கோவணக் கால்கள்
குழப்பும் சேற்றில்
கல் நட்டாலும்
களை பறிக்கலாம்!

கோடாலி
கொண்டைக்காரி
கால்களும் & அவள்
வெண்டைக்காய்
விரல்களும்

சேறுபிசைந்து
நடவு செய்தால்
பயிர் இடுக்கில்
பாறை முளைக்கும்!

‘கோட் சூட்’ காரன்
சமன் செய்யும் நிலத்தில்
இன்று
பணத்தை நட்டால்
விரலிடுக்கில் வீடு
முளைக்கும்!

சாலை பயணத்தில்
அழகுப் பெண்களின்
சாலைக் கடத்தலுக்காக
காத்திருந்து புன்னகைத்து
கடக்கும் நான்
மாற்றுத்திறனாளிகளை
திட்டியபடியே கடக்கிறேன்.

அலைபேசியோடு
வாசகனம் ஓட்டும்
அழகியவர்களின் துப்பட்டாக்கள்
சக்கரத்தில் துள்ளுவதை கண்டு
துடிக்கும் நான் வயதாகிய
அம்மாக்களின் சேலைகளை கண்டு கொண்டேதேயில்லை

எதிர் வாகன கண்கூசும் விளக்கு ஒளிக்காக
அதகளப்படுத்தும் நான்
என் முன் வாகன பெண்ணின் மீது
படரும் என் வாகன ஒளியை அணைத்து
ஆனந்தபட்டதே இல்லை

மொத்தத்தில் இடஒதுக்கீடு வேண்டி வேண்டும்
என்னால் சாலையில்
என்னை முந்திச் செல்லும் சக பெண்ணை
எனக்கு சமமாக ஏற்று கொள்ளவே முடிவதில்லை
நீங்கள்?

நேர்காணல் - சந்திரகாந்தன்

முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் அகில இந்தியத் தலைவராகத் தாங்கள் தேர்வாகியிருக்கிறீர்கள், மிக்க மகிழ்ச்சி. வாழ்த்துகள். அந்த அனுபவத்தைப் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்?

1980 லிருந்தே அகில இந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர் சம்மேளனத்தோடு எனக்குத் தொடர்ந்து உறவு இருந்து வந்திருக்கிறது. அதன் ஆலோசனைக் கூட்டங்கள் நடத்தப்பட்ட நேரங்களில், தமிழ்நாட்டின் பிரதி நிதியாக நான் பரிந்துரை செய்யப்பட்டு டில்லி மத்தியக் குழுவால் அழைக்கப்பட்டு கலந்திருக்கிறேன். கட்சியின் அகில இந்தியப் பொதுச் செயலாளர் வழிகாட்டுதல் உரை வழங்குவார். மதிப்புக்குரிய தோழர் இந்திர இத்குப்தா, பின்னாளில் தோழர் எ.பி. பரதன் ஆகியோர் கூட்டங்களைத் தொடங்கி வைத்து நெறிபடுத்தியிருக்கிறார். இந்த நேரங்களில் கூட்டங்களில் தலைவராக அவர்கள் என்னைப் பரிந்துரைத்-திருக்கிறார்கள்.

அன்றைய கூட்டங்களில் அவர்களுடைய முக்கியமான பிரச்சினையாக இருந்தது. உருது மொழிக்கு சம அந்தஸ்தும், சமய நல்லிணக்கமும். நான் இங்குள்ள பிரச்சினைகளாகிய தலித்தியப்பிரச்சினை, பெண்ணியப் பிரச்சினை முதலியவை பற்றிப் பேசுவேன். எனக்காக மற்றவர்கள் ஆங்கிலத்தில் பேசத் தொடங்குவார்கள். சற்று நேரத்தில் எல்லாம் மறந்து, ஹிந்தியில் உரையாடிக் கொண்டிருப்பார்கள். எத்தனை முறை நான் குறுக்கிட்டாலும் அவர்களை மாற்ற இயலாது. பாட்னா மற்றும் சில இடங்களில் நடந்த மாநாடுகளுக்கு என்னை அழைத்திருக்-கிறார்கள். தமிழ்நாட்டு நிலைமைகளை நான் விளக்கும்போது ஆவலோடு கவனிப்பார்கள்.

12வது மாநில மாநாடு டில்லியில் நடந்த போது, நானும் இன்றைய நம் மாநிலப் பொதுச்செயலாளர் காமராசுவும் பிரதி நிதிகளாகச் சென்றிருந்தோம். ஹைதராபாத் மாநாட்டில் அகில இந்தியத்துணைத் தலைவராக்கப்-பட்டேன். தொடர்ந்து இந்த டில்லி மாநாட்டில் தலைமைப் பொறுப்பு எனக்கு வழங்கப்பட்டிருக்கிறது.

நம் எல்லா அமைப்புகளையும் போல, நம் கலை இலக்கிய அமைப்பும் அகில இந்திய அமைப்பே. கேரளத்துக்கலை இலக்கியவாதிகள் முற்போக்கு எழுத்தாளர் சம்மேளனம் என்னும் பெயருக்குப் பதிலாக யுவகலா சாகிதி என்னும் பெயரில் அதை உருவாக்கி, தொடர்ந்து நடத்திவந்தார்கள். தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றம் என்னும் பெயரை ஜீவா பயன்படுத்தினார்.

1965-ல் பொள்ளாச்சியில் நடந்த 3-வது மாநில மாநாட்டில் புகழ்பெற்ற ஹிந்தி நடிகர் பால்ராஜ்சகானி, உருதுக்கவிஞர் சாஃப்ரி அகமது ஆகியோர் கலந்து கொண்டார்கள். விமானத்தில் வந்த பால்ராஜ் சகானி போக்குவரத்துக்கு பெற்ற தொகை ஒரு குவளைத்தேனீர்! புகழ்பெற்ற கேரள எழுத்தாளர் தகழி சிவசங்கர பிள்ளையும் மாநாட்டில் கலந்து கொண்டார்.

1968-ல் நடந்த திருச்சி மாநில மாநாட்டில் பிரபல ஹிந்தி எழுத்தாளர் கே.எ.அப்பாஸ், நாட்டார் வழக்காற்றியல் மேதை சங்கர் சென்குப்தா, அகில இந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் அன்றைய தேசியச் செயலாளர் சஜ்ஜாத்ஜாகிர், கேரள இலக்கிய மேதைகள் கே. தாமோதரன், பொன்குன்னம் வர்க்கி ஆகியோர் கலந்து கொண்டனர்.

அந்த மாநாட்டில் முழுக்க முழுக்க உருதுக் கவிஞரைக் கொண்டு உருது பாணியில் நடத்தப்பட்ட முசாயிரா என்னும் கவியரங்கம் திருச்சியில் வாழும் உருது பேசும் மக்களிடையே, குறிப்பாகப் பெண்களிடையே மிகப் பெரிய எழுச்சியை ஏற்படுத்தியது.

அந்த மாநாட்டில் தான் கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தை அகில இந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் கிளையாக இணைக்கும் முடிவு முழு மனதுடன் ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.

அகில இந்தியத் தலைமையை நம் மாநாட்டுக்கு அழைக்கும் இந்த மரபு திருப்பூர் மாநாட்டிலிருந்து முறையாகப் பின்பற்றப் படவில்லை. திருவண்ணாமலை மாநாட்டில் அன்றைய அகில இந்தியத் தலைவர். நம்வார்சிங், பொதுச் செயலாளர் பேராசிரியர் கமலாபிரசாத் இருவரும் கலந்து கொண்டார்கள்.

முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் தோற்றம் அதற்கான வரலாற்றுப் பின்னணி குறித்து இளைய தலைமுறையினர்க்கு அறிமுகமாகச் சில கூறுங்களேன்.?

அகில இந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர் சம்மேளனம் 1936-ல் தொடங்கப்பட்ட அமைப்பு முன்ஷிபிரேம் சந்த், மாபெரும் உருது கவிஞர் மக்தும் முகமது உலகப் புகழ்பெற்ற நாவலாசிரியர் கே.ஏ. அப்பாஸ் முதலியவர்கள் அதை உருவாக்கி வளர்ந்தவர்களில் முக்கியமானவர்கள்.

அச்சங்கம் இந்திய முற்போக்கு இலக்கியத்திற்கு, முற்போக்கு இயக்கங்களுக்கு ஆற்றிய பணிகள் என்று எவற்றைக் கருதுகிறீர்கள்?

அந்தக் காலத்திலேயே “இரண்டு இலைகளும் ஒரு மொட்டும்சு என்னும் நாவலில் தேயிலைத் தோட்ட தொழிலாளர் பிரச்சினையையும், தீண்டதகாதவன் என்னும் படைப்பின் வழி தலித் மக்கள் பிரச்சினைகளையும் இலக்கிய பரப்புக்குகொண்டு வந்த மேதை. முல்க்ராஜ் ஆனந்த் இந்த அமைப்பைச் சார்ந்தவர். அந்தக் காலத்தில் தமிழ்நாட்டில் இம்மாதிரிப்-படைப்புகள் எவையும் வெளிவரவில்லை என்பதை ஒப்பிட்டு பார்க்கும்போதுதான் அந்த மேதைகளின் சிறப்பு நமக்கு விளங்கும்.

தன் எழுத்துக்களால் உலகைக் கவர்ந்த கே.எ. அப்பாஸ் இந்த அமைப்பைச் சேர்ந்தவர். தமஸ் என்னும் நாவல் மூலம் மதப்பகைமயின் குரூரத்தை அம்பலப்படுத்திய பீஷ்மசகானி இவ்வியக்கத்தைச் சார்ந்தவர். நம் எழுத்தாளர் ஜெயகாந்தனை என்றென்றும் அவர்கள் கொண்டாடுகிறார். கவிஞர் ஒ.என்.வி. குரூப்பைக் கொண்டாடுகிறார்கள். எல்லா மாநிலங்களிலும் அமைப்பின் கிளைகள் உள்ளன. புதுப்புதுப் படைப்பாளிகள் உருவாகிறார்கள். ஒரு மாநிலத்தில் சிறந்த படைப்பாளிகளைப் பிற மாநிலங்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துதல், பல மாநிலங்களின் எழுத்தாளர்கள் கவிஞர்களை ஒன்று கூட்டி, அவர்களின் தனிப்பட்ட அனுபவங்களை பகிர்ந்து கொள்ள ஏற்பாடு செய்தல், அவர்களிடையே இலக்கியப் பரிவர்த்தனைக்கு வழிதேடுதல், எல்லாவற்றிலும் மேலாக சிறந்த படைப்புகளை உருவாக்கி, பிறரால் பின்பற்றத்தக்க மாதிரிகளாக இளம் படைப்பாளிகளுக்குக் கொடுத்தல், தலித்தியம், பெண்ணியம், சிறுபான்மை இயல் முதலிய துறைகளில் அகில இந்திய அளவிலான கருத்தரங்குகளை ஏற்பாடு செய்தல், எனப்பல முயற்சிகள் அகில இந்திய அளவிலும் வட்டார அளவிலும் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருகின்றன இவை விரிவுபடுத்தப்பட வேண்டும்.

இந்தியா என்பது பல்வேறு மொழிகளின் சங்கமம் பலதரப்பட்ட பண்பாட்டுக் கோலங்களின் பேரிணைப்பு இவை ஒன்றுக்கொன்று உதவியாக இருக்கின்றனவா, ஒன்றை ஒன்று எதிரியாகக் கருதி, வளர்ச்சிக்குத் தடை இருக்கின்றனவா?

இந்தியா என்பது பல்வேறு மொழிகளின் நாடுகளைக் கொண்ட ஒன்றியம். சென்ற டில்லி மாநாட்டிலே ஒரு கவியரங்கம் நடந்தது. மராத்தியக் கவிஞர் ஒருவர் தன் கவிதையை மராத்தியில் படித்தார். வங்காளி ஒருவர் வங்க மொழியில் படித்தார். மலையாளி ஒருவர் மலையாளத்தில் படித்தார். ஹிந்தியில் படிக்கப்பட்ட கவிஞர்களுக்கே வரவேற்பும் பாராட்டும் சிறப்பாகக் கிடைத்தன. தமிழ் அங்கே அறியப்படாத மொழி. நாம் தமிழில் பேசினால் மொழி பெயர்க்க வேண்டும். படித்தவர்களிலும் 15 முதல் 20 சதவிகிதம் பேருக்கே ஆங்கிலம் தெரியும். நம் ஆங்கிலம் பெரும்பான்மையோருக்குப் புரியாது. இதுதான் அங்குள்ள நிலைமை. ஹிந்தி தெரிந்திருந்தால் இந்தியா முழுவதிலும் உள்ள மக்களிடம் மனம் திறந்து உரையாடலாம். ஹிந்தி தெரியாததால் ஊமையனாக உட்கார்ந்திருக்க வேண்டியதிருக்கிறது.

ஒன்றை ஒன்று எதிரியாக கருதும் நிலை இல்லை. புரியாமையை எவ்வாறு புரிந்து கொள்வது.

மாநிலங்களுக்கு இடையே நதி நீர்ப் பிரச்சினை, போன்றவைகள் தீவிரப்பட்டு வருகின்ற சூழலில், மக்களிடையே இணக்கம் உண்டாக இலக்கியவாதிகள் எப்படிச் செயல்படவேண்டும் எனக் கருதுகிறீர்கள்?

நதி நீர்ப் பிரச்சினை போன்ற மக்கள் பிரச்சினைகள் அரசியல்வாதிகளின் பேராசையால் அரசியல் பிரச்சினைகள் ஆக்கப்பட்டுவிட்டன. அரசியல் என்று வரும்போது, மக்கள் மறக்கப்பட்டு, அரசியல் உணர்வு தூண்டப்பட்டு, மாநிலங்களுக்கிடையே தீர்க்கப்பட முடியாத மோதலாக மாறுகிறது. மத்திய அரசும் வலுவற்றுப் போய்க்கிடக்கிறது. பண்பாட்டுத்துறையில் நாம் மக்களிடையே நெகிழ்ச்சி ஏற்படுத்தலாம். அரசியலைக் கட்டுப்படுத்தும் அளவுக்கு இந்தியாவில் பண்பாட்டாளர்களிடம் இன்று வலு இல்லை தாகூர் மாதிரியான வலுவுள்ள பண்பாட்டாளர் இன்று நம்மிடையே யார் இருக்கிறார்?

தாய்மொழி, பெரும்பான்மை இந்தியர்கள் பேசும் ஹிந்தி, ஆங்கிலம் என்ற மும்மொழித் திட்டத்தை இலக்கியத்தில் கடைப்பிடித்தால் ஒரு படைப்பாளியின் படைப்பும், கருத்தும் ஏராளமான மக்களைச் சென்றடையுமல்லவா?

தாய்மொழியோடு ஆங்கிலமும் ஹிந்தியும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டியது இந்திய அளவில் செயல்படுபவர்களுக்குத் தேவையானது. பண்பாட்டுத்துறையில் செயல்படும் நம்மைப் போன்றவர்கள் ஹிந்தியைக் கற்றுக் கொள்ளாமல் எதையும் சாதித்து விட முடியாது. நான் அடிக்கடி நினைத்துக் கொள்வது உண்டு. பெரியாருக்கும், குன்றக்குடி அடிகளாருக்குமானால், இந்தியாவின் பண்பாட்டு முகம் வெகுவாக மாறியிருக்கும். தமிழ்நாட்டை விட்டு வெளியே போனவர்களுக்கு வேறு மொழிகள் தேவையில்லாமலிருக்கலாம். வடநாட்டோடு தொடர்பு வைக்க வேண்டிய தேவையுள்ளவர்கள் ஹிந்தியில் படிக்க எழுத மற்றும் சரளமாக உரையாடக் கட்டாயமாகத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.

பொதுவாகவே எத்தனை மொழி தெரியுமோ அத்தனைக்கு மனிதர் விசலாமானவராக இருப்பார். மொழியறிவு மிக முக்கியம் நம்மவர்களுக்கு மொழியறிவு என்பது ஆங்கில மொழியறிவு என்ற குறுகிய சிந்தனையாய்ச் சிறுத்துவிட்டது.

சாகித்ய அகாதமி, நேஷனல் புக்டிரஸ்டும் போன்ற முற்போக்குப் படைப்புகளை இந்தியா முழுதும் கொண்டு, செல்ல ஒரு வெளியீட்டு நிறுவனம் அமைக்க திட்டம் உண்டா?

நல்ல படைப்புகளை சாகித்ய அகாதமியும் நேஷனல் புக்டிரஸ்டும் சிறப்பாக வெளிக்-கொணர்கின்றன. மொழிபெயர்த்தும் வெளியிடுகின்றன.

நமக்கு என்.சி.பி.எச். இருப்பது போல, பெரும்பாலான மொழிகளில் நமக்கு வெளியீட்டு நிறுவனங்கள் இருக்கின்றன. டில்லியில் பி.பி.எச் இருக்கிறது. நமக்கு உடனடித் தேவை சிறந்த மொழி பெயர்க்கக் கிடைத்தால், வெளியிட வெளியீட்டகங்கள் ஏராளம் உள்ளன. தரமான மொழிபெயர்ப்பாளர்களை உருவாக்கவும், பயிற்சி அளித்து மேம்படுத்தவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளலாம்.

உலக அளவில், பல மொழிகள் அழிந்து வருகின்றன என ஒரு கணிப்பு கூறுகிறது. அங்ஙனம் அழியும் நிலையில் உள்ள இந்திய மொழிகளைக் காக்க ஏதேனும் திட்டம் வகுக்கப் போகிறீர்களா?

தமிழ் மொழிக்கே இந்த ஆபத்து ஏற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. என அறிஞர்கள் கருதுகிறார்கள். ஆங்கிலக்கலப்பு தமிழைக் கடுமையாகப் பலவீனப்படுத்திவிட்டது. இந்த நிலையைச் சீர்செய்ய தமிழ் சமூகங்களும், அமைப்புகளும், அரசும் முயற்சிகளை மேற்கொள்ள வேண்டும்.

தமிழும் அப்படி அழிந்து விடும் என்று தாங்கள் கருதுகிறீர்களா?

உள்ளூர எனக்கு அந்த அச்சம் உண்டு. நல்ல தமிழில் பேசுபவர்களை ஏளனமாகப் பார்க்கும் பார்வை மேலோங்கி வருகிறது. தமிழ் என்றதும் நான் இலக்கணத் தமிழைத் சொல்லவில்லை. வளரும் தமிழைச் சொல்லுகிறேன். ஜீவாவும், டி.கே.சியும் சுட்டிக்காட்டிய தமிழ் அது. இந்தத்தமிழைப் பேசுவதற்குக் கலை இலக்கியப் பெருமன்ற அமைப்பினுள்ளே எத்தனை சதவீதம் பேரை நீங்கள் சுட்டிக் காட்ட முடியும்? தமிழ் அழிந்து போய்விடக்கூடாது என்னும் உணர்-வுடையவர்களாக நம்மவர்களிலே எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள்?

இந்திய முற்போக்கு எழுத்தாளர்களிடையே ஒருங்கிணைப்பை வலுப்படுத்த, PWA ஒரு வலிமையான அமைப்பு என்ற நிலையை உருவாக்கத் தாங்கள் வைத்திருக்கும் திட்டங்கள் எவை?

மாநிலங்களின் தனித்த குரல்களை, குறிப்பாக பண்பாட்டு குரல்களை பிற மாநிலத்தவர் புரியும்படிச் செய்துவிட்டாலே பெரிய வெற்றிதான். மண்டல அளவிலும், அகில இந்திய அளவிலும் சில கருத்தரங்குகளை நடத்த முயற்சிக்கலாம்.

கறுப்புப் பணம் பற்றிய செய்திகள் ஊடகங்களில் வேகத்துடன் விவாதிக்கப்படும் காலம். அன்னா ஹசாரேயின் ஊழல் எதிர்ப்பு போராட்டமும், ராம்தேவ் போன்றவர்களின் அதிரடியான அறிவிப்புகளும், காட்சி ஊடகங்களை ஆக்ரமித்துக்கொண்டு விட்டன. இந்த பரபரப்பு எட்டு திசைகள் தோறும் நகர்ந்து கொண்டிருக்கின்றன என்றபோதிலும், இதன் மூலம் ஊழலோ கறுப்பு பணமோ அகற்றபடும் என்ற நம்பிக்கை யாருக்கும் இல்லை. நிறைவேற்றுவதற்கு முன்வைக்கப்பட்டு திட்டங்கள் மீதோ இதனை நிறைவேற்றி தருவதாக அறிவிக்கப்பட்ட வாக்குறுதிகளின் மீதோ யாருக்கும் நம்பிக்கை என்பதும் இல்லை. இது தான் இன்றைய இந்திய எதார்த்தம்.

இந்திய ஆட்சியாளர்கள், நல்லவர்களை போல் ஒப்பனைப் புனைந்து ஆட்டம் காட்டம் காட்டுவதில் வல்லமை பொருந்தியவர்கள். இப்பொழுது கறுப்பு பணத்தைக் கைப்பற்றியே தீருவோம் என்பதிலும் தனது தீவிர நடிப்பாற்றலைக் காட்டத் தெடங்கியுள்ளனர். தனிக்குழு அமைத்து வெளிநாடுகளுக்கு சென்று புலன் விசாரணை செய்து குற்றவாளிகளைப் பிடித்து நடவடிக்கை எடுக்கப்போவதாகவும் வாக்குறுதிகளைக் கொடுத்து ஏமாற்றுகின்றனர். எதனை காலம் தான் ஏமாற்றுவார் இந்த நாட்டிலே.

உலகில் பல நாடுகளில் இந்தியக் கறுப்பு பணம் குவிக்கப்பட்டுள்ளது. சுவீஸ் வங்கி என்றவுடன் இந்திய சட்டவிரோதப் பணத்தை தான் உலகில் பலரும் ஞாபகப்படுத்தி பார்க்கிறார்கள். இந்திய ஏழைகளை கசக்கிப் பிழிந்ததில் இந்த கறுப்பு பணம் தான் முக்கியமான பங்கை வகிக்கின்றது. நாம் ஒவ்வொருவரிடமும் அடிப்படையில் எழும் கேள்வி இந்த ஆட்சியாளர்களுக்குத் தெரியாமல் கறுப்பு பெருகியிருக்க முடியுமா? என்பது தான்.

அருவெறுப்பை உருவாக்கும் இந்திய தேர்தல் செலவுகளுக்கு சட்டபூர்வமற்ற பணம் தேவைப்படுகிறது. தேர்தல் ஆணையத்தை ஏமாற்றி பலகோடி ரூபாய்கள் இவர்கள் செலவு செய்ததற்கான மர்ம சுரங்மாக விளங்குவது இந்த கறுப்பு பணம் தான். இன்று நடைபெறும் தேர்தல்களில் கறுப்புபணம் இல்லை என்றால், பலரால் வெற்றிபெறவே இயலாது. எனவே தான் ஒருபுறம் கறுப்பு பணத்தை ஒழிக்கிறேன் என்ற வேடத்தை அரங்கத்தில் மேடையேற்றிவிட்டு மறுபுறத்தில் மேடைக்கு அடியில் கறுப்புப் பணத்தைக் குவித்து வைக்கும் துரோகத்தை செய்கிறார்கள்.

நாட்டின் நிதி மந்திரி பிரணாப் முகர்ஜி கறுப்பு பணத்தை எடுப்பதில் 37 நாடுகளுடன் ஒப்பந்தம் போட்டுள்ளேன் என்கிறார் இன்று. இதில் பணம் போட்டவர்கள் யார் என்ற விபரத்தை வெளியிட்டால் தானே உண்மை நிலவரத்தை நம்மால் உணர்ந்து கொள்ள முடியும். இந்த பட்டியலை ஆளும் காங்கிரஸ் வெளியிடும் என்ற நம்பிக்கை நமக்கு இல்லை. இந்த ஏமாற்று வேலையை எதிர்த்து போராடுவதைத் தவிர நமக்கும் வேறு வேலையில்லை.

வழக்கு எண் 18/9 – ஒரு பார்வை

தமிழ்த் திரையுலகம் இன்னமும் பெருமையுடன் நோக்கும் இயக்குநர் மகேந்திரன் அவர்களின் உதிரிப்பூக்கள் பெண் சூழலின் குறியீடாக பேசப்பட்ட யதார்த்த படைப்பு. முள்ளும் மலரும் கூட பெண்களின் சூழலை மையப்படுத்தியது. நாயக பிம்பங்கள் கோலோச்சிய காலகட்டத்தில் அசலான ஒரு கிராமத்தை, கிராமத்து பெண்ணான மயிலுவை 16 வயதினிலே படத்தில் மையப்படுத்தி பிரபல கதாநாயகர்களை சப்பாணியாகவும், பரட்டையாகவும் இயக்குநரின் நடிகர்களாக காட்டிய பெருமை இயக்குநர் பாரதிராஜாவை சாரும், இயக்குநர் விஜயனின் பாதை தெரியுது பார், பாலசந்தரின் அவள் ஒரு தொடர்கதை, பாலுமகேந்திராவின் வீடு, ஸ்ரீதர் ராஜனின், கண் சிவந்தால் மண் சிவக்கும், துரையின், பசி, ஆபாவாணனின் ஊமைவிழிகள், நாசரின் அவதாரம், வி.சேகரின் படங்கள், பாலாவின் நந்தா, பிதாமகன், சேரனின் தவமாய் தவமிருந்து, வசந்தபாலனின் அங்காடித்தெரு, சுசீந்திரனின் வெண்ணிலா கபடிக்குழு, அழகர்சாமியின்குதிரை, பாண்டிராஜின் பசங்க, மெரினா, ராசுமதுரவனின் மாயாண்டி குடும்பத்தார், சற்குணத்தின் வாகை சூடவா, அமீரின் பருத்திவீரன், சீனு ராமசாமியின் தென்மேற்குப் பருவகாற்று, தியாகராஜன் குமாரராஜாவின் ஆரண்ய காண்டம் என்று 1980களிலிருந்து மக்களுக்கான, அதுவும் விளிம்புநிலை மக்களான சிறுபான்மையினர், மகளிர், அரவாணிகள், தலித்துகள், அடித்தட்டு உழைக்கும் மக்களை கருவாக்கி உருவாக்கிய இயக்குநர்களின் படங்களை விரல்விட்டு எண்ணி விடலாம் நாயக துதிபாடலும், சாதிப்பெருமையும், வக்கிரமும் வன்முறையும் ஆதிக்கம் செய்த படங்கள் பல மக்கள் மனங்களிலிருந்து தூக்கியெறியப்பட்டன.

துவக்கத்தில் மக்களுக்கான படம் எடுத்தவர்களில் சிலர் பின்னாளில் சுயம் இழந்து, வணிக நோக்கில் பின்னோக்கி சென்றதன் விளைவு மீண்டும் ஒரு வெற்றிடம் உருவானது. திரை ஆதிக்க கொம்பன்களின் வாரிசுகள் பெருநிறுவனங்களின் மகா ஆதிக்கம், கடந்த ஆண்டுகளில், சிறு முதலீட்டாளர்களை, புதியவர்களை காணாமல் அடித்த-து. திரையரங்குகள், விநியோகம், தயாரிப்பு என ஆளும் ஆதரவுடன் முஸ்தீபுகள் தொடர்ந்தன. நேர்மையான படைப்பாளிகள் மனம் குமுறினர். ஆட்சியாளர்களின் வாரிசுகள் திரைப்பட தயாரிப்பு, நடிப்பு என்ற போர்வையில் கறுப்பை, வெள்ளையாக்கிக் கொண்டனர். ஊழல் பணம் உழைத்த பணமாக கணக்கு காட்டப்பட்டது. நல்ல படைப்பாளர்கள், சிறு முதலீட்டாளர்கள் முண்டியடித்து, மூச்சு முட்டி தலையெடுப்பது என்பது தற்போது சிறிது இலகுவாகியிருக்கிறது இருந்தாலும் இப்போதும் பெரு முதலாளிகள் சிறு மீன்களை விழுங்க காத்துக் கொண்டுதான் இருக்கிறது.

அன்றாட வாழ்க்கையில், ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் வழி நடத்துபவர்கள் எல்லா குண நலன்களும் கொண்டவர்களே. ஆனால் திரைப்படங்களில் கதாநாயகன் நல்லவனாகவே காட்டப்படுகிறான். பெரும்பாலானவர் வாழ்க்கையில் பெண்ணே ஆகப்பெரியவள், அவளே எல்லாமுமாக இருக்கிறாள் இதை எத்தனை பேர் சொல்லியிருப்பார்கள். ஏழைக்கு ஏழைதான் உதவிக் கொண்டிருக்கிறானே தவிர ஏழைக்கு பணக்காரன் ஆதாயமின்றி உதவுவதல்ல. அதற்கே ஏழை நாயாய் நன்றி பாராட்டுகிறான். துரோகமும், குழிபறிப்பும், நயவஞ்சகமும் குடிகொண்டிருக்கும் பணம் படைத்தவர்களின் தோலுறிக்கும் படம் தமிழில் மிக குறைவு தனது காதல் படத்தின் வழியே இளம் உழைப்பாளியின் ஆத்மார்த்தமான காதலையும், அதை நசுக்கி எரியும் சாதி வெறியின் உக்கிரத்தையும் உரக்க சொன்னவர் இயக்குநர் பாலாஜி சக்திவேல்.

கல்லூரி என்ற தனது அடுத்த படத்திலும், அடித்தள வர்க்க நடுத்தர வர்க்க பிள்ளைகளின் ஒருங்கிணைந்த உண்மையான கல்லூரி வாழ்க்கையின் ஊடாக ஒளிரும் காதல், கிண்டல் நேயம், நட்பு, கொண்டாட்டம் எந்தவித ஆபாச புனைவுகளின்றி, மடடரகமான கொச்சை வசனங்கள் இன்றி மாணவ சமுதாயத்தை உயர்த்திப்பிடித்தது கல்லூரி திரைப்படம் அப்பாவி மாணவிகள் மீதான கொடூர தாக்குதலையும் உண்மையானதாக காட்டியதால் ஆளும், எதிர் கட்சிகளின் அரசியல் பார்வைகளால் மூடி மறைக்கப்பட்டது.

வணிகரீதியான தோல்வி என்பது ஒரு சரியான படைப்பாளிக்கு தோல்வி அல்ல. கல்லூரிக்குப் பிறகு எற்பட்ட இடைவெளி பலாஜி சக்திவேல் அவர்களை மெருகேற்றியது. ஒவ்வொரு அடியையும் நிதானமாக வைத்திருக்-கிறார். தனது இயல்பை மாற்றிக் கொள்ளவில்லை. இன்னும் வேகமாக பொறுப்பான-வராக அடுத்த படைப்பான வழக்கு எண்18/9 ஐ உருவாக்கியிருக்கிறார். மிகச் சிறந்த நாவல் படைப்புகள் படைக்க பல ஆண்டுகள் எடுத்து எழுதுவதாக (தேடலுக்காக) பொன்னீலன் போன்ற நாவலாசி-ரியர்கள் கூறுவர். எழுத்தாளனைப் போன்றே சமூகக் கடமை கொண்ட இயக்குநர் பாலாஜி சக்திவேல் போன்றவர்களும் அப்படித்தான். அதற்கு முதலீட்டாளர்கள் பொறுமை காக்க வேண்டியதும் சமூகக் கடமையாகிறது. இயக்குநர் லிங்குசாமியை விட தயாரிப்பாளர் லிங்குசாமி இதற்காக பாராட்டப்-பட வேண்டிய-வராகிறார்.

அச்சு ஊடகங்களிலிருந்து, காட்சி ஊடகங்கள் வரை அவரவர் பார்வையில் வியந்து பாராட்டு-கின்றன. அப்படி என்னதான் இருக்கிறது வழக்கு எண் 18/9 படத்தில் ஆரம்பமே, விவசாயத் தொழிலாளர்களின் வாழ்வின் அவல நிலை, கந்து வட்டிக் கொடுமையினால் கொத்தடிமை முறைக்கு தள்ளப்படும் விவசாயத் தொழிலாளர்களின் கண்ணீரிலிருந்து துவங்குகிறது படம். வட நாட்டு முறுக்கு கம்பெனியில் கசக்கிப் பிழியப்படும் கிராமத்து பள்ளி மாணவன் வேலு, பெற்றோரின் மரணத்தை மறைத்த ஏமாற்றிய நிறுவனப்பேய்களுக்கு எதிராக, கொதிக்கும் எண்ணையை வீசி விட்டு கொந்தளிக்கும் காட்சி-யிலேயே, “எதற்கும் ஒரு எதிர்வினையுண்டுசு என்பதை அறிவிக்கிறார். பசியில் சென்னை நடைபாதையில் சுருண்டு கிடக்கும் வேலுவுக்கு பசி தீர்த்து, நடைபாதை தள்ளு வண்டி இட்லி கடையில் வேலையும் பெற்றுத்தரும் ஈரமுள்ள இதயக் காரியாக வரும் பாலியில் தொழிலாளியாக வரும் பெண் மனதைவிட்டு அகல மறுக்கிறார். நடைபாதை தள்ளு வண்டியும், கை மிதிவண்டியும், வீதியோரமும் பின்னணியாகக் கொண்டே பெரும் பகுதி நம் வாழ்வைப்போல் நகருகிற. அண்ணாந்து பார்க்கும் தூரத்து வசதியானவர்களின் போலித் தனமான ஆடம்பரப் பகட்டுகள், அவுட்டிங்குகள் வசதி படைத்த கபட ஆண்களால், பெண்கள் எப்படி ஏமாற்றப்படுகிறார்கள் என்பதை மட்டும் காட்டாமல், அதை எப்படி எதிர்த்து நேர்கொள்ள வேண்டும் என்பதை அந்த பள்ளிப்பெண் வழியே உணர்த்தப்படுகிறது.

தும்பைப் பூவைப்போல மிளிரும் அந்த வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்ணின் கண்கள் பேசுவது தனிக்கவிதை. அவள் தினமும் பாசம் காட்டுவது மனநலன்குன்றிய சிறுவனிடம் என அங்காங்கே புறக்கணிக்கப்பட்டவர்களுக்கான காட்சிகள் வெகு நேர்த்தியாக பின்னப்பட்டுள்ளது.

ஒரு புறம் வசதியான பள்ளியில் படிக்கும் மாணவியையும், மறுபுறம் அதே வயதுடைய, பள்ளியில் படிக்கப்பட வேண்டிய ஏழைப்பெண் வேலைக்கார பெண்ணாகவும் காட்டி களையப்படவேண்டிய வேறுபாடுகள் நம் முன் நிறுத்தப்படுகிறது. அவசரகதியில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நாம் கடந்து போகையில் கவனிக்காத காட்சிகள், காதல்கள், வாழ்நிலைகள் பாலாஜி சக்திவேலால் உற்று நோக்கப்பட்டிருக்கிறது.

காவல்துறையில் உள்ள சில குற்றநரிகளின் கொடூர நயவஞ்ச முகம் தோலுரித்து காட்டப்படுகிறது. மார்க்ஸ், லெனின் புத்தகங்களை சொத்தாகவிட்டுச்சென்ற பொதுவுடமை இயக்கத் தோழரின் மகளாக வரும் வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்ணின் காவல்துறை ஆய்வாளரிடம் தரும் கடிதத்தின் வாசகங்கள் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது. “நீதியை காக்க வேண்டியவர்கள் அநீதிக்கு துணை போகலாமா? ஏழை மக்கள், வீட்டு வேலை செய்யும் பெண்தானே இவளால் என்ன செய்யமுடியும் என்றுதானே நினைத்துவிட்டாய். உன்னை போன்றவர்களுக்கு தகுந்த பாடம் தருவதற்கு எனது தந்தை (பொதுவுடமைத் தோழர்) கற்றுத் தந்திருக்கிறார்சு என பதிலடி தரும் இடம் பொதுவாழ்வில் அர்ப்பணிப்புடன் ஈடுபடுவர்களுக்கு தரப்படும் மரியாதையாக இருந்தது. வேலுவின் நண்பனாக வரும் கூத்துக்கலைஞனின் வழியே கவனிக்கப்படாத நாட்டுப்புறக் கலைஞர்களின் வாழ்க்கைச் சூழல் பதிவு செய்யப்படுகிறது. இப்படியாக, விவசாயிகளும், திரட்டப்படாத தொழிலாளர்-களும், உதிரித் தொழிலாளர்களும், நாட்டுப்புற கலைஞர்களும், கொத்தடிமைகளும், உழைத்துழைத்து உடலம் தேய்ந்த பெண்களும் நிறைந்த நமது நாட்டில் அவர்களுக்காக, அவர்களின் பண்பாடு, ரசனை, வாழ்க்கை சார்ந்த படங்கள் வெகுகுறைவு. அந்த குறையை வழக்கு எண் 18/9 வழியே நிவர்த்தி செய்திருக்கிறார் பாலாஜி சக்திவேல்.

மிகப்பெரிய பொருட்செலவில் தயாரிக்கப்படும் படங்கள் வணிக நோக்கம் மட்டுமே குறிக்கோளாகக் கொண்ட படங்கள் எப்படி எளிய மக்களுக்கான படங்களாக இருக்க முடியும். அதைத்தான் வீதி நாடகக் கலைஞர் பாதல் சர்க்காரும், ஈரான் இயக்குநர் மக்மல்பப் அவர்களும் கூறுகின்றனர். குறைந்த பொருட் செலவில், எளிமையாக திட்டமிடப்படும் படங்கள் வழியே துணிச்சலுடன் நாம் கூற வேண்டியதை கூறமுடியும். எந்த பகாசூர கொள்ளை நிறுவனங்களிடமும் விட்டுக் கொடுத்து சமரசம் செய்து கொள்ள வேண்டியதில்லை என்கின்றனர். அப்படித்தான் குறைந்த பொருட்செலவில் வழக்கு எண் 18/9 தயாரானதாக கூறப்படுகிறது. இனி குறுப்பட, ஆவணப்பட வாயிலாக சமூகக் கடைமையாற்றி வரும் இளம் இயக்குநர்கள், தொழில்நுட்பக்கலைஞர்களுக்கு எளிய முதலீட்டாளர்கள் வழக்கு எண் 18/9க்கு மக்கள் தந்த ஆதரவின் வழியே ஆதரவு தருவார்கள் என்றே நம்பிக்கை வைப்போம்.

அரசியலில் ஆரோக்கியமான கூட்டணி ஏற்படுகிறதோ இல்லையோ? தமிழ் திரையுலகில் சமூகப்பார்வை கொண்ட ஒரு ஆரோக்கியமான படைப்பாளிகள் அங்கொன்றும், இங்-கொன்றுமாக உருவாகிக் கொண்டு வருகிறார்கள். இவர்கள் அவரவர் சுயம் இழக்காமல், பொது புத்தியில் ஒரு புரிதலுடன் கூடிய அணியாக அடுத்தடுத்து இது போன்ற படைப்புகளை தோற்றுவித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். தமிழ் திரை உலக அளவில் பேசப்படக்கூடிய நான் வெகு தொலைவில் இல்லை என்ற நம்பிக்கையுடன் வாழ்த்துவோம். இனி பாலாஜி சக்திவேல் முதல் என்றொரு எளிய தலைமுறை உருவாகட்டும்.