அண்மைப் படைப்புகள்

கீற்றில் தேட

tamil_desam_aug12

தமிழ்த் தேசிய விடுதலை இயக்கப் பொதுச் செயலாளர் தோழர் வே. பாரதி அறிக்கை

சிங்களத் தேர்தலில் ராசபக்சே தோற்கடிக்கப்பட்டு மைத்திரிபாலா வெற்றி பெற்றுள்ளார். நேற்று மாலை நீதிபதி சிறிபாலன் முன்னிலையில் அதிபராகப் பதவியேற்றுள்ளார். தமிழர் பகுதிகளில் மைத்திரிபாலாவுக்கு பெரும்பான்மை வாக்குகள் விழுந்துள்ளன. ஆனால், அவரின் சொந்தத் தொகுதியில்கூட ராசபக்சேவுக்கு கிடைத்த வாக்குகளோடு ஒப்பிட்டால் மிகச் சொற்ப வாக்குகளே பெற்றுள்ளார். இதில் நாம் பெறுகிற எளிய முடிவு, சிங்கள மக்களின் பேரினவாத உளவியல் ஊழல், குடும்ப ஆட்சி அனைத்தையும் தாண்டி தமிழ் மக்களைக் கொன்று குவித்த ராசபக்சேவையே விரும்புகிறது.

இனப்படுகொலைக்கு ஆளான தமிழ் மக்கள், நீதி பெரும் போராட்டத்தின் அடுத்த கண்ணியைப் பிடிக்க வலுவில்லாத எதார்த்த நிலையில், தங்களுக்குக் கிடைத்த சனநாயக வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி இந்தத் தீர்ப்பை வழங்கியுள்ளனர். போரை நடத்தியவனும் அவனுக்கு அடுத்த வரிசையில் நின்று போரை இயக்கியவனும் தமிழ் மக்கள் முன்னால் இரு வாய்ப்புகளாக நிறுத்தப்பட்டனர். முதலாமவனுக்கு எதிராக மக்கள் நிலை எடுத்துள்ளனர். ஆக, சாத்தானின் தோல்வியை தேவனின் வெற்றியாகக் கருதுவதற்கில்லை.

மக்களை விடுங்கள், தலைவர்கள் எப்படிச் செயல்பட்டிருக்க வேண்டும்? இனப்படுகொலைக்கு ஆளான ஒன்றரை இலட்சம் மக்களுக்கும் ஆயிரக்கணக்கான மாவீரர்களின் வீரச் சாவுக்கும் நீதி பெரும் போராட்டம் என்ன ஆனது? அதற்கும் இந்தத் தேர்தலுக்கும் என்ன தொடர்பு? தேர்தலில் இது குறித்து யார் என்ன நிலை எடுத்தார்கள்? மைத்திரிபாலா, ராசபக்சேவிடம் இருந்து இதில் எந்த வகையில் மாறுபடுகிறார்? இந்தக் கேள்விகளுக்கு விடை மட்டுமல்ல இடமே இல்லாமல் செய்து விட்டதில் ஐக்கிய தேசியக் கட்சிக்கும் சுதந்திராக் கட்சிக்கும் மட்டு-மல்ல, தமிழ்த் தேசிய கூட்டமைப்புக்கும் பங்குண்டு.

நடைபெற்றுவரும் கட்டமைப்பியல் இனப்படுகொலை தொடராது என்பதற்கு எந்த உத்தரவாதமும் இல்லை. ஆனால் அப்படிச் செய்வார் புதிய அதிபர் என்று நம்புவதாகக் கூட்டமைப்-பினர் ஆருடம் சொல்கின்றனர். இதுமட்டுமல்ல, இனப்படுகொலை, மனித உரிமை மீறல்கள், மானுட விரோதக் குற்றங்கள் குறித்து ஆருடம் சொல்லக் கூட இவர்கள் தயாரில்லை.

நம்மைப் பொறுத்த வரை புலம் பெயர் தமிழர்க்கும், தாயகத் தமிழர்க்கும் சொல்ல விரும்புவது இதுதான். நம் அடிப்படைக் கோரிக்கைகளான கட்டமைப்பியல் இனக்கொலை தடுப்பு, தற்சார்பான பன்னாட்டுப் புலனாய்வு, பொதுசன வாக்கெடுப்பு இவை மீது ஊன்றி நின்று அனைத்தையும் கணக்கெடுப்போம். அந்தக் கணக்கின்படி, மைத்திரிபாலா மற்றுமொரு ராசபக்சே என்பதை விரைவில் அறிவோம்.

நம் அடிப்படை கோரிக்கைகளுக்காகத் தாய்த் தமிழர்களும் புலம் பெயர் தமிழர்களும் எதிர்வரும் காலங்களில் ஓரணியில் நின்று களம் அமைப்போம்.

நம் கோரிக்கைகளின் வெற்றிதான் தமிழீழ விடுதலையை வென்றெடுக்கும்!

Pin It

ambedkhar 350தமிழ்த் தேசம் 2012 புரட்டாசி (செப்டம்பர் - அக்டோபர்) இதழில் காலத்தின் தேவை  தாழ்த்தப்பட்டோருக்கான இரட்டை வாக்குரிமை என்ற தலைப்பில் ஒரு கட்டுரையை விவாதத்திற்கு முன்வைத்திருந்தேன். அதனை ஆதரித்தோ எதிர்த்தோ யாரும் எழுதவில்லை. மௌனம் சாதிப்பதன் மூலம் இத்தகைய கருத்துகளை இருட்டடிப்புச் செய்து விட முடியாது என நம்புகிறேன்.

இந்நிலையில் என் முந்தைய கட்டுரையின் தொடர்ச்சியாக இரட்டை வாக்குரிமை குறித்து மேலும் விளக்கமளிக்க வேண்டிய தேவை இருப்பதாக நம்புகிறேன்.

மார்க்சியப் பேராசான் கார்ல் மார்க்ஸ் இங்கிலாந்துக்கு அடிமைப்பட்ட அயர்லாந்து மக்கள் தொடர்பாக ஓர் ஆங்கிலேயத் தொழிலாளியின் ஆதிக்கக் கண்ணோட்டத்தை உணர்ந்தது போலவே, நானும் புரட்சிகர அரசியலுக்கு ஆதிக்க சாதியிலிருந்து வந்த பலருடனும் பழகி, அவர்கள் சாதியாதிக்க மனப்போக்கைக் கைவிடாமல் இருக்கக் கண்டுள்ளேன்.

சாதி என்பது சுதந்திரம் - சமத்துவம் - சகோதரத்துவக் கொள்கையை மறுப்பதாகும் என்று முன்பே எழுதினேன். ஆனால் அது மட்டுமன்று. என் சொந்தப் பட்டறிவைச் சொல்வதானால், கடந்த 15 ஆண்டுகளாக கட்டட வண்ணப் பூச்சு வேலை செய்து வருகிறேன். கட்டட வேலை தொடர்பான வெவ்வேறு பணிகளுக்காகக் கொத்தனார், ஆசாரி இன்னும் பலரும் வருவார்கள்.

அவர்களுக்கிடையிலோ எங்களுக்கிடையிலோ நாம் என்ற உணர்வே தோன்றியதில்லை. ஒருவருக்கொருவர் அன்னியர் போலத்தான் வேலை செய்து கொண்டிருப்போம். யார் சாதியும் யாருக்கும் தெரிந்து விடக் கூடாதாம்! குறிப்பிட்ட பகுதியில் பெருந்தொகையாக உள்ள ஆதிக்க சாதிக்காரராக இருந்தால் மட்டும் எப்படியாவது தன் சாதியை வெளிப்படுத்திக் கொண்டு மற்றவர் சாதியைத் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்துடன் செயல்படக் கண்டுள்ளேன்.

தேசிய இன உருவாக்கத்திற்கு நாம் என்ற உணர்ச்சி இன்றியமையாதது. தமிழ்த் தேசியத்துக்குத் தேவையான நாம் என்ற உணர்ச்சியை சாதி தடை செய்கிறது. இதனால் தமிழ் மக்கள் ஓரணியாகத் திரள முடியாமற் போகிறது.

ஐரோப்பாவில் ஒரு கிறித்தவர் அல்லது உலகில் ஓர் இஸ்லாமியர் மற்றவரின் மதம் தொடர்பாக மட்டும் அறிந்து கொள்ள முற்படுவார். ஆனால் இந்துவான ஒருவர் அத்துடன் நிற்பதில்லை. என்ன சாதி? அதில் என்ன பிரிவு? என அறிந்து கொள்ளும் வரை இந்து மனம் ஓய்வதில்லை. இது அம்பேத்கர் சொன்னது.

உலக விவரங்களை விரல்நுனியில் வைத்துள்ள எங்கள் தோழர் தியாகு தன்னோடு பழகுகிறவர்களின் சாதியைத் தெரிந்து கொள்வதே இல்லை. ஒருவர் என்ன வர்க்கம் என்றறிவது போலவே என்ன சாதி என்றும் அறிவதில் தவறில்லை. சாதி அறிவதன் நோக்கம் அவர்தம் சமூகப் பின்னணியைப் புரிந்து கொள்வதாக இருக்க வேண்டுமே தவிர அவரைப் பாகுபடுத்துவதாகவோ ஓரங்கட்டுவதாகவோ இருக்கலாகாது.

தமிழ்த் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் தமிழ் மக்களுக்கு அரசியல் அதிகாரம் அளிக்கும் போதே அதுவாகவே எல்லாச் சாதி மக்களுக்கும் உரிய பிரதிநிதித்துவம் வழங்கி விடும் என்பதில்லை. சில பெருஞ்சாதிகளின் ஆதிக்கநிலை அப்போதும் நீடிக்கவே செய்யும்.

சாதியப் பிரதிநிதித்துவம் என்பது உண்மையில் பணம் படைத்தவர்களுக்கானதே என்பதை மறக்கலாகாது. ஏனெனில் தமிழ்த் தேசிய விடுதலைப் போராட்டம் அதனளவில் வர்க்க முரண்பாடுகளை உடனே ஒழித்து விடுவதில்லை. இப்போராட்டம் தமிழ்த் தேசியத்தின் வெளிப்பகையான இந்திய, பன்னாட்டு ஆதிக்கத்தை உடனடியாக ஒழிக்கும் போதே, உட்பகையான சாதி, வர்க்க ஆதிக்கங்கள் நீடிக்கவே செய்யும்.

ருஷ்யாவில் சோசலிசப் புரட்சியில் நிலவுடைமை விவசாய வர்க்கம் புரட்சிக்கு எதிராக, அதாவது தொழிலாளர்களுக்கு எதிராக இருக்கப் போவதை லெனின் முன்கூட்டியே குறிப்பிட்டுச் சொன்னதை மறக்க வேண்டாம். இதே போல் சாதி ஒழிப்பிற்கான போராட்டத்தில் பெரும் ஆதிக்கச் சாதி மக்கள் தடை ஏற்படுத்துவார்கள் எனப் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பாலூட்டி சீராட்டி வளர்த்த அன்பு மகளோ மகனோ வேறு சாதியைச் சேர்ந்த ஒருவரை அல்லது தாழ்த்தப்பட்டவரைக் காதலித்து மணம்புரிந்ததை அறிந்து தந்தை தற்கொலை செய்து கொள்கிறார் அல்லது அந்த மகளோ மகனோ கௌரவக் கொலை செய்யப்படுகிறார் என்றால், சாதி அரக்கன் சாதாரணமானவனா? இது குறித்து நாம் கவலையோடு எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும்.

இந்தப் பின்னணியில்தான், நாடாளுமன்ற ஆட்சிமுறையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்கச் செய்யத் தனி வாக்காளர் தொகுதி - இரட்டை வாக்குரிமை தவிர வேறு வழியில்லை எனத் தோன்றுகிறது.

நாடாளுமன்ற ஆட்சிமுறை தொகுதிவாரிப் பிரதிநிதித்துவம் கொண்டது. ஒவ்வொரு தொகுதியும் பல்வேறுபட்ட வர்க்கங்களை உள்ளடக்கியது. இதில் சட்டமியற்றும் அமைப்பை மக்கள் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். இவ்வகைச் சனநாயகத்தில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்களைத் திருப்பியழைக்க வாய்ப்பளிப்பதும் உண்டு.

இந்தியாவில் தொகுதிவாரியாக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். பெரும்பாலும் அரசியல் கட்சி சார்பானவர்களுக்கே வெற்றி வாய்ப்பு உள்ளது. இலங்கையில் தொகுதி வாரியாகத் தேர்தல் நடைபெற்ற போதும் கட்சிகளுக்கென்றும் பிரதிநிதித்துவம் தரப்படுகிறது. அமெரிக்க செனட்டில் அனைத்து மாநிலங்களுக்கும் (நாடுகளுக்கும் என்றே சொல்லலாம்) சமமான பிரதிநிதித்துவம் உள்ளது. இந்தியாவில் மாநிலங்களவை இப்படியா உள்ளது? இல்லையே!

இந்தியாவில் மாநிலங்களவையாக இருந்தாலும், மக்களவையாக இருந்தாலும், மாநிலச் சட்ட மன்றமாக இருந்தாலும் மக்களுக்கோ தேசிய இனங்களுக்கோ அதிகாரம் வழங்காத பம்மாத்து அமைப்புகளாகவே உள்ளன. நாடாளுமன்ற ஆட்சிமுறையில் மக்கள் பிரதிநிதிகள் சட்டம் இயற்றுவதாகச் சொல்லப்பட்டாலும், எந்தவொரு சட்டமும் அதிகார வர்க்கத்தைக் கொண்டுதான் நடைமுறைக்கு வருகிறது. இந்த அதிகாரவர்க்கம் மக்களுக்குப் பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பற்றது, மக்களுக்குக் கட்டுப்படாதது.

நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் வெற்றி பெற வேண்டுமானால் மக்கள் தயவை நாடி வர வேண்டிய தேவை உள்ளது. எனவே ஒப்பளவில் மக்களுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டிய பொறுப்பு உள்ளது. காவிரித் தீரத்தில் மீத்தேன் எரிவாயு எடுக்க அனுமதி கொடுத்தது திமுக அரசு என்றாலும், தேர்தல் வந்தவுடன், மீத்தேன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் புரியாமல் செய்து விட்டோம் என்று தோல்வி பயத்தில் தோப்புக்கரணம் போடும் நிலை திமுகவுக்கு ஏற்பட்டது. அதிகார வர்க்கத்திற்கு இவ்வாறான சங்கடம் ஏதுமில்லை.
பாரிஸ் கம்யூன் படிப்பினைகளைத் தொகுத்த கார்ல் மார்க்ஸ் அதிகார வர்க்க அரசு இயந்திரத்தை அடித்து நொறுக்க வேண்டிய தேவையை உணர்ந்தார். ஐரோப்பாவில் தொழிலாளி வர்க்கப் பிரதிநிதிகள் முதலாளிய நாடாளுமன்றத்தில் பங்கேற்று அதன் போலித்தனத்தை வெளிப்படுத்தி சோவியத்து ஆட்சிமுறையின் சிறப்பைப் பரப்ப வேண்டும் என்றார் லெனின் (இடதுசாரிக் கம்யூனிசம் ஓர் இளம்பிராயக் கோளாறு).

முதலாளியத்தில் நாடாளுமன்ற ஆட்சிமுறை முதலாளி வர்க்கத்துக்கு அதிகாரம் அளிப்பதாகவும், பெரும்பான்மை மக்களான உழவர்கள், தொழிலாளர்கள், மற்றுமுள்ள வர்க்கங்களுக்குப் பெயரளவுக்கே சனநாயகம் ஆவதாலும் அதனை உண்மைக் கம்யூனிஸ்டுகள் ஏற்றுக் கொள்வதில்லை. அவர்கள் விரும்புவது சோவியத்து ஆட்சிமுறையைத்தான். சோவியத்து ஆட்சி முறையில் சட்டமியற்றும் நாடாளுமன்றம் மட்டுமல்லாது நடைமுறைப்படுத்தும் அதிகார அமைப்பும் மக்களுக்குக் கட்டுப்பட்டதாகிறது.

நாடாளுமன்ற ஆட்சிமுறை ஆனாலும், சோவியத்து ஆட்சிமுறை ஆனாலும் இரட்டை வாக்குரிமை இல்லாமல் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்க வழி இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இப்போதுள்ள தனித் தொகுதி (ரிசர்வ் தொகுதி) ஏற்பாட்டில் அம்மக்களின் உண்மையான பிரதிநிதிகள் தேர்வு பெறப் போதிய வாய்ப்பில்லை. ஏனென்றால், தமிழ்நாட்டையே எடுத்துக் கொண்டால், மொத்த மக்கள்தொகையில் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் 20 விழுக்காடு இருக்கலாம். மற்றவர்கள் 80 விழுக்காடு. தனித் தொகுதியில் அனைத்து சாதி மக்களும் சேர்ந்து தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியைத் தேர்ந்தெடுப்பதால் சாதியாதிக்கத்தை எதிர்க்கும் வேட்பாளர்களுக்கு வெற்றி வாய்ப்பில்லை. தாழ்த்தப்பட்ட மக்களின் பிரதிநிதியாகவே இருந்தாலும் ஆதிக்கச் சாதியினருடன் ஒத்துப் போகிறவராக இருந்தால்தான் பெரும்பான்மையினரின் வாக்குகளைப் பெற முடியும்.

தொடக்கத்தில் சாதியாதிக்க எதிர்ப்பாளர்களாக அரசியலில் நுழைந்த தலித்துப் போராளிகள் சிலர் பிறகு சாதியாதிக்கக் கங்காணிகள் ஆகிப் போனதைப் பார்த்துள்ளோம், இப்போதும் பார்த்து வருகிறோம். நாம் சரியான அரசியல் திசைவழியில் செல்லத் தவறினால் இந்தச் சமூக-அரசியல் நிறுவனங்கள் நம்மைச் சிதைத்து விடும்.

சாதிகள் தனித் தனிக் குழுக்களாகச் செயல்படுகின்றன. ஒரு சாதிக்குழு மற்றொரு சாதிக்குழுவை வெறுக்கிறது அல்லது தாழ்வாகக் கருதுகிறது. மக்கள் பிற நாடுகளில் வர்க்க உணர்வு பெற்றிருப்பது போல் இந்தியாவில் சாதி உணர்வு பெற்றுள்ளனர். தன்னலச் சக்திகள் இந்த சாதி உணர்வைத் தங்கள் தேவைக்கேற்பப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றன. ஒருவர் தப்புச் செய்து தண்டிக்கப்பட்டால், எவன் எவனோ ஏதோதோ செய்யும் போது நம்ம சாதிக்காரன் செய்தால் என்ன? என்று அவர் சாதியினர் அலட்சியமாக நினைக்கின்றனர். நீதிக்கான போராட்டத்துக்கு சாதி பெருந்தடையாக உள்ளது.

பாமக இராமதாசு போன்றோர் தலித்து-தலித்தல்லாதோர் என்று பிரிக்கும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளனர். பள்ளர் சாதியைச் சேர்ந்த சிலர் தங்கள் மீதான ஒடுக்குமுறை-அடக்குமுறையை எதிர்த்துப் போராடுவதை விடுத்து, தங்களை மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டுமெனக் கோரி வருகின்றனர். சாதியைப் பொறுத்து சமூக மதிப்பளித்தல் அமைகிறது.

சமுதாயப் படிக்கட்டில் ஒவ்வொரு சாதிக்கும் ஒரு மதிப்பு உள்ளது. ஒரு சாதிக்காரர் தன் சாதிப் பெருமைகளைப் பேசுவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளாமல் பிற சாதிகளை இழித்தும் பழித்தும் பேசுவதுதான் சிக்கலாகி விடுகிறது. இவ்விதமான சாதிய மனச் சிறையில் சிக்காமல் விடுபட்டு நிற்பவர்கள் ஒருசிலரே.

இதையெல்லாம் எடுத்துக்காட்டக் காரணம் சமுதாயத்தில் பெரும்பான்மையாக உள்ள ஆதிக்க சாதி மக்களும் இடைச் சாதி மக்களும் சாதி மனப்போக்கு கொண்டிருப்பதை உணர்த்த வேண்டும் என்பதே. எதிர்வினையாக தாழ்த்தப்பட்ட மக்களிடமும் கூட சாதி மனப்போக்கு உள்ளது. இந்நிலையில் சாதி ஆதிக்கத்துக்கு எதிராகப் போராடும் தலித்து வேட்பாளர்கள் - நாடாளுமன்ற ஆட்சி முறை ஆனாலும் சோவியத்து ஆட்சி முறை ஆனாலும் - பெரும்பாலும் புறக்கணிக்கப்படவே செய்வர்.

இந்திய இழிவு என்னும் கட்டுரையில் (தமிழ்த் தேசம் 2014 அக்.-நவ.) எழுத்தாளர் அருந்ததி ராய் எடுத்துக்காட்டியுள்ளபடி, இந்தியாவில் ஒவ்வொரு 16 நிமிடத்துக்கும் ஒரு தலித்துக்கு எதிராக தலித்தல்லாதவரால் குற்றம் இழைக்கப்படுகிறது. ஒவ்வொரு நாளும் தீண்டப்படாத பெண்கள் நால்வர் தீண்டப்-படுவோரால் பாலியல் வல்லுறவுக்கு ஆளாக்கப்படுகின்றனர்.

ஒவ்வொரு வாரமும் 13 தலித்துகள் கொலை செய்யப்படுகிறார்கள். இது தேசியக் குற்றப் பதிவுத் துறை தந்துள்ள கணக்கு. அன்றாடம் தாழ்த்தப்பட்டோர் பிற சாதி மக்களைக் காட்டிலும் துன்பத்திற்கும் அவமானத்திற்கும் ஆளாகின்றனர். தேசிய ஒடுக்குமுறையைக் காட்டிலும் சாதிய ஒடுக்குமுறை வன்மமிக்கது.

தமிழகத்தில் தமிழ்த் தேசியச் சமூகநீதிக்கான போராட்டத்தை முன்னெடுத்து வருகிறோம். தமிழ்த் தேசியச் சமூகநீதிக் குடியரசு நாடாளுமன்ற ஆட்சிமுறையோ சோவியத்து ஆட்சிமுறையோ கொண்டதாக இருக்கலாம். எப்படியானாலும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கான தனி வாக்காளர் தொகுதியும் இரட்டை வாக்குரிமையுமே அவர்களுக்கு உரிய பிரதிநிதித்துவம் கிடைக்கச் செய்யும். அவர்கள் விழிப்புடன் இருந்து சமூக நீதிக்கான போராட்டத்தைத் தொய்வின்றி முன்னெடுக்க உதவும்.

ஆனால் தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கான தனி வாக்காளர் தொகுதியும் இரட்டை வாக்குரிமையும் எதிர்காலத்துக்கான வேலைத்திட்டம் மட்டுமன்று, நிகழ்காலத்திற்கான போராட்டக் கோரிக்கையும் ஆகும்.

இறுதியாக ஒரு தோழர் எழுதியதை எடுத்துக்காட்ட விரும்புகிறேன்: “நாங்கள் இப்போது இந்தியாவில் மலம் அள்ளிக் கொண்டிருக்கிறோம். எதிர்காலத்தில் தமிழ்த் தேசியத்திலும் மலம்தான் அள்ள வேண்டும் என்றால், இந்தியத் தேசியத்திலேயே அள்ளி விட்டுப் போகிறோம்.”

இந்த உணர்வு நியாயம் என்றால் நீதி வெறும் வாய்ச் சொல்லாக இருந்தால் போதாது, தெளிவான செயல்திட்டம் வேண்டும்.

Pin It

IT company 3501990களின் தொடக்கத்தில், இந்திய அரசு உலகமய, தாராளமயப் பொருளாதாரக் கொள்கைகளை ஏற்றுக் கொண்டது. அந்தக் கொள்கைகளின் முக்கியப் பலனாகக் காட்டப்படுவது தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையின் வளர்ச்சியும், அதனால் உருவாகிய வேலைவாய்ப்புகளும்தான்.

தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையின் வருகையால் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றம் என்பது கிராமங்களிலிருந்தும் சிறுநகரங்களிலிருந்தும் பட்டம் பெற்ற ஒருசாரரைப் பெருநகரங்கள் நோக்கி நகரச் செய்தது.

இவ்வாறு சென்னை, பெங்களூர், மும்பை, புனே, ஐதராபாத் எனப் பெருநகரங்களை நோக்கி நகர்ந்து, புதிய நடுத்தர வர்க்கத்தினராக உருவெடுத்த ஐ.டி. துறைத் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கை என்பது வெளியிலிருந்து பார்ப்பவர்களுக்கு வண்ணமயமாகத் தெரிகிறது.

ஆனால், நீர்க்குமிழ்களின் மீது பட்டுத் தெறிக்கும் வெளிச்சம் உருவாக்கும் நிலையற்ற வண்ணங்களே அவை. அன்றாட அலுவலகச் சூழலில் ஐ.டி. தொழிலாளர்கள் சந்திக்கும் சிக்கல்கள் ஏராளம். இருந்தாலும், அதில் முதன்மைச் சிக்கலாக இருப்பது பணிநீக்கங்கள்தாம்.

ஐ.டி. தொழிலாளர்களின் முதன்மைச் சிக்கலைப் புரிந்துகொள்ள, தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்களின் நிர்வாக அமைப்பு, அவை செயல்படும் விதம் பற்றி அறிந்து கொள்வது அவசியம்.

நிர்வாக அமைப்பும் செயல்பாடுகளும்

ஐ.டி. நிறுவனங்களில் உள்ள நிர்வாக அமைப்பு பிரமிடு (PYRAMID)  போன்றது. இந்த அமைப்பில், கீழ் இருக்கும் கடைநிலைப் பணிகள் 5 ஆண்டு அனுபவம் கொண்டவர்களால் நிரப்பப்பட்டிருக்கும். இடை நிலையில் 5 ஆண்டுகளுக்கும் மேலான அனுபவம் கொண்ட ஊழியர்கள் இருப்பர். இந்த நிலையில் இருப்பவர்களின் எண்ணிக்கை கடை நிலை ஊழியர்களை விடக் குறைந்தும், இதற்கும் மேல் பொறுப்புகளில் இருக்கும் ஊழியர்களின் எண்ணிக்கை மேலும் குறைந்தும் ஒரு பிரமிடைப் போன்ற கட்டமைப்பு இருக்கும்.

நிர்வாகரீதியாக இப்படி அமையப் பெற்றிருக்கும் நிறுவனங்கள், செயல்பாடுகளின் அடிப்படையில், அணிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும். இந்த அணிகள் அமெரிக்காவிலோ, ஐரோப்பாவிலோ இருக்கும் ஒரு வாடிக்கையாளருக்காக மென்பொருள் எழுதுவது, அதில் ஏற்படும் பிழைகளைத் திருத்துவது, பிழைகளைக் கண்டுபிடிப்பது என அந்த மென்பொருள் பயன்பாட்டிற்குத் தேவையான வேலைகளைச் செய்யும்.

ஒரு வீட்டுச் சிக்கலில் மற்றொரு வீட்டுக்குத் தொடர்பில்லாமலும், கதவுகள் மூடப்பட்டும் இருக்கின்ற அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பு வீடுகள் போன்று இந்த அணிகள் செயல்படுகின்றன.

ஐ.டி. தொழிலாளர்களின் நிலை

இந்தியாவில் தகவல் தொழில்நுட்பத் துறையின் வளர்ச்சி என்பது 1990களில் மெதுவாகத் தொடங்கி 2000க்குப் பிறகான ஆண்டுகளில் பெரிய முன்னேற்றம் கண்டது. இன்றைய புள்ளிவிவரங்களின் அடிப்படையில், தோராயமாக 35 லட்சம் (இந்திய அளவில்) தொழிலாளர்கள் நேரடியாக இந்தத் துறையில் வேலை செய்கின்றனர். தமிழகத்தில் மட்டும் 6 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்டோர் இந்தத் துறையில் வேலை பார்க்கின்றனர்.

தமிழகத்தில் நடைபெற்ற சனநாயக, சமூகநீதிப் போராட்டங்களின் மூலம் கல்வி பெற்று எங்களைப் போன்றவர்கள் பொறியியல் படித்து ஐ.டி. போன்ற துறைகளில் வேலைக்கு வந்தோம். இவ்வாறு வேலைக்கு வந்தவர்கள் பெரும்பாலும் கிராமங்களில் இருந்தோ, சிறுநகரங்களில் இருந்தோதான் சென்னை, பெங்களூர், மும்பை போன்ற நகரங்கள் நோக்கிக் குடியேறினோம். இனிமேல் பெருநகரங்களில்தான் வாழ்க்கை என்றாகிப் போன லட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்களை நோக்கி ஒரு சந்தை உருவானது. இந்தச் சந்தையின் காரணமாகப் பல வங்கிகள் ஐ.டி. ஊழியர்களுக்கு வீட்டுக் கடன், வாகனக் கடன், தனிநபர் கடன் எனக் கொடுத்து எங்களைக் கடனாளி ஆக்கியது.

ஆண்டுதோறும் பொறியியல் கல்லூரிகளில் ‘கேம்பஸ் இண்டர்வியு’ மூலம் ஆயிரக்கணக்கான மாணவர்களைப் பணிக்குச் சேர்த்துக் கொள்வதாக மார்தட்டிக் கொள்ளும் நிறுவனங்கள், இதே ஊழியர்கள் அனுபவம் பெற்று அதிகச் சம்பளம் பெறும் நிலையை அடையும் போது, மறுசீரமைப்பு என்கிற பெயரில் வெளியேற்றுகின்றன.

கண்ணாடிக் கட்டடத்திற்குள் வேலை பார்க்கும் எங்களின் நிதர்சனங்கள் பொதுச் சமூகத்திற்குப் பெரும்பாலும் தெரிவதில்லை. நுகர்வும், தனிநபர்வாதமும் எங்களை உதிரிகளாக்கி நாங்கள் வளர்ந்த, எங்களை வளர்த்-தெடுத்த சமூகத்திலிருந்து பிரித்து வைத்-துள்ளன.

பெருகிவரும் பணிநீக்கங்கள்

பணிநீக்கம் என்பது ஐ.டி. துறையில் அன்றாட நிகழ்வாகிப் போன ஒன்று. கடந்த ஓராண்டு நிலவரத்தை எடுத்துக் கொள்வோமானால், 2014 சனவரியில் மறுசீரமைப்பு என்ற பெயரில் பணி நீக்கம் செய்யத் தொடங்கியது ஐபிஎம் நிறுவனம், அதனை அடுத்து CISCO, YAHOO, BALLY TECHNOLOGIES எனத் தொடர்ந்து இப்போது டிசிஎஸ் 25,000 பேரை வீட்டுக்கு அனுப்பும் வேலையைச் செய்து கொண்டிருக்கிறது.

அத்தோடு ALTISOURCE, CITRIX போன்ற நிறுவனங்களும் ஆட்குறைப்பு செய்கின்றன. இவ்வாறு பல்வேறு நிறுவனங்கள் ஆட்குறைப்பு நடவடிக்கை--களைச் செய்து இப்போது ஐபிஎம் மீண்டும் தொடங்கியிருப்பதன் மூலம் ஒரு சுற்று முடிந்து அடுத்த சுற்று தொடங்கியுள்ளது.

சென்னை, பெங்களூர், கோயம்புத்தூர் ஆகிய நகரங்களில் செயல்பட்டு வந்த ""C-Cubed Solutions" ன்கிற நிறுவனம், அதனுடைய சென்னை, கோயம்புத்தூர் பிரிவுகளை மூடியுள்ளது. மூன்று நகரங்களிலும் சேர்த்து 1500க்கு மேற்பட்ட தொழி-லாளர்கள் வேலை பார்த்து வந்தனர். பெங்களூரில் தொடர்ந்து இயங்கி வந்தாலும், ஆட்குறைப்பு செய்து வருகிறது இந்நிறுவனம்.

பணிநீக்கங்கள் செய்யப்படும் விதமும், சொல்லப்படும் காரணங்களும்

ஆட்குறைப்பு நடவடிக்கையின் முக்கிய நோக்கம் சீனியர், ஜூனியர் விகிதத்தை மாற்று-வதாகும். அதற்காகக் குறைந்த எண்ணிக்கையில் சீனியர் ஆட்களை வைத்து அதிக எண்ணிக்கையில் ஜூனியர் ஆட்களை வைத்து அதிகமாக உற்பத்தியைப் பெருக்குவது, இதன் மூலம் அதிகச் சம்பளம் பெறும் நபர்கள் குறைவாகவும் குறைந்த சம்பளம் பெறும் நபர்கள் அதிகமாகவும் இருப்பர்.

இளம் வயதில் உள்ளவர்களை அதிக எண்ணிக்கையில் வேலைக்கு வைத்துக் கொள்வதன் மூலம் அவர்களை அதிக நேரம் வேலை வாங்க முடியும். குறைந்த செலவில் அதிக லாபம் சம்பாதிக்க முடியும். சீனியர் ஆட்கள் 30 வயதைக் கடந்தவர்கள், குடும்பத்திற்காக நேரம் செலவிட வேண்டிய இடத்தில் இருப்பவர்கள். எனவே அவர்களின் உழைப்பை அதிகமாகச் சுரண்ட முடியாது.

ஐ.டி. நிறுவனங்களின் பங்குகளை ஏற்றப் போக்கில் வைத்திருக்க, வரும் நிதி ஆண்டில் எதிர்பார்க்கும் லாபம்/வருவாய் என்று ஒவ்வொரு நிறுவனமும் அறிவிக்கிறது. இந்த உத்தேச வருவாயை அடைய முடியாத பொழுது, ஊழியர்களின் மடியில் கை வைக்கின்றனர். அதற்கு, மறுசீரமைப்பு என்று பெயரிட்டு மழுப்புகின்றன.

திறன் மதிப்பீடு அடிப்படையில் இதனைச் செய்வதாக ஊடகங்களுக்கு அறிவிக்கின்றன ஐ.டி. நிறுவனங்கள். இதனால் வேறு ஒரு நிறுவனத்தில் வேலை தேடும் வாய்ப்பும் பாதிப்புக்கு உள்ளாகிறது.

தகவல் தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் செயல்படுத்தும் திறன் மதிப்பீட்டு முறைகளில் தவறுகள் நடப்பதே இல்லையா என்றால் அப்படியும் கிடையாது. ஒரு தொழிலாளர் ஒரு அணியில் இருந்து மற்றொரு அணிக்கு மாற்றலாகிச் செல்லும் போதோ, ஒரு பெண் தொழிலாளி மகப்பேறு விடுமுறையில் செல்லும் போதோ, மருத்துவ விடுப்பில் செல்லும் போதோ நேரடியாக எந்த மதிப்பீட்டு ஆய்வுகளும் செய்யப்படாமல் மதிப்பீடு வழங்கப்படுகிறது.

நவீனத் தொழில்நுட்பங்களில் வேலை செய்கிறார்கள் என்றாலும், பொதுச் சமூகத்தில் நிலவும் சாதி, மத, மொழி மற்றும் இனப் பாகுபாடுகள் இங்கும் இருக்கின்றன. அதனடிப்படையிலும் திறன் மதிப்பீடுகள் மாறுபடுகின்றன.

அமைப்பாக்குவதில் உள்ள சவால்கள் - தனிநபர்வாதமும் நுகர்வுப் பண்பாடும்

* பணியிடத்தில் நிலவும் ஊழியர்களிடையிலான நம்பிக்கையற்ற, போட்டி மிகுந்த சூழல்.

* ப்ராஜெக்ட்- ஆகப் பிரிக்கப்பட்டிருக்கும் பணியின் இயல்பு.

* அழுத்தும் கடன் சுமை, நடுத்தர வர்க்கப் பின்னணி.

* நிறுவனங்களுக்காகச் சிந்திக்கும் படி பழக்கப்பட்டுள்ள எண்ணப்போக்கு.

* கறுப்புப் பட்டியல் (Black listing) குறித்த ஐயம் (National Skills Registry)

தகவல் தொழில்நுட்ப ஊழியர்களுக்கான மன்றம் ( FORUM FOR IT EMPLOYEES- FITE )

டிசிஎஸ் நிறுவனம் 25,000 பேரைப் பணிநீக்கம் செய்வதாக வந்த அறிவிப்பைத் தொடர்ந்து, "We Are Against TCS Layoffs" என்கிற முகநூல் பக்கத்தை உருவாக்கி இந்தப் பணிநீக்கங்களுக்கு எதிரான பரப்புரையை மேற்கொண்டோம். நீண்டகால நோக்கில் ஐ.டி தொழிலாளர்களை அமைப்பாக்குவதே உரிமைகளைப் பெற உதவும் என்கிற அடிப்படையில் தகவல் தொழில்நுட்ப ஊழியர்களுக்கான மன்றம் என்னும் பெயரில் ஓர் அமைப்பைக் கடந்த திசம்பர் 29ஆம் நாள் உருவாக்கினோம். கடந்த ஒரு மாதத்தில் மட்டும், பல்வேறு ஐ.டி. நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் 700-க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள் மன்றத்தில் இணைந்துள்ளனர்.

டிசிஎஸ் நிறுவனத்தை எதிர்த்து என்ன செய்துவிட முடியும் என்று பொதுவாக பாதிக்கப்பட்ட ஊழியர்களே எண்ணி மலைத்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், வெற்றிகரமாக முதல் வழக்கை சென்னை உயர் நீதிமன்றத்தில் பதிவு செய்தோம். நாடு முழுவதும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்திய அந்த வழக்கில், ஐ.டி. ஊழியர்களும் தொழிலாளர்களே.

அவர்களை பணிநீக்கம் செய்தது தொழில் தகராறு சட்டப்படிக் குற்றமாகும் என்று நாம் எழுப்பியிருந்த கேள்விக்கு நேரடியாகப் பதில் தராமல், கர்ப்பிணிப் பெண் என்பதால் வேலை தருகிறோம் என்று மழுப்பி, ஜகா வாங்கியது டிசிஎஸ். முதல் வழக்கிலேயே வெற்றி! ஆனால், அது முழுமையான வெற்றி அல்ல என்பதை நாமும் அந்த ஊழியரும் உணர்ந்தே இருந்தோம்.

இதற்கிடையில், நம்மை யார் என்ன செய்துவிட முடியும் என இறுமாப்புடன் ஊழியர்களின் வேலையைப் பறித்துக் கொண்டிருந்த டிசிஎஸ் நிறுவனத்தின் அடாவடிச் செயலை எதிர்த்து நாடு முழுவதும் நமது F.I.T.E உறுப்பினர்கள் போர்க்கொடி தூக்கத் தொடங்கினர். தாங்கள் தொழிலாளர்கள் என்பதையே உணராமல் இருந்த இந்த ‘ஒயிட்காலர்’ தொழிலாளர்களைத் தொழிலாளர் ஆணையரின் அலுவலகத்தை நாட வைத்தது F.I.T.E. ஆங்காங்கே, பாதிக்கப்பட்ட ஊழியர்கள் நாடு முழுவதும் பணிநீக்கத்தை எதிர்த்து வெளிவரத் தொடங்கினர்.

ஹைதராபாத்தில் 2 ஊழியர்களுக்காகவும், மும்பையில் 9 ஊழியர்களுக்காகவும் அந்தந்த உயர் நீதிமன்றங்களில் வழக்குப் பதிவு செய்துள்ளது F.I.T.E. சிறப்பம்சமாக, ஐதராபாத் உயர் நீதிமன்றம் ஐ.டி. ஊழியர்கள் தொழில் தகராறு சட்டத்தின் கீழ் வருகிறார்களா என்பதைத் தெலங்கானா அரசு தெரிவிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டிருக்கிறது! F.I.T.E.-இன் சட்டப் போராட்டத்தில் இது மிக முக்கியமான உத்தரவாகும்.

சட்டப் போராட்டம் மட்டுமல்ல, ஊழியர்கள் அமைப்பாகிப் போராடுவதே நமது உரிமைகளை வென்றெடுக்கவும், நீண்டகால நோக்கில் தொழிலாளர்களின் நலனைப் பாதுகாக்கவும் வழிவகுக்கும் என்பதை F.I.T.E. உணர்ந்தே உள்ளது. அதை ஐ.டி. ஊழியர்கள் மத்தியில் கொண்டு செல்வோம்.

ஏற்கெனவே, சமூகத்தில் தொழிலாளர்களை அமைப்பாக்கி, அவர்களின் நலன்களுக்காகப் போராடி வரும் முற்போக்கு சக்திகளோடு ஒன்றிணைந்து, பன்னாட்டு முதலாளிகளின் லாப வேட்டைக்கு எதிரான இந்தத் தொழிலாளர் போராட்டத்தில் F.I.T.E. தன்னை முழுமையாக ஈடுபடுத்திக் கொள்ளும்.

Pin It