தமிழ், தெலுங்கு, இந்தி, ஆங்கிலம் ஆகிய பன் மொழிகளில் புலமை பெற்றிருந்தவரும், மார்க்சியச் சிந்தனையாளரும், சிறந்த மொழிபெயர்ப்பாளருமான தோழர் ஏ.ஜி. எத்திராஜூலு 23.02.2017 அன்று காலமானார். அவருக்கு வயது 83.

குடியாத்தத்தில் 1935-ல் பிறந்த எத்திராஜுலு உயர்நிலைக் கல்வி முடிந்ததும் காசி வித்யாபீடம் கல்வி மையத்தில் இந்தி மொழி பயின்றார். ஆந்திர மாநிலம் சித்தூரில் இந்தி ஆசிரியராய்ப் பணியாற்றினார். அவரது துணைவியாரும் ஆசிரியர். ஆரம்ப நாட்களில் அவர் பெரியார் இயக்கத்தில் தீவிரமாக இருந்தார். 1952-ல் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியில் உறுப்பினரானார். கம்யூனிஸ்ட் கட்சி நடத்திய போராட்டத்தில் கைதுசெய்யப்பட்டு ஆறு மாத காலம் சிறையில் இருந்தார்.

கடந்த 60 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக கம்யூனிஸ்ட் கட்சியோடும் நியூ செஞ்சுரி புத்தக நிறுவனத்தோடும் இணைந்து எழுத்துப் பணியாற்றியவர் எத்திராஜுலு. ராகுல சாங்கிருத்தியாயனின் நூல்களில் ஒன்றைத் தவிர அனைத்தையும் இந்தியிலிருந்து தமிழாக்கம் செய்தார். ‘சிந்து முதல் கங்கை வரை’, ‘ராஜஸ்தானத்து அந்தப் புரங்கள்’, ‘மனித சமுதாயம்’, ‘பொதுவுடமைதான் என்ன?’, ‘இந்து தத்துவ இயல்’, ‘இஸ்லாமிய தத்துவ இயல்’, ‘கிரேக்க தத்துவ இயல்’, ‘ஐரோப்பிய தத்துவ இயல்’, ‘ராகுல்ஜியின் வாழ்க்கை வரலாறு’, ‘ஊர் சுற்றிப் புராணம்’, ‘பௌத்த தத்துவ இயல்’ போன்ற பல அற்புத மான நூல்களை தமிழுக்குத் தந்தவர். அந்த நூல்கள் கடந்த 50 ஆண்டுகளாக நிலைத்து நிற்கின்றன.

1967-ல் முதன்முதலாக அவரை மதுரை என்.சி.பி.எச். அலுவலகத்தில் அதன் தலைவர் ராதா கிருஷ்ணமூர்த்தி, தோழர் எத்திராஜூலுவை எனக்கு அறிமுகம் செய்தார். அவரிடம் நீங்கள் ஏன் ‘வால்காவி லிருந்து கங்கை வரை’ நூலைத் தமிழாக்கம் செய்ய வில்லை. அதுதானே அவரது சிறந்த படைப்பு என்று கேட்டேன். அதற்கு அவர், அது 1948-லேயே கன. முத்தையாவால் மொழிபெயர்க்கப்பட்டு தமிழ் புத்தகாலயம் வெளியிட்டுள்ளது. அதில் நாம் போட்டிக்கு நிற்கக் கூடாது. அதனால், அதைத் தமிழாக்கவில்லை என்று கூறினார்.

தற்போது ‘வால்காவிலிருந்து கங்கை வரை’ நூலை முத்து மீனாட்சி அவர்களால் மறுதமிழாக்கம் செய்து பாரதி புத்தகாலயம் நூலாக வெளியிட்டுள்ளது. அவர் தெலுங்கிலிருந்து தமிழுக்கும் தமிழிலிருந்து தெலுங் குக்கும் ஆங்கிலத்திலிருந்து தெலுங்குக்கும் என்று எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட நூல்களை மொழிபெயர்ப்பு செய்துள்ளார். சாகித்ய அகாடமிக்கும் ‘கருப்பு மண்’, ‘அவன் காட்டை வென்றான்’ போன்ற தெலுங்கு நாவல் களை மொழியாக்கம் செய்துகொடுத்தார். அவர் தெலுங்கிலிருந்து தமிழாக்கம் செய்த ‘தீண்டாத வசந்தம்’ நாவல் தமிழில் மிகுந்த புகழைப் பெற்றது.

ஒடுக்குமுறைக்கு எதிரான தலித் மக்களின் போராட்டத்தையும், அவர்களது தியாகத்தையும் அந்த நாவல் தெளிவாக்கியது. அந்த நாவல் தோழர் சீத்தாராம் யெச்சூரியால் மதுரையில் வெளியிடப்பட்டது. அந்த நிகழ்வில் எத்திராஜூலுவை யெச்சூரி மனமாரப் பாராட்டினார். எத்திராஜூலுவுக்கு சால்வை அணிவித்த போது கண்கலங்கி நின்றார். நான் செய்த பணிகளுக்கு இந்த கவுரவம் ஒன்றே போதும் என்று பெருமிதத்தோடு கூறினார்.

அவர் எளிமையானவர், அனைவரோடும் நல்லுற வோடு விவாதிப்பவர். அறிவார்ந்த தோழர்களோடு மிகுந்த நெருக்கமாக இருந்தவர். தமிழில் நான் எழுதிய ‘மார்க்சியம் ஒரு அறிமுகம்’, ‘கடவுள் பிறந்த கதை’ ஆகிய நூல்களைத் தெலுங்கில் மொழி பெயர்த்து அதை ‘பிரஜா சக்தி’ வெளியிட ஏற்பாடு செய்தார். தனக்கு ஏராளமான பணிகள் இருப்பதால் உன்னுடைய நூல் களை அடுத்து தெலுங்கில் கொண்டு வருவேன் என்றும் கூறினார். தோழர்களிடம் பரிவு காட்டுவதிலும் அன்பு செலுத்துவதிலும் அற்புதமான மனிதர் அவர்.

தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்தின் அப்போதைய தலைவர் தோழர் கே. முத்தையாவிடம் மிகவும் நெருக்கமாக இருந்தார். த.மு.எ.க.ச. மாநில மாநாடுகளிலும் பங்கேற்றுள்ளார். ஆந்திர அறிவியல் இயக்கத்தின் பணிகளில் நூல்களை வெளியிடுவதில் உதவியாக இருந்தார். பல சிறு நூல்களைத் தொகுத்துக் கொடுத்துமிருக்கிறார்.

அலெக்ஸ் ஹேய்லியின் ‘ஏழு தலைமுறைகள்’ நூலை ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழிலும் தெலுங்கிலும் கொண்டுவந்தார். தத்துவம், இலக்கியம், அரசியல் ஆகிய தளங்களில் சிறப்பான சேவை செய்த அவரது பங்களிப்பு மக்களுக்கான இலக்கிய இயக்கத்தில் மிகவும் குறிப்பிடப்பட வேண்டிய ஒன்று. சிறந்த மொழி பெயர்ப்புக்கான ‘த.மு.எ.க.ச. விருது’, ‘திசைகள் எட்டும்’ அமைப்பின் சார்பில் ‘வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது’ போன்றவற்றை அவர் பெற்றிருக்கிறார்.

அவர், உடல்நலம் குன்றிய நிலையில் திருப்பதியில் தன் மகன் வீட்டில் தங்கியிருந்தார். சில மாதங்களுக்கு முன் நேரில் சென்று அவரை நலம் விசாரித்துப் பேசி விட்டு வந்தேன். ‘இன்னும் நான் எழுத வேண்டிய விஷயங்கள் பாக்கி இருக்கின்றன. ஆனால், முடியவில்லை’ என்று வருத்தப்பட்டார். உடல் நலம் குன்றிய நிலையில் வேலூர் சி.எம்.சி. மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த அவர் அங்கேயே காலமானார். எழுத்தாளர்களும் பத்திரிகையாளர்களும் வாசகர்களும் திரண்டு வந்து அவருக்கு அஞ்சலி செலுத்தியது நெகிழ வைத்த நிகழ்வு! அவரது நூல்கள் தமிழ்ச் சமூகத்துக்கு அறிவுச் செழுமையை ஊட்டியபடி என்றும் நிலைத்திருக்கும்.

நன்றி: தமிழ் இந்து

Pin It

rosa lookmanbark 450நமது திட்டம் சோஷலிஸ நோக்கம் கொண்டதே தவிர முதலாளித்துவத்தைச் சீர்படுத்துவது அல்ல! வறுமை என்பது உற்பத்தியின்மையே! தொழி லாளர் வர்க்கத்தினரை முதலாளி வர்க்கத்தினர் முன்பாகக் கைகட்டி அடிபணிந்து நிற்க வைக்கிறது வறுமை! முதலாளித்துவக் கட்டமைப்பில் எந்தச் சட்டமும் உற்பத்தி சாதனத்தை பாட்டாளி வர்க்கத் தினருக்கு உடைமையாக்குவதில்லை.

பொருளாதாரக் காரணிகள் தான் ஊதியத்தை நிர்ணயிக்கின்றன. முதலாளித்துவச் சுரண்டல் என்பது சட்ட வளையத் துக்குள் மட்டும் தீரும் பிரச்சினை அல்ல! சட்ட சீர்திருத்தங்கள் மூலமாகச் சமூக முரண்பாடுகள் தீர்ந்துவிடாது.

பசிக்கொடுமையைப் போக்கி உழைக்கும் தொழிலாளர்கள் பின்னால் சாட்டையைச் சுழற்றி வேலை வாங்கும் முதாளித்துவம் அல்ல சோஷலிஸம். அனைவரும் தொழிலாளர்கள்! சமமானவர்கள்! பொது நலன் கருதி பணியாற்று வோம் எனும் உயரிய எண்ணத்தோடு ஒழுங்கு, கட்டுப்பாடுடன் பணி புரியும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தினரை உருவாக்குவதுதான் சோஷலிஸம்!

சந்தர்ப்பவாதக் கொள்கையே எவ்விதக் கொள்கையும் இல்லாமல் இருப்பதுதான்! நிலைமைக் கேற்ப அது தனது வழிகளை எடுத்துக் கொள்ளும். அனைத்து வகை சந்தர்ப்பவாத முறைகளுக்கு எதிரான ஆயுதங்களை மார்க்ஸியம் நமக்கு வழங்கு கிறது. எந்த இயக்கமும் முன் கூட்டியே சந்தர்ப்ப வாதத்திற்கு எதிரான கலகங்களை உருவாக்கிக் கொண்டுவிட முடியாது. இயக்கப் போக்கில்தான் அதைச் சந்தித்து முறியடிக்க வேண்டும்.

போராட்டங்கள் இல்லாமல் தொழிற்சங்கங்கள் தங்களைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள முடியாது. ஏனெனில் தொழிற்சங்கங்களே போராட்டத்தின் விளைபொருளாக இருக்கின்றன. ஒவ்வோர் உண்மையான வர்க்கப் போராட்டமும் பரந்து பட்ட மக்கள் திரளின் ஒத்துழைப்பையும் ஆதர வையும் சார்ந்தே உள்ளது. இந்த ஒத்துழைப்பை கணக்கில் எடுக்காமல் நல்ல பயிற்சி இருந்தாலும் ஒரு சிலரின் திட்டமிட்ட புரட்சிகர நடவடிக்கை தோல்வியையே தரும்.

“திரட்டப்படாத பாட்டாளி வெகுஜனங்களை அவர்களின் அரசியல் பண்புகளை குறைத்து மதிப் பிடுவது சரியல்ல. நெருக்கடியான நேரங்களில் எது திரட்டப்படாத பகுதியோ, பின் தங்கிய பகுதியோ அவர்கள் போராட்டத்தில் தங்களை நிரூபிப்பார்கள்! மிகப் புரட்சிகரமான உந்து சக்தி கொண்டவர்கள்! இன்று நன்றாகத் திரட்டப்பட்ட பகுதியை விட திரட்டப்படாத பகுதியாக இருக்கின்றவர்கள் தங்களது மாபெரும் செயல்திறமையை வெளிப்படுத்துவார்கள்.”

மேற்கண்ட சிந்தனைக் கருத்தைக் கூறியவர் போலந்து கம்யூனிஸ்ட் வீராங்கனை ரோசா லுக்ஸம் பர்க்.

ரோசா லுக்ஸ்ம்பர்க் யார்? கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்திற்காகவும் தொழிலாளர் வர்க்கத்தினருக் காகவும் குறிப்பாக 1918ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற ஜெர்மானிய புரட்சிக்காகவும் அவர் ஆற்றியுள்ள பணிகள் குறித்து இன்னாளைய கம்யூனிஸ்ட் தோழர்கள் அறிந்துகொள்ளவேண்டும். ஜெர்மன் சர்வாதிகாரி வில்ஹெல்ம் கெய்ஸரால் மிகக் கொடூரமாகப் படுகொலை செய்யப்பட்டு களப் பலியான கம்யூனிஸ இயக்க முதல் புரட்சிப் பெண்மணி ரோசா லுக்ஸம்பர்க்!

உலகளாவிய கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்தின் மூலவர்களான பொது உடைமைச் சிந்தாந்த சிற்பிகள் தோழர்கள் கார்ல்மார்க்ஸ் - பிரெடரிக் ஏங்கல்ஸ், மகத்தான ரஷ்யப் புரட்சியின் நாயகன் விளாதிமிர் லெனின் ஆகிய மூவரையும் தொடர்ந்து தத்துவத்திலும் நடைமுறையிலும் தலைசிறந்து விளங்கிய மேதைமையருள் ஒருவர் ரோசா. ரஷ்யப் புரட்சி ஐரோப்பிய நாடுகளில் புரட்சி அலையை உருவாக்கிய சமயத்தில் மார்க்ஸிய வகைப்பட்ட சோஷலிஸத்தின் மிகச் சிறந்த படைப்பாளி ரோசா லுக்ஸம்பர்க்!

“சோஷலிஸத்தின் இலக்கு மனிதன்தான்! ஒவ்வொரு மனிதனின் சுதந்திர வளர்ச்சியும் அனைவரின் சுதந்திர வளர்ச்சியோடு இணைந் துள்ளது” எனும் கம்யூனிஸ்ட் பிரகடனத்தை உயர்த்திப் பிடித்தவர் ரோசா! இல்லற வாழ்க் கையைத் துறந்தவர்! ஜெர்மன் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியைத் தோற்றுவித்தவர்களுள் ஒருவர்! பெரு மைகள் பல வாய்க்கப் பெற்ற ரோசா லுக்ஸம் பர்க்கின் சேவைகள் குறித்தும், தியாகம் குறித்தும் தமிழகத்தில் தெளிவான முறையில் அறிமுகம் செய்யப்படாதது கம்யூனிஸ்ட் இயக்கத்திற்கே பெரும் இழப்பாகும்!

1918ம் ஆண்டு ஜெர்மானிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி துவக்கத்தின் போது செங்கொடிகளை உயர்த்திப் பிடித்த தோழர்கள் மத்தியில் பேசும்போது “சமூகப் புரட்சி கருக்கொண்டுவிட்டது ஜெர்மனியில்! உலகின் நிரந்தர சமாதானத்திற்கு சோஷலிஸமே தீர்வாகும். மனிதகுலம் பட்ட காயங்களுக்கும். சிந்திய செங்குருதிக்கும் சோஷலிஸமே மருந்தாகும். மக்களிடையே நல் இணக்கத்தையும் நல்உறவையும் தோற்றுவிக்க சோர்வின்றி அயராது பாடுபடும் உழைக்கும் வர்க்கமே, கரம் கோர்த்திடுவீர்! போராட எழுவீர்! செயல்பட விரைவீர்” என உணர்ச்சிப் பிழம்பாக மாறி அறைகூவல் விடுத்தார் வர்க்கப் போராளி ரோசா லுக்ஸம்பர்க்!

‘போலனி’ எனும் ஸ்லாவிக் இனப்பிரிவி லிருந்து காரணப் பெயர் வரப் பெற்றதும் ரஷ்ய ஆளுகைக்குட்பட்ட பகுதியுமான போலந்து சமோஸ்க் நகரில் மரவணிகம் செய்துவந்த எலியாஸ் லுக்ஸம் பர்க் - லோன்ஸ்பெய்ன் தம்பதியினருக்கு மகளாக 1871ஆம் ஆண்டு மார்ச் 1 -ம் நாள் பிறந்தார் ரோசா லுக்ஸம்பர்க்! நவம்பர் புரட்சி நாயகன் லெனின் பிறந்தது 1870ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 22-ம் நாள். சமகாலத்தவர்களான இருவரது சிந்தனைகளும் ஒரே கோணத்தை நோக்கியதாக அமைந்திருந்தன.

சர்வதேச மகளிர் தின காரணகர்த்தாவான ஜெர்மன் சோஷலிஸ்ட் கிளாரா ஜெட்கின் ரோசாவை லெனினுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தார். 1901ஆம் ஆண்டு முனிச் நகரில் லெனின் - ரோசா இருவரும் முதன்முதலாகச் சந்தித்துக் கொண்டதோடு 1907-ம் ஆண்டு ஸ்டர்ட்கட் என்னுமிடத்தில் நடைபெற்ற மூன்றாவது அகிலத்தில் கலந்து கொண்டனர். கொள்கை ரீதியாக அரசியல் ரீதியாக சந்தர்ப்ப வாதத்தை எதிர்த்துப் போராட வேண்டும் என் பதில் ஒரே நிலைப்பாட்டை மேற்கொண்டனர் இருவரும்.

ஜீரிச் பல்கலைக்கழகத்தில் பட்டப்படிப்பு மற்றும் சட்டக் கல்வியினை 1898-ம் ஆண்டுகளில் முடித்து வழக்குரைஞர் பட்டம் பெற்றதோடு அரசியல் விஞ்ஞானத்தில் ‘டாக்டர்’ பட்டம் பெற்றார் ரோசா! கல்லூரியில் படிக்கின்ற காலத்தி லேயே மார்க்ஸியத்தின் மீது தாக்கம் ஏற்பட்டு மனிதரின் செயல்பாடுகளுக்கு வழிகாட்டி மார்க்ஸிய தத்துவமே என மார்க்ஸியத்தை முன்வைப்பதுடன் மற்ற எவரையும் விட யதார்த்தத்தின் பெரும் விரிவுரையாளர் கார்ல் மார்க்ஸ்தான் என அழுத்தம் திருத்தமாக எடுத்துரைப்பார் ரோசா லுக்ஸம்பர்க்!

லியோஜோகி செஸ் எனும் போலந்து புரட்சி யாளரை ஜீரிச்சில் சந்தித்து அவரோடு அறிமுக மானார் ரோசா. அறிமுகம் நட்பாக வளர்ந்தது. நட்பு காதலாக மலர்ந்தது (ஆனால் இருவரும் திருமணம் செய்து கொள்ளவில்லை. லியோ ஜோகிசெஸ், ஜீலியன் மார்ச் ஆகியோருடன் இணைந்து போலந்து சமூக ஜனநாயகக் கட்சியைத் துவக்கி ஒன்றுபட்ட ரஷ்யாவுக்குள் போலந்து தனிக்கட்சி உரிமை, சுதந்திரம் ஆகிய கோரிக் கைகளை வலியுறுத்தினார் ரோசா.

ஜெர்மன் சோஷலிஸ்டுகளான லீப்நெக்ட், ஆகஸ்ட்பெபல், பெர்ன்ஷ்டைன், கால்ல் காட்ஸ்கி ஆகியோர் துவக்கியது ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சி. தாம் தொடங்கிய நியுஜெயிட் இதழில் ரோசாவை போலந்து நிரூபராக்கினார் கார்ல் காட்ஸ்கி. சில நாட்களில் ஜெர்மன் சென்றார் ரோசா! ஜெர்மானியரைத் திருமணம் செய்து கொண்டால்தான் குடியுரிமை பெற முடியும். ரோசாவின் நண்பர் கார்லுபெக் - ஒலிம்பியா தம்பதியினர் தங்களது மகன் காஸ்டாவை ரோசாவுக்கு மணமகனாக்கி திருமணம் எனும் நாடகம் ஒன்றை பதிவாளர் அலுவலகத்தில் அரங்கேற்றினர். ‘கணவன் வேடம்’ ஏற்ற காஸ்டாவ் ரோசாவின் புரட்சிப் பணிகளைப் புரிந்து கொண்டார். இருவரும் கைகுலுக்கி ஒருவருக்கொருவர் நன்றி கூறி நிரந்தரமாகப் பிரிந்தனர்.

குடியுரிமை பெற்று பெர்லினில் குடியேறிய ரோசா ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சியில் சேர்ந்தார். கட்சியில் அதிகாரம் பெறுவதை விடவும் தமது சிந்தனை செல்வாக்கினை கட்சியில் செலுத்தவே விரும்பினார் ரோசா. அப்போது ஏற்பட்டதுதான் ரோசா - கிளாராஜெட்கின் இடையேயான நட்பு!

ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சியில் 1899ல் பிரான்ஸ் முதலாளித்துவ அரசில் சோஷலிஸ்டுகள் பங்கு பெறுவது குறித்த விவாதம் எழுந்த போது “பாரிஸ் கம்யூன் படுகொலையாளர்களுடன் இணைந்து சோஷலிஸ்ட் தலைவர் அலெக்ஸாந்தர் மில்லரண்ட் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்பது தொழி லாளர் வர்க்கத்தை பூர்ஷ்வாக்களோடு சங்கிலியால் பிணைத்துக் கட்டும் வேலையாகும்.

பூர்ஷ்வா சமூகத்தில் சமூக ஜனநாயக பாத்திரம் என்பது எதிர்க் கட்சியாக இருப்பதே! பூர்ஷ்வா அழிவில் தான் வீறுகொண்டு எழும் சோஷலிஸம்!” தேர்தல் புறக்கணிப்பு குறித்த விவாதத்தின் போது “புறக் கணிப்பு சரி அல்ல! நாடாளுமன்றம் போன்ற பேச்சுக் கூடங்களில் சோஷலிஸ்டுகள் தங்களது கடமைகளை வரையறுத்துக்கொள்ள வேண்டும். பாராளுமன்றத்தில் சோஷலிஸ்டுகள் பேசும் கருத்துக்கள் மக்களிடம் போய்ச் சேர வேண்டும்” எனத் தமது கருத்தைப் பதிவு செய்தார் ரோசா லுக்ஸம்பர்க்! வெகுஜன வேலை நிறுத்தம் குறித்துப் பேசிய போது “நமது சமூக ஜனநாயகவாதிகள் சிந்திய செங்குருதி விலை மதிப்பற்றது.

வரலாற்றில் அனைத்துப் புரட்சிகளுமே மக்கள் சிந்திய செங்குருதி தோய்ந்தவையே! ஆளும் வர்க்கத்தினருக்காக இது நாள் வரை உழைக்கும் வர்க்கத்தினரின் செங்குருதி சிந்தப்பட்டிருக்கலாம். ஆனால் தற்போது தங்களது சொந்த நலனுக்காக செங்குருதி சிந்த வேண்டியுள்ளது. தொழிற்சங்கங்களின் இறுதி இலக்கு தொழிற்சங்கப் பணிகள் மட்டும் அல்ல! புரட்சி! புரட்சி! வெகுஜனப் புரட்சியே! ரஷ்யப் புரட்சியி லிருந்து எப்பொழுதுதான் நாம் கற்றுக்கொள்ளப் போகிறோம்? ரஷ்யாவில் வெகுஜனங்கள் புரட்சியை நோக்கித் தள்ளப்பட்டனர். போராட்டத்தின் ஊடாகவே ஸ்தாபனத்தைக் கட்டிக்கொள்ள முடியும்! மார்க்ஸ் - ஏங்கல்ஸ் இருவரும் வெளி யிட்ட கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையின் இறுதி வாசகம் கூட்டங்களில் பேசுவதற்காக மட்டும் அல்ல!

ரோசாவின் தீவிரமான திருப்பித் தாக்கும் எழுத்துக்களையும் பேச்சுக்களையும் குறிப்பிட்டு “வேண்டாமே, இவைகளைத் தவிர்க்கலாமே” என கார்ல் காட்ஸ்கி கேட்ட போது “மார்க்ஸ் - ஏங்கல்ஸ் இருவரும் தங்கள் மீது வசைபாடிய எவரையும் விட்டு வைத்ததில்லை. தங்களது வாழ் நாள் முழுமையுமாகத் தங்களது ‘மை யுத்தத்தை’ (INK WAR)க் கை விட்டதில்லை. என்னை மட்டும் தவிர்க்கச் சொல்லுகிறீர்களே, நண்பரே!” என அடக்கமாகக் கூறுவார் ரோசா!

கட்சிக் கூட்டத்தில் “செங்குருதி”, “புரட்சி” வெகுஜன வேலை “நிறுத்தம்” என ரோசா பேசியதை உளவாளிகள் வாயிலாக அறிந்து “புரட்சியைத் தூண்டுகிறார் ரோசா என ஆளும் வர்க்கத் தினருக்கு அவர் மீது ஆத்திரம் ஏற்பட்டது. “ரோசாவைக் கைது செய்ய வேண்டும்” “நாடு கடத்த வேண்டும்” என ரீச் ஸ்டாக் எனும் பாராளு மன்றத்தில் எதிர்ப்பும், கண்டனக் குரலும் எழுந்ததைக் கவனித்து எப்பொழுதும் ரோசா காப்பாற்றப்பட வேண்டும் என நினைத்து ‘வோர் வார்ட்ஸ்’ எனும் இதழில் நிருபராக்கி அதன் ஆசிரியர் குழுவில் ரோசாவைச் சேர்த்து அவரை வார்சாவுக்கு அனுப்பி வைத்தார் கார்ல் காட்ஸ்கி!

1905-ம் ஆண்டு அக்டோபர்! ரோசா வார்சா சென்ற வேளையில் ரஷ்யாவில் ரயில்வே தொழி லாளர்களும், பிற தொழிலாளர்களும் வேலை நிறுத்தத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர். கொடுங்கோலன் ஜார் இரண்டாம் நிக்கோலஸிடம் கோரிக்கை மனுஅளிப்பதற்காக ஆயிரக்கணக்கில் பொது மக்கள் புனித பீட்டர்ஸ்பர்க்கில் திரண்டிருந்தனர். அப்பாவியான பொதுமக்களின் கூட்டத்தைக் கலைப்பதற்காக அடக்கு முறையை ஏவியது சர்வாதி காரி ஜாரின் அரசாங்கம். இராணுவத்தினரின் காட்டுமிராண்டித்தனமான தடியடியினால் ஏராள மானோரின் மண்டைகள் உடைந்து பலியான பொது மக்கள் பலர். ரஷ்யாவின் முதல் புரட்சி யான இப்போராட்டத்தின் கொடூரமான நிகழ்வு தான் “இரத்த ஞாயிறு” என ரஷ்ய வரலாற்றில் குறிப்பிடப்படுகிறது!

ரஷ்ய புரட்சியைத் தொடர்ந்து வார்சாவில் உறவினர் இல்லத்தில் தங்கியிருந்த ரோசா புரட்சி யாளர்களோடு கைது செய்யப்பட்டு சிறையேறினார். பல நாட்கள் சிறைக் கொடுமையை அனுபவித்ததன் காரணமாக ரத்த சோகை, வயிற்றுப்புண், கல்லீரல் வீக்கம் போன்ற நோய்களுக்காளாகி மோசமான உடல்நிலையில் 1906ம் ஆண்டு ஜூலையில் விடுதலை யானார் ரோசா! அதே காலகட்டத்தில் பின்லாந்து குவாக்கலா எனும் பகுதியில் தலைமறைவு. வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருந்த லெனினைச் சந்தித்தார் ரோசா. ரஷ்யப் புரட்சி குறித்த முழுமையான பார்வை கொண்ட முதல் மார்க்ஸிஸ்ட் ரோசா எனக் கூறினார் ரூப்ஸ்காயா!

“வெகுஜனங்கள் தீவிரமாக இருக்கும் போராட்டங் களில் கட்சி தயாராகி விட வேண்டும். ரஷ்ய பாட்டாளி வர்க்கத்தினரை முன் மாதிரியாகக் கொள்ள வேண்டும். நாடாளுமன்ற நடவடிக் கைகளைக் கடந்து அரசியல் நோக்கங்களைத் தெளிவாக வரையறுத்திட வேண்டும்” எனக் கட்சித் தலைமையை வலியுறுத்திக் கொண்டே யிருப்பார் ரோசா! ஜெர்மன் சமூக ஜனநாயகக் கட்சியில் ரோசாவின் மீது நம்பிக்கையின்மை அதிகரித்துக்கொண்டே வந்தது. கட்சியைப் பிளப் பதற்கு தீவிரமாக இருக்கிறாள் ரோசா என்றும், ஜாரின் உளவாளி ரோசா என்றும் அவர் மீது அநியாயமாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்டது. அவரது எழுத்துக்களையும் பிரசுரிக்க மறுத்தனர். ரோசா - ஜோகிசெஸ் உறவிலும் இடைவெளி ஏற்பட்டது.

1915-ம் ஆண்டு மார்ச் 8-ம் நாள்! ஹாலந்தில் நடைபெறவிருந்த சர்வதேச மகளிர் முதல் மாநாட்டில் கலந்துகொள்ளும்படி ரோசாவுக்கு அழைப்பு விடுத்திருந்தார் கிளாரா ஜெட்கின்! ஆனால் பிப்ரவரியிலேயே கைது செய்யப்பட்டு சிறை சென்று 1916-ம் ஆண்டு ஜனவரி 22-ம் நாள் விடுதலை செய்யப்பட்டார். இரண்டரை ஆண்டுகள் கடந்து 1918-ம் ஆண்டு ஜூலையில் கைது செய்யப் பட்டு நவம்பரில் விடுதலையானார் ரோசா. இது போன்று பல முறைகள் கைது செய்யப்பட்டு சிறை சென்று சர்வாதிகாரி கெய்ஸர் அரசினால் கொடு மைகள் பலவற்றை அனுபவித்துள்ளார் புரட்சிப் பெண்ணான ரோசா லுக்ஸம்பர்க்!

இக்கொடுமைகளுக்கெல்லாம் மேலாக ரோசா அனுபவித்தது 1918-ம் ஆண்டு செப்டம்பரில் நடைபெற்ற ஜெர்மன் புரட்சியின் போதுதான். கெய்ஸரின் சர்வாதிகாரத்தை எதிர்த்தும், ஏகாதி பத்திய கெய்ஸர் அரசைத் தூக்கியெறிய வேண்டும் என்றும் பல பொதுக் கூட்டங்களில் முழக்க மிட்டார் ரோசா. அவரது வீர உரைகளைக் கேட்டு மக்களிடையே எழுச்சியும் தொழிலாளர் களிடையே வேலை நிறுத்தமும் தொடங்கியது. அடக்குமுறை ஆட்சியில் கைதுப் படலமும் தொடர்கிறது. புரட்சியைத் தூண்டுவதாகக் கருதி ரோசாவைக் கைது செய்ய அரசாங்கம் ஆணை யிடுகிறது. ரோசா உட்பட தலைவர்கள் பலர் தலைமறைவாகினர்.

தனது இறுதிக் கட்டுரை என அறியாமலேயே “பெர்லினை ஒழுங்கு ஆளட்டும்” என எழுதி யிருந்தார் ரோசா! அனைத்துக்கும் பிறகு எனும் கட்டுரையை எழுதியிருந்தார் கார்ல் லீப்நெக்ட். இருவரது மறைவிடம் குறித்து தகவல் கூறினான் உளவாளி ஒருவன். பெர்லினில் மக்கள் பெருக்கம் அதிகமிருந்த ‘வில்மர்ஸ்டார்ட்’ எனுமிடத்தில் மறைவாக இருந்த கார்ல் லீப்நெக்ட் முதலில் கைது செய்யப்பட்டான்.

1919ம் ஆண்டு ஜனவரி 15-ம் நாள்! இரவு 9 மணி. சீறும் சிங்கம் என பாயும் புலி எதிரிகளுக்கு சிம்ம சொப்பனமாகத் திகழ்ந்த வர்க்கப் போராளி ரோசா கைது செய்யப்பட்டார். இராணுவத் தலைமையகத்தில் விசாரணை! என்ன குற்றம்? மாட்சிமை பொருந்திய மன்னர் கெய்ஸரின் ஆட்சியைக் கவிழ்ப்பதற்காக மக்களையும் தொழி லாளர்களையும் தூண்டினார் எனும் குற்றம்!

“இன்றைய தினம் வெகுஜன வேலை நிறுத்தங் களை நான் தூண்டிவிடுவதாக இந்த எளிய பெண்ணின் மீது பெருங்குற்றத்தைச் சுமத்தி யுள்ளீர்கள். அரசாங்கத்திற்கு ஆபத்தானவர். மிகவும் இழிவாக ‘சிவப்பு ரோஜா’ என்கிறீர்கள். சமூக ஜனநாயகத்தைக் குறித்து என்ன தெரியும் உங்களுக்கு? எதுவுமே தெரியாது. தண்டனைக்குப் பயந்து ஓடி ஒளிபவள் அல்ல நான்! ஒருவேளை நீங்கள் அவ்வகையைச் சார்ந்தவர்களாக இருக்கலாம். சமூக ஜனநாயகவாதிகள் கோழைகள் அல்ல! எத்தனை தடைகள் வந்தாலும், தண்டனைகள் கிடைத்தாலும் கொண்ட கொள்கையில் உறுதியாக நிற்பவர்கள்தான் சமூக ஜனநாயகவாதிகள்.” “நீதிமன்ற விசாரணையில் சொற்களை நெருப்புத் துண்டுகளாய் அள்ளி வீசினார் ரோசா.

அப்போதுதான் கொடூரமான நிகழ்வு கணப் பொழுதில் நடந்தேறியது. விசாரணையில் முன் பக்கமாக நின்று விசாரணை செய்வோரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தார் ரோசா! ‘ரைபிள்’ எனும் துப்பாக்கியை மாற்றிப் பிடித்தபடியே வந்த ஒரு மனித மிருகம் ரோசாவின் தலையில் ஓங்கி அடித்தான். ரோசாவின் மண்டை ஓடு பிளந்தது. மற்றொரு கொடூரன் துப்பாக்கியினால் ரோசாவைச் சுட்டான். அவர் மீது சீறிப் பாய்ந்தன தோட்டாக்கள்.

அகிலம் எங்கிலும் செங்கொடி பட்டொளி வீசிப் பறந்திட வேண்டும்! மார்க்ஸியம் ஓங்கித் தழைத்திட வேண்டும் என அயராது பாடுபட்ட கம்யூனிஸ்ட் வீராங்கனை ரோசா லுக்ஸம்பர்க் தலையிலிருந்து வடிந்த செங்குருதியும், உடலில் தோட்டாக்கள் பாய்ந்த காயங்களிலிருந்தும் வடிந்த செங்குருதியும் ஒன்றாகக் கலந்து ஆறாக ஓடியது தரையில், நள்ளிரவிலேயே உயிரற்ற ரோசாவின் உடலை எடுத்துச் சென்று ‘லேண் வேர்’ எனும் வாய்க்காலில் வீசியெறிந்தனர் அரக்க குணம் கொண்ட இரக்கமற்ற கொடியோர். புரட்சி யாளர் லீப் நெக்ட்டையும் அதே போன்று பலி வாங்கினர் சர்வாதிகாரி கெய்ஸரின் சோஷலிஸ எதிரிகள்!

ஏகாதிபத்தியம் குறித்த ஆய்வில் மார்க்ஸியப் பொருளாதாரம் குறித்து தனக்குத்தானே தெளிவு தேவைப்படுகிறது எனும் வகையில் மார்க்ஸின் ‘மூலதனம்’ இரண்டாவது நூலை அடிப்படை யாகக் கொண்டு ‘மூலதன திரட்சி (குவியல்) Accumulation of Capitalஎனும் நூல் எழுதினார் ரோசா.

தமது பிறந்த நாளின் போது ஜெர்மனியின் புகழ்பெற்ற பொருளாதார எழுத்தாளர் ரோர்ட் பர்டஸ் எழுதிய புத்தகம் ஒன்றைப் பரிசாக ஜோகி செஸ் தந்த போது “எனக்குள்ளே எனக்கான மனிதன் நீ!” எனத் தனது காதலை வெளிப்படுத்தி “நாம் விரைவில் உலகறிய கணவன் மனைவியாக நமக்கென்று ஓர் எளிய அறையில் வாழ வேண்டும். ஒன்றாகக் கை கோர்த்து நடந்திட வேண்டும்” எனக் குறிப்பிட்டு குழந்தை ஒன்றைப் பார்த்தவுடன் தனது மனதில் எழுந்த ஆசையை “நேற்று பூங்காவில் அந்த மூன்று வயது குழந்தையின் தளிர் நடையைப் பார்த்து என்னை இழந்தேன். கேசங்கள் ஆடிட அழகான சட்டை அணிந்த அக்குழந்தையை அப்படியே தூக்கிக் கொண்டு ஓடிவிடலாமா?

என மனம் பதை பதைத்தது! என் அருமை காதலனே, எனக்கென குழந்தை ஆசை இருக்காதா? வீட்டில் நான் உன்னுடன் வாயாட மாட்டேன். அமைதி யான நிம்மதியான வாழ்க்கையை நாம் பெற முடியும். எனக்கும் வயது ஏறிவிட்டது. வசீகர மற்ற மனைவியுடன்தான் நீ கைகோர்த்து நடக்க வேண்டும். உலகில் எந்த தம்பதியினருக்கும் வாய்க் காத மகிழ்ச்சியை நாம் நினைத்தோமெனில் பெற முடியும்” எனத் தமது உள்ளத்து உணர்ச்சிகளையும் ஆசைகளையும் கடிதமாக எழுதினார் ரோசா! ஆனால் அந்த தியாகப் பெண்மணியின் ஆசை நிறைவேறாமலேயே முற்றுப் பெற்றுவிட்டது.

1925ம் ஆண்டு டிசம்பர் 26ம் நாள்! கான்பூரில் இந்திய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி துவக்கத்தின் போது, “நம்மிடமிருந்து மறைந்தவர்களுக்காக மற்றொரு துயரம் தருகின்ற கடமை. அண்மைக் காலத்தில் பெரும் துன்பத்துக்கிரையான புகழ்பெற்ற பெண்ணி னத்தின் ரோசா லுக்ஸம்பர்க். பெர்லினில் கொந் தளிக்கும் கூட்டத்தின் சினத்தைத் தனித்துக் கொண் டிருக்கும் போது அவர் குரூரமான முறையில் கொலை செய்யப்பட்டார். மறைந்த நமது சகோதரி ரோசாவின் நினைவாக மரியாதை காட்டும் முறையில் அமைதியாக நாம் நின்று கொண்டிருக் கிறோம். ஜெர்மன் தொழிலாளர்களுக்காக பணியாற்றிக் கொண்டிருந்த கார்ல் லீப் நெக்ட் கொல்லப்பட்டார். அதனால் நமக்கேற்பட்ட இழப்பும் இதற்கிணையான ஆழமுடையது” எனத் தமது தலைமையுரையில் குறிப்பிட்டார் தோழர் சிங்காரவேலர்!

Pin It

இந்தியச் சமூக அமைப்பில் இன்று வரை ஆதிக்கம் செலுத்தி வரும் ஒரு கருத்தியல், தீண்டாமைக் கருத்தியல் ஆகும். நான்கு வருணங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டிருந்த பண்டைய இந்தியச் சமூகத்தில் இந்நான்கு வருணங் களுக்கும் அப்பால் புதிய பிரிவு ஒன்று மனு என்றழைக்கப்படும் சுமதிபார்கவி என்பவரால் உருவாக்கப்பட்டது. வருணமற்றவர்கள் என்ற பொருளில்  அவர்ணர்கள் என்று இப்புதிய பிரிவை அழைத்த  மனுச் சண்டாளர் என்ற பெயரையும் இட்டார்.            

இந்திய மக்கள்  தொகையில்  பெருவாரியான  இம் மக்கள்  பிரிவினர், இந்தியாவின்  பல்வேறு பகுதிகளில் பல்வேறு சாதிப் பெயர்களுடனும் சாதிப்பட்டங் களுடனும்  பெரும்பாலும் கிராமப்புறங்களில் வேளாண்  தொழிலாளர்களாக வாழ்ந்தனர்.

ஆங்கிலக் காலனிய அரசு, மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு முறையை இந்தியாவில் அறிமுகம்  செய்த போது தீண்டத்தகாத சாதியினர் யாவர்   என்பதைப் பதிவு செய்தது. அவ்வாறு பதிவு செய்ய வழிகாட்டும் வகையில், சில வரையறைகளை 1911-இல் உருவாக்கியது. இவ்வரையறைகளைப் படித்துப் பார்க்கும் போது இம் மக்களின் சமூகப் பொருளியல் நிலை எவ்வாறு இருந்தது என்பதை  நம்மால்  யூகிக்க முடியும்.

கிறித்தவ மறைப்பணியாளர்களும் ஆங்கில அரசும், தீண்டாமை என்ற ஓர் அடையாளத்தை மட்டுமே கணக்கில் எடுத்துக்கொண்டு இக்கொடுமைக்கு ஆளான மக்கள் பிரிவினருக்குப் பெயரிட்டன. இம்மக்களின்  தனித்தனிப் பண்பாடுகளும், வாழ்வியலும் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளப்படவில்லை. இது ஒரு வகையான  இனமையவாதச் சிந்தனையின் வெளிப்பாடுதான். இவ்வகையில் ஒடுக்கப்பட்டோர், தாழ்த்தப்பட்டவர், தீண்டத்தகாதோர் என்ற பொதுப் பெயர்களால் இம் மக்கள்  பிரிவினர்  சுட்டப்பட்டனர்.  இவர்களின்  சாதிப் பெயர்கள் அட்டவணைப்படுத்தப்பட்டதன் அடிப் படையில் அட்டவணை சாதியினர் என்றும் அழைக்கப் படலாயினர்.

···

இந்திய விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஒரு முக்கிய கட்டமான சுதேசி இயக்கம் இந்தியாவின் நகர்ப் புறங்களை மையமாகக் கொண்டே நிகழ்ந்தது. மிகச் சொற்ப அளவில் தான் இதன் தாக்கம் கிராமப் புறங்களில் இருந்தது.    

காந்தியின் வருகைக்குப் பின்னர் 1920ல்  தொடங்கிய ஒத்துழையாமை இயக்கம், சுதேசி இயக்கத்தை விடப் பரவலான களங்களில் நிகழ்ந்தது. கிராமங்களை அதிகமாகக் கொண்டிருந்த இந்தியாவில் கிராம மக்களை ஈர்க்காமலும், அவர்களது பங்களிப்பு இல்லாமலும் விடுதலைப் போராட்டத்தை நடத்த முடியாது என்ற உண்மையைக் காந்தி அறிந்து கொண்டார். அதன் அடிப்படையில் கிராமப்புற மக்களை ஈர்க்கும் வகை யிலான செயல் திட்டங்களை உருவாக்கினார்.  இம் முயற்சியில் தீண்டத்தகாதோர் என்று ஒதுக்கி வைக்கப் பட்டிருந்த மக்கள் பிரிவின் மீது அவரது பார்வை படிந்தது. அவரது மனிதநேய உணர்வும் இதில் கலந்து கொண்டது.

ஹரிஜன்

பல்வேறு பெயர்களில் அழைக்கப்பட்ட  தீண்டத் தகாதோர்  பிரிவு மக்களுக்கு ஒரே அடையாளத்தைத் தரும் வகையில்  ஒரு பெயரை இடவிரும்பினார், இதன் அடிப்படையில்  ‘ஹரிஜன்’ என்ற பெயரை இட்டார்.

இப்பெயரை அவர் உருவாக்கவில்லை. அவர் பிறந்த  குஜராத் மாநிலத்தில் வாழ்ந்த நார்சி மோத்தா  என்ற குஜராத் கவிஞர் உருவாக்கிய சொல் இது. இந்து சமயம் உருவாக்கிப் பேணிக் காத்த தேவதாசி முறையில்  பிறந்த பிள்ளைகள், தம் தந்தை பெயர்  அறியாது  வாழ வேண்டிய  அவலம்  நிலவியது.  மனித நேய  உணர்வு கொண்ட இக்கவிஞர், இவர்கள் விஷ்ணுவின்  பிள்ளைகள் என்ற பொருளில் ஹரிஜன் (ஹரி - விஷ்ணு) என்று  பெயரிட்டழைத்தார், இச் சொல்லையே  காந்தி  ஏற்றுக்கொண்டு தீண்டத்தகாதோர் என்று ஒதுக்கப் பட்டிருந்த மக்கள் பிரிவைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தலானார்.   தாம் நடத்திய பத்திரிகைக்கும் இப்பெயரை இட்டார்.  காங்கிரஸ் இயக்கத்தின் அரசியல் கலைச் சொல்லாக இது விளங்கலாயிற்று.

இரட்டை வாக்குரிமை

மற்றொரு பக்கம் காங்கிரஸ் இயக்கத்திற்கு வெளியே  இம்மக்கள்  பிரிவினரிடம்  இருந்தே  தலைவர் களும் சிந்தனையாளர்களும் ஆங்காங்கே உருவாகத் தொடங்கினர். இவ்வரிசையில் சிறப்பான  இடத்தைப் பெற்றவராக  அம்பேத்கர்  விளங்கினார். இம் மக்களின்  முன்னேற்றத்தை மையமாகக் கொண்டு அவர் முன் வைத்த திட்டங்களுள் ஒன்று இரட்டை வாக்குரிமை யாகும்.

அவரது திட்டப்படி தீண்டத்தகாத பிரிவைச்  சேர்ந்த வாக்காளர்கள் மட்டும் இரண்டு வாக்குகளைத் தேர்தலில்  வழங்கும் உரிமை பெற்றிருப்பர். இவற்றுள் ஒரு வாக்கைப் பயன்படுத்தி ஏனைய வாக்காளர்களுடன்  இணைந்து ஒரு வேட்பாளரைத் தேர்வு செய்வர், அவர் களுக்கு மட்டுமே உரிய ஒரு வாக்கைப் பயன்படுத்தி தீண்டத்தகாத பிரிவைச் சார்ந்த ஒரு வேட்பாளரைத் தேர்வு செய்வர்.

இதனால்  பிற இயக்கங்களின்  கட்டுப்பாட்டிற்குள்  வராத தீண்டத்தகாத பிரிவைச் சேர்ந்த ஒருவரைத் தேர்வு செய்ய முடியும். இதில் பிற வகுப்பினர் தலையிட முடியாது.

இதைத் தொடக்கத்தில் இருந்தே காங்கிரஸ் எதிர்த்து வந்தது.  கம்யூனிஸ்ட் கட்சி ஆதரித்தது.

இந்தியாவுக்கு எத்தகைய அரசியல் சட்ட வரைவை  உருவாக்குவது என்பது தொடர்பாகக் குழு ஒன்றினை ஆங்கில அரசு 1928 இல் அமைத்தது. இது, இக் குழுவின்  தலைவரான  சைமன் என்பவரின் பெயரால் சைமன் கமிஷன் எனப்பட்டது.  மக்களின்  கருத்தறிய  இக்குழு இந்தியா வந்த போது, இதற்கு எதிராக, சைமன் கமிஷன் எதிர்ப்புப் போராட்டத்தை காங்கிரஸ் நடத்தியது. அன்றைய காலகட்டத்தில் பரவலான

மக்கள் ஆதரவைப் பெற்ற காங்கிரசின் எதிர்ப்பால் எதிர் பார்த்த அளவுக்கு சைமன் குழு வருகை வெற்றி பெறவில்லை. இதனை  ஈடு செய்யும் வகையில் 1930 இல்  வட்டமேசை மாநாடு ஒன்றை  இலண்டனில்  ஆங்கில அரசு நடத்தியது.  ஆனால்  காங்கிரஸ்  இதில்  கலந்து கொள்ளவில்லை.  இதனால் எந்தவொரு முடிவையும்  இம்மாநாடு எடுக்க முடியாமல் போனது.

ஆயினும் இந்தியாவுக்கு என்று தனியாக அரசியல்  அமைப்புச் சட்டத்தை உருவாக்கும் போது, தீண்டத் தகாதோர் எனப்படும் மக்கள் பிரிவைக் கலந்து முடிவெடுக்க வேண்டும் என்ற முடிவு  முதலாம் வட்ட மேசை மாநாட்டில் எடுக்கப்பட்டது. இவ்வகையில்  இது தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கு வெற்றி தருவதாய்  அமைந்தது.

1931 செப்டம்பரில் இரண்டாம் வட்ட மேசை மாநாடு நடந்தது. இதில் காந்தியடிகள் கலந்து கொண்டார். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்கான தனித் தொகுதி முறையை காந்தி எதிர்த்தார்.  மற்றபடி  எந்த முடிவும்  எடுக்கப்படவில்லை. 1932 ஜனவரியில்  காந்தி  கைதானார். இதே ஆண்டில் இரட்டை வாக்குரிமையை ஏற்றுக் கொள்ளும் முடிவை இங்கிலாந்து பிரதமர்  அறிவித்தார்.

இவ் அறிவிப்பு வந்த பின்னர் இம்முடிவுக்கு எதிராக காந்தி உண்ணாநோன்பை 1932 செப்டம்பர் 20ஆவது நாளில் தொடங்கினார். இந்து மகாசபையினரும் காந்தியின்  நிலைப்பாட்டிலேயே இருந்தனர்.  மக்களின் செல்வாக்குப் பெற்ற தலைவரான காந்தியின் உயிரைக் காப்பாற்ற வேண்டிய இக்கட்டான சூழலில், இரட்டை வாக்குரிமையை விட்டுக் கொடுக்கும் ஒப்பந்தத்தில் 24.09.1932 இல் அம்பேத்கர் கையெழுத்திட்டார்.

இவ்வாறு முதலாம் வட்ட மேசை மாநாட்டில் பெற்ற இரட்டை வாக்குரிமையை, காந்தியடிகளின்  உண்ணா நோன்பால் தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் இழந்தனர்.  

இதுவரைப் பார்த்த செய்திகளின் பின்புலத்தில் அம்பேத்கரின் ‘தீண்டப்படாதவர்களுக்கு காங்கிரசும் காந்தியும் சாதித்ததென்ன’ என்ற நூலைப் படிக்க வேண்டும்.

நூல்

இந்திய அரசியல் அரங்கில், தீண்டத்தகாதவர்களின்  பாதுகாவலர்கள் என்ற அடையாளத்தை காந்தியும்  காங்கிரசும் உருவாக்கியிருந்த சூழலில் இந்நூலின் தலைப்பு அதிர்ச்சியூட்டுவதாய் அமைந்திருந்தது.  நூலின் முதல் பதிப்பு 1945 இல் வெளியானது.

பதினொன்று இயல்களைக் கொண்டிருந்த இந் நூலில், விரிவான பின் இணைப்புகளை அம்பேத்கர் கொடுத்துள்ளார்.

இந்நூல் தமிழில், பாபாசாகேப் டாக்டர் அம்பேத்கர்  நூல் தொகுப்பு வரிசையில் பதினாறாவது தொகுதியில்  இடம்பெற்றுள்ளது. இப்பதினாறாவது தொகுதி முழுமையும் இந்நூலை உள்ளடக்கியதுதான். எனவே இந்நூலைப் படிக்க விரும்புவோர், அம்பேத்கர் நூல் தொகுதி வரிசையில்  பதினாறாவது தொகுதியை வாங்கிப் படிக்க வேண்டும். 627 பக்கங்களைக் கொண்ட

இந்நூல் நாற்பது ரூபாய்தான். நூலகப் பதிப்பின் விலை கூட ரூபாய் நூறுதான்.

நூலின் செய்தி

நூலின் முதல் இயல் 1917 ஆம் ஆண்டில் கல்கத்தாவில் நிகழ்ந்த இந்திய தேசியக் காங்கிரஸின்  வருடாந்திரக் கூட்டத்தில் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின்  குறை பாடுகளை அகற்றுவதை வலியுறுத்தும் தீர்மானத்தில் இருந்து தொடங்குகிறது.

இத்தீர்மானத்தை வரி மாறாது மேற்கோளாகக் காட்டிவிட்டு இத் தீர்மானத்தை முன்மொழிந்த நடேசன், இத் தீர்மானத்தை ஆதரித்து உரையாற்றிய, புலபாய் தேசாய், ராமய்யர், ஆசப் அலி ஆகியோர் ஆற்றிய உரைகளை மேற்கோளாகக் காட்டுகிறார்.  இவ் உரைகள் தீண்டப்படாதோர் என்று கூறப்படும்  மக்கள்  பிரிவின்  மீதான  காங்கிரஸின் அனுதாப  உணர்வையும், அவர்கள் முன்னேற்றத்தின் மீது கொண்டுள்ள  ஆர்வத் தையும் வெளிப்படுத்துபவை. இவ்வுரைகள்  கண்ணிய மான சொற்களைக் கொண்டுள்ளதாகக் குறிப்பிடும் அம்பேத்கர் இது விநோதமான நிகழ்வு என்றும் மதிப்பிடுகிறார்.

இம்மதிப்பீட்டிற்கான காரணத்தை இந்நிகழ்வுக்குத் தலைமை வகித்த அன்னிபெசண்டில் இருந்து தொடங்கு கிறார். தீண்டத்தகாதவர்களின் மீது இயல்பான  வெறுப்புணர்வு கொண்டார் அன்னிபெசண்ட் என்ற கருத்தை முன்வைக்கும்  அம்பேத்கர்  அதற்குச் சான்றாக  1909 பிப்ரவரியில்  வெளியான இந்தியன் ரெவ்யூ என்ற ஆங்கில ஏட்டில் Ôஒடுக்கப்பட்ட வர்க்கங்களை மேம் படுத்தல்Õ என்ற தலைப்பில் அன்னிபெசண்ட் எழுதிய கட்டுரையை விரிவான மேற்கோளாகக் காட்டுகிறார்.

இக்கட்டுரையில் இம் மக்களைக் குறித்த எதிர் மறையான, அருவருப்பான சித்திரத்தைத் தீட்டும் அன்னிபெசண்ட் அதைப் போக்கும் வழிமுறைகளைக் கூறவில்லை. இதற்குக் காரணமான  ஆட்சியாளர்களை விமர்சிக்கவில்லை. மாறாக  மேட்டிமைக் குழு மக்களின்  குழந்தைகள் பயிலும் பள்ளிகளில் இச் சமூகத்தின்  குழந்தைகளை அனுமதிக்கக் கூடாது என்று வாதிடு கிறார்.  இத்தகைய  சிந்தனைப் போக்குடைய அன்னி பெசண்ட்டின்  தலைமையில்  இத்தீர்மானம்  நிறைவேற்றப் பட்டமையே ‘வினோதமான சம்பவம்’ என்று குறிப்பிடும்படி அவரைத் தூண்டியுள்ளது. 

இரண்டாவது மாநாடு தொடங்கி, சமூக சீர்திருத்தங் களின் பால் தனக்குள்ள அக்கறையை காங்கிரஸ் இயக்கம் வெளிப்படுத்தி வந்தது.  1895 இல் புனே நகரில் நடந்த  காங்கிரஸ் மாநாட்டில் சமூக சீர்திருத்தம்  தொடர்பான கருத்துக்கள் மாநாட்டில் இடம் பெறுவதை ‘சமூகப் பழமைவாதிகள்’  திலகர்  தலைமையில் எதிர்த்தனர்.  இதன் பின்னர் சமூகத் தீமைகளைக் களைவதிலோ அல்லது தணிப்பதிலோ அக்கறையில்லாத ஆர்வமில்லாத ஓர் அரசியல் அமைப்பாக  காங்கிரஸ் மாறியது என்கிறார் அம்பேத்கர்.

இதனால்தான் தீண்டத்தகாதவர் என ஒதுக்கி வைக்கப்பட்ட  மக்கள் பிரிவினரின் நலன் தொடர்பாக 1917 காங்கிரஸ் மாநாட்டில் இயற்றப்பட்ட  தீர்மானத்தை விநோதமான சம்பவம் என்கிறார் அம்பேத்கர்.

இவ்வாறு குறிப்பிட்டு விட்டு, பின்வரும் ஆறு வினாக்களை எழுப்புகிறார்.     

·          இப்படி ஒரு தீர்மானத்தை இயற்ற வேண்டியது அவசியம் என்று, காங்கிரஸ் ஏன் கருதியது?

·          இவ்வாறு அக்கறை கொள்ள அதைத் தூண்டியது எது?

·          இதனால் அது பெற விரும்பிய ஆதாயம் என்ன?

·          அது யாரை ஏமாற்ற விரும்பியது?

·          அதன் பார்வையால் ஏற்பட்ட மாற்றமா? அல்லது  உள்நோக்கமா?

·          எது இதை நிறைவேற்றத் தூண்டியது?

இதன் தொடர்ச்சியாக, ‘காங்கிரஸ் தீர்மானத்திற்குப் பின் ஓர் உள்நோக்கம் இருந்தது... அந்த நோக்கம் ஆன்மீக நோக்கமல்ல, அது ஓர்  அரசியல்  நோக்கமாக இருந்தது’ என்பதை விளக்கியுள்ளார். 

1885 ஆம் ஆண்டில் தோற்றுவிக்கப்பட்ட காங்கிரஸ் 32 ஆண்டுகள் கழித்து 1917 இல் தாழ்த்தப்பட்ட வர்க்கங்கள் குறித்து தீர்மானம் நிறைவேற்றியமைக்குக் காரணம் என்ன  என்ற வினாவை எழுப்பும் அம்பேத்கர்  அதற்கு விடையும் அளிக்கிறார். 1917 இல் நாராயண் சந்தவார்க்கரின்  தலைமையில்  நிகழ்ந்த  தாழ்த்தப்பட்ட  வகுப்பினர் மாநாட்டில்  இயற்றப்பட்ட  தீர்மானங்களே இதற்குக் காரணம் என்பது அவரது கருத்தாகும். இம் மாநாட்டை அடுத்து இரண்டாவது கூட்டமும் இதே பங்களிப்பைச் செய்துள்ளது.

காங்கிரஸ் லீக் திட்டத்திற்கு தாழ்த்தப்பட்டவர்களின்  ஆதரவு தேவை என்ற நிலையில் இத்தீர்மானத்தை நிறை வேற்ற வேண்டிய கடப்பாடு காங்கிரசுக்கு இருந்தது.

பர்டோலி தீர்மானம்    

1919 இல் காந்தியின்  வருகைக்குப் பின்னர்,  பொது மக்களிடம் தொடர்பு கொள்ளும் இயக்கமாக  காங்கிரஸ் மாறியது.  இம் மாற்றத்தை  அடுத்து 1922 பிப்ரவரியில்  பர்டோலி என்னும் ஊரில் நிகழ்ந்த கூட்டத்தில் சில செயல் திட்டங்களை அறிவித்தது. உறுப்பினர் சேர்க்கை,  கதர் உற்பத்தி, மது எதிர்ப்பு போன்றவற்றுடன்  தாழ்த்தப் பட்ட மக்களை மையப்படுத்தும் திட்டம் ஒன்றும் இச் செயல் திட்டத்தில் பின்வருமாறு இடம் பெற்றிருந்தது.

‘தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரை ஒரு சிறந்த வாழ்க்கை வாழ ஒருங்கமைத்தல், அவர்களுடைய சமூக, மன மற்றும் தார்மீக சூழ்நிலைகளை மேம்படுத்தல், தங்களுடைய குழந்தைகளை தேசியப் பள்ளிகளுக்கு அனுப்ப அவர்களைத் தூண்டுதல், இதர பிரஜைகள் அனுபவிக்கும் சாதாரண வசதிகளை அவர்களுக்கு வழங்குதல்’ ஆகியவைகளாகும்.

பின்னர் இத்திட்டம் காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டி யால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. இதை நிறைவேற்ற 

குழு ஒன்றையும் நியமித்தது. அத்துடன் இதற்காக ஐந்து இலட்சம் நிதியும் ஒதுக்கப்பட்டது.

1923-இல் மும்பையில் கூடிய கூட்டத்தில், “... தீண்டப்படாதவர்களின் பிரச்சினை குறிப்பாக இந்து சமுதாயம் சம்பந்தப்பட்டதாக இருப்பதால், இந்து சமுதாயத்தினரிடையே இருந்து இத் தீமையை அகற்றும் கடும் முயற்சிகளை மேற் கொள்ளவும், இந்த விஷயத்தைத் தன் பொறுப்பில் ஏற்றுக் கொள்ளவும், அகில இந்திய இந்து மகா சபையை அது கேட்டுக் கொள்கிறது.”

என்ற தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. இத் தீர்மானம் குறித்து,

‘தீண்டப்படாதவர்களின் மேம்பாடு குறித்த பணியை மேற்கொள்வதற்கு இந்து மகாசபையை விட சற்றும் பொருத்தமற்ற ஓர் அமைப்பு வேறெதுவும் இருக்க முடியாது. தீண்டப்படாதவர்களின்  பிரச்சினையை  சிரமேற்கொண்டு தீர்க்க சற்றும்  தகுதியற்ற ஓர் அமைப்பு இருக்கிறதென்றால்  அது இந்து மகாசபை தான்.  அது ஒரு தீவிரவாத இந்து அமைப்பாகும்... அது ஓர் அப்பழுக்கற்ற அரசியல் அமைப்பு, அதன் பிரதானக் குறிக் கோளும் நோக்கமும் இந்திய அரசியலில்  முஸ்லீம்களின் செல்வாக்கை எதிர்த்துப் போராடு வதேயாகும். தனது அரசியல் வலிமையைப் பேணிக் காப்பதற்காக அது தனது சமூக ஒருமைப்பாட்டை பராமரிக்க விரும்புகிறது. சமூக ஒருமைப்பாட்டை பராமரிக்கும் வழிமுறை, ஜாதி அல்லது தீண்டாமையைப் பற்றிப் பேசாதிருப்பதேயாகும்”.

மேலும், தீண்டப்படாதவர்களின் உண்மையான நண்பரான  சுவாமி சித்தானந்தாவை, தான் உருவாக்கிய  குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளராக நியமிப்பதை தொடக்கத்தில்  இருந்தே காங்கிரஸ் விரும்பவில்லை. அவருக்குப் பதிலாக ஓர் ஆசாரமான பிராமணரான தேஷ்பாண்டேயைத் தேர்வு செய்தது. இறுதியாக இப்பிரச்சினையை இந்து மகாசபையிடம் ஒப்படைத்தது. பர்டோலி  தீர்மானத்தை  நடைமுறைப்படுத்த உதவும் வகையில் தேவையான  நிதி வழங்கவும் காங்கிரஸ் விரும்பவில்லை. இது தொடர்பாக  சுவாமி சித்தானந்தாவுக்கும் பண்டித மோதிலால் நேருவுக்கும் இடையில் நிகழ்ந்த கடிதப் போக்குவரத்தின்  நகல்கள் நூலின் பின் இணைப்பில்  இடம் பெற்றுள்ளன.  இறுதியில் சுவாமி சித்தானந்தா  இக்குழுவில் இருந்து 1922 இல் விலகி விட்டார்.

மன்னரின் தீர்ப்பு     

தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்குத் தனித்தொகுதி வழங்கும் திட்டத்தை இரண்டாவது வட்ட மேஜை மாநாட்டில் காந்தி ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. தாழ்த்தப் பட்ட வகுப்பினருக்குத் தனித்தொகுதி உரிமை அளிக்கப் படுமானால் என் உயிரைக் கொடுத்தேனும் அதை எதிர்ப்பேன் என்று காந்தி குறிப்பிட்டார்.  பின்னர் அவர் இந்தியா திரும்பியதும்  கைது செய்யப்பட்டுச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சட்ட மறுப்பு இயக்கத்தை மீண்டும் தொடங்கப் போவதாக  அவர் எச்சரித்ததே இதற்குக் காரணம்.

சிறையில் இருந்தபடியே 1932 மார்ச் 11இல்

இந்திய மந்திரி சாமுவேல் ஹோருக்கு  கடிதம் ஒன்றை எழுதினார். இக்கடிதத்தில் தாழ்த்தப்பட்டோருக்குத் தனித்தொகுதி உருவாக்குவது குறித்த தன் எதிர்ப்பைப் பின்வருமாறு பதிவு செய்திருந்தார்.

Ò...தனித்தொகுதி முறை அவர்களுக்கும் இந்து சமயத்திற்கும் தீங்கு விளைவிக்கக் கூடியது. கேடு பயப்பது என்று கருதுகிறேன்... ...இந்து சமயத்தைப் பொறுத்தவரையில் தனித் தொகுதி முறை அதனை உடைத்துத் தகர்த்துக் கூறு போட்டு விடும்.  எனக்கு  இந்த  வகுப்பாரின்  பிரச்சினை பிரதானமாக தார்மீகச் சார்புடையது. சமயத் தொடர்புடையது.Ó

காந்தியடிகளின் இக்கூற்று ஒரு சமூக அரசியல் பிரச்சினையை மதப்பிரச்சினையாகப் பார்த்ததன்  வெளிப்பாடுதான். அடுத்ததாக,

Òதாழ்த்தப்பட்ட இனத்தாருக்கு தனித்தொகுதிகள்   அமைப்பதென அரசு முடிவு செய்யும் பட்சத்தில் அதனை எதிர்த்து  நான் சாகும்வரை உண்ணா விரதம் இருப்பேன் என்பதை மன்னர் பிரான் அரசாங்கத்துக்குப் பண்போடு தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்... தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினருக்குத் தனித் தொகுதிகளை உருவாக்கும் உத்தேசம் ஏதும் பிரிட்டிஷ் அரசாங்கத்துக்கு இல்லை என்றும் நம்பவே விரும்புகிறேன்Ó

என்றும் தம் கடிதத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தார். 1932 ஆகஸ்ட் 17-இல், இங்கிலாந்தின் மன்னர் வெளியிட்ட அறிக்கையானது காந்தியின் எச்சரிக்கையைப் பொருட் படுத்தாததன் வெளிப்பாடாக அமைந்தது. அதன் முக்கிய செய்திகள் வருமாறு:

·          தாழ்த்தப்பட்டவர்களுக்கென்று தனித் தொகுதிகள் ஒதுக்கப்படும்.

·          இம்மக்கள் பிரிவினர் மட்டுமே இத்தொகுதி களில் வாக்களிப்பர்.

·          இத்தொகுதியில்  வாக்களிக்கும்  உரிமை  பெற்றவர் பொதுத் தொகுதியிலும் வாக்களிக்கும் உரிமையைப் பெறுவார்.

·          தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் மிகுதியாக வாழும்  பகுதிகளில்  இத்தனித்தொகுதி அமைக்கப்படும்.

·          இருபது ஆண்டுகள் வரை இம் முடிவு  நீடிக்கும்.

இங்கிலாந்துப் பிரதமரின் இத்தீர்ப்பை எதிர்த்து,  கடிதம் ஒன்றை அவருக்கு காந்தி எழுதினார்; அக் கடிதத்தில் இருந்து சில பகுதிகள் வருமாறு:

என் உயிரைப் பணயம்  வைத்து உங்கள் முடிவை  எதிர்க்க வேண்டியவனாக இருக்கிறேன். இதைச் செய்வதற்கு எனக்குள்ள ஒரே வழி சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருப்பதே ஆகும். பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம்... தனது முடிவை மாற்றிக் கொள்ளு மானால் தாழ்த்தப்பட்ட சமூகத்தினருக்குத் தனித் தொகுதிகளை ஒதுக்கும் தனது திட்டத்தைத் திரும்பப் பெற்றுக் கொள்ளுமானால்  என் உண்ணாவிரதத்தை நிறுத்தி விடுவேன்.Ó

காந்தியின் இக்கடிதத்திற்கு இங்கிலாந்தின்  பிரதமர்  ராம்ஸே மக்டொனால்டு பதில் எழுதினார். அதில், 

Òதாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினர், தங்களது குரலை எதிரொலிக்கக் கூடிய குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கை உள்ள தங்கள்  பிரதிநிதிகளைத் தாங்களே தங்கள் விருப்பப்படி தேர்ந்தெடுத்து அனுப்புவதைத் தடுக்கும் ஒரே நோக்கத்துடனேயே நீங்கள் உண்ணா விரதத்தை மேற்கொள்ளத் தீர்மானித்திருக் கிறீர்கள். இவ்வாறு தான் உங்கள் போக்கை என்னால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது.Ó

என்று குறிப்பிட்டிருந்தார்.

புனே ஒப்பந்தம் 

தாம் குறிப்பிட்டபடி காந்தியடிகள் தம் உண்ணா விரதத்தை 1923 செப்டம்பர் 20 ஆம் நாளன்று தொடங் கினார்.  இதனால்  காந்தியின்  உயிரை எவ்வாறு காப்பது என்ற பிரச்சினை உருவானது என்று அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டார். காந்தியின் உண்ணாவிரத நிர்ப்பந்தத் திற்குப் பணிந்து  தாழ்த்தப்பட்டவர்களின்  வகுப்புரிமை தொடர்பான  பிரிட்டிஷ் பிரதமரின் தீர்ப்பில் மாற்றம் செய்ய அம்பேத்கர் இணங்கினார்.  இறுதியில் ஒப்பந்த விதிகள் இறுதி செய்யப்பட்டு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது.

இவ்வொப்பந்தம் இரட்டை வாக்குரிமையைப் பறித்து விட்டது.  இது குறித்து சற்று விளக்கமாக  சில செய்திகளை  அம்பேத்கர்  கூறச் செல்கிறார்.  இதனை அடுத்து  தீண்டப்படாதவர்கள் மீதான  காங்கிரசின் கருணையை அதன் உள்ளார்ந்த  பொருள் என்ன என்று  வெளிப்படுத்துகிறார். இந்திய மக்கள் அனைவரையும்  காங்கிரஸ் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறதா என்ற வினாவை எழுப்பி ‘தாழ்த்தப்பட்ட இன வேட்பாளர் உண்மையில் இந்துக்களால் நியமிக்கப்படுபவர் என்றே கூற வேண்டும்’ என்கிறார்.

‘தீண்டப்படாதோர் உட்பட இந்தியா முழு வதையும் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் ஒரே அமைப்பு’ காங்கிரஸ் தான் என்ற கருத்தை அயல்நாட்டினர்

நம்பி வந்த சூழலில், இந்திய சமூக அமைப்பு குறித்த  உண்மையை இந்நூலின் ஒன்பதாவது இயலில் அம்பேத்கர் வெளியிட்டுள்ளார். ‘சுதந்திரத்திற்காக காங்கிரஸ் போராடி வருகிறதா என்ற கேள்வி யாருடைய சுதந்திரத்திற்காக, காங்கிரஸ் போராடி வருகிறது

என்னும் கேள்வியுடன் ஒப்பிடும் போது மிக மிகக் குறைந்த முக்கியத்துவத்தையே பெறுகிறது’ என்று குறிப்பிட்டு விட்டு, இந்தியாவின் ஆதிக்க வகுப்பினராகப் பிராமணரும் பனியாக்களும் விளங்கி வருவதை அம்பேத்கர் வரலாற்றுச் சான்றுகளுடன் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். இவ்வியலின் இறுதியில்  ‘காங்கிரசை ஆதரிப்பது என்பது மற்றவர்களை அடிமைப்படுத்த கொடுங்கோன்மைக்கு சுதந்திரமளிப்பதையே குறிக்கும்’ என்று முடித்துள்ளார்.

எட்டாவது  இயல்  இந்து சமயத்திற்கும்  தீண்டத் தகாதவர்  என்று ஒதுக்கி வைக்கப்பட்டிருக்கும்  மக்கள் பிரிவினருக்கும் இடையிலான எதிர்மறையான  உறவினை விளக்குகிறது.

இறுதி இயல்  ‘காந்தியம்  தீண்டப்படாதவர்களின்  தலைக்கு மேல் தொங்கும் வாள்’ என்ற தலைப்பைக் கொண்டுள்ளது. கல்விப்புலம் சார்ந்த பாடநூல்கள், காந்தியவாதிகள் எழுதிய நூல்கள் வாயிலாக மட்டுமே  காந்தியை அறிந்து கொண்டவர்களுக்கு இத்தலைப்பு அதிர்ச்சியூட்டுவதாகவே அமையும். தலைப்பு மட்டு மின்றி  இவ்வியலில்  இடம் பெற்றுள்ள சாதி, வருணம்  தொடர்பான காந்தியின் கூற்றுகளும்கூட அதிர்ச்சி யூட்டுபவை தாம். சாதிமுறை, வருணமுறை தொடர்பான  காந்தியின் கூற்றுகளை அப்படியே மேற்கோளாக அம்பேத்கர் குறிப்பிட்டுள்ளார் (பக் 442 - 444). இவை அவரது வருணாசிரமச் சார்பை வெளிப்படுத்தி நிற்கின்றன.

உழைக்கும்  வர்க்கத்தினரான தொழிலாளிகளுக்கும் விவசாயிகளுக்கும் அவர் வழங்கியுள்ள அறிவுரை களையும்  அம்பேத்கர் மேற்கோளாகக் காட்டியுள்ளார். இவையும் கூட எரிச்சலூட்டும்  தன்மையின. நம் கால காந்தியவாதிகள் சிலர் ஆலைத் துணிகளையும் ஏன் கைத்தறித் துணிகளையும் கூடத் துறந்து, கதராடை  அணிந்து வாழ்ந்தாலும் சாதி உணர்வைத் துறக்காது வாழ்கிறார்கள். அம்பேத்கர் மேற்கோளாகக் காட்டும்  இப் பகுதிகளைப் படிக்கும் போது அவர்கள்  உண்மை யாகவே  காந்தியைப் பின்பற்றுபவர்கள் என்றே கூறத் தோன்றுகிறது.

Ôஅம்பேத்கர் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் கையாள்Õ என்ற குற்றச்சாட்டை முன்வைப்பவர்களின் போலி வாழ்க்கையையும், குருவாயூர் கோவில் நுழைவுப் போராட்டத்தில் காந்தியின் எதிர்மறையான செயல் பாட்டையும் அம்பேத்கர் வலுவான சான்றுகளுடன் வெளிப்படுத்தியுள்ளார். அத்துடன் பின்வரும்  வினாக்களையும் காந்தியை நோக்கி எழுப்பியுள்ளார்.

1.         திரு காந்தி, தாம் மிகவும் நேசிக்கிற பல்வேறு நோக்கங்களுக்காக எத்தனையோ முறை உண்ணாவிரதம் இருந்திருக்கிறார்? இதே காந்தி தீண்டப்படாதோருக்காக ஏன் ஒரு முறை கூட உண்ணாவிரதம் மேற்கொள்ள வில்லை?

2.         தீண்டப்படாதோருக்கு ஆதரவாக காந்தி ஏன் ஒருமுறை கூட சத்தியாக்கிரகத்தை ஆரம்பிக்க வில்லை.

3.         பொதுக் கிணறுகளையும், ஆலயங்களையும் பயன்படுத்திக் கொள்வதற்கு இந்துக்களுக்கு எதிராக தீண்டப்படாதோர் காந்தியின்  வழியைப் பின்பற்றி 1929 முதல்  சத்தியாக்கிரகம்  செய்து வந்துள்ளனர். அவர்களது சத்தியாக் கிரகத்தை  திரு காந்தி ஏன் எதிர்க்க வேண்டும்?

பல முக்கிய ஆவணங்கள் இந்நூலின் பின்னிணைப்பு களாக இடம் பெற்றுள்ளன? மொத்தத்தில் தீண்டாமை  ஒழிப்பு தொடர்பாக காங்கிரசும் காந்தியும் மேற் கொண்ட அணுகுமுறை குறித்த ஓர் ஆழமான ஆய்வு நூலாக இந்நூல் அமைந்துள்ளது.

காங்கிரசின் எதிர்வினை

1945 இல் அம்பேத்கர் இந்நூலை வெளியிட்ட பின் இதற்கு மறுப்புரை எதையும்  காந்தி எழுதவில்லை. ஆனால் 26.07.1945ல் ராஜாஜிக்கும் 18.10.1945இல் ராஜாஜியின் சீடர் க.சந்தானத்திற்கும் கடிதம் எழுதி அம்பேத்கரின் நூலுக்கு மறுப்புரை எழுதும்படி வேண்டியுள்ளார். இருவரும் இரு சிறுநூல்களை ஆங்கிலத்தில் எழுதி வெளியிட்டனர்.

இந்நூல்களில் அம்பேத்கர் எழுப்பிய பல வினாக் களுக்கு விடையில்லை. மாறாக சில அறிக்கைகளையும் புள்ளிவிவரங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்ட  விளக்கங்களாக மட்டுமே  அமைந்தன. குறிப்பாக இந்து மதத்திற்கும் தீண்டாமைக்கும் இடையிலான நெருக்க மான பிணைப்பு, தீண்டத்தகாதவர்களுக்காக ஒரு முறை கூட காந்தி உண்ணாவிரதம் இருக்காமை, தீண்டத்தகாத மக்கள் மேற்கொண்ட சத்தியாக்கிரகத்தை காந்தி ஆதரிக் காமை,  சாதி குறித்த காந்தியின் கருத்து என அம்பேத்கர்  முன்வைத்த கருத்துக்களுக்குத் தெளிவான பதிலை இரு நூல்களிலும் காணமுடியவில்லை.

இவ்விரு நூல்களும் ஆங்கிலத்தில் வெளியாகி 71 ஆண்டுகள் கழித்து மதுரை காந்திய இலக்கிய சங்கம் இவற்றைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்து ஒரே நூலாக இன்று வெளியிட்டுள்ளது. பதிப்புரை எழுதியுள்ள

திரு. மா.பா.குருசாமி தம் பதிப்புரையில்,

அண்ணலின் அரிய பணிகளை ஆய்வுரை என்ற பெயரில் புரட்டிப் போட்ட ஒரு நூலுக்கு மதிப்புரையாக இரண்டு அறிஞர் பெருமக்கள் ஆய்வுரை வழங்கினர்.

டாக்டர் அம்பேத்கர் “காங்கிரசும் காந்தியும் தீண்டத்தகாதோருக்குச் செய்ததென்ன?” என்ற ஒரு நூலை ஆங்கிலேய அரசிடம் நற்பெயர் பெறுவதற்காக எழுதி வெளியிட்டார். அதில் நெஞ்சறிந்தே பொய்களையும் புரட்டுகளையும் தொகுத்து வரலாற்றுண்மைகளை மறைத்து அண்ணல் காந்தியடிகளின் நற்பெயரைக் கெடுக்க முயன்றிருந்தார். அந்தக் கட்டியளந்த கருத்துக் களை அறிவார்ந்த முறையில் மறுத்து அண்ணலும் காங்கிரசும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்குச் செய்ததைச் சான்றுகளோடு தொகுத்துத் தருகின்றன இந்த ஆய்வு நூல்கள்.

என்று எழுதியுள்ளார். அம்பேத்கரின் மீது அவர் கொண்ட காழ்ப்புணர்வின் பதிவாக இதைக் கருத இடமுள்ளது.

இன்றைய இந்தியாவின் அரசியல் சூழலில் அம்பேத்கர், பெரியார் சிந்தனாவாதிகளும் இடது சாரிகளும் இணைந்து செயல்பட வேண்டிய அவசியம் உள்ளது. இந்நிலையில் காந்தியத்தின் பெயரால் அம்பேத்கரை, சிறுமைப்படுத்தும் இந்நூலை இத்தகைய பதிப்புரையுடன் இன்று வெளியிடுவது யாருக்காக?

Pin It

 

 

உங்கள் நூலகம் மார்ச் 2017 இதழை மின்னூல் வடிவில் படிக்க இங்கு அழுத்தவும்.

 

 

Pin It

முப்பத்திரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, ஜனசக்தி பிரசுராலயத்திலிருந்து ‘ஒப்பில்லாத சமுதாயம்’ என்ற சிறுநூல் வெளிவந்தது.  அப்போது இந்த நூலுக்கு நல்ல வரவேற்பு இருந்தது.  நானும் இதை விற்றிருக்கிறேன்.

இந்திய மக்கள் விருப்பு, வெறுப்பில்லாமல் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் சோவியத் யூனியனில் சோஷலிஸ அமைப்பின் சிறப்பு பற்றி எழுதப் பட்டிருந்தது.

கான்டர்பரி பிஷப் (Dean of Canterbury) எழுதிய ‘உலகில் ஆறில் ஒரு பங்கு’ ( One sixth of theworld) என்ற ஆங்கில நூலின் சுருக்கத்தை ஆரவார மில்லாத அழகிய தமிழில் எழுதிய தோழர்

நா. வானமாமலை அவர்கள் அந்நூலுக்குக் கொடுத் திருந்த தலைப்புதான் “ஒப்பில்லாத சமுதாயம்.”

இச்சிறு வெளியீட்டின் மூலமே தோழர் என்.வி. அவர்களை முதன் முதலில் புரிந்து கொண்டேன்.

முதல் சந்திப்பு

1946-ல் நான்குநேரி தாலுகாவில் விவசாயி களிடையே கட்சிப் பணிக்காக முழுநேர ஊழியராக அனுப்பப்பட்டேன்.  அரசியல் ஆர்வத்தில் கல்லூரிப் படிப்பை அரைகுறையாக நிறுத்தி விட்டு, சொந்த ஊரில் அரசியலைத் தொடர்ந்து நடத்த முடியாமல் கட்சித் தலைமைக்கு எழுதினேன்.

திடீரென்று ஒருநாள் தோழர் பாலதண்டா யுதம் அவர்களிடமிருந்து கடிதம் வந்தது.  உடனே நான்குனேரிக்குப் புறப்பட்டு ஆசிரியர் நா. வான மாமலை அவர்களைச் சந்திக்குமாறு எழுதி யிருந்தார்.  வழிச்செலவுக்குரிய பணத்தை தோழர் களிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டேன்.

நான்குநேரி போய்ச் சேர்ந்தேன்.  ஆசிரியர் அவர்களைச் சந்தித்தேன்.  வயதுக்கும் திறமைக்கும் மிஞ்சிய அடக்கம்; ஆழ்ந்தடங்கிய அறிவாற்றலின் காரணமாகும் என்று எனக்குள் நினைத்துக் கொண்டேன்.

தாலுகாவில் உருவாகியிருக்கும் விவசாயிகள் எழுச்சி பற்றிய சுருக்கத்தை தெளிவாகக் கூறினார்.  எப்பகுதி மக்கள் எத்தகைய நிலப் பிரபுக்களை எதிர்த்து நிற்கிறார்கள்? சமூக, சாதிக் கொடுமை களின் வரலாறு, அரிசன மக்களின் தலைவர்களாகவும், இப்புதிய இயக்கத்தின் வழிகாட்டிகளாகவும் விளங்கும் துவக்கப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் எல்.டி. பால் வாத்தியார், டி.டி.சி. துரை, சண்முக வாத்தியார், பால்ராஜ் மற்றும் செட்டிமேடு ஆசிரியர் வெங்கிட்டு ஆகியோர்களைப் பற்றியும் எடுத்துக் கூறினார்கள்.  ஒவ்வொருவரைப் பற்றியும் என்.வி. அவர்கள் கூறிய மொழிகள் அத்தனையும் அத் தோழர்களைப் புரிந்துகொள்ளவும், பழகவும், அணுகவும் பேருதவியாக இருந்தது.  மடாதிபதிகளின் தாக்குதல்களை எதிர்த்துக் கடுமையாக நடந்த போராட்டத்திலும், மேல் சாதிக் கொடுமைகளை எதிர்த்து அரிசன மக்களைப் பாதுகாக்கவும் பல்வேறு சோதனைகளுக்கிடையே உறுதியாக நிற்பதற்கும் தோழர்களிடையே உணர்வு பூர்வமான உறவுநிலை இருப்பது அவசியமாக இருந்தது.  தோழர் என்.வி. அவர்கள் முதலில் எனக்குக் கொடுத்த அறிமுக அறிவுரை மிகவும் பயன் பட்டது.

விவசாயிகள் இயக்கத்தின் துணைவன்

வாரத்துக்கு ஒரு தடவை நான்குநேரி சென்று தோழர் வானமாமலை அவர்களைச் சந்திப்பேன்.  அவ்வப்போது ஏற்படும் சந்தேகங்களைக் கேட்பேன்.  நீண்ட விளக்கவுரை கிடைக்கும்; தெளிவு பெறு வேன்; இதன் மூலம் என்னை அறியாமலே ஒரு தெம்பு ஏற்படும்.

மாதம் இரு துண்டுப் பிரசுரங்களாவது கொண்டு வருவோம்.  ஏன் இந்தப் போராட்டம்? என்பதை விளக்கி துண்டுப் பிரசுரம் போடவேண்டி யிருக்கும்.  நேரடி இயக்கத்தில் ஈடுபட்டிருப்பவர் களுக்கு ஆத்திரம் வருவது இயற்கை.  என்னுடன் பணியாற்றி வந்த தோழர்களும், துண்டுப் பிரசுரம் கடினமான வார்த்தைகளில் இருக்க வேண்டு மென்று நினைப்பார்கள்.  தோழர் வானமாமலை அவர்களிடம் கலந்து துண்டுப் பிரசுரம் எழுதி அச்சுக்குக் கொடுத்துவிடுவேன்.  சிறுசிறு வாக்கியங்களாக இருக்கும்.  பிரச்சினைகளைத் தெளிவாக விளக்கக்கூடியதாக இருக்கும்.  கூடுமான வரை ஆட்களை எதிரிகள் பக்கம் சேர்க்க விடாமல் தடுப்பதே துண்டுப் பிரசுரத்தின் நோக்கமாக அமைந்திருக்கும். அதிலும் குறிப்பாக, பரம் பரையாகப் பல்லாண்டுகளாக பழக்கப்பட்டு வந்த சமூகக் கட்டுகளை அறுத்தெறியும் முயற்சியில் நிதானம் இல்லாமலிருந்தால், நாம் தனிமைப்பட்டு நிற்க வேண்டியிருக்கும்; பழமைக்கு புதுபலம் ஏற்பட்டுவிடும்.  தோழர் என்.வி. அவர்களிடம் இதுபற்றியும் பேசித் தெளிவு பெறுவது வழக்கம்.

1947 மே தினம் நாங்குநேரியில் விவசாயிகள் ஊர்வலம் நடத்தினோம்.  மறைந்த வில்லிசை வேந்தர் பிச்சைக்குட்டி அவர்கள் பேசுவதாக அறிவித்திருந்தோம்.  தோழர் வி.எஸ். காந்தி கூட்டத்துக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.  ஊர் வலத்தில் பெரும்பாலோர் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள்.  ஊர்வலத்தின் முன்பு தோழர்கள் என்.வி.யும் நானும் சென்றோம்.  தெற்கு மாடவீதி கடந்து கோவில் கல்மண்டபத்தில் காலெடுத்து வைத் தோம்.  கோவிலுக்குள் நுழைவதற்கு உத்தேசம் கிடையாது.  இருந்தாலும் ஜீயர் மடத்துக் காவல் காரர்கள் கம்பு ஆயுதங்களுடன் வந்து தடுத்தார்கள்.  “கல்மண்டபத்து வழியாக வடக்குமாட வீதி செல்லு கிறோம்.  இதையும் தடுக்காதீர்கள்.  சாமியார் பேச்சைக் கேட்டு கெட்டுப் போகாதீர்கள்.  சட்டம் புதிசா வந்திருக்கு” என்று தோழர் என்.வி. கண்டிப்பான குரலில் எடுத்துச்சொன்னார்.

“கிராம முன்சீப் தாதர் மகனே இப்படிச் சொன்னா, ஊரு விளங்குமா? எங்க சாதிக்காரனும் ஒருவன் உங்களோடு சேர்ந்திருக்கான்! விளங்க மாட்டாய்” என்று கோபத்தோடு பேசியும் முனகிக் கொண்டும் போனார்கள்.

‘செல்லாக் கோபம் பொறுமைக்கு அழகு.’ அப்போது எங்கள் பக்கம் கூட்டம் அதிகம்.  ஊர்வலத்தின் முடிவில் கூட்டம் நடந்தது.  கூட்டம் முடிந்து எல்லோரும் சென்ற பின்னர் மடத்துச் சாமியாரின் தூண்டுதலில் நூற்றுக்கணக்கான அடியாட்கள் வந்தனர்.  இரவு கூட்டத்தை நடத்த விடாமல் கலகம் செய்து தடுத்துவிட்டார்கள்.

ஆசிரியர் பணி

தோழர் என்.வி. ஜில்லா போர்டு உயர்நிலைப் பள்ளியில் பணியாற்றி வந்தார்.  சுதந்திரமாகச் செயல்படுவதற்கு அரசு நிர்வாகத்துக்குட்பட்ட இடத்தில் வேலை செய்வது தடையாக இருந்தது.

ஜில்லா கல்வி அதிகாரிகளில் பலர் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்தின் அடிவருடிகளாக இருந்தனர்.  ‘தாய் எட்டடி பாய்ந்தால் குட்டிக்குரங்கு பத்தடி பாயும்’ என்பார்கள்.  பிரிட்டிஷ் ஆட்சியின் அந்திம காலமாக இருந்தாலும், இந்திய அதிகாரிகள் அந்நிய ஆட்சிக்கு அடிமையாக இருந்தார்கள்.  தேசியத் தலைவர்களைப் பற்றி அவதூறாகப் பேசுவார்கள்.  தேசியத்தை ஆதரித்துப் பேசும் ஆசிரியர்கள் மீது விசாரணைகள், துவங்குவது வழக்கமாக இருந்தது.  இதெல்லாம் தோழர் என்.வி.க்கு அறவே பிடிக்கவில்லை.

தேசிய உணர்வுக்குத் தடையில்லாமலும், முற்போக்குக் கருத்துக்களைக் கூற வாய்ப்பாகவும் சாத்தான்குளத்தில் துவக்க இருந்த தேசிய உயர் நிலைப் பள்ளியில் தலைமை ஆசிரியர் பொறுப் பேற்கத் தயாராக இருந்தார்.  ஜில்லா போர்டு ஆசிரியர் பணியை ராஜினாமா செய்தார்.  எதிர் பார்த்தபடி, சாத்தான்குளத்தில் உயர்நிலைப் பள்ளி துவங்கப்படவில்லை.  இதன் பின்னரே, பாளையங்கோட்டையில் மாணவர் டியூட்டோரியல் கல்லூரியைத் துவக்கினார்கள்.

தோழர் என்.வி. பாளையங்கோட்டைக்கு வந்தது எல்லோருக்கும் பல வகையில் உதவியாக இருந்தது.  புரட்சி இயக்கத்தில் ஈடுபட்டிருப் போரின் சந்திப்பு இடமாக இருந்தது.  இதற்கேற்ப நெல்லை வட்டாரத்தில் பீடித் தொழிலாளர் போராட்டம், டி.எம்.பி.எஸ். மோட்டார் தொழி லாளர் போராட்டம்,  ரெயில்வே தொழிலாளர் போராட்டம், தச்சநல்லூர் கணபதி மில் தொழி லாளர் போராட்டம் - இவ்வாறு பல போராட்டங்கள் நடந்துவந்த காலம், இப்போராட்டங்களுடனும், சங்கங்களுடனும் தோழர் என்.வி. நேரடித் தொடர்பு கொண்டிருந்தார்.

1948-இல் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தடை செய்யப்பட்டது.  தோழர் என்.வி.யும் கைது செய்யப் பட்டார். விடுதலையடைந்த பிறகும் கட்சியோடிருந்த இணைப்பை விட்டுவிட வில்லை.

மார்க்சிய அறிவில் தேர்ச்சி பெற்றார்.  மேலும் மேலும் பல்வேறு ஆய்வு நூல்களை எழுதினார்.  இருப்பினும் இந்தியக் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியோடு இருக்கிற தொடர்பு வலுப்பட்டு வந்திருக்கிறது.

1970-இல் நடைபெற்ற நிலமீட்சிப் போராட்டத்தில் கைது செய்யப்பட்டார்.  சிறையில் ஒரு மாதத்துக்கு மேல் இருந்தோம்.  சிறையிலும் மார்க்சிய அறிவைப் புகட்டுவதில் சளைக்கவில்லை.  உற்சாகம் குன்றாமல் உறுதியோடு சிறைவாசத்தைக் கழித்தார்.

திவான் ஜர்மன்தாஸ் என்பவர் மகராஜ் என்ற நூலை எழுதியிருந்தார்.  இந்திய சமஸ்தான மன்னர் களின் வாழ்க்கை நெறிகள், ஆடம்பரம், தேசத் துரோகம் பற்றியெல்லாம் நேரடி அனுபவத்தில் எழுதியிருந்தார்.  இதைச் சுருக்கி தோழர் என்.வி. கட்டுரைகளாக சாந்தியில் வெளியிட்டார்.

1971-இல் நடைபெற்ற தேர்தலில் மன்னர் மான்யம் ஒரு பிரச்சினையாக இருந்தது.  அப் போது இக்கட்டுரைகள் பலனளித்தன.

பேராசிரியர் வானமாமலை அவர்களுடன் நெருங்கிப் பழகுவதில் அலாதியான அனுபவம் கிடைக்கும்.  வாரம் ஒருமுறை பேராசிரியரிடம் உரையாடச் சென்றால் எத்தனையோ நூல்களைப் படிப்பதனால் ஏற்படும் தெளிவும் பலனும் ஏற்படுவதுண்டு.

பேராசிரியர் எழுதிய நாடோடிப் பாடல் தொகுப்புகளும் கதைப் பாடல்களும் தமிழ் நாட்டில் கிராமப்புற மக்களின் பண்பாட்டையும், பழக்கவழக்கங்களையும் போர்க்குணத்தையும் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.

சோழ மன்னர்கள் காலத்திய நில உறவு முறை களைப் பற்றி பேராசிரியர் எழுதிய ஆய்வுக் கட்டுரைகள் புதிய வரலாற்றுக் கண்ணோட்டத்தைக் கொடுக்கின்றன.

‘பூம்புகார்’ திரைப்படம் வெளிவந்த நேரத்தில் அப்படத்தின் கதாசிரியர் திரு. கருணாநிதி செய் திருந்த கதை மாற்றத்தையும் கருத்துச் சிதைவையும் சுட்டிக்காட்டி ஒரு சிறுநூலை எழுதினார்.  அது சாதாரண மறுப்பு நூலாக இல்லாமல், ஒரு ஆய்வு நூலாக அமைந்தது.

சோவியத் எதிர்ப்பு 1974-75-வது ஆண்டுகளில் இந்தியாவில் புது உருவம் எடுத்தது.  வளர்முக நாடுகளின் முன்னேற்றத்துக்காக சோவியத் ரஷ்யா செய்துவரும் உதவிகளினால் - இந்தியாவில் நட்புணர்வு வளர்ந்து வந்தது.  இதைத் தடுக்க, முதலாளித்துவ அறிவாளிகளில் வக்கிரபுத்தி படைத்த சிலர் முனைந்தனர்.  ‘துக்ளக்’ பத்திரிக் கையில் ஆசிரியர் சோ எழுதி வந்த “இந்தியாவின் தலைநகர் மாஸ்கோ/டில்லி” என்ற தொடர் கட்டுரை மிகவும் நுணுக்கமானது.  நடுநிலையாக இருக்கும் யாவரையும் சோவியத் உதவி பற்றி சிறிது சந்தேகத்தைக் கிளப்பிவிடும்.  இக்கட்டுரைகளுக்குப் பதில் எழுத வேண்டுவது அவசியமெனப் பலர் பேசிக் கொண்டோம்.  பாளையங்கோட்டையி லிருந்து பேராசிரியர் என்.வி. அவர்களும் தன்னிடம் பயிற்சி பெற்று வந்த மாணவன் மோகனும் சேர்ந்து ‘துக்ளக்’குக்கு ஆணித்தரமான பதில் கொடுக்கும் தொடர் கட்டுரைகளை எழுதினார்கள்.  அவை ஜனசக்தியிலும், சாந்தியிலும் வெளிவந்தன.

தோழர் வானமாமலை-பேராசிரியர் என்.வி. ஆராய்ச்சியாளர் நா. வா. அவர்களைப் பற்றி ஏராளமாக எழுதலாம்.  முற்போக்குக் கருத்துள்ள அரசியல்வாதிகளுக்குச் சிறந்த கருத்துக் கருவூல மாகத் திகழ்கிறார்.  தமிழ் ஆய்வாளர்களுக்கு வழிகாட்டியாகத் துணை நிற்கிறார்.  தனிமனிதனாக இருந்தாலும், தமிழகத்தில் தனிச் சிறப்பு வாய்ந்த முறையில் ‘ஆராய்ச்சி’ இதழை வெளியிட்டு வருகிறார்.  ஆய்வும் அறிவும் தன்னோடு மட்டும் நின்றுவிடாமல், இத்துறையில் ஆர்வமுள்ளவர் களை ஒன்றாக இணைத்துப் பயிற்சி கொடுத்து, ஆய்வுரைகள் எழுதத் தூண்டும் முயற்சியிலும் வெற்றி கண்டு வருகிறார்.

பேராசிரியர் என்.வி. அவர்களின் முயற்சி மேலும் மேலும் வெற்றி பெற உறுதுணையாக நிற்போம்!

- (நா.வா. மணிவிழா மலரிலிருந்து, 1978)

Pin It

உட்பிரிவுகள்