மக்களுக்கு எதிரான திட்டங்களை 1975இல் மடமட வென அமல்படுத்திய இந்திராகாந்தி - வெகுமக்களின் தலைவர்களாக விளங்கிய ஜெயப்பிரகாஷ் நாராயண், ஜெ.பி.கிருபாளனி, மற்றும் லோகியா சோசலிஸ்டுத் தலைவர் களால் 1977 தேர்தலில் அடியோடு தோற்கடிக்கப்பட்டார்.

1977 தேர்தலில் வெற்றி பெற்றுப் பதவிக்கு வந்த மொரார்ஜி தேசாய் - சரண்சிங் கூட்டணி ஆட்சி, 1979இல் உடைந்தது; 1980இல் கலைந்தது.

1980 தேர்தலில் வடகிழக்கு மாநிலங்களிலும், ஜம்மு காஷ்மீரிலும், பஞ்சாபிலும் அக்கிரமமான முறையைப் பின்பற்றித் தேர்தலில் வெற்றி பெற்றுப் பிரதமராக வந்த இந்திராகாந்தி ஆட்சி பஞ்சாபில் அகாலிதளத்தை ஒழிப்பதற்காகச் செய்த ஏற்பாடு தனக்கு எதிராகப் போனவுடன், காலிஸ்தான் போராட்டத்தை ஒழிப்பது என்கிற பேரால் அமிர்தசரசில் பொற்கோயி லுக்குள் படைகளை ஏவி ஆயிரக்கணக்கான சீக்கியர்களைச் சுட்டுக்கொன்றது. பழி தீர்ப்பதில் வீரம் மிக்கவர்கள் சீக்கியர்கள். இலண்டனில் வெள்ளையனான டயரைச் சுட்டுக்கொன்ற உத்தம்சிங்கின் வழி வந்த சீக்கியர்களான இந்திராகாந்தியின் மெய்க்காப் பாளர்கள் இருவரே பட்டப் பகலில் இந்திராகாந்தியைச் சுட்டுக் கொன்றனர்.

இந்திராகாந்தியின் மறைவையடுத்து, பிரதமராக வர நாக்கைத் தொங்கப் போட்டுக் கொண்டிருந்த வங்கப் பார்ப்பனர் பிராணப் முகர்ஜி, இந்திராகாந்தியின் மகனான இராஜிவ் காந்திக்கு இடம் கொடுத்துப் போட்டியிலிருந்து ஒதுங்கிக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது. “தூய்மையான திருவாளர்” (Mr.Clean) என்கிற பெயரோடு 31.10.1984இல் இராஜிவ் காந்தி பிரதமராக ஆனார். அவருடைய ஒப்புதலோடு காங்கிரசுக்காலிகள் 3 ஆயிரம் சீக்கியர்களைப் பகலிலும் இரவிலும் சுட்டுக்கொன்றனர். அவர்களுக்கு ஏற்பட்ட இழப்பு இன்று வரை கூட ஈடுசெய்யப்படவில்லை.

ஜெயவர்த்தனாவின் பேரன் வயதுள்ள இராஜிவ் காந்தி, அவர் விரித்த வலையில் எளிதாகவே கண்ணை மூடிக்கொண்டு விழுந்து, 20 ஆயிரம் பேர் கொண்ட இந்தியப் படையையும், ஆயுதங்களையும் விமானங்களையும் 1987இல் இலங்கைக்கு அனுப்பி, தமிழீழ விடுதலைப்புலிகளைத் தேடித் தேடிக் கொல்லச் செய்தார்; தமிழ்ப் பெண்களை நாசப்படுத்தச் செய்தார். இலங்கைக்கு விருந்தினராகச் சென்ற இந்தியப் பிரதமர் இராஜிவ்காந்தி ஒரு சிங்களப் படைவீரனின் துப்பாக்கிக் கட்டையால் அடிக்கப்பட்டதையும் மறந்து, தமிழீழத் தமிழர்களுக்கு இரண்டாண்டு காலம் இன்னலை விளைவித்தார். இந்திய அமைதிப்படை வீரர்களால் பாதிப்புக்குள்ளான வீராங்கனை தாணு தமிழ்நாட்டில் காங்கிரசுக் கட்சிக்காரர்களுடன் கூடவே வந்து தங்கி, இராஜிவ்காந்தி மீது குண்டு போட்டு இலாவகமாகவே அழித்தார். தேர்தல் பரப்புரை மேடையில் ஏறாமலேயே இராஜிவ்காந்தி நொறுங்கிப் போனார்.

தூய்மையானவர் என்று சொல்லப்பட்ட இராஜிவ்காந்தி போபர்ஸ் பீரங்கிக் கொள் முதலில் தன் அன்பு மனைவியின் உறவினரான இத்தாலியக் குட்ரோசியின் தரகுக் கூலியில் தானும் பங்கு பெற்றார். தூய்மையானவர் என்பது போய் ஊழல் பேர்வழி இராஜிவ்காந்தி என்பது அப்போதே நிலைத்துவிட்டது. அது இன்றளவும் மூடி மறைக்கப் படுகிறது.

போபாலில் நச்சுவாயு வெளியாகி 5 ஆயிரம் பேர் மாண்டனர்; 20 ஆயிரம் பேர் பாதிப்புக்கு உள்ளாயினர். அந்தக் குழுமத்தின் தலைவன் ஆண்டர்சனை அர்ஜூன் சிங்குடன் சேர்ந்து இராஜிவ் காந்தி அமெரிக்காவுக்கு அனுப்பி வைத்தார். போபால் விபத்தினால் பாதிக்கப் பட்டவர்களுக்கு இன்றளவும் எந்த நிவாரணமும் கிடைக்க வில்லை. ஆனால் இராஜிவ் காந்தியின் அன்பு மனைவியான சோனியா காந்தி, அவருடைய மனைவி என்கிற ஒரே தகுதியின் காரணமாக இந்தியாவில் ஆட்சி அமைக்கும் காங்கிரசுக்குத் தன்னேரில்லாத தலைவியாக விளங்குகிறார்.

இராஜிவ் மறைவை அடுத்து 1991 தேர்தலில் பிரத மராக வந்த நரசிம்மராவ் ஊறுகாய்த் தரகு ஊழல், அர்செத்மேத்தா பங்குச் சந்தை ஊழல்களுக்குப் பெயர் போனவராக விளங்கினார். அத்துடன் உலகமயம், தனியார் மயம், தாராளமயம் என்கிற வெகுமக்களுக்கு எதிரான முதலாளித்துவப் பொருளாதாரத்தைத் திட்டத்தை அறிமுகப்படுத்தினார். இதற்கு ஏற்ற ஆள் என்று அடை யாளம் கண்டுதான் காலம் முழுதும் அயல்நாடுகளிலேயே சம்பள ஆளாக இருந்த மன்மோகன் சிங்கை நிதி அமைச்சராக அமர்த்திக் கொண்டார். இளமைக் காலந் தொட்டே வணிகக் குழுமங்களுக்கு வழக்குரைஞராக இருந்த ப. சிதம்பரத்தைத் துணை நிதி அமைச்சராக அமர்த்திக் கொண்டார்.

இந்தக் கொள்கைகளுக்கு முதலாவதாகப் பலி யானவை : மக்களுக்குக் கல்வி கொடுப்பதிலிருந்து அரசு ஒதுங்கிக் கொள்ள வேண்டும்; மக்களுக்கு இலவச மருத்துவம் கொடுப்பதிலிருந்து அரசு ஒதுங்கிக் கொள்ள வேண்டும். மக்களுக்குக் குடிநீர் கொடுக்கும் பொறுப்பிலிருந்து அரசு ஒதுங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்பதோடுகூட, வணிகத்திலும் தொழிலி லும் வங்கிகள் அமைப்பிலும் உள்நாட்டு முதலாளி களையும் அந்நிய நாட்டு முதலாளிகளையும் உலகப் பெருங் குழும அந்நிய முதலாளிகளையும் கும்பிட்டு வரவேற்று ஒப்படைக்க வேண்டும் என்கிற ஏகாதி பத்தியப் பொருளாதாரக் கொள்கைகள் அறிமுகப் படுத்தப்பட்டன. இவற்றால் இன்று இந்தியா சீரழிகிறது. இந்தியாவின் இயற்கை வளம் பாழடிக்கப்படுகிறது. மனிதனால் உற்பத்தி செய்யப்படாத தண்ணீர் விற் பனைப் பண்டமாக மாற்றப்படுகிறது. எந்தப் பெரிய அறிவியல் வளர்ச்சியாலும் உண்டாக்கப்படாத காற்று மாசுபடுத்தப்படுகிறது. இப்படி இந்தியா அழிவை நோக்கிப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. இப்படி நாம் கூறுவது புரியாத்தனத்தினாலோ காழ்ப்புணர்ச்சியினாலோ கூறப்படுவது அல்ல.

முதலாளித்துவப் பொருளாதாரம் கொடிகட்டிப் பறக்கிற பல வளர்ந்த நாடுகளிலும் - வளரும் நாடுகளிலும் 12ஆம் வகுப்பு வரையிலான கல்வி எல்லோருக்கும் இலவசமாகத் தரப்படுகிறது; அவரவர் தாய்மொழியில் கல்வி தரப்படுகிறது. அந்தந்த நாட்டில் உள்ள அகதி களுக்கும் இலவசமாகத் தரப்படுகிறது. அதேபோல் ஏழை, பணக்காரர், அந்நிய நாட்டிலிருந்து குடியேறியவர் என்கிற எந்த வேறுபாடும் இல்லாமல் எல்லாக் குடிமக் களுக்கும் இலவச மருத்துவம் அளிக்கப்படுகிறது. இப்படிப் பட்ட மக்கள் நலத் திட்டங்கள் மூன்றாவது அய்ந் தாவது திட்டத்திற்குப் பிறகு படிப்படியாக இந்தியாவில் குறைக்கப்பட்டே வந்தன.

காட்டாக, 12ஆவது அய்ந்தாண்டுத் திட்டத்தில் மக்களின் உடல்நலக் காப்புக்கென மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி மதிப்பில் இந்தியா 1.2 விழுக்காடு மட்டுமே ஒதுக்க முன்வந்துள்ளது. இதற்காக அமர்த்தப்பட்ட டாக்டர் ஸ்ரீ நாத் ரெட்டி தலைமையில் அமைந்த குழு 2.5 விழுக்காடு ஒதுக்க வேண்டும் என்று ஆலோசனை தெரிவித்தது. 12ஆவது திட்டக் குழுவின் 2012 சூலை முடிவுப்படி, 1.58 விழுக்காடு பொதுச் சுகாதாரத்துக்கு ஒதுக்க வேண்டும் என்று திட்டம் தந்தது. அய்க்கிய முற்போக்குக் கூட்டணியின் முதலாவது ஆட்சிக் காலத் தில், கூட்டணியின் பொதுக் குறைந்தபட்ச வேலைத் திட்டப்படி 2.3 விழுக்காடு ஒதுக்கீடு செய்யப்பட வேண்டும் என்றும்-இதில் 60 விழுக்காட்டுப் பங்கை மாநில அரசுகள் ஏற்க வேண்டும் என்றும் திட்டமிட்டது. ஆனால் உலக சுகாதார நிறு வனமோ ஒரு நாட்டின் மொத்த உற்பத்தி மதிப்பில் 5 விழுக்காடு பொதுச் சுகாதாரத்துக்கு ஒதுக்க வேண்டும் என அறிவுறுத்துகிறது. இன்றைய திட்டக் குழுவின் துணைத் தலைவராக இருக்கிற மான்டெக் அலுவாலியா மக்கள் நலம் கருதிய திட்டங்கள் எல்லாவற்றையும் அடியோடு கைவிட வேண்டும் என்று அடித்துச் சொல்லிக் கொண்டு அவருடைய அயல்நாட்டுப் பயணத்துக்கும் அவருடைய கழிவறையைச் சீர்படுத்துவதற்கும் பல கோடி ரூபாய் செலவழித்திருக்கிறார்.

பிரதமர் டாக்டர் மன்மோகன் சிங் மக்களால் தேர்ந்து எடுக்கப்பட்டு எப்போதும் அமைச்சர் ஆனவர் அல்ல. அவருடைய இருப்பிட முகவரி எங்கோ அசாமில் இருக்கிறது. அவர் எந்த மக்களமைப்பிலும் எப்போதும் செயல்பட்டவர் அல்ல. அவருடைய கேம்பிரிட்ஜ் கல்வி யும், தனிமனித நாணயமும் முதலாளித்துவப் பண்பாட் டில் தோய்ந்து அழுகிப் போனவை; முதலாளித்து வத்துக்குப் பண்ணை அடிக்க ஏற்றவை. அழுகிப் போன நெஞ்சம் உள்ள அவர் ஓர் ஊழல் அரசுக்கு - 2-ஜி ஊழல் - நிலக்கரி ஊழல் - போன்ற இயற்கை வளங் களைக் கொள்ளையடிக்கும் ஓர் அரசுக்குத் தலைமை தாங்கும் அவர் கெட்டிக்காரர் என்று எவரும் சொல்ல மாட்டார்; உலகம் சொல்லாது.

பொருளாதார மேதை என்று கூறப்படுகின்ற அவர் நேரடி வேளாண்மைத் தொழிலையும் வேளாண்மை சார்ந்த தொழிலையும் நம்பி 65 விழுக்காடு மக்கள் உள்ள இந்தியாவில் - சிறு கடைகள் - சிறு தொழிற் சாலைகள் - சிறு வணிகங்கள் - சிறு நிறுவனங்கள் நடத்துகின்றவர்கள் சுமார் 20 கோடிப் பேர் உள்ள இந்தியாவில், உலக உணவுப் பண்டங்களின், நுகர்வுப் பொருள்களின், மருந்துப் பொருள்களின் பகாசுரக் கொள்முதல் காரணமாகவும் கார்ப்பரேட் முறையில் வணிகனாகவும் விளங்குகிற வால்மார்ட் (றுயடட ஆயசவ) நிறுவனத்துக்கு இந்தியச் சில்லறைச் சந்தையைத் திறந்துவிடுவது மாபெரும் மக்கள் நலனுக்கு எதிரான செயலாகும். 18.9.2012க்குப் பிறகு உறுதிப்பட அறி விக்கப்பட்ட பின்வரும், வணிக - தொழில் - மின்துறை -தகவல் துறை ஆகியவற்றில் அந்நிய முதலீட்டுக்கு அனுமதி என்பது எவராலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாததாகும்.

அந்நிய முதலீடு : (1) சில்லறை வணிகத்தில் 51 விழுக்காடு; (2) உள்நாட்டுப் போக்குவரத்தில் 49 விழுக்காடு; (3) மின்துறையில் 49 விழுக்காடு; (4) தகவல் ஒலிபரப்புத் துறையில் 74 விழுக்காடு எனவும்; இன்னும் வங்கித் துறையிலும் மற்ற துறைகளிலும் இப்படி அந்நிய முதலீடு தாராளமாக அனுமதிக்கப்பட் டிருப்பது பெரும் கொடுமையாகும்.

அத்துடன் தென்னாட்டில் கோதாவரி ஆற்றில் தொடங்கி தாமிரபரணி ஆறு வரையில் ஆற்றுப் படுகைகளில் உள்ள நீர் வளத்தையும், கரைகளில் உள்ள நீர் வளத் தையும் உறிஞ்சி எடுக்க அந்நிய நாட்டு முதலாளிகளுக் கும் உள்நாட்டு முதலாளிகளுக்கும் உரிமம் கொடுத்திருப் பதும்; கரும்பொன் எனப்படும் நிலக்கரியையும் உலோகங்களின் மூலாதாரமாக விளங்கும் இரும்புத் தாதுவையும், பல கோடி ஆண்டுகளுக்குமுன் நிலத்தடியில் உருவான பளிங்குக் கற்களையும் உள்நாட்டுப் பெரு முதலாளிகளும் அயல்நாட்டுப் பெருங்குழும முதலாளி களும் அடியோடு வெட்டி எடுக்க உரிமம் வழங்கி, அவர்களிடமும் விஜயபாஸ்கர மல்லையா போன்ற இந்திய சாராய முதலாளிகளிடமும், மோட்டர் உற்பத்தி நிறுவன முதலாளிகளிடமும், கட்சிக்கும் சொந்தத்துக்கும் பெரு நிதிகளை நன்கொடையாகப் பெற்றுக்கொண்டு, திரும்பத் திரும்பத் தேர்தலில் வெற்றி பெற்று இந்திரா காந்திக் குடும்ப ஆதிக்கத்தின் கீழ் உள்ள ஆட்சி இனியும் இந்தியாவில் தொடரக் கூடாது என்கிற மான உணர்ச் சியும் மனிதாபிமான உணர்ச்சியும் எல்லாப் பொது மக்களுக்கும் இளைஞர்களுக்கும், குறிப்பாக - தில்லியில் இப்படிப்பட்ட பெரிய திருடர்களின் ஆட்சி நீடிக்க அவர்களுக்கு முட்டுக் கொடுக்கும் மாநில ஆட்சிகளைப் பிடித்துக் கொண்டு கொள்ளையடிக்கும் சின்னத் திருடர் களுக்கும் கட்டாயம் வரவேண்டும்.

இன்று இந்தியாவில் நடப்பது மக்கள்நல ஆட்சி அல்ல; மக்கள் நலத்துக்கு எதிரான ஆட்சி. இதே தன்மையில் எவராண்டாலும் - எக்கட்சி ஆண்டாலும் அவர்களுக்கு முட்டுக் கொடுக்கிற எல்லாரும், எல்லாக் கட்சிகளும் மக்களின் எதிரிகளே!

இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் புனிதமானது. அதை மாற்றக் கூடாது என்று கூறிக்கொண்டே நடுவண் அரசில் மாறி மாறி ஆட்சி செய்கின்ற காங்கிரசு, பா.ச.க. கட்சிகள் அரசமைப்புச் சட்ட விதிகள்படி இயங்குகிற அமைப்புகளையும் அதன் உயர் அலுவலர்களையும் மிரட்டி ஆட்சி புரிகின்றன. பிரதமர் சாஸ்திரி மறை விற்குப் பிறகு இவ்வித தேசியத் திருவிளையாடல் மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து மன்மோகன் சிங் ஆட்சிக் காலத்தில் உச்சத்திற்குச் சென்றுள்ளது. நாட்டின் வளங் களைச் சுரண்டிக் கொள்ளை அடித்த பணத்தில் இந்திய முதலாளிகள் இந்தத் தேசியக் கட்சிகளுக்கு வெள்ளை யாக வெளிப்படையாக வழங்கிய நன்கொடைகள் பல ஆயிரம் கோடி ரூபாய்கள் என்று நாடாளுமன்றத்தில் அளித்த புள்ளிவிவரங்கள் பறைசாற்றுகின்றன. நிலக் கரி ஒதுக்கீட்டில் ‘முதலாளிகளுக்கு’ விதிகளுக்குப் புறம்பாகச் சலுகை வழங்கியதால் ஏற்பட்ட இழப்பு ஒரு இலட்சத்து 86 ஆயிரம் கோடியாக இருக்கலாம் என்று குறிப்பிட்டு, சலுகை பெற்ற நிறுவனங்களின் பெயர் களையும் அட்டவணையில் குறிப்பிட்டுத் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் தனது அறிக்கையை அளித்துள்ளார். தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் இவ்வாறு குறிப்பிடலாமா? இவருக்கு அதி காரங்கள் உள்ளதா? என்று பல கேள்விகள் ஆளும் கட்சியினரால் எழுப்பப்படுகின்றன.

இங்கிலாந்து நாடு பின்பற்றிய நாடாளுமன்ற முறை யையும், நிர்வாக அமைப்புகளையும் விடுதலைக்குப் பின் இந்தியா முழுக்க முழுக்க ஏற்றுக்கொண்டது. வெள்ளை ஏகாதிபத்திய ஆட்சியில், இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில் இயங்கிய நடுவண் அரசு சல்லிக்காசைக் கூட வீணாக்காமல் அரசு அமைப்புகளை மேலாண்மை செய்தது என்பதை வரலாறு நமக்குச் சுட்டுகிறது. இதற்கு முதன்மையான காரணங்களும் உள்ளன. பல கிழக்கிந்தியக் குழுமங்கள் 18ஆம் நூற்றாண்டில் இந்திய மண்ணில் வணிகத்தைத் தொடங்கிய போதே ஊழல்களும் பிறந்தன; பெருகின. சான்றாக, சாதாரண எழுத்தர்களாக இங்கிலாந்து கிழக்கிந்தியக் குழுமத்தில் பணிபுரிந்த இராபர்ட் கிளைவும், வாரன்ஹேஸ்டிங்சும் இந்தியாவில் அடித்த கொள்ளைப் பணத்தில் இங்கிலாந்தில் சொத்துக்களை வாங்கிக் குவித்ததையும், அதற்காக அவர்கள் மீது இங்கிலாந்து அரசு குற்ற விசாரணை யை மேற்கொண்டதையும் மறந்து விடலாகாது.

தொடக்கக் காலத்திலிருந்தே நாடாளுமன்ற முறை எப்போதுமே உறுப்பினர்களின் தன்நலத்திற்காகச் செயல்பட்டுள்ளது என்பதை வாரன்ஹேஸ்டிங்சு மீது குற்றச்சாட்டுகளை அடுக்கி 1789, மே 5ஆம் நாள் எட்மண்ட் பர்க் ஆற்றிய உரையைத் தனது ‘நீதியின் தோற்றம்’ என்ற நூலில் அறிஞர் அமர்த்தியா சென் குறித்துள்ளார். “வாரன் ஹேஸ்டிங்சு செய்த பெருந் தவறுகளுக்காகவும், பெரும் குற்றங்களுக்காகவும் பதவி யிலிருந்து அவரை நீக்க வேண்டும்; இங்கிலாந்து நாட்டு மக்களையும், நாடாளுமன்றத்தையும் கேவலப்படுத்தி இருக்கிறார்; இந்திய மக்களின் சட்டங்கள், உரிமைகள், சுதந்திரம் ஆகியவற்றை வளைத்துத் திரித்து மக்களின் சொத்துக்களைச் சூறையாடியிருக்கிறார்; மக்களைத் தனிமைப்படுத்தி, அனாதைகளாக்கிய ஹேஸ்டிங்சைப் பணியிலிருந்து தூக்கி எறிய வேண்டும்; சமூகத்தில் உள்ள இயற்கை நீதியின் விதிகளை மீறியதற்காகவும் மானுடத்தன்மையை அடக்கி, ஒடுக்கி, காயப்படுத்தி, வயது, தகுதி, வாழ்நிலை, ஆண்-பெண் என்ற வேறு பாடின்றி அனைவரையும் கொடுமைப்படுத்தியதற் காகவும் வாரன் ஹேஸ்டிங்சு மீது பதவி நீக்கம் தீர் மானத்தை முன்மொழிகிறேன்” என்று வீரமுழக்க மிட்டார் எட்மண்ட் பர்க். ஆனால், ஹேஸ்டிங்சைவிட மோசமாகக் கொள்ளையை இந்தியாவில் மேற்கொண்ட இராபர்ட் கிளைவைப் பர்க் பாதுகாத்தார். வளைந்து கொடுக்கிற, தன்நலம் சார்ந்த அணுகுமுறையை எட்மண்ட் பர்க் கையாண்டார் என்று அமர்த்தியா சென் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

சல்லிக்காசை யாரும் திருடாமல் இங்கிலாந்து நாட்டிற்கு இந்தியாவின் செல்வங்களைக் கொண்டு வந்துவிட வேண்டும் என்பதற்காக இங்கிலாந்து அரசு தனது நேரடி நிர்வாகத்தின் கீழ் இந்தியத் துணைக் கண்டத்தின் பெரும் பகுதிகளைக் கொண்டு வந்தது. இங்கிலாந்து நாட்டின் நன்மைக்காகப் பல புதிய நிர் வாகச் சட்டங்களை வெள்ளை அரசு நிறைவேற்றியது. இந்த நிர்வாக மரபுரிமைக் கூறுகளைத்தான் விடு தலைக்குப்பிறகு இந்தியா ஏற்றுக்கொண்டது. எதிர்க் கட்சிகளை மதிப்பதில், நேரு, சாஸ்திரி காலம் வரை நல்ல மரபுகள் பின்பற்றப்பட்டன. மக்களாட்சி முறையில் நிர்வாகம், சட்டமன்றம், நீதித்துறை ஆகிய மூன்று அமைப்புகள் சிறப்பாகச் செயல்படுவதற்கு நேரு தனி அக்கறை செலுத்தினார்.

வெள்ளையர் ஆட்சிக்காலத்தில் 1919, 1935ஆம் ஆண்டுகளில் பின்பற்றிய அரசமைப்புச் சட்டவிதிகள், மரபுகள் முதலானவற்றை 1950ஆம் ஆண்டு நடை முறைக்கு வந்த அரசமைப்புச் சட்டப் பிரிவுகளில் அப் படியே இணைத்தனர். இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத் தின் பகுதி 5இல் உள்ள 148, 149, 150, 151 பிரிவுகள் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலரின் அமைப்பு முறை பற்றியும், அதிகார எல்லை பற்றியும் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகின்றன. அரசமைப்புச் சட்ட அட்டவணை மூன்றாம் பிரிவில் அமைச்சர்கள், உச்ச நீதிமன்றம், உயர்நீதிமன்றங்களின் தலைமை நீதிபதி கள் உள்ளிட்ட நீதிபதிகள், தேர்தல் ஆணையர், அரசுத் தலைமை வழக்கறிஞர், தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் ஆகியோர் பதவி ஏற்பு உறுதி மொழியை ஏற்க வேண்டும் என்று குறிப்பிடப்பட் டுள்ளது. இதன் முதன்மையான நோக்கமே இந்த அலுவல் அமைப்புகள் தன்னுரிமைகளுடன் சிறப்பாகச் செயல்பட்டு மக்களாட்சிக் கூறுகளை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்பதற்காகதான் என்பதைப் பல அரசமைப்புச் சட்ட வல்லுநர்கள் குறிப்பிடுகிறார்கள்.

1950-60ஆம் ஆண்டுகளில் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலரின் அறிக்கைகளைப் பற்றிப் பெரும் அளவில் கருத்து வேறுபாடுகள் உருவாக வில்லை. உச்சநீதிமன்றம் போன்றே சுயாட்சி பெற்ற அமைப்பாகக் கணக்குத் தணிக்கைக் குழு செயல்பட்டு வந்தது. அரசமைப்புச் சட்ட அவையில் அண்ணல் அம்பேத்கர், இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தின்படி முதன் மையான அலுவலராகச் செயல்படக்கூடியவர் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் என்று குறிப்பிட்டார். அவருடைய கடமைகள், பணிகள் நீதிமன்றப் பணி களைவிட மிகவும் முதன்மையானவையாகும் என்றும் குறிப்பிட்டார்.

1949 அக்டோபர் 10ஆம் நாளில் அரசமைப்புச் சட்ட அவையில் அமைச்சர்களுக்கு அடிபணியாமல் நேர்மையாகச் செயல்படுகின்ற உயர் அலுவலர்கள் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று இந்தியாவின் துணைத் தiலைமை அமைச்சராகவும், உள்துறை அமைச்ச ராகவும் பணியாற்றிய பட்டேல் பதிவு செய்துள்ளார். “நீங்கள் பணிபுரியும் அரசின் நிர்வாகக் இயந்திரங் களுடன் சண்டை போடாதீர்கள் என்பதைப் பட்டறிவைப் பெற்ற மனிதன் என்ற முறையில் குறிப்பிடுகிறேன். அரசு அலுவலர்களிடம் வேலையை வாங்குங்கள். ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒருவிதமான பாராட்டுதலைப் பெற விரும்புவான். தினமும் அவர்கள் விமர்சனம் செய்யப்படும் போதும், அவர்களைப் பற்றி மக்கள் மத்தியில் குறைகளைச் சுட்டும் போதும் அவர்கள் தங்கள் பணியைச் செவ்வனே செய்யமாட்டார்கள்” என்று கோபத்துடன் குறிப்பிட்டார் பட்டேல். “இவ்வகை அணுகுமுறையைப் பின்பற்றாமல் இருந்தால், நீங்கள் இந்த அரசமைப்புச் சட்டத்தைக் கடைப்பிடிக்காதீர்கள். இதற்குப் பதிலாக வேறு ஒரு சட்டத்தை ஏற்றுக் கொள்ளலாம். காங்கிரசுச் சட்டத்தை அல்லது ஏதாவது ஒரு சட்டத்தை, அல்லது ஆர்.எஸ்.எஸ். சட்டத்தைக் கொண்டு வாருங்கள். நீங்கள் விரும்புவது போன்று இந்த அரசமைப்புச் சட்டத்தின் கீழ் செயல்பட முடியாது. நாட்டை நல்ல நிலையில் நடத்திச் செல்ல ஒரு பணி வளையத்திற்குள் இணைந்து செயல்படுவதுதான் அரசமைப்புச் சட்ட நெறியாகும்” என்று பட்டேல் விளக்கினார். ஆனால், இன்றோ பட்டேல் கருத்திற்கு எதிராகக் காங்கிரசு செயல்படுகிறது. காரணம் இந்தியா விடுதலை பெற்ற வுடன், தன்னலமற்ற தலைவர்கள் நடுவண் அரசின் ஆட்சிப் பொறுப்பில் இருந்தார்கள். நேர்மையான அதிகாரிகள் மதிக்கப்பட்டார்கள். இன்றோ தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர், தலைமை அமைச் சரின் அலுவலகத்தில் பணிபுரிவோர்களாலும், அவர் களின் எடுபிடிகளாலும், அமைச்சர்களாலும் மிரட்டப் படுகிறார்கள்.

இந்தியாவின் முதல் குடியரசுத் தலைவர் பாபு இராஜேந்திர பிரசாத், அரசின் நிதியைப் பொறுத்த வரை எந்த உயர் பதவியில் இருப்பவரையும் ஆய்வு செய்வதற்கு அதிகாரம் பெற்றவர் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் என்று குறிப்பிட்டார். இத்தகைய அரசமைப்புச் சட்ட அதிகாரம் பெற்ற, சுயாட்சியுடன் இயங்கக்கூடிய தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் நடுவண், மற்றும் மாநில அரசுகளின் நிதி ஒதுக்கீடுகள், செலவுகளைப் பற்றியும் ஆய்வு செய் கிறார். விதி மீறல்கள் இருப்பின் அறிக்கையில் குறிப் பிடுகிறார். குறிப்பிட்ட இனத்திற்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதி, உரிய முறையில் செலவு செய்யப்பட்டுள்ளதா? நிதித் துறையின் விதிகளின்படி, சரியாக உள்ளதா? மேற் கொள்ளப்பட்ட ஒதுக்கீடுகள் முறையாக மற்ற துறை களுக்குச் சென்றுள்ளதா? என்பன போன்ற அனைத்து நிதி ஒதுக்கீடு, செலவு இனங்களைப் பற்றிய முழு ஆய்வு அறிக்கைதான் தலைமைக் கணக்குத் தணிக் கை அலுவலரால் ஆண்டுதோறும் அளிக்கப்படுகிறது. இவ்வறிக்கைகள், நாடாளுமன்ற, சட்டமன்றப் பொதுக் கணக்குக் குழுக்களில் ஆய்வு செய்யப்படுகின்றன. இந்தக் குழுவிற்கு எதிர்க்கட்சித் தலைவரே தலைமை தாங்குகிறார். அவ்வறிக்கைகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட நாடாளுமன்ற, சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் பார்வைக் கும், ஆய்விற்கும், விவாதத்திற்கும் விடப்படுகின்றன.

அண்மைக்காலமாக உலக அளவில் பல வளர்ந்த நாடுகளில் இந்தக் கணக்குத் தணிக்கை அறிக்கைகளை நல்ல முறையில் ஆக்கப்பூர்வமாக எடுத்துக்கொண்டு அந்தந்த அரசுகள் தவறுகள், ஊழல்கள் நடைபெறாமல் தடுப்பு நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டு வருகின்றன. 1990க்கு பிறகுதான் இந்தியாவில் இந்தக் கணக்குத் தணிக்கை அறிக்கைகளில் சுட்டப்பட்டுள்ள குறைகளை, தவறுகளை எதிர்க்கட்சிகளும், ஊடகங்களும் சுட்டிக் காட்டினால் ஆளும்கட்சிகளுக்குக் கோபம் கொப்பளிக் கிறது. போபர்சு பீரங்கி வாங்கிய போது தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர், செலவினங்களில் காணப்பட்ட முரண்பாடுகளையும், முறைகேடுகளை யும் போபர்சு நிறுவனத்திற்கு விதிகளை மீறிக் காட்டிய சலுகைகளையும் தனது அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டி னார். தலைமை அமைச்சராக இருந்த ராஜீவ் காந்தி யும், அவரது அரசியல் தரகர்களும் எவ்வித முறை கேடுகளும் நடைபெறவில்லை என்று வாதிட்டனர். பிறகு எதிர்க்கட்சிகள் எழுப்பிய கண்டனங்களுக்குப் பிறகு நாடாளுமன்றக் கூட்டுக்குழு விசாரணை அமைக் கப்பட்டது. அந்த விசாரணையும் ஒருவிதக் கண் துடைப்பாக அமைந்துவிட்டது.

திருமதி. சித்ரா சுப்ரமணியன் என்ற ஊடகச் செய்தியாளர் இந்து நாளேட்டில் போபர்சு ஊழலை ஆதாரங்களுடன் வெளியிட்டார். போபர்சு ஊழல் விவா கரத்தை ஒட்டி ஆயிரத்திற்கு மேற்பட்ட ஆதாரங்கள் உள்ளன. அவற்றில் நான் 350க்கும் மேற்பட்ட ஆதாரங் களைக் கைப்பற்றி இருக்கிறேன் என்றார் சித்ரா சுப்ரமணியம். ‘ராஜிவ் கூசாமல் பொய் சொன்னார்’ என்ற தலைப்பில் பொக்கிஷம் பகுதியில் சித்ரா சுப்ரமணி யத்தின் பேட்டியை ஆனந்தவிகடன் 12.9.2012 நாளிட்ட இதழில் மீண்டும் வெளியிட்டுள்ளது. சோனியா காந்தியின் குடும்ப நண்பரான குவத்ரோச்சி இந்த ஊழல் பணத்தைச் சுவிசு வங்கியில் வைத்துள்ளார் என்று நடுவண் அரசின் சி.பி.ஐ. புலன்விசாரணை யைத் தொடங்கியது. காங்கிரசு இயக்கத்தின் பெரும் ‘தியாகத்தால்’ இந்த குவத்ரோச்சியைக் கைது செய்ய முடியவில்லை. புலனாய்வு அமைப்பும் வழக்கை முடித்துவிட்டது.

ராஜீவ்காந்தி தலைமை அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் வாங்கியதில் நடந்த முறைகேடுகள், வாஜ்பாய் தலைமை அமைச்சராக இருந்தபோது கார்கில் போரில் உயிரிழந்தவர்களுக் குரிய சவப்பெட்டிகள் வாங்கிய போது நடந்த ஊழல்கள் எல்லாம் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலு வலரின் அறிக்கையில் சுட்டிக்காட்டப்பட்டுள்ளன.

அலைக்கற்றை முறைகேடுகள், நிலக்கரி உரிமை கள் வழங்குவதில் ஏற்பட்ட முறைகேடுகள், புதுதில்லி விமான நிலையத்தில் அரசின் நிலத்தைக் குத்தகை விட்டதில் ஏற்பட்ட முறைகேடுகள் எல்லாம் தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலரின் அறிக்கையில் சுட்டப்பட்டுள்ளன. இந்த அறிக்கைகளில் காணப்படுகிற கருத்துகளைத் தலைமை அமைச்சர் மன்மோகன் சிங்கும், அவரின் எடுபிடி அமைச்சர்களும் ஆக்கப்பூர்வ மாக எடுத்துகொள்ளாமல், அரசிற்கு இழப்பு ஏதும் இல்லை என்று பொது மக்களிடம் பொய்களை அள்ளி வீசுகின்றனர். சுழி நட்டம் கூட இல்லை என்று கூறித் தங்களின் சுழி மூளையை வெளிப்படுத்தினர். ஆனால் நடுவண் அரசின் அமைச்சர்களுக்கானக் குழு இது வரை 6 பெரிய நிறுவனங்களுக்கு நிலக்கரி சுரண்டு வதற்காகக் கொடுக்கப்பட்ட உரிமங்களை நீக்கியுள்ளது. மேலும், நடுவண் அரசின் புலனாய்வுத் துறை (CBI) நிலக்கரி ஒதுக்கீடு பெற்ற தனியார் நிறுவனங்கள் மீது வழக்குகளைப் பதிவு செய்து கண்துடைப்பு நடவடிக் கைகளை மேற்கொண்டு வருகிறது.

நிலக்கரிச் சுரங்க ஒதுக்கீட்டு முறைகேடுகளில், தோண்டத் தோண்ட புதுப்புது ஊழல் பரிமாணங்கள் வெடித்துக் கிளம்புகின்றன. நாட்டில் மின்பற்றாக்குறை பெருகி வருகிறது. பல அனல் மின் உற்பத்தி நிலை யங்கள் நிலக்கரிப் பற்றாக்குறையால் மின் உற்பத்தி யைப் பெருக்க முடியவில்லை. அனல் மின் உற்பத் திக்கு 65 கோடி டன் நிலக்கரி தேவைப்படுகிறது. ஆனால் தற்போது 56 கோடி டன் நிலக்கரியைத் தோண்டி எடுக்கும் நிலையில் தான் இந்தியா உள்ளது. இதன் காரணமாக 33 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்பில் நிலக்கரியை இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய நிலையில் உள்ளது.

இந்தச் சூழலில் நிலக்கரி உரிமம் பெற்ற தனியார் நிறுவனங்கள் ஊக வணிகத்தில் ஈடுபட்டது கொடுமை யிலும் கொடுமையாகும். நிலக்கரிப் பற்றாக்குறை ஏற்படட்டும்; விலை ஏறட்டும் என்று பெற்ற உரிமங் களைத் தனியார் நிறுவனங்கள் பயன்படுத்தவில்லை என்பது நாட்டிற்குச் செய்யும் பெரும் துரோகமாகும். மற்றொரு கோணத்தில் இந்த நிலக்கரி முறைகேடு களை ஆய்வு செய்து-பார்கஜ் சேக்சாரியா, செப்டம்பர் 18, இந்து நாளிதழில் கட்டுரை தீட்டியுள்ளார். பசுமை அமைப்புகளின் ஆய்வின்படி, அடர்த்தியான காடுகளில் இந்த நிலக்கரி உரிமங்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளதால் 10 லட்சம் ஹெக்டேர் காட்டுப் பகுதி பாழடிக்கப்பட்டு வரு கிறது என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். 13 நிலக்கரிச் சுரங் கங்களின் எல்லைப் பகுதியில் இவை அடங்கும். மேலும் 40 நிலக்கரிச் சுரங்கங்களின் பரப்பளவை ஆய்வு செய்ய வேண்டிய நிலையில் உள்ளது என்ற அதிர்ச்சியான கருத்தை இந்தக் கட்டுரையில் குறிப் பிட்டுள்ளார்.

காட்டு வளங்கள், இயற்கை வளங்களை உயிரியல் தாவர வள ஆதாரங்களைக் கண்மூடித்தனமாகக் கொள்ளை அடிக்கும் போக்குத்தான் தாராளமயக் கொள்கையா? என்ற கேள்வியும் எழுப்பப்படுகிறது. எனவே தலைமைக் கணக்குத் தணிக்கை அலுவலர் நேர்மையுடன், நெஞ்சுரத்துடன் அளித்த அறிக்கை. அரசு இயற்கை வளங்களை எவ்வித நெறியும் இன்றிக் கொள்ளை அடிப்பதற்குத் தனியார் துறைக்குத் துணை போகிறது என்பதை வெட்ட வெளிச்சமாக்கியுள்ளது.

இச்சூழலில் போபர்சு ஊழலை மக்கள் மறந்தது போன்று நிலக்கரி ஊழலையும் மறந்துவிடுவார்கள் என்று இன்றைய உள்துறை அமைச்சர் ஷிண்டே குறிப்பிட்டுள்ளார். 1960ஆம் ஆண்டுகளில் அறிஞர் அண்ணா அடிக்கடிக் குறிப்பிட்டதைப் போல, பக்கா காங்கிரசுக்காரர்களுக்கும், சொக்கா காங்கிரசுக்காரர் களுக்கும் நிறைய வேறுபாடுகள் உண்டு. பக்கா காங்கிரசுக்காரர்கள் மனசாட்சியோடு நேர்மையாகச் செயல்படுவார்கள். சொக்கா காங்கிரசுக்காரர்கள் இருப் பதை எடுத்துக் கொள்வார்கள்.

நேரு, பட்டேல் போன்ற தலைவர்கள் கடைபிடித்த நேர்மை நெறிகளைக் குழிதோண்டிப் புதைக்கிறது தற்காலச் சொக்கா காங்கிரசுத் தலைமை. ‘சொக்கத் தங்கம்’ சோனியாவும், சொக்கா காங்கிரசு மன்மோகன் சிங்கும் பன்னாட்டு, உள்நாட்டு முதலாளிகளுக்கு இந்தியாவையே குத்தகைக்கு விட்டாலும் விட்டுவிடு வார்கள் என்பதை மேற்குவங்க முதல்வர் மம்தா நன்றாகவே உணர்ந்துள்ளார். நடுவண் அரசின் தவ றான பொருளாதாரக் கொள்கைக்கு எதிராக நடுவண் அரசிற்கு அளித்த ஆதரவைத் திரும்பப் பெற்றுள்ளார். விலைவாசி உயர்வு, பொருளாதாரச் சரிவு ஆகிய வற்றால் பாதிக்கப்பட்டுள்ள மக்கள் காங்கிரசுக் கட்சிக் குத் தகுந்த பாடத்தைக் கற்பிப்பார்கள் என்பது உறுதி.

இதற்கு வழிகோல, விதி 335-அடியோடு நீக்க வேண்டும்

மண்டல் பரிந்துரையை அமலாக்கம் செய்வதைப் பிரதமர் வி.பி. சிங் 6.8.1990இல் அறிவித்தார். அதற் கான ஆணை 13.8.1990இல் பிறப்பிக்கப்பட்டது. இந்த ஆணையை 6.8.1990 முதல் மிகவும் வன்மமாக எதிர்த்தவர்கள் பாரதிய சனதா ஆட்சியினரும், மத்திய அரசாங்க உயர்மட்ட அதிகாரவர்க்கத்தினரும், பார்ப்பன, பனியா பத்திரிகையாளர்களும் எல்லாக் கட்சிகளையும் சார்ந்த பார்ப்பன, இரஜபுத்திர, காயஸ்தர், பூமிகார் வகுப்பினர்களும் ஆவர்.

பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குத் தனி இடஒதுக்கீடு தரக் கூடாது என்கிற உணர்ச்சி அவர்களால் தீவிரமாக வடஇந்தியா எங்கும் பரப்பப்பட்டது. எனவே 1990இல் அந்த ஆணை அமலாகவில்லை. இதையடுத்து வி.பி. சிங் பதவியை இழந்ததனால், 1991 மே மாதம் நடைபெற்ற தேர்தலில் காங்கிரசு வெற்றி பெற்றது.

காங்கிரசுப் பிரதமர் பி.வி. நரசிம்மராவ், வி.பி. சிங் பிறப்பித்த ஆணையை அடியோடு மாற்றினார். பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு 27 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு அமல்படுத்தும் போது, அவர்களில் பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்த பிரிவினரை நீக்கிவிட்டுத்தான் அமல்படுத்த வேண்டும் என்று திருத்தினார். மேலும் இடஒதுக்கீடு பெறாத மேல் வகுப்பில் உள்ள ஏழைகளுக்கு 10 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு தரவேண்டும் என்று ஒரு புதிய திருத்தத்தை 1991 செப்டம்பரில் சேர்த்தார்.

மேலேகண்ட இரண்டு ஆணைகளையும் எதிர்த்து இந்திரா சகானி என்பவர் உச்சநீதிமன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தார்.

மேற்படி வழக்கின் பேரிலான தீர்ப்பு 16.11.1992 இல் அளிக்கப்பட்டது. அத்தீர்ப்பு 3 செய்திகளை வலி யுறுத்தியது.

1.            மொத்த இடஒதுக்கீட்டின் அளவு 50 விழுக்காட் டுக்கு உட்பட்டே இருக்க வேண்டும்.

2.            பிற்படுத்தப்பட்டோருக்கு இடஒதுக்கீடு தரும்போது அதில் பொருளாதாரத்தில் வளர்ந்த பிரிவினரை நீக்கிவிட்டுத்தான் தரவேண்டும்.

3.            பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீடு தரப்படுவது 15.11.1997க்குப் பிறகு நீடிக்கக் கூடாது.

அத்துடன், இடஒதுக்கீடு பெறாத வகுப்பிலுள்ள ஏழைகளுக்குப் பொருளாதார அடிப்படையில் இடஒதுக் கீடு தருவது கூடாது. அப்படிக் கொடுத்தால் ஏற்கெனவே உள்ள 50 விழுக்காட்டுடன் மேலும் 10 விழுக்காடு சேர்க்கப்பட்டு மொத்த ஒதுக்கீடு 60 விழுக்காடு ஆகிவிடும். எனவே அத்திருத்தம் செல்லாது.

மேலேகண்ட உச்சநீதிமன்றத்தின் கருத்து தன் அளவிலேயே முரண்பாடு உள்ளதாகும். ஏன்?

ஏழ்மை என்கிற அடிப்படையில் பொருளாதார அளவுகோலைக் கொண்டு முற்பட்ட வகுப்பினருக்கு இடஒதுக்கீடு தரமுடியாது என்று கூறிய உச்சநீதிமன்றம், அதே பொருளாதார அளவுகோலை விதி 16(4)இலும், விதி 15(4)இலும் இல்லாத ஒன்றை-புதியதாக பொரு ளாதார அளவுகோலைப் பிற்படுத்தப்பட்டோருக்குப் புகுத்தியது மாபெரும் தவறாகும்.

இந்தத் தவறுகளைப் பற்றிப் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு, பட்டியல் வகுப்பு, பழங்குடி வகுப்புத் தலை வர்களோ, பிற்படுத்தப்பட்ட, தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்புத் தலைவர்களால் ஆளப்பட்ட முதலமைச்சர்களோ அக்கறையோடும் பொறுப்போடும் ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ளவில்லை.

விதி 16(4) என்பது அரசு வேலைகளிலும் பதவிகளிலும் எந்த பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புக் குடிமக் களுக்குப் போதிய பிரதிநிதித்துவம் இல்லை என்று தெரிகிறதோ அவர்களுக்கு இடஒதுக்கீடு செய்ய வேண்டும் என்றுதான் கூறுகிறது. “போதிய பிரதிநிதித்துவம்” என்பது விகிதாச்சாரப் பிரதிநிதித்துவம் என்றுதான் பொருள்படும். அதனால் தான் டாக்டர் அம்பேத்கர் அரசமைப்புச் சட்டம் அமலுக்கு வருவதற்கு முன்னா லேயே பட்டியல் வகுப்பினருக்கு விகிதாச்சார ஒதுக்கீடு பெற்றுத் தந்தார். அதே அடிப்படையில்தான் பிற்படுத் தப்பட்டோருக்கும் விகிதாசார இடஒதுக்கீடு 1956 லேயே கொடுக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். அது இன்று வரையில் நிறைவேறாததாகவே இருக்கிறது.

விதி 15(4)இல் பிற்படுத்தப்பட்டோரை அடையாளம் காணுவதற்குக் கல்வியிலும் சமுதாயத்திலும் பின்தங் கியிருப்பது மட்டுமே அளவுகோலாகும். பொருளாதார அளவுகோல் என்கிற கருத்து அந்தப் பிரிவில் அறவே இல்லை. பொருளாதார அளவுகோலை 30.5.1951இல் முன்மொழிந்த திருத்தம் 1.6.1951இல் நடந்த வாக் கெடுப்பில் தோல்வி அடைந்தது. நாற்பது ஆண்டுகள் கழித்து அதே பொருளாதார அளவுகோலை பிரதமர் பி.வி. நரசிம்மராவ் செய்தது தீய செயலாகும்.

1997 நவம்பருக்குப் பிறகு பதவி உயர்வில் இட ஒதுக்கீடு தரக்கூடாது என்று சொன்னது, பட்டியல் வகுப்பினரையும் பழங்குடியினரையும் உடனே பெரிதும் பாதித்தது. பட்டியல் வகுப்பினருக்கு மத்திய அரசு வேலையில் சேருவதற்கு 1943 முதல் இட ஒதுக்கீடு தரப்படுகிறது. அவர்களுக்கு 1955 முதல் பதவி உயர்விலும் இடஒதுக்கீடு தரப்படுகிறது. அப்படி இருந்தும், 1992இலோ 1997இலோ 2012 வரையிலு மோ பட்டியல் வகுப்பாருக்கும் பழங்குடிகளுக்கும் மத்திய அரசில் முதல்நிலை, இரண்டாம் நிலை, மூன் றாம் நிலைப் பதவிகளில் விகிதாசாரப் பங்கீடு வந்து சேரவில்லை. அவர்களுக்கு விகிதாசாரப் பிரதிநிதித் துவம் வந்து சேரும் காலம் தான், இடஒதுக்கீடு நீக்கப் படுவதற்கான காலமாகும்.

அதேபோல் 1994இல் மத்திய அரசு வேலையில் முதன்முதலாக இடஒதுக்கீடு பெற்ற பிற்படுத்தப்பட் டோர், 2008 நவம்பர் 1ஆம் நாள் வரையில் வெறும் 5 விழுக்காடு இடங்களையே பெற்றுள்ளனர். அவர் களில் தகுதி உள்ளவர்களுக்கு பொதுத் தொகுப்பில் இடஒதுக்கீடு தரப்படாததாலும், அவர்களுக்குப் பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீடு தராததாலுமே இன்றுவரை 27 விழுக்காட்டையும் அடையவில்லை; விகிதாசாரப் பங்கீட்டையும் அடையவில்லை.

எனவே மேலே கண்ட செய்திகளைப் பற்றி பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பு, பட்டியல் வகுப்பு, பழங்குடி வகுப்புத் தலைவர்களும், அரசியல் கட்சித் தலைவர் களும் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களும் பத்திரிகையாளர் களும் மிகவும் கவலையோடு சிந்திக்க வேண்டும்.

இவர்கள் எல்லோரும் அரசமைப்புச் சட்டத்தில் உள்ள விதிகள் 15(4), 16(4), 16(4A) 338(10), 335 ஆகிய விதிகளைத் திரும்பத் திரும்பப் படிக்க வேண் டும் என்று கேட்டுக் கொள்ளுகிறேன். ஏன்?

15.11.1997க்குப் பிறகும் பட்டியல் வகுப்பாருக்கும் பழங்குடி வகுப்பாருக்கும் பதவி உயர்வில் இடஒதுக் கீடு செல்லுபடியாக வேண்டும் என்பதற்காக விதி 16(4A) என்பது 17.6.1995இல் அரசமைப்புச் சட்டத் தில் சேர்க்கப்பட்டது. அந்தத் திருத்தம் செல்லாது என்று 1995 சூலையிலேயே நாம் கருத்துத் தெரிவித்தோம். அதை யாரும் சட்டை செய்யவில்லை. அந்த விதி செல்லாது என்று 1999 நவம்பரில் உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது. மறுபடியும் ஒரு திருத்தம் நிறைவேற்றப் பட வேண்டுமானால், விதி 335 என்பதை அடியோடு நீக்கிவிட்டுத்தான் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று 2000 சனவரியில் தெளிவாக நாம் எழுதினோம். 2.1.2000இல் நடைபெற்ற நம் கட்சி மாநாட்டில் அதே தன்மையிலேயே தீர்மானம் நிறைவேற்றினோம். ஏன் எனில் விதி 335 பட்டியல் வகுப்பினரையும் பழங் குடியினரையும் வேலைக்குத் தெரிவு செய்யும் போதோ பதவி உயர்வு கொடுக்கும் போதோ, அதனால் நிர்வாகத் திறமை பாதிக்கப்படாமல் இருக்குமா என்று பார்த்தே கொடுக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறது. இது அவ்இரு வகுப்பினரையும் இழிவுபடுத்துவதாகும் என்பது நம் தெளிவான முடிவு. இப்படி நாம் சொல்லுவது மேதை அம்பேத்கரை நாம் குறைத்துச் சொல்லுவது ஆகாது. இதைப் பிற்படுத்தப்பட்டவரும் பட்டியல் வகுப்பினரும் உணர வேண்டும்.

ஏன் எனில், 2012 செப்டம்பர் 14 அன்று நாடாளு மன்றத்தில் பிரதமர் அலுவலகத்தைச் சேர்ந்த இணை அமைச்சர் வி.நாராயணசாமி அவர்களால் விதி 16(4ய) அய் திருத்துவதற்கான ஒரு மசோதா முன்மொழியப் பட்டது. அதில் அவர் விதி 241, 242 இவற்றை மட்டும் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டுள்ளார். இது போதாது. இப்பொழுது திருத்தப்படப் போகும் மசோதாவின் வடிவம் பின்வருமாறு வடிவமைக்கப்பட வேண்டும்.

அரசு வேலைகள், பதவிகள் ஆகியவற்றில் பதவி உயர்வு அளிப்பதற்கு விதி 16(4), 16(4A), 338(10) ஆகியவற்றைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு அவ்விதி களில் சொல்லப்பட்டிருக்கிற (1) சமூகத்திலும் கல்வியிலும் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர், (2) பட்டியல் வகுப்பினர், (3) பட்டியல் பழங்குடி வகுப்பினர் ஆகி யோருக்கு அரசு வேலையிலும் அரசுப் பதவிகளிலும் பதவி உயர்விலும் - அந்தந்த வகுப்பினர் எண்ணிக் கைக்கு ஏற்பப் பதவிகள் கிடைக்கிற காலம் வரைக்கும், எல்லா நிலைப் பதவிகளிலும் பதவி உயர்வு அளிக் கப்படும் என்று உறுதி கூறுகிறது.

(அ) மேலே கண்ட நோக்கம் நிறைவேறுவதற்கு ஏதுவாக, அரசியலமைப்புச் சட்டத்திலுள்ள 335ஆம் விதியையும், அதில் 2000இல் செய்யப்பட்டுள்ள பகுதித் திருத்தமும் அடியோடு நீக்கப்பட்டிருக்கிறது என்கிற தன்மையில் மேலே கண்ட மசோதா மறுவடிவமைக் கப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட வேண்டும்.

இந்தக் கருத்தைப் புறந்தள்ளிவிட்டு நிறைவேற்றப் படும் எந்தத் திருத்தமும் பட்டியல் வகுப்புக்கும் பழங் குடி வகுப்புக்கும் பதவி உயர்வில் இடஒதுக்கீட்டைத் தந்துவிடாது. இவ்இரு வகுப்பினரும் “பிற்படுத்தப்பட்ட வர்கள்” என்று அடையாளப்படுத்தப்பட்டவர்கள் தான் என்று, விதி 338(10)இல் தெளிவாகக் குறிப்பிட்டிருப் பதை எல்லோரும் தெளிவாக உணர வேண்டும்.

- வே.ஆனைமுத்து

சிவப்புக் கம்பளம் விரிக்கும் மன்மோகன் அரசு

2014 மே மாதம் நாடாளுமன்றத்திற்குத் தேர்தல் நடைபெறவுள்ளது. எனவே இடையில் உள்ள ஒன்றரை ஆண்டுக்காலத்திற்குள் இந்தியாவைப் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கும் இந்தியப் பெருமுதலாளிகளுக்கும் முற்றிலுமாக விற்றுவிடுவது என்று தலைமை அமைச்சர் மன்மோகன் சிங் ’அன்னை சோனியாவின் ஆசியுடன்’ முடிவு செய்து விட்டுள்ளார் போலும்.

அதனால்தான் 13.9.12 அன்று டீசல் விலையை ஒரு லிட்டருக்கு ரூ.5 உயர்த்தியும், ஒரு குடும்பத்துக்கு ஓராண்டில் ஆறு எரிவளி உருளைகள் (கேஸ் சிலிண்டர்) மட்டுமே மானிய விலையில் வழங்கப்படும் என வரம்பு விதித்தும் மன்மோகன் சிங் தலைமையிலான நடுவண் அரசு ஆணை பிறப்பித்தது. அடுத்த நாள், 14.9.12 அன்று பல வணிக முத்திரைச் சில்லறை வணிகத்தில் (Multi-Brand in Retail Trade) அந்நிய நேரடி முதலீட்டை 51 விழுக்காட்டுக்கு அனுமதிக்கும் முடிவை அறிவித்தது. மேலும் அந்நிய நேரடி முதலீடு விமானத் துறையில் 49 விழுக்காடு, ஒளிபரப்பு நிறு வனங்களில் 79 விழுக்காடு அனுமதிக்கப்படும் என்றும் தெரிவித்தது. நான்கு பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகளை விற்பதன் மூலம் ரூ.15,000 கோடி நிதி திரட்ட முடிவு செய்திருப்பதாகவும் அறிவித்தது. காப்பீட்டுத் துறை, வங்கித் துறை, ஓய்வூதியம் ஆகியவற்றிலும் அந்நிய முதலீட்டை அனுமதிப்பதற்கான அறிவிப்பை வெளியிட நடுவண் அரசு திட்டமிட்டிருந்தது. இறுதி யில், சிறிது காலம் கழித்து அறிவிக்கலாம் என்று இந்த அறிவிப்பைத் தள்ளி வைத்துவிட்டது.

இந்த அறிவிப்பையடுத்த சில நாள்களில் இந்திய அரசியலில் பரபரப்பான நாடகக் காட்சிகள் அரங்கேறின. சில்லறை வணிகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டு அறி விப்பைத் திரும்பப் பெறாவிட்டால், 19 நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களைக் கொண்ட திரிணாமல் கட்சி நடுவண் அரசின் கூட்டணியிலிருந்து விலகும்; ஆதரவைத் திரும்பப் பெறும் அன்று அக்கட்சியின் தலைவர் மம்தா பானர்ஜி அறிவித்தார். 2011 நவம்பர் மாதம் சில்லறை வணிகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டை நடுவண் அரசு அறிவித்த போது, மம்தா பானர்ஜியின் ‘ஆதரவைத் திரும்பப் பெறுவோம்’ என்ற மிரட்டலால் அது நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது என்பதை நாம் இங்கு நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

1885ஆம் ஆண்டு நிறுவப்பட்ட காலம் முதல் எதிரிகளை எவ்வாறு மடக்கி, தம் வழிக்குக் கொண்டு வருவது அல்லது வீழ்த்துவது என்கிற அரசியல் சாணக்கியக் கலையில் பழந்தின்று கொட்டை போட்ட மாபெரும் அனுபவம், காங்கிரசுக் கட்சிக்கு எப்போதும் அரசியல் கைமுதலாக இருந்து வருகிறது. மேற்கு வங்காளத்தில் முதலமைச்சரான பிறகு மம்தாவின் மிரட்டல் போக்குகள் அதிகமாயின. இதற்கு முற்றுப் புள்ளி வைப்பதென, காங்கிரசுக் கட்சி இந்த அறிவிப்பு களை நடுவண் அரசு வெளியிடுவதற்கு முன்பே முடிவு செய்துவிட்டது. அடிமைமுறி எழுதிக் கொடுத்துவிட்ட தி.மு.க.வின் ஆதரவு பற்றிக் காங்கிரசுக் கட்சி எள் முனையளவு கூட எப்போதுமே கவலைப்பட்டதில்லை (அதனால் தான் 2009 மே மாதம் ஈழத்தில் இறுதிப் போரில் இராசபக்சே அய்ம்பதாயிரம் ஈழத்தமிழர்களைக் கொன்று குவித்திட இந்திய அரசே முன்னணிப் படை யாகச் செயல்பட்டது).

கோடிக்கணக்கில் பணத்தைக் கொடுத்தும், அவர்கள் பேரிலுள்ள வழக்குகளைக் காட்டி மிரட்டியும் முலாயம் சிங்கையும், மாயாவதியையும் தன் கட்டுக்குள் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறது காங்கிரசுக் கட்சி. அதனால் 20.9.12 அன்று எதிர்க்கட்சிகள் நாடு தழுவிய அளவில் நடத்திய வேலை நிறுத்தத்தில், தில்லியில் இடதுசாரித் தலை வர்களுடன் தோளோடு தோள் நின்று, கைக்கோத்து எதிர்ப்பு முழக்கங்களை முழங்கிய முலாயம் சிங், அடுத்த நாளே நடுவண் அரசுக்கு வெளியிலிருந்து அளித்து வரும் ஆதரவு தொடரும் என்று அறிவித்தார். தி.மு.க. வும் தன் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்து, வேலைநிறுத்தத் துக்கு ஆதரவளித்தது ஒரு வியப்பே. செப்டம்பர் 19 அன்று தில்லியில் நடந்த காவிரி ஆற்று நீர் ஆணையக் கூட்டத்தில் நடுவண் அரசைக் கண்டித்த முதல்வர் செயலலிதா, இந்த வேலை நிறுத்தத்தை ஆதரரிக்க வில்லை. இதேபோன்று மாயாவதியும் வாய் திறக்க வில்லை.

பாரதியச் சனதாக் கட்சியின் தலைவர்கள் டீசல் விலை உயர்வு, சில்லறை வணிகத்திலும் மற்ற துறைகளிலும் அந்நிய நேரடி முதலீட்டு அறிவிப்பு ஆகிய வற்றை எதிர்ப்பதாகக் கண்டனக் குரல் எழுப்பினர். ஆனால் ஆறு ஆண்டுகள் வாஜ்பாய் தலைமையி லான பா.ச.க. ஆட்சியில், நரசிம்மராவ் தலைமை அமைச்சராக இருந்த காலத்தில் நடைமுறைப்படுத்திய தனியார் மயம், தாராள மயம், உலக மயம் என்கிற கொள்கை மேலும் தீவிரமாகச் செயல்படுத்தப்பட்டது. காங்கிரசை விடத் தன் கட்சியே நல்ல அடிமையாக இருக்கும் என்பதை அமெரிக்காவுக்குப் புரியவைப்ப தற்காக, இசுரேலுடன் கூடிக் குலாவியது போன்ற பல இழிசெயல்களைப் பா.ச.க. செய்தது. எனவே புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையிலும் அமெரிக்காவின் அடிவருடியாக இருப்பதிலும் மற்ற கொள்கைகளிலும் காங்கிரசுக்கும் பா.ச.க.வுக்கும் வேறுபாடு எதுவும் இல்லை. பொறுக்கித் தின்பதே அரசியலில் குறிக்கோள் என்றாகிவிட்டது. அதனால் ஒருமுறை நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிறகு, அய்ந்து ஆண்டுகளும் அப்பதவியில் இருந்துகொண்டு கொள் ளையடிக்க வேண்டும் என்று கருதுவதால், நடுவண் அரசில் உள்ள ஆட்சியைக் கவிழ்த்திட எந்தவொரு நாடாளுமன்ற உறுப்பினரும், எந்தவொரு அரசியல் கட்சியும் விரும்புவதில்லை. பெருமுதலாளிகளின் கட்டுப்பாட்டில் உள்ள எல்லாவகையான ஊடகங்களும் உலகமயக் கொள்கைக்கு ஊதுகுழலாக உள்ளன. எனவே மன்மோகன் - சோனியா அரசு மக்கள் நலன் - மக்கள் எதிர்ப்பு என்று எதைப் பற்றியும் கவலைப் படாமல் நாட்டை மறுகாலனியாக்கும் நடவடிக்கை களை வேகமாக எடுத்து வருகிறது.

சில்லறை வணிகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீடு :

அமெரிக்காவின் குடியரசுத் தலைவர் பராக் ஒபாமா 2012 நவம்பரில் நடைபெறும் தேர்தலில் மீண்டும் போட்டியிடுகிறார். ஒபாமாவை மகிழ்விக்கத் தான் மன்மோகன் சிங் இந்த அதிரடி அறிவிப்புகளைச் செய்தார். இது மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக் கும் முடிச்சுப் போடுவது போல் தோன்றக் கூடும். ஆனால் இதுதான் உண்மை. பொருளாதாரம் மட்டும் உலகமயமாக்கப்படவில்லை. அரசியலும் உலகமய மாக்கப்பட்டுள்ளது. அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்தை மட்டுமின்றி அரசிய லையும் தீர்மானிப்பதில் முதன்மையான பங்காற்று கிறது. சோவியத் நாட்டின் வீழ்ச்சியும், சீனா முத லாளியப் பாதைக்குத் திரும்பியிருப்பதும் அமெரிக் காவின் திட்டமிட்ட சூழ்ச்சியேயாகும்.

அமெரிக்காவின் அயலுறவு அமைச்சர் இலாரி கிளிண்டன் மன்மோகன் சிங்கைச் சந்திக்கும் போதெல் லாம் உலகில் சில்லறை வணிகத்தில் முதல் நிலையில் உள்ள அமெரிக்காவின் பன்னாட்டு நிறுவனமான வால்மார்ட் இந்தியாவில் முதலீடு செய்வதை உடனே செயல்படுத்த வேண்டும் என்று வலியுறுத்திக் கூறி வந்தார். அண்மையில் ஒபாமா அமெரிக்காவில் உரையாற்றிய போது, வால்மார்ட் நிறுவனத்தை இந்தியா அனுமதிக்க மறுப்பது வருத்தமளிக்கிறது என்று கூறினார்.

மேலும் தாராளமய - தனியார்மய - உலகமயக் கொள்கைகளைத் தீவிரமாக மன்மோகன் சிங் செயல்படுத்த வேண்டும் என்பதற்காக அமெரிக்காவின் பெரு முதலாளிய ஊடகங்கள் நெருக்கடிகளைத் தந்தன. ‘டைம்’ (Time) இதழ் முகப்பு அட்டையில் மன்மோகன் சிங் படத்தைப் போட்டு, செயல்படாத தலைமை அமைச்சர் என்று கட்டுரை எழுதியது. ‘வாஷிங்டன் போஸ்ட்’ எனும் அமெரிக்க நாளேடு, கடினமான, திட்டவட்டமான முடிவுகளை எடுக்க முடியாத ஒரு ‘தொடை நடுங்கி’ மன்மோகன் என்று உசுப்பேற் றியது. கடன்பெறும் தகுதி குறித்துத் தர நிர்ணயம் செய்யும் ‘ஸ்டாண்டர்டு அண்டு பூர் (Standard and Poor)’ எனும் அமெரிக்க நிறுவனம், இந்தியாவின் கடன் பெறும் தகுதியும் நம்பிக்கையும் குறைந்துவருவதாக செய்தி வெளியிட்டது. அதாவது அந்நிய முதலீடுகளை இந்தி யாவில் இடாதீர்கள் என்பது இதன் பொருள். இதே போன்று ஃபிட்ச் அண்டு மோடிஸ் (Fitch nd Moody’s) எனும் நிறுவனமும் இந்தியா முதலீடு செய்வதற்கான தகுதியை இழந்து வருவதாக எழுதியது.

இந்தப் பின்னணிகளில் தான் மன்மோகன் சிங், மம்தா பானர்ஜி தன் ஆதரவை விலக்கிக் கொண்டாலும் பரவாயில்லை என்ற, அந்நிய மூலதனங்களுக்கு இந்தியாவில் வாயில் கதவுகளை அகலமாகத் திறந்து விட்டுள்ளார். இம்முடிவுகள் உழவர்களின், நுகர் வோரின் நலன்களுக்காகவும், வேலை வாய்ப்பைப் பெருக்குவதற்காகவும், நாட்டின் பொருளாதார வளர்ச் சிக்காகவும் எடுக்கப்பட்டன என்று மக்களை ஏமாற்று வதற்காக 21.9.12 அன்று இந்தியாவில் எல்லா மொழிகளிலும் வெளிவரும் நாளேடுகளில் ஒரு பக்க விளம்பரம் நடுவண் அரசின் தொழில் மற்றும் வணிக அமைச்சகத்தின் சார்பில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

சில்லறை வணிகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீடு என்பது இதற்கு முன்பே அனுமதிக்கப்பட்டுவிட்டது. 1997ஆம் ஆண்டு ஒரு வணிக முத்திரை (Single-Brand) கொண்ட பொருள்களின் மொத்த வணிகத்தில் () 100 விழுக்காடு அந்நிய முதலீட்டுக்கு அனுமதியளிக்கப்பட்டது. 2003 ஆம் ஆண்டு முதல் செருமனி நாட்டின் பன்னாட்டு நிறுவனமான மெட்ரோ (Metro) மொத்த விற்பனைச் சிறப்பு அங்காடிகளை நடத்தி வருகிறது. 2006ஆம் ஆண்டு, ஒற்றை வணிக முத்திரை கொண்ட சில்லறை வணிகத்தில் 51 விழுக்காடு அளவுக்கு அந்நிய நேரடி மூலதனத்துக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டது. இப்போது இது 100 விழுக்காடாக உயர்த்தப்பட்டுவிட்டது. மேலும் பல வகை வணிக முத்திரை (Multi-brand Retail Trade) கொண்ட சில்லறை வணிகத்தில் 51 விழுக்காடு அந்நிய முதலீட்டுக்கு அனுமதி வழங்கும் நடுவண் அரசின் அறிவிக்கை 21.9.12 அன்று வெளியிடப்பட்டது.

2006ஆம் ஆண்டிற்குப்பின்னர், வால்மார்ட்டும் இந்தியாவின் பெருஞ்செல்வரான சுனில்மிட்டலின் பார்த்தி குழுமமும் சில்லறை வணிகத்தில் இணைந் தன. இதேபோன்று உலகில் இரண்டாம் நிலையில் உள்ள பிரான்சின் கேர்ஃபோர் (Carrefour) நிறுவனமும் ரிலையன்சும் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டுள்ளன. டாடா நிறுவனம் ஆஸ்திரேலியாவின் ‘உல்வொர்த்’ நிறுவனத்துடன் கூட்டுச் சேர்ந்துள்ளது. பிரிட்டனின் பன்னாட்டு நிறுவனமான ‘டெஸ்கோ’ (Tesco)வும் இந்தியாவில் சில்லறை வணிகம் செய்து வருகிறது. ஆதித்திய பிர்லாவின் ‘மோர்’ (More) இந்தியா முழு வதும் சில்லறை வணிகப் பேரங்காடிகளை நடத்து கிறது. இந்தியப் பெரு முதலாளிகளும் பன்னாட்டுப் பெரு முதலலாளியக் குழுமங்களும் தனியாகவும், கூட்டாகவும் சில்லறை வணிகத்தில் ஈடுபட்டுத் தற் போது சில்லறை வணிகத்தைச் சார்ந்து வாழும் 20 கோடி மக்களின் வாழ்வைச் சூறையாடப் போகின்றன.

உலக அளவில் சில்லறை வணிகத்தில் முதல் 10 இடங்களில் உள்ள நிறுவனங்கள்

வ. எண்.

நிறுவனம்

நாடு

2010இல் விற்று முதல் (பில்லியன் டாலர்)

1.

வால்மார்ட்

அமெரிக்கா

418.95

2.

கேர்ஃபோர்

பிரான்சு

119.64

3.

டெஸ்கோ

பிரிட்டன்

92.17

4.

மெட்ரோ

செருமனி

88.93

5.

குரோகர்

அமெரிக்கா

82.19

6.

ஷ்வார்ஸ்

செருமனி

79.11

7.

காஸ்ட்கோ

அமெரிக்கா

76.25

8.

தி ஹோம்டெபோ

அமெரிக்கா

67.99

9.

வால்கீரின்கோ

அமெரிக்கா

67.42

10.

ஆல்டி

செருமனி

67.11

ஆதாரம் : டெலாயிட்ஸ் அறிக்கை : உலகச் சில்லறை வணிகம், 2012.

நடுவண் அரசு 21.9.12 அளித்துள்ள விளம்பரத்தில் சில்லறை வணிகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டால், விவசாயிகளின் விளை பொருள்களுக்கு அதிக விலை கிடைக்கும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. இதன் ஆதர வாளர்களும் கிளிப்பிள்ளை போல் இதையே நீண்ட காலமாகக் கூறி வருகின்றனர்.

அமெரிக்கா மற்றும் அய்ரோப்பிய நாடுகளின் வேளாண்மைக்கும் இந்திய வேளாண்மைக்கும் மலைக்கும் மடுவுக்குமான வேறுபாடுகள் உள்ளன.

ஒரு விவசாயி பெற்றுள்ள சராசரி நிலம் கனடா வில் 1,798 ஏக்கர், அமெரிக்காவில் 1089 ஏக்கர், ஆஸ்திரேலியாவில் 17,975 ஏக்கர், பிரான்சில் 274 ஏக்கர், பிரிட்டனில் 432 ஏக்கர் (தினமணி 26.11.11). ஆனால் இந்தியாவிலோ இது 2.5 ஏக்கருக்கும் குறை வாக உள்ளது. ஏனெனில் இந்தியாவில் சிறு, குறு உழவர்கள் 85 விழுக்காடாக உள்ளனர். வேளாண் மையைச் சார்ந்து அமெரிக்காவின் மொத்த மக்கள் தொகையில் 2 விழுக்காட்டு பேரும் அய்ரோப்பிய நாடுகளில் 5 விழுக்காட்டுப் பேரும் மட்டும் உள்ளனர். ஆனால் இந்தியாவில் 65 விழுக்காட்டு மக்கள் வேளாண் மையைச் சார்ந்து வாழ்கின்றனர்.

சில்லறை வணிகத்தில் உலகில் முதல் நிலையில் உள்ள 10 நிறுவனங்களில் 5 அமெரிக்காவில் உள்ளன. விற்று முதலில் 80 விழுக்காடு இவற்றிடம் உள்ளன. இதனால் அமெரிக்காவின் விவசாயிகளின் வாழ்க்கைத் தரம் உயர்ந்துள்ளதா? இல்லை. அமெரிக்க அரசு ஆண்டுதோறும் வேளாண்மைக்குப் பெருந்தொகையை மானியமாக அளித்து வருவதால் தான் வேளாண் தொழிலே நடக்கிறது. 2008ஆம் ஆண்டில் மட்டும் அமெரிக்க அரசு 16,00,000 கோடி ரூபாய் அளவில் டாலர் (30,700 கோடி டாலர்) வேளாண்மைக்கு மானியம் அளித்தது. இதேபோன்று அய்ரோப்பிய நாடு களும் பெருந்தொகையை மானியமாக அளிக்கின்றன. அப்படியிருந்தும் அய்ரோப்பாவில் ஒவ்வொரு நிமிடத் திற்கும் ஒரு விவசாயி வேளாண் தொழிலிலிருந்து வெளியேறுகிறார் என்று ஆய்வுகள் தெரிவிக்கின்றன. அமெரிக்காவிலும் விவசாயிகளின் வருவாய் குறைந்து வருகிறது (தி இந்து 15.9.12).

இடைத்தரகர்கள் இல்லாமல் ஒழிந்துவிடுவதால், நுகர்வோருக்குக் குறைந்த விலையில் தரமான பொருள்கள் கிடைக்கும் என்று அந்நிய முதலீட்டின் ஆதரவாளர்கள் கூறுகின்றனர். ஆனால் இலத்தீன் அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்கா, ஆசியா ஆகிய கண்டங்களில் உள்ள நாடுகளில் ஆய்வு செய்ததில் சூப்பர் மார்க்கெட் (ளுhடியீயீiபே ஆயடடள) எனப்படும் பேரங்காடிகளின் பொருள் களின் விற்பனை விலை, வெளியில் திறந்த சந்தையில் விற்பதைவிட 20 முதல் 30 விழுக்காடு அதிகமாக உள்ளது. இந்தியாவிலும் ரிலையன்ஸ் பிரஷ் போன்ற பேரங்காடிகளில் இதேநிலைதான் உள்ளது.

நேரடி அந்நிய முதலீட்டில் 50 விழுக்காட்டுத் தொகை ஊர்ப்புறங்களில் சேமிப்புக் கிடங்குகள், குளிர்பதனக் கூடங்கள், அறுவடைக்குப்பின் ஏற்படும் இழப்புகளைத் தடுப்பதற்கான பிற அடிப்படைக் கட்டு மானங்கள் ஆகியவற்றை ஏற்படுத்தப் பயன்படுத்தப் படும் என்று நடுவண் அரசு கூறுகிறது. மேலும் கொள்முதல் செய்வதில் 30 விழுக்காட்டு அளவுக்குச் சிறுதொழில் செய்வோரிடம் கொள்முதல் செய்ய வேண்டும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. கடந்த அய்ந்தாறு ஆண்டுகளாக ஒரு வணிக முத்திரை வணிகத்தில் அந்நிய நேரடி முதலீடு செயல்பாட்டில் உள்ளது. ஆனால் மேலே குறிப்பிட்டுள்ள எதுவும் நடைபெறவில்லை. இந்த நிபந்தனைகள் என்பன எதிர்ப்பாளர்களின் வாயை அடைக்கவும், மக்களை ஏமாற்றவும் ஏற்படுத்தப்பட்ட வைகளாகும். உலகில் எந்தவொரு நாட்டிலும் பொது நலன் கருதித் தானிய சேமிப்புக் கிடங்குகள் கட்டப்பட வில்லை.

10 இலட்சம் மக்கள் வாழும் பெரிய நகரங்களில் மட்டுமே அந்நிய நிறுவனங்களின் பேரங்காடிகள் அமைக்க அனுமதிக்கப்படும் என்று கூறப்பட்டுள்ளது. வால்மார்ட் தனது கூட்டாளியான சுனில்மிட்டலின் பார்தி நிறுவனத்தின் பெயரில் சிறிய நகரங்களில் ‘ஷாப்பிங் மால்கள்’ தொடங்கி நடத்தும். இதேபோன்று அந்நிய நிறுவனங்கள் தங்களது கூட்டாளிகளான இந்திய முதலாளிய நிறுவனங்கள் பெயரில் பேரங்காடிகளை நடத்தும்.

அடுத்ததாக, ஒரு கோடிப் பேருக்கு வேலை கிடைக்கும் என்பது மாபெரும் மோசடியாகும். அரசின் கணக்குப்படி இந்தியாவில் உரிமம் பெற்றுக் கடை நடத்துவோரின் எண்ணிக்கை 1 கோடியே 20 இலட்சம் பேர். சிறிய நகரங்களிலும் சிற்றூர்களிலும் சிறிய கடைகள் வைத்திருப்போர் மற்றும் நகரங்களில் தள்ளுவண்டியில், வீதிகளில் தரையில் கடைவிரித்து, தலைச்சுமையாகவும் இரு சக்கர ஊர்திகளிலும் விற்ப வர்கள் இக்கணக்கில் அடங்கமாட்டார்கள். ஒரு கோடியே 20 இலட்சம் கடைகளில் மொத்தம் 4.4 கோடிப் பேர் வேலை செய்கின்றனர். இக்கடைகளின் ஓராண்டு விற்று முதல் தொகை 400 பில்லியன் டாலர். வால்மார்டின் ஓராண்டு விற்று முதல் 420 பில்லியன் டாலர். ஆனால் வால்மார்ட் நிறுவனத்தில் மொத்தம் வேலை செய்பவர்கள் 21 இலட்சம் பேர் மட்டுமே. கிட்டத்தட்ட ஒரே அளவான விற்றுமுதல் - ஆனால் வால்மார்டின் 6 மடங்கு குறைவாக ஆட்கள் வேலை செய்கின்றனர். எனவே ஒரு கோடிப் பேருக்கு வேலை கிடைக்கும் என்பது ஒரு பித்தலாட்டம். இதை இப் படியும் சொல்லலாம் - 6 பேரின் வேலையைப் பறித்து விட்டு ஒருவருக்கு வேலை தரப்படும்.

உலகப் பட்டியலில் இடம்பெற்றுள்ள 250 பெரிய சில்லறை வணிக நிறுவனங்கள் ஓராண்டில் மொத்த மாக 3.94 டிரில்லியன் டாலர் அளவுக்கு விற்கின்றன (ஒரு டிரில்லியன் என்பது ஒரு இலட்சம் கோடி). இவற்றுள் 81 நிறுவனங்கள் அமெரிக்க நாட்டைச் சேர்ந்தவை. முதல் நிலையில் உள்ள வால்மார்ட் நிறு வனம் 15 நாடுகளில் 8500 பேரங்காடிகளைக் கொண் டுள்ளது. 2012ஆம் ஆண்டில் இதன் மொத்த விற்று முதல் 447 பில்லியன் டாலர் (ஒரு பில்லியன் என்பது நூறு கோடி). அமெரிக்காவில் மட்டும் வால்மார்ட்டுக்கு 4000 கிளைகள் உள்ளன. வால்மார்டின் ஒரு பேரங்காடி என்பது 1,50,000 முதல் 1,95,000 சதுர அடி பரப்பில் - நம்மால் கற்பனையும் செய்து பார்க்க முடியாத அளவில் மாபெரும் கட்டடமாக இருக்கிறது. இந்தியாவில் உரிமம் பெற்றுள்ள 1.2 கோடி சில்லறை வணிகக் கடைகளில் 95 விழுக்காடு கடைகள் 500 சதுர அடிக்கும் குறைவான பரப்பில் உள்ளவை என்பதை வால்மார்ட் பேரங்காடியுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும் எவ ருக்கும் தலைசுற்றும்.

இவ்வளவு வலிமை வாய்ந்த வால்மார்ட்டு நியூ யார்க் நகரில் இதுவரை அனுமதிக்கப்படவில்iலை. அதேபோன்று அமெரிக்காவின் தலைநகரான வாஷிங் டன் நகர எல்லைக்கு உட்பட்ட பகுதியிலும் அனுமதிக் கப்படவில்லை. பொதுவாகப் பெரிய நகரங்களிலிருந்து முப்பது நாற்பது கிலோ மீட்டர் தள்ளியே வால்மார்ட் கிளைகள் அமைந்துள்ளன. 20,000 சதுர அடிப்பரப் பில் நியூயார்க் நகரில் வால்மார்ட்ட தன் கிளையை அமைக்க மேற்கொண்ட முயற்சியைத் தொழிலாளர் களும், நகரக் குடிமக்கள் குழுவும் கடந்த கிழமை முறியடித்துவிட்டன (தி இந்து 23.9.12). இதை முன் மாதிரியாகக் கொண்டு தான் இந்திய அரசு அந்நியச் சில்லறை வணிக நிறுவனங்களை அனுமதிப்பது மாநி லங்களின் விருப்பம் என்று அறிவித்துள்ளது. ஊழல் பெருச்சாளிகளான நமது அரசியல்வாதிகளும், உயர் அதிகார வர்க்கத்தினரும் வேறு பெயர்களில் இந்நிறு வனங்களின் கிளைகளை அமைக்க வழியமைப்பர் என்பது உறுதி.

உழவர்களிடம் நேரடியாகக் கொள்முதல் செய்யப் படும் என்பது உண்மையைத் திரித்துக் கூறுவதாகும். மலேசியாவில், பிரான்சு நாட்டின் கேர்ஃபோர் நிறுவனம் காய்கறிகள், பழங்களில் 41 விழுக்காட்டை மொத்த வணிகர்களிடமும், 18 விழுக்காட்டை உழவர்களிடமும் கொள்முதல் செய்கிறது. மீதி 41 விழுக்காட்டை இடை நிலையில் இருப்பவர்களிடம் (Semi-Direct Suppliers) வாங்குகிறது. 85 விழுக்காட்டுப் பேர் சிறு, குறு உழவர் களாக உள்ள இந்தியாவில், விவசாயிகளிடம் நேரடி யாகக் கொள்முதல் செய்யப்படும் என்பது ஏட்டளவில் மட்டுமே இருக்கும். எனவே உழவர்கள், நுகர்வோர் ஆகிய இரு பிரிவினருக்கும் பட்டை நாமம் தீட்டவே படையெடுத்து வருகின்றன பன்னாட்டுச் சில்லறை வணிக நிறுவனங்கள்.

பாதை ஓரத்தில் அமர்ந்தும், தலையில் சுமந்து கூவியவாறு நடந்தும், தள்ளுவண்டியிலும், மிதிவண்டி யிலும், பிற இரு சக்கர ஊர்தியிலும், பெட்டிக் கடை களிலும், சிறிய - நடுத்தர - பெரிய கடைகள் மூலமும் மக்கள் அன்றாடம் பயன்படுத்தும் காய்கறிகள், பழங்கள், பால், தயிர், மளிகை சாமான்கள், விளையாட்டுப் பொருள்கள், சவுளிப் பொருள்கள், வீட்டுப் பயன்பாட்டுப் பொருள்கள், பூக்கள் முதலானவற்றைச் சில்லறையில் விற்பவர்கள் இந்தியாவில் 20 கோடிப் பேர் இருக்கின் றனர் (தி இந்து 23.9.12).

சில்லறை வணிகத்தில் ஈடுபட்டுள்ள இருபது கோடி மக்களின் வாழ்வைச் ‘சீர்திருத்தம்’ என்ற பலிபீடத்தில் காவு கொடுக்க முடிவு செய்துள்ள மன்மோகன் சிங் அரசையும், இதன் பின்னணியில் உள்ள அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தையும், பன்னாட்டு நிறுவனங்களையும் எதிர்த்து நாம் தொடர்ந்து போராட வேண்டும்.

இந்தியாவில் வணிக முறையில் பயிரிட அனு மதிக்கப்பட்டுள்ள ஒரே மரபீனி மாற்றுப் பயிர் பி.டி. பருத்தி (BT.Cotton) மட்டுமே யாகும். மரபணுப் பொறியியல் ஏற்பளிப்புக் குழு (Genetic Engineering Approval Committee - GEAC) பி.டி. பருத்தியைப் பயிரிட ஒப்புதல் அளித்துப் பத் தாண்டுகளாகிவிட்டன.

முதலில் பி.டி. (B.T.) என்பது என்ன? என்பதை அறிதல் நல்லது. உயிரினங்கள் அனைத்திலும் மரபணுக் களில் அமைந்துள்ள ஜீன்களே அமைப்பியல் பண்புக் கூறுகளை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டு செல் கின்றன. இதை அடிப்படையாகக் கொண்டதே உயிரித் தொழில்நுட்பம். இயற்கையில் மண்ணில் பேசிலஸ் துரிஞ்சியன்சிஸ் (Bacillus Thuringensis – B.T. எனும் பாக்டீரியா உள்ளது. இந்தப் பாக்டீரியாவில் உள்ள Cry 1 Ac எனும் ஜீன், பயிர்களைத் தின்னும் புழுக்களுக்கு நஞ்சாக அமைகிறது. அதனால் இந்த ஜீனை மட்டும் பிரித்தெடுத்துப் பயிரினுள் செலுத்துகின்றனர். இவ் வாறு உருவாக்கப்பட்ட பயிரைத்தான் மரபீனி மாற்றுப் பயிர் என்கின்றனர்.

பருத்திப் பயிரில் காய்ப்புழுவின் தாக்குதலால் பஞ்சின் விளைச்சலும் தரமும் பெரிதும் குறைகிறது. பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளுக்குக் காய்ப்புழுக்கள் எதிர்ப் பாற்றலை வளர்த்துக் கொண்டதால் அவை சாவ தில்லை. எனவே பருத்திப் பயிரில் எதிர்பார்க்கும் விளைச் சலைப் பெறுவதற்கு பி.டி. பருத்தியைப் பயிரிடுவது தவிர வேறு மாற்று இல்லை என்று இதன் ஆதர வாளர்களும், பி.டி. பருத்தி விதையை உற்பத்தி செய் யும் காப்புரிமை பெற்றுள்ள மான்சான்டோவின் இந்தியக் கிளையான மகிகோ (Mahyco)வும், அரசுகளும் பரப்புரை செய்தன.

இதன் விளைவாக, 2000ஆவது ஆண்டில் 40 விழுக்காடு பரப்பில் வீரிய ஒட்டுப் (Hybrid) பருத்தியும், 60 விழுக்காடு பரப்பில் மேம்படுத்தப்பட்ட பாரம்பரியப் பருத்தி இரகங்களும் விதைக்கப்பட்ட நிலை மாறி, தற்போது 80 விழுக்காடு பரப்பில் பி.டி. பருத்தியே பயிரிடும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. பருத்தி சாகுபடி செய்யும் மொத்தப் பரப்பில் 80 விழுக்காடு மானாவாரி நிலமாகும்.

பி.டி. பருத்தியைப் பயிரிட அரசு அனுமதித்தது முதலே சூழலியல் ஆர்வலர்களும், சமூகச் செயற் பாட்டாளர்களும், அறிவியலாளர்களில் ஒரு பகுதியி னரும் சுற்றுச்சூழலுக்கும், உயிர்ப் பன்மைக்கும், மனிதர்களுக்கும், விலங்குகளுக்கும் மரபீனி மாற்றுப் பயிர்களால் மாற்றப்பட முடியாத தன்மையிலான மாபெரும் கேடுகள் காலப்போக்கில் ஏற்படும் என்று கூறி எதிர்த்து வருகின்றனர்.

2009 அக்டோபரில் நடுவண் அரசின் சுற்றுச் சூழல் அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படும் மரபணுப் பொறியியல் ஏற்பளிப்புக் குழு (GEAC) ஆறு பி.டி. கத்தரி வகைகளுக்கு அனுமதியளித்தது. இந்தியா முழு வதிலும் பல தரப்பினரிடமிருந்தும் பி.டி. கத்தரிக்குக் கடும் எதிர்ப்பு எழுந்தது. இந்தியாவில் 2200 வகை யான கத்தரி பயிரிடப்படும் நிலையில் பி.டி. கத்தரி ஏன்? என்று வினவினர்.

பி.டி. பருத்தியைப் பெரும் பரப்பில் பயிரிடும் நிலை ஏற்பட்டதால், பாரம்பரியப் பருத்தி விதைகளும், வீரிய ஒட்டு விதைகளும் காணாமல் போய்விட்டன. அதனால் அமெரிக்கப் பன்னாட்டு நிறுவனமான மான்சான்டோ வின் பி.டி. பருத்தி விதைகளையே எவ்வளவு விலை கொடுத்தேனும் வாங்கும் நிலைக்கு உழவர்கள் தள்ளப் பட்டுள்ளனர். இதே நிலைதான் பி.டி. கத்தரியை அனு மதிப்பதால் ஏற்படும். தற்போது பயிரிடப்பட்டு வரும் 2200 கத்தரி வகைகளும் மறைந்தொழிந்துவிடும். மரபீனி மாற்றுப் பயிர்களைப் புகுத்துவதன் முதன் மையான நோக்கம் மான்சான்டோ போன்ற பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் கொழுத்த இலாபத்திற்காக இந்தியா வின் உயிர்ப்பன்மையையும் இந்திய வேளாண்மையையும் பலியிடுவதாகும் என்று எதிர்த் தனர்.

அப்போது சுற்றுச்சூழல் அமைச்சராக இருந்த செயராம் ரமேசு, உழவர்களிடமும் வல்லுநர்களிடமும் கருத்தறியும் கூட்டங்கள் நடத்திய பிறகே பி.டி. கத்தரி குறித்த இறுதி முடிவு எடுக்கப்படும் என்று கூறினார். அவ்வாறான கூட்டங்கள் 2010 சனவரி, பிப்பிரவரி மாதங்களில் நடந்தன. இக்கூட்டங்களில் வெளிப்பட்ட கடும் எதிர்ப்பின் காரணமாக அமைச்சர் செயராம் ரமேசு பி.டி. கத்தரிக்கு வழங்கப்பட்ட அனுமதியை நிறுத்தி வைப்பதாக அறிவித்தார்.

மேலும் மரபீனி மாற்றுப் பயிர்களை அனுமதிப்பது குறித்து உச்ச நீதிமன்றத்தில் வழக்குகள் தொடுக் கப்பட்டன. இந்தச் சூழலில் நடுவண் அரசு, மரபீனி மாற்றுப் பயிர்கள் குறித்து ஆராயுமாறு வேளாண் மைக்கான நாடாளுமன்ற நிலைக் குழுவைக் கேட்டுக் கொண்டது.

காங்கிரசுக் கட்சியின் 9 பேர், பா.ச.க.வின் 6 பேர் உள்ளிட்ட 31 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட - வாசுதேவ் ஆச்சாரியாவின் தலைமையிலான நாடாளுமன்ற நிலைக்குழுவின் உறுப்பினர்கள் இரண்டரை ஆண்டு கள் காலத்தில் இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் உழவர்க ளையும் வல்லுநர்களையும் மரபீனி மாற்றுப் பயிரின் ஆதரவாளர்களையும் சந்தித்தனர். அதன் அடிப்படையில், நிலைக்குழுவினர் ஒருமனதாக உருவாக்கிய 492 பக்கங்கள் கொண்ட ஓர் அறிக்கையை அரசிடம் அளித் தனர். இந்த அறிக்கை அண்மையில் நாடாளுமன்றத் தில் வைக்கப்பட்டது.

மரபீனி மாற்றுப் பயிர்கள் இந்தியாவுக்குத் தேவை யில்லை என்பதே நாடாளுமன்ற நிலைக் குழுவின் முடிந்த முடிவாகும் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. பி.டி. கத்தரிக்கு அனுமதி அளிக்கப்பட்டதற்கு நடுவண் அமைச்சர் ஒரு வரும், வேளாண் தொழில்துறை சார்ந்த சில நிறு வனங் களும் கொடுத்த நெருக்கடிதான் எனக்காரணம் என்றும், இது குறித்து நடுவண் அரசு மேலும் ஆராய்ந்து நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும் என்றும் நிலைக் குழுவின் அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ளது.

“82 விழுக்காடு சிறு மற்றும் நடுத்தர விவ சாயிகளைக் கொண்டிருக்கும் இந்தியாவில் மரபீனி மாற்றப்பட்ட உணவுப் பயிர்களுக்கு நாம் மாறக் கூடாது. இருப்பினும் கி.பி.2020ஆம் ஆண்டுக்குப் பிறகு இந்தியாவின் உணவுத் தேவை மிக அதிகமாக உயர்ந்துவிடும் என்று அரசு கருதினால்-தற்போதுள்ள வேளாண் தொழில்நுட்பங்கள் போதுமானவை அல்ல என்று அரசு நினைத்தால்-மரபீனிப் பயிர்களால் எத் தகைய பின்விளைவுகளும் கிடையாது என்பதை உறுதிப்படுத்துவதற்குத் தான் அரசு முன்னுரிமை தர வேண்டும். அவ்வாறு அரசு கருதக்கூடிய நிலையில் கூட, இந்தக் குழுவின் கருத்து மரபீனி மாற்றுப் பயிர்கள் கூடாது என்பதேயாகும்” என்று அறிக்கையில் திட்ட வட்டமாகத் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

“50 உணவுப் பயிர்கள் உட்பட 71 பயிர்களுக் கான மரபீனி மாற்றுப் பயிர்களின் ஆய்வுகள் பல்வேறு கட்டங்களில் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கின்றன. இந்த ஆய்வுகள் அனைத்தையும் உடனே நிறுத்த வேண்டும். மரபணுப் பொறியியல் ஏற்பளிப்புக் குழு (GEAC) உயிரித் தொழில்நுட்பத் துறைக்கும், தொழில் துறைக்கும் சார்பாகச் செயல்பட்டுள்ளமை அப்பட்டமாகத் தெரி கிறது. இதேபோன்று பி.டி. பருத்திக்கு அனுமதி அளிக் கப்பட்டதில் பல குளறுபடிகள் நடந்துள்ளன. எனவே நாங்கள் பல நாடுகளில் உள்ள சட்டங்களையும் நடை முறைகளையும் ஆய்வு செய்ததில், நார்வே நாட்டின் மரபணுத் தொழில்நுட்பச் சட்டம் சிறந்ததாக உள்ளது. அத்தன்மையிலான சட்டம் இந்தியாவில் கொண்டு வரப்படும் வரை மரபீனி மாற்றுப் பயிர் ஆய்வுகளுக் குத் தடைவிதிக்க வேண்டும்” என்று நிலைக்குழு அறிக்கையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

மேலும் அந்த அறிக்கையில், “1950ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் உணவு உற்பத்தி 5.6 கோடியாக இருந்ததை, தற்போது 25 கோடி டன்னாக உயர்த்த முடிந்த நம்மால் 2020இல் அதிகரிக்கப் போகும் உணவுத் தேவையைச் சமாளிக்க முடியாமல் போகுமோ என்று நாம் ஏன் அச்சப்பட வேண்டும்?” என்கிற வினாவும் தொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

பி.டி. பருத்தியால் விளைச்சல் பெருகும். அதன் மூலம் உழவர்கள் பயனடைவார்கள் என்பதை வலி யுறுத்தி வந்த நடுவண் அரசுக்கு, இந்த நிலைக்குழு மிகத் தெளிவான புள்ளிவிவரங்களைக் காட்டி, பி.டி. பருத்தியால் உழவர்கள் யாரும் பெரும் பணக்காரர் களாகிவிடவில்லை என்பதோடு-பருத்தி உற்பத்தியும் பல மடங்கு அதிகரித்துவிடவில்லை என்பதைச் சுட்டிக் காட்டியுள்ளது. பி.டி. பருத்தி பயிரிடும் விதர்பா பகுதி யிலும் மற்ற பகுதிகளிலும் உழவர்களின் தற்கொலை தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. மொத்தச் சாகுபடிப் பரப்பில் பருத்தி பயிரிடும் பரப்பு 5 விழுக்காடாகும். ஆனால் மொத்தம் பயன்படுத்தப்படும் பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகளில் 50 விழுக்காடு பருத்திப் பயிரில் பயன் படுத்தப்படுகின்ற நிலை மாறவில்லை. இந்த ஒரு சான்று போதும் - பி.டி. பருத்தியைக் காய்ப்புழு தாக்கு வதில்லை என்று கூறப்படுவது அப்பட்டமான பொய் என்பதை எண்பிக்க.

வேளாண்துறைக்கான நாடாளுமன்ற நிலைக் குழுவின் தலைவர் வாசுதேவ் ஆச்சாரியா ‘தி இந்து நாளேட்டுக்கு (21.8.2012)’ அளித்த செவ்வியில், “மான்சாண்டோ நிறுவனம் தொடக்கத்தில் 450 கிராம் பி.டி. பருத்தி விதையை ரூ.1700க்கு விற்றது. ஆந்திர மாநில அரசு இதை எதிர்த்து வழக்குத் தொடுத்தது. அதன் பின்னர் அதன் விலையை ரூ.750க்குக் குறைத்தது. மான்சாண்டோ நிறுவனத்திடம் உரிமம் பெற்று பி.டி. பருத்தி விதையை உற்பத்தி செய்பவர் ஒவ்வொரு 450 கிராம் விதைக்கும் உரிமைப் பங்குத் தொகையாக (இராயல்டி) ரூ.250 அளிக்க வேண்டும். கடந்த ஆண்டு 450 கிராம் விதை ரூ.1200 முதல் 2000 வரை விற்கப்பட்டது. ஏனெனில் பொய்யான பற்றாக்குறை என்கிற நிலைமை உருவாக்கப்பட்டு விலை உயர்த்தப் பட்டது. மேலும் பி.டி. பருத்தி 80 விழுக்காட்டுக்கு மேற் பட்ட பரப்பில் பயிரிடப்படுவதால் மற்ற பருத்தி இரக விதைகள் சந்தையில் கிடைக்காமல் போய்விட்டன. இதேநிலை தான் பி.டி. கத்தரிக்கும் மற்ற பி.டி. உணவுப் பயிர்களுக்கும் ஏற்படும். எனவே மரபீனி மாற்றுப் பயிர் தொழில்நுட்பம் என்பது உணவுப் பாதுகாப்புக்கு எவ்வகையிலும் உதவாது. விதை நிறுவனங்களின் இலாபம் ஒன்று மட்டுமே இதன் குறிக்கோளாகும்” என்று கூறியுள்ளார்.

ஆனால் அண்மையில் நடைபெற்ற இந்திய அறி வியல் பேரவை மாநாட்டில் உரையாற்றிய தலைமை அமைச்சர் மன்மோகன் சிங், “உணவுப் பாதுகாப்பை உறுதி செய்திட உயிரித் தொழில்நுட்பத்தைப் பயன் படுத்த வேண்டும்” என்பதை வலியுறுத்தினார். உணவுப் பாதுகாப்புச் சட்டத்தைக் கொண்டுவரப் போவதாக மன்மோகன் அரசு சில ஆண்டுகளாகக் கூறிவருகிறது. ஆனால் அச்சட்டத்தில் வறுமைக்கோட்டிற்கு மேல் இருப்பவர்-கீழ் இருப்பவர் என்ற பாகுபாடு இல்லாமல், அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரே தன்மையில் உணவுப் பொருள்கள் வழங்கப்படுவதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்று சமூக ஆய்வாளர்கள் வலியுறுத்தும் கருத்தை நடுவண் அரசு ஏற்க மறுத்து வருகிறது.

தற்போது ஓராண்டில் விளையும் 25 கோடி டன் உணவு தானியத்தை முறையாக மக்களுக்கு வழங்கி னாலே, அனைவருக்கும் தேவைப்படும் உணவு கிடைக்கும். கொள்முதல் செய்யப்படும் தானியங்களைச் சேமித்து வைக்கப் போதிய கிடங்குகள் இல்லாத தாலும், மழை, பனி, எலிகள் ஆகியவற்றாலும் ஆண்டு தோறும் சில கோடி டன்கள் தானியம் வீணாகிறது. தமிழ்நாடு, மேற்குவங்கம், கேரளம் போன்ற சில மாநிலங்கள் தவிர்த்து, மற்ற மாநிலங்களில் பொது வழங்கல் முறை என்பதே மிகவும் சீரழிந்தும் ஊழல் மலிந்தும் கிடக்கிறது. இவற்றை ஒழுங்குபடுத்தி முறை யாகச் செயல்பட நடவடிக்கை எடுக்காமல், மரபீனி மாற்றுப் பயிரே தீர்வு என்று மாய்மாலம் பேசிப், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் பகற்கொள்ளைக்கு வழக்குரைஞராக வாதிடுகிறார் மன்மோகன் சிங்.

கார்ப்பரேட் வேளாண்மையின் ஆதிக்கத்தை முறியடிக்க இரசாயன உரங்கள், பூச்சிக்கொல்லி மருந்துகள், களைக்கொல்லி மருந்துகள் முதலான பெருஞ்செலவை விழுங்கும் பீடைகளைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, இயற்கை உரங்கள், மேம்படுத்தப்பட்ட பாரம்பரிய விதைகள், இயற்கையான பூச்சி மருந்து, புன்செய் வேளாண்மை ஆகியவற்றுக்கு முதன்மை தருவதே உழவர்களின், மக்களின், இயற்கைச் சூழலின் நலன்களையும் வாழ்வையும் வளப்படுத்தும். இயற்கை வேளாண்மை மூலம் இரசாயன உரங் களை இட்டு, இரசாயனப் பூச்சிக்கொல்லிகளைப் பயன்படுத்துவதால் கிடைக்கக் கூடிய விளைச்சலுக்கு நிகரான விளைச்சலைப் பல பகுதிகளில் உழவர்கள் எடுத்து வருகின்றனர்.

நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு வலியுறுத்தியுள்ளது போல், நடுவண் அரசு, இந்திய நாட்டின் இயற்கைச் சூழலையும், உயிர்ப் பன்மையையும், 65 விழுக்காடு மக்கள் வேளாண்மையைச் சார்ந்தே வாழ்வதையும் கருத்தில் கொண்டு, மரபீனி மாற்றுப் பயிர்களுக்கு முற்றிலுமாகத் தடைவிதிக்க வேண்டும்.

உட்பிரிவுகள்