பிறந்து கடைசி வரை தொழிலாளர் உரிமைக்காக பாடுபட்டு உயிர் நீத்தவர் ஜீவா. மேற்கு தாம்பரத்திலுள்ள கஸ்தூரிபாய் நகரிலுள்ள புறம்போக்கு நிலத்தில் மண்சுவர் கூட இல்லாத கூரை வீட்டில் கடைசிவரை வாழ்ந்தார்.

பெரியாருக்கு அறிமுகமாகும் முன்பே சமூகப் போராளியாக தீப்பந்தமாக எரிந்துக் கொண்டிருந்தவர் ஜீவா. பெரியார் திராவிடக் கொள்கைகளை தமிழ்நாடெங்கும் பரப்ப ஜீவாவை துணையாக்கிக் கொண்டார். ஜீவாவை யாரும் செதுக்கவில்லை சுயம்புவாக தோன்றியதால் தான் கடைசிவரை உரிமைக்காக அவரால் போராட முடிந்தது.

கேரளாவில் வைக்கம் என்ற ஊரில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களை கோயிலுக்குள் அனுமதிக்க மாட்டோம் என்று உயர் சாதிக்காரர்கள் சொன்ன போது அங்கு போராட்டம் வெடித்தது இந்தியா முழுவதும் அந்த விஷயம் பெரிதாக பேசப்பட்டது வைக்கம் போரில் பெரியாருடன் மாணவராக இருந்த ஜீவாவும் கலந்து கொண்டார்.

பிறந்த குலமும், சாதியும் எப்படி உயர்வு தாழ்வை நிர்ணயிக்கும் வாழ்க்கையில் சுயஒழுக்கமும் மனிதனின் செயல்பாடுகளும் தானே அவரவர் உயர்வு தாழ்வை நிர்ணயிக்க வேண்டும். தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் கோயிலுக்குள் நுழைய முடியாது என்றால் கடவுள் வெளியேறட்டும் தீண்டத்தகாதவர்கள் என்று அவர்கள் ஏன் ஒதுக்கப்படுகிறார்கள் என்ற கேள்விக்கு விளக்கம் சொல்லட்டும் என்று அறைகூவல் விடுத்தவர்தான் ஜீவா.

சுசீந்திரம் தாணுமாலயன் கோயிலில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த ஜோசப்பூதலிங்கம் என்பவரை கைப்பிடித்து கோயிலுக்குள் அழைத்துச் சென்றவர் ஜீவா. அவமானங்களுகம் எதிர்ப்புகளும் போராளிகளை ஒன்றும் செய்துவிடமுடியாது என மெய்ப்பித்துக் காட்டியவர் ஜீவா.

ஜீவா காந்தியடிகளுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் கீதையில் குணத்தையும் செய்யும் தர்மத்தையும் பொருத்து மனிதர்களை நான்கு வர்ணமாக பிராமணன், சத்ரியன், வைசிகன், சூத்திரன் என்று பிரிப்பதாக சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. அதே வேளையில் பிராமணன் நெறி தவறிப் போவானேயானால் அவன் வைசிகன் தானே. அதே வேளையில் வைசிகன் நன்னெறியைப் பின்பற்றுவானேயானால் அவன் பிராமணன் தானே என்ற கேள்விக்கு கடிதம் மூலம் காந்தியடிகள் இப்படி பதிலளித்தார்.

பிராமணன் தவறிழைத்தால் அவன் கெட்ட பிராமணன், வைசிகன் நன்னெறியில் நின்றால் அவன் நல்ல வைசிகன் என்றார். இந்தப்பதில் தான் ஜீவாவை காந்தியத்தைவிட்டு விலக வைத்தது. வ.வே.சு ஐயரின் பரத்வாஜ ஆசிரமத்தில் மாணாக்கர்களுக்கு காந்தியத்தை கொண்டுபோய் சேர்க்க ஆசிரியராகச் சென்ற ஜீவா அங்கு உயர்வகுப்பு மாணவர்களுக்கும், தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சார்ந்த மாணவர்களுக்கும் தனித்தனியே உணவு பரிமாறப்படுவதைப் பார்த்து ஆசிரமத்திலிருந்து விலகி சிராவயலில் காந்தி ஆசிரமத்தை தொடங்கினார். 1932ல் காந்தியின் சட்டமறுப்பு இயக்கத்தில் கலந்து கொண்டு முதல்முறையாக சிறைக்குச் சென்றார்.

பகத்சிங் தோழர்களை சந்தித்தபின்புதான் மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ், லெனினைப் பற்றிய அறிமுகம் கிடைத்தது ஜீவாவுக்கு. நாச்சியார்புரத்தில் உண்மை விளக்க நிலையம் என்ற ஆசிரமம் அமைத்து வர்க்கப் போரையும், சாதியத்துக்கு எதிரான போரையும் முன்று நின்று நடத்தினார்.

பகத்சிங் தனது தோழனுக்கு எழுதிய நான் ஏன் நாத்திகன் ஆனேன் என்ற கடிதத்தை மொழிபெயர்க்கும் பணியை பெரியார் ஜீவாவுக்கு வழங்கினார். அதை மொழி பெயர்த்ததுக்காக வெள்ளைய அரசாங்கம் ஜீவாவுக்கு விலங்கிட்டு அடித்து வீதிவீதியாக அழைத்துச் சென்றது.

புரட்சி என்பது மக்களை மந்தை ஆடுகளாக கருதும் அரசுக்கு எதிராக காட்டையே சாம்பலாக்க கனன்று எழும் சிறு தீப்பொறி என்று முழங்கியவர் ஜீவா. குனிந்து கொண்டே இருக்கும் வரைதான் குட்டுவான் எழுந்து நில் இந்த சிறு தீப்பொறி நாட்டையே பற்றி எரிய வைக்கக் கூடியதென்று ஒருநாள் அவனுக்கு புரியவை இதுதான் ஜீவாவின் சித்தாந்தம்.

தொழிலாளர்களுக்கு உரிமையைப் பெற்றுத்தர மேடை தோறும் முழங்கி பொதுக்கூட்ட மேடையிலேயே உயிர் விட்டவர் ஜீவானந்தம். 1952ல் சட்டமன்ற கூட்டத்தொடரில் தான் ஜீவா முதல்முறையாக தமிழ்நாடு என்ற வார்த்தையை பிரயோகப்படுத்தினார்.

ஒடுக்கப்பட்டோருடைய உரிமையை மீட்க ஊர்தோறும் கூட்டம் நடத்தி முழங்கிய ஜீவா தன் மகள் குமுதாவை அவள் பிறந்து 17 ஆண்டுகள் கழித்துதான் சந்திக்க முடிந்தது. பொது வாழ்க்கையில் ஜீவா பெற்றது குறைவு ஆனால் இழந்தது ஏராளம்.

தமிழ் மொழிக்காகவும், தமிழ்மண்ணுக்காகவும், தமிழ்மக்களுக்காகவும் தன் வாழ்க்கையையே தியாகம் செய்த தன்னலமற்றவர் ஜீவா. அக்காலகட்டத்தில் சாதிய அடக்குமுறைகளை பொதுமக்கள் மீது காட்டிய முதலாளிவர்க்கத்தின் மீது ஜீவாவைப்போல் யாருக்கும் கோபாவேசம் காணப்படவில்லை.

தனது கொள்கைக்கு ஒத்துப் போகாத இயக்கத்திலிருந்து விலகி சுயமரியாதை சமதர்ம இயக்கம் என்ற கட்சியைத் தொடங்கினார். விதியே விதியே தமிழ்ச் சாதியை என் செயக் கருதியிருக்கின்றாயடா என்ற பாரதியின் வரிகளில் காணப்படும் ரெளத்திரம் ஜீவாவிடம் இருந்தது. ஜீவா தேடியதற்கான விடை மார்க்சியத்தில் தான் கிடைத்தது. 1929ல் கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்ட ஜீவா தான் இறக்கும் வரை கம்யூனிஸ்ட்டாகவே இருந்தார்.

சாதியத்தை முற்றிலும் ஒழிப்பதே ஜீவாவின் கனவாக இருந்தது. ஜீவானந்தம் போராட்டங்களிலும், சிறையிலும், பொதுக்கூட்ட மேடைகளிலுமே தன் வாழ்நாளில் அதிக காலத்தை செலவளித்தார். இதனால் அவர்பட்ட அவமானம், அடிகள், எதிர்ப்புகள் ஏராளம். எதற்கும் அஞ்சாத சிங்கமாக வாழ்ந்தார் ஜீவானந்தம். அவர் காலத்தில் பல எழுச்சிமிக்க தொழிலாளர் போராட்டங்கள் நடந்தன.

அதனை முன்னின்று நடத்திக் காட்டியவர் ஜீவானந்தம். தமிழக அரசியல் வரலாற்றில் விலைபோகாத மனிதர் ஒருவர் உண்டென்றால் அவர் ஜீவானந்தம் தான். எண்ணித் துணிக கருமம் என்ற வள்ளுவனின் வார்த்தைகளை வேத வாக்காக நம்பியவர் ஜீவானந்தம். இந்தியா சுதந்திரமடைந்த பின் கம்யூனிஸ்ட்கள் 1948ல் கல்கத்தாவில் ஒன்றுகூடினர்.

புரட்சிகள் கொடுங்கோலாட்சியின் கொடுமையை குறைக்கவில்லை இன்னொரு கொடுங்கோலனிடம் தான் ஆட்சியை ஒப்படைத்துள்ளன என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றினார்கள். புரட்சியின் மூலம் புதிய பாரதத்தைக் கண்டடைவோம் என கோஷம் எழுப்பினார்கள்.

1948 – 50வரை கம்யூனிஸ்ட்கள் அரசின் அடக்குமுறைக்கு உள்ளானார்கள். கம்யூனிச வரலாற்றில் கருப்பு வருடங்கள் அவை. 1939 – 45 வரை தமிழ்நாட்டில் ஜீவா நடமாடமுடியாத சூழ்நிலை நிலவியது. அவருக்கு அரசாங்கம் வாய்ப்பூட்டு சட்டம் போட்டது. அப்படியும் அவருடைய போராட்டக் குணத்தை மழுங்கச் செய்ய முடியவில்லை. 1951ல் சிறையிலிருந்து விடுதலையாகிறார்.

அது முதற்கொண்டு கம்யூனிஸ்ட் கட்சியை உயிர்த்தெழ வைக்க வேண்டிய முயற்சியில் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொள்கிறார். 1952ல் சென்னை வண்ணாரப்பேட்டை தொகுதியில் போட்டியிட்டு வென்று முதல்முறையாக சட்டமன்றத்துக்குள் நுழைந்தார்.

ராஜாஜி முதல்வராக இருந்தபோதே குலக்கல்வியை எதிர்த்தவர் ஜீவானந்தம். 1962ல் தேர்தலில் இதே வண்ணாரப்பேட்டை நின்று தோற்கிறார். மண்ணுக்காகவும், மக்களுக்காகவும், மொழிக்காகவும் வாழ்ந்த ஜீவாவை தமிழக மக்கள் டெபாசிட் இழக்க செய்தார்கள். அந்த தேர்தலில் அவர் பெற்ற வாக்குகள் 10049.

அதே தொகுதியில் சுயேட்சையாக நின்ற எந்த அரசியல் பின்புலமுமில்லாத லிங்கேசனுக்கு கிடைத்த ஓட்டுக்கள் 8250. இது அனைத்தும் லிங்கேசனுக்கு கிடைத்த சாதிய ஓட்டுக்கள். எந்த சாதிய உணர்வை வேரறுக்க வேண்டுமென்ற ஜீவா தன் வாழ்நாள் வரை முழங்கினாரோ அந்த சாதிய உணர்வு நாடு சுதந்திரமடைந்த பின்பு அங்குசத்துக்கு அடங்காத மதம் பிடித்த யானையாகிவிட்டது.

தன் வாழ்க்கையை தமிழுக்காகவும், தமிழருக்காகவும் தியாகம் செய்த செய்த ஜீவாவால் ஒருமுறை மட்டுமே தமிழக சட்டமன்றத்துக்குள் நுழைய முடிந்தது. பிறந்தோம் இறந்தோம் என்பதல்ல வாழ்க்கை அநீதிக்கு எதிரான போராட்டத்தில் உயிரை துச்சமென மதித்து கலகக் குரல் எழுப்புவானாயின் நீ ஒருவனே மரணத்தை வென்றவன். ஜீவா தனியொருவனாக நின்று மரணத்தை வென்று காட்டிவிட்டான். தமிழகத்தில் பாட்டாளி மக்கள் இருக்கும் வரை ஜீவாவின் குரல் ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும்.

- ப.மதியழகன்

Pin It

muthusamy karaiyalarமுன்னுரை:

திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்த செங்கோட்டையில் அரசியல் எழுச்சி ஏற்பட மூலகாரணமாக விளங்கிய செங்கோட்டை மிட்டாதாரரும், முதல் நகர்மன்றத் தலைவரும் வள்ளலுமான திரு. நா.க.ச. முத்துசுவாமி கரையாளர் அவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்வு மற்றும் சமூகப் பணிகளைக் குறித்து காண்பதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம் ஆகும்.

கரையாளர்கள்:

"கரையாளன்" எனும் சொல்லானது கிராமத்தில் அதிகச் செல்வங்களை வைத்திருக்கும் உரிமையாளரைக் குறிக்கும் என்று மிரோன் வின்சுலோ அகராதி விளக்கம் தருகின்றது. சென்னைப் பல்கலைக் கழக தமிழ் பேரகராதியில் கரை எனும் சொல்லுக்கு நன்செய் நிலம் அல்லது விளைநிலம் என்ற பொருளும் கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

இதனை அடிப்படையாக வைத்துப் பார்க்கும் பொழுது அதிக எண்ணிக்கையில் நிலங்களை வைத்து ஆளுகை செய்த யாதவ குலத்தின் ஒரு பிரிவினருக்கு "கரை ஆண்டவர்கள்" எனும் பட்டம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கலாம். கரை ஆண்டவர்கள் எனும் பட்டமானது பின்னாட்களில் மருவி "கரையாளர்" என்று மருவியிருக்கலாம் என்பது என்னுடைய கருத்து. இத்தகைய இனப்பிரிவில் தான் நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் தோன்றினார்.

பிறப்பு:

நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் 1869-இல் நாராயணன் கசமுத்து சட்டநாதன் மற்றும் ஆவுடையம்மாள் தம்பதியருடைய ஏழு குழந்தைகளில் முதல் குழந்தையாக செங்கோட்டையில் பிறந்தார். சிறு வயது முதலே செல்வச் செழிப்போடு வளர்ந்த நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் தன்னுடைய அடிப்படைக் கல்வியை செங்கோட்டையில் பயின்றார்.

தொழில்:

படிப்பை முடித்த நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் தன்னுடைய தந்தையாரோடு இணைந்து தொழிலில் ஈடுபடலானார். தன்னுடைய பதினாறு வயதிற்குப் (1885) பின் ஒரு முறை தொழில் நிமித்தமாக தன் தந்தையாரோடு திருவனந்தபுரத்திலுள்ள தம்பனூர் சந்தைக்கு சென்றிருந்தார். அதுசமயம் அப்போதைய திருவனந்தபுரம் சமஸ்தானத்தின் மன்னரான ஸ்ரீ பத்மநாபதாச வாஞ்சிபால சர் ஆறாம் இராம வர்மா (மூலம் திருநாள்) அவர்கள் தன்னுடைய அரண்மனையிலிருந்து கடவுளை தரிசிப்பதற்காக பத்மநாபசாமி கோவிலுக்குச் சென்று கொண்டிருந்தார்.

இக்காட்சியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தந்தையும் மகனும், மகாராஜாவின் "சாரட்" வண்டி ஓட்டுநர் தங்களுக்கு பரிட்சயமானவர் என்பதை அறிந்துகொண்டனர். பின்னர் அந்த "சாரட்" வண்டி ஓட்டுனரின் வழியாக மகாராஜாவினுடைய அறிமுகத்தைப் பெற்றனர். மகாராஜாவினுடைய அன்பு மற்றும் ஆதரவின் மூலமாக பல அரசு ஒப்பந்தங்களைப் பெற்றனர்.

திருவனந்தபுரம் சமஸ்தான திவானாக பணியாற்றிய ராஜா சர் தஞ்சாவூர் மாதவ ராவ் அவர்களின் முயற்சியால் முதன் முதலாக கொல்லத்திலிருந்து செங்கோட்டை வரையிலான சாலை அமைக்கும் பணியானது 1871-இல் தொடங்கப்பட்டு 1877-இல் முடிவடைந்தது. இப்புதிய சாலையின் வருகையால் செங்கோட்டைக்கும் கொல்லத்திற்கும் இடையேயான போக்குவரத்தும் வணிகமும் அதிகரித்தது.

இந்த வாய்ப்பினை நாராயணன் கசமுத்து சட்டநாதன் அவர்களும் அவரைத் தொடர்ந்து நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்களும் சரியாகப் பயன்படுத்தி தன்னுடைய வணிகத்தைப் பெருக்கினர். வியாபாரம் மற்றும் ஒப்பந்தங்கள் வழியாக ஈட்டிய வருமானத்தைக் கொண்டு நாகர்கோவில், ஆலப்புழை மற்றும் தாமரைக்குளம் போன்ற பகுதிகளில் உப்பளங்களை வாங்கினார்.

மன்னருடைய ஆதரவினால் தொழில் பெருகியதற்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விதமாக அவருடைய உப்பளங்களுக்கு "ஸ்ரீ மூலம் திருநாள்" என்று மன்னருடைய பெயரையே சூட்டியிருந்தார். இதுதவிர தைக்காடு பகுதியில் ஆல்ஹகால் தயாரிக்கும் ஆலை ஒன்றையும் நடத்தி வந்தார்.

குடும்பம்:

நா.க.ச. முத்துசுவாமியின் உடன் பிறந்த சகோதரர்கள் நான்கு பேர் மற்றும் சகோதரிகள் இரண்டு பேர். இச்சகோதரர்கள் ஐந்து பேரும் ஐந்து வீட்டுக் கரையாளர்கள் என்றும் அழைக்கப்படுவர்.

உடன்பிறந்த சகோதரர்கள்:

நா.க.ச. சுப்பிரமணியன்

நா.க.ச. வீரபத்திரன்

நா.க.ச. லெட்சுமணன்

நா.க.ச. கிருஷ்ணசாமி

உடன்பிறந்த சகோதரிகள்:

நா.க.ச. திருமலையம்மாள்

நா.க.ச. ராமுத்தாய் அம்மாள்

நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் தங்கம்மாள் எனும் பெண்ணை மணந்தார். இத்தம்பதியர்க்கு மொத்தம் நான்கு குழந்தைகள் பிறந்தனர்.

ஆண் குழந்தைகள்:

  1. சட்டநாதன்
  2. சுப்பிரமணியன்

பெண் குழந்தைகள்:

  1. தாயம்மாள்
  2. பொன்னம்மாள்

பதவி மற்றும் பொறுப்புக்கள்:

செங்கோட்டை மிட்டாதாரர்:

கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி மற்றும் பிரிட்டிஷ் ஆட்சிக்காலத்தில் இந்தியாவில் (கி.பி. 1790-முதல்) நடைமுறையில் இருந்த நிலவரி வசூல் முறைகள், டெக்கனியல் செட்டில்மென்ட் (decennial settlement), நிரந்தரத் தீர்வை (Permanent Settlement), ரயத்துவாரி (Ryotwari) மற்றும் மகால்வாரி (Mahalwari) என்று பல வகைப்படும். இவ்வகையான நிலவரி வசூல் முறைகளில் சற்று மாறுபட்டது மிராசு செட்டில்மென்ட். பெரும் நிலக்கிழாளர்களாக விளங்கிய மிராசுதாரர்கள் (அ) மிட்டாதாரர்கள் என்பவர்கள் பல கிராமங்களை தங்கள் கட்டுப்பாட்டிற்குள் வைத்து வரிவசூல் செய்து அரசிடம் அளிப்பார்கள்.

இம்முறைப்படி செங்கோட்டை, அச்சம்புதூர், ஆய்க்குடி, கிளாங்காடு, பண்பொழி, சாம்பவர் வடகரை, கட்டளைக் குடியிருப்பு, புளியரை மற்றும் வல்லம் போன்ற பல்வேறு கிராமங்களில் உள்ள "மிட்டா" (குத்தகை / ஏலம்) நிலங்களை தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்து அப்பகுதிகளுக்கு மிட்டாதாரராக பணியாற்றினார் திரு. நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள்.

செங்கோட்டை நகரசபைத் தலைவர்:

ஸ்ரீ மூலம் திருநாள் ஆட்சிக் காலத்தில் திவானாகப் பணியாற்றிய பெருங்காவூர் ராஜகோபாலாச்சாரி அவர்களால் செங்கோட்டைக்கு நகர்மன்ற அந்தஸ்தானது 1912-இல் வழங்கப்பட்டது. 1912-ஆம் ஆண்டு அமைக்கப்பட்ட நகரசபையின் முதல் நகர்மன்றத் தலைவராக (தன்னுடைய 43-ஆம் வயதில்) செங்கோட்டை மிட்டாதாரர் நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் பொறுப்பேற்றார். இதன்பின் செங்கோட்டை நகர்மன்றத் தலைவராகத் தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் பதவி வகித்தார்.

காங்கிரஸ் பேரியக்கத்தில் இணைந்து தீவிரமாக செயல்பட்டார். இவருடைய காலத்திற்குப் பின்புதான் செங்கோட்டை வட்டாரத்தில் காங்கிரஸ் அரசியல் ரீதியாக வலிமையடைந்தது. இவருடைய குடும்பத்தினர் பலர் காங்கிரசில் தமிழ் மாநில தலைவர் உள்ளிட்ட பல்வேறு பொறுப்புகளை வகித்தனர். இதனால் தென்காசி சட்டமன்றத் தொகுதி காங்கிரஸ் கட்சியின் கோட்டையாக விளங்கியது.

சமூகப் பங்களிப்பு:

திருவனந்தபுரம் சமஸ்தானத்தின் அரசியான ராணி கௌரி லக்ஷ்மி பாய் (ஆட்சி: 1810-1815) அவர்கள் 1813-ஆம் ஆண்டு முதன்முதலாக ஆங்கில மருத்துவ முறையினை சமஸ்தானத்தில் அறிமுகப்படுத்தினார். டாக்டர் ப்ரோவன் என்பவரே ராணியால் (1813-இல்) பணியமர்த்தப்பட்ட முதல் ஆங்கில மருத்துவர் ஆவார். இவர் அரச குடும்பத்தினருக்கு மட்டுமே முதலில் மருத்துவம் செய்தார்.

பின்பு ஆங்கில மருத்துவ முறையானது ஐரோப்பியர்களுக்கும் ஆங்கிலோ - இந்தியர்கள் மட்டும் பயன்பெறும் வகையில் கொல்லம் அருகிலுள்ள தங்கசேரி எனும் பகுதியில் விரிவாக்கம் செய்யப்பட்டது. ராணி கௌரி லக்ஷ்மி பாய் அவர்களின் ஆணைப்படி பொதுமக்களுக்கான முதல் நோய் தடுப்புத் துறை 1813-இல் டாக்டர் ப்ரோவனை தலைவராகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டது.

இதுவே திருவனந்தபுரம் சமஸ்தானத்தின் பொதுமக்களுக்கான முதல் பொதுசுகாதார பணிக்கான முன்னெடுப்பாகும். இதனைத் தொடர்ந்து பட்டத்திற்கு வந்த கௌரி பார்வதி பாய் (1815–1829), ஸ்வாதி திருநாள் ராமவர்மா II (1813–1846), உத்திராடம் திருநாள் மார்த்தாண்டவர்மா II (1846–1860), ஆயில்யம் திருநாள் ராமவர்மா III (1860–1880) மற்றும் விஷாகம் திருநாள் ராமவர்மா IV (1880–1885) ஆகியோருடைய ஆட்சிக் காலத்தில் பொதுசுகாதாரத் துறை மேம்படுத்தப்பட்டது.

மன்னர் ஸ்ரீ மூலம் திருநாளுடைய ஆட்சிக்காலத்தில் (1885–1924) சமஸ்தானத்தில் நான்கு பொதுச்சுகாதார மாவட்டங்கள் (திருவனந்தபுரம், கொல்லம், கோட்டயம் மற்றும் வைக்கம்) ஏற்படுத்தப்பட்டன. இதன்பின் ஆகஸ்ட் 1895-இல் இருந்து பொதுச் சுகாதாரத் துறை செயல்படத் தொடங்கியது.

1896-இல் பொதுச்சுகாதார மாவட்டங்கள் மறுசீரமைப்பு செய்யப்பட்டு செங்கோட்டை தாலூகாவையும் இணைத்து ஐந்தாக உயர்த்தப்பட்டது. புதிதாக இணைக்கப்பட்ட பொதுச்சுகாதார மாவட்டத்திற்கென தனியாக பொதுச்சுகாதார அதிகாரி நியமிக்கப்பட்டார். இந்த நியமனமானது நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்களின் கோரிக்கையின் படியே நடந்தது.

1920-ஆம் ஆண்டு திருவனந்தபுரம் சமஸ்தானதிற்கு உட்பட்ட பகுதிகளில் முதன்முதலாக மின்சார உற்பத்திக்கான பணிகள் தொடங்கப்பட்டது. சோதனை முயற்சியாக திருவனந்தபுரத்தில் 1928-இல் சிறிய அளவிலான அனல் மின்நிலையம் தொடங்கப்பட்டு, 541 தெருவிளக்குகளுக்குகள் மற்றும் இரண்டு பயனாளர்களுக்கும் மின்சார சேவை அரசால் வழங்கப்பட்டது.

இதனைத் தொடர்ந்து 1931-இல் கோட்டயத்திலும், 1933-இல் நாகர்கோவிலிலும் தனியார் நிறுவனங்கள் மின் உற்பத்தி மற்றும் பகிர்மானம் செய்வதற்கான உரிமம் திருவாங்கூர் அரசால் வழங்கப்பட்டது. 1934-இல் கொல்லத்தில் டீசலில் இயங்கும் மின்னுற்பத்தி நிலையம் அரசால் நிறுவப்பட்டது.

இதனைத் தொடர்ந்து அதே ஆண்டு களமசேரி எனும் இடத்தில் அனல் மின்நிலையம் ஒன்று அரசால் தொடங்கப்பட்டது. நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்களின் வேண்டுகோளின்படி செங்கோட்டையில் 1934-இல் அனல் மின் நிலையம் தொடங்குவதற்கான உரிமம் தனியாருக்கு வழங்கப்பட்டு அதன்மூலம் செங்கோட்டைக்கு முதன்முதலாக மின்சார சேவை வழங்கப்பட்டது.

நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்களுடைய தந்தையர் புரவலராக இருந்த செங்கோட்டை சட்டநாத கரையாளர் நடுநிலைப் பள்ளியை மேம்படுத்துவதற்காக நண்கொடைகள் பல வழங்கினார்.

செங்கோட்டையின் அரசியல், கல்வி, சமூக மற்றும் பொருளாதார வளர்ச்சியில் நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்களுடைய மகன் மற்றும் அவர்களுடைய வாரிசுகளும் பெரும் பங்களிப்புச் செய்தனர். கரையாளர் குடும்பத்தினர் தேசத்திற்கும், செங்கோட்டைக்கும் ஆற்றிய சேவைகள் மற்றும் நற்பணிகள்:

  1. நா.க.ச. முத்துசுவாமியின் இளைய மகனான மு. சுப்பிரமணியன் (M.S.) அவர்கள் தமிழக மேலவை உறுப்பினராக (1956–1957) பணியாற்றினார். 1956-இல் நடைபெற்ற தமிழக எல்லைப் போராட்டத்தில் தீவிரமாக செயல்பட்டு செங்கோட்டை தமிழகத்தோடு இணைய பாடுபட்டார். மேலும் செங்கோட்டை அரசு மருத்துவமனையில் படுக்கை தொகுதி (ward) அமைவதற்கு நன்கொடை வழங்கினார்.
  2. மு. சுப்பிரமணியன் (M.S.) அவர்களின் மகனான மு.சு. முத்துசுவாமி அவர்கள் 1952-இல் தமிழக சட்டமன்றத்தின் மேல்சபை உறுப்பினராகக் காங்கிரசால் தேர்வு செய்யப்பட்டார். திருநெல்வேலி மாவட்ட காங்கிரஸ் தலைவராகவும், 1962-லிருந்து செங்கோட்டை நகர்மன்ற உறுப்பினராகவும் பணியாற்றினார். இவர்கள் வகித்த பதவியின் மூலம் செங்கோட்டைக்கு பல்வேறு நலத்திட்ட பணிகளைச் செய்தனர்.

அருங்குணமும் ஆன்மீக சிந்தையும்:

செல்வச் செழிப்பான சூழ்நிலையில் பிறந்து வளர்ந்திருந்தாலும் ஆடம்பரம் இல்லாத எளிய வாழ்வினையே மேற்கொண்டார். தமிழ் வைணவ நெறியை வாழ்நாள் முழுவதும் பின்பற்றினார். சகோதர வாஞ்சையோடு பழகுதல், கொடைத்தன்மை, இறைபக்தி மற்றும் ராஜபக்தி போன்ற அருங்குணங்கள் ஒருங்கே பெற்று விளங்கியவர் நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் என்று அவருடைய மருமகனான ஜே. சக்கரபாணி நம்பியார் அவர்கள் பதிவு செய்துள்ளார்.

மரணம்:

பெரும் செல்வச் செழிப்புள்ள குடும்பத்தில் பிறந்திருந்தாலும் தன்னுடைய அயராத உழைப்பாலும் முயற்சியாலும் மிட்டாதாரர், நகரசபைத் தலைவர் எனும் பொறுப்புகளை அடைந்த நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள் உடல்நலக் குறைவின் காரணமாக தன்னுடைய 69-ஆம் வயதில் 19-03-1938 சனிக்கிழமை அன்று இயற்கை எய்தினார்.

புகழாஞ்சலி:

நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்களுடைய நண்பரான தென்திருவிதாங்கூர், பறக்கையைச் சேர்ந்த தமிழ் வித்துவான் தா. மாணிக்கவாசகம் பிள்ளையவர்கள் முத்துசுவாமி அவர்களைப் பாட்டுடைத் தலைவனாகக் கொண்டு புகழ் மொழி மாலை எனும் சிறு பாடல் நூலினை இயற்றினார்.

மொத்தமாக 43 பக்கங்களை கொண்ட இந்நூலானது, பாடல் தலைவனுடைய குணநலன்களையும் வள்ளல் தன்மையும் எடுத்துக் கூறுவதாக அமைந்துள்ளது. இந்நூலினை பதிப்பித்தவர் கரையாளருடைய இளைய மகனான மு. சுப்ரமணியன் ஆவார். இந்நூலானது 1938-ஆம் ஆண்டு நாகர்கோவில் டாஸ் அச்சாபீஸில் பதிப்பிக்கப்பட்டு வெளியானது.

நினைவுச் சின்னம்:

மு. சுப்ரமணியன் அவர்கள் மறைந்த தன் தந்தையாருடைய நினைவாக பொதுமக்கள் பயன்பாட்டிற்காக ஒரு பூங்கா அமைக்க 5 ஏக்கர் நிலத்தை தானமாக அளித்தார். இங்கு பூங்கா அமைவதற்காக அடிக்கல் நாட்டியவர் மு. சுப்ரமணியன் அவர்களின் சித்தப்பா மகனான திரு. சு. சட்டநாதன் ஆகும்.

பூங்காவிற்கான பணிகள் 1946-ஆம் ஆண்டு முடிவடைந்தது. "முத்துசுவாமி பூம்பொழில்" என்று அழைக்கப்படும் பூங்காவானது அப்போதைய திருவிதாங்கூர் திவானாக இருந்த சர். C.P. ராமசுவாமி அய்யர் அவர்களால் 15-03-1946 அன்று பொதுமக்கள் பயன்பாட்டிற்காக திறந்து வைக்கப்பட்டது.

முடிவுரை:

செங்கோட்டையில் அரசியல் விழிப்புணர்வு இல்லாதிருந்த காலகட்டத்தில் முதன்முதலாக திருவிதாங்கூர் அரசரின் ஆதரவைப் பெற்று பின்னர் காங்கிரஸ் கட்சியில் இணைந்து அப்பகுதியில் அரசியல் எழுச்சி ஏற்பட விதையாக செயல்பட்டவர் திரு. நா.க.ச. முத்துசுவாமி அவர்கள். மேலும் தன்னுடைய உழைப்பு, சேவை மனப்பான்மை மற்றும் இறைபக்தி போன்ற நற்குணங்களினால் தன்னையும் மேம்படுத்தி தான் வாழ்ந்த பகுதியையும் உயர்த்திய பாங்கினால் மக்கள் அனைவருக்கும் ஒரு சிறந்த உதாரண புருஷராக விளங்குகிறார்.

குறிப்புகள்:

  1. Nagam Aiya. V. (1906). Travancore State Manual, Vol. III, op.cit, P.222.
  2. தா. மாணிக்கவாசகம் பிள்ளை (1938). நா.க.ச. முத்துசுவாமி கரையாளர் - புகழ் மொழி மாலை. பதிப்பகம்: டாஸ் அச்சாபீஸ், நகர்கோவில்.
  3. மு. சுப்ரமணியன் கரையாளர் (1956). சென்னை-செங்கோட்டை இணைப்பு விழா (சிறு புத்தகம்).
  4. டாக்டர் கே.கே.பிள்ளை (2000). தமிழக வரலாறு மக்களும் பண்பாடும். உலகத் தமிழாராய்ச்சி நிறுவனம் p. 483
  5. மிரோன் வின்சுலோவின் தமிழ் - ஆங்கில அகராதி (2004). ஏசியன் எடுகேஷனல் சர்வீஸ், நியூ டெல்லி. பக்கம்: 253.
  6. ச.சி. செல்லம் (2010). யாதவர் களஞ்சியம் (தொகுப்பு நூல்). பதிப்பாசிரியர்: மேயர் ராதாகிருஷ்ணன் பிள்ளை. பக்கங்கள்: 122-130 & 476.
  7. N. சட்டநாதன் (2010). ஒரு சூத்திரனின் கதை. பதிப்பாசிரியர்: உத்தரா நடராஜன். காலச்சுவடு பதிப்பகம்.
  8. ஆ. சிவசுப்பிரமணியன் (2011). கட்டுரை: மக்கள் செலுத்திய மறைமுக வரி. கீற்று.
  9. திரு M. சுப்பிரமணியன் கரையாளர் மற்றும் திருமதி ராஜசரஸ்வதி (முன்னாள் நகர்மன்றத் தலைவி - செங்கோட்டை) தம்பதியரிடம் 30-04-2015-இல் கண்ட நேர்காணலின் வழியாக நான் சேகரித்த தகவல்கள்.
  10. Prakash B. A. (2018). Economic history of Kerala from 1800 to 1947 AD Part II: Travancore, Thiruvananthapuram Economic Studies Society, p. 28, 59, 60, 64, 67, 82.
  11. https://ta.quora.com/ஜமீன்தார்கள்-என்பவர்கள்-1
  12. http://www.tamilvu.org/ta/library-lA474-html-lA474cnt-152335
  13. https://www.hindutamil.in/news/spirituals/122110-.html

- த.ரமேஷ்

Pin It