(இந்தியத் தகவல் ஏடு, டிசம்பர் 15, 1945 பக்.692-95)        

         “வெள்ளக் கொடுமைகளில் இருந்து விடுபடுவதற்கு ஒரிஸ்ஸா விரும்புகிறது. மேலும் மலேரியா போன்ற (அமெரிக்க வருணனையில்) வருவாய் குறைந்தோர் நோய்கள் மக்களின் நலத்தைப் பாதித்து, அவர்களுடைய ஆற்றல் திறத்தையும் குறைத்துவிடும் கொடுமையிலிருந்து விடுபடுவதற்கும் ஒரிஸ்ஸா விரும்புகிறது. மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்த பாசனம், நீர்வழிப் போக்குவரத்து, மலிவான மின்னாற்றல் ஆகியவற்றைப் பெருக்கி முன்னேற்றம் காணவும் ஒரிஸ்ஸா விரும்புகிறது. இந்த நோக்கங்கள் அனைத்தையும் ஆற்று வெள்ளத்தை அணைக்கட்டுகளில் நோக்கிச் சேமிக்கும் திட்டமொன்றின் மூலமாகவே நிறைவேற்றிட முடியும்.”

            நவம்பர் 8 இல் கட்டாக்கில் நடைபெற்ற மத்திய அரசு, ஒரிஸ்ஸா, மத்திய மாகாணங்கள், கிழக்கு சமஸ்தானங்கள் ஆகிய அரசுகளின் மாநாட்டில் இந்திய அரசின் தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டார். இம்மாநாடு ஒரிஸ்ஸாவில் பாயும் ஆறுகளின் வளத்திட்டங்களை ஆராய கூட்டப்பட்டது.

ஒரிஸ்ஸாவின் பிரச்சினைகள்

         ஒரிஸ்ஸாவின் பிரச்சினைகள் குறித்து தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் குறிப்பிட்டதாவது: “வெள்ளம்தான் பிரச்சினை என்று கூறுவது பிரச்சினையை மிகவும் சாதாரணத்தனமாக்கிக் கூறுவதாகும். ஆனால் இச்சிக்கலை, நான் வேறு கண்ணோட்டத்தோடு நோக்குகிறேன். ஒரிஸ்ஸாவைப் பற்றி எண்ணும்போது அவர்கள் படும் துயரம் ஒன்றல்ல மிகப்பல என்றே எனக்குத் தோன்றுகிறது.

ambedkar and nehru            “ஒரிஸ்ஸாவின் துன்பமாக அனைவரும் அறிந்துரைக்கிற ஒன்று அம்மக்கள் வெள்ளத்தால் அடையும் உயிர், உடைமை இழப்புகளும், பாதுகாப்பின்மை எனும் அச்சமுமே ஆகும். இத்துயரத்திற்கு வெள்ளம் மட்டுமே காரணமல்ல. வறட்சியும் பஞ்சமும் கூட அவர்களுக்குத் துன்பம் விளைவிக்கின்றன. வெள்ளம் விளைவிக்கின்ற துன்பங்களுக்குச் சற்றும் குறையாத அளவில் வறட்சியும் பஞ்சமும் அவர்களை வாட்டுகின்றன. 1866 ஆம் ஆண்டின் வறட்சியின்போது பூரி மாவட்ட மக்கள் தொகையில் 40 சதவீதம் அழிந்து விட்டதாக அறிகிறோம்.

            “ஒரிஸ்ஸாவின் துயரங்களில் மற்றொன்று நலக்கேடாகும். ஒரிஸ்ஸா மாநிலத்தின் மொத்த மக்கள் தொகை 771/2 இலட்சம். மாகாணத்தின் நலத்துறை அறிக்கையின்படி 1944 ஆம் ஆண்டில் இறந்தோர் எண்ணிக்கை 2,35,581. இதில் மலேரியா முதலிய காய்ச்சல்களால் (பெரும்பாலும் மலேரியாவால்) மட்டுமே 1,30,000 பேர் இறந்துள்ளனர். அதாவது, ஒரிஸ்ஸாவின் மக்கள் தொகையில் அவ்வாண்டில் 3% மக்கள் இறந்துள்ளனர். அதில் பாதிப்பேர் மலேரியாவால் இறந்துள்ளனர். இது மிக அதிகமெனலாம். 1944 ஆம் ஆண்டில் மாணவர் தொகையில் 19% உணவுப் பற்றாக்குறையால் பாதிக்கப்பட்டனர். குறிப்பாக 8.7% மாணவர்களிடம் வைட்டமின் பற்றாக்குறை காணப்பட்டது.

            இந்தத் தகவல்கள் உண்மையெனில் ஒரிஸ்ஸாவை வறுமைக் கோட்டுக்கு மேலுள்ள மாநிலம் என்று கூறமுடியாது. ஒரிஸ்ஸாவின் மூன்றாவது துன்பம் (துன்பமெனக் கருதலாம் என்பது எனது கருத்து) போதிய தகவல் தொடர்பின்மையாகும். ஒரிஸ்ஸா ஒரு மூடப்பட்ட பிரதேசமாகும். கிழக்குக் கடற்கரையை ஒட்டி அமைந்துள்ள ரயில்பாதை ஒன்றைத் தவிர உள்நாட்டுப் பகுதிகளோடு தொடர்பு கொள்ளத் தகுந்த வசதிகளேதும் அங்கு இல்லை.”

            டாக்டர் அம்பேத்கர் “ஒரிஸ்ஸா தொடர்ந்து நிலை தாழ்ந்த மாநிலமாகவே விளங்க வேண்டுமா?” என்ற வினாவை எழுப்பி, “தேவையில்லை; ஏனென்றால் ஒரிஸ்ஸா மாநிலம் ஏராளமான இயற்கை வளங்களைப் பெற்றுள்ளது. நிலக்கரி, இரும்பு, குரோமியம், பாக்சைட், சுண்ணாம்புக்கல், கிராப்பைட், மைக்கா போன்ற கனிம வளங்களுடன் ஏராளமான மூங்கில் காடுகளையும் கொண்டுள்ளது.”

            “இவை அனைத்துக்கும் மேலாக ஒரிஸ்ஸா மாநிலம் ஏராளமான நீர்வளம் கொண்டதாகும். ஒரிஸ்ஸாவின் ஆறுகளில் ஏராளமான அளவில் நீர் பாய்கிறது. கட்டாக், பூரி, பாலசோர் ஆகிய மாவட்டங்களை உள்ளடக்கிய 8000 சதுரமைல் டெல்டா பரப்பில், மகாநதி, பிரமானி, பைத்தராணி ஆகிய ஆறுகளும் அவற்றின் எண்ணற்ற கிளை ஆறுகளும் பாய்கின்றன.

            “இந்த டெல்டாவில் புராபலாங், சப்ரமரேகா என்று (அவ்வளவு முக்கியமில்லாத) மேலும் இரண்டு நதிகள் பாய்கின்றன. மேலே குறிப்பிடப்பட்ட மூன்று முக்கிய நதிகளும் டெல்டா பகுதிக்கு முன்பாய் அமைந்துள்ள மத்திய மாகாணங்கள், பீகார், கிழக்கு சமஸ்தானங்கள் ஆகியவற்றில் 69,800 சதுரமைல் பரப்பிலிருந்து நீரை வடித்துக் கொண்டு வருகின்றன. இவற்றுள் மிகப் பெரியதான மகாநதி மட்டுமே 51,000 சதுரமைல் பரப்பிலிருந்து நீரை வடித்துக் கொண்டு வருகிறது. இம்மூன்று நதிகளும் சேர்ந்து, ஆண்டுதோறும் 9 கோடி ஏக்கர் அடி நீரைக் கடலுக்குள் செலுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன.”

நீர்ச் செல்வத்தின் பயன்பாடு

         தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் தொடர்ந்து கூறியதாவது: “இவ்வளவு வளங்களை வைத்துக் கொண்டு ஒரிஸ்ஸா ஏன் தொடர்ந்து பின்தங்கிய ஏழை மாநிலமாக விளங்க வேண்டும்? இதற்கு எனக்குத் தோன்றும் விடை என்னவெனில் ஒரிஸ்ஸா மாநிலம் தனது நீர்வளத்தைச் சிறந்த முறையில் பயன்படுத்தும் வழியை அறியவில்லை என்பதே. வெள்ளச்சேதத்தைக் குறித்துப் பலமுறை ஆய்வு செய்துள்ளனர் என்பதில் ஐயமேதுமில்லை. 1872 ஆம் ஆண்டிலேயே திரு.ரேனந்தைக் கொண்டு ஒரு பொது ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. அவருடைய ஆய்வறிக்கை என்னவாயிற்று என்பது தெரியவில்லை. அதன் பின்னர் 1928 வரை வேறு முயற்சிகளேதும் நடைபெற்றதாகத் தெரியவில்லை. 1928 இல் இருந்து 1945 வரை வெள்ளப் பிரச்சினையை ஆய்வதற்காகத் தொடர்ந்து பல குழுக்கள் அமைக்கப்பட்டன.

            “1928 ஆம் ஆண்டில் புகழ்பெற்ற வங்காளத் தலைமைப் பொறியாளர் திரு.ஆடம்ஸ் வில்லியம்ஸ் தலைமையில் ஒரிஸ்ஸா வெள்ள ஆய்வுக்குழு அமைக்கப்பட்டது. 1937 ஆம் ஆண்டில் திறமைமிக்க திரு.எம்.விசுவேசுவரய்யா பொறுப்பில் ஆய்வு நடத்தப்பட்டது. அவர் 1937 ஆம் ஆண்டில் ஒன்றும், 1939 ஆம் ஆண்டில் ஒன்றுமாக இரண்டு ஆய்வறிக்கைகள் கொடுத்துள்ளார். இவரது பணி ஒரிஸ்ஸா வெள்ள ஆலோசனைக் குழுவால் தொடர்ந்து நிகழ்த்தப்பட்டது. இக்குழு 1938 ஆம் ஆண்டில் ஒரு தொடக்கநிலை அறிக்கையும், 1942 ஆம் ஆண்டுவரை தொடர்ந்த பணியில் மேலும் மூன்று இடைக்கால அறிக்கைகளும் கொடுத்தது. அண்மைக்கால முயற்சியாக, 1945 மார்ச் 15இல் ஒரிஸ்ஸா அரசாங்கம் கட்டாக்கில் கூட்டிய வெள்ளை மாநாடு பற்றிக் குறிப்பிடலாம்.

            “இக்குழுக்களில் மரியாதைக்குரிய உறுப்பினர்கள் பலர் பணியாற்றி உள்ளனர் என்றாலும் அவர்கள் சரியான அணுகுமுறையில் செயல்படவில்லை என்பதை வருத்தத்துடன் கூற வேண்டியுள்ளது. அவர்கள் அனைவருமே மிகுதியாகப் பாயும் நீரை ஒரு தீமை என்றே கருதி சேதம் அதிகமில்லாமல் அதனை கடலுக்குள் அனுப்பிவிடும் வழிமுறைகளைப் பற்றியே சிந்தித்தனர். இவையனைத்தும் மிகவும் தவறான கருத்துகள் என்பதும், மக்களின் நலன்களுக்கு ஊறு விளைவிக்கக் கூடிய கருத்துக்கள் என்பதும் இப்போது உணரப்படுகிறது.

நீர்ச் சேமிப்பு

            “மிகுதியாகக் கிடைக்கும் நீர் தீங்கு செய்யும் என்பது தவறான கருத்தாகும். தீமையாக முடியும் அளவுக்கு மிகுதியான நீர் ஒருபோதும் கிடைக்கப்போவதில்லை. மக்கள் மிகுந்தநீரில் துன்பப்படுவதை விட நீர்ப் பற்றாக்குறையாலேயே மிகவும் துன்பப்பட்டு வந்துள்ளனர். இயற்கை நமக்கு நீரைத் தருவதில் கஞ்சத்தனம் காட்டுகிறது என்பது மட்டுமே துன்பமன்று. அதை, சரியான நேரத்தில் தராமையாலும் புயலும் வறட்சியுமாய் மாறிமாறித் துன்பம் விளைகிறது. இருப்பினும் நீர் என்பது மக்களின் சொத்து என்பதோடு அது சரியான வகையில் விநியோகிக்கப்படாததால், அதைப் பற்றிக் குறை கூறுவதை விடுத்து நீரைச் சேமிக்கும் முயற்சியே சரியான அணுகுமுறையாகும்.

            “மக்கள் நலநோக்கில் நீரைச் சேமிப்பதே தலையாய பணியெனில், ஆற்றுக்குக் கரைகட்ட நினைப்பது தவறான திட்டமாகும். நீரை சேமிக்க விரும்பும் நமது குறிக்கோளுக்கு உதவாமல் நீரை வீணடிப்பதிலேயே இத்திட்டம் செயல்படுமென்பதால் அதனைக் கைவிட வேண்டும். ஒரிஸ்ஸா மாநில டெல்டா பகுதி நீர் நிறைந்த பகுதி என்பதோடு, மிகை நீரால் வரும் தீமைகளும் நிறைந்த பகுதி என்பதே பொருத்தம். அமெரிக்காவிலும் மிசௌரி, மிசிசிபி, டென்னஸ்ஸி போன்ற ஆறுகளால் இத்தகைய சிக்கல்கள் தோன்றியுள்ளன.

            “எனவே, ஒரிஸ்ஸா மாகாணம் இச்சிக்கல்களைத் தீர்ப்பதற்கு அமெரிக்கா கடைப்பிடித்த வழியையே பின்பற்றலாம். அவ்வழியானது, ஆறுகளின் குறுக்கே பல்வேறு இடங்களில் அணைகளைக் கட்டி நீரை நிலையாகச் சேமித்தலாகும். பாசனத்துக்கு மட்டுமன்றி மேலும் பல வழிகளில் இந்நீர்த்தேக்கங்கள் உதவும். மகாநதியின் நீரை மட்டும் நாம் முழுமையாகத் தேக்கினால் பத்து லட்சம் ஏக்கர் பரப்பில் பாசனம் செய்ய உதவுமென்று கூறுகின்றனர். மேலும் தேக்கங்களில் சேமிக்கப்படும் நீரை மின்னுற்பத்திக்கும் பயன்படுத்தலாம்.

            “ஏராளமான கனிம வளங்களைக் கொண்ட ஒரிஸ்ஸா மாநிலம் தொழிற்துறை வளர்ச்சியில் பின்தங்கியிருப்பதற்குக் காரணம் தொழிற்சாலைகளை நடத்துவதற்கு தேவையான மின்னாற்றல் பற்றாக்குறையே. அணை கட்டுவதன் மூலம் நீண்ட வருங்காலத்தில் ஒரிஸ்ஸாவின் தேவைக்கும் மிஞ்சியதாக ஏராளமான மின்னாற்றல் கிடைக்கப் பெறும். அத்துடன், நீர்வழிப் போக்குவரத்துக்கும் இத்திட்டத்தைப் பயன்படுத்தலாம்.

            “இந்தியாவில் நீர்வழிப் போக்குவரத்தின் வரலாறு தொடர்ச்சியற்றுக் காணப்படுகிறது. கிழக்கிந்திய கம்பெனியின் ஆட்சிக் காலத்தில் பொதுப்பணித் துறையின் திட்டங்களில் நீர்வழிப்போக்குவரத்து முதன்மையிடம் பெற்றிருந்தது. இன்று நாம் இந்தியாவில் காணும் போக்குவரத்துக் கால்வாய்கள் பலவும் (ஒரிஸ்ஸாவிலும் ஒரு கால்வாய் உண்டு) அக்காலக் கொள்கையின் விளைவே. ரயில் போக்குவரத்து பின்னர்தான் வந்தது. ரயில் போக்குவரத்து, கால்வாய் போக்குவரத்துகள் இரண்டையும் வளர்ச்சியுறச் செய்ய வேண்டுமென்ற கொள்கை சிறிது காலத்திற்கு தொடர்ந்தது.

            “1875இல் ரயில்பாதை வளர்ச்சிக்கும் கால்வாய் வளர்ச்சிக்கும் இடையே பெரும் கருத்துப் பூசல் மூண்டது. பெரும் சிந்தனையாளரான காலம் சென்ற சர்.ஆர்தர் காட்டன், கால்வாய்களின் முன்னுரிமைக்காக தீவிரமாகப் போராடினார். ஆனால், ரயில்வே ஆதரவாளர்களே வெற்றி பெற்றனர்.

            “கால்வாய்களைப் புறந்தள்ளி ரயில்பாதை வளர்ச்சி பெற்றது எனக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கவில்லை. மேலும், கால்வாய்கள் போதிய வருவாய் அளிக்கவில்லையாதலால் அவை மூடப்பட வேண்டும் என்று ரயில்பாதை ஆதரவாளர்கள் வைத்த வாதமும் அறியாமையின் விளைவே என்று கருதுகிறேன். கால்வாய்களில் இருந்து போதிய வருவாய் கிடைக்கப்பெறாமைக்குக் காரணம் அவற்றைச் சரியாக பூர்த்தி செய்யாமல் விட்டதுடன் பல பகுதிகளில் சிதைவுற விட்டுவிட்டமையாலும் தானேயன்றிப் பொருளாதார காரணத்தால் அன்று. கடந்த காலத்தில் புறக்கணித்ததைப் போன்று இனியும் நாம் நீர்வழிப் போக்குவரத்தை விட்டுவிட முடியாதென்று உறுதியாகக் கருதுகிறேன். பழைய கால்வாய்களைச் சீரமைத்தும் புதிய கால்வாய்களைச் செம்மையுற அமைத்தும் ரயில் பாதைகளுக்கு குறையாத திறத்துடன் கால்வாய்ப் போக்குவரத்து நடத்துவதற்கு நாம் ஜெர்மனியிடமிருந்தும், ருசியாவிடமிருந்தும் பாடம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

சிறப்புக் கூறு

         பாசனத்திற்கும் மின் உற்பத்திக்கும் பயன்படுவதுடன் நெடுந்தூர நீர்வழிப் போக்குவரத்துக்கும் வாய்ப்பாக அமைந்திருத்தலே ஒரிஸ்ஸா ஆறுகளின் சிறப்புக் கூறு என்பதை தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் மேலும் வலியுறுத்திக் கூறினார். “சந்த்பாலியை சாம்பல்பூர் மற்றும் அதற்கப்பால் உள்ள பகுதிகளுக்கும் உள்நாட்டு நீர்வழி மூலம் இணைப்பதற்கு மூன்று அணைக்கட்டுக்களைக் கட்டி வழிவகுக்க முடியும். மலையிலிருந்து ஆறு தரையிறங்குமிடத்தில் (நராஜிலிருந்து ஏழுகல் தொலைவில்) ஓர் அணையும் திக்கிப் பாறையில் ஓர் அணையும் சாம்பல்பூருக்கு அப்பால் ஒர் அணையும் ஆக மூன்று அணைகள் கட்டினால் இவற்றை 350 மைல் நீள கால்வாய்கள் மூலம் இணைத்து, ஆண்டு முழுவதும் மலிவான பயணம் மற்றும் சரக்குப் போக்குவரத்து வழியாகப் பயன்படுத்த இயலும். கடலில் இருந்துவரும் சிறு கப்பல்கள் கால்வாய்கள் வழியே உள்நாட்டுக்குள்ளும் பயணத்தைத் தொடர்ந்து கட்டாக், சாம்பல்பூர் ஆகிய நகரங்களின் வழியே மத்திய மாநிலம் வரைத் தொடர்பு கொள்ள முடியுமெனில் நாம் பெறும் நலன்களைக் கற்பனை செய்து பாருங்கள். தீமையாகக் கருதப்படும் ஒன்றை நன்மை தரும் ஆற்றலாக மாற்றும் திறன் இத்திட்டத்தில் இருப்பதை உணரலாம்.

            “வெள்ளக் கொடுமைகளில் இருந்து விடுபடுவதற்கு ஒரிஸ்ஸா விரும்புகிறது. மேலும் மலேரியா போன்ற (அமெரிக்க வருணனையில்) வருவாய் குறைந்தோர் நோய்கள் மக்களின் நலத்தைப் பாதித்து, அவர்களுடைய ஆற்றல் திறத்தையும் குறைத்துவிடும் கொடுமையிலிருந்து விடுபடுவதற்கும் ஒரிஸ்ஸா விரும்புகிறது. மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்த பாசனம், நீர்வழிப் போக்குவரத்து, மலிவான மின்னாற்றல் ஆகியவற்றைப் பெருக்கி முன்னேற்றம் காணவும் ஒரிஸ்ஸா விரும்புகிறது. இந்த நோக்கங்கள் அனைத்தையும் ஆற்று வெள்ளத்தை அணைக்கட்டுகளில் தேக்கிச் சேமிக்கும் திட்டமொன்றின் மூலமாகவே நிறைவேற்றிட முடியும்.

பல்நோக்கு நீர்த்தேக்கங்கள்

         “எனவே 1945இல் நடைபெற்ற ஒரிஸ்ஸா மாகாண வெள்ளக்காப்புக் குழுவின் கூட்டத்தில், ஒரிஸ்ஸாவின் வெள்ளக்கேடுகளுக்கு சரியான இறுதித்தீர்வு பல்நோக்கு நீர்த்தேக்கங்களைக் கட்டுவதே என்று தீர்மானிக்கப்பட்டதைக் குறித்து நான் மிக மகிழ்ச்சியடைகிறேன். நானோ, இது ஒன்றே உரிய தீர்வாகக் கருதப்பட்டு, உடனடித் திட்டமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டுமென்று கருதுகிறேன். இத்திட்டத்தினால் பெறக்கூடிய வாய்ப்புகள் பலருக்கு இப்போது புலனாகாதிருக்கலாம். ஆனால், கிடைக்கும் நன்மையோ மிகப் பெரிது. எனவே, கிடைக்கக்கூடிய நன்மையின் தன்மை பற்றி ஒரிஸ்ஸா மாகாண அரசுக்கும், ஒரிஸ்ஸா மாகாண மக்களுக்கும் ஓரளவேனும் தெரிவித்து, இத்திட்டத்தில் அவர்களுக்கு ஆர்வத்தைத் தூண்ட வேண்டும்.

            “ஒரு ஒப்புமையின் மூலம் இதனை ஒருவாறு உணர்த்த முடியும். அமெரிக்காவில் போல்டர் அணை கட்டப்பட்டதன் மூலம் உருவாக்கப்பட்ட நீர்த்தேக்கமே, உலகின் செயற்கை ஏரிகளில் மிகப் பெரியது. அதனோடு ஒப்பிடக்கூடிய அளவில் தமிழ்நாட்டில் மேட்டூர் அணையும், ஐதராபாத் சமஸ்தானத்தில் துங்கபத்திரை அணையும் கட்டப்படவிருப்பதாக அறிகிறோம். ஒரிஸ்ஸாவில் அணை கட்டப்பட்டால் மேட்டூர், துங்கபத்திரா அணை போல் மூன்று மடங்கு நீரைத் தேக்கக்கூடிய நீர்த்தேக்கம் உருவாகும். மகாநதி மட்டுமே ஆண்டுதோறும் 65 கோடி 50 லட்சம் ஏக்கர் அடி நீரைச் செலுத்துகிறது. அதாவது, மேட்டூர் அணையின் கொள்ளளவு போல் முப்பது மடங்கு நீர். துங்கபத்திரா அணையின் கொள்ளளவு போல் இருபது மடங்கு. இந்நீரில் எவ்வளவு பகுதியைச் சேமிக்கும் வகையில் நாம் அணைகட்ட இயலும் என்பது ஆய்வுக்குப் பிறகே தெரியும். ஒரிஸ்ஸா, அசாம் மக்களும் தங்களுக்கு நல்வாய்ப்பாகக் கிடைக்கும் இத்திட்டத்தை நடைமுறையில் செயலாக்கிப் பெருமிதம் கொள்ளலாம்.”

            டாக்டர் அம்பேத்கர் தொடர்ந்து கூறியதாவது: “இக்கூட்டத்தின் நிகழ்ச்சிநிரல் மிகவும் எளியது. அதன் கூறுகள் (1) ஒரிஸ்ஸாவில் ஓடும் ஆறுகளில் பல்நோக்கு திட்டங்களை வகுக்கும் நோக்கில் கள ஆய்வுகள் நடத்துதல் குறித்து ஆலோசித்தல். திட்டத்தின் நோக்கங்களாவன: (அ) வெள்ளக் கட்டுப்பாடு (ஆ) நீர்வழிப் போக்குவரத்து (இ) பாசனமும் வடிகாலும் (ஈ) மண் பாதுகாப்பு (உ) மின்னுற்பத்தி ஆகியன. (2) மகாநதியில் வெள்ளக்கட்டுப்பாடு மற்றும் வளர்ச்சித் திட்டங்களுக்கான கள ஆய்வுகளைத் தீவிரமாக நடத்துதல் குறித்து ஆராய்தல், (3) மத்திய நீர்வழிப் பாசனப் போக்குவரத்து ஆணையத்தின் வழிகாட்டுதலில் மாகாண அரசுகள் மதிப்பாய்வுகளையும், கள ஆய்வுகளையும் நிகழ்த்துதல் குறித்து ஆலோசித்தல்.

            “இப்பகுதியின் வளர்ச்சிக்கு முழுமையான திட்டமொன்றைத் தயாரிக்கும் நோக்கில் இங்குள்ள இயற்கை வளங்களையும் இயற்கை அமைப்புகளையும் விரிவாகக் கள ஆய்வு செய்ய வேண்டியதன் தேவை குறித்து நமக்குள்ளே ஒருமித்த கருத்து உருவாக்க முடியுமா என்று காண்பதே இன்றைய கூட்டத்தின் முக்கிய நோக்கமாகும். இப்பகுதியில் பாசனம், நீர்வழிப் போக்குவரத்து, மின்னுற்பத்தி ஆகிய வசதிகளை டெல்டா பகுதி மட்டுமின்றி வடிநிலம் முழுமைக்கும் உருவாக்கக்கூடிய வாய்ப்புகள் குறித்து விரிவான மதிப்பாய்வுகளும் கள ஆய்வுகளும் நடத்தப்பட்டால்தான் உண்மை நிலை குறித்து தெளிவானதொரு கண்ணோட்டத்தைப் பெற இயலும். இதுவரை நடைபெற்ற ஆய்வுகள் பெரும்பாலும் டெல்டா பகுதியிலேயே விரிவாக நடத்தப்பட்டுள்ளன. 1862 ஆம் ஆண்டில் மட்டும் மகாநதியின் துணை ஆறுகளை தெல்கோமா, இப்கோமா, மாட்கோமா, ஹஸ்து, ஜோன்க் ஆகியவற்றில் உத்தேச சிற்றணை அமைவிடங்களில் மதிப்பாய்வு நடந்துள்ளது என்பது தவிர வேறு ஆய்வுகள் செய்யப்படவில்லை.

            “புகழ் பெற்ற பாசனப் பொறியாளர் ராய் பகதூர் கோஸ்லா தலைமையில், இந்திய அரசு நியமித்த மத்திய நீர்வழிப் போக்குவரத்து, பாசன ஆணையம்”, தனது ஆய்வுத் திட்டங்களின் ஒரு பகுதியாக, ஒரிஸ்ஸாவில் பாயும் நீர்வள ஆய்வுகளையும் பிற ஆய்வுகளையும் விரைவில் தொடங்கவிருக்கிறது. ஆணையத்தின் ஒத்துழைப்பையும் வழிகாட்டுதலையும் பெற்று, மாநில அரசுகளும் சமஸ்தான அரசுகளும் தமது பகுதிகளில் வளர்ச்சி நோக்கிய பிற ஆய்வுகளையும் மேற்கொள்ள வேண்டியது அவசியம். 

நிலப்பரப்புகள் மூழ்குதல்

            அம்பேத்கர் தமது உரையின் இறுதிப் பகுதியாகத் தொடர்ந்து கூறியதாவது:

            “இறுதியாக, இம்மாநாட்டில் கலந்து கொண்டுள்ள அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் இரண்டு அம்சங்களைக் கவனப்படுத்த விரும்புகிறேன். அவை திட்டத்தின் வெற்றியோடு தொடர்பு கொண்டவை என்பதையும், அவை குறித்து விரைவில் ஒரு தீர்மானத்துக்கு வரவேண்டியது அவசியம் என்பதையும் குறிப்பிட்டாக வேண்டும். முதலாவதாக, நிலப்பரப்புகள் நீரில் மூழ்கும் விளைவு குறித்து ஆய்வு செய்ய நீங்கள் தயாராக வேண்டும். அணைகள் கட்டி நீர்த் தேக்கங்களை உருவாக்கும்போது, ஒரிஸ்ஸாவிலும், கிழக்கு சமஸ்தானங்களிலும் பெரும் நிலப்பரப்புகள் நீரில் மூழ்க நேரிடும். துணை ஆறுகளிலும் சில அணைகள் கட்டுவதாயிருப்பின், மத்திய மாகாணங்களிலும் சில பகுதிகள் நீரில் மூழ்க நேரிடும். ஒருங்கிணைந்த திட்டத்தின் ஒட்டுமொத்த நலன்களின் பின்னணியில் இச்சிக்கல் குறித்து விரிவாக ஆலோசிக்க வேண்டும்.

            “தன் வழியே ஓடி வழியில் சேதங்களையும் விளைவித்துக் கொண்டு வீணே கடலில் கலக்கும் ஆற்றுநீரைத் தடுத்து அணை கட்டுவோமெனில் சில நீர்ப் பரப்புகள் நீரில் மூழ்குவதைத் தவிர்க்க முடியாது. அவ்வாறு நீரில் மூழ்கும் நிலப்பரப்பின் விளைவாய் நாம் அடையும் இழப்பை விட, ஒருங்கிணைந்த பல்நோக்குத் திட்டம் தரும் நன்மைகள் பல மடங்கு மிகுதியானவை என்பதை எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். இது பிரதேசம் முழுவதுக்குமான நலத்திட்டம் என்ற நோக்கில்தான் வெற்றித் திட்டமாய் அமைய முடியுமேயன்றி ஒரு குறுகிய பகுதியின் திட்டமாக ஒருபோதும் வெற்றிபெற இயலாது. இதை ஒரிஸ்ஸா மாகாணத்தின் திட்டமாகவோ, ஒரிஸ்ஸாவில் ஒரு சமஸ்தானத்தின் திட்டமாகவோ வெற்றிகரமாய்ச் செயல்படுத்த முடியாது.

            “இத்திட்டம் பிராந்திய அளவிலேயே கருதப்பட வேண்டிய ஒன்றாதலின், மாகாண, சமஸ்தான அரசுகள் தங்கள் இறையாண்மையைத் தேவையான அளவுக்கு விட்டுத்தர வேண்டியிருக்கும். நான் கூற முனையும் இரண்டாவது அம்சமாவது, ஒரிஸ்ஸா மாகாணமும் ஒரிஸ்ஸாவைச் சேர்ந்த சமஸ்தான அரசுகளும் தமது பகுதியில் பாயும் ஆற்றுப் பகுதிகளின் மீதான இறையாண்மையை விட்டுத் தர வேண்டியிருக்கும் என்பதே. அப்போதுதான் இத்திட்டத்தை ஒரே ஆணையத்தின் கீழ் மாகாண மற்றும் சமஸ்தான அரசுகளின் குறுக்கீடுகளின்றி ஆய்ந்து, வடிவமைத்து நிறைவேற்ற முடியும். ஒரிஸ்ஸா மாகாண அரசுக்காகட்டும், இந்திய சமஸ்தான அரசுகளுக்காககட்டும் தமது இறையாண்மையில் சிறிது இழப்பதை விடப் பொது மக்களின் நலன் பேணலே முக்கியமானதென்பதை நான் சொல்லத் தேவையில்லை. அவர்களது இறையாண்மை மக்கள் நல மேம்பாட்டுக்கு உதவப் பயன்பட வேண்டுமேயன்றி, அத்திட்டங்களுக்குத் தடையாக முட்டுக்கட்டையாய் நிலவக்கூடாது. மத்திய அரசுடன் மாகாண மற்றும் சமஸ்தான அரசுகளும் ஒருங்கிணைந்த ஒத்துழைப்புடன் நெருங்கிப் பணியாற்றினால், இன்றைய சூழலில் வீணாகக் கடலுக்குள் பாய்ந்து, ஒரிஸ்ஸாவுக்குப் பெருந்துன்பம் விளைவித்து வரும் ஆற்றுநீராம் அருஞ்செல்வத்தை மக்களுக்குப் பெரும் பயன்தரும் வற்றாத செல்வ ஊற்றாக மாற்றிவிட முடியும்.

ஒரிஸ்ஸாவில் பாயும் ஆறுகளின் மதிப்பாய்வு குறித்து மாநாட்டின் தீர்மானங்கள்

            ஒருங்கிணைந்த பல்நோக்கு வளர்ச்சித் திட்டங்களை வகுப்பதற்கு உதவும் வகையில் ஒரிஸ்ஸாவில் பாயும் ஆறுகளைக் குறித்த தொடக்க நில மதிப்பாய்வுகளை நடத்தலாம் என்று மாநாடு முடிவு செய்தது. தொடக்க மதிப்பாய்வுகளைத் தொடர்ந்து வகுக்கப்படும் திட்டத்தில் வெள்ளைக் கட்டுப்பாடு, நீர்வழிப் போக்குவரத்து, நீர்ப் பாசனம், வடிகால் அமைப்பு, மண்காப்பு, மின்னுற்பத்தி ஆகிய கூறுகள் அடங்கும்.

            முதல் கட்டமாக, மகாநதியின் வெள்ளத்தைக் கட்டுப்படுத்தி வளர்ச்சித் திட்டங்களை வகுப்பதற்கான நில மதிப்பாய்வுகள் நடத்தப்பட வேண்டுமென மாநாடு ஒப்புக்கொண்டது. மேலும், மத்திய நீர்வழிப் போக்குவரத்து, பாசன ஆணையத்தின் வழிகாட்டுதல் மற்றும் மேற்பார்வையின்கீழ் மாநில அரசுகள் இந்த நில மதிப்பாய்வுகளை நடத்த வேண்டுமென்றும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது.

            தொடக்கத்தில், ஆணையம் மகாநதியின் நீள முழுவதிலும் மேலோட்டமான மதிப்பாய்வு ஒன்றை நடத்தி, மாகாணத்திற்கும் சமஸ்தானங்களுக்கும் நலம் தரும் திட்டம் அமைவதற்கு வாய்ப்புண்டா என்று கண்டறிந்த பின்னர், அவ்வாறு உண்டெனில், விரிவான நில மதிப்பாய்வு நடத்தப்படுமென விளக்கப்பட்டது. இந்தக் கட்டத்தில்தான் நிருவாகம், நிதித் தரப்புகளைச் சார்ந்தோரின் முழுமையான பங்கேற்பு தேவைப்படும். அதுவரை, அண்மையில் உருவாக்கப்பட்ட மாகாண அரசின் ஒரிஸ்ஸா ஆறுகள் பிரிவின் உதவியை மட்டும் கொண்டு மத்திய நீர்வழிப்போக்குவரத்து, பாசன ஆணையம் தொடக்க, மதிப்பாய்வுகளை நடத்திவரும். மேலும், மத்திய மாகாணங்கள் அரசும், கிழக்கு சமஸ்தான அரசுகளும், தங்களிடம் ஏற்கெனவே கிடைத்துள்ள தகவல் விவரங்களை மத்திய நீர்வழிப் போக்குவரத்து, பாசன ஆணையத்திற்குத் தந்து, மகாநதியின் வளர்ச்சித் திட்ட வாய்ப்புகளை ஆராய்வதில் முழுமையான ஒத்துழைப்பு தருவர் என்றும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. 

திரு.கோகலேயின் உரை

            டாக்டர் அம்பேத்கர் முன்வைத்த திட்டத்தை வரவேற்று, ஒரிஸ்ஸா மாகாண ஆளுநரின் ஆலோசகர் திரு.பி.கே. கோகலே “ஒரிசா மாகாணமே தற்போது இந்தியாவின் மிகப் பிற்பட்ட பகுதியாய் உள்ளது. வேறெந்தவொரு திட்டத்தையும் விட, நாம் இப்போது உத்தேசித்துவரும் பல்நோக்கு வளர்ச்சித் திட்டமே, ஒரிஸ்ஸாவின் நிலைமைகளை மேம்படுத்துவதற்கு உகந்த திட்டமாகும்” என்று கூறியதுடன், அண்மைக்காலம் வரையிலான ஒரிஸ்ஸாவின் வரலாற்றைச் சுருக்கமாக எடுத்துரைத்து, பிராந்திய வளர்ச்சித் திட்டத்தை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கும் நமது புதிய சிந்தனை, வளமும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்த வருங்கால ஒரிஸ்ஸாவை படைக்க உதவுமென்று கூறினார்.

*          *                       *

போர்ப் பிற்காலப் பாசன, நீர்மின் திட்டங்கள்

         “பாசனத் துறையில், இந்தியா, உலகின் முன்னணி நாடாகத் திகழ்கிறதென்பதில் ஐயமில்லை. வேகமாகப் பெருகிவரும் நமது மக்கள் தொகை வளமாய் வாழப் பாசன வளர்ச்சித் திட்டங்களே உயிர் நாடியாய் விளங்கும்” என மாட்சிமைமிகு வைசிராய், நவம்பர் 26 ஆம் நாள் தமது இல்லத்தில் அமைந்துள்ள ஆலோசனை அறையில், மத்தியப் பாசன வாரியத்தின் 16வது கூட்டத்தின் தொடக்கவுரையில் கூறினார். இக்கூட்டத்திற்கு இந்திய அரசின் வல்லுநர்களுடன் மாகாண மற்றும் சமஸ்தானப் பொறியாளர்களும், மாண்புமிகு தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கரும், தொழிலாளர் நலத்துறை செயலர் மாண்புமிகு எச்.சி.பிரியோர் ஆகியோரும் வந்திருந்தனர்.

            வைசிராய் மேலும் பேசுகையில்,

            “மத்திய பாசனவாரியத்தின் 16வது கூட்டத்தைத் தொடங்கி வைப்பதில் நான் பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன். பொறியியல் துறைகளின் தொன்மையும் மதிப்பும் வாய்ந்த முதன்மையான துறை நீர்ப்பாசனத்துறையே. பாசனப் பொறியாளர்களே உலகின் பழமையான வல்லுநர்கள். (பைபிளில்) தோற்றவியல் இரண்டாம் அதிகாரத்தில் “ஈடனிலிருந்து, தோட்டத்திற்கு நீர் பாய்ச்சுதற்காக ஓர் ஆறு புறப்பட்டுச் சென்றது” என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதுவே, நாமறிந்த முதல் பாசன எடுத்துக்காட்டாகும். எகிப்து, மொசப்டோமியா ஆகிய இரு நாகரிகங்களும் முற்றிலும் பாசனத்தின் அடிப்படையில் உருவாகியவையே. பாசனத்துறையில் உங்கள் முன்னோடிகளாய் விளங்கிய பாசனப் பொறியாளர்களே, அக்கால நாகரிகங்களில் தலைசிறந்த பெருமக்களாய் மதிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

            “பண்டைய பாசன வல்லுநர்களில் முதன்மையான வல்லுநராய் விளங்குபவர் மோசஸ் எனலாம். ஆரைப்பில் பாறையை உடைத்து நீர் வரவழைத்து நீரையருந்தி உயிர் வாழுங்கள் என்று அங்கிருந்த கூட்டத்தார்க்கு அளித்ததையும், மாராவில், கெட்ட நீர் வரத்தைத் தடுக்க அணைகட்டி, கசந்த குடிநீரை இன்னறு நீராக்கியதையும் அவரது இருபெரும் சாதனைகள் எனலாம். 

இந்தியாவின் சாதனைகள்

            வைசிராய் மேலும் தொடர்ந்து, “பிறநாட்டுப் பொறியாளர்கள் விரைந்த பயணத்திற்கான வாகனங்களையும், குடியிருக்க வசதியான வீடுகளையும் படைத்திருக்கலாம்; ஆனால் உங்கள் சாதனைகளோ உயிரையே கொடுப்பதற்கு ஒப்பானவை. உங்கள் சாதனைகளின் சிறப்பைப் புகழ்ந்துரைக்கச் சொற்களைத் தேடினோம் எனில், “எனது மக்கள் அருந்தும் பொருட்டாகக் காடுகளில் நீரையும், பாலைவனத்தில் ஆறுகளையும் அளிக்கிறேன்” என்ற இசையாவின் கவிதை வரியைக் காணலாம்.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

(இந்திய தகவல் ஏடு, டிசம்பர் 15, 1945 ..684-88)

ஏழாவது தொழிலாளர் மாநாடு (இது இனி இந்திய தொழிலாளர் மாநாடு என அழைக்கப்படும்) நவம்பர் 26ல் புதுடில்லியில் நடைபெற்றது. மாநாட்டுக்குத் தலைமை வகித்த இந்திய அரசின் தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் தொழிலாளர்களுக்கு அரசின் கடமைகள் குறித்த பட்டியல் ஒன்றை சமர்ப்பித்து, இந்தியத் தொழிலாளர் தரத்தினைப் பன்னாட்டுத் தரத்திற்கு உயர்த்தும் வகையில் சட்டம் இயற்ற வேண்டிய தேவையை வலியுறுத்தினார்.

தொழிலாளர் நலம் குறித்த இராயல் கமிஷனின் பரிந்துரைகளைச் செயல்படுத்துவதிலும், சர்வதேச தொழிலாளர் நிறுவனத்தின் அமைப்பு நெறிகளுக்கு ஒப்பிசைவு அளித்தலிலும் இந்திய அரசின் செயல்பாடு பற்றிய மதிப்பீட்டை நிகழ்த்திய அம்பேத்கர் இராயல் கமிஷனின் பரிந்துரைகளில் அதுவரை நிறைவேற்றப்படாதிருப்பவை பத்து மட்டுமே என்பதையுரைத்ததுடன், நடைமுறைநெறிகள் 63இல் 19 நெறிகளுக்கு மட்டுமே இந்திய அரசு ஒப்பிசைவு தந்துள்ளது என்பதையும் சுட்டினார். அதேசமயத்தில், இந்திய அரசு ஒப்பிசைவு அளிக்காததற்குக் காரணம், அமைப்பு நெறிகள் எவ்வித மாற்றமுமின்றி ஏற்றுக் கொள்ளப்பட வேண்டுமென்ற கட்டுத்திட்டமேயன்றித் தொழிலாளர் நலத்தில் அரசுக்கு அக்கறையில்லையென்பதே காரணமென்று கருதலாகாதென உரைத்தார்.

அவையில் கலந்து கொண்டவர்களை வரவேற்று டாக்டர் அம்பேத்கர் பேசியதாவது:

Ambedkar with MR Jayakar Tej Bahadur Sapru at Yerwada jail“தற்போது சமாதானம் நிலவுதல் குறித்து நாம் அனைவரும் மகிழ்ச்சியடைகிறோம் என உறுதியாகக் கருதுகிறேன். இந்த வெற்றியை எய்துதற்கு நாம் கடந்த ஆறாண்டு காலத்தில் கணக்கிடவியலா அளவில் உயிர், உடைமைகளை இழந்து போராடியுள்ளோம் என்பதுடன் சொல்லவெண்ணாத் துன்பங்களையும், துயரங்களையும் ஏற்றுள்ளோம். போரும், போர்காலச் சிக்கல்களும் முடிவுக்கு வந்துவிட்டன எனும் நிம்மதியைப் பெற்றுள்ளோம். பல தளவாடங்களைத் தயாரித்தாக வேண்டும்; அதுவும் உடனடியாகத் தயாரித்தாக வேண்டும் என்ற இறுக்க நிலையும் இப்போது இல்லை. நமது கவலைகளெல்லாம் கடுகி மறைந்தனவென்று இறைவனுக்கு நன்றி கூறுகிறோம். போர்க்காலச் சிக்கல்கள் மறைந்து விட்டன என்றாலும் மக்களின் சமுதாய, பொருளாதார வாழ்வைச் சீரமைத்து மீட்கும்பொறுப்பு நம்மை எதிர்நோக்கியுள்ளது. உலகின் பிற நாடுகளைப் போன்றே இந்தியாவுக்கும் இப்பொறுப்பு பாதிப்புகளை ஏற்படுத்துகின்றது.

அரசின் கடப்பாடுகள்

“அரசின் சமூக, பொருளாதாரக் கடப்பாடுகளில் முக்கியமானவையாகிய தொழிலாளர் நலம், முதலாளி-தொழிலாளி உறவு இவை குறித்த சிக்கல்களே இம்மாநாட்டின் முக்கியப் பொருள் எனலாம். இம்மாநாடு ஆற்ற வேண்டிய பணி என்னவெனக் குறிப்பாக நோக்கிடில், இத்துறையில் நாம் இதுவரை ஆற்றியுள்ள பணிகள் யாவை? இனி ஆற்றப்பட வேண்டிய பணிகள் யாவை என மதிப்பீடு செய்ய முனையின் அம்மதிப்பீடே மாநாட்டின் பணிகளை வரையறுக்கும் எனத் திட்டவட்டமாய்க் கூறலாம்.

இம்மதிப்பீட்டினைச் செய்யுமுகமாக, முதலில் நமது கடப்பாடுகள் குறித்து ஒரு இருப்புக்கணக்கில் தொடங்கக் கருதுகிறேன். நமது கடப்பாடுகள் இருவேறு ஊற்றுகளிலிருந்து எழுகின்றன. முதலாவதாக ,1930 ஆம் ஆண்டில் தொழிலாளர் நலம் பற்றிய இராயல் கமிஷனின் அறிக்கையையும், அடுத்து சர்வதேசத் தொழிலாளர் நிறுவனத்தின் (ஐ.எல்.ஓ) அமைப்பு நெறிகளையும் சுட்டலாம். சர்வதேசத் தொழிலாளர் நிறுவனத்தின் தொடக்க காலத்திலிருந்தே இந்தியா அதில் உறுப்பு நாடாய்ச் சேர்ந்துள்ளது என்பதையும் நினைவுகூர வேண்டும்.

“தொழிலாளர் நலம் குறித்த இராயல் கமிஷன் 357 பரிந்துரைகளைத் தந்துள்ளது; 1929 ஆம் ஆண்டில் மற்ற நாடுகளோடு ஒப்பிட, தொழிலாளர் நலச் சட்டமியற்றலில் இந்தியா எவ்வளவுக்குப் பின் தங்கியிருந்தது என்பதை இது காட்டுகிறது. பரிந்துரைகளில் 133 (மொத்தம் 357), முழுமையாகவோ பகுதியாகவோ, சட்டமியற்றல் தொடர்பானவை. இவற்றுள் 126 பரிந்துரைகளை அரசு ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது. 106 பரிந்துரைகளுக்குச் செயல்வடிவமும் தரப்பட்டுள்ளது. நிலுவையில் உள்ள 20 பரிந்துரைகளில் தொழிற்பட்டறைகள் பற்றிச் சட்டமியற்றல் தொடர்பான 10 பரிந்துரைகள் குறித்துச் சட்டமியற்றும் அதிகாரம் தொழிற்சாலைச் சட்டத்தின் 5வது பிரிவின் கீழ் மாகாண அரசுகளுக்குத் தரப்பட்டுள்ளது. எனவே, மொத்தத்தில் 10 பரிந்துரைகளே எஞ்சி நிற்பதால் இத்துறையில் அரசின் கடப்பாடு மிகச் சிறிதே எனலாம்.

.எல்.. நடைமுறை நெறிகள்

            “அடுத்து நமது கடப்பாடுகளின் இரண்டாவது ஊற்றினை நோக்குவோம். 1919 ஆம் ஆண்டிலிருந்து 1943 வரையான ஆண்டுகளில் ஐ.எல்ஒ. தொழிலாளர் நலம் குறித்து மொத்தத்தில் 63 நடைமுறை நெறிகளை உருவாக்கியுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இவற்றுள் இந்தியா இதுவரை 14 நெறிகளுக்கு மட்டுமே ஒப்பிசைவு தந்துள்ளது; எஞ்சிய 49 நெறிகள் நிலுவையாகவே உள்ளன.

            “எனவே, இப்போதைய நிலவரம் தெளிவாக உங்கள் முன்னர் வைக்கப்பட்டுள்ளது. ஐ.எல்.ஓ பரிந்துரைகளை விட இராயல் கமிஷனின் பரிந்துரைகளைச் செயல்படுத்துவதில் முன்னிலை வகிக்கிறோம். இதற்குக் குறிப்பான காரணம், இராயல் கமிஷனின் பரிந்துரைகள் இந்திய நிலைமைகளைக் கருத்தில் கொண்டு உருவாக்கப்பட்டவை என்பதே, ஆனால் உலகத் தொழிலாளர் அமைப்பு (ஐ.எல்.ஓ) நடைமுறை நெறிகள் பொதுத்தன்மையில் உருவாக்கப்பட்டவை.

            “சுருங்கக் கூறினால் ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளைப் பெரும்பாலும் செயல்படுத்தி விட்டோம்; ஐ.எல்.ஓ. நடைமுறை நெறிமுறைகளைச் செயல்படுத்துவதில் மிகவும் பின்தங்கியுள்ளோம். நாம் ஒப்பிசைவு தராத நடைமுறை நெறிகளில் சில முக்கியமானவை; எனவே நமது நாட்டு நிலைமைகளையும் ஒட்டி, நமது தொழிலாளர் நிலையைப் பன்னாட்டுத் தரத்திற்கு உயர்த்தும் நோக்கில், கூர்மையான கவனத்துடன் ஆய்வு செய்ய வேண்டிய கட்டத்தில் இருக்கிறோம்.

            “இந்தக் குறுகிய ஆய்வே, தொழிலாளர் நலச்சட்டமியற்றலில் நமது தேக்கநிலையினைச் சுட்டி, விரைவில் நமது கடமையைச் செய்ய வேண்டிய அவசியத்தை உணர்த்தும். இக்கடமையை அரசு தவிர்க்க முயலவில்லை என்று நான் கூறுவதை அவை நம்ப வேண்டும்; அரசு இக்கடமையை நிறைவேற்றத் தவறாது; தவறுவதை உலக நாடுகளின் பொதுக்கருத்து ஏற்றுக் கொள்ளாது.

            “அரசு தனது கடமையைச் செய்யத் தவறாது என்று இங்கு நான் வலியுறுத்திக் கூறுவதற்குக் காரணம், தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை உடனடியாக விரைந்து நிறைவேற்றுதலின் தேவை குறித்து நாட்டில் பல்வேறு வகையான தவறான கருத்துக்கள் நிலவி வருதலேயாகும். பிரிட்டனின் எடுத்துக்காட்டை நாம் உடனடியாகப் பின்பற்ற வேண்டும் எனக் கூறுவோர் உண்டு; ஆனால் இப்போதைய தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை இயற்றுதற்குப் பிரிட்டானிய மக்கள் ஒரு நூற்றாண்டு காலம் காத்திருக்க வேண்டியிருந்ததெனச் சுட்டுவோரும் உண்டு; தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை இயற்றுவதன் மூலம் குழந்தை நிலையில் வளர்ந்துவரும் இந்தியத் தொழிற்சாலைகளின் செலவுச் சுமையைக் கூட்டுவது நீதியில்லை என்பாரும் உண்டு; தொழிற்சாலைகள் விரைந்து வளர வேண்டும் என்பதற்காகத் தாழ்வான வாழ்க்கைத் தரநிலை தொழிலாளர்கள் மீது சுமத்தப்படும் ருசிய நாட்டை எடுத்துக்காட்டி இவர்கள் வாதிடுகின்றனர். இயற்றப்படும் தொழிலாளர் நலச்சட்டங்களை ஒழுங்காக நடைமுறைப்படுத்தத் தேவையான சரியான நிருவாக அமைப்பு இங்கே இல்லாமையால், சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டாலும் அவை ஏட்டுச் சுரைக்காயாகவே இருக்குமேயன்றிப் பயனேதுமிராது எனக் கூறுவோரும் பலருண்டு. ஏழை நாடான இந்தியாவுக்குத் தொழிலாளர் வாழ்க்கைத் தரத்தில் உயர்வு என்பது வேண்டாத ஆடம்பரம் என்றும் பரவலாகப் பேசுவோருண்டு.

தொழிலாளர் நலச் சட்டமியற்றல்

            “ஆனால் இத்தகைய வாதங்கள் எவற்றையும் உலகம் ஏற்றுக் கொள்ளாது. நெடுநாட்களாக நமது நாட்டில் ஒத்திப்போடப்பட்டு வரும் தொழிலாளர் நலத்திட்டங்களை மேலும் முடக்கி வைப்பதற்கான சாக்குபோக்குகளாகவே இவற்றை உலகம் கருதும் என்பது திண்ணம்.

            “சரியான தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை இயற்ற பிரிட்டிஷார் 100 ஆண்டுகள் எடுத்துக் கொண்டார்கள் என்பதற்காக, இன்னும் நூறாண்டுகள் நாங்கள் காத்திருக்கப் போவதில்லையென்று இந்தியத் தொழிலாளர்களே கூறுவர். நாம் வரலாற்றைப் படிப்பதன் நோக்கம் பிற நாடுகள் செய்த தவறுகளை அப்படியே திருப்பிச் செய்வதற்காகவன்று; மாறாக அவர்கள் செய்த பிழைகளையறிந்து தவிர்ப்பதன் பொருட்டாகவேயாகும். வரலாறு பெரும்பாலும் எடுத்துக்காட்டுகளைத் தருவதில்லை; மாறாக எச்சரிக்கைகளையே விடுக்கின்றது.

            “தனியார் நலன்களின் நோக்கில் தனியாரால் தொழிற்சாலைகள் நடத்தப்பெறும் இந்திய நாட்டின் தொழிலாளர் வாழ்க்கைத் தரம் பற்றி முடிவு செய்ய ருசியா ஓர் சரியான எடுத்துக்காட்டல்ல என இந்தியத் தொழிலாளர்கள் வாதிடுதல் தவறன்று. ருசியாவில் தொழிற்சாலைகள் யாவும் அரசின் உடைமையாகவே விளங்குதலால், அதில் கிடைக்கும் இலாபங்கள் தனியார் சொத்துக்களைக் கொழுக்க வைப்பதற்காகப் பயன்படுவதில்லை; அரசுக் கருவூலங்கள் வழிப் பொதுமக்களின் சொத்தாகவே சேருகின்றன. தொழிற்சாலைகளின் இலாபங்கள் நாட்டுக்கே உடைமையாகுமெனில், தொழிற்சாலைகள் காலூன்றி நிற்கத் தேவையான குறுகிய இடைக்காலத்தில் ஊதியத்திலும் வாழ்க்கைத் தரத்திலும் குறைவான நிலையையேற்றுக் கொள்ள அந்நாட்டு மக்களைக் கோருதல் பிழையன்று; தமது தியாகங்களால் தொழிற்சாலைகள் காலூன்றி வளர்ந்து பின்னர் ஈட்டும் பெருஇலாபங்கள் தங்களையே வந்தடையும் என்பதையுணரும் தொழிலாளர் எவரும் இதற்கு மறுப்புத் தெரிவிக்க மாட்டார்கள். ஆனால் முதலாளிகளின் சொத்துக்களைக் கொழுக்க வைப்பதே தியாகங்களின் விளைவாகுமெனில் ஊதியக்குறைவுக்கும் தாழ்வான வாழ்க்கைத் தரத்திற்கும் எந்தத் தொழிலாளர்தான் ஒப்புவர்? எனவே, இந்தப் பான்மையிலான வாதங்கள் வலிவானவையென்பதை நீங்கள் மறுக்க மாட்டீர்கள்.

தொழிலாளர் நல நிதிகள்

            “தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துதற்குத் தேவையான நிருவாக அமைப்பு நம்மிடம் இல்லையென்பது ஒரு வலுவான வாதமன்று. இதைத் தொழிலாளர்கள் பல்வேறு கோணங்களில் தாக்கி வாத்தின் ஓட்டைகளைத் தோலுரித்துக் காட்டுவர். சட்டம் ஒழுங்கை நிலைநாட்டக் காவல் படையை அரசினால் அமைக்க முடிகிறது; வரிகளைத் திரட்ட வருவாய்த் துறை அலுவலர்களை நியமிக்க முடிகிறது; அவ்வாறே, தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்த அரசினால் ஏன் இயலாது? வரிகளைத் திரட்டுவதும், சட்டம் ஒழுங்கு மீறுவோரைத் தண்டித்தல் மட்டுமே அரசின் கடமையா? நாகரிக வாழ்வின் அடிப்படைகளில் ஒன்றான தொழிலாளர் பணிநிலைகளையும் ஒப்பந்தங்களையும் நிலைநிறுத்தல் அரசின் கடமையன்றோ? அஃது அரசின் கடமையெனில், அக்கடமையை நிறைவேற்றுதற்குத் தேவையான நிருவாக அமைப்பை உருவாக்குதல் அரசின் முதன்மையான பணியன்றோ? நிருவாக அமைப்பு இல்லையென்பது மிகவும் சொத்தையான வாதமாகும்.

            “தொழிலாளர் நலச் சட்டங்களை நடைமுறைப்படுத்துவதால் செலவுச் சுமை கூடும் என்கிற வாதம் தொழிலாளர்களின் கவனத்திற்குரியதொன்றாம். இக்கேள்வி எழுப்பப்படுவதன் அடிப்படையையே நாம் கூர்ந்து நோக்க வேண்டும். இஃதொரு நியாயமான வாதம்தானே? அல்லது கடமையிலிருந்து விலகி ஒளிந்து கொள்வதற்கானதொரு போர்வையா? போருக்காகச் செலவிடப்பட்ட தொகையோடு ஒப்பிட்டால் தொழிலாளர் நலத் திட்டங்களுக்குத் தேவைப்படும் அற்பத் தொகையைச் சுமையெனில் வலிவான வாதமல்ல எனத் தொழிலாளர் கூறுவர். போர்க்காலத்தில் எவ்வளவு பெருமளவு நிதி திரட்டப்பட்டதென்பதையும் இதன் பொருட்டு செல்வந்தர்கள் எவ்வளவு பெரிய வரிச்சுமையை ஏற்றுக் கொண்டார்கள் என்பதையும் நாமனைவரும் நன்கறிவோம்.

            “போருக்காக செலவிடப்பட்ட அளவிறந்த நிதிகளைப் பொது மக்கள் நலப்பணிகளில் செலவிட்டிருந்தால், வீடற்ற எளிய மக்கள் எத்தனை பேருக்கு வீட்டு வசதியளித்திருக்க முடியும்! தக்க ஆடையின்றித் திரியும் எத்தனை பேருக்கு நல்லாடைகள் அளித்திருக்க முடியும்! பட்டினியால் தவிக்கும் மக்கள் எத்தனை பேருக்கு வயிறார உணவளித்திருக்க முடியும்! நோயால் அவதியுறுவோர் எத்தனை பேருக்கு நல்ல சிகிச்சையளித்து நலமுறச் செய்திருக்க முடியும்! என்றெல்லாம் தொழிலாளர்கள் கேட்பது நியாயம் தானே? போர்ச் செலவுகளுக்காகக் கடுமையான வரிகளைத் தயங்காது செலுத்த முன்வரும் செல்வந்தர்கள், தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தும் திட்டங்களுக்காக நிதி திரட்டுவதை ஏன் எதிர்க்க வேண்டுமெனத் தொழிலாளர்கள் கேட்பதில் தவறில்லையன்றோ? இவை விடையளிக்க எளிதான வினாக்கள் அல்லவென்றே நான் கருதுகிறேன்.

            “தொழிலாளர் நலச் சட்டங்கள் இயற்றுவதில் நாம் எவ்வளவு பின்தங்கியுள்ளோம் என்பதையும், இப்பணியை இனியும் நம்மால் தவிர்க்க இயலா நிலைமையையும் நான் உங்கள் முன்னர் எடுத்துரைத்தேன். எனவே, உங்கள் முன்னர் வைக்கப்பட்டுள்ள நீண்ட பணிப்பட்டியலின் உடனடித் தேவையை நான் மேலும் வலியுறுத்த வேண்டியதில்லை. பட்டியலில் எட்டு முக்கியப் பணிகள் காணப்படுகின்றன. அவற்றுள்ளும் வேலைநேரக் குறைப்பு குறித்த நிரல் II, குறைப்பட்சம் ஊதியச் சட்டம் குறித்த நிரல் III, தொழிற்சங்கங்களின் அங்கீகாரம் குறித்த நிரல் VIII ஆகியவை மிக முக்கியமானவை.

சரிவுக்கெதிரான நடவடிக்கைகள்

         “நான் இந்த நிரல்களை மட்டும் ஏன் குறிப்பாக வலியுறுத்துகிறேன் என்பதை நீங்கள் நன்கு உணர்வீர்கள். நாம் மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்கின்ற சமாதானம் கூடவே பல சிக்கல்களையும் கொண்டு வருகிறதென்பதையும் அறிவோம். இவற்றுள் மிகக் கடுமையான சிக்கல் வேலையில்லாத் திண்டாட்டமே. இத்துன்பத்தை விரைந்து துடைப்பதிலும், இதனால் தொழிலாளர் வாழ்க்கைத் தரம் மேலும் தாழ்ந்து போகாமல் காப்பதிலும் நாம் உடனடியான சீரிய முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும். நிலைமையின் கடுமையைக் குறைக்க மூன்று முக்கிய நடவடிக்கைகள் தேவையென நம்புகிறேன். முதலாவதாகத் தொழிலாளர்களின் வேலை நேரத்தைக் குறைப்பதன் மூலம், கூடுதலான வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்க இயலும். இரண்டாவதாகக் குறைந்தபட்ச ஊதிய நிர்ணயிப்புக்கான வழிவகைகள். இதனை நாம் செம்மையாக நிறைவேற்றாவிட்டால் வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தின் விளைவாய்த் தொழிலாளர் வாழ்க்கைத் தரம் வெகுவாகக் குறைந்துவிடும்; இதனை நாம் எப்பாடுபட்டும் தடுத்தாக வேண்டும். மூன்றாவதாகத் தொழிலாளர்களும் முதலாளியரும் பொதுவான சிக்கல்களின் தீர்வுக்குக் கூட்டு பேரமுறை, சேர்ந்து உழைக்கும் பாங்கு ஆகியவற்றில் பயிற்சி பெறல் அவசியம். இதைச் சிறப்பாகச் செய்தற்குப் பொறுப்பும் வலியும் கொண்ட தொழிற்சங்கங்களே சிறந்த வழி என்பதே எனது மதிப்பீடு.

            “தொழிலாளர் நலத்துறை சரியாகச் செயல்படவில்லையென்று நான் வலியுறுத்த முனையவில்லை. நமது குறிக்கோளை நோக்கி முன்னேறுவதில் ஒரு பெரும் தடை எதிர்ப்படுகின்றது. ஐ.எல்.ஓ. நடைமுறை நெறிகள் பலவற்றுக்கு நாம் இதுவரை ஒப்பிசைவு தராமலிருப்பதன் விளைவாகவே இத்தடை எழுகிறது. நெறிகளைச் செயல்படுத்துவதற்கு அரசுக்கு விருப்பமின்மை காரணமல்ல; நடைமுறை நெறிகளை மாற்றம் சிறிதுமின்றி ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டுமென்பதாலேயே அவற்றுக்கு ஒப்பிசைவு அளிப்பதில் இடர்ப்பாடு தோன்றுகிறது. ஐ.எல்.ஓ. நடைமுறை நெறிகளை ஒன்று முழுமையாக ஏற்க வேண்டும்; அன்றேல் விட்டுவிட வேண்டும் என்ற நிலை, பல்வேறு கட்டங்களில் படிப்படியாக முன்னேறத் திட்டமிடும் இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளுக்கு உதவிகரமாக இல்லையென்பதை இங்கு குறிப்பிடத்தான் வேண்டும்.

படிப்படியான முன்னேற்றம்

         “வளர்ச்சிப் பாதையில் மாறுபட்ட நீண்ட பயணங்கள் தேவைப்படும் ஆசிய நாடுகளின் நிலைமைக்கேற்றவாறு, ஐ.எல்.ஓ. விதிமுறைகளில் உரிய மாற்றங்கள் தேவையென வலியுறுத்தக் கருதியுள்ளேன். இப்போதைய விதிமுறைகளில் மாற்றம் செய்தல் அறவே இயலாதெனக் கூறுவதற்கில்லை. படிநிலை வளர்ச்சிக்கான அமைப்பு நெறியொன்றை உருவாக்குதல் ஐ.எல்.ஓ.க்கு இயலக் கூடியதே. அமைப்பு நெறிகளைப் படிப்படியாகச் செயல்படுத்தி, குறிப்பிட்ட காலவரையறைக்குள் முழுமையாக நிறைவேற்ற வேண்டுமென்று ஐ.எல்.ஓ. விதிமுறை வகுக்கலாம். ஒரு பன்னாட்டு நெறிமுறை ஏட்டுச்சுரைக்காயாக முடங்கிக் கிடப்பதைவிடப் படிப்படியாகச் செயலாக்கம் பெறுதலே மேல் என்பதை நீங்கள் அனைவரும் ஏற்பீர்களென்பது உறுதி.

            “நீங்கள் தவறான கருத்து கொள்ளாதிருக்கும் பொருட்டு, மற்றொரு தகவலையும் நான் கூறியாக வேண்டும். இம்மாநாட்டின் அமைப்பை மாற்றுவதற்கான முன்மொழிவுகள் சிலவற்றை ஆராயக் கடந்த ஆண்டு மாநாடு ஒரு குழுவை நியமித்தது உங்களுக்கு நினைவிருக்கும். குழுவின் அறிக்கை குறித்து அரசு என்ன நடவடிக்கை எடுத்துள்ளது என்பதை அறிய உங்களுக்கு ஆவல் இருக்கும்.

            “குழு பரிந்துரைத்துள்ளவாறு, மாநாட்டில் மாற்றம் ஏதும் செய்ய வேண்டியதில்லையென்று அரசு முடிவு செய்துள்ளது. குழு பரிந்துரைத்துள்ளபடி அமைப்பின் பெயரை மாற்றுவதற்கு மேல் வேறேதும் செய்ய அரசுக்கு இப்போது உத்தேசமில்லை. அமைச்சர்கள் மாநாடு, முத்தரப்பு மாநாடு, விரிவடைந்த மாநாடு என்ற பெயர்களில் இதுவரை நடந்து வந்த இம்மாநாடு இனி, தொழிலாளர் நல மாநாடு என்றே அழைக்கப்படும் எனக் குழு செய்துள்ள பரிந்துரையை மகிழ்ச்சியுடன் வரவேற்கிறேன். பெயரில் என்ன இருக்கிறது என்ற ஷேக்ஸ்பியரின் கூற்றை நானும் அறிவேன்; எனினும் முத்தரப்பு, விரிவடைந்த என்ற சொற்களை விடத் தொழிலாளர் என்ற சொல்லில் கவர்ச்சி அதிகமில்லையென்றாலும், இந்தியத் தொழிலாளர் மாநாடு என்று மாற்றியமைப்பதன் மூலம் இக்குறையைப் போக்கிவிட முடியும். இதை நீங்களும் ஏற்றுக்கொள்வீர்களெனக் கருதுகிறேன்.

            “குழு பரிந்துரைக்காத மற்றொரு நடவடிக்கையையும் அரசு மேற்கொள்ளவுள்ளது; அஃதாவது, மாநாட்டின் செயல்பாடுகளை விரிவாக்க அரசு முடிவு செய்துள்ளது.

            “கடைசியாகப் பாரிசில் நடைபெற்ற ஐ.எல்.ஓ. மாநாட்டில், ஐ.எல்.ஓ. இதுவரை உருவாக்கிய நடைமுறை நெறிகள் அனைத்தையும் முழுமையாக இம்மாநாட்டில் முன்வைப்பதாக இந்திய அரசுச் சார்பாளர் உறுதி கூறியுள்ளார். அந்த உறுதியைக் காப்பாற்றுவதென்று இந்திய அரசு முடிவு செய்துள்ளது. உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டுள்ள இப்புதிய அதிகாரங்களையும், செயல்பாடுகளையும் வரவேற்பீர்கள் என்பதில் எனக்கு நம்பிக்கையுண்டு. ஐ.எல்.ஓ. அமர்வுகளில் நடைபெற்றவை யாதென மாகாண, சமஸ்தான அரசுகள் அறிந்து கொள்ள இது உதவும்; மேலும் இதுகுறித்து தொழிலாளர்கள், முதலாளிகள் கருத்துக்களை அறிதலும் பயனுள்ளதாய் அமையும்.”

மாநாட்டின் செயல்முறைகள்

         நவம்பர் 27இல் நடைபெற்ற, இந்தியத் தொழிலாளர் மாநாட்டில் மத்திய அரசு, மாகாண அரசுகளின் சார்பாளர்கள், சமஸ்தான அரசுகள் ஆகியவற்றின் தொழிலாளர் மற்றும் முதலாளிகளின் சார்பாளர் இடம்பெற்றிருந்தனர். இந்தியத் தொழிற்சாலைகளில் வேலை நேரம் வாரத்திற்கு 48 மணி நேரம் எனும் கொள்கையை அனைவரும் முழுமனதாய் ஏற்றுக்கொண்டனர். தொழிற்சாலைகளில் உணவகங்கள் நிறுவுதலைச் சட்டப்பூர்வ கடமையாக்குதற்கும், 1934 ஆம் ஆண்டின் தொழிலாளர் இழப்பீட்டுச் சட்டத்தில் சில திருத்தங்களைச் செய்வதற்குமான மத்திய அரசின் முன்மொழிவுகளும் மிகப் பெரும்பான்மையான சார்பாளர்களால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டன.

            தொழிலாளர்கள் தங்கள் குடிமைப் பண்புகளை வளப்படுத்திக் கொள்ளுதற்கும், தங்கள் செயல்திறனை மேம்படுத்திக் கொள்ளவும், தொழிற்சாலைக்கு வெளியே அதிக நேரம் அவர்களுக்குக் கிடைக்க வேண்டுமென்பதற்காக, வேலைநேரம் குறைக்கப்படலாம் எனும் தொழிலாளர் நலத்துறையின் அறிக்கை சுட்டிக் காட்டியது. போர்க்காலப் பணிகளில் கடுமையாக உழைத்துத் திரும்பியுள்ள தொழிற்சாலை பணியாளர்களுக்கு பணியின் கடுமை குறைக்கப்பட வேண்டியதன் தேவையை அனைவரும் உணர்ந்துள்ள இத்தருணமே வேலை நேரக் குறைப்புத் திட்டத்தைக் கொண்டு வர உகந்தது என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. மேலும், வேலை நேரத்தைக் குறைப்பதன் மூலம் வேலை வாய்ப்புகள் அதிகரிக்கவும் வழி தோன்றுகிறது. வேலை நேரக் குறைவு காரணமாக அடிப்படை ஊதியத்தைக் குறைக்கக் கூடாதென்றும், விலைகளின் வீழ்ச்சி இருந்தாலன்றி பஞ்சப்படியையும் குறைக்கக் கூடாதென்றும் அறிக்கை வலியுறுத்தியுள்ளது. அளவுசார் கூலி பெறும் தொழிலாளர்கள் பெறும் ஊதியம் நேரம்சார் பணியாளர்களின் ஊதியத்திற்கு குறைவாக இருக்கக் கூடாதெனும் அடிப்படையில், அளவுசார் பணியாளர்களின் ஊதியம் நிர்ணயிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. இடம்பெயர்ந்த போர்ப் பணியாளர்களுக்கும் படை வீரர்களுக்கும் மறுகுடியமர்வு, வேலைவாய்ப்பு ஆகியவற்றில் உதவுவதற்காக தொழிலாளர் நலத்துறை நிறுவிய வேலை வாய்ப்பு அலுவலர்களின் அமைப்பு, செயல்பாடுகள் ஆகியவை குறித்தும் மாநாடு விவாதித்தது.

            இது குறித்துத் தொழிலாளர் நலத்துறையின் அறிக்கையில், வேலை வாய்ப்புகள் பற்றிய விரிவான விவரங்கள் கிடைத்தால் தான் வேலைவாய்ப்பு அலுவலர்கள் பயனுள்ள வகையில் பணிபுரிய முடியும் என்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது. வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்கள் தொடர்ந்து திறமையுடன் செயல்பட்டால் வேலை தேடுவோர், வேலை அளிப்போர் இருசாரார்க்குமே நன்மை பயப்பதோடு உற்பத்தித் துறைகள் அனைத்திலும் போதிய பணியாளர்கள் விரவி அமைவதை உறுதி செய்ய இயலும். மேலும், தொழிலாளர்கள் தமது பணிகளையும் பணி இடங்களையும் தேவைக்கேற்ப மாற்றிக் கொள்ள உதவுவதுடன் பல்வேறு தொழில்களுக்கும் பணியாளர்கள் கிடைப்பதை உறுதி செய்யலாம்.

            வேலை நிறுத்தம், கதவடைப்பு போன்ற காலங்களிலும் பிற காரணங்களால் வேலை இல்லாமை நிகழும் சமயங்களிலும் தொழிலாளர்களுக்கு இழப்பீடு தருதல் குறித்து, வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்களின் அணுகுமுறை எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பது பற்றியும் அன்றைய அமர்வில் முடிவு செய்யப்பட்டது. முதலாவது பொருள் குறித்த விவாதம் மறுநாளைக்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டது. இரண்டாவது பொருள் குறித்து எந்தவித முடிவுக்கும் வர இயலவில்லை.

குறைந்தபட்ச ஊதியம்

         ஏழாவது அமர்வை நிறைவு செய்வதற்காக மாநாடு நவம்பர் 28 ஆம் தேதி கூடியபோது மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் குறைந்தபட்ச ஊதியம் குறித்த சட்டம் பற்றி அரசுக்கு ஆலோசனை கூறுவதற்காக, 1926 ஆம் ஆண்டின் இந்திய தொழிற்சங்க சட்டத்தை திருத்துவதற்குப் பரிந்துரைக்க தொழிலாளர் சார்பாக இருவரும், முதலாளிகள் சார்பாக இருவரும் கொண்ட குழுவை அரசு நியமித்திருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.

            இவ்விரண்டு நடவடிக்கைகளும் கொள்கையளவில் மாநாட்டில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டாலும், மாநாட்டு விவாதங்களின் போது மாறுபட்ட கருத்துகள் பல தெரிவிக்கப்பட்டன. இவ்விரு நடவடிக்கைகள் குறித்தும் விரிவாக ஆய்வு செய்ய வேண்டுமென்று பலர் தெரிவித்ததை ஒட்டியே குழு நியமிக்கப்பட்டது.

            வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்கள், வேலை நிறுத்தம், கதவடைப்பு காலங்களில் நடந்து கொள்ள வேண்டிய அணுகுமுறை குறித்த சட்டதிட்டங்களை வகுப்பது குறித்து மாநாட்டில் ஒருமித்த கருத்து தெரிவிக்கப்பட்டது. அதாவது, வேலைநிறுத்தம், கதவடைப்பு காலங்களில், வேலைவாய்ப்பு அலுவலகங்கள் காலியிடங்கள் பற்றிய தகவல்களை ஏற்றுக் கொண்டு, தகுதியான விண்ணப்பதாரர்களுக்கு, தொழில் தகராறு பற்றிய விவரங்களுடன் தகவல் தர வேண்டுமென்றும் ஒப்புக்கொள்ளப்பட்டது. அவர்கள் தொழிலாளர்களைப் பதிவு செய்துகொண்டு, தொழில் தகராறுகளால் வேலை இழந்தவர்கள் என்ற குறிப்புடன் வேறு நிறுவனங்களுக்கு பணிக்கு அனுப்பப்பட வேண்டுமென்றும் பரிந்துரைக்கப்பட்டது.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

(இந்தியத் தகவல் ஏடு, 1945 மே 15, ..639-40)

“போரில் நமக்குப் பின்னடைவான நிலை தோன்றி, இந்தியா மீது படையெடுப்பு நிகழலாமென்ற அச்சுறுத்தும் சூழ்நிலை நிலவிய காலகட்டத்தில், நமது போர்முனைகளிலும், போர்த் தளவாடத் தொழிற்சாலைகளிலும் தொழில்நுட்பப் பணியாளர் பற்றாக்குறையினால் பெரும் இக்கட்டான சூழல் உருவாகி அவசரப் பணிகளில் முடக்க நிலை தோன்றியது. விரைந்து செயலாற்றப்பட வேண்டிய பணியாளர்கள் கிடைப்பதை உறுதிசெய்ய இயலாமல் அல்லல்பட்டோம். இந்த நெருக்கடியான அவசரக் கட்டத்தில்தான் தேசியப் பணித் தொழிலாளர் நடுவர் மன்றங்கள் நிறுவப்பட்டன. தொழில்நுட்பப் பணியாளர்களைத் திரட்டும் பணியை மிக விரைந்து செயலாற்றுவதில், அனுபவக்குறைவால் நமது திட்டங்களில் பல குறைபாடுகள் இருந்தன. இத்துணை அரிய பணி அக்கால கட்டத்தில் நன்கு நிறை வேற்றப்பட்டமையே உங்கள் முயற்சிகளின் பெருமைக்கு விளக்கமாய்த் திகழ்கிறது.”

இவ்வாறு (1945) ஏப்ரல் 19 ஆம் தேதி, தேசியப்பணி (தொழில் நுட்ப ஊழியர்கள்) அவசரச் சட்டம், வேலைவாய்ப்பு நிறுவனங்கள் ஆகியன சிக்கல்களை விவாதிப்பதற்காக சிம்லாவில் கூடிய தேசியப் பணித் தொழிலாளர் நடுவர் மன்றங்களின் தலைமை நடுவர்கள் கூட்டத்தில் தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் பாராட்டினார்.

அவர் தமது உரையில் மேலும் குறிப்பிட்டதாவது:

ambedkar 313நடுவர் மன்றங்கள், 15,000 தொழில்நுட்ப ஊழியர்களைத் தேசியப் பணிக்கு அனுப்பியுள்ளன. மேலும் அவை தொழில்நுட்பப்பணியாளர்களின் இடப்பெயர்வுகளிலும் தகுந்த கட்டுப்பாட்டைச் செலுத்தி வந்துள்ளன. தொழிலாளர்களை அவசியமான பணிகளை முன்னிட்டு அவர்களது இல்லங்களிலிருந்து வெகுதொலைவில் பணியில் ஈடுபடுத்துவதுடன், அவர்கள் ஊதிய நோக்கில் பிற பணிகளை நாடிச் சென்றுவிடாமல் தடுப்பதும், அவசியத் தேவைகளாய் இருந்தன. தொழிலாளர்களின் வேலை நிலைமை, ஊதியம் ஆகியன ஏறத்தாழ நாடு முழுவதும் சீராயிருந்த இங்கிலாந்தில் இத்தகைய பணி எளிதானதே; மேலும் அங்கு தொழிலாளர் அமைச்சகத்தின் தேசியப் பணித்துறையுடன், விரிவான நலத்துறை நிறுவனங்கள் இணைக்கப்பட்டுத் தொழிலாளர் நலன்களை அக்கறையோடு பேணிவந்தன. இதற்கு நேர்மாறான நிலைமைகள் நிலவிய இந்திய நாட்டில், தொழிலாளர் நலன்களுக்கு ஊறு இல்லாமலும், தேசியப் பணி மிகச் சாதுரியமாகவும், பொறுப்புணர்வுடனும் செம்மையாக நிறைவேற்றியுள்ளன.

நடுவர் மன்றங்கள் தொழிலாளர்பால் அளவுக்கு மேல் பரிவு காட்டியதாக முதலாளிகள் குறை கூறுவதையும், அவை தொழிலாளர் மீது தேவைக்கு மேல் கடுமையாய் நடந்து கொண்டதாய் மறுசாரர் குறைகூறுவதையும் கண்டோம். எவரது குற்றச்சாட்டையும் அரசு ஒதுக்கித் தள்ளிவிடவில்லை; மாறாகக் குற்றச்சாட்டுகளைத் தீரஆய்ந்து சரியான தீர்வு காணலே அரசின் அணுகுமுறையாய் விளங்கி வந்தது. எனவே, தொழிலாளர்களின் பணிப் பெயர்ச்சி குறித்த கட்டுப்பாடுகளை உண்மையாக்குதலையே அரசு ஆதரித்தது. இது குறித்து கல்கத்தாப் பகுதியில் கடும் புகார்கள் எழுந்ததையும் அறிவீர்கள். அதேசமயத்தில் தேசியப் பணித் தொழிலாளர்களைப் பிற பணிகள் ஈர்க்காவண்ணம் பணி நிலைகளையும் ஊதியத்தையும் மேம்படுத்துவதிலும் நடுவர் மன்றங்களுக்கு அரசு மிகுந்த ஊக்கமளித்தது. 

நீதியோடியைந்த கட்டுப்பாடு

நமது அடுத்த கூட்டத்தில் கருதப்படுதற்குறிய கருத்துரைகளைப் பற்றி இப்போது எதுவும் கூறுவதற்கு நான் விரும்பவில்லை; அதே சமயம் போரினால் ஏற்பட்டுள்ள கடும் சுமைகள் காரணமாகத் தொழிலாளர்கள் முன்வந்து செய்ய வேண்டிய தியாகங்கள் பல உண்டு என்பதை வலியுறுத்த விரும்புகிறேன். இதை நாம் நேர்மையாகவும் சீர்மையாகவும் செய்ய வேண்டும். முதலாளிகளிடமிருந்து எவ்வித நிர்ப்பந்தங்கள் வந்தாலும் அவசர நிலையின் பெயரால் தொழிலாளார் பணி நிலைக்கோ கண்ணியத்திற்கோ ஊறு நேர அனுமதிக்க மாட்டோம்.

பிரிட்டனில் தொழிலாளார் நலத்துறை அமைச்சகத்திடமும் தேசிய பணி நிறுவனத்திடமும் ஏராளமான அதிகாரங்கள் தரப்பட்டுள்ளன. ஆனால் அவை தொழிலாளிகள் மீதும் முதலாளிகள் மீதும் சம வலிமையோடு செலுத்தப்படக் கூடியவையேயாகும். இந்த அதிகாரங்கள் முதலாளிகளுக்கும் தொழிலாளிகளுக்கும் இடையே கூடுதல் ஒத்துழைப்பைத் தோற்றவிப்பதற்கே பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இந்தியாவிலும் இத்தகைய ஒத்துழைப்பு உணர்வு பெருக வேண்டும்; அற்காகவே இக்கட்டுப்பாடுகள் உறுதியுடனும் நீதியுடனும் செலுத்தப்பட வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்துகிறேன்.

 தேசிய பணித் தொழிலாளார் நடுவர் மன்றங்களின் பணியில் நாம் பாராட்டத்தக்க சிறப்புக்கூறு மற்றொன்றும் உண்டு. இந்தியாவிலும், இங்கிலாந்திலும் நமது பயிற்சித் திட்டங்களுக்கு ஆள்சேர்த்தல் போன்ற பொறுப்புகளையும் ஏற்றுக்கொண்டு இந்நிறுவனம் சிறப்பாகவும் நிறைவேற்றியுள்ளதையும் நான் மனமாரப் பாராட்ட விரும்புகிறேன். உங்களுடைய அந்த நல்லுழைப்பு. இல்லையென்றால் பயிற்சித் திட்டத்தின் வெற்றியை பெற்றிருக்க முடியாது.

குறிப்பாக, பெவின் பயிற்சித் திட்டத்தின் கீழ் இங்கிலாந்துக்கு அனுப்புவதற்கு பயிற்சியாளர்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நேர்த்தி தொழிலாளர் அமைச்சகத்தையும் தேசியப் பணி நிறுவனத்தையும் வெகுவாகக் கவர்ந்துள்ளது. பெவின் திட்டப் பயிற்சியாளர்களில் கருங்காலிகள் சிலரும் இருந்தனர் என்பது மெய்யே; ஆனால் சிறப்பாகச் பணியாற்றியோர் எண்ணிக்கையாடு ஒப்பிடுங்கால் இது மிகச்சொற்ப எண்ணிக்கையே என்பதைக் கருதி நாம் மனநிறைவு கொள்ளலாம்; பயிற்சிக்காகச் செலவிடப்பட்ட பணமோ காலமோ வீணல்ல என்பதை உறுதியாய் உரைக்கலாம். மாறாக, பணியாற்றித் திரும்பியுள்ள பெவின் பயிற்சியார்கள். நமது நாட்டில் தொழில் நுட்பத் தொழிலாளர்களின் பணித்தரத்தை உயர்த்துவதற்கு மிக உதவியாக இருப்பவர்கள் .மேலும் அவர்கள் ஒட்டுமொத்தப் போரில் ஒரு நாடே தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும் அனுபவத்தை நேரடியாகப் பெற்றுத் திரும்பியுள்ளார்கள் ஒரு நாடே முழுமையாக ஒருங்கு திரண்டெழும்போது எதையும் சாதிக்கஇயலும் என்னும் உண்மை போர்ப் பணிகளுக்கு மட்டுமன்றி அமைதிப் பணிகளுக்கும் பொருந்துமென்பதை நிலைநாட்டுவதில் நமக்கு இப்பணியாளர்கள் உதவுர்; இந்த நம்பிக்கை விரைவில் நனவாகக் காண்போம் என்று உறுதியாய் நம்பலாம்.

மறுகுடியமர்வு ஏற்பாடு

              போர்காலச் சிக்கல்களை விடவும், போர்ப் பிற்காலச் சிக்கல்கள் எவ்வளவு கடுமையாய் விளங்குகின்றன என்பதையும் நாம் எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது. அத்தகு சிக்கல்களில் முதன்மையானது போர்க்காலத்தில் பெரும் எண்ணிக்கையில் இடம்பெயர்ந்த போர் பணியாளர்கள், தளவாட உற்பத்தித் தொழிலாளர்கள் ஆகியோர் மறுகுடியமர்வு எனலாம். போர் முடிந்து அமைதி திரும்பும் காலகட்டத்தில், போர்க்காலத்தில் இடம்பெயர்ந்த படைஞர், தொழிலாளர் ஆகியோர் எப்படியோ போகட்டும் என்று எந்த அரசும் விட்டுவிட முடியது. மறுகுடியமர்வு என்பது அரசின் குடிமைப் பொறுப்பு என்பதுடன் அதைத் தொழிலாளர் நலத்துறையே ஏற்க வேண்டுமென்பதையும் அரசு ஏற்றுக் கொண்டுள்ளது .எமது மறுகுடியமர்வு திட்டங்கள் எங்களோடு கலந்தாலோசிக்கப்படும். இதற்காக நிறுவப்படவுள்ள அமைப்பில் தேசியப் பணித் தொழிலாளர் நடுவர் மன்றங்களின் தலைவருக்கு முக்கியப் பொறுப்பு தரப்பட்டுள்ளது.

  மறுகுடியமர்வு என்பது மத்திய அரசும் மாகாண அரசுகளும் நெருங்கி ஒத்தழைத்து தீர்வு காணவேண்டிய சிக்கல் ஆகும். மாகாண அமைப்புகளின் தலைவருக்கு அளிக்கப்படும். உங்கள் கடமைப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்ற நிறைந்த சாதுரியமும், ஆற்றலும், முன்முயற்சியும். தேவைப்படும். இத்தகைய கடமைகளை நிறைவேற்றுவதில் போர்க்காலப் பொறுப்புகளை நிறைவேற்றுவதில் நீங்கள் காட்டிய ஈடுபாடுகளுக்குச் சற்றும் ஆர்வத்தைக் காட்டுவீர்களெனப் பெரிதும் நம்புகிறேன்.

     திறமையான வேலை வாய்ப்பு பணி 

 மறுகுடியமர்வு நிறுவனம் பற்றிய விரிவாக விவரங்களை நான் எடுத்துரைத்தல் தேவையில்லை. ஆனால் முன்னாள் பணியாளர் நலன்களுக்கு இன்றியமையாத தேவையான இப்பணியுடன், அவர்களுக்கேற்ற வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்கி தரும் பணிகளுக்கு ஒரு திறமையான அடித்தளம் அமைப்பது திட்டத்தின் நோக்கமாகும். இத்தகைய பணியின் முக்கியக்கூறு நாடு தழுவிய ஒருங்கிணைவு பெற்ற வேலைவாய்ப்பு நிறுவனங்கள் அமைத்தலே. நாம் ஏற்கெனவே சிறு எண்ணிக்கையில் அமைத்துள்ள வேலை வாய்ப்பு நிறுவனங்கள் திறம்படச் செயல்பட்டு வருகின்றன: எனினும் இத்திட்டத்தை மேலும் பரவலான முறையில் விரிவுபடுத்தல் தேவையென்பது தெளிவு எல்லாவற்றிற்க்கும் மேலாக வேலை வாய்ப்பு நிறவனங்களைத் திறம்பட நடத்துவதற்கேற்ற பயிற்சி பெற்ற அறுவலர்களுக்கு, தொழிலாளர்களும், முதலாளிகளும் அலுவலகத்துடன் தக்கவாறு வசதிகள் கொண்டு பயன்பெறத் தக்கவாறு வசதிகள் கெண்ட அலுவலகக் கட்டடங்களும் தேவையென்பதை உணர்கிறோம். இவ்விரண்டு கூறுகளைப் பொருத்தமட்டில் தற்போது இயங்கிவரும் வேலை வாய்ப்பு அலுவலகங்கள் குறைபாடுள்ளவை என்பதை மறுப்பதற்கில்லை. அலுவலர்களைப் பொறுத்தமட்டில் மோலாளர்கள் ஆகியோருக்கான பயிற்சித் திட்டத்தை மிக விரைவில் தொடங்கக் கருதியுள்ளோம்; புதிய வேலைவாய்ப்பு நிலையங்கள் சரியான பாதையில் செயல்பட இப்பயிற்சித் திட்டம் உதவுமென நம்புகிறோம். மறுகுடியமர்வுத் திட்டத்தில் இடம்பெயர்ந்த பணியாளர்களைப் புதிய பணிகளில் ஈடுபடுத்த தேவையான பயிற்சித் திட்டங்களுடன், புதிய தொழில்களில் அவர்கள் நலன்களைக் தொடர்ந்து பேணுதற்குரிய கண்காணிப்பு குறித்தும் கவனம் செலுத்த வேண்டும் .புதிய நிலையங்களின் அமைப்பு விவரங்கள் உங்களுடைய ஆலோசனை வேண்டி முன்வைக்கப்படும் என்பதுடன், மாகாண அரசுகளின் ஆலோசனை கோரியும் அனுப்பி வைக்கப்படும்.

     மலைக்க வைக்கும் பெரும்பணி

                      இந்த கட்டத்தில் முக்கியமாக உங்களிடம் வேண்டப்படுவது என்னவென்றால், நீங்கள் மாகாண அரசுச் சார்பாளர்களுடன் விரிவான கலந்தாலோசனை நிகழ்த்தி, நமது திட்டங்களில் மாகாண அரசுகளுக்கு நல்ல ஆர்வத்தைத் தூண்ட வேண்டும் என்பதே. திட்டத்தின் நோக்கம் குறித்துத் தவறான கருத்துகள் தோன்றுவதைத் தவிர்த்தல் அவசியம் .உங்களால் தீர்வு காணவியலாச் சிக்கல்களை மத்திய அரசின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வருவதுடன் சிக்கலைத் தீர்ப்பதற்கான உங்கள் ஆலோசனைகளையும் பரிமாறிக் கொள்வீர்களென நம்புகிறோம். நாம் மேற்கொள்ளவிருப்பது மலைப்பூட்டக் கூடியதோர் பெரும்பணி என்பதை எண்ணி அதனைச் செம்மையாக நிறைவேற்றுதற் பொருட்டு அனைவரும் நெருங்கி ஒத்துழைக்க வேண்டிய தேவையையும் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

  நான் உங்கள் நேரத்தை மிகுதியாக எடுத்துக் கொண்டு விட்டேன். உங்கள் பணிகளில் உங்களை ஈடுபடவிடுவதற்கு முன்னர், விரைந்து செம்மையாய் உங்கள் பணிகளை நிறைவேற்ற வாழ்த்தி விடைபெறுகிறேன்.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

(இந்திய தகவல் ஏடு, அக்டோபர் 1, 1945, பக்கங்கள் 345-49)

                     (“தாமோதர் ஆற்றுநீரைப் பயன்படுத்த வகுக்கப்பட்டுள்ள) இத்திட்டத்தினை இந்திய அரசு வரவேற்கிறது. ஆற்றையும், ஆற்றுவெள்ளத்தையும் கட்டுப்படுத்துவதுடன், நிலையான பாசனப் பரப்பை உருவாக்கி பஞ்சத்துக்கெதிரான காப்பீடு அமைத்து, அவசியத் தேவையான மண்ணாற்றல் உற்பத்திக்கு வழிவகுத்தும் அருமையானதோர் திட்டமாகக் காட்சியளிக்கிறது இத்திட்டம். தமது மாகாண மக்களுக்குக் கிடைக்கப் பெறும் நலன்களை நன்கு உணர்ந்தால், வங்காள, பீகார் அரசுகள் இத்திட்டத்தை உவகையுடன் வரவேற்கும் என்பது உறுதி.”

                     (1945) ஆகஸ்டு 23 ஆம் நாள் கல்கத்தாவில் நடைபெற்ற வங்காள, பீகார் அரசுகளின் சார்பாளர்களது மாநாட்டில் உரையாற்றிய, இந்திய அரசின் தொழிலாளர் நலத்துரை உறுப்பினர் டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார். தாமோதர் பள்ளத்தாக்குப் பன்னோக்குத் திட்டம் குறித்த தொடக்கக் கருத்துருவை விவாதிப்பதற்காக நடைபெற்ற இரண்டு நாள் மாநாடு தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினரின் தலைமையில் நடைபெற்றது.                    

டாக்டர் அம்பேத்கர் நிகழ்த்திய முழுமையான உரை வருமாறு

ambedkar at marriage“தாமோதர் ஆற்று நீரைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்கானத் திட்டத்தைப் பற்றி விவாதிப்பதற்காக நாம் இரண்டாவது முறையாக இங்கே கூடியுள்ளோம். இது குறித்த முதல் கூட்டம், 1945 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மூன்றாம் நாள் நடைபெற்றது என்பது உங்களுக்கு நினைவிருக்கும். 1944 ஆம் ஆண்டில் வங்காள அரசு நியமித்த தாமோதர் ஆற்று வெள்ள விசாரணை குழுவின் அறிக்கை குறித்து அப்போது ஆராய்ந்தோம்.

  இத்திட்டத்தை ஆற்றில் அணைகட்டி வெள்ளச் சேதத்தை தடுக்கும் திட்டமாக உருவாக்குவதா அல்லது பாசனம், மின் உற்பத்தி ஆகிய நோக்கங்களையும் உள்ளடக்கிய, பல்நோக்கு திட்டமாக விரிவாக்குவதா என்பதே, அன்று நம்முன் எழுந்த வினாவாகும். அம்மாநட்டில் பரவலாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்ட கருத்து பன்நோக்கு திட்டமே. அதற்கேற்றவாறு தேவையான தகவல்களைத் திரட்டி பன்நோக்கு திட்டத்தை வரைவதற்கு ஏற்பாடு செய்ய மாநாடு தீர்மானித்தது. இப்பணிக்குத் தேவையான தொழில்நுட்ப வல்லுநர்களின் உதவியை முழுமையாகத் தருவதென்று இந்திய அரசின் சார்பில் கூறியிருக்கிறேன்.

வங்காளப் பொறியாளர்களின் ஒத்துழைப்புடன் வல்லுநர்களும் சேர்ந்து உருவாக்கிய திட்டம் “தாமோதர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கின் ஒருங்கிணைந்த வளர்ச்சி குறித்த தொடக்க அறிக்கை” யாகக் கிடைத்துள்ளது. இவ்வறிக்கையின் படிகள் ஏற்கெனவே வங்காள, பீகார் அரசுகளுக்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளன.

                                        முதலாவதாக, இவ்வறிக்கையைத் தயாரித்த திரு.ஊர்துயினுக்கும் அவரோடு முழுமையாக ஒத்துழைத்த வங்காள அரசின் பொறியாளர்களுக்கும் நாம் மிகவும் நன்றி செலுத்த கடமைப்பட்டிருக்கிறோம் என்பதை என் சார்பிலும் உங்கள் சார்பிலும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். மத்திய மின்விசை தொழில்நுட்ப வாரியத்தின் தலைவர் திரு.மாத்யூசின் ஆலோசனையும் இத்திட்டத்தை வகுப்பதில் மிகவும் உதவியுள்ளது. வரும் காலகட்டத்தில் நீர்வழிப் போக்குவரத்து வாரியத்தலைவர் திரு.கோஸ்லாவின் உதவியையும் நாம் வேண்டிப் பெறுவோம் என்பதில் ஐயமில்லை.

 தற்போது தெளிவானதும் முழுமையானதுமான அறிக்கை விவரமும், தாமோதர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கு திட்டத்தின் பல்வேறு மாற்று வடிவங்களும், நாம் அடுத்த செயல் திட்டத்தை வகுப்பதற்குத் தேவையான முழு விவரங்களும் நம் முன்னே வைக்கப்பட்டுள்ளன.

 இவ்வறிக்கையின் பல்வேறு கூறுகளையும் குறித்து ஆலோசனை நடத்தவே நாம் இங்கு கூடியுள்ளோம். இக்கூறுகள் யாவும் நிகழ்ச்சி நிரலில் தெளிவுறுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும் நிகழ்ச்சி நிரலில் உடனடிக் கவனம் செலுத்த வேண்டிய கூறுகளும் வலியுறுத்திச் சொல்லப்பட்டுள்ளன. வங்காள, பீகார் அரசுகளுக்கு இவை ஏற்கெனவே சுற்றறிக்கையாக அனுப்பப்பட்டுள்ளமையால் நான் அவற்றை மீண்டும் இங்கே விவரித்தல் தேவையில்லை. எனவே, நான் இங்கே இரண்டு கருத்துகளைப் பற்றி மட்டும் கருத்துக் கூறி அமர்வேன். அவை கொள்கை விளக்கம் குறித்த கருத்தொன்றும், செயல்முறை நடைமுறை குறித்த கருத்தொன்றும் ஆகும்.

  வெள்ளக் கட்டுப்பாடு என்பது அடிப்படைக் கொள்கை நிலையாகும். தாமோதர் ஆற்று வடிநிலத்தில் வெள்ளத்தால் பாதிப்பு ஏற்படக்கூடிய பகுதிகளுக்கு எவ்வளவு கடுமையான வெள்ள காலத்திலும் போதிய பாதுகாப்பு அளிக்கப்பட வேண்டும் என்பதைப் பொதுவாக அனைவரும் ஏற்றுக் கொள்வர் என்று உறுதியாக நம்புவோம். தொடக்க அறிக்கை தரும் திட்டத்தில் முழுமையான பாதுகாப்புக்கு வழிசெய்யப்பட்டுள்ளது. என்பதை மகிழ்ச்சியுடன் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

              கொள்கையின் இரண்டாவது கூறு இத்திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்குத் தோள் கொடுத்தல் இங்கு கூடியுள்ள மூன்று அரசுகளின் கூட்டுப் பொறுப்பு என்பதாகும். தாமோதர் ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கின் வளர்ச்சி குறித்து மூன்று அரசுகளும் எந்த அளவில் பங்கு கொண்டு ஊக்கத்துடன் செயல்பட வேண்டுமென்பதை தொடக்க அறிக்கை விளக்கி இருக்கும் தன்மை அனைவருக்கும் ஏற்புடையதாயிருக்கும் என நம்புகிறேன்.

              இத்திட்டத்தினால் அப்பகுதி மக்கள் பெறும் பயன்களைத் தொகுத்துரைப்பின், (1) 4,700,000 ஏக்கர் அடி கொள்ளளவு கொண்ட கட்டுப்பாடுள்ள நீர்த்தேக்கம் (2) 7,60,000 ஏக்கர் நிலத்திற்குத் தொடர்ந்த பாசன வசதி அளிப்பதற்கும், நீர்வழிப் போக்குவரத்திற்கும் உதவத் தேவையான அளவு நீர் (3) 3,00,000 கிலோவாட் மின்திறன், (4) 50 லட்சம் மக்களுக்கு நேரடியாகவும் மேலும் பல லட்சம் மக்களுக்கு மறைமுகமாகவும் கிடைக்கக் கூடிய நல மேம்பாடு.

              இப்போது நடைமுறை, செயல்திட்டங்கள் குறித்து கருதுவோமெனில், முன்னுரிமை அடிப்படையில் கீழ்வரும் கருத்துக்களை வரிசைப்படுத்தி உங்கள் முன் வைக்கிறேன்:

  1. அணை அமைவிடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தல்;
  2. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அமைவிடங்களில், கட்டுமானம் தொடங்குவதற்கு முந்தைய விரிவான கள ஆய்வுகள்;
  3. இத்தகைய தொடக்க ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்து நடத்தும் அமைப்பு;
  4. அணைகளை வடிவமைப்பதற்கும் கட்டுவதற்குமான அமைப்பு;
  5. தேவையான பணிகளை ஒருங்கிணைத்தும், உந்தியும் தொழில்நுட்ப நிர்வாகக் கண்காணிப்பு நடத்தவும் தேவையான உயர் நிலை நிர்வாக அமைப்பை உருவாக்குதல்;
  6. கிடைக்கும் நீரையும் மின்திறனையும் தகுந்த முறையில் பயன்படுத்தி மேம்பாடுமாறும் பகுதிகளுக்கு தேவையான, விரிவான கள ஆய்வுகள்.

              செயல்முறை, நடைமுறை விவரங்கள் குறித்து விரைந்து முடிவெடுக்க வேண்டிய தேவையை வலியுறுத்த விரும்புகிறேன். திட்டத்தின் முதன்மையான நோக்கங்கள் வெள்ளப் பாதுகாப்பும், பல்நோக்கு வளப்பெருக்கமும் என்பதில் ஐயமில்லை. அதேசமயத்தில் போர்ப் பிற்கால வேலைவாய்ப்புத் திட்டத்தையும் இதில் உள்ளடக்கலாம் என்பதை மறந்துவிட முடியாது. இப்போது எல்லா முனைகளிலும் போர் முடிந்துவிட்டது; எனவே சமாதானத்தினால் எழும் சிக்கல்களில் முக்கியமானதான வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை எதிர்நோக்குகிறோம். போர்க்காலப் பணிகள் தற்போது நின்று விட்டமையாலும், செலவு மிக குறைக்கப்பட வேண்டியமையாலும் தோன்றும் மாபெரும் உள்நாட்டுப் பொருளாதார சிக்கலின் விளைவே இது.

மத்திய அரசின் பங்கு

              இந்த நோக்கில் தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு திட்டம் மிக மிக அவசரமானதொன்றாகும். இதில் ஒவ்வொரு அரசும் தரும் பங்கு என்ன என்பதை விரைவில் முடிவு செய்தால்தான் மேற்கொண்டு செயலாற்ற இயலும் என்பதால் விரைந்து முடிவெடுக்கத் தவறுதல் மதியீனமிக்க குற்றமெனலாம். எனவே, உங்கள் அனைவரின் ஒத்துழைப்போடு நாம் உறுதியானதும், முழுமையானதுமான தீர்மானங்களை எய்தலாம் என்று உறுதியாக நம்புகிறேன்.

              எனது உரையை முடிக்குமுன் இத்திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதில் தனது முழுப் பங்கையும் அக்கறையோடு ஆற்றுவதற்கு இந்திய அரசு ஆர்வத்தோடு தயாராக இருக்கிறது என்பதைக் கூற விரும்புகிறேன்.

  1. ஏற்கெனவே அறிவிக்கப்பட்டவாறு, ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட நெறியில், இத்திட்டத்தை விரைந்து செயல்படுத்த தேவையான தனது பங்கு அனைத்தையும் தவறாது நிறைவேற்றும் பொறுப்பு தனக்கு உண்டு என்பதை இந்திய அரசு ஏற்றுக் கொள்கிறது. இத்திட்டத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான நிர்வாக அமைப்பு முறை எவ்வாறு இருக்க வேண்டுமென்பது இதுவரை வரையறுக்கப்படவில்லை. எனினும், அமைப்பு முறையொன்று தேவை என்னும் முந்தைய கருத்தில் இந்திய அரசு உறுதியாக நிற்கிறது.
  2. இத்திட்டத்திற்கு தொடர்ந்து தேவைப்படும் கள ஆய்வுகளுக்கான நிறுவனத்தின் பணியாளர்களையும் அமர்த்தித் தரும் பொறுப்பை இந்திய அரசு முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்வதுடன் இரண்டு மாநிலங்களிலும், போர் பிற்கால வளர்ச்சிப் பணிகளுக்கு பாதகமில்லாத வகையில் கிடைக்கும் பணி உதவியை மட்டும் ஏற்றுக் கொண்டு, விரைந்த கட்டுமானத்திற்கும் தேவையான பணியாளர்களை அமர்த்தும் பொறுப்பையும் இந்திய அரசு ஏற்றுக்கொள்ளும். வங்காளத்தில் போதுமான பொறியாளர்கள் இல்லை என்பதை இந்திய அரசு உணர்ந்துள்ளது. எனவே, கள ஆய்விற்கு மத்திய அரசு பணிகளிலிருந்தும், தேவைப்பட்டால் போர்ப்படை பணிகளிலிருந்தும் பொறியாளர்களை அமர்த்த வேண்டிய தேவையை மைய அரசு உணர்ந்துள்ளது. இதனால், மாநில அரசின் பொறியியல் பணிகளுக்குப் பெருமளவில் ஊறு ஏதும் விளைவிக்காது தவிர்க்க உதவுவதுடன் தேவையான கருவிகளில் பெரும் பகுதியையும் மத்திய அரசே வழங்கிவிடும்.
  3. திட்டத்தின் தொடக்க கள ஆய்வுகளுக்குத் தேவையான முழுச்செலவுகளையும் மத்திய அரசே ஏற்று முன் பணமாக தரத் தயாராக உள்ளது. திட்டம் உருப்பெற்று நிறைவேற்றப்படும் கட்டத்தில் அந்தந்த மாகாண அரசுகளின் பங்குகளைச் சரிபாதியாகப் பகிர்ந்து கொள்ள இசைகிறது.

            மாகாண அரசுகளின் பங்காக இந்திய அரசு எதிர்பார்ப்பது ஒன்று மட்டுமே. திட்டத்தின் பயன்கள் தேவையான அடித்தள மக்களுக்குப் போய்ச் சேர வேண்டும் என்பதை அடிப்படையாக கொண்டே அனைத்துக்கட்ட செயல்பாடுகளும் அமைய வேண்டும் என்பதே அது. அதாவது பள்ளத்தாக்கு பகுதியிலும் அதன் அண்மை பகுதிகளிலும் வாழும் மக்களுக்கே இத்திட்டத்தினால் கிடைக்கப்பெறும் மேம்பாடுகளின் பலன்கள் கிடைக்க வேண்டும். இதுவே மிக முக்கியமான கூறு என்பது எனது கருத்து. ஆகவே, முறையான திட்டமிடுவதற்கு தேவையான அமைப்பு உடனடியாக நிறுவப்பட வேண்டும் என்று கருதுகிறேன். இதன் மூலமே திட்டத்தின் இறுதி நோக்கத்தைச் செம்மையாக எய்த முடியும்.”

 

மாநாட்டு விவாதங்கள்

            தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு மேம்பாட்டுக்கான ஒருங்கிணைந்த பல்நோக்கு திட்டத்திற்கான கள ஆய்வுகளை விரைந்து செயல்படுத்த வேண்டும் என்று மாநாடு தீர்மானித்தது.

            எத்தகைய வெள்ளத்திலிருந்தும் முழுமையான பாதுகாப்பு அளிக்கும் வகையில் திட்டம் வகுக்கப்பட வேண்டுமென்று அனைவரும் ஒப்புக்கொண்டனர். அணை கட்டுதற்கு முன் மாற்று அமைவிடங்களைக் கள ஆய்வு செய்து முடிவெடுப்பதற்காக மைத்தோன், ஐயார், சோனாபூர் ஆகிய இடங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. மூன்று அமைவிடங்களின் தொழில்நுட்ப கூறுகளை ஆய்வு செய்தபின் முன்னுரிமை வரிசையில் மைத்தோன் முதலாவதாகவும் எடுத்துக் கொள்ளப்படலாம் என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. இம்மூன்று அமைவிடங்களுக்கும் மத்திய தொழில்நுட்ப மின்திறன் வாரியம் திட்ட அறிக்கை தயாரிக்க வேண்டுமென்று முடிவு செய்யப்பட்டது. சோனாபூரைப் பொறுத்தவரை நிலக்கரி உற்பத்தி பாதிக்கப்படுமா என்பது பற்றியும் ஆய்வறிக்கை தயாரிக்கப்பட வேண்டுமென்று முடிவு செய்யப்பட்டது.

தேவையான பணியாளர்கள்

            விரிவான கள ஆய்வுகளை நடத்தி திட்ட அறிக்கை தயாரிப்பதற்கான பணியாளர்களை தேடி அமர்த்தும் பணியை மத்திய அரசு விரைந்து செயல்படுத்த வேண்டும் என்றும் தீர்மானிக்கப்பட்டது.

            கள ஆய்வு பணிகள் ஒருங்கிணைந்த கட்டுப்பாட்டுடன் நடைபெறுவதை உறுதி செய்வதற்கு ஏதுவாக, இப்பணியில் ஈடுபடும் ஆய்வாளர்கள் அனைவரும் மத்திய தொழில்நுட்ப மின்வாரியத்தின் தொழில்நுட்ப வழிகாட்டுதலின் படியே செயல்பட வேண்டுமென்று மாநாடு ஒப்புக்கொண்டது. ஒருங்கிணைந்த திட்டத்தின் கீழ் முன்மொழியப்படும் முதல் இரண்டு அணைகளையும் வடிவமைக்கவும், கட்டவும் ஆலோசனை கூற அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் இருந்து நான்கு பொறியாளர்களை அழைப்பதென்றும் முடிவு செய்யப்பட்டது. இப்பொறியாளர்கள் தொழில்நுட்பக் குழுமமாக அமைவர். இவர்கள் அடுத்த ஆண்டின் தொடக்கத்தில் இந்தியாவிற்கு வரவேண்டும் என்றும், அவர்கள் வந்து சேர்வதற்குள் திட்டத்திற்கு தேவையான விவரங்கள் அனைத்தும் திரட்டி முடிக்கப்படும் என்றும் மாநாடு நம்பிக்கை தெரிவித்தது.

            திட்டத்தின் இறுதிக்கட்டத்தில் தாமோதர் பள்ளத்தாக்கு ஆணையம் நிறுவப்பட வேண்டுமென்பதே உத்தேசம் என்றாலும் அதுவரையிலான இடைக்கால நடவடிக்கையாக மத்திய அரசு உயர் நிலை நிர்வாக அலுவலர் ஒருவரை நியமித்து திட்டத்திற்கு தேவையான கள ஆய்வுகளை ஒருங்கிணைக்கவும் விரைவுபடுத்தவும் வழி செய்யலாம் என்று மாநாடு முடிவு செய்தது.

            இத்திட்டத்தோடு தொடர்பு கொண்ட பல்வேறு பிற சிக்கல்கள் குறித்தும் ஒருங்கே ஆய்வு மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்மென்றும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. வங்காள, பீகார் அரசுகளின் நீர்ப்பாசனத் துறைகள் மத்திய அரசின் பாசன, நீர்வழிப் போக்குவரத்து ஆணையத்துடன் கலந்தாலோசித்து, திட்டத்தின் வாயிலாய் கிடைக்கும் பாசன நீரை பயன்படுத்தற்குறிய மிகச் சிறந்த முறைகள் குறித்து ஆய்வு நடத்த வேண்டும்.

ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டிய பிற கூறுகளாவன: மின்திறன் தேவையின் வளர்ச்சி, தோட்டக்கலை நிலையங்கள் நிறுவல், மண்அரிப்பு தடுப்புப் பணிகள், படகுப் போக்குவரத்து, நிலவியல் கூறுகள், குடிநீர் வழங்கல், மின்னாற்றல் வழித்தட அமைப்பு ஆகியனவாகும்.

மாநாட்டில் அரசு சார்பாளர்களாக பங்கு பெற்றவர்களின் பட்டியல் வருமாறு:

இந்திய அரசு சார்பாளர்கள்

திரு.எச்.சி.பிரியோர், தொழிலாளர் நலத்துறைச் செயலர்;

திரு.டி.எஸ்.மஜூம்தார், தொழிலாளர் நலத்துறைச் துணைச் செயலர்;

திரு.எம்.இக்கரமுல்லா, வழங்கல் துறை இணைச் செயலர்;

திரு.எச்.எம்.மாத்யூஸ், மத்திய தொழில்நுட்ப மின்வாரிய தலைவர்;

திரு.டபிள்யூ.எல்.ஊர்தின், மத்திய தொழில்நுட்ப மின்வாரியத்தின் நீர்மின் திட்ட உறுப்பினர்;

திரு.சி.கோட்ஸ், வழங்கல் துறை துணைச் செயலர்;

திரு.ஆர்.ஹாரிசன், துணை நிலக்கரி ஆணையர்.

வங்காள அரசின் சார்பாளர்கள்

திரு.ஓ.எம்.மார்டின், ஆளுநரின் தொலைத்தொடர்பு, பொதுப்பணித்துறை ஆலோசகர்;

திரு.ஆர்.எல்.வாக்கர், ஆளுநரின் நிதி, வணிகம், தொழிலாளர் நலம், தொழில்துறை ஆலோசகர்;

திரு.பி.பி.சர்க்கார், தகவல்தொடர்பு, பொதுப்பணித்துறைச் செயலர்;

ராய்பகதூர் எஸ்.கே.குப்தா, மேற்கு வங்க பாசனத்துறை தலைமைப் பொறியாளர்;

திரு.மான்சிங், தாமோதர் திட்ட சிறப்புப்பணி மேற்பார்வை பொறியாளர்;

மேஜர் எம்.ஜாபர், பொதுநலத்துறை இயக்குநர்;

திரு.அசீஸ்அகமது, போர் பிற்கால மறு கட்டுமானத் துறை இணைச்செயலர்;

பீகார் அரசுச் சார்பாளர்கள்

திரு.எஸ்.எம்.தார், வளர்ச்சித்துறை ஆணையாளர்;

திரு.டபிள்யூ.ஜி. கெய்னே, தலைமை பொறியாளர், பாசனம் மற்றும் மின்னாற்றல்.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It

மாண்புமிகு டாக்டர் பி.ஆர்.அம்பேத்கர் (தொழிலாளர் நலத்துறை உறுப்பினர்):

ஐயா;

“1941 ஆம் ஆண்டின் சுரங்கத் தொழிலாளர் மகப்பேறு நலச் சட்டத்திற்கான திருத்த மசோதா, தெரிவுக்குழு அறிக்கையின்படி எடுத்துக் கொள்ளலாம்’’ எனத்தீர்மானம் தாக்கல் செய்கிறேன்.

ஐயா, சட்டத்திருத்த மசோதா, தெரிவுக்குழுவால் வெகுவாகத் திருத்தியமைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறேன். ஆகவே, தெரிவுக் குழு செய்த திருத்தங்களில் முக்கியமான சிலவற்றை அவையின் பரிசீலனைக்குக் கொண்டுவரல் முறையென்று கருதுகிறேன்.

(இக்கட்டத்தில் அவைத்தலைவர், மாண்புமிகு சர் அப்துல்ரகீம் வந்து அவைத் தலைமையை ஏற்கிறார்.)

Ambedkar Tribeதெரிவுக்குழு செய்த முதல் திருத்தம் கருவுற்ற மகளிர், நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பணிசெய்யத் தடை விதிக்கப்படும் காலம் குறித்ததாகும். மூல மசோதாவில், நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பணிபுரியும் கருவுற்ற பெண்கள் பிரசவத்திற்கு முன்னர் பத்து வாரங்களும், பின்னர் நான்கு வாரங்களும் தடைவிதிக்கலாமென்று மொழியப்பட்டிருந்தது. தெரிவுக்குழு பிரசவத்திற்கு முந்தைய காலத்தைடையில் மாற்றம் ஏதும் செய்யவில்லை. ஆனால், பிந்தைய காலம் குறித்து விரிவான மாறுதல்களைச் செய்துள்ளது. முதலாவதாக 4 வார காலத் தடை என்பது முப்பத்தாறு வாரங்களாக நீட்டிக்கப்படுகிறது. இந்த 36 வாரமும் இரண்டு பகுதிகளாய்ப் பிரிக்கப்படும். முதல் பகுதியாக, இருபத்தாறு வார காலத்திற்கு முழுமையான தடையும், அடுத்த பத்து வார காலத்திற்கு முழுமையான தடையும், அடுத்த பத்து வார காலத்திற்குப் பகுதித் தடையும் விதிக்கத் தெரிவுக்குழு முன்மொழிந்துள்ளது. பகுதித்தடை விதிப்பு, நிறுவனத்தில் குழந்தைகள் காப்பகம் உள்ளதா இல்லையா என்பதையொட்டி இரண்டு வகையாகக் கருதப்படும். குழந்தைகள் காப்பகம் இல்லாவிடங்களில் 4 மணி நேரத்துக்கு மேல் நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பெண்கள் வேலை செய்யத் தடை விதிக்கப்படும். அடுத்தகட்டமாக குழந்தைகள் காப்பகம் இல்லாவிடங்களில் 4 மணி நேரத்துக்கு மேல் நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பெண்கள் வேலைசெய்யத் தடை விதிக்கப்படும். அடுத்தகட்டமாக குழந்தைகள் காப்பகம் இருக்கும் இடங்களில் கூட, எச்சமயத்திலும் பெண்கள் 4 மணி நேரத்திற்கு மேல் நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பெண்கள் வேலை செய்யத் தடை செய்யப்படும். இவையே தடைக்காலம் குறித்து தெரிவுக்குழு செய்த மாற்றங்களாகும்.

நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பணிபுரியும் பெண் தொழிலாளர்களுக்கான சலுகை குறித்து தெரிவுக்குழு செய்துள்ள மாற்றங்கள் வருமாறு: மூல மசோதாவில், நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பணிபுரியும் பெண்கள் பேறுகாலச் சலுகைகள் பெறுவதற்கு, இரண்டு தகுதிகள் விதிக்கப்பட்டிருந்தன. முதலாவதாக, பேறுகாலத்திற்க்கு முன்னர் ஆறு மாதங்கள் சுரங்கப் பணியில் ஈடுபட்டிருக்க வேண்டுமென்பதும், இரண்டாவதாக அவ்வாறுமாத காலத்தில் 90 நாட்களுக்குக் குறையாமல் நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பணி புரிந்திருக்க வேண்டும் என்பதுமே அவ்விரு தகுதிகள். தெரிவுக்குழு, ஆறு மாதங்களில், 90 நாட்களுக்குக் .குறையாமல் நிலத்தடிச் சுரங்கங்களில் பணிபுரிந்திருத்தலே இச்சலுகை பெறப் போதுமான தகுதி என மாற்றம் செய்துள்ளது.

சலுகை பெறும் காலம் குறித்தும் தெரிவுக்குழு சில திருத்தங்களைச் செய்துள்ளது. மூல மசோதாவில் பிரசவத்திற்கு முந்தைய பத்து வாரங்களும், பிந்தைய நான்கு வாரங்களுக்கு சலுகைக் காலமாக மொழியப்பட்டிருந்தன. தெரிவுக்குழு பிரசவத்திற்க்குப் பிந்தைய நான்கு வாரங்களை, ஆறுவார காலமாகத் திருத்தம் செய்துள்ளது. சலுகைத்தொகை குறித்தும் தெரிவுக்குழு மாற்றம் செய்துள்ளது. மூல மசோதாவில் சலுகை விடுப்பு ஊதியம் நாள் ஒன்றுக்கு எட்டணா (ரூ.0.50) என இருந்ததை, வாரத்திற்கு ரூ.6.00 ஆகவும் உயர்த்திப் பரிந்துரைத்துள்ளது (இது நாள் ஒன்றுக்குப் பதினான்கு அணா (ரூ.0.87) விடச் சற்று குறைவானது). மேலும் சலுகை விடுப்புக்காலம் முழுவதையும் அனுமதிக்கப்பட்ட விடுமுறைக் காலமாக அறிவிப்பதன் வாயிலாக, இச்சட்டத்தின்கீழ் வரும் பெண் தொழிலாளர்களைச் சலுகை விடுமுறைக் காலத்தில் முதலாளிகள் பணிநீக்கம் செய்ய இயலாது என்னும் உரிமையும் உறுதி செய்யப்படுகிறது.

தெரிவுக்குழு செய்துள்ள திருத்தங்களில் முக்கியமான மற்றொன்று, சலுகை உரிமைக்குத் தகுதியுள்ள பெண்கள் கோரினால், அவர்களது மருத்துவப் பரிசோதனை பெண் மருத்துவர்களைக் கொண்டே நடத்தப்பட வேண்டும் என்பதாகும்; இஃதும் மூல மசோதாவில் இல்லாத புதிய சலுகையாகும். மேலும், பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய 36 வார காலத்தில், முதல் 4 வாரங்களைத் தவிர எஞ்சிய 32 வாரங்களில், நிலத்தடிச் சுரங்கப்பணி தவிர்த்த பிற பணிகளில் ஈடுபட்டுக் கூடுதல் வருவாய்க்கு வழிசெய்து கொள்ளப் பெண் தொழிலாளர்களுக்கு அனுமதி வழங்கும் திருத்தத்தையும் தெரிவுக்குழு செய்துள்ளது என்பதையும் அவையின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வர விழைகிறேன். (இச்சலுகையும் மூல மசோதாவில் இடம் பெறவில்லை). பிரசவத்தையடுத்த 4 வார காலத்தில் மட்டுமே அவர்கள் எப்பணிக்கும் செல்லக் கூடாதெனத் தடைவிதிக்கப்படுகிறது. எனவே, திருத்தப்படும் மசோதாவின்படி தரைப் பரப்பில் பணிபுரியும் பெண்களுக்கான மகப்பேறு சலுகைத் தொகை நாள் ஒன்றுக்கு எட்டணா (ரூ.0.50)விலிருந்து, பன்னிரண்டனாவாக (ரூ.75),அதாவது முந்தைய சட்டம் அனுமதித்ததை விட கூடுதலாக சலுகைத்தொகை உயர்த்தப்படுகிறது.

இவை தெரிவுக்குழு செய்துள்ள முக்கியமான திருத்தங்களுள் சிலவாம். முன்னரே நான் குறிப்பிட்டது போன்று, தெரிவுக்குழு மசோதாவில் கணிசமான மாற்றங்களைச் செய்துள்ளது. இருப்பினும் இத்திருத்தங்கள் தேவைப்படுகின்ற அளவில் விந்தையான நிலைமைகள் இருத்தலைக் கணக்கில் கொண்டு, அரசு தடையேதும் முன் வைக்காமல் தெரிவுக்குழுவின் பரிந்துரைகளை ஏற்க முடிவு செய்துள்ளதால், இம்மசோதாவை அவையில் தாக்கல் செய்கிறேன்.

திரு.அவைத்தலைவர்(மாண்புமிகு சர் அப்துல் ரகீம்):

“1941 ஆம் ஆண்டின் சுரங்கத் தொழிலாளர் மகப்பேறு நல உதவிச் சட்டம், தெரிவுக்குழுவின் அறிக்கைப்படி ஏற்கப்படலாம்” எனத் தீர்மானம் தாக்கலாகிறது.

(டாக்டர் பாபாசாகேப் அம்பேத்கர் : பேச்சும் எழுத்தும் நூல் தொகுப்பு, தொகுதி 18)

Pin It