முஸ்தபா சூபி 1882 ஆம் ஆண்டு சாம்சன் நகரில் பிறந்தார். அவரது தந்தை அலி ரியோபெய். சிரியாவில் பள்ளிக் கல்வியை முடித்தார். இஸ்தான்புல் பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்ந்து சட்டம் பயின்றார். மாணவப் பருவத்திலேயே புரட்சிகர இயக்கங்களுடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.

                Mustafa_Subhi_380சோர்போனில் சமூகவியல் பயின்றார். ‘துருக்கியில் வேளாண் கடன் நிறுவனங்களின் நிலையும் திட்டமும்’ என்ற ஆய்வுக் கட்டுரையை வெளியிட்டார். அவரது ஆய்வுக்கட்டுரை 1911 ஆம் ஆண்டு பிரான்சில் நடைபெற்ற கடன் நிறுவனங்களின் மாநாட்டில் மிகுந்த பாராட்டைப் பெற்றது.

                இளம் துருக்கியர்களுடன் கொண்ட தொடர்பால் சூபி சோசலிசக் கொள்கையால் கவரப்பட்டார். பாரிசில் தங்கியிருந்த போது ஏராளமான சோசலிச நூல்களைப் பயின்றார். இரண்டாம் அகிலத் தலைவர்களுடன் தொடர்பு கொண்டு, ஏகாதிபத்தியம், காலனி ஆதிக்கம் மற்றும் போருக்கு எதிராகப் போராட வேண்டியதன் தேவையை உணர்ந்தார்.

                தொழிலாளர்களின் நிலை மற்றும் தொழிற்சங்க இயக்கம் குறித்து ‘டானின்’ என்னும் துருக்கி இதழில் பல்வேறு கட்டுரைகள் எழுதினார்.

                துருக்கியில் இளம் துருக்கியர்களின் முதலாளித்துவப் புரட்சி 1908 ஆம் ஆண்டு நடைபெற்றது. இரயில்வே, புகையிலை, தோல், அச்சுத் தொழிலாளர்கள் இஸ்தான்புலில் தங்கள் உரிமைகளுக்காகப் போராடினர். வேலை நிறுத்தங்களிலும் ஈடுபட்டனர். இப்போராட்டம் தொழிலாளர்களிடம் ஒருமைப்பாட்டையும், போர்க்குணத்தையும் ஏற்படுத்தியது.

                தேசிய அரசியல் சாசன ஆதரவாளர்களின் குழு ஒன்றை 1912 ஆண்டு சூபி ஏற்படுத்தினார். ‘தெளிந்த சிந்தனை’ என்ற இதழைத் தொடங்கினார். அந்த இதழில் இளம் துருக்கிய அரசாங்கம் உழைக்கும் மக்களின் நம்பிக்கைக்குத் துரோகம் இழைத்து வந்ததை கடுமையாக எதிர்த்து எழுதினார். துருக்கிய மக்களுக்கு கடுமையான துயரங்களை ஏற்படுத்திய பால்கன் போர் முதலிய இராணுவ நடவடிக்கைகளை கண்டித்து எழுதினார். சூபி, அரசாங்கத்துக்கு எதிராக துணிச்சலுடன் தமது எதிர்ப்பை வெளிப்படுத்தினார். அதனால், சூபி பொய்யான குற்றச்சாட்டின் பேரில் கைது செய்யப்பட்டு, நாடு கடத்தப்பட்டுத் தொலைதூரப் பிரதேசமான சீனாப்பகுதியில் பதினைந்து ஆண்டு காலம் சிறை வைக்கப்பட்டார். 1914 ஆம் ஆண்டு அவர் பெருங்கடலைக் கடந்து ரஷ்யாவுக்குச் சென்றார். முதல் உலகப்போர் வெடித்ததைத் தொடர்ந்து அவர் காலுகாவுக்கும், அதன் பிறகு ஆயிரக்கணக்கான துருக்கிய போர்க்கைதிகளுடன் யூரலுக்கும் அனுப்பி வைக்கப்பட்டார்.

                யூரல் பகுதியில் கிராமப்புற உழைக்கும் மக்கள் அனுபவித்து வரும் துன்பதுயரங்கள் மற்றும் தொழிலாளர்கள் மீதான சுரண்டல் குறித்து மக்களிடையே தீவிரமான பிரச்சாரம் செய்தார். மேலும், அங்கு தலைமறைவாக செயல்பட்டு வந்த இரஷ்ய போல்ஷ்விக் கட்சியினருடன் தொடர்பு கொண்டார். அவர்கள் மூலம் மார்க்சிய நூல்களைப் பெற்று கற்றறிந்தார்.

                இரஷ்யாவில் நடைபெற்ற அக்டோபர் புரட்சி சூபியின் அரசியல் பணியில் பெரும் மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. துருக்கியில் வீழ்ச்சியடைந்து வரும் சுல்தான் ஆட்சிக்கு எதிராகப் போராட புரட்சிகர அமைப்பை உருவாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை உணர்ந்தார். இதற்கு மார்க்சிய லெனினிய பிரச்சாரத்தை முன்னெடுத்துச் செல்லவும், சோசலிஸ்டுகளை ஒருங்கிணைப்பதற்கும் கம்யூனிஸ்ட் இதழ் ஒன்றை துவக்க வேண்டியது அவசியமாக இருந்தது. 1918 ஆம் ஆண்டு சூபி, மாஸ்கோவில் ‘புதிய உலகம்’ என்னும் ஒரு இதழைத் தொடங்கினார். இந்த இதழ் துருக்கியப் புரட்சியாளர்களின் போர்க்குணமிக்க கருத்து ஆயுதமாக விளங்கியது.

                முஸ்தபா சூபியின் தீவிர முயற்சியினால் துருக்கிய இடதுசாரி சோசலிஸ்டுகளின் முதல் மாநாடு 1918 ஜூலையில் மாஸ்கோவில் நடைபெற்றது. இம்மாநாட்டில் பல்வேறு சோசலிஸ்ட் கட்சிகள் ஒருங்கிணைந்து ஒரே கட்சியாக உருவாக்கப்பட்டது. அதே வேளை அது கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் ஒரு அங்கமாகச் செயல்பட்டது. புதிய கட்சியின் தலைவராக முஸ்தபா சூபி தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.

                கிழக்குப் பிரதேச மக்களின் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்திய தலைமைக் குழுவால் தொடங்கப்பட்ட பிரச்சாரப் பணிகளில் சூபி தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். மார்க்சிய தத்துவ நூல்களை கற்றறிந்தார். இதழ்களில் கட்டுரைகள் எழுதினார். காரல் மார்க்ஸ், லெனின் நூல்களையும் மொழிபெயர்க்க ஏற்பாடு செய்தார். கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை, லெனின் தேர்வு நூல்கள், இரஷ்யாவிலும், கிழக்குப் பிரதேசங்களிலும் உள்ள அனைத்து இஸ்லாமிய உழைக்கும் மக்களுக்கு ஒரு வேண்டுகோள், துருக்கியத் தொழிலாளர்கள் மற்றும் விவசாயிகளுக்கு இரஷ்ய வெளியுறவுத் துறையின் வேண்டுகோள் முதலிய நூல்களை மொழிபெயர்த்து வெளியிட ஏற்பாடு செய்தார்.

                முஸ்தபா சூபி கம்யூனிஸ்ட் அகிலத்தின் முதலாவது மாநாட்டுக்குப் பிரதிநிதியாகச் சென்று கலந்து கொண்டார். அம்மாநாட்டில், “ரஷ்யாவில் வாழும் துருக்கியத் தொழிலாளர்களும், விவசாயிகளும் முதலாளித்துவத்துக்கு எதிரான போராட்டத்தில் ஈடுபட வேண்டும். பிரான்கோ பிரிட்டிஷ் முதலாளித்துவத்தின் தலைப்பகுதி ஐரோப்பாவில் உள்ளது. உடலின் பிற பகுதிகள் ஆசியாவின் மீது உள்ளது. துருக்கி சோசலிஸ்டுகளின் முக்கியக் கடமை கிழக்கில் முதலாளித்துவத்தை வேரறுப்பது முதன்மையானது” -எனப்பிரகடனப்படுத்தினார்.

                ஏகாதிபத்திய படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிரான போராட்டத்தில் கம்யூனிஸ்டுகள் முன்னணியில் நின்றனர். 1920 ஆம் ஆண்டு மே மாதம் துருக்கி கம்யூனிஸ்டுகள் கொரில்லாப் படைப்பிரிவுகள் மூலம் எதிர்த்துப் போராடி ஆக்கிரமிப்புப் படைகளை வெற்றிகரமாக முறியடித்தனர். துருக்கியில் சோசலிஸ்டுகள், கம்யூனிஸ்டுகள் ஆகியோரை உள்ளடக்கி ஒரு ஐக்கிய முன்னணியை உருவாக்கினார் சூபி.

                துருக்கியில் முஸ்தபா கமால் 1929 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் அரசு அமைத்தார். அவரது அரசு கொரில்லாப் படைப்பிரிவின் மீது தமது கட்டுப்பாட்டை நிலைநாட்டியது. அந்நிய ஆக்கிரமிப்பாளர்களுக்கு எதிரான போராட்டத்தை மட்டுப்படுத்தியது. துருக்கிய தேசிய முதலாளிகளின் முரண்பாடான இரட்டை நிலையை சூபி அம்பலப்படுத்தினார். துருக்கி நாட்டுத் தொழிலாளர்களும், விவசாயிகளும் தங்களின் உண்மையான இலட்சியத்தை வென்றெடுக்கப் போராட வேண்டுமென வலியுறுத்தினார்.

                “தொழிலாளர் வர்க்கத்தின் நலனுக்காகவும், அனைத்துப் பகுதி மக்களுக்காகவும், விடாப்பிடியாகப் போராட வேண்டும். உழைக்கும் மக்களின் அதிகாரத்தை நிறுவுவதன் மூலம் மட்டுமே ஒடுக்குமுறையாளர்களை வெற்றி கொள்ள முடியும். துருக்கியத் தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் மற்றும் படைவீரர்களின் போர்க்குணத்திலும், வீரத்திலும் நம்பிக்கை வைத்துப் போராட வேண்டும்” - என்று அறைகூவல் விடுத்தார்.

                தொழிலாளி வர்க்கம்,விவசாயிகள் மற்றும் துருக்கியின் மிகவும் அரசியல் உணர்வு பெற்ற அறிவுஜீவிகள் ஆகியோரின் நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக துருக்கி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி விளங்கியது. முஸ்தபா சூபி, துருக்கி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் வேலைத்திட்டம் மற்றும் அமைப்புவிதிகளை உருவாக்கினார். துருக்கி மொழியில் கம்யூனிச நூல்களை வெளியிட்டார். அவரது அணி திரட்டும் திறனும், தேச பக்தியும் புரட்சிகரமான அர்ப்பணிப்பும் துருக்கி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வளர்வதற்கு அடிப்படையாக விளங்கியது.

                துருக்கி கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தமது முதல் மாநாட்டை பாகுவில், 10.09.1920 ஆம் நாள் நடத்தியது. சூபி இம்மாநாட்டிற்கு தலைமை ஏற்றார். தமது தலைமையுரையில், “துருக்கியில் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அமைக்கப்பட்டிருப்பதானது துருக்கியில் மட்டுமல்லாமல், கிழக்குப் பிரதேசம் முழுவதற்கும் பெரும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாகும்” எனக் குறிப்பிட்டார். அம்மாநாட்டில், சுல்தான் ஆட்சி முறைக்கு முடிவு கட்டி குடியரசு ஒன்றை நிறுவுதல், நிலச்சீர்திருத்தத்தை மேற்கொள்ளுதல், வேலை நிறுத்த உரிமை, கூட்டம் கூடுவதற்கான உரிமை. முதியோர் உதவித்தொகை, வேலையில்லாக் கால நிவாரணம்,பிரசவகால விடுப்பு, வாராந்திர விடுமுறை போன்ற பல கோரிக்கைகள் முன் வைக்கப்பட்டது.

                மேலும், கிராமங்களில் விவசாயிகளின் நலன்களைக் காக்க விவசாயிகள் குழுக்கள் அமைப்பது என்னும் முடிவை மாநாடு ஏற்றுக் கொண்டது. அக்குழுக்கள், நிலங்களைத் தமது கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டு வருவது, குலாக்குகள், நிலப்பிரபுக்கள், லேவாதேவிக்காரர்கள் முதலியவர்களில் தானியக்கிடங்குகளைக் கைப்பற்றி, சட்ட விரோதமாக வைத்துள்ள சொத்துக்களை கிராமப்புறங்களிலுள்ள அடித்தட்டு மக்களுக்கு வினியோகிப்பது போன்ற பணிகளை மேற்கொள்வதென முடிவு எடுக்கப்பட்டது.

                அம்மானாட்டில், முஸ்தபா சூபி, துருக்கி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் தலைவராக ஏகமனதாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டார்.

                துருக்கிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி முதல் மாநாட்டின் தலைமையுரையில் முஸ்தபா சூபி, “சுரண்டும் வர்க்கத்தின் அடித்தளம் ஆட்டம் கண்டுள்ள சூழ்நிலையில் மக்கள் தங்களின் தலைவிதியைத் தாங்களே நிர்ணயித்துக் கொள்ளும் காலம் தவிர்க்க முடியாதது. அவர்களின் சரியான இலட்சியத்துக்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அவர்களுக்கு வழிகாட்டும். எதிரிகளை முழுமையாக முறியடிப்பது கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் கடமையாகும். அதே சமயம் உள்நாட்டு எதிரிகளை எதிர்த்தும், மக்களின் வரிப்பணத்தில் வயிறு வளர்க்கும் ஒட்டுண்ணி வர்க்கத்துக்கு எதிராகவும் போராட வேண்டியது அவசியமாகும்”- எனக் குறிப்பிட்டார்.

                பாகுவில் படையெடுப்பாளர்களுக்கு எதிராகப் போராடிய சூபி, துருக்கி கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்தியக்குழு உறுப்பினர்களுடன் அங்காரா செல்வதென முடிவு செய்தார். இவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தும் நடவடிக்கையில் ஆட்சியாளர்கள் ஈடுபட்டனர். 1921 ஆம் ஆண்டு சனவரி மாதம் 28 அன்று மாலை டிரெப்ஜாண்ட் என்ற இடத்தை அவர்கள் அடைந்த பொழுது, அவர்களைக் கைத செய்து, அடித்துத் துன்புறுத்தி கரங்களில் விலங்கிட்டு, அங்குத் தயார்நிலையில் நிறுத்தப்பட்டிருந்த மோட்டார் படகினுள் தள்ளினர். படகு கடற்கரையை அடைந்தவுடன் முஸ்தபா சூபியும் அவரது தோழர்களும் துப்பாக்கி முனையில் குத்தி படுகொலை செய்யப்பட்டுக் கடலில் தூக்கி வீசப்பட்டனர். அவர்களது உடல் கடல் அலைகளால் ஒதுக்கப்பட்டு மிதந்து கரையோரத்தில் கிடப்பதை அப்பகுதி மக்கள் கண்டனர்.

துருக்கி மக்களின் மதிப்புக்குரிய, மிகச் சிறந்த புரட்சியாளர்களின் வாழ்க்கை இவ்வாறு முடிவுக்கு வந்தது. புரட்சியின் எதிரிகள் முஸ்தபா சூபியை படுகொலை செய்து விட்டனர். “சிறைச்சாலைகளோ, சித்ரவரைகளோ, இரத்தவெறியோ, துப்பாக்கிக் குண்டுகளோ மக்களின் போராட்டத்தைத் தடுத்துவிடவோ, தேச விடுதலை மற்றும் ஐனநாயக இயக்கங்களை நசுக்கிவிடவோ முடியாது”. - என முழங்கிய முஸ்தபா சூபி என்றென்றும் துருக்கி மக்களின் உள்ளத்தில் வாழ்ந்து கொண்டிருப்பார்.

Pin It

டேவிட்  கிரிகோரி (david Gregory FRS, 3 June 1659 – 10 October 1708) என்பவர் ஒரு ஸ்காட்டிஷ் கணிதமேதை மற்றும் வானவியலாளர். இவரது மருமகன் ஜேம்ஸ் கிரிகொரிதான் ஒளி பிரதிபலிக்கும் தொலைநோக்கியை அமைத்தவர். அதனால் அது கிரிகோரியன் தொலைநோக்கி (Gregorian telescope) என்றே அழைக்கப்படுகிறது. 17ம் நூற்றாண்டின் சிறந்த கணித மேதைகளுள் டேவிட்  கிரிகோரியும் ஒருவர். இவர் எடின்பரோ பல்கலைக்கழகத்தின் கணிதப் பேராசிரியர். ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலையின் வானவியல் பேராசிரியர். மேலும் ஐசக் நியூட்டனின் ப்ரின்சிபியாவை விமரிசனம் செய்தவர். டேவிட் கிரிகோரி ஒரு மருத்துவரின் 4வது குழந்தை. அபர்டீனிலுள்ள இலக்கணப் பள்ளிக்கும், பிறகு மரிஷால் கல்லூரிக்கும் சென்று படித்தார். 

கிரிகோரி தன் 16வது வயதிலேய உலகம் முழுவதும் சுற்றினார். நெதர்லாந்துக்குப் போகும்போது, அங்கேயே லேயடேன் பல்கலையில் ( Leiden University) மருத்துவம் பயின்றார். அவர் உலகம் முழுவதும் சுற்றியபோது கணிதம், இயற்பியல் மற்றும் வானவியல் பயின்றார். மேலும் Descartes, Hudde and Fermat போன்றோரின் கண்டுபிடிப்புகளைப் படித்தார். தன் 24 வது வயதில், எடின்பரோ பல்கலையின் கணிதப் பேராசிரியராக பணி அமர்த்தப்பட்டார். கிரிகோரி, ஜார்ஜ் ஜேம்சன் (George Jameson) என்ற ஓவியரின் மகளான எலிசபெத் ஒலிபண்டை (Elizabeth Oliphant) மணந்தார். இந்த தம்பதியருக்கு 9 குழந்தைகள் பிறந்தாலும், 7 வயிற்றிலேயே இறந்து பிறந்தது.

ஸ்காட்லாந்தில் பெரும் அமைதியின்மை உண்டானதால், கிரிகோரி இங்கிலாந்து செல்ல முடிவு எடுத்தார். அங்கு 1691ல் ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைகழகத்தின் பேராசிரியராக நியமிக்கப்பட்டார். இந்தப் பணி விஞ்ஞானி ஐசக் நியூட்டனின் சிபாரிசால் கிடைத்தது. அதே ஆண்டு கிரிகோரி, ராயல் சொசைட்டியின் உறுப்பினராகவும், 1693ல் பாலியோல் (Balliol College, Oxford.) கல்லூரியின் உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  1707ல் ஸ்காட்லாந்தின் நாணய தொழிற்சாலையை சீரமைப்பு செய்யும் பணி இவரிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

நியூட்டனின் ஒளி பிரதிபலிக்கும் தொலைநோக்கிக்கும், பாயில் விதிக்கும் சரியான படங்கள் வரைந்து கொடுத்தார். 1702ல் கிரிகோரி Astronomiae physicae et geometricae elementa என்ற நியூட்டனின் புகழ் பெற்ற கருதுகோள்களை வெளியிட்டார். 

கிரிகோரிதான் நியூட்டனின் ஈர்ப்புவிசை கொள்கையுடன், வானவியலை முதன் முதல் தன் விரிவுரையிலும் தனது முதல் புத்தகத்திலும் தெரிவித்தவர். மேலும், கணிதம் மூலம் கொள்கைரீதியான வானவியல், அதன் வளைவுகள், கிரகணங்கள், இடமாறு தோற்றப்பிழை மற்றும் வால் மீன் பார்க்க காசீனியன் மாதிரி போன்வற்றைக் காண்பித்தார்.

1708ல் அலுவல் ரீதியாகப் பயணிக்கும்போது, அவர் உடல்நலக் குறைவால் இறப்பைத் தழுவினார்.

Pin It

காரல் மார்க்சு 1818ஆம் ஆண்டு மே 5ஆம் நாள் செருமனி (பிரஷ்யா) நாட்டில் டிரியர் எனும் சிறிய நகரத் தில் பிறந்தார்.

காரல் மார்க்சு தன் பள்ளிப் படிப் பின் இறுதித் தேர்வில், “எதிர்காலப் பணி யைத் தேர்வு செய்வது குறித்து ஒரு இளைஞனின் சிந்தனைகள்” எனும் தலைப்பில் எழுதிய கட்டுரையில், “மனித குலத்தின் பெருமைக்காகப் பாடுபடக் கூடிய ஒரு வேலையைத் தீர்மானித்துக் கொண்டால், எவ்வளவு சுமைகளும் நம்மை வளைத்துவிடாது. ஏனெனில் அவை யெல்லாம் அனைவருக்குமான தியாகங்கள். நமக்குக் கிடைக்கப் போகிற மகிழ்ச்சியோ எல்லையற்றது; கஞ்சத் தனமில்லாதது; அகங்கார மற்றது. நமது மகிழ்ச்சி கோடானுகோடி மக்களுக்குச் சொந்தமானது. நமது சாதனைகள் நீடித்து நிற்கும்; என்றும் செயல்பட்டுக் கொண்டிருக்கும். உன்னத மான மனிதர்கள் வடிக்கும் கண்ணீரால் நமது சாம்பல் கழுவப்படும்” என்று எழுதினார். ஆழ்ந்த கருத்துகளைக் கவிதை நடையில் எழுதும் ஆற்றல் காரல் மார்க்சுக்குப் பள்ளிப் பருவத்திலேயே அமைந்துவிட்டது. மார்க்சு எழுதிய இக்கட்டுரையும் மற்றும் ஆறு கட்டுரைகளும் இன்றும் பாதுகாப்பாக வைக்கப் பட்டுள்ளன.

‘டெமாக்ரிடஸ்  மற்றும் எபிகூரசு ஆகியோரின் இயற்கை பற்றிய தத்துவத்தில் வேறுபாடு’ எனும் தலைப்பில், மார்க்சு தன் முனைவர் பட்டத்துக்கான ஆய்வுக் கட்டுரையை எழுதினார். டெமாக்ரிடஸ், எபி கூரசு இருவருமே நாத்திகர்கள். ஆயினும் டெமாக்ரிட சைவிட எபிகூரசின் ஆய்வும், தத்துவமும் உயர்ந்த வை என்பது மார்க்சின் மதிப்பீடாகும். இக்கட்டுரையில் எபிகூரசை, கீழ்க்குறித்துள்ள லுக்ரிடசின் புகழ் மொழி களை மேற்கோள் காட்டி மார்க்சு பாராட்டியுள்ளார்.

“பிணம் போல் கனத்த மதத்தின் சுமை தாங்காமல் மனிதக் கண்ணுக்கும் புலப்படாதபடி மனித வாழ்வு முட்டிபோட்டு ஊர்ந்தது. முரண்டு பிடித்த தனது ஊனக் கண்களை கிரேக்கத்தின் ஒரு மனிதன் உயர்த்தி னான். முதலில் முதுகெலும்பை நிமிர்த்தினான். துணிவோடு எதிர்கொண்டார். கடவுள்கள் பற்றிய கதைகள் அவனை நொறுக்கவில்லை. வானத்தின் மின்னல் ஒளியும் இடியும் அவனை அசைக்கவில்லை. அவனது காலடி யில் மதம் வீழ்ந்து நசுங்கியது. அவனது வெற்றியால் நாமெல்லாம் வானமளவுக்கு உயர்ந்தோம்.”

1841 ஏப்பிரல் 15 அன்று ஜெனா பல்கலைக் கழகம் காரல் மார்க்சுக்கு முனைவர் பட்டம் வழங்கியது. அப்போது மார்க்சுக்கு அகவை 23.

ரைன்லாந்து பகுதியின் தலைநகரான கொலோனில் 1842இல் ‘ரைனிஷி ஷெய்டுங்’ என்ற நாளேடு தொடங்கப்பட்டது. 1842 மே மாதம் அதில் பத்திரிகைச் சுதந்தரம் பற்றி மார்க்சு நீண்ட கட்டுரை எழுதினார். அக்கட்டுரையில், “வாழ்வதற்கும் எழுது வதற்கும் மனிதன் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்பது உண்மையே. ஆனால் சம்பாதிப்பதற்காகவே அவன் வாழவோ, எழுதவோ கூடாது. எழுத் தாளனுக்கு அவனது எழுத்து ஒரு கருவி அல்ல. அது தன்னளவிலே முடிந்த ஒரு இலக்கு. தேவைப்பட்டால், எழுத்து உயிர்த் திருப்பதற்காகத் தனது உயிரையும் தியாகம் செய்வான்” என்று எழுதினார். அதன்படியே தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வாழ்ந்தார்.

1842இல் அந்நாளேட்டின் ஆசிரியரானார். பிரடெரிக் எங்கெல்சு இங்கிலாந்தில் இந்நாளேட்டின் நிருபராக இருந்து செய்திகளையும் கட்டுரைகளையும் அனுப்பி வந்தார். மார்க்சும் எங்கெல்சும் நேரில் சந்திப்பதற்கு முன்பே, இந்த நாளேட்டின் மூலம் இருவரும் அறிமுக மாயிருந்தனர். ரைனிஷி ஷெய்டுங் நாளேட்டிற்கு நான்கு மாதங்களே மார்க்சு ஆசிரியராக இருந்தார். அரசின் செயல்பாடுகளைக் கடுமையாகத் திறனாய்வு செய்ததால், அரசு இந்நாளேட்டை வெளியிடுவதற்குத் தடை விதித்துவிட்டது.

1843 சூன் 19 அன்று காரல்மார்க்சும் ஜென்னியும் திருமணம் செய்து கொண்டனர். ஏழு ஆண்டுகளுக்கு மேலான இவர்களின் காதல் திருமணத்தில் முடிந்தது. அப்போது மார்க்சின் அகவை 25. ஜென்னியின் அகவை 29.

பிரஷ்யாவில் (செருமனி) இருந்து கொண்டு பத்தி ரிகை நடத்த முடியாது என்பதால், பாரிசு நகரிலிருந்து அர்னால்டு ரூகே என்பவருடன் இணைந்து புதிய பத்திரிகை நடத்துவதற்காக மார்க்சும் ஜென்னியும் 1843 அக்டோபரில் பாரிசில் குடியேறினர். 1844 சனவரியில் ‘ஜெர்மன்-பிரெஞ்சு வருடாந்திர ஏடு’ என்ற பெயரில் இரட்டை இதழாக வெளிவந்தது. இதன் ஆசிரியர்கள் அர்னால்டு ரூகே - காரல் மார்க்சு என அட்டையில் குறிக்கப்பட்டிருந்தது. இம்முதல் இதழே இறுதி இதழாகவும் அமைந்துவிட்டது. பிரஷ்ய அரசு (ஜெர்மன்) தனது நாட்டுக்குள் இப்பத்திரிகை நுழையத் தடை விதித்தது. மேலும் மார்க்சு தன் சொந்த நாடான பிரஷ்யாவுக்குள் நுழைந்தால் கைது செய்ய ஆணை பிறப்பித்தது.

ஜெர்மன்-பிரெஞ்சு வருடாந்திர ஏடு இதழில் மார்க்சு, ‘ஹெகலின் உரிமையின் தத்துவம் பற்றிய விமர்சனத்திற்குப் பங்களிப்பு-ஓர் அறிமுகம்’ என்ற கட்டுரையை எழுதியிருந்தார். 13 பக்கங்கள் கொண்ட அக்கட்டுரையில்தான் மார்க்சின் புகழ்பெற்ற - ‘மதம் மக்களுக்கு அபின்’ எனும் சொற்கோவை இடம்பெற் றுள்ளது. அதன் முழுமையான பத்தி கீழே தரப் பட்டுள்ளது.

“மதத்திற்கு எதிரான போராட்டம் என்பது அந்த மதம் எனும் ஆன்மீக வாசனையைக் கொண்டுள்ள உலகத்திற்கு எதிரான மறைமுகப் போராட்டமே! மத ரீதியான துன்பம் என்பது உண்மையான துன்பத்தின் வெளிப்பாடே - உண்மையான துன்பத்துக்கு எதிரான கண்டனமே. மதம் என்பது; ஒடுக்கப்பட்ட சீவனின் பெருமூச்சு; இதயமற்ற உலகின் இதயம்; ஆன்மநேய மற்ற சூழல்களின் ஆன்மநேயம். அது மக்களின் அபின். மக்களின் கற்பிதமான இன்பம் என்கிற மதத்தை ஒழிக்க உண்மையான இன்பத்தைக் கொண்டுவர வேண்டியுள்ளது. நடப்புச் சூழல்கள் பற்றிய மாயைகளைக் கைவிடச் செய்ய அந்த மாயைகளைத் தாங்கி நிற்கும் சூழல்களைக் கைவிடச் செய்ய வேண்டியுள்ளது. ஆகவே மதம் மீதான விமர் சனம் என்பது மதம் எனும் ஒளிவட்டத்தைக் கொண்ட கண்ணீர் வாழ்வு பற்றிய முதல் விமர்சனமாகும்.”

மதம் நீடித்திருப்பதற்கான அடிப்படைச் சூழலை மாற்றாமல், மதத்தை ஒழிக்க முடியாது என்கிற இம் மாபெரும் கருத்தை, மார்க்சு தன் 26ஆம் அகவையில் கண்டறிந்தார் என்பது பெருவியப்புக்குரியதாகும்.

மேலும் இதே கட்டுரையில் மார்க்சின் மற்றொரு புகழ்பெற்ற மேற்கோளும் இடம்பெற்றுள்ளது : “ஒரு பௌதிக சக்தியானது இன்னொரு பௌதிக சக்தியா லேயே தூக்கி எறியப்படும். ஆனால் சித்தாந்தமும் கூட ஒரு பௌதிகச் சக்தியாக மாறும் - எப்போது எனில், அது மக்கள் திரளைக் கவ்விப் பிடிக்கும் போது”. தத்துவத்துக்கும் நடைமுறைக்கும் இடையிலான தொடர் பையும், தத்துவம் மனிதர்களின் வழியாக மாபெரும் பௌதிகச் சக்தியாக மாறும் என்கிற பேருண்மை யையும் மார்க்சு இதில் சுட்டிக்காட்டி உள்ளார்.

மார்க்சைவிட 14 ஆண்டுகள் மூத்தவரான பாயர் பாக் என்பவர் 1841இல் ‘கிறிஸ்துவத்தின் சாரம்’ என்கிற நூலை வெளியிட்டார். பொருள் முதல் வாத அடிப்ப டையில் பாயர்பாக் அந்நூலில் மதத்தை விமர்சனம் செய்திருந்தார். இந்நூலை மார்க்சு வரவேற்றார். ஆயினும் பாயர்பாக் தர்க்க அடிப்படையில்-சிந்தனை அடிப்படையில் மட்டுமே மதத்தை விமர்சனம் செய் திருப்பதை மார்க்சு உணர்ந்தார். பாயர்பாக்கின் தத்துவம் நடைமுறையிலிருந்து விலகி கற்பனை உலகில் நிற்பதால் பயன்படாது என்று எண்ணினார். 1844இல் பாரிசில் இருந்தபோது பாயர்பாக்கின் நூல் பற்றிய தன் கருத்துகளைக் குறிப்பேட்டில் இரத்தினச் சுருக்கமாய் எழுதினார். இதுவே பாயர்பாக் பற்றிய சூத்திரங்கள் எனப்படுகிறது. இதன் 11வது சூத்திரத்தில் “தத்துவ ஞானிகள் பல வகையிலும் உலகை விளக்கி இருக் கிறார்கள். நாம் செய்ய வேண்டியது என்னவோ அதை மாற்றுவதுதான்” என்று எழுதி இருந்தார். இக்குறிப்பேட்டை மார்க்சு இறந்தபிறகே எங்கெல்சு கண்டெடுத்தார்; 1888இல் இதை நூலாக வெளியிட்டார். மார்க்சின் கல்லறையில் இந்தச் சொற்றொடர் மட்டும் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.

பிரஷ்ய அரசின் நெருக்குதல் காரணமாக 1845ஆம் ஆண்டு மார்க்சு குடும்பம் பாரிசிலிருந்து வெளியேற வேண்டும் என்று பிரான்சு அரசு ஆணையிட்டது. அதனால் மார்க்சு குடும்பம் பெல்ஜியத்தின் தலை நகரான பிரஸ்ஸெல்ஸ் நகரில் குடியேறியது. நடப்பு அரசியல் பற்றி மார்க்சு எழுத்து வடிவில் ஏதும் வெளி யிடக் கூடாது என்கிற நிபந்தனையின் பேரில்தான் அந்நாட்டில் அவர் தங்க அனுமதிக்கப்பட்டார்.

“இவ்வுலகம் கடவுளால் படைக்கப்பட்டது. கடவுளால் படைக்கப்பட்ட பொருள்களும் உயிரினங்களும் அவை தோன்றிய காலம் முதலாக மாறாமல் நிலைபெற்று இருக்கின்றன” என்று மதவாதிகளும் கருத்து முதல் வாதிகளும் கூறிவந்தனர். இதை மறுத்து செருமானிய தத்துவ அறிஞரான ஹெகல் (1770-1830) “இவ்வுல கிலும் - இப்பேரண்டத்திலும் உள்ள எல்லாப் பொருள் களும் இயங்கிக் கொண்டும் மாறிக்கொண்டும் இருக் கின்றன. பொருள்களின் இயக்கத்திற்கு அப்பொருள் களுக்குள் பொதிந்துள்ள எதிரெதிர் ஆற்றல்களே - முரண்பாடே காரணம். உலகில் எந்தவொரு பொரு ளும் தனித்து இருப்பதில்லை. எல்லாப் பொருள்களும் ஒன்றையொன்று சார்ந்து நின்று இயங்குகின்றன” என்று அறிவியல் அடிப்படையில் ஆராய்ந்து அறிவித் தார். இந்தக் கோட்பாடுதான் இயக்கவியல் எனப்படு கிறது. இதுவே மார்க்சியத்தின் அடிப்படையாகும். எனவேதான் ஹெகல் இயக்கவிலின் தந்தை எனப்படு கிறார்.

ஹெகலின் கோட்பாட்டை மார்க்சு, எங்கெல்சு உள்ளிட்ட எண்ணற்ற இளைஞர்கள் தீவிரமாக ஆதரித்தனர். இவர்கள் ‘இளம் ஹெகலியர்’ என அழைக்கப்பட்டனர். ஆனால் மார்க்சின் ஆய்வுநோக்கு விரிவடைந்தபின், “உயர்ந்த படைப்புகளை உருவாக் குவதற்கு அடிப்படையாக இருப்பது மனிதனின் சிந்தனையே” என்கிற ஹெகலின் முடிவை மார்க்சு எதிர்த்தார். ‘ஹெகல் இயக்கவியலைத் தலைகீழாக நிறுத்தியுள்ளார். அதை நேராக மாற்றுவதே நம் வேலை’ என்று மார்க்சு கூறினார்.

ஆனால் மற்ற இளம் ஹெகலியர்கள், ஹெகல் கூறியுள்ளதே சரி என்று கூறி, ஹெகலைத் தலை மேல் வைத்துக் கொண்டாடினர். எனவே இளம் ஹெகலியரின் தத்துவ நிலைபாடுகளுக்கு எதிராக 1845 நவம்பரில் மார்க்சும் எங்கெல்சும் இணைந்து, ‘ஜெர்மானிய சித்தாந்தம்’ என்ற நூலை எழுதினர். ஆனால் எங்கெல்சின் இறப்புக்குப் பின்னரே, இந் நூலின் சில பகுதிகள் வெளிவந்தன. முழுமையான வடிவில் நூலாக 1930களில் சோவியத் கம்யூனிஸ்டு கட்சியால் வெளியிடப்பட்டது. இந்த நூலில் தான் மார்க்சியத்தின் பிழிவான வரிகளாகத் திகழும் “உணர்வு வாழ்நிலையைத் தீர்மானிப்பதில்லை. வாழ்நிலை தான் உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது” எனும் வரிகள் இடம்பெற்றுள்ளன.

இந்திய சமூகத்தில் இந்திய மார்க்சியர்களும், மற்றவர்களும் தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும் என்பதற்காகவே கூறப்பட்டிருப்பது போன்ற - நூற்பா (சூத்திரம்) போன்ற - ஒரு கருத்தை மார்க்சும் எங்கெல்சும், ‘செருமானிய தத்துவம்’ நூலில் எழுதி யுள்ளனர் :

“ஆளும் வர்க்கத்தின் சிந்தனைகளே ஒரு யுகத்தை ஆளும் சிந்தனைகளாக உள்ளன. ஆளும் வர்க்கம் என்றால் அது சமுதாயத்தின் பொருளியல் சக்தியை மட்டுமல்லாது அறிவுச் சக்தியையும் ஆளு கிறது. பொருள் உற்பத்திக்கான காரணங்களைத் தன் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிற வர்க்கமானது, அதன் காரணமாகவே அறிவு உற்பத்திக்கான காரணங்க ளையும் தன் கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது. இந்தச் சாதனங்களைக் கொண்டிராதவர்களின் சிந்தனை கள் இதற்குப் பொதுவாகவே அடங்கிப் போய்விடு கின்றன.”

இந்தியாவில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அறிவுச் சக்தியை ஆளும் வர்க்கமாகப் பார்ப்பனர்களே இருந்து வந்துள்ளனர். வருணாசிரம-சாதிய அமைப்பின் காரணமாகப் பார்ப்பனர்கள் சமூகத்திலும் மதம் தொடர்பானவற்றிலும் பெற்றிருந்த ஏகபோக உரிமையால் சமூகத்திற்கான கருத்துரு வாக்கம் செய்யும் மூலகர்த்தாக்களாக விளங்கினர். உற்பத்திச் சக்திகளிலும் உற்பத்தி உறவுகளிலும் வரலாற்றில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களால் பார்ப்பனர்களின் ஏகபோக உரிமைகளில் - பிறப்பால் அறிவிலும் தகுதியிலும் உயர்ந்தவர் என்ற நிலைமையில் பெரிய அளவில் மாற்றம் ஏற்படவில்லை. முதலாளிய உற்பத்தி முறை மேலோங்கிய பிறகும், இதேநிலைதான் நீடிக்கிறது.

ஏனெனில் உற்பத்திச் சக்திகளிலும் உற்பத்தி உறவு களிலும் மாற்றங்கள் ஏற்படுகின்ற அதே வேகத்தில் அச்சமூகத்தின் சித்தாந்தத்தில் மாற்றங்கள் நிகழ்வ தில்லை. இதற்கெனத் தனியாக, தீவிரமான முயற்சி களை மேற்கொண்டாலன்றி, பழைய சமூகத்தின் சித்தாந்த ஆதிக்கமே தொடர்ந்து நீடிக்கும். இந்தியாவில் பாரசிகர், ஹுணர், குஷானர், துருக்கியர், ஆங்கிலேயர் முதலான அயல்நாட்டவர்களின் படையெடுப்பும், ஆட்சிகளும் ஏற்பட்ட பிறகும் இந்தியாவில் பார்ப்பனியச் சித்தாந்தமே சமூகத்தை ஆட்டிப் படைக்கிறது. உற்பத்தி உறவுகளில் ஏற்பட்ட மாற்றத்தின் வேகத்திற்கு ஈடான வகையில் சமூகச் சிந்தனையில் மாற்றங்களைக் கொண்டுவர வேண்டும் என்ற குறிக்கோளுடன் சீனாவில் 1965இல் மாசேதுங் ‘கலாச்சாரப் புரட்சியை’ நடைமுறைப்படுத்தினார்.

செய்தி ஏடுகள், தொலைக்காட்சி, கணினி போன்ற நவீன ஊடகங்கள் வாயிலாக ஆளும்வர்க்கம் தன் இருத்தலுக்கான நியாயத்தை மக்கள் நெஞ்சங்களில் பதியச் செய்து வருகிறது. இந்தியா அரை நிலப்பிரபுத் துவ - அரை முதலாளித்துவ நாடாக இருப்பதால், பார்ப்பனர்கள், ஊடகங்கள் வாயிலாகத் தங்கள் கருத்தியலை, சாதி அமைப்பை, தங்கள் ஆதிக்கத்தை நிலைநிறுத்தி வருகின்றனர்.

1847இல் புருதோன் என்பவர் ‘வறுமையின் தத்துவம்’ என்ற நூலை எழுதினார். முதலாளித்துவம் பற்றிய பொருளாதார விதிகள் என்பவை நிலையான வை; மாற்ற முடியாதவை என்று புருதோன் அந்நூலில் அறுதியிட்டுக் கூறியிருந்தார். அந்நூலின் கருத்தை மறுத்து, மார்க்சு, ‘தத்துவத்தின் வறுமை’ என்ற நூலைப் பிரெஞ்சு மொழியில் எழுதினார். ஏனெனில் புருதோன் அவருடைய நூலைப் பிரெஞ்சு மொழியில் எழுதியிருந்தார்.

‘பொருளாதாரர விதிகள் என்பவை வரலாற்று ரீதியாக உருவானவை. மனிதனின் தேவைகளின் பொருட்டே புதிய கண்டுபிடிப்புகளும் உற்பத்திச் சாதனங் களும் தோன்றிவருகின்றன. இந்த வளர்ச்சியின் நிகழ்வுப் போக்கின் ஊடாகச் சமுதாயம் மாறுகிறது. உற்பத்திச் சக்திகளையும் உற்பத்தி உறவுகளையும் அடிக்கட்டுமானமாகக் கொண்டுள்ள சமுதாயத்தில், அவற்றுக்கு ஏற்ப, மேல்கட்டுமானமாக உள்ள அரசியல், சட்டம், தத்துவங்கள் முதலானவற்றில் மாறுதல்கள் ஏற்படுகின்றன’ என்று மார்க்சு பதில் அளித்தார்.

இலண்டனில் இருந்த ‘நீதியாளர் கழகம்’ என்பது 1847 முதல் ‘கம்யூனிஸ்டு கழகம்’ என்ற பெயரில் இயங்கியது. கம்யூனிஸ்டு கழகத்தின் வேண்டுகோளை ஏற்று மார்க்சும் எங்கெல்சும் இதில் இணைந்தனர். புதிய பெயருக்கு ஏற்ற தன்மையில் கட்சியின் கோட் பாடுகளை வகுக்கும் பொறுப்பு மார்க்சு, எங்கெல்சு இருவரிடமும் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இவர்கள் உருவாக்கிய 23 பக்க அறிக்கை ‘கம்யூனிஸ்டு கட்சி அறிக்கை’ என்ற பெயரில் 1848 பிப்பிரவரியில் இலண்டனில் வெளியி டப்பட்டது. உலகையே உலுக்கிய இந்த அறிக்கையை எழுதிய போது மார்க்சின் அகவை 30. எங்கெல்சுக்கு 28 அகவை.

“இதுநாள் வரையிலுமான சமுதாயங்களின் வரலாறு அனைத்தும் வர்க்கப் போராட்டங்களின் வரலாறேயாகும்” எனும் வரியுடன் தொடங்கும் கம்யூ னிஸ்டு அறிக்கையில், நிலவுடைமை உற்பத்தி முறை யிலிருந்து முதலாளிய உற்பத்தி முறைக்கு மாறியுள்ள தால், சமூகத்தில் உற்பத்தி உறவுகளில் ஏற்பட்டுள்ள மாற்றங்கள், முதலாளித்துவத்தின் இயக்கப் போக்கு மற்றும் அதன் சுரண்டல் வடிவங்கள் குறித்து நெஞ்சைக் கனலாக்கும் நடையில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

“அஞ்சி நடுங்கட்டும் ஆளும் வர்க்கங்கள் - கம்யூனிசப் புரட்சி வருகிறதென்று, பாட்டாளிகள் இழப் பதற்கு ஏதுமில்லை - தங்கள் அடிமைச் சங்கலிகளைத் தவிர! ஆனால் அவர்கள் வெல்வதற்கோ அனைத்து உலகும் இருக்கிறது. எனவே உலகத் தொழிலாளர் களே ஒன்றுசேருங்கள்” என்ற அறைகூவலுடன் முடியும் கம்யூனிஸ்டு அறிக்கை உலகம் முழுவதும் உழைக்கும் மக்களிடையே புரட்சிக் கனலை மூட்டியது. முதலாளிகளிடையே பெரும் அச்சத்தை ஊட்டியது.

கம்யூனிஸ்டு அறிக்கையில், தான் புதியதாகக் கூறியுள்ள கோட்பாடு குறித்து மார்க்சு வெய்டெமை யருக்கு 1852 மார்க்சு 3ஆம் நாள் எழுதிய மடலில் அவருக்கே உரிய அறிவு நாணயத்துடன் எழுதியுள்ளார்.

“என்னைப் பொறுத்தவரை நவீன சமுதாயத்தில் வார்க்கங்கள் இருக்கின்றன என்பதையோ, அவற் றிற்கு இடையே போராட்டம் நடக்கிறது என்பதையோ கண்டுபிடித்த பெருமை என்னைச் சேராது. எனக்கு வெகுகாலத்திற்கு முன்னரே இந்த வர்க்கப் போராட் டத்தின் வரலாற்று வளர்ச்சியை முதலாளித்துவ வரலாற்றாளர்கள் விரிவாகக் கூறியிருக்கிறார்கள். அதேபோன்று இந்த வர்க்கங்களின் பொருளாதார உள்கட்டமைப்பை முதலாளித்துவப் பொருளாதாரவாதிகள் விவரித்து விட்டார்கள். நான் செய்துள்ள புதிய பங் களிப்பு 1. இந்த வர்க்கங்களின் இருப்பு என்பது உற்பத்தி வளர்ச்சியின் குறிப்பிட்ட வரலாற்றுக் கட்டங்களுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதாகும். 2. வர்க்கப் போராட்டமானது அவசியமான வகையில் பாட்டாளி வர்க்க சர்வாதிகாரத்திற்கு இட்டுச் செல்கிறது. 3. அந்தச் சர்வாதிகாரமும் அனைத்து வர்க்கங்களையும் ஒழித்த, ஒரு வர்க்கமற்ற சமுதாயத்திற்கான இடைக்கால ஏற்பாடாகவே இருக்கும்.”

கம்யூனிஸ்டு அறிக்கையை செருமனி, பிரெஞ்சு, ஆங்கிலம், இத்தாலி, பிளமிஷ், டேனிஷ் ஆகிய ஆறு மொழிகளில் ஒரே சமயத்தில் வெளியிடத் திட்ட மிட்டனர். 1848 பிப்பிரவரியில் செருமன் மொழியில் மட்டுமே வெளியிடப்பட்டது. நாற்பது ஆண்டுகள் கழித்து - மார்க்சு மறைந்த பிறகு, 1888இல் தான் ஆங்கில மொழியில் வெளிவந்தது.

‘சமதர்ம அறிக்கை’ என்ற பெயரில் பெரியார் 1931இல் ‘குடிஅரசு’ ஏட்டில் கம்யூனிஸ்டு அறிக்கையை வெளியிட்டார். அய்ந்து வாரங்கள் ஒரு தொடராக அது வெளிவந்தது. முதலாளிகளும் பட்டாளிகளும் எனும் முதல் அத்தியாயம் மட்டுமே வெளியானது. ப. ஜீவானந்தம் இதை மொழிபெயர்த்தார்.

கம்யூனிஸ்டு அறிக்கையை குடிஅரசில் வெளியிட்ட போது பெரியார் எழுதிய அறிமுக உரையில், “உலகில் சமதர்ம உணர்ச்சிக்கு விரோதமான தன்மையில் எல்லா நாடுகளிலும் பணக்காரன் - ஏழை, முதலாளி-தொழிலாளி என்கிற வேற்றுமை மட்டுமே இருக் கின்றன. ஆனால் இந்தியாவிலோ, இவற்றுடன்கூட உயர்ந்த சாதி - தாழ்ந்த சாதி என்கிற ஏற்றத்தாழ்வு முதன்மையானதாகவும், இந்தத் தத்துவத்துக்குக் கோட்டையாகவும் இருந்து வருகிறது” என்று எழுதினார். சமதர்மம் வருவதற்கு - வர்க்க ஒர்மை ஏற்படுவதற் குத் தடையாக உள்ள வருணாசிரம - சாதி அமைப் பைத் தகர்க்க வேண்டியது முதன்மையான வேலை என்று பெரியார் தன் வாழ்நாள் முழுவதும் வலியுறுத்தி வந்தார்.

1849 ஆகஸ்டு மாதம் மார்க்சு இலண்டனில் குடியேறினார். அதன்பின், இறுதி வரை இலண்டனி லேயே வாழ்ந்தார். 1851 முதல் இலண்டனில் உள்ள பிரிட்டிஷ் மியூசியம் நூலகத்தில் தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் படித்தார். 1852இல் அமெரிக்காவின் ‘நியூயார்க் டெய்லி டிரிபியூன்’ ஏட்டிற்கு மார்க்சு இந்தியா வைப் பற்றி 11 கட்டுரைகள் எழுதினார். இலண்டனில் படித்தவற்றின் அடிப்படையில் இந்தியாவின் நிலையை மார்க்சு தெளிவாகப் படம் பிடித்துக் காட்டியுள்ளார். இதோ, ஓர் எடுத்துக்காட்டு :

“இந்துஸ்தானத்தில் கொலையே ஒரு தெய்வச் சடங்காயிற்று. இதை நாம் மறக்கக் கூடாது. இந்தச் சிறு சமூகங்கள் சாதி வேறுபாடுகளாலும் அடிமை முறையாலும் களங்கமடைந்திருந்தன. மனிதனைச் சூழ்நிலைக்கு எஜமானன் ஆக்குவதற்குப் பதிலாக, அவனை அதற்கு அடிமைப்படுத்தின. சமூக நிலையை ஒருபொழுதும் மாறாத இயற்கை விதியாகச் செய்தன. இயற்கையையே மனிதன் கும்பிட்டு வணங்கும் மிருகத்தனமான நிலைமை ஏற்படுத்தப்பட்டது. இயற்கை யின் எஜமானனாகிய மனிதன் குரங்காகிய அனுமன் முன்பும், பசுமாட்டின் முன்பும் தெண்டனிப்பட்டு வணங்கியதில் இந்தச் சிறுமை காட்சியளித்தது. இவற்றை நாம் மறக்கக் கூடாது என்பதே அது.

1857 மற்றும் 1858இல் ‘நியூயார்க் டெய்லி டிரிபியூன்’ ஏட்டிற்கு சிப்பாய்கலகத்தை மய்யப்படுத்தி மார்க்சு 18 கட்டுரைகளும் எங்கெல்சு 10 கட்டுரை களும் எழுதினர். மார்க்சு எழுதிய முதல் கட்டுரையில், “ரோமாபுரியின் பிரித்தாளும் கொள்கை எனும் சக்திவாய்ந்த ஆயுதத்தைக் கடைப்பிடித்தே பிரிட்டன் ஏறக்குறைய 150 ஆண்டுகாலமாக இந்திய சாம்ராஜ் ஜியத்தைத் தந்திரமாகத் தனது பிடியில் வைத்திருக் கிறது. பகைமைகள் நிறைந்த பல்வேறு இனங்கள், குலங்கள், சாதிகள், சமயங்கள், அரசுகள் ஆகிய வற்றை ஒன்றுசேர்த்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கின்ற பூகோள ஒற்றுமையைத்தான் இந்தியா என்று அழைக்கின்றோம்” என்று எழுதியுள்ளார்.

1858இல் மார்க்சு ‘அரசியல் பொருளாதார விமர் சனத்திற்கு ஒரு பங்களிப்பு’ என்ற நூலை எழுதினார். இந்நூலுக்கு 1859இல் மார்க்சு ஒரு முன்னுரை எழுதி னார். இந்நூலைவிட இந்த முன்னுரை புகழ்பெற்ற தாகிவிட்டது. அந்த முன்னுரையில் மார்க்சியத்தின் சாறாக உள்ள ஒரு மேற்கோளைப் படியுங்கள்:

“மனிதர்கள் தங்களது சமூக வாழ்வை நடத்திச் செல்லும் பொழுது சக மனிதர்களுடன் சில திட்ட வட்டமான உற்பத்தி உறவுகளை மேற்கொள்கிறார்கள். அந்த உறவுகள் தவிர்க்க முடியாதவை. இவர்களின் ஆணைக்கு அடங்காதவை. அந்த உற்பத்தி உறவு களின் கூட்டு மொத்தமே சமுதாயத்தின் பொருளா தாரக் கட்டமைப்பாக - உண்மையான அடித்தளமாக அமைகிறது. இந்த அடித்தளத்தின் மீதே ஒரு சட்டபூர்வ மற்றும் அரசியல் மேற்கட்டுமானம் எழுகிறது. அதற்கேற்ற திட்டவட்டமான சமூக உணர்வுகளும் தோன்றுகின்றன. பொருள் உற்பத்தி வாழ்வு முறையே பொதுவாக சமூக, அரசியல், அறிவுபூர்வ வாழ்வு முறையினை நெறிப்படுத்துகிறது. மனிதனின் உணர்வு நிலை மனிதனின் வாழ்நிலையைத் தீர்மானிக்க வில்லை. மனிதனின் வாழ்வு நிலையே மனிதனின் உணர்வைத் தீர்மானிக்கிறது.”

மனிதகுல வரலாற்றைப் பொருள் முதல்வாத அடிப்படையில் விளக்கும் மார்க்சின் இந்நூல் வெளி வந்த 1859ஆம் ஆண்டில், சார்லஸ் டார்வின் எழுதிய ‘இயற்கைத் தேர்வின் மூலமாக உயிரினிங்களின் தோற்றம்’ எனும் நூல் வெளிவந்தது. மார்க்சின் வரலாற்றுப் பொருள் முதல்வாதக் கோட்பாட்டுக்கு டார்வினின் நூல் அரண்சேர்ப்பதாக அமைந்தது.

1867 செப்டம்பர் 14 அன்று மார்க்சின் பேருழைப் பால் உருவாக்கப்பட்ட ‘மூலதனம்’ நூலின் முதல் பகுதி வெளியிடப்பட்டது. முதலாளிய உற்பத்தி முறையில் மூலதனத்தை உருவாக்குவதிலும் பெருக்குவதிலும் அச்சாணியாகச் செயல்படும் ‘உபரி மதிப்பை’ ஆய்ந்தறிந்து கூறியதே மார்க்சின் இரண்டாவது மாபெரும் பங்களிப்பாகும்.

அய்ரோப்பிய நாடுகளின் பொருளாதார நிலை மைகளை மட்டும் அடிப்படையாகக் கொண்டு மூல தனத்தின் முதல் பாகத்தை மார்க்சு எழுதினார். தன் சிந்தனiயை மேலும் விரிவுபடுத்துவதற்காக அமெரிக் காவின், இரஷ்யாவின் பொருளாதாரம் குறித்த எண் ணற்ற நூல்களைப் படித்தார். விரிவான குறிப்புகளை எழுதினார். ஆனால் இவற்றை நூல் வடிவில் எழுது வதற்குள் 1883 மார்ச்சு 14 அன்று அவர் மறைந்தார். ‘மனிதகுலத்தின் ஒரு தலை குறைந்தது. ஆனால் நம் தலைமுறையின் மிகச்சிறந்த தலை அது’ என்று எங்கெல்சு கூறினார்.

மூலதனத்தின் இரண்டாம் பாகம் என்று எழுத மார்க்சு திட்டமிட்டிருந்ததை, எங்கெல்சு இரு பகுதி களாகப் பிரித்து இரண்டாம் பாகம், மூன்றாம் பாகம் என்று வெளியிட்டார். இரண்டாம் பாகம் 1885ஆம் ஆண்டிலும், மூன்றாம் பாகம் 1894ஆம் ஆண்டிலும் வெளியிடப்பட்டன. உண்மையில் இரண்டாம், மூன்றாம் பாகங்களை மார்க்சும் எங்கெல்சும் இணைந்து எழுதினார்கள் என்றே கருத வேண்டும்.

வெவ்வேறு நாடுகளில் நிலவும் சமூகச் சூழல்களுக்கு ஏற்பவே மார்க்சியத்தைக் கட்டமைக்க வேண்டும் என்பதை மார்க்சியத்தின் மூலவர்களான மார்க்சும் எங்கெல்சும் வலியுறுத்தியுள்ளனர். இலெனினும் மாவோவும் இக்கருத்துக்கு மேலும் செழுமை சேர்த்துள்ளனர். இந்தியாவின் சமூக உற்பத்தியில் சாதி அமைப்பு திட்டவட்டமான முறையில் செயல் படுகிறது என்பதைக் கருத்தில் கொண்டு, இன்றைய ஏகாதிபத்தியச் சூழலில் மார்க்சியத்தை மறுகட்ட மைப்புச் செய்ய வேண்டிய வரலாற்றுக் கடமை நம்முன் உள்ளது.

(சிந்தனையாளன் மே 2012 இதழில் வெளியானது)

Pin It

“பேரக் கேட்டாலே சும்மா அதிருதுல்ல” இது சமீப காலத் திரைப்படங்களில் இடம் பெறும் முத்திரை உரையாடல். இது நிழல் உலக காட்சி

ஆனால் உண்மையிலேயே சிங்கள இனவெறி இராணுவத்தினருக்கு, விடுதலைப்புலிகள் தளபதி, பிரிகேடியர் பால்ராஜ் என்ற பெயரைக் கேட்டாலே குலை நடுங்கிப் போகும். அவரின் போர்த்திறன் அத்தகையது.

balraj_450விடுதலைப் புலிகளின் போரியல் வரலாற்றில் மாமகுடம் சேர்த்த பிரிகேடியர் பால்ராஜ், தமிழீழத்தின் இதயப் பகுதியான முல்லைத் தீவு மாவட்டத்தின் கடற்கரைப் பிரதேசமான கொக்குத்தொடுவாயில் 1965-நவம்பர் -26 அன்று பிறந்தார். அவருக்குப் பெற்றோர் இட்ட பெயர் பாலசேகரன்.

பிரிகேடியர் பால்ராஜ் அவர்கள் தன் இளம் அகவையிலேயே யுத்தக் கலையில் ஆர்வம் மிக்கவராக விளங்கினார். போராடும் குணம் என்பது இயற்கையாகவே அவரது உள்ளத்தில் குடிகொண்டிருந்தது. தமிழீழ விடுதலையின் மீது தீராத காதல் கொண்ட பிரிகேடியர் பால்ராஜ் 1983-ஆம் ஆண்டு தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தில் தன்னை இணைத்துக் கொண்டார்!

விடுதலைப் புலிகளின் வீரவரலாற்றில் பிரிகேடியர் பால்ராஜ் கண்ட களங்கள் பல.

1986-இல் கிளிநொச்சி கரடிப் போக்குச் சந்தியில் நிலை கொண்டிருந்த இலங்கை சிறு இராணுவ முகாம் மீது தாக்குதல் நடத்தி முகாமைக் கைப்பற்றி தனது முதல் சமரை வரலாற்றில் பதிவு செய்து கொண்டார் பால்ராஜ்.

இந்திய அமைதி (அமளி)ப்படை 1990- ஆம் ஆண்டு மார்ச் மாதத்தில் ஈழமண்னை விட்டு அகற்றப்பட்ட பின்னர் வன்னி மண்ணின் தளபதியாக நியமிக்கப்பட்டார் பால்ராஜ். வன்னியில் தமிழர்களின் வாழ்விற்குப் பெருந்தடையாக இருந்த சிங்களப் படைத்தளங்களைத் துடைத்தழிக்கும் பணியில் ஈடுபட்டார்.

1990-ஆம் ஆண்டில் கொக்காவில் - மாங்குளம் கிளிநொச்சி ஆகிய வன்னியின் நடுப்பகுதியில் இருந்து சிங்களப் படைத்தளங்களை தனது தாக்குதல் நடவடிக்கையால் தகர்த்தெறிந்தார் பிரிகேடியர் பால்ராஜ்.

1991-1993, 1995-1997 அகிய காலக்கட்டத்தில் விடுதலைப்புலிகளின் முதலாவது மரபு வழிப்படையணியான சார்ள்ஸ் அன்ரனியின் சிறப்புப் படையணியின் முதலாவது கட்டளைத் தளபதியாக அப்படையை வழி நடத்தினார் பிரிகேடியர் பால்ராஜ்.

மணலாற்றில் சிறிலங்க சிங்களப் படைகள் மேற்கண்ட “மின்னல்” நடவடிக்கை முறியடிப்புத் தாக்குதலைச் சிறப்பாக எதிர்கொண்டார். இதன் பின்னர் தமிழ் விடுதலைப் புலிகள் அமைப்பின் துணைத்தலைவர் என்ற உயர்பதவியில் நியமிக்கப்பட்டவர் பிரிகேடியர் பால்ராஜ்.

பிரிகேடியர் பால்ராஜ் தனது முழுத்திறனையும் வெளிப்படுத்திய சமர்களாக யாழ்தேவி மற்றும் தவளைப்பாய்ச்சல் நடவடிக்கையைக் குறிப்பிடலாம். எதிரிகளின் டாங்கிகளை முதன் முறையாக அழித்த இந்நடவடிக்கையில் காலில் காயமடைந்தார்.

அச்சமரில் சிறிலங்க இராணுவத்தின் கேணலாக இருந்த சரத் பொன்சேகா தலைமையில் ஆனையிறவிலிருந்து, வடக்காக யாழ்பானம் நோக்கி நடத்தப்பட்ட ‘யாழ்தேவி’ நடவடிக்கையை பெறும் ஆறே நாட்களில் முறியடித்தார் பால்ராஜ். சிங்களர்களிடையே பேரதிர்ச்சியை உண்டாக்கியது இச்சுமர்.

சிறிலங்க இராணுவத்தினரின் முன்னேறிப் பாய்ச்சலுக்கெதிரான புலிப்பாய்ச்சலிலும், ‘இடிமுழக்கம்’ நடவடிக்கைக்கு எதிரான சண்டையிலும் பின்னர் இடம் பெற்ற ‘சூரியக்கதிர்’ இராணுவ நடவடிக்கைக்கு எதிரான தாக்குதல்களிலும் தலைமை தாங்கினார் பிரிகேடியர் பால்ராஜ். இச்சமரானது 1995-இல் யாழ்ப்பானத்தில் நடைபெற்றது.

புலிகளின் “ஒயாத அலைகள்-1” என்ற பெயரிலான தாக்குதல், 1996-ஜீலை18-இல் முல்லைத் தீவு இராணுவ முகாம் மீது நடத்தியது. இத்தாக்குதலில் 1000-க்கும் மேற்பட்ட சிங்கள இராணுவ வீரர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். இத்தாக்குதல் நிகழ்வும் பிரிகேடியர் பால்ராஜ் தலைமையில் நடைபெற்றது.

மேலும் 1998-இல் கிளிநொச்சியை மீளக்கைப்பற்றிய “ஓயாத அலைகள்-2” நடவடிக்கைக்கும் தலைமை தாங்கினார்.

2000-மார்ச்-18-இல் 1500 போராளிகளுடன் குடாரப்பில் தரையிறக்கி விடப்பட்ட பிரிகேடியர் பால்ராஜ் தன் தலைமையில் 34 நாட்கள் தாக்குப்பிடித்து ஆனையிறவுக்கான வினியோகத்தை துண்டித்ததன் மூலம் ஆனையிறவு கைப்பற்றப்பட்டது. இச்சமரே சமர்களுக்கெல்லாம் ‘தாய்ச்சமர்’ என்று புலிகளால் கருதப்பட்டது.

இச்சமரின் போது தனது சக போராளிகளிடம் பேசும் போது, “எதிரி ஆக்கிரமித்துள்ள எங்களுடைய யாழ் மண்ணில் மீண்டும் நாம் காலடி எடுத்து வைக்கப்போகிறோம். நாங்கள் வெல்லப்பட முடியாதவர்கள் என்பதை எதிரிக்குச் சொல்லி வைக்கப் போகின்றோம். புலிகள் யார் என்பதை எதிரிக்குக் காட்ட வேண்டும்” என்ற கூறி செருக்களமாட ஆயத்தப்படுத்தினார் பிரிகேடியர் பால்ராஜ்.

இத்தாவின் பெட்டிச் சமரில் சிங்களப் படைகளின் தலைமை தளபதிகள் வகுத்தத் திட்டங்கள், தந்திரங்கள், மற்றும் சர்வதேச இராணுவ வல்லுநர்களின் ஆலோசனைகளோடு களமிறங்கிய சிங்கள இராணுவப் படையை திக்குமுக்காட வைத்து, அவர்களின் இராணுவ நிலைகளைத் தவிடுபொடியாக்கியது பிரிகேடியர் பால்ராஜ் தலைமையிலான படையணி.

இச்சமரின் இடையே பெரிய தாக்குதல் ஒன்றை நடத்தத் திட்டமிட்ட சிங்கள இராணுவம் அந்நடவடிக்கையினூடே பிரிகேடியர் பால்ராஜ் அவர்களை உயிருடனோ அல்லது பிணமாகவோ கைப்பற்றுவோம் என்று கங்கணம் கட்டிக் கொண்டு அலைந்தது. ஆனால் அச்சமரின் இறுதியில் சிங்களப்படைக்கு பின்னோக்கி – புறமுதுகிட்டு ஒடுவதைத் தவிர வேறு வழி தெரியவில்லை

இச்சமர் தொடர்பாக தளபதி காமினி கெட்டியாராட்சியைத் தொடர்பு கொண்ட பாதுகாப்பு அமைச்சின் செயலாளர், “40000 பேரைக் கொண்ட படையைக் கொண்டு, வினியோகம் ஏதுமின்றி சண்டையிடும் 1500 பேரைச் சமாளிக்க முடியாத நீங்களெல்லாம் ஒரு இராணுவமா?” என்று கடுமையாக வசவு பாட, அதற்கு கெட்டியாராட்சி அளித்த இரு வரிப் பதில்தான் பிரிகேடியர் பால்ராஜின் வீரத்தைப் பறைசாற்றும் கண்ணாடியாக விளங்குகிறது.

அவரின் பதில்:

“பிரபாகரன் நேராக வந்து சண்டையிட்டாக் கூட சமாளிக்சுடுவோம், ஆனால் வந்திருப்பது பால்ராஜ், நிலை கொண்டுவிட்டால் அவரை அப்புறப்படுத்துவது கடினம்”

இந்த உரையாடல் இத்தாவில் சண்டைத் தொடர்பில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இந்த உரையாடல் பதிவினை ஆனையிறவு வெற்றியுடன் திரும்பிய தளபதி பிரிகேடியர் பால்ராஜ்க்கு தலைவர் பிரபாகரன் போட்டுக் காண்பித்தார்.

குடாரப்பில் இறங்கி நடக்க முடியாத கால்களுடன் நடந்து வந்த பிரிகேடியர் பால்ராஜ் அவர்களை ஒளிப்படம் எடுத்து தன் பணிமனையின் சுவரில் மாட்டி அம்மாவீரனுக்கு மண்ணில் வாழ்ந்த காலத்திலேயே மணி மகுடம் சூட்டினார்.

தமிழர்களின் புறநானூற்று வீரத்தை நிகழ்காலத்தில் உலகுக்குக்காட்டிய புலிகளின் வரலாற்றில் பிரிகேடியர் பால்ராஜ் அவர்களுக்கு உரிய இடம் உண்டு.

வீரம் விளைந்த ஈழத்தின் விடுதலைக்கு வித்தாய்-விதையாய் மாறிப்போன பிரிகேடியர் பால்ராஜ் அவர்களின் ஈகம் தமிழ்கூறும் நல்லுலகு உள்ளவரை நிலைந்து நிற்கும்.

சிங்கள இராணுவ நிலைகளுக்கு இடையே முள்வேலி முகாம்களில் சிக்கி தவிக்கும் தமிழர்களை மீட்பதும், ஈழத்தின் விடுதலைக்கும் - தமிழ்தேசத்தின் விடுதலைக்கும் தொடர்ந்து குரல் கொடுப்பதும்-களமாடுவதும் தான் ஈழ விடுதலைக் கனவில் தங்கள் இன்னுயிர் ஈந்த மாவீரர்களுக்கு நாம் செலுத்தும் உண்மையான அகவணக்கமாக அமையும்.

- தங்க.செங்கதிர்

Pin It

உலக வரலாற்றில் அழியாத புகழுடன் தலைநிமிர்ந்து நிற்கிறது மாமேதை கார்ல் மார்க்சின் பெயர். அவர் தன் அருமை நண்பர் பிடெரிக் ஏங்கல்சுடன் சேர்ந்து கம்யூனிச லட்சியத்தைப் பிரகடனம் செய்தார். அதன் மூலம் உலகப் பாட்டாளி மக்களுக்கு வழிகாட்டும் தத்துவத்தைத் தந்தார். தலைசிறந்த புரட்சிக்காரராக, உலகப் பாட்டாளி வர்க்க லட்சியத்தின் உறுதியான போராளியாக அவர் தன் வாழ் நாளெல்லாம் உயர்ந்து நின்றார்.

karl_marx_450அவர் தனது காலத்தில் உலக நாடுகளில் சோஷலிஸ்ட்களுக்கு போதனை செய்த பேராசிரியர். உலகம் முழுவதும் தொழிலாளர் வர்க்கக் கட்சிகள் உருவாகக் காரணமாய் இருந்தவர், உதவிகள் செய்தவர்.

ஆழமான கட்சி உணர்வு மிகுந்தவர். கொள்கைப் போராட்டத்தில் விட்டுக் கொடுக்காமல் போராடித் தன் கொள்கையை, தன் கருத் தை அழுத்தந்திருத்தமாக நிலைநாட்டியவர். இயற்கை, சமூகம் ஆகியவற்றின் வளர்ச்சிப் போக்குகளின் விதிகள் குறித்த விஞ்ஞானத் தை உருவாக்கியவர், வளர்த் தவர்.

அவரது நண்பர்களுக்கு இடையே தலைசிறந்த நண் பராகத் திகழ்ந்தவர் ஏங்கல்ஸ். காவியப் புகழ் படைத்த நட்பு இவர்களது நட்பாகும். மார் க்ஸ் - ஐ சந்தித்த பின்னர் அடுத்த நாற்பது ஆண்டு காலம், மார்க்ஸ் உயிர் துறக்கும் வரை அனைத்து உதவிகளையும் செய்து மார்க்ஸ்-ஐப் பாதுகாத்தவர். அது மட்டுமல்ல, மார்க்சின் மறைவுக்குப் பின்னர், மார்க்ஸ் எழுதி முடிக்காமல் விட்டுச் சென்ற நூல்களை எழுதி முழுமைப்படுத்தியவர் ஏங்கல்ஸ்.

‘மூலதனம்’ என்னும் உலகப் புகழ்பெற்ற நூலின் இரு தொகுதிகளும் மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ் என்னும் இரு மனிதர்களின் படைப் பாகும் என்றார் மாமேதை லெனின். இந்த மேதைகள் இருவரின் பெயர்களும் பிரிக்க முடியாதபடி இணைந்துவிட்டன என்பது உண்மையே.

மார்க்ஸ் நகைச்சுவை உணர்வு மிகுந் தவர். அவரது பேச்சிலும் எழுத்திலும் துள்ளிவரும் எள்ளல் சுவை கொஞ்சமல்ல. ‘அவரது எழுத்து நடை என்பது கிரேக்கர் கள் குறுவாளாகவும் எழுத்தாணியாகவும் பயன்படுத்திய ஆயுதம் போன்றது’ என அவரது ஆருயிர் நண்பர் லீப்னெஹ்ட் கூறியுள்ளார். மார்க்சின் விமர்சனங்கள் குறி தவறாமல் இதயத்தில் பாயக்கூடியவை.

மார்க்ஸ் இலக்கியப் பேராற்றல் மிக்க ஆசான். அவரது வாக்கியக் கட்ட மைப்புக்குள் பல இலக்கிய மேற்கோள்கள் இருப்பதைக் காணமுடியும். மாபெரும் ஜெர்மன் கவிஞர் ஹென்ரிச் ஹெய்னே-வை நேசித்தவர், ஷேக்ஸ்பியரை ரசித்தவர், கதே-வுடன் கைகுலுக்கியவர்.

குழந்தைகளுக்குப் பிரிய மான கிறிஸ்துமஸ் தாத்தா! அவர் வாரி வாரி வழங்கிய தெல்லாம் நகைச்சுவையும் நீதிநெறி விளக்கமும் கொண்ட கற்பனைக் கதைகளும் இதய பூர்வமான அன்பும்தான்.

காதலித்து மணந்தவர். மனித குலத்திலேயே மிகுந்த மனிதாபிமானம் மிக்கது காதல் என்றவர். ஜென்னியை மணக்க ஏழாண்டுக் காலம் காத்திருந்தவர். தனது காலத் தில் புரட்சிகரப் பத்திரிகை யாளராய்த் திகழ்ந்த அவரை வறுமையில் வாட்டி எடுத்தது முதலாளித்துவ உலகம்.

பிறந்த குழந்தைக்குப் பால் வாங்கக் காசில்லை; அதே குழந்தை இறந்த போது சவப்பெட்டி வாங்கவும் வழி இல்லை!

ஜென்னி இறந்தவுடன், தனது உயிராய் நேசித்த ஜென்னியை இழந்தவுடன் ‘மூர்’-ம் (மார்க்ஸ்) இறந்து விட்டார் என்று ஏங்கல்ஸ் குறிப்பிட்டார்.

உலக மக்களுக்கு அன்பு மழை பொழிந்த மேகம்! சொந்தக் குழந்தைகளையும் பாட்டாளி வர்க்க லட்சி யத்திற்குப் பாடுபட வைத் தவர்!

அவர் 1818 மே - 5ஆம் நாள் மார்க்ஸ் பிறந்தார். அவரது தந்தை ஹென்ரிச் மார்க்ஸ். தாயார் ஹென்ரியேட்டா பிரஸ்பர்க். கார்ல் என்று பெயரிட்டார் அவரது தந்தை.

1835-இல் பதினேழு வய தான போது கார்ல் தன் பள்ளிப் படிப்பை முடித் தார். அந்த ஆண்டு அக் டோபரில் முதன்முதலாக டிரியர் நகரைவிட்டு வெளியூர்ப் பயணம் மேற்கொண்டார். பான் பல்கலைக் கழகத்தின் சட்டப் பிரிவில் இளம் மார்க்ஸ் சேர்ந்தார்.

லுத்விக்வான் வெஸ்ட்பாலன் என்பவர் ஜெர்மானிய உயர்குடிப் பிரமுகர். அவரது குடும்பத்தினர் மார்க்ஸ் குடும்பத்தினருடன் நட்புறவு கொண்டிருந்தனர். அவரது மகள் ஜென்னி பிற்காலத்தில் இளம் மார்க்சின் துணைவியானார். ஹோமர், ஷேக்ஸ்பியர் எழுதிய படைப்புக்கள் யாவும் வெஸ்ட் பாலனுக்கு மனப்பாடம்! அவர் தன் இளைய மகன் எட்கார், மகள் ஜென்னி உடனிருக்க மார்க்சுக்கு மாபெரும் இலக்கியப் புதையல் களை அறிமுகப்படுத்தினார். மார்க்சின் கவிதை உணர்வுகளைத் தூண்டி வளர்த் தார். கற்பனாவாத சோஷலிஸ்ட்டான செயின்ட் சைமனை முதலில் மார்க்சுக்கு எடுத்துக் கூறினார்.

jenny_marx_522ஜென்னியின் அண்ணன் ஃபெர் டினாண்டு பிரஷ்ய அரசாங்கத்தில் உள் துறை அமைச்சர். அவர் தனது மைத் துனரான மார்க்சுக்கு முக்கிய அரசியல் எதிரியாக மாறியவர்.

மார்க்ஸ் 1839-இல் பெர்லின் பல் கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்து பயின்றார். மார்க்ஸ் - ஜென்னி காதல் நிறைவேற இன்னும் ஏழாண்டு கள் காத்திருக்க வேண் டிய தாயிற்று!

இளம் மார்க்ஸ் இடதுசாரிச் சிந்தனை யாளராய் மாறிக் கொண்டிருந்தார். இதைக் கண்டு தந்தை யோ மிகுந்த கவலை அடைந்தார். 1839 மே மாதம் கார்லின் தந்தை மரணம் அடைந்தார். அப்பா வின் மீது அவருக்கு அளவு கடந்த நேசம். கார்ல் மார்க்ஸ் மரணம் அடையும் போது தன் சட்டைப் பை யில் தனது தந்தையின் நிழற் படத்தை வைத்திருந்தார். அந்த அளவுக்கு அப்பாவை நேசித்தவர்.

1840 ஆம் ஆண்டுகளில் தத்துவஞானி ஹெகலை ஆதரித்த குழுவில் தன்னை யும் இணைத்துக் கொண் டார். இக்குழுவினர் மத்தி யில் கார்ல்-க்கு அதிக ஆதரவு கிட்டியது. இளம் ஹெகலிய வாதிகளும் மார்க்சும் மதத் தைக் கடுமையாக எதிர்த்தனர். கிறிஸ்துவ மதம் அறநெறி யற்றது. மனிதனுக்கு விரோத மான சக்திகள் மனிதனை ஆளுகின்ற, மனிதத் தன்மை யற்ற உலகத்தில் உண்டாக்கப் பட்டதே மதம் என்றார் இளம் மார்க்ஸ். 1859, ஏப்ரல் 15ல் ஜெனா பல்கலைக் கழகத்தில் டாக்டர் பட்டம் பெற்றார்.

“நான் போற்றுகின்ற மனிதர் டாக்டர் மார்க்ஸ். அவர் மிகவும் இளவயதுக் காரர். வயது 24 இருக்கும். அவர் மத்திய கால தத்துவ ஞானத்துக்கும் அரசியலுக் கும் இறுதி அடிகொடுப் பார். கூர்மையான நகைச் சுவை உணர்வை ஆழமான தத்துவச் செறிவுடன் இணைக் கிறார். ரூஸோ, வால்டேர், ஹோல்பர்க், லஸ்ஸிங், ஹெய்னே, தத்துவஞானி ஹெகல் ஆகிய எல்லோரும் இணைந்திருப்பதை - இணைத் திருப்பது என்றுதான் கூறு கிறேன், கலந்திருப்பதாகச் சொல்லவில்லை, கற்பனை செய்யுங்கள் அவர்தான் டாக்டர் மார்க்ஸ்” மார்க்ஸ் - ஐப் பற்றிய தன் கருத்தை மோசஸ் ஹேஸ் என்பவர், அவரது நண்பருக்கு எழுதிய கடிதத்தில் துல்லியமாக முன் னறிந்து கூறினார். இந்த மோசஸ், இயேசுநாதர் வருகை யைப் போல கம்யூனிசப் புரட்சி வரப் போகிறது என்று முன்கூட்டியே சொன்னவர்.

தன் மகனைப் பணம் சம் பாதிக்க லாயக்கற்ற உதவாக் கரை என்று வசை பாடினார் கார்ல்-இன் தாய். தந்தையின் சொத்தில் பங்குதர மறுத் தார். ஜென்னியின் குடும்பத் தாருடனும் கருத்து வேறு பாடு கொண்டிருந்தார். கை யில் பணம் இல்லாத நிலை யில் ஜென்னி - மார்க்ஸ் திருமணம் அடுத்த இரண் டாண்டுகளுக்கு கேள்விக் குறி ஆனது.

1842 ஆம் ஆண்டு ஆரம் பிக்கப்பட்ட ரைய்னிஷ்ச் ஜுய்டங் என்னும் அரசியல் இதழில் சேர்ந்து ஆசிரியர் பொறுப்பேற்றார். அவர் ஆசிரியரான பின்னர் பத் திரிகை வளர்ச்சி அடைந் தது பிரஷ்ய அரசை எதிர்க்க மார்க்ஸ்-இன் கையில் பத் திரிகை ஓர் ஆயுதம் ஆனது. 1843 மார்ச்சில் பத்திரிகை தடை செய்யப்பட்டது. பின் னர் புரட்சிகரப் பணியில் ஈடுபட பாரிஸ் சென்றார். மார்க்ஸ் முன்னதாக ஜென்னி யைச் சந்தித்தார்.

1843ஜூன் 12 அன்று கிரியுஸ்நாக் என்ற ஊரில் திருமணம் நடைபெற்றது. திருமண ஒப்பந்தச் சான்றிதழ் அளிக்கப்பட்ட போது, அவர் களுக்கு எவ்விதத் தொழி லும் இல்லை என்பதும் அதில் குறிப்பிட்டிருந்தது.

1843 அக்டோபரில் பாரீசில் குடியேறிய பின்னர் கடும் அரசியல் பணி மேற் கொண்டனர். அங்கிருந்த நீதியாளர்கள் கழகத்தில் சேர்ந்தார் மார்க்ஸ். ஜெர் மனியின் மாபெரும் கவிஞர் ஹெய்னே அடிக்கடி மார்க் சின் இல்லம் வந்தார். கருத் துக்களைப் பகிர்ந்து கொண் டார். ஜெர்மனியை விடு விக்கும் சக்தி தோன்றும் என்று தன் கவிதை களில் முழங்கினார் ஹெய்னே. மார்க்சின் சிந்தனைத் தாக்கம் அவரது கவிதை களில் வெளிப் பட்டது.

1844-இல் பிரெஞ்சு - ஜெர்மன் பத்திரிகை தொடங்கப் பட்டது. மார்க்ஸ் அதன் ஆசிரியர். “தத் துவமானது மக்களின் மனத்தைப் பற்றிய உடனேயே அது பொருள் வகை சக்தி யாகிறது” என்றும் ஒரு சோஷலிசப் புரட்சியைச் சாதிக் கும் சமூக சக்தி பாட் டாளி வர்க்கம்” என் றும், “எல்லாவித மான சமூக அரசியல் ஒடுக்குமுறையிலிருந் தும் மனித குலத்தை விடுவிப்பதே சோஷ லிசப் புரட்சியின் கண்ணோட்டம்” என்றும் தனது கட்டுரைகளில் குறிப்பிட்டார் மார்க்ஸ்.

அவரது எழுத்துக்களைக் கண்டு மிரண்டது அரசு. அவரைக் கைது செய்ய பிரஷ்ய அரசு உத்தரவிட்டது. 1844-இல் சைலிஷிய நெசவாளர்களின் மாபெரும் எழுச்சியை ஆதரித்து பாரீசில் இருந்தபடி கட்டுரைகள் எழுதினார் மார்க்ஸ். பிரஞ்சு மற்றும் பிரஷ்ய அரசுகள் ஆத்திரமடைந்தன. 24 மணி நேரத்திற்குள் பிரான்ஸ் - ஐ விட்டு வெளியேற உத்தரவிடப்பட்டது.

மார்க்ஸ் தம்பதியினர் பிரசல்ஸ் (பெல்ஜியம்) நகரில் குடியேறினர். வேண்டா வெறுப்பாக அவரை ஏற்றுக் கொண்ட பெல்ஜிய அரசு, ஒரு பத்திரிகையாளராக அவர் வாழ முடியாதபடி தொல்லை கொடுத்தது. மார்க்ஸ் குடும்பம் வறுமை யில் வாடியது. நண்பர்கள் காப்பாற்றினர். ‘இங்கிலாந்தில் தொழிலாளி வர்க்கத்தின் நிலைமை’ என்று தான் எழுதிய நூலுக்கு கிடைத்த முதலாவது ராயல்டியை மார்க்சுக்கு அனுப்பினார் ஏங்கல்ஸ்.

மார்க்சும் - ஏங்கல்சும் 1842 ஆம் ஆண்டில் கொலோன் நகரில் முதன் முதலாகச் சந்தித்துக் கொண் டனர். அப்போது ரைய்னிஷ்ச் ஜூய்டங் இதழின் ஆசிரிய ராக இருந்தார் மார்க்ஸ். 1844-இல் மார்க்ஸ்-ஐ மீண்டும் சந்தித்த ஏங்கல்ஸ் பத்து நாட்கள் அவருடன் பல்வேறு தத்துவஞான கருத்துக்களை விவாதித்தார். இரு வருக்கும் இடையில் ஒரு தெளிவான கருத்தொற்றுமை இருப் பதை இருவருமே புரிந்து கொண்டனர்.

1845-இல் ஏங்கல்சுடன் இங்கிலாந்து சென்றார் மார்க்ஸ். மான்செஸ்டர் நூலகம் சென்று இருவரும் ஆராய்ச்சியில் இறங்கினர்.

1846 டிசம்பரில் மார்க் சுக்கு மகன் பிறந்தான். எட் கார் எனப் பெயரிடப்பட்டது. ஏற்கெனவே இரண்டு பெண் குழந்தைகள் பிறந்திருந்தனர். மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ் முதன் முதலாகச் சேர்ந்து எழுதிய நூல் ‘புனிதக் குடும்பம்’. பின்னர் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் என்ற நூலை எழுதி முடித் தாலும் அவர்களது வாழ் நாளில் அதை வெளியிட முடியவில்லை. அது 1932-இல் சோவியத் யூனியனில் முதன் முதலாக வெளியிடப் பட்டது.

1846 பிப்ரவரியில் பிர சல்ஸ் கம்யூனிஸ்ட் கடிதப் போக்குவரத்து கமிட்டியை உருவாக்கினர். பல நாடு களில் கிளைகள் அமைக்கப் பட்டன. புரட்சிகர சிந்தனை கொண்டவர்கள் கடிதம் மூலம் மார்க்ஸ் - ஏங்கல்ஸ் - ஐத் தெளிவு கொண்டனர்.

நீதியாளர் கழகத்தில் 1847-இல் மார்க்ஸ், ஏங்கல்ஸ் பொறுப்பேற்றதும் அது கம்யூனிஸ்ட் கழகம் ஆனது.

கம்யூனிசப் போராட்ட லட்சியத்தின் மீது மார்க்சுக்கு மிக ஆழமான ஈடுபாடு இருந்தது. பாட்டாளிகளின் வாழ்க்கை நிலைமைகளைப் பற்றிய விரிவான ஞானமும் அவருக்கு இருந்தது. உழைக் கும் மக்களை அவர் நேசித் தார். உழைக்கும் மக்களும் அவரை நேசித்தனர். அவர் கள் தங்கள் மரியாதையைத் தெரிவிக்கும் வகையில் இளை ஞர் மார்க்ஸ்-ஐ ‘தந்தை மார் க்ஸ்’ என்று அழைத்தனர்.

1847 இறுதியில் கம் யூனிஸ்ட் கழகத்தின் இரண் டாவது மாநாடு லண்டனில் கூடியது.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கையை எழுதுவதில் மார்க்சும் ஏங்கல்சும் ஈடு பட்டனர். 1848ல் இருவரும் எழுதிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை லண்டனில் வெளி யிடப்பட்டது. பாரீசில் 1848 பிப்ரவரியில் ஏற்பட்ட புரட்சியை மார்க்ஸ் வரவேற்றார். இதன் தர்க்கம் ஜெர்மனை விட்டு வந்து பிரசல்ஸ்ஸில் குடியேறியவர்களிடமும் ஏற்பட்டது. வறுமை இருந்த போதிலும் புரட்சிக்காரர்களின் ஆயுதமேந்திய போராட்டத்திற்கு மார்க்சும் - ஜென்னியும் உதவினர். ஐரோப்பா முழுவதும் போராட்டச் சூழல்கள் உருவாயின.

புரட்சியின் மையமான பாரீஸ் செல்ல விரும்பினார் மார்க்ஸ். அங்கிருந்த இடைக் கால அரசு அனுமதித்தது. ஆனால் அதற்குள் பெல்ஜிய அரசு அவரைக் கைது செய்து பிரசல்ஸ் சிறைக்கு அனுப்பியது. பின்னர் போலீஸ் பட்டாளம் ஜென்னியை அழைத்துச் சென்று, இழிவுபடுத்தி, நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தியது.

பொதுமக்கள் ஆவேசப்பட்டனர். இதன் விளைவாக மார்க்சும் ஜென்னியும் விடுதலை செய்யப்பட்டனர். விஷயம் பத்திரிகைகளில் வெளியானது, நாடாளு மன்றத்தில் விவாதம் வந்தது. அதிகாரிகள் வேலையை விட்டு நீக்கப்பட்டனர். மார்க்ஸ் 1848 மார்ச் 5-இல் பாரீஸ் வந்து சேர்ந்தார். பாரீஸ் புரட்சி நசுக்கப்பட்ட தும் லண்டனில் குடியேறினார். மார்க்சும் தனது 40 ஆண்டு கால அரசியல் வாழ்க்கை யில் 33 ஆண்டுகள் இங் கிலாந்தில் குடியிருந்தார்.

1850-இல் மார்க்சின் ஒரு வயது மகன் காய்ச்சலில் இறந்தான். 1851-இல் மகள் பிரான்சிங்கா இறந்தார். அவள் பிறந்த போது பால் வாங்கவும் காசில்லை. இறந்த போது சவப்பெட்டிக்கும் வழியில்லை. அவ்வளவு வறுமை! ஒரு பிரெஞ்சுக் காரர் சவப்பெட்டி வாங்கித் தந்தார். 1855-இல் எட்டு வயது மகன் எட்கார் இறந்தான்.

மார்க்சின் மூத்த மகள்களான ஜென்னியும் லாராவும் திறமைசாலிகளாய் விளங்கினர். ஆங்கிலம், பிரெஞ்சு மொழியை நன்கு அறிந்திருந்தார்கள். ஜென்னி ஓவியம் வரைந்தாள். லாராவுக்கு இசையில் ஈடுபாடு அதிகம். உலக இலக்கியங்கள் மார்க்ஸ் குடும்பத்தினருக்கு நன்கு அறிமுகமாய் இருந்தன.

நியூயார்க் டெய்லி டிரிப்யூன் இதழில் நிறைய எழுதினார் மார்க்ஸ். 10 ஆண்டுகளில் 500க்கும் அதிகமான கட்டுரைகளை எழுதியிருந்தார். 1853-இல் நேரடியாக ஆங்கிலத்தில் கட்டுரை எழுத ஆரம்பித்தார்.

1855 ஜூலை 1-ஆந் தேதி லண்டனில் நடைபெற்ற தொழிலாளர் ஆர்ப்பாட்டத்தின் போது அவர்களுக்கு மத்தியில் மார்க்சும் அவரது ஆருயிர் நண்பர் லிப்னெஹ்ட்டும் இருந்தனர். போலீசாரிடம் கைதாகாமல் தப்பினர். அமெரிக்கப் பொருளாதார நெருக்கடியினால் பத்திரிகை மூலம் கிடைத்து வந்த வருவாய் குறைந்தது.

அமெரிக்க உள்நாட்டுப் போரில் ஆப்ரஹாம் லிங்கனை ஆதரித்து எழுதினார் மார்க்ஸ். லிங்கன் வரலாற்றில் நிலைத்து நிற்பார் என்பது முன்கூட்டியே எழுதினார்.

jenny_marx_4501860 நவம்பரில் ஜென்னி உடல்நலம் இழந்தார். டிசம்பரில் குணமானதும் மார்க்ஸ் நோயில் விழுந்தார். 1861-இல் தன் தாயைச் சந்தித்தார் கார்ல். தன் மகன் மூலதனம் பற்றி எழுதுவதைவிட சிறிது மூலதனம் சேகரிக்க முயற்சி செய்திருந் தால் நன்றாக இருக்கும் என்று அவரது தாய் அடிக்கடி கூறுவார். அது கடைசி சந்திப்பு; 2ஙூ ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அவரது தாய் மரணம் அடைந்தார்.

மார்க்ஸ் மிக மென்மையான உள்ளம் கொண்டவர். கஷ்டங்களை சந்தித்து சந்தித்து மனம் நைந்து போனார். 1862-இல் அவர் ஏங்கல்சுக்கு எழுதிய கடிதத்தில் நானும் குழந்தைகளும் செத்துவிட்டால் நல்லது என்று என் மனைவி தினமும் சொல்கிறாள். நான் அவளைக் குறைகூற முடியாது. இந்த நிலைமையில் நாங்கள் தாங்கிக் கொள்ள வேண்டிய அவமரியாதை களும் கடும் துன்பங்களும் பயங்கரங்களும் உண்மையிலேயே வர்ணிக்க முடியாதவை,” என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

1861-இல் பொருளாதார ஆராய்ச்சியை மார்க்ஸ் தொடர்ந்தார். வருவாய் தேடி அலையும் அவலம் நீடித்தது. எனவே 1863-இல் ரயில்வே கிளார்க் வேலைக்கு மனு செய்தார். கையெழுத்து சரியில்லை என்று கிளார்க் வேலையும் மறுக்கப்பட்டது.

1864-இல் கம்யூனிஸ்ட் அகிலம் தோற்றுவிக்கப் பட்டது. மார்க்ஸ் இதன் உள்ளமாகவும் உயிராகவும் இருந்தார் என்று பிற் காலத்தில் லெனின் குறிப் பிட்டார். இந்த அமைப்பு உலகத் தொழிலாளி வர்க்கத் தின் சர்வதேச அமைப்பாகும்.

மார்க்ஸ் 1874-இல் ஈரல் நோயால் பெரிதும் அவதிப் பட்டார். மகள் எலியனாரு டன் சென்று மருத்துவர் ஆலோசனைப்படி சிகிச்சை எடுத்துக் கொண்டார். காரல்ஸ்பாத்திலிருந்து திரும்பி வரும் வழியில் டிரஸ் டன், பெர்லின், லைப்சிக், ஷாம்பெர்க் ஆகிய இடங் களில் தங்கி ஜனநாயகத் தலைவர்களான வில்ஹெல்ம் லீப்னெஹ்ட் ஆகஸ்ட் கீப், கியோடர்யோர்ஸ்ன் மற்றும் நூல் வெளியீட்டாளர் ஓட் டோமெஸ்னர் ஆகியோரைச் சந்தித்தார். 1875-இல் ஓப்பன் ஹீம் இல்லத்தில் தங்கினார். 1876 செப்டெம்பரில் மகள் எலியனாருடன் பிராக் நகரில் இருந்த ஓப்பன் ஹீம் இல்லத் திற்கு மறுபடியும் சென்றார். அப்போது பின் ஜென், கிரி யுஸ்ஷாக் ஆகிய ஊர்களுக் கும் சென்றார். 33 வருடங் களுக்கு முன் அவரும் ஜென்னியும் சில மாதங்கள் அங்கிருந்ததை மகளுக்கு எடுத்துக் கூறினார். மார்க்ஸ் லண்டன் திரும்பும்முன் யுடினைச் சந்தித்தார். அவர் அகிலத்தின் ரஷ்யப் பிரிவின் முன்னாள் தலைவர்.

மார்க்சின் உடல்நிலை இப்போது நன்கு தேறி இருந்தது. மார்க்சின் இரண் டாவது மகள் லாராவிற்கும் பால் லபார்க்கிற்கும் 1868 ஏப்ரல் 2-இல் திருமணம் நடந் தது. லபார்க் பிரான்சில் தலைசிறந்த மார்க்சிய வாதி யாய்ப் பரப்புரை செய்து வந்தார்.

1869-இல் லாராவுக்கு மார்க்சின் முதல் பேரன் பிறந்தான். 1872-இல் மூத்த மகன் ஜென்னிக்கும் சார் லஸ் லாங்கேவுக்கும் திரு மணம் நடந்தது. லாங்கே கம்யூனிஸ்ட் அகிலத்தின் முக்கிய தலைவர்களில் ஒருவர்.

மார்க்ஸ் தன் பேரப் பிள்ளைகளை நேசித்தார். மகள் லாராவின் மூன்று சிறிய குழந்தைகளும் ஜென்னியின் குழந்தையும் மரணம் அடைந்த போது பெரிதும் மனம் கலங்கினார் மார்க்ஸ்.

1871-இல் பாரீஸ் கம்யூனைப் பிரகடனம் செய் தது பிரெஞ்சு பாட்டாளி வர்க்கம். அந்தப் புரட்சிகர ஆட்சி 72 நாட்கள் நீடித் தது. கம்யூனுக்கு ஆதரவாக இயக்கம் நடத்தினார் மார்க்ஸ். ‘பிரான்சில் உள்நாட்டுப் போர்’ என்ற நூலையும் இந்தக் கால கட்டத்தில் எழுதினார்.

1848-இல் புரட்சி நடந்த போது ‘அகிலம்’ என்ற அமைப்பு இல்லை.

1871-இல் பாரீஸ் கம்யூன் புரட்சி நடந்தபோது ‘அகிலம்’ இருந்தது.

பாரீஸ் கம்யூன் வீழ்ச்சி அடைந்த பிறகு இனியும் அகிலம் நீடிக்க வேண்டிய வரலாற்றுத் தேவை இல்லை என்றார் மார்க்ஸ்.

இந்த அகிலத்தின் மூலம் சோஷலிசத்திற்கான பாட்டாளி வர்க்கத்தின் சர்வதேச அளவிலான போராட்டத்திற்கு அடித்தளம் இடப்பட்டது.

1870களில் பல நாடுகளில் தொழி லாளர் கட்சிகள் தோன்றின. இயக்கம், பொருளாதார, அரசியல் வளர்ச்சி, வரலாறு, பண்பாடு பற்றி ஆராய்ந்தார்.

1867 செப்டெம்பர் 14-இல் மூலதனத்தின் முதல் பாகம் ஹாம்பெர்க் நகரத்தில் வெளி யாயிற்று. அது மார்க்சியம் பரவுவதன் புதிய கட்டத்தைக் குறித்தது.

1872-இல் ரஷ்யாவில் (பீட்டர்ஸ்பர்க்) மூலதனம் ரஷ்ய மொழியில் வெளியிடப் பட்டது. மார்க்சின் மூலதனம் அவரது 40 ஆண்டு கால உழைப்பு ஆகும். அடுத்த இரண்டு பகுதிகளைப் படித்து, திருத்தி, எழுதி, சரி செய் தார் ஏங்கல்ஸ். இந்த விலை மதிக்க முடியாத பணியைப் பற்றிக் கருத்துத் தெரிவித்த லெனின், ‘மூலதனத்தின் இரண்டாவது மூன்றாவது பாகங்களை வெளியிடுவதன் மூலம் ஏங்கல்ஸ் தன் நண்ப ராகிய மாமேதைக்கு ஒரு கம்பீரமாக நினைவுச் சின்னத் தை எழுப்பி விட்டார். அதன் மூலம் அந்த நினைவுச் சின்னத் தின் மீது தன்னை அறியா மலேயே தனது பெயரையும் அழிக்க முடியாத வகையில் பொறித்துவிட்டார். உண் மையில் இவை மார்க்ஸ் - எங்கல்ஸ் ஆகியோரின் கூட்டுப் படைப்பாகும்’ என்று எழுதினார் லெனின். 4 பாகங்களைக் கொண்ட மூலதனம் 1954-61-இல் சோவியத் யூனியன் வெளியிடப்பட்டது.

1881ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 2-ஆந் தேதி ஜென்னி மார்க்ஸ் மரணம் அடைந்தார்.

பின்னர் மார்க்சும் கடும் நோய்வாய்ப்பட்டார். மார்புச் சளி பெரும் தொல்லை கொடுத்தது. வைட் தீவுக்கு சிகிச்சைக்காகத் தன் மகள் எலியனாருடன் சென்றார். மார்க்ஸ் நோயின் தொல்லைக்கு மத்தியிலும் தனது பொருளாதார ஆராய்ச்சியை அவர் தொடர்ந்து மேற்கொண்டார். 1883 ஜனவரி 13-இல் மூத்த மகள் ஜென்னி மரணம் அடைந்தார். மூத்த மகளுக்கு 5 குழந்தைகள். அவள் இறந்த போது வயது 38. மிகவும் மனம் தளர்ந்து லண்டன் திரும்பினார்.

1883-இல் மார்க்சின் சுவாசப்பையில் கட்டி இருப்பதாக மருத்துவர்கள் கூறினர். மார்க்ஸ் மெல்ல செத்துக் கொண்டிருந்தார். 1883 மார்ச் 14 அன்று பிற்பகல் 2.30 மணிக்கு வழக்கம் போல ஏங்கல்ஸ் வந்த போது எல்லோரும் வீட்டில் கதறிக் கொண்டிருந்தனர். அமைதியாக எவ்வித வேதனையும் இல்லாமல் மார்க்சின் உடல் பிரிந்துவிட்டது.

உலகப் பாட்டாளி வர்க்கத் தலைவர்கள் லண்டன் விரைந்து வந்தனர். 1883 மார்ச் 17 லண்டன் ஹைகேட் கல்லறையில் அவரது உடல் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. மனைவி ஜென்னி புதைக்கப்பட்ட இடத்திற்கு அருகில் அவரது உடலும் புதைக்கப்பட்டது.

கண்ணீர் மல்க ஏங்கல்ஸ் இரங்கல் உரையாற்றினார்.

“யுக யுகாந்திரங்களுக்கு அவர் பெயர் நிலைத்து நீடித்து நிற்கும். அவரது மாபெரும் பணியும் நிலைத்து நிற்கும்” என்றார். அவ்வாறே காலங்களை வென்ற மனிதராகிவிட்டார் மார்க்ஸ். அவரது தத்துவம் மார்க்சின் பெயராலே வழங்கப்பட வேண்டும் என்று ஏங்கல்ஸ் தெரிவித்த அடிப்படையில் மார்க்சியமும் காலத் தை வென்ற தத்துவமாகிவிட்டது!

(உங்கள் நூலகம் மே 2012 இதழில் வெளியானது)

Pin It