maatruveli_nov13

தொடர்பு முகவரி: பரிசல் புத்தக நிலையம், எண்: 96 J பிளாக், நல்வரவுத் தெரு, எம்.எம்.டி.ஏ. காலனி,
அரும்பாக்கம், சென்னை - 106.
செல்பேசி: 93828 53646, மின்னஞ்சல்: இந்த மின்-அஞ்சல் முகவரி spambots இடமிருந்து பாதுகாக்கப்படுகிறது. இதைப் பார்ப்பதற்குத் தாங்கள் JavaScript-ஐ இயலுமைப்படுத்த வேண்டும்.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் ஆறாட்டுபுழா வேலாயுதப் பணிக்கர், ஈழவர்கள் கண்டு மகிழ உரிமையற்றிருந்த கதகளியை அரங்கேற்ற முனைந்தபொழுது அதை ஆதிக்க சாதியினர் எதிர்த்தனர். தங்கள் சாதியினரின் வேடத்தை ஒடுக்கப்பட்டோர் நடிப்பது தங்கள் மானத்திற்கு இழுக்கு என்று திவானிடம் முறையிட்டனர்.இப்புகார் நீண்ட சட்ட விவாதங்களுக்கு வழி வகுத்தது.இறுதியாக, வேலாயுதப் பணிக்கர் திவானிடம் ‘ஈழவர் கல்விகற்பதை யாரும் எதிர்க்கவில்லை,ஆட்டகதையை வாசிக்க, அதன் சுலோகங்களை உச்சரிக்க,பாடல்களைப் பாட,ரசிக்க என எதற்கும் தடையில்லை. ஆட்டகதையின் அரங்கவடிவம் கதகளி. இது மட்டும் ஒடுக்கப்பட்டோருக்கு கூடாது என்பது ஆதிக்க சாதியினரின் வாதம்’ என மறுமுறையீடு செய்தார்.

கேரளத்தைப் பொறுத்தவரை மேடை அரங்கேற்ற பாடம் விடுதலைக்கான வாயிலாக இருந்தது. கல்விச்சூழலில் நாடகத்தை, நாடகப் பாடத்தை இலக்கியமாகச் சுருக்கி மதிப்பிடுவதை, அடையாளப்படுத்துவதை ஜேம்ஸ் ஹாமில்டன் போன்ற நாடக மேதைகள் வன்மையாக மறுக்கின்றனர். இங்கு இலக்கியம் என்றால் என்ன? என்னும் வினா எழுகிறது. நாடகங்கள் இலக்கிய விளக்கம்/ வரையறை அடிப்படைக்குள் நிறுத்தப்படக் காரணம் என்ன? மேலைத் திறனாய்வுக் கொள்கைகளின் புது வரையறைகள் மற்றொரு மதிப்பீட்டுச்சூழலுள் நாடகத்தை இலக்கியமாக ஏற்றுக்கொள்கிறது.

ஷெல்லியின் ’சென்சி’காள்கிராசின்‘மனித சமூகத்தின் இறுதிநாட்கள்’ என்னும் நாடகங்கள் இலக்கிய வடிவம் என்னும் நிலையில் நாடகத்தை மேலெடுத்தபோதும்,நாடகத்தின் மதிப்பு பற்றி ஆட்சியாளர்களும் அரசாங்கமும் பெரிதும் ஐயம் கொண்டிருந்தனர். ஹிட்லர், ‘மெயின் கேம்ப்’என்ற தன்வரலாற்றில் நாடகம் பற்றிய தனது ஐயங்களை முன்வைக்கிறார் ‘உண்மையான மேதமை கொஞ்சம் மட்டுமே தேவைப்படும் கலை நாடகம்’ என்பது அவர் மதிப்பீடு. மறுமலர்ச்சிக் கால விழுமியங்களை மீட்டெடுத்தலோடு ஐரோப்பா கண்டெடுத்த கிரேக்க,ரோமானிய பண்பாட்டு எச்சங்களான இலக்கியப்பிரதிகளை இலக்கிய உலகம் கொண்டாடிய போதும் மற்ற செவ்வியல் இலக்கியங்கள் மீதிருந்த ஈர்ப்பு கிரேக்க நாடகத்தின் மீது ஏற்படவில்லை. அவர்கள் கிரேக்கப் பண்பாட்டின் தொன்மையான வழிபாட்டுச் சடங்கு நிகழ்த்தலாகவே துன்பியல் நாடகங்களைக் கண்டனர்.

இலக்கியத்தை ஒவ்வொரு காலகட்ட விழுமியங்களுக்கு ஏற்ப படைக்கப்படும் மொழிப்படைப்பாகக் கருதலாம். சமூக வளர்ச்சிக்கேற்ப மாற்றங்களுக்கும் மாறிவரும் காலச்சூழலுக்கும் ஏற்ப விழுமியம், காலம், இடமாறுபாடுகளுக்கு ஏற்ப இலக்கியம் குறித்த வரையறைகளும் மாறிவருகின்றன.வேறுவேறு வரலாற்றுக் காலங்கள்,வேறுபட்ட வாசிப்பின் மூலமாக வேறுபட்ட பாடங்களை உருவாக்குகின்றன.ஒவ்வொரு பிரதியும் மறுவாசிப்பினூடாக மாற்றுப் பிரதிகளை உருவாக்குகின்றது. கேரளத்தில் புது எழுத்துக் கல்வி பெற்ற ஒடுக்கப்பட்டோர் நாடகத்தின் அரங்க/மேடை நிகழ்வை அதன் இலக்கியப்பிரதி வாசிப்பினூடாக அறிந்தனர். கேரளத்தின் தனிப்பட்ட சூழலில் நாடகத்தின் அரங்க/மேடை பிரதிகள் வாசிப்பு வழி விடுதலைக்கான வாயில்களை மலையாளிகள் அரங்கில் கண்டடைந்தனர். ஒருவேளை இது உலக நாடக அரங்கில் கூட ஓர் அரிதான நிகழ்வாகலாம். ஆனால் மலையாள நாடக அரங்கில் இது ஒற்றை நிகழ்வல்ல.

சி.ஜே.தோமஸ் மலையாள நாடகத்தோற்றத்தை ஜெனோவா நாடகத்துடன் தொடர்புபடுத்திக் கூறுகிறார். மதமாற்றம் காரண மாகக் கேரளத்தில் கிறித்தவர்கள் கேரளக்கலைகளுடன் தொடர் பற்றவர்களாக இருந்தபொழுது நடிப்பை/நாடகத்தை ஒரு பொது/சுதந்திரமான வெகுசனக்கலையாக உருவாக்கினர். இந்த வெகுசன மரபிலிருந்துதான் மலையாள நாடகத்துறை நாம் இன்று காணும் நிலைக்கு வளர்ச்சி பெற்றுள்ளது.

காலனிய ஆட்சிக்குப்பிறகு உலக நாடக அரங்கில் பின்நவீனத்துவ கருத்தாக்கங்களை அடிப்படையாக்கி பல சமூக/பண்பாட்டு எதிர் வினைகள் ஏற்பட்டன.பண்பாட்டு பார்வைகளைக் கேள்விக்குள் ளாக்கி இலக்கியத்திலும் நாடக அரங்கிலும் பல்வேறு போக்குகள் உருவாயின. ஒடுக்கப்பட்ட, காலனிய மக்களின் பிரச்சனைகள், வாய்ப்புக்களுக்கு இந்நாடக அரங்குகள் இடமளித்தன. அச்சுபேயும், ஐக்யேஅகமதும் நாவலில் முன்வைத்த கருத்துக்களுக்கு நெக்ரிடியூஸ் இயக்க நிறுவனர் எமி செசயரும்,அல்சென் கோரும் தொடக்கம் குறித்தனர். பிரான்ஸ்பானனின் ஆசிரியரான ஐமிசெசெயர் நாடகங்கள் உலக நாடக அரங்கில் பின்காலனிய நாடக படைப்புகளுக்கு முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்தன. அந்நாடகங்கள் காலனிய இலக்கியங்களை மறுவாசிப்பு செய்தது. தங்களின் பண்பாட்டு வேர்களுக்குத் திரும்பிச்செல்ல அல்சென்கோரும், ஐமி செசயரும் உலக நாடக அரங்கிற்கு வழிகாட்டினர். இத்தகைய நாடகஅரங்குகள் பாட மறுப்பையே தமது தனி அடையாளமாகக் கொண்டிருந்தன. பாடத்தை அவர்கள் ஒரு விலங்காகக் கருதினர். சொற்களிலிருந்து விடுதலை பெற்ற உடலின் விடுதலையாக நாடக அரங்கை கண்ட இத்தகைய முயற்சிகளை இரண்டாம் உலக போரில் கடும் வாழ்க்கை யதார்த்தங்களோடு போராடி, புதிய உலக அணுகுமுறைகளை ஏற்றுக் கொண்ட, ஐரோப்பிய பண்பாடு முழுமையாக ஏற்றுக்கொண்டது. சொற்கள் வெறுக்கப்பட்ட நாடகம் நடைமுறையானது.

கிரேக்க, ரோம நாடகங்களுக்குப் பிறகு அவற்றிற்குப் பதிலாக இடம்பெற்ற செமட்டிக் பண்பாட்டறிவு நாடகத்தை ஐய மனநிலை யோடு பார்த்தது. அவர்கள் பல நூற்றாண்டுகளாக நாடகத்தை பொதுநிலையிலிருந்து விலக்கியிருந்தனர்.நாடகத்தை அரங்கேற்ற வேண்டுமானல் அதன் பாடங்களை முன்னதாக அதிகாரிகளிடம் காட்டி அனுமதி பெற வேண்டும் என்னும் சட்டத்தை நடைமுறைப் படுத்தினர். இதனூடாகப் பாடம் மையமான நாடக அரங்கில் நடிகன் சொற்களுக்கு அடிமை என்பதை உலகப்போரின் உச்சத்தில் அவர்கள் கண்டுகொண்டனர். அண்டேராணின் ஆர்த்தாட் போன்ற நாடக செயல்பாட்டாளர்கள் பாடத்தின் மீதான மூடநம்பிக்கையை முதலில் தூக்கி எறிய வேண்டும் என்றனர். அவர் ‘இந்த மேலோட்டமான தன்மை,தேர்ந்தெடுத்தல்கள், தனிமனித முன்னிறுத்தல்கள், அராஜகத் திற்கு முடிவுகட்டுவோம். வாசகனைவிடப் படைப்பாளனுக்கு அதிக பயனளிக்கும் படைப்புகள், தனிநபர் சார்ந்த, குறுகிய, தற்புகழ்ச்சி மிக்க கலையைக் கைவிடுவோம்’ என்கிறார்.

விமர்சன நோக்குடைய மேலோட்டமான தனி நபர் படைப்புக் களே நவீன நாடகத்தைப் படைத்தது. ஆற்றல்மிக்க படைப்பாளன் தனது தனிமை உலகத்தில் வார்த்தைகளால் உருவாக்கும் படைப் புலகம் அரங்கேறும்போது மற்றொரு புது அனுபவமாக மாறுகிறது. தனிமையான, ரகசியமான, தன்னின்பம் அளிக்கும் அனுபவமாகவே நாடகம் எழுதலும் உருவடைந்தது. வாழ்க்கை யில் தோல்வி யடைந்த,வைராக்கியக்குணம் கொண்டவரான இப்சன் தனது இருளடைந்த எழுத்தறை மேசையின் நடுவே தம்ளரில் ஒரு தேளை பாதுகாப்பாக வைத்திருந்தார்.தான் எழுதும் நாடக வரிகளுக்கு வலிமை குறையும்போது தேளுக்கு ஆப்பிள் துண்டுகளை இட்டுக் கொடுப்பார்.தேள் சினத்துடன் விஷக்கொடுக்குகளை ஆப்பிளில் ஆவேசமாகச் செலுத்துவதைக் பார்த்துக்கொண்டே இப்சன் தனது நாடகங்களின் உரையாடல்களை எழுதுவார். இது ஒரு கதை. படைப் பாளன் என்னும் முழுமையான புரிதலுக்கு உட்படாத பிம்பம் நாடக உலகில் தனது தனிமையில் எழுத்து எனும் அனுபவத்தை உருவாக்கிய கதை.

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் மொழிபெயர்ப்பு நாடகங்கள், ‘மரியாம்மா’ போன்ற தனது நாடகங்கள், ‘சதாராம’ போன்ற இசை நாடகங்கள் வழியாக மலையாளத்தில் நாடக ஆசிரியன் என்ற கற்பிதம் உறுதியடைந்தது.இக்கால கட்டத்தில் புகழ்பெற்ற பல நாடகப் பிரதிகளின் பதிப்புகள் வெளிவந்தவுடனே விற்பனையாகித் தீர்ந்தன.

1920-களின் இறுதியில் வி.டிபட்ட திரிப்பாடு, எம்.ஆர்.பி, பிரேம்ஜி இவர்கள் முன்னெடுத்த நவீன நாடகங்களின் சமூக எதார்த்தங்களை இன்று இலக்கியப் பிரதிகளின் ஊடாக மட்டுமே நாம் புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. 1936இல் இப்சனின் ’கோஸ்ட்’ நாடகத்தைப் பாலகிருட்டிண பிள்ளை மொழிமாற்றம் செய்ததைத் தொடர்ந்து மலையாள நாடக அரங்கில் முழுமையான மாற்றம் ஏற்பட்டது.என்.கிருட்டிண பிள்ளையும் புளிமான பரமேஸ்வரன் பிள்ளையும் மலையாளத்தில் நாடகம் என்னும் இலக்கிய வடிவத்தின் அவசியத்தை எடுத்துரைத்தனர். இடதுசாரி இயக்கங்கள் வலிமையடைந்த 1940-களில் தோப்பில் பாஸியும் கே.பி.ஏ.சி.யும், தங்களின் நாடகங்களை மக்கள் விரும்பும் வடிவில் கொடுத்தபோது அதன் மேடை நிகழ்வுகளை இலக்கியப் பாட மாகவே மக்கள் கருதினர். 1953இல் ‘நிங்ஙள் என்னெ கம்யூனிஸ் டாக்கி ’ நாடகத்தின் முதல் பதிப்பு உருவானது முதல் தற்காலம் வரை வெளிவந்த அதிகப்படியான பதிப்புகள் இலக்கியத் தன்மையில் படைக்கப்பட்ட இதன் சிறப்பையே காட்டுகின்றன.

தோப்பில் பாஸியின் ‘நிங்ஙள் என்னெ கம்யூனிஸ்டாக்கி’முதல் ‘ரஜனி’ வரையான பல நாடகங்களும் பலவித இலக்கியத்தன்மைக்குரிய அளவுகோல்களுடன் வரவேற்கப்பட்டன. பேரா.என்.கிருட்டிண பிள்ளை, கே.டி.முகம்மது, எஸ்.எல்.புரம்சதானந்தன், சி.என்.ஸ்ரீகண்டன் நாயர், சி.ஜெ.தோமஸ், ஜி.சங்கரபிள்ளை, என்.என்.பிள்ளை என மலையாள நாடக ஆசிரியர்களின் பட்டியல் நீளமானது.1945 முதல் 1970 -கள் வரையான நீண்ட கால அளவில் நிகழ்கால /இயல்பு வாழ்க்கையோடு தொடர்புடைய நாடகங்கள் எழுதப்பட்டன. சமூகத்தின் பலதுறை சார்ந்த நுட்பத்துடன் எழுதப் பட்ட நாடகங்களின் அலை இக்காலகட்டத்தில் நிகழ்ந்தது. வானொலி நாடகங்களும், அமெச்சூர் நாடகங்களும் நாடக இலக்கியத்திற்குச் சிறந்த பங்களிப்பைச் செய்தன. என்.சி.செல்லப்பன் நாயரும், ஜகதி என்.கே.ஆச்சாரியும் நகைச்சுவை நாடகங்களை நாடக உலகிற்குத் தந்தனர்.

மேற்குக் கொச்சியில் சுள்ளிக்கல் என்னுமிடத்தில் ‘ஜனதா ஆர்ட்ஸ் கிளப்’ என்றொரு அமைப்பு, பல கிடைத்தற்கரிய நாடகப் பிரதிகளைப் பாதுகாத்தது. நகல் எடுத்தல் போன்ற நவீன தொழில் நுட்ப முறைகள் இல்லாத காலத்தில் நாடகப் பிரதிகளை வாசிக்க வும்,எழுதவும் வயதுவேறுபாடின்றி நிறைய மக்கள் இங்குக் கூடினர். ஆனால் 1970 களில் தோற்றம் பெற்ற ’தனது நாடக அரங்கி’ல் நாடகம் எழுதுதல் என்பதைவிட நடித்தல் என்பதுதான் முக்கிய செயல் பாடாகக் கருதப்பட்டது.

சி.என்.ஸ்ரீகண்டன் நாயர் மற்றும் சி.ஜே. தோமஸ் போன்றோரின் நாடகங்களை மேடை நடிப்பிற்காக மட்டும் மக்கள் ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. சி.என்.ஸ்ரீகண்டன் நாயர் தனது ‘கலி’ நாடகத்தின் முதல் மேடை அரங்கேற்றத்தின் போது ‘இது எங்களுக்குக் களி (மகிழ்ச்சி), உங்களுக்குக் கலி(கோபம்)’ என்கிறார்.1954இல் எழுதப்பட்ட சி.ஜே. தோமஸின் ‘கிரைம்’நாடகம் பதிமூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு 1967இல் நாடகக் களரி மூலம் அரங்கேறியது. இதுவரை சொல்லப்பட்டது இவர்களுடைய படைப்பின் மதிப்புக் குறைபாடல்ல. என்.என்.பிள்ளை, எஸ்.எல்.புரம், பி.ஜே.ஆன்டனி, கே.டி.முகமது எழுதிய நாடகங்கள் தொழில்முறை நாடகங்களாக அடையாளப்படுத்தப்பட்டபோதும் அவற்றைப் பதிப்பிக்கவும், சரியான புரிதலுக்கு உட்படுத்தவும் மலையாள நாடக ஆசிரியர்கள் முன்வரவில்லை. இவர்களின் சில குறிப்பிட்ட நாடகங்கள் மட்டுமே பதிப்பிக்கப் பெற்றன.காரணம் வெளிப்படையானது.

1970-கள் முதல் பாடப் புத்தகமாக்க (Text Book தகுதியானவை மட்டுமே பதிப்பிற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன.மேலை நாடக வரலாற்றின் புனித நூலாகக் கருதப்படுகிற ’நிகோலஸ்’ எழுதியுள்ள ‘‘World Drama’ எனும் நூல் விவரிக்கும் மேலை நாடக இயக்கங்களை முன்னிறுத்தும் நாடக நூற்களை மட்டுமே இங்குள்ள திறனாய்வாளர்கள் பதிப்பிற்குத் தகுதியுடையன என்று கருதினர்.இத்தகைய புறந்தள்ளலில் பல நாடகங்கள் சுவடின்றி மறைந்த சூழலில், ‘தனது நாடக அரங்கு’ ஆவேசமாகத் தனது இருப்பை வெளிக்காட்டியது. மலையாள மொழி ஆசிரியர்களுக்கு வகுப்பில் மாணவர்களுக்குப் புத்தக வடிவில் தரத்தக்க வடிவம் பெற்றது ‘தனது’நாடகம்.சி.என்.ஸ்ரீகண்டன் நாயரையும்,காவாலத்தையும் ஆசிரியர்கள் அறிந்து கற்பித்த காரணத்தால் இலக்கிய மாணவர்கள் ஒருவர் கூட நாடகப் பாடத்தைக் கண்டால் வாசிக்க விருப்பமற்றவர்களாயினர்.

1980கள் மலையாள நாடகத்துறைக்கு அளித்த டி.எம்.அபிரகாம், பி.எம்.தாஜ்,பி.எம்.ஆண்டனி போன்ற நாடக ஆசிரியர்களை அடையாளம் காண்பதில் ஏற்பட்ட தவறு ‘நாடக ஆசிரியர்கள்’ என்னும் இனஅழிவுக்கு காரணமாயிற்று.1990-களில் நரேந்திர பிரசாத், பி.பாலச்சந்திரன், ஜோய், ஸ்ரீஜா, ஜெயப்பிரகாஷ் குளூர், சாந்தகுமார், சதீஷ், கே சதீஷ், என்.பிரபாகரன் போன்றோர் தந்த பங்களிப்பை நாடகத் துறை மறுத்தது.பின்னர் இப்பிரதிகளின் மதிப்பைச் சற்றும் பெறாத நாலாந்தரச் சிறுகதைகளைக் கொண்டாடி யது. எழுபதுகள் மற்றும் எண்பதுகள் தனது நாடக அரங்கின் பொற்காலம் எனலாம்.அரசுத்துறை மற்றும் பன்னாட்டு அமைப்பு களின் கட்டுப்பாடற்ற ஆதரவினால் நிறைய ‘தனது’ நாடகங்கள் எழுதப்பட்டன.ஆனால் அதில் பெரும்பகுதியும் வடிவமைப்பில் ஏற்பட்ட பரிசோதனை முயற்சிகளாகவே கருதப்படுகின்றன.

இன்று நாடகம் மக்களின் கலை வடிவமல்ல.வணிக நாடகங்களுக்கு மிகக் குறைந்த பார்வையாளர்களே உள்ளனர்.

ஆனால் மலையாள அமெச்சூர் நாடக அரங்கு பன்னாட்டு/உலக அளவிலான நாடக விழாக்களினூடாக வளர்ச்சியை நோக்கி பயணம் தொடங்கி யுள்ளது. நவீன மலையாளப் பரிசோதனை நாடகங்களின் அடிப் படை நாடகம் என்பது பயன்பாட்டுக்கலை என்பதேயாம். இன்று மேடைநாடக நிகழ்வு என்பது கேவலம் ஒரு நாடகச் செயல்பாடு/நிகழ்வு அல்லது இலக்கிய வடிவத்தின் காட்சிகலை என்பது மட்டுமல்ல. நாடக அரங்கு இன்று பழம் காட்சிகலையின் இட காலச்சூழல் உடல் இவற்றை ஒருங்கிணைத்து புது நாடக அரங் கிற்குத் தொடக்கமிட்டுள்ளது. மலையாள நாடக அரங்கில் ஜியோதிஷ், தீபன் சிவராமன், சங்கர் வெங்கடேஸ்வரன் போன்றோர் செய்கின்ற முறையான ஆய்வுகளை யாராலும் புறந்தள்ளிவிட முடியாது. பல்கலைக்கழகம் மற்றும் உலக அளவில் நடைபெறும் நாடக விழாக்களில் இந்நாடகச் செயல்பாட்டாளர்கள் பெரும் பங்களிப்புச் செய்கின்றனர். இந்நாடகங்களை மாதிரியாகக் கொண்டு நிறைய நாடகங்கள் கேரளத்திலும் மற்ற இடங்களிலும் நடிக்கப்படுகின்றன.

முன்னர் ‘தனது’ நாடகங்களுக்கு மதிப்புரை/விமர்சனம் எழுதி வாழ்க்கை நடத்திய விமர்சகர்கள் இன்று பின் நவீன நாடக அரங்கு பற்றிக் கட்டுரை எழுதுகின்றனர். அக்காதமி, ஸ்கூல் ஆஃப் டிராமா நிறுவனங்கள் அடிக்கடி மாற்றம் பெற்று விற்பனைக்கு வரும் வணிக விளம்பரங்களைக் கண்டு கடையில் அவற்றைத்தேடும் பயனாளிகளைப்போல நவீன நாடகக் கோட்பாடுகளுக்கு ஏற்ப செயல்பட முயல்கின்றன. பின்நவீன, மற்றும் மேலை நாடகச் சிந்தனைகளுக்கு ஏற்ப நாடகம் உருவாக்கப்படுகிறது. சமூகத்தி லிருந்து/மக்களிடமிருந்து விலகித் தனிநபர் அனுபவம் சார்ந்து தன் வாழ்விற்காகப் போராடுகிறது மலையாள நாடகத்துறை.தற்கால கேரளச் சமூகம் நேரிடும் சிக்கல்களை எதிர்கொள்ளும் ஆற்றல் இன்று மலையாள நாடக அரங்கிற்கு இருக்கிறதா?

இப்சன் படைப்புகளின் மொழியாக்கம் முதல் எஸ்.எல்.புரம் சதானந்தன் வரையான எதார்த்த நாடக அரங்கின் சிதைவு ‘உச்சகட்ட’ நாடக அரங்கின் சிதைவாகக் கருதலாம்.நாடகீயமான உச்சகட்டத்தை அடித்தளமாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட உரையாடல் மைய நாடக அரங்கின் காலனியச் சூழலில் இருந்து உலக நாடக அரங் குடன் இணைந்து மலையாள நாடக அரங்கும் விடுதலை பெற்று விட்டதென்பது நாடக ஆய்வாளர்களின் கருத்து.பாடத்தின் சிறையி லிருந்து விடுதலை பெற்ற புதிய நாடக முயற்சிகள் புதியஅறிவால் பாடம், இடம்,காலம், உடல், ஊடக அணுகுமுறைகளை நாடக அரங்கில் தோன்றச்செய்தது என்று சொல்லப்படுகிறது.இன்றைய நாடக அரங்கு சொற்களுக்கு/மொழிக்கு பதிலாக உடலின் சுதந்திமான இயங்குதலை மட்டுமே கொண்டாடுகிறது என்னும் போது உடல் என்பது என்ன ? என்ற வினா எழுகிறது. உடல் ஒரு நினைவு. நமது பண்பாட்டின் நினைவு. இது நாம் உயிருடன் இருப்பதை நமக்கு நினைவூட்டுகிறது. ஒவ்வொரு நடிகனின் உடலிலும் அவனது முன்னோரின் வாழ்க்கை நினைவுகள் நடனமாக, உடல்வழக்கமாக, பயிற்சிச்சுவடாக உயிர்வாழ்கிறது.

உடல் மறு நினைவு கொள்ளும் நாடகமே அரங்கில் காட்சியாகச் சித்திரிக்கப்படுகிறது. இந்நினைவில் வார்த்தைகளை எவ்வாறு புறக்கணிக்க முடியும்? ஐந்நூறுக்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களைத் தொழில்முறை நாடக அரங்கிற்காக இயக்கிய புகழ்பெற்ற இயக்குனர் கே.எம்.தர்மன் “அரங்க இருக்கைகளில் ஒன்பதாம் வரிசைக்குப் பின் அமர்ந்துள்ள பார்வையாளர்களுக்கு நடிகனின் முகபாவனையைக் காணமுடியாது. எனவே வார்த்தைகளைத் தவிர்த்து பார்வையாளர்களுக்காக நடிகன் உடலால் பயிற்சிகளைச் செய்துகாட்ட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் மேடை அமைப்பு மற்றும் ஒளி அமைப்பால் ஏதேனும் இந்திரஜாலம் காட்டவேண்டும். இவ்வகையில் வார்த்தைகளற்ற நாடக அரங்கு பார்வையாளர்களோடு உரையாடல் செய்ய வேண்டும் என்னும் கட்டாயமற்ற நாடக அரங்காக மாறும்.

இன்றைய மலையாள நாடக அரங்கு பழம் பண்பாட்டுச் சூழலி லிருந்து கண்டெடுத்த கதைகள்,கவிதைகள், இலக்கியம் என்பனவற்றை மட்டுமல்ல நடிகனின் உடலாற்றலையும் முன்வைக்கிறது. உடல்,அரங்கு, தொழில்நுட்பத்தின் மொழிக்கு இன்று நாடகம் மாறும் போது “உடலின் இச்சைகள்தான் என்ன?அரங்கு குறித்த புரிதல்கள் என்ன? எனும் வினாக்கள் நம்முன் எழுகின்றன. பண்பாடு என்பது கொடுத்தல்- வாங்குதல் என்னும் பரிமாற்றத்தினூடாக மொழியின் எல்லையைக் கடந்து சொற்களை அழித்துவிடும்போது விவிலியத்தில் சொல்லப்பட்ட பாபேல் கோபுரத்தின் கதை ஏற்புடையதாகிறது.

பெருவெள்ள அழிவுக்குப்பிறகு சீன தேசத்து மக்கள் சொர்க்கத் தைத் தொட வானளாவிய கோபுரத்துடன் ஒரு நகரத்தை அமைக்கத் திட்டமிட்டனர்.மனிதனின் எல்லையற்ற இப்பேராசையைத் தடுக்க கடவுள் அம்மக்களுக்கிடையில் பல மொழிகளையை அறிமுகப் படுத்தினார்.பல மொழியைப் பேசும் மக்களின் கருத்தொருமை இன்மையால் வானளாவிய கோபுரத்தை அவர்களால் அமைக்க முடியவில்லை சொற்களைப் புறக்கணித்து, படைப்புகளைப் புறக் கணித்து நம்மால் வானளாவிய கோபுரங்கள் அமைக்க முடியுமா?

Pin It

இருபதாம் நூற்றாண்டின் கேரள ஓவியம், சிற்பக் கலை அனுபவத்தை இலக்கியப் பின்புலத்தில் ஆராய்வதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம். மொழியின்  ஆற்றல்வாய்ந்த பரிமாற்றத் திறனால் பல்வேறு நிகழ்த்து மற்றும் காட்சிக்கலைகளின் வடிவ   அமைப்பில்  பெரியமாற்றத்தை  ஏற்படுத்தி  படம்/ஓவியம், காட்சி, சித்திரிப்பை இணைப்பதோ உடன்கொண்டு செல்வதோ ஆன பனுவல் (Text) க்கு - செய்யுள்/ உரைநடை- முக்கியத்துவம் ஏற்பட்டதற்கு  ஒரு வரலாற்றுப் பின்னணி உண்டு.   பிற்காலத்தில் மொழியின் பலவகையான சொல்லாட்சிப் பயன்பாடுகள்,  வெளியீடுகளுக்குக் (Manifestations), காட்சியின் இணைவு தேவைப்பட்டதன் காரணமாக இவையிடையே ஒன்றையன்று சார்ந்த இருப்புநிலை  உருவானது. இந்திய இலகு ஓவியங்கள், சுவரோவியங்கள், சுவடி ஓவியங்கள் முதலிய பல்வேறு தொல்மரபுகள், கடந்த கால இந்தியாவில் இருந்துள்ளது. 

பிரதிச் செய்யப்படுகின்ற கவிதையோ, தொன்மமோ ஓவியக் கையெழுத்தின் (Calligraphy) உருவ ஒப்புமை கொண்டு ஓவியத்தின் பகுதியாக மாறுகிறது; அல்லது ஓவியம் பனுவலின் பகுதியாக மாறுகிறது. பனுவலோடு தொடர்புடைய அதன் வரைவோ, வரைவுக்கான பனுவலாகவோ நிலைபெறுகின்ற ஓர் அபூர்வமான பாரம்பரியம் கேரளத்தில் உண்டென்று கூற முடியாது. இருப்பினும் இவ்விதத்தில் கிடைக்கின்ற ஒரே ஓர் உதாரணம் ஓவிய ராமாயணம் மட்டும்தான்.

கேரள நாட்டார்- இனக்குழுப் பாரம்பரியங்களில் ஓவியம் சிற்பம் - களமெழுத்தும், முகமெழுத்தும் குறியீடுகளாக நிலைபெறுகின்ற பொழுது, மொழி அவற்றை ஒலி அலகுகளின் உருவத்தில் பாடல்களாக மாற்றுகின்றது. தொன்மம், வரலாறு, இதிகாசங்கள், சமய நூற்கள் என அனைத்தும் மொழி, இலக்கிய உருவாக்கத்தி னூடே கடந்து சென்று, மறுவாசிப்பு செய்யப்பட்ட கடந்த நூற்றாண் டின் ஆரம்பத்தில் ரவிவர்மா ஓவியக்கலையில் இந்தப் பொறுப்பை வழிநடத்தினார்.  மூல இலக்கியப் பிரதியின் காட்சிகளைச் சுதந்திர மான ஓவியங்களாக மாற்றுகின்ற ரவிவர்மாவின் இயற்றுதிறன் Pre-Impressionism காலத்தில் மேலைநாட்டு ஓவியர்கள் செய்து வந்ததே. ரவிவர்மாவிடம் வட்டாரக் கதையாடல்கள் அல்ல மாறாக சமஸ்கிருதப் புராண/ இதிகாசக் கதையாடல்களே பெரிதும் செல்வாக்குச் செலுத்தியுள்ளன. ரவிவர்மா, சமஸ்கிருத இலக்கியங்களைக் கேட்டு, அதன்படி தன் கற்பனையை உருவாக்கியிருக்க வேண்டும்.

இதிகாசங்களின் மறுகதையாடல்கள், இலக்கியத்தில் பல உருவத்திலும் உணர்விலும் திருப்பத் திரும்ப நிகழ்வதற்கு நிகரானது ஓவியக்கலையில் ரவிவர்மாவின் பங்களிப்பு. கதை சொல்லுதலின் காலத்துக்கேற்ற மாற்றங்கள், இடக்கற்பனைகளும்  காட்சிபடுத்த லுக்கு ஏற்ப அமைப்பதும், கதாபாத்திரங்களுக்குப்  பொருத்தமான மனிதஉடல் தருவதும், அவைகளுக்கு ஆடை ஆபரணங்களும், தகுதிக்கு ஏற்ற அணிகளைத் திட்டமிடுவது மட்டுமே ரவிவர்மாவின் பணி. திரும்பத்திரும்பச் செய்யப்பட்டுக் கொண்டிருந்த நிகழ்த்து வடிவங்களில் இருந்து கட்டுப்பாடான அசைவற்ற மீண்டும்மீண்டும் இடம்பெற்று சலிப்பைத் தருகின்ற   சுவரோவிய முறையில் இருந்து முற்றும் மாறுபட்ட  ஒரு உருவ அமைப்பும், மறுகட்டமைப்பும் தேவையாக இருந்த ஓவியக்கலைக்கு ஒரு வேளை அக்காலத் துக்கேற்ற வளர்ச்சிக்கான பின்னணியைத் தந்தது ரவிவர்மாதான் என்று கூறலாம். மேற்குலக அர்த்தங்களை உட்கொண்டு, அக்காலத் திய மேற்குலகக் கலைஞர்களோடு ரவிவர்மாவை ஒப்புமைப்படுத் தும் போதுதான் அவர் ஒரு பழமைவாதி என்ற கருத்திற்கு நாம் வருகிறோம்.

வெளியிட எண்ணுகின்ற காவியத்தின் ஏதேனும் ஒரு சந்தர்ப் பத்தை மட்டுமே தீட்ட முடியும் என்பதில் திடமான அறிவு பெற்ற வராக இருந்தார் ரவிவர்மா. அதற்குத் தகுந்த உள்ளடக்கச் சூழலை தேர்வு செய்தும், உடல் அசைவுக்கேற்ற  நாடக இயல்பு மிக்க தருணத்தைப் படைத்துப் பலவேளைகளிலும்  பிரதியில் இல்லாத உருவங்களை இணைத்தும், ஒரு காட்சியின் மூலமாகப் பிரதியின்  மொத்த உள்ளடக்கத்தை நினைவூட்டி, அதேவேளை பிரதியின் காவியக் கற்பனைகளை வண்ணங்களிலும், பாவனைகளிலும் கொண்டு வந்தவர் ரவிவர்மா. அதனால்தான், சிந்தனையில் மூழ்கியிருக்கின்ற தமயந்தியும் காலில் தர்ப்பைப்புல் குத்தியதாக நடிக்கின்ற சகுந்தலாவும் சாபம் கொடுக்கத் துணிகின்ற துருவாசரும் எல்லாம் மூலப்பிரதியின் முழுமையான பொருளைக் கொண்டிருக் கின்ற சிலையுருவங்களாகவே மாறிவிட்டன.

மொழியில் ஒரு சொல்லால் சூழலை விவரிப்பதற்கு இணையாக ஒரு அசையாப் படத்தை வெளியிடுவதில் ரவிவர்மா கைக்கொண்ட காட்சித் தந்திரம் மிகவும் கவனமாக உற்றறியப்பட்டிருக்கிறது.காலத்தின் பல்வேறு கட்டங்களுக்கு மாற்றாக ஒரு நிமிடத்தையோ, ஒரு சூழலையோ உருவாக்கிய ரவிவர்மா, அதைத் தேர்வு செய்வதிலும், சூழலை உருவாக்குவதிலும் கைக்கொண்ட காட்சித் தந்திரத்தோடு முக்கிய தலைவன் தலைவியரை அவர்களின் குண இயல்பு வெளிப்படும் வேடத்திலும் வெளிச்சத்திலும்நிறுத்தி வெளியிட்டார். வார்த்தை, எழுத்துக்களின் தளங்களைச் சார்ந்திருந்த  கதைசொல்லல், நிறங்கள், வெளிச்சம், நிழல், சூழல் இவை கலந்த அசையாப்படமாக மாறிய தோடு அவை அச்சுப்பிரதிகளாகச் சாதாரண மக்களின் வீடுகளில் சென்றடைந்ததும் காப்பியங்களைவிட ஓவியக் காலண்டர்கள் புகழ் பெறத் தொடங்கிய சூழல் உருவானது.

ரவிவர்மாவிற்குப் பிறகான கேரள ஓவியக் கலையின் அடுத்த கட்டம் ஓரளவு, பலவீனமான ரவிவர்மா நகலெடுப்புக்களின் காலகட்டமாக இருந்தது. நிழலுருவ (Photographic)  ஓவியங் களுக்குக் கூடுதல் புகழ் கிடைத்த இக்காலம் இலக்கியத்தில் நாவல்/கதையிலக்கிய இயக்கத்தின்  வளர்ச்சியின் கட்டமாக இருந்தது. இக்கால இலக்கியத்தோடு தொடர்புபடுத்த முடிகிற அல்லது முடியாதோ ஆன ஓவியக்கலை நிகழ்வுகள் மிகவும் அரிதாகவே நிகழ்ந்துள்ளன.

ஒரு முழுமையான ஓவியன் என்ற நிலையில் டாக்டர் எ.ஆர்.பொதுவாள் தன் தனிப்பட்ட ஓவியத்திறனை வெளிப்படுத்தியிருந்தார். நிழலுருவ ஓவியங்கள், நிலப்பகுதி ஓவியங்கள் (Landscape) என வரைவதில் முழுநேரமும் ஓவியத்தில் மூழ்கிய டாக்டர் பொதுவாள், ஒரு சர்ஜன் என்ற நிலையில் தான் மிகவும் அறியப்பட்டார். அவரின் இயற்று தன்மை  இம்பிரஷனிசத் திற்கு முன்பிருந்த நாச்சுரலிசப் பண்புகள்  கொண்டதாக இருந்தது. ஓவியக்கலை அவருக்குத் தன் நாட்குறிப்பு போல இருந்தது. நபர்கள், நிலப்பரப்புகளைத் தான்சார் குறிப்புகள் போலத் தீட்டிய  டாக்டர் பொதுவாள் தன் பயணங்கள், அனுபவங்களை விரந்த ஓவியத்தாள் களாகக் காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்.

1940இல் மறைந்த டாக்டர் பொதுவாளைப் போலவே குறிப்பிடப் பட வேண்டிய மற்றொரு ஆளுமை, சாந்திநிகேதனில் இருந்து கல்வி பயின்று தன் சொந்த ஊரான குன்னம்குளத்தில் குடியேறிய பி.எ.இட்டுப்பூ மாஸ்டர். அபநீந்த்ரநாத தாகூரின் காலத்தில் சாந்திநிகேதனில் கல்வி பயின்ற  இட்டுப்பூ மாஸ்டர், அக்காலத்தில் பிரிட்டனின் ராயல் அகாதமியில் சிற்பக்கலை  உயர்கல்வி கற்பதற்கான  வாய்ப்பு பெற்ற போதும், குறுகிய மனப்பான்மை கொண்ட கிறிஸ்துவக் குடும்பத்தில் பிறந்த அவர் பிரிட்டன் செல்லத் தடைகள் இருந்ததால் அவர் அவ்வாய்ப்பினைத்  தவறவிட வேண்டியிருந்தது.  திருச்சூரில் தொடங்கப்பட்  ‘கொச்சின் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் ஃபைன் ஆர்ட் ’சில் ஆசிரியராக நியமிக்கப்பட்ட பின் இக்கலை நிறுவனத்தோடு இணைந்து செயலாற்றினார்.வங்காள மறுமலர்ச்சிக்காலகட்டக் கலைஞர்களைப் போன்று பல்வேறுவித ஊடகங்களைக் கையாண்ட  இட்டுப்பூ  மாஸ்டர் நிழலுருவஓவியங்களில்  தமது தனித் திறனைக் காட்டினார். நிலப்பகுதி ஓவியங்களில் வங்காளப்பாணியைப் பின்பற்றிய அவர் மென்மையான வண்ணங்களால் கேரளத்தின் இயற்கையை வெளிப்படுத்தினார். பிளாஸ்டர் ஆஃப் பாரீஸ் சிற்பங்கள், துணியில் நூலாலான ஓவியங்களையும்  செய்துள்ளார்.

சாந்திநிகேதனில்  கல்வி பயின்ற மற்றொரு மூத்த ஓவியர் கே.மாதவ மேனோன். தன் ஊரிலும் (கொடுங்கல்லூர்) அடையாரி லும் சிறிது காலம் திருவனந்தபுரத்திலும் வாழ்ந்த அவர், கேரளத்தின் செடிகொடிகளையும் விலங்குகளையும், மௌனமான இயற்கையை யும் கவித்துவத்துடன் வெளிப்படுத்தினார்.  கவிஞர்சங்ஙம்புழ, பி.குஞ்ஞிராமன் நாயர் இவர்களிடம் வெளிப்படும் கேரள இயற்கை யின் நுட்பமான கூறுகளுக்கு இணையான தீட்டல்களை மாதவமேனானிடம்  காணலாம். அவரது படைப்புகள் தன்னழகும் கவித்துவமும் உடையன. மரக்கிளையில் இருந்து குதிக்கின்ற அணில், பசுக்கூட்டத்தை ஓட்டிச்செல்லும் இடையனும்  செறிந்து நிறைந்த மூங்கில் கூட்டங்கள், மரம் தாவும் பறவைகளும்  அவரின் கருவாக இருந்தது.  அவரது முயற்சியால் நாற்பதுகளில் கேரளத்தில் ஓவியக் கண்காட்சிகள் நடைபெற்றிருந்தன.

வரைதல் - இலக்கியமும் ஓவியங்களும்:

கதை, நாவல் வகைகளின் வளர்ச்சியும் அவைகளை மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கின்ற இதழ்களின் பிரச்சாரமும் அதிகரித்த  முப்பது களுக்குப் பின்னர்தான் கதை/ நாவல் ஓவியங்களுக்கு முக்கியத்துவம் ஏற்பட்டது. நாவல், கதை, கட்டுரைகள், கார்ட்டூன்கள் என அனைத் தும் அடங்கிய ஒரு தொகுப்பு  மலையாளியின் அன்றாட வாழ்வின் பகுதியாக மாறுகின்ற சூழலை இங்கு நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

மாத இதழ்கள் அறிவுவாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியாக மாறியதோடு, தவிர்க்கவியலாத பொருளிருப்பாக மாறியது.  வீடுகள், அலுவலகங்கள், பேருந்து, மேசைகளில் ஒரு பொருள் இருப்பாகவே இடம்பிடித்தது.  ஒரு சித்திரம் / சிற்பம்  ரசனைச் செயல்பாட்டில், பார்வையாளனின் முன் அது இயல்பாகத் தோற்று விக்கின்ற பொருள் இடைவெளி (Physical Distance) அந்த ஊடகத் துடன் பழக்கத்தையும் பிரச்சாரத்தையும் தீர்மானிக்கிறது; பாதிக்கிறது.  ஒரு திரைஓவியம் அல்லது சட்டகமிட்டு காட்சிக்கு வைத் திருக்கும் ஓவியம் பார்வையாளனுடன் தன்னளவில் தோற்று விக்கின்ற பொருள் இருப்பு இடைவெளியை, அவன் கையில் வைத்திருக்கின்ற மாத இதழோ, வீட்டின் மேசையில் கிடக்கின்ற மாதஇதழோ தோற்றுவிப்பதில்லை. ஒரேநேரத்தில் அனேகம் பேர்களுக்கு, அவரவர்களுக்குச் சொந்தமானதாக  உணரப்படுகின்ற  இம்மாத இதழ்கள் வழியாகத்தான் வரைதலும் மலையாளியின் தனிவாழ்வின்  பகுதியாக மாறுகிறது.

அக்காலத்தில் ரவிவர்மா காலண்டர்கள் உருவாக்கிய பிரச்சாரத்தை இங்கு வார,மாத இதழ்களும் மீட்டெடுத்தன எனலாம். ஆனால் காலண்டர்களுக்கும் மேலாக, ஓவியக்கலை பிற ஊடகங்களின் பொருள்கோடல், கதை யாடல்களுக்கு ஏற்ப தயாரித்துக் கொண்டு அதை நிறைவேற்றுகிற அசாதாரணமான அனுபவம் எ.எஸ்.நாயர், நம்பூதிரி முதலிய ஓவியர்களின் வருகையால் மலையாளத்தில் ஏற்பட்டது.

‘மாத்ருபூமி,‘சஞ்சயன்’இதழ்களில்தான் ஆரம்பகால ஓவியங்கள் வெளியாயின. ‘சஞ்சயன்’, கேலிச்சித்திரத் தன்மையுள்ள ஓவியங்களுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்தது. ‘பஞ்ச்(Punch) மாதஇதழை முன்னுதராணமாக எடுத்துக் கொண்ட ‘சஞ்சய’னின் கோட்டோவியர் எம்.பாஸ்கரன்தான்  மலையாளத்தில் கோட்டோவிய வரைகலை முறையின் தொடக்ககால ஆளுமை. கேலி, சமூக விமர்சனத்தின் அடிப்படையில், உருவாக்கப்பட்ட ‘சஞ்சயனி’ன் பல ஓவியங்களில் கருத்துப்படக் கற்பிதங்களை மீறும் முயற்சியைக் காணலாம். வட்டார மனித உருவங்கள், வேடங்கள், பாவனைகள், மக்கள்திரள், கருத்துப்படங்களில்  பெரும்பாலும் தவிர்க்கப்படுகின்ற விவரிப் பைத் தவிர்க்காமல் உள்ள அன்றைய தொழில்நுட்பப் போதாமைகள் கொண்ட அச்சாக்க உத்திகளுக்கு ஏற்றமுறையில் பாஸ்கரன் வரைந்தார்.

‘சஞ்சய’னுக்குப் பின் ‘ஜயகேரளம்’இதழில் பிற்காலத்தில் ஏற்பட்ட வரைதல்கள், அடிப்படையில் தமிழ் வார,மாத இதழ் வெளியீடுகளின் வரைதல் மாதிரியைப் (கல்கி) பின்பற்றி அமைந்தன. சில கவிதைகளுக்கும், பொன்குன்னம் வர்க்கியின் சிறுகதை களுக்கும் அரிதாக கே.சி.எஸ். பணிக்கர் வரைந்த ஓவியங்கள், எ.எஸ்.நாயரின் ஓவியங்களைச் ‘சஞ்சய’னுக்குப் பிறகுள்ள வரைதல் கட்டமாகக் கருதலாம். ஐம்பதுகளின் ஆரம்பத்தில் எம்.வி. தேவன் (மாத்ருபூமி), ஜயிம்ஸ் (மலையாள மனோரமா) போன்றோரின் ஓவியங்கள் சிறுகதைகள், தொடர்கதைகளுக்கு இன்றியமையாத பகுதியாக   மாறியிருந்தது. இலகுவான கோடுகளால்  பஷீர், உறூப் சிறுகதைக்கு எம்.வி. தேவன் வரைந்த ஓவியங்கள் குறிப்பிடத்தக்கன.

எ.எஸ்.நாயர், நம்பூதிரி பங்களிப்புகளால், மாத்ருபூமி வார இதழ் மூலமாக இன்று நாம் கொண்டாடுகின்ற வரைகலை அதன் சீர்திருத்த மான முழுமையை அடைந்தது. வரைகலையுடன், தன் பக்கத்தின் அமைப்பாக்கம், ஓவியஎழுத்திலும் (Calligraphy) கவனம் செலுத்திய எ.எஸ்.நாயர் வரைகலைக்குச் சரியான இடத்தை ஏற்படுத்தித் தந்ததோடு, கோடோவியங்களை வாரஇதழின் முக்கிய அம்சமாக வும் மாற்றினார். ஓவியர் என்ற நிலையில் கட்டமைப்பான சட்டகத் தில் கறுப்பு வெள்ளை சம இணைவில் உருவங்களை இணைத்து வெளிப்படுத்துகின்ற முறையை எ.எஸ். நாயர் கையாண்டார்.

கியூபிஸத்தில் இருந்து பிக்காஸோவும் பிறரும் கைக்கொண்ட இம்முறை (Peace, musicians, weaping mother முதலிய ஓவியங்கள்) யை இறுக்கமான ‘wood cut print களை  நினைவூட்டும்   ஒரு சித்திரஎழுத்து முறையை எ.எஸ். நாயர் கொண்டு வந்தார். நாவல்களுக்கான  வரைதல்களில் கோடுகள் சார்ந்த பாணியைக் கைக்கொண்ட எ.எஸ்.நாயர், பிணைந்த கோடுகளைத் தாறுமாறாக  வரைந்தும், அவற்றைக் கலந்தும், வெளிச்சமும் நிழலும் உருவாக்கி மனித உருவங்களை வரைந்தார்.

வட இந்திய நாவல்கள், கதைகளுக்கு ஓவியம் வரைகின்ற போது மக்கள் உடையணியும் முறை,உடல்வடிவத்தில் எ.எஸ்.நாயர் உருவாக்கும் சூழல் அசாதாரணமான இயல்புத்தன்மையைக் கொண்டது. கே.சி.எஸ். பணிக்கரின் தாக்கத்தை வெளிப்படுத்துகிற  பெரிய கண்களும், முகமும் கொண்ட மனித உருவங்கள், மரஞ்செடி கொடிகளைப் பிம்பங்களாகக் கலந்து, எ.எஸ்.நாயர் கவிதைகளுக்கு வரைந்த இலகு ஓவியங்கள்  ஒரு தனிப் பாணியாகவே எஞ்சுகிறது.  தனிச்சிறப்பானவையல்ல எனினும் இதை தனிமொழித் (monologue)  தன்மையில் அமைந்த  கவிதைகளுக்கு ஓவியன் கண்டடைந்த ஒரு தனித்துவமான  காட்சி எடுத்துரைப்பு முறையாகக் கருதலாம்.

மாத்ருபூமி, கலாகௌமுதி, மலையாளம் முதலிய இதழ்களில் சுமார் ஐம்பது ஆண்டுகளாக ஓவியங்கள் வரைந்து வரும் நம்பூதிரி இத்துறையில் பேராளுமையாகத் திகழ்கிறார்.நம்பூதிரி இயங்கிய இந்த ஐம்பது ஆண்டுகள் மலையாளமொழி இலக்கியத்தில் நிறைய பரிணாமங்களின் காலகட்டமாகும். நவீனத்துவத்தின் ஆரம்ப காலம், நவீனத்துவ காலம், பின் நவீனத்துவ காலம் என்று பகுத்தால் கூட, பாணியில் ஏற்பட்ட பரிணாமங்களின் வழி இக்காலங்களிலும் நம்பூதிரிக்குள் உள்ள ஓவியர் நிறைந்து நிற்கிறார்.

எக்ஸ்பிரசனிசத் தீற்றல்களில் இருந்து கட்டுப்பாடான, மெல்லிய ஆனால் அழுத்தமான கோடுகளின் தீற்றல்களுக்குப் பரிணமிக்கின்ற முதற்கட்டம். பாணியுருவாக்கம்,சோதனைமுயற்சிகள் சார்ந்த ஒழுங்கின்மையின் இடைக்காலம்.எளிய/ இலகுவான தீற்றல்களுக்காக விவரித்தலை தவிர்க்கின்ற மூன்றாம் கட்டம் என மூன்று கட்டங்களாக நம்பூதிரியின் கோட்டோவியக் கலையைப் பகுக்கலாம். கதையைக் (நாவலை) கதாப்பாத்திரங்களின் மெய்ப்பாடுகள், உடல்உருவ சிறப்புக்களால் காட்சிப்படுத்துவது நம்பூதிரிப் பாணியின் அடிப்படை.  இம்முறையின் வழிக்கதையின் உள்ளடக்கத்தை, கதாப் பாத்திரத்தின் உடல்உருவ அமைப்பை மீறி  கடந்து   உருவத்தை ஒழுங்கற்றதாக்கியோ/சிதைத்தோ  கைகால்களின் சைகைகள் வழியோ முன்னிறுத்துகிறார் நம்பூதிரி. (மலையாற்றூர் ராம கிருஷ்ணன் கதையில்  ‘பிரிகேடியரி’ன் மூக்கைப் பாருங்கள். 

பிரிகேடியரின்  அதீதமான பாலியல் நாட்டத்தைக் குறிக்க,அது ஆண்குறி அமைப்பில் உயர்ந்திருப்பதைக் காணலாம்).அம்ருதா பிரீதம் எழுதிய ‘போக்கற்றடிக்கார்’ (பிக்பாக்கட்காரர்கள்) என்ற நாவலுக்காக  வரைகின்ற போது எழுபதுகளின் நவீனத்துவக்கால கல்லூரி வளாக நடையுடை பாவனைகளின் நுட்பமும், முடியும், மீசையும் நீட்டி வளர்த்த வாலிபர்களை வரைகின்ற போது ஓவியன் உருவாக்குகிற சிறுசிறு ஒழுங்கற்ற/சிதைத்த  மனித உடல் உருவங்கள் அக்காலத்தின் இயல்பை வெளிக்கொணர்வதாகும். 

காற்றடித்தால் பறக்கிற நீண்டு தொங்கும் சட்டைக் காலர்கள், நீண்டு வளைந்த மீசை, நீண்ட முடி என நீண்டு நீண்டு போகின்ற வேஷம், நீண்டமுடி, நீண்ட  கிருதா காட்சிகள் சாதாரண  மனித உருவத்தின்  ஒழுங்கற்ற/ சிதைவு உருவங்களாகக் காணலாம். இது, மனிதர்கள் உருவத்தையும் உணர்ச்சியையும் ஒயிலாக்கம்  Stylish செய்து கொண்ட  காலகட்டமாக இருந்தது.

இவ்வாறு புற வாழ்விற்குப் பொருத்தமான ஒயிலாக்கம் மற்றும் சிதைவாக்கத்தின் சாத்தியங் களைக் கோட்டோவியங்களில் கொண்டு வந்தவர் நம்பூதிரி.  இலக்கிய மொழியில் இக்காலத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றமும் கவனிப் பிற்குரியது. நவீன மலையாள மொழியில் நீண்ட வாக்கியங்கள், பத்திகள் ஒரு நடையழகாகக் கருதப்பட்ட ஒரு போக்கு உருவாவது திடீரென்றல்ல. நம்பூதிரியின் ஓவியங்கள் நீண்ட மனித உடல் உருவங்களுக்கு  மாறுவதும் அவை திரும்பத் திரும்ப வரையப் படுவதும்  இணையான நிகழ்வுகளே.  ஒயிலாக்கத்தின் இக்கால கட்டத்தில் உள்ளடக்க ரீதியாக ஓவியக்கலைக்கும் இலக்கியத்திற்கு  இணையான ஒரு பக்கம் இருந்தது.

நவீன (அதி நவீனம் என்று சிறப்பிக்கப்பட்ட )மலையாள இலக்கியத்தின் முக்கிய கவர்ச்சிகளில் ஒன்று ஓவியக்கலை. ஓவியர்கள், கதாநாயகர்களாகவோ  அவர்களின் நண்பர்களாகவோ அல்லது அவர்களின் மனஓட்டங்கள் என்ற நிலையில் தெளிவற்ற சொற்கள் பேசுகின்றவர்களாக, படைப்புகளில் இடம்பெறுவது  காணலாம். தெளிவற்ற, உறுதியற்ற ஆனால் தத்துவார்த்தம் எனத் தோற்றமளிக்கின்ற பிரம்மையை  உருவாக்குவதற்காக ஓவியக்கலை சார்ந்தது என்று தோன்றச் செய்யும் விவரணங்களைச் செய்ய  கதாசிரியர்கள் முயன்றதுண்டு.

ஓவியக் கலையைப் பற்றி எழுதப்பட்டுள்ள பல கட்டுரைகளும் சராசரி அறிவிலிருந்து உண்டான  அனுபவ உணர்வு மிக்க, களங்கமற்றதாக இருந்தன ; அந்த அளவிற்கு அவை கற்பனையாகவும் இருந்தன. எம். முகுந்தன், காக்கநாடன் முதலிய வர்களின் மிகச்சிறந்த கதைகளில் தோன்றிய குறிப்புகள் ஓவியக் கலையையும், ஓவியனையும் பலவேளைகளில் கற்பனாவாத மாதிரி பிம்பங்களாக்கின. இந்த மாதிரி பிம்பங்களிலிருந்து உண்மைக்குப் புறம்பான, அனுபவமற்ற  ஒரு யதார்த்தத்தை வெளியிடுவதைத்தான், நேரடியாக ஓவியக் கலையோடு தொடர்பான விஷயம் கைக்கொள் கின்ற போது கதாசிரியர் செய்தனர். இருந்தாலும்கூடப் பல சூழ்நிலை களிலும் ஓவியக் கலைஇயக்கங்களும் கற்பனைகளும் கதைக்கும்,பாவனைக்கும் படிம ரீதியான கற்பனை அழகைக் கொடுத்திருப் பதைக் காணலாம்.

எம்.முகுந்தனின் ‘டெல்லி ’ நாவலில் இந்தக் காலகட்டத்தின் விதியையும் தோல்வியையும் காட்சிப்படுத்த தேர்வு செய்த  நாயகன் அரவிந்தன் ஓர் ஓவியன். அரவிந்தனின் படிப்படியான தோல்விகளை முகுந்தன்,  அவனுக்குள் இருக்கும் கீழ்ப்படியாத சுதந்திரமான ஓவியனின் மாதிரி ஆளுமையின் வழியாகச் சித்திரிக் கின்றார். நவீன ஓவியக்கலையின் பிம்பக் கற்பனைகளைத் தன் மொழியின்,கற்பனையின் சிறகின் மீதேற்றி முகுந்தன் கொண்டு செல்கிறார். ‘ நவீனத்துவம் என்றால் என்ன?’ என்ற பெயரில் அவர் எழுதிய புத்தகத்தில் ஓவியக் கலையைப் பற்றிய கருத்துக்கள் அற்புதமான விளக்கங்கள்.ஒரு புனைகதைத் தன்மையில் அவர் கலை வரலாற்றைக்  கையாண்டிருக்கிறார்.  பிறிதொரு ஊடகத்தின் வரலாற்றைக் கற்பனையாக அணுகியதன் தோல்விதான் இந்நூல் என்பதைக் குறிப்பிட்டுக் கூற வேண்டியதில்லை.

1970களில்  வரைதல் வளமான ஒரு கட்டத்தை அடைகிறது. ‘மலையாள நாடு’ வார இதழ், சிறப்பிதழ் பதிப்புகளில் இடம்பெறத் தொடங்கிய சி.என்.கருணாகரனின் ஓவியங்கள் வித்தியாசமான மற்றொரு பாணியையை முன்வைத்தது.

கோடுகளால் ஆன சிறுசிறு உருவங்களை இணைத்து சி.என்.கருணாகரன் கதையின் பற்பல தருணங்களை ஒரே ஓவியத்தின் உருவ அமைப்பில் விவரிக்கும் முறையை முன்வைத்தார்.

கேரள சுவரோவியக் கலையின் நெருக்க மான உருவத் தீட்டல்கள், நவீனக்கலையின் கோணவியல் இடங்களும்  ஒரே தளத்தில் இணைகின்ற  சி.என்.கருணாகரனின் ஓவியங்கள் நம்பூதிரி, எ.எஸ்.நாயர் ஓவியங்களுக்கு இணையான கவனத்திற்குரிய ஈர்ப்பாக மாறியது. இத்துடன் மாத, வார இதழ்களில் ஓவியங்களுக்கென கணிசமான  இடம் ஒதுக்கி வைக்கும் சூழல் உருவானது. 

இக்காலகட்டத்தில் சென்னையிலிருந்து வெளியான ‘சமீக்ஷ’, ‘அன்யேஷணம்’ என்ற இதழ்களில் நவீனத் தென்னிந்தியக் கலைஞர்களின் ஓவியப் படைப்புகள் அட்டைப்பட மாகவும், உட்பக்கச் சித்திரங்களாகவும் இடம்பெற்றன. ஈ.என்.முரளீதரன் ஆசிரியராக இருந்து திருவனந்தபுரத்திலிருந்து வெளிவந்த ‘யுகரஸ்மி’ இதழ், நவீன இலக்கியத்தைப் போலவே நவீன கலையையும் அட்டைப்படங்களில் வெளியிடுவதில்  ஆர்வம் செலுத்தியது.

ஏறக்குறைய இம்முறைக்கு இணையாகக் கேரளத்தின் கல்லூரி இதழ்கள் உருவாக்கமும் ஏற்பட்ட சூழலை இங்கு நினைவில் கொள்ள வேண்டும். சில வேளைகளில் நம்பூதிரி, எ.எஸ்.நாயர், சி.என்.கருணாகரன், கே.தேவதத்தன் முதலியவர்களின் ஓவியங் களோடு கல்லூரி இதழ்களும் வெளிவந்தன. இது கையெழுத்து இதழ்களும் பரவலாக இருந்த காலகட்டம் என்றும் கூறலாம்.

ஜெ.ஆர்.பிரசாத் வெளியிட்ட ‘ராஷ்ட்ரசில்பி’ என்ற கையெழுத்து இதழ் இக்காலகட்டத்தில் மிகவும் விவாதிக்கப்பட்டது. மலையாள மனோரமா வார இதழ் தொடர்கதை (நாவல்)களின் கவர்ச்சி அம்சமாகக் கதைச் சூழலை வெளியிடும் நாடகத்தன்மை வாய்ந்த புகைப்படங்களைத் தவிர்த்து ஓவியங்களாக மாற்றுவதற்கான முயற்சியும் இக்கட்டத்தில் ஏற்பட்டது. உரூப் (பி.சி.குட்டிக் கிருஷ்ணன்) இவ்விதழின் ஆசிரியரான வேளையில் சாலில் ஜேக்கப்பின்  நாவலிற்குப் புகைப்படத்தைத் தவிர்த்து, சி.என்.கருணா கரனின் ஓவியத்தைப் பயன்படுத்தினார். வைக்கம்முகமதுபஷீரின் உலகத்தை  நம்பூதிரி வரையத் தொடங்கிய போது இலக்கியமும், வரைகலையும் இணைந்த அற்புதமான சங்கமம் நேர்ந்தது.

பஷீரைப் பற்றி எம்.ஏ.ரஹ்மான் தயாரித்த ‘பஷீர் தமேன்’என்ற ஆவணப்படத்தின் பகுதியாக நம்பூதிரி பஷீரினுடைய வாழ்க்கையில் நிகழ்ந்த  முக்கியத் தருணங்களை வரைந்தது, கடந்த நூற்றாண்டில் மலையாளியின் உணர்ச்சிகரமான அனுபவங்களில் ஒன்றாகும். பஷீர் பேசிக் கொண்டிருப்பது, நம்பூதிரி அதை வரைந்து கொண்டிருப் பதுமான காட்சிகள் ‘பஷீர் த மேன்’ஆவணப் படத்திலுண்டு.

பஷீரின் உலகத்தை அடிப்படையாக்கி யூசப் அறய்க்கல் தொண்ணூறுகளின் தொடக்கத்தில் வரைந்த பெரிய தைல ஓவியங்கள்  குறிப்பிடத்தக்கன. பஷீரின் பிரதிகளைத் தொடர்புபடுத்தி பி.பாஸ்கரனும் நிறைய ஓவியங்கள் வரைந்து வெளியிட்டுள்ளார். அடர்ந்து வளர்ந்துள்ள  பசுமையும் செழுமையும் மிக்க செடிகொடிகள் நிறைந்த பின்னணி யில் பஷீரும், கதாப்பாத்திரங்களும், மிருகங்களும் நிறைந்த தைல ஓவியங்களை முரளி நாகப்புழா வரைந்துள்ளார்.

எண்பதுகளின் இறுதியில் இந்நூற்றாண்டில் இறுதிப் பத்தாண்டு களில் கோட்டோவியக்கலையின் வாய்ப்புக்களில் இருந்து  வண்ணங்கள் நிறைந்த ஓவியக் கலையோடு இணைந்த வரையும் முறை நடைமுறைக்கு வந்தது.  Water Paint, Acrylic, Oil Paint, Mix Media முதலிய பலவகையான, ஊடகங்கள் பயன்படுத்துகின்ற ஓவியர்களின் படைப்புகள் ‘இந்தியா டுடே’ வெளியிடத் தொடங் கியபின், மலையாள மனோரமா தன் ஆண்டுமலர்களில்  அம் முறையைப் பின்பற்றியது. பி.கோபிநாத், அச்சுதன் கூடலூர், அஜயகுமார், என்.என்.ரிம்சன், அபிமன்யூ, பாபு சேவியர், சுலேகா, சுஜிதா, டி.அலக்ஸாண்டர், வல்சராஜ், கே.எம். மதுசூதனன் முதலியவர்களின் வண்ண ஓவியங்கள் வெளியாயின. படிகளை (Copy)  உருவாக்குவதற்கு வசதியானசூழல் உருவாகியும், கோட்டோவியக் கலை, குறிப்பாக நம்பூதிரி, சந்திரசேகரன் (தேசாபிமானி)  தொடர்ந்து கையாளுகின்றனர். அது ஒவ்வொரு வாரமும் அனேகம் வாசகர்களை ஈர்க்கவும் செய்கிறது.

சிற்பம் - ஓவியம் (1950 - 1980)

கேரளத்தின் சிறப்பம்சமான மரச்சிற்பக் கலையின் படிப்படியான அழிவு ஏற்பட்ட நூற்றாண்டு இது. சுவரோவியக் கலையை விட பன்மடங்கு பெரிய, பரந்த சமூகத் தொடர்பும் நிறைந்த இந்தப் பாரம்பரியத்தின் கதையாடல்முறை முழுமையாக அழிந்து போய், சிற்பக் கலைக்கு ஏகதேசம் எழுபது வருடங்களில் செம்மையான உணர்வு உருவாகாமலும் போன பின்னணியில், இலக்கியத்துடனோ, இதர அறிவுப் புலங்களுடனோ சிற்பக் கலை நடத்திய ஊடாட்டங் களையோ, இணைவாதல்களையோ குறிப்பிட ஒன்றுமில்லை.

கே.சி.எஸ்.பணிக்கரின் தலைமையில் மலையாளி ஓவியர்களின்  கலைக் கூட்டமைப்பு  சென்னையிலிருந்தது. கேரளத்தின் இயற்கைக் காட்சிகளை ஒரு குழந்தைமைப் பரவசத்துடன் கையாண்ட கே.சி.எஸ்.பணிக்கரின் படைப்புகள் தென்னைமரக் கூட்டங்கள், ஓடைகள், அடர்த்தியான இயற்கையின் காட்சிகளில் இருந்து தொடங்கி, மக்களின் வாழ்க்கை, கருத்தோட்டக் கட்டங்கள் வழி, தனிப்பாணியாகப் பண்பட்டுக்  கேரள நிலப்பரப்பை அடைந்தது. கிறிஸ்துவும், புத்தனும், மலபார் விவசாயியும் இணைகின்ற அவரின் தொடக்ககால படைப்புகளின் பின்னணியில் அரிதாகக் கேரளத்தின் மாற்றங்கள் ஆதிக்கம் செலுத்துவதுண்டு. 1957இல் படைத்த  ‘ஒரு மலபார் விவசாயியின் வாழ்க்கை’, ‘விவசாயக் குடும்பம்’ முதலிய ஓவியங்கள் காலகட்ட குறியீடுகளால், அணுகுமுறையால், படைப் பாக்கமுறையால் தனித்துவம் உடையன. ஹென்றி மில், வின்சென்ட் வான்கோ ஓவியங்களில் மையக் கருத்தாக இடம்பெறுகின்ற ‘விதை தூவும் விவசாயி’ன் மாதிரி படிமமோ, கேரளத்தின் சமூக மாற்றங்களோ  இவற்றில் எது கே.சி.எஸ்ஸைப் பாதித்தது எனத் தெரியவில்லை.

ஒருவேளை இரண்டுமே ஆகலாம். விவசாயியை மையப்படுத்துகிற இவ்வோவியத்தில் அவனது வாழ்க்கைச் சூழல், இயற்கை, உழைப்பு இவை பல கட்டங்களாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தொடர் ஓவியங்களிலிருந்து ‘சொற்களும் குறியீகளும்’ என்ற தொடரை சென்றடைவதற்குள் இயற்கையென்ற பின்புலத் திற்குப் பதிலாக மலையாள மொழியின் எழுத்துக்கள் ஓவியங்களில் நிறைகின்றன.  பொருள்கோடல் நோக்கமற்றது. எனினும் மலையாள மொழி நிறைந்து நிற்கின்ற இவ்வோவியங்களில் உள்ள எழுத்துக்களின் இருப்புபற்றி அவர், ‘மனிதனின் மிக விருப்பத்திற் குரிய பயன்பாட்டு முறை வரிவடிவம்  (அல்லது எழுதப்படும் சொல்) . அது  மனிதனின் நெடுங்காலப்  பயன்பாட்டின் வழி உருப்பெற்றது’ என்கிறார். ‘சொற்களும் குறியீடுகளி’ன் ஆரம்பத்தில்  ஒரு சோதனையாக வரைந்த ‘பழ வியாபாரி’  என்ற  ஓவியத்தில் ஆங்கில எழுத்துக்களைப் பயன்படுத்தியிருந்தார். பிற்பாடு தொடர்ந்து மலையாளக் கூட்டெழுத்துப் பயன்படுத்துவதை இங்குக் கவனிக்க வேண்டும். மொழி ஒரு நிலப்பரப்பின் தனித்துவம் மிக்க மாபெரும் குறியீடாக  இருக்க, மொழியின் காட்சிவடிவங்களின் தொடர்ச்சியான பயன்படுத்தலை கே.சி.எஸ்ஸின் நிலப்பரப்புசார் மெய்மைத்தேடலின் ஒரு பகுதியாகவே வாசிக்க வேண்டும்.

இக்காலத்தில் இலக்கியத்தில் ஏற்பட்ட  நவீனத்துவச் சூழலின் அடையாளச்சிக்கல் பிரச்சனைகள், அவ்வளவாக ஓவியக்கலையில் எதிரொலிக்கவில்லை. தனிநபர் அந்நியமாதலும் பெருநகர் வன்முறையும் அரசியல் ரீதியான  அந்நியமாதலும் தனிமையும் அன்றைய இலக்கியச் சிக்கல்களாக இருந்தன. இதை வெளிப்படை யாகக் காண இயலாது என்றாலும் உள்ளார்ந்த நிலையில் தொகுத் திணைக்கப்பட்ட தனிநபர் - சமூக உறவுகளை, நிலப்பகுதிகளை வெளியிடுவதற்கு நேர்மையான முயற்சிகள் நடந்திருக்கின்றன.

வீடு, நாடு, ஆண், பெண், காவு(சிறுகோவில்), குளம், பறவை, தாவரங்களின் உயிர்த் துடிப்புகளை உள்வாங்கி பத்மினி வரைந்த ஓவியங்கள் கவித்துவம் மிக்கன. இக்காலகட்டத்தில் ஓவியக் கலை,மரபுச் சின்னங்களின் அருவமான ஓவியத் தளங்களினூடாகப் பயணித்தது. உள்ளடக்கப் பொருண்மையற்ற  தூயஓவிய உருவங் களின் ஐரோப்பிய ஒப்புமைகளை இங்குக் காண இயலும். அக்கித்தம் நாராயணன், வி.விஸ்வநாதன், கே.தாமோதரன், கே.வி. ஹரிதாசன், ஜயபால பணிக்கர், கானாயி குஞ்ஞிராமன், என்.கே.பி. முத்துக்கோயா, பாலன் நம்பியார் முதலிய சென்னைக் கலைக் கல்லூரியில் பயின்ற கலைஞர்கள் கேரளத்தில் நாற்பது ஆண்டுகளாகத் தங்களின் இருப்பைப் பதிவு செய்து வருகின்றனர்.

தாந்த்ரீகக் கட்டங்களின் வடிவமைப்பில் பிரபஞ்சக் கற்பனைகளின் அடிப்படை வடிவில் மையமிடுகிற  ஆனால் ஓவியத்தில் Abstract Expressionism-த்தின் தீவிரமான தீற்றலை ஏற்றுக் கொள்கிறார் விஸ்வநாதன். மேற்கத்திய, கிழக்கத்திய ஓவியக்கலைப் பாணியின் இடம்பெறல்களே  இவரது கலையின்  உள்ளடக்கமும் போராட்ட முமாக உள்ளது. இவரைப் போன்றே, பாரீஸில் வசிக்கின்றவரும் அடிக்கடி கேரளத்திற்கு வருகை தருகின்றவருமான அக்கித்தம் நாராயணனும், நவீனத்துவத்தையும் மரபையும் தன் வெளியீட்டின் மையக் கருத்தாக்கியுள்ளார். பாரம்பரிய உருவங்கள் சடங்கு, இறையியல்  சின்னங்களுக்கு மேலாக ஓவியத் தளத்தின் வாஸ்து சிற்ப உடலாக  இவர் ஓவியத்தில் வெளிப்படுகிறது. ஜயபாலப் பணிக்கர் சடங்குக் கற்பிதங்களைத்  தன் ஓவியத்தில் கூற்றுக்களாக்குகின்றார். 

படிப்படியாக அருவமான கட்டமைப்புடன் இணைத்து  ஓவியத்தை நிறைவு செய்கிறார். தாந்த்ரீக உருவங்கள் அதன் தனித்துவத்துடன் உருவாக்கி, முறைப்படுத்தப்பட்டதைக் கே.வி.ஹரிதாசனிடம் காணலாம். துல்லியமான கோண அளவு களைப் (Geometric)  கடைபிடிக்கின்ற இவர், அந்நியமற்ற நிறங்களைத் தேடுகிறார். கேரளச் சுவரோவியத்தின் உருவ அமைப்புகளை நவீன உருவக்கட்டமைப்புள் கொண்டு வந்து, அசாதாரணமான வண்ணக் கலவையினூடாகத் தன் ஓவிய உலகத்தை உருவாக்குகிறார் சி.என்.கருணாகரன்.  கெ.தாமோதரனின் ஓவியக் கற்பனை  வண்ணஇசைவு, இயங்குதன்மை  காரணமாக இசைக்கு மிக நெருக்கமானது.

அருவமானவற்றின் வடிவஅமைப்பைத் தொடர்ந்து செய்கின்ற தாமோதரனின் ஓவியங்களில் நிறைவது இயற்கையின் உருவ வேறுபாடுகளாகும்.அச்சுதன் கூடலூர், பி.கோபிநாத்,டக்ளஸ் என்பவர்களும் அடிப்படையாக உருவங்களற்ற ஓவியக்களத்தை வரைந்தபோதும் கற்பனையில் இயற்கை, கருத்துக் குறியீடு களையோ பயன்படுத்துவதுண்டு.

சென்னைக் கல்லூரியில் கல்வி கற்றவர்,  சிற்பி கானாயி குஞ்ஞிராமன். கைகள் உயர்த்தி, கால்கள் அகட்டி அமர்ந்த நிலையில் நிர்வாணப் பெண்ணுடல் சிற்பத்தை இவர் மலம்புழா (பாலக்காடு மாவட்டம்) அணைக்கட்டுப் பூங்கா வில் செய்து வைத்துள்ளார். மிகப்பெரிய நிர்வாணப் பெண் ணுடலைக் கடற்கன்னி கிடப்பது போன்ற வடிவில் திருவனந்தபுரம் சங்குமுகம் கடற்கரையில் உருவாக்கியுள்ளார்.

பொது இடத்தில் காட்சிக்கு வைத்திருக்கின்ற நிர்வாண உடலின் பேருருவங்கள் என்ற நிலையில் இவ்விரண்டு சிற்பங்களையும் அரிதும் ஆச்சரியமுமாக உள்ளன. தனது கலை மக்களுக்காக என்று கலைஞன் தொடர்ந்து கூறக் காரணம் தான் முன்னிறுத்துகின்ற மக்களின் விருப்பங்களை அறிந்துகொண்டதாலாகும். இவ்வாறான கலை ரசனையும், கலை ஈடுபாடும் உள்ள ஒரு சமூகம் நிலைபெறுகின்ற ஒரு மாநிலம் கேரளம் என்பது இச்சிற்பங்களுக்கு அதிகாரபூர்வமாக அளிக்கப்படுகின்ற மரியாதையும்,பாதுகாப்பும் உறுதிப்படுத்துகிறது.

இச்சிற்பங்களோடு நவீனக் கலை என்று தோன்றச் செய்யும் சிற்பங்களும்,முக்கிய ஆளுமைகளின் உருவச்சிலைகளும் கானாயி குஞ்ஞிராமன் உருவாக்குகிறார். அவர் மட்டுமல்ல, எம்.ஆர்.டி.தத்தன், ஆர்யனாடு ராஜேந்திரன், அப்புக்குட்டன், ஜே.சசிகுமார் முதலிய பல சிற்பிகள் கேரளத்தில் பொது இடங்களில் சிலைகள் உருவாக்குகின்றனர்; உருவங்களைச் செதுக்கும் சிற்பங்களும் உருவாக்குகின்றனர்.

பாரம்பரிய படிமங்களின் இடம்பெறலற்ற இயல்பான முறையைப் முழுமையாகத் தவிர்த்தும், அரை அருவ இயல்புடைய ஓவியங்கள் வரைகின்ற முறையைத் திருவனந்தபுரத்தை மையம் கொண்டு ஓவியம் வரைந்த கலைஞர்கள் பலரும் கையாண்டனர். எல்லையின்மை  (Infinity) போன்ற கற்பிதங்கள் நிறைந்த  ஓவியங்கள் வரைந்த பி.டி.தத்தன் பிற்காலத்தில் முகபாவனைகள், குறியீடு களைச்  சிதைவாக்கம் செய்து சமூக அச்சத்தின் நடுக்கங்களைக்  ‘கலி’ என்ற  தன் ஓவியத் தொடர்கள் வழி வெளிப்படுத்தினார்.கலை வரலாறு, கலைத்திறனாய்வு என்பனவற்றில் செழுமை யான ஓர் இலக்கியம் மலையாள மொழியில் உருவாகவில்லை. 

கே.பி.பத்மநாபன்நாயர், முற்காலத்தில் ஓவியர்கள், இயக்கங்களை அறிமுகம் செய்கின்ற கட்டுரைகள் தொடர்ச்சியாக எழுதியிருந்தார். திறனாய்வாளனின் பணியை மேற்கொண்ட பத்மநாபன் தம்பி, ஓவியத் தொகுப்பில் தனிக் கவனம் செலுத்தியும், இந்திய ஓவியக் கலையின் ஒரு தொகுப்பை உருவாக்கவும் செய்தார். எம்.வி.தேவன், சி.எல்.பொறிஞ்சுகுட்டி, இ.எம்.ஜே.வெண்ணியூர் போன்றவர்களும் ஓவியக் கலையை அறிமுகம் செய்கின்ற கட்டுரைகளை எழுதியிருந்தனர். ‘நம்பூதிரியுடெ ரேகா சித்ரங்கள்’ என்ற பெயரில் ஆர்.நந்தகுமார் எழுதிய (அமர்ஷம் இதழ், 1975) கட்டுரைதான் வரைதல் குறித்து வெளியிடப்பட்ட குறிப்பிடும்படியான ஒரு விளக்கமான ஆய்வாக அமைந்தது.  ‘கலாவிமர்சனம் மார்க்ஸிஸ்ட் மானதண்டம்’ என்ற நூலில் வெளியான நந்தகுமாரின் இரண்டு கட்டுரைகள் நவீனத் தென்னிந்தியக் கலை குறித்த திறனாய்வுகளாகும்.

1990 முதல் விஜயகுமார் மேனோன் எழுதிய நிறைய கட்டுரைகளும், ஓவியக்கலை அறிமுகங்களும் வெளியாயின. நாவலாசிரியரும், எழுத்தாளருமான பி.சுரேந்திரன் ஓவியக்கலை பற்றிய நிறையக் கட்டுரைகள் இக்காலத்தில் எழுதியுள்ளார். கே.சி.சித்ரபானு, எம்.ராமசந்திரன், கவிதா பாலகிருஷ்ணன், எம்.நந்தகுமார், சாவித்ரி ராஜீவன் முதலியவர்களும் ஓவியக் கலை தொடர்பான கட்டுரைகள் எழுதுவதுண்டு.

புத்தகங்களுக்கான அட்டைப் படங்கள் தயாரிப்பதில் ஓவியர் களும், இலக்கியவாதிகளும் இணைந்து செயல்பட்டது பலவேளை கவனத்திற்குள்ளான அட்டைப்படங்கள் உருவாகக் காரணமானது. எளிமையான வண்ணத்தீற்றல்கள், கோடுகளும், ஆற்றல் வாய்ந்த எழுத்தொழுங்குடன்  மிகவ அழகான அட்டைப்படங்கள் உருவாக்கி யவர், சகு எனக் கையெழுத்திடுகின்ற  சங்கரன் குட்டி ஆவார்.

ஒருவேளை மிக கூடுதலான அட்டைப்படங்கள் வரைந்தவரும் அவராகவே இருக்கலாம். முன்காலங்களில் சி.ஜே.தோமஸ் அட்டைப்பட உருவாக்கத்தில் கவனம் செலுத்தினார். கவிஞர் வைலோபிள்ளி தன்னுடைய-கன்னிக் கொய்த்து-(முதல் அறுவடை) நூலுக்கு  வரைந்த ஓவியம் இன்றும் நினைக்கப்படு கிறது.  இ.எம்.எஸ்.நம்பூதிரிப்பாடு எழுத்துக்களின் முழுத் தொகுப்பைத் தயாரித்த வேளையில் எ.ராமசந்திரன் செய்த அட்டைப்பட உருவாக்கத்தில் கேரளத்தின் காட்சிக்கலை வரலாற்றை விளக்கும் பதிவுகள் இந்நூற்றாண்டின் இறுதிக் கட்டத்தில் நிகழ்ந்த புதுமை யான ஒரு பெருந்திட்டமாகும். கேரளச் சுவரோவியங்களில் தொடங்கி, 1998 வரையான காலகட்டத்தில் ஓவியக் கலை, சிற்பக் கலை, திரைப்படம் முதலியவற்றின் வளர்நிலைக் காட்சிகளை முன்னிறுத்துகின்ற அட்டைப்படங்கள் இ.எம்.எஸ். முழுத்தொகுப் பின் ஒவ்வொரு தொகுதியிலும் இடம்பெறுவது சிறப்பாகும். நூறு தொகுதிகள் நிறைவடையும் வேளை நூறு ஓவியங்களும் வெளியாகும்.

கலைப்பாதுகாப்பு - புரிதல்களும் தவறான புரிதல்களும்

1930களின் இறுதியில் கேரளத்திற்கு வருகைதந்த அம்ருதா ஷெர்கில் திருவனந்தபுரம் ஸ்ரீசித்ரா ஆர்ட் காலரியின் தொகுப் புகளைப் பற்றித் திறனாய்வு நோக்கில் பதிவு செய்துள்ளார். காட்சிக்குத் தகுதியற்ற நிறைய ஓவியங்கள் இங்கு வைத்திருப்பதைத் தான் குறிப்பாக அவர் விமர்சிக்கிறார்.

பொது இடத்தில் காட்சிக்கு வைக்கும் கலைத் தொகுப்பிற்குத் தெளிவான வரன்முறைகள் இருக்க வேண்டுமென்றும் கிடைப்பதெல்லாம் காட்சிக்கு வைக்கின்ற இடமல்ல ஒரு ஓவியஅரங்கு என்பதைத் தான் இதன் வழிப் புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. மக்கள் பார்ப்பதற்கும், அறிவதற்கும் வருகின்ற  இதுபோன்ற இடங்களில் வெளியிடப்படுவது எதுவோ, அதுதான் அவர்களின் ரசனைகளைத் தீர்மானிக்கிறது.

ஆரம்பகாலம் முதல் கேரளத்தின் முக்கியமான ஓவியஅரங்கில் உள்ள தொகுப்பின் நிலை இவ்வாறு அமைவதுடன், புகழற்ற தொகுப்புகளை வெளியிடும் முறை தொடர்கிறது. ரசனைச் சமூகத்தின் முன்னால் வெளியிடுகின்ற கலைச் செல்வத்தின் தரம், ஓவிய-சிற்பக் கலைகளைப் பொறுத்த வரையில் ஒரு முக்கியப் பிரச்சனையாக நிலைகொள்கிறது. ஓர் இலக்கியப் பிரதி வெளியிடப்பட்டவுடன் அது பொதுச்சமூகத்திற்கு வருவதும், வாசிக்கப்படுவதும் பிறகு விமர்சிக்கப்படுவதும் போன்ற ஒரு சூழல் ஓவிய-சிற்பக் கலைகளுக்குக் கிடைப்பதில்லை.

ஒரு காலகட்டத்தின் முக்கியமான இலக்கியப் பிரதிகளும் எழுத்தாளர் களும் எவையென்றும் யாரென்றும் மக்களிடையே விவாதிக்கப்படு வதும்; அறியப்படவும் செய்கிறது. இம்மாதிரியான அறிதல் ஓவிய-சிற்பக் கலைத் துறையில் கிடைப்பதில்லை. அதனால் தான் மக்களுக்கிடையில் ஓவிய-சிற்பக் கலைகள் இருண்மையாகவே நிலைபெறுகிறது. இவ்வாறு இருண்மையாக இருக்கின்ற காலம் வரை இத்துறையில் தவறான தகவல்களே கேள்வியறிவாகவும், செய்திகளாகவும் புழங்கிக் கொண்டிருக்கும். சுரண்டலுக்கு வலு சேர்க்கும் இத்தகைய நிலை சென்ற நூற்றாண்டில் கேரளக் கலைத் துறையில் புகழடைந்தது உண்மைதான். உலகப் புகழ்பெற்ற கலைஞன், நாற்பது நாடுகளில் ஓவியக் கண்காட்சி நடத்திய ஓவியர், கடந்த ஆண்டு நியூயார்க்கில் ஓவியக்கண்காட்சி நடத்தியவர் முதலிய சிறப்புகளைக் குறிப்பிட்டுத்தான் ஓவியக் கலைத் திறனாய்வுகள் வெளியிடப்படுகின்றன.

ஜப்பானிலும், வாஷிங்டன்னிலும் கண்காட்சி நடக்கிறதென்று முக்கிய நாளிதழ்களில் செய்திகள் வருவதுண்டு.ஆனால் அவ்வாறொன்றும் நடப்பதில்லை.ஓவிய-சிற்பக்கலைகளைப் பற்றியுள்ள இருண்மை நிலை இருந்து வருகின்ற, ஒரு யதார்த்த சந்தை உருப்பெறாததும் தான் இந்நிலைக்குக் காரணம்.  ஓவிய - சிற்பக் கலைகள் போலவே வாஸ்து சிற்பம், மரபுக் கலைகள் முதலிய தளங்களிலும் இந்த இருட்டடிப்பு நிலைகொள்கிறது. நாட்டார்  மொழியும், வடமொழிச் சொற்களை யும்  பயன்படுத்தி வாஸ்து சிற்பக் கலையைப் பாதுகாக்கின்ற இடைத்தரகர்களின் ஒரு வியாபாரச் சந்தை விரிவடைந்துவிட்டது. சென்ற நூற்றாண்டின் இறுதி பத்தாண்டுகளில் மரபு ரீதியான கேரளச் சுவரோவியங்கள் அழிவை எதிர்கொண்டன. அத்துடன் தவறான விளக்கங்களுடன் சுவரோவியம் என்ற பெயரில் தவறான ஓவியங்கள் புழக்கத்திற்கு வரவும் செய்தன. மதில் என்று பொருள் தரும் ம்யூரோ என்ற சொல்லில் இருந்து வந்த ம்யூரல் - மதில் ஓவியம் அல்லது சுவரோவியம், இன்று, தாளிலும், ஆஸ்பெட்டாஸ் ஷீட்டிலும் வரையப்படுகின்ற சுவரோவியப் பாணியுடன் ஒப்புமையுள்ள ஓவியங்கள் கேரளத்தில் புழக்கத்தில் உள்ளது.

ஒரு சுவரோவியம் மற்றொரு இடத்திற்குக் கொண்டு செல்வதோ, விற்கப்படுவதோ அல்ல என்று அறிந்திருந்தும் கான்வாஸ்/திரை ஓவியங்களைப் போன்று மேற்குறிப்பிட்ட ஓவியங்கள் விற்கப்படு கின்ற நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. சுவரோவியம் என்பதற்குப் பதிலாக மரபு ரீதியான கேரளச் சுவரோவிய முறையில் வரையபட்ட ஓவியம் என்பதே பொருத்தமானது எனினும், சுவரோவியம் என்றே  மிகச்சரியாக பரப்பப்படுகிறது. முன்பு குறிப்பிட்ட இருண்மையை இந்தத் துறையில் அகலாது தக்கவைத்திருப்பதன் நோக்க இலக் கினை அடைவதற்கான முனைப்பை இங்குக் காண இயலும்.

மீட்டெடுத்தல் என்ற பெயரில் பல ஆலயங்களில் அதிகாரபூர்வ மாகவும், அல்லாமலும் நடந்திருப்பது பழைய ஓவியத்திற்கு மேல் மீண்டும் வரைதல் (Over Painting) என்ற திருப்பணியாகும். சிதைவுகள் ஏற்பட்ட ஓவியங்களை முழுமையாக மறைத்து அதன் மேல் வரைக்கின்றனர். ஏதோ காலகட்டத்தில் அறியப்படாத கலைஞர்கள் வரைந்த ஓவியம், அதன்  பாணி , முறை போன்றவை மறைவதுடன் அவை வரலாற்றில் இருந்தே  மறைந்து விடுகின்றன. ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் சுவரோவியங்களில் ஏற்பட்ட பாணிமாற்றங்கள், வண்ணத்தீட்டல்கள் முதலியவைச் சுவடின்றி அழிந்துபோகின்றன. இருக்கின்ற ஓவிய மேற்பரப்பையும் சுவரை யும் பலப்படுத்த தேவையான ரசாயனங்கள் பயன்படுத்துவதற்குப் பதிலாக ஓவியம் வரைந்து சேர்க்கும் பணியே மீட்டெடுத்தல் என உலகத்தில் எங்கும் கூறப்படுவதில்லை.

கேரளத்தில் பல கோவில் களில் நடந்துள்ள மீட்டெடுத்தல் பழைய ஓவியங்களின் மேல் பெயிண்ட் அடிக்கின்ற திட்டங்களாகும். பெரும்திருக்கோவில் ஆலயம் பாழூர், ஊருமன ஆலயம் பிறவம், குமரனல்லூர் கார்த்தியாயனி  ஆலயம், நடயில் பகவதி ஆலயம் கோழிக்கோடு, ஸ்ரீபத்மநாப சுவாமி ஆலயம் திருவனந்தபுரம் என்பன இவ்வாறு அழிக்கப்பட்டதில் சில  சான்றுகள் மட்டுமே.

மரபுக்கலைகளைப் போன்றோ, அதற்கும் மேலாகவோ அழியும் நிலையில் இருப்பவை இடைக்கால கலைகள். இருபதாம் நூற்றாண்டின் இரண்டு முக்கிய ஓவியக் கலைஞர்களுடைய முழுமையான தொகுப்பு - ரவிவர்மா, கே.சி.எஸ்.பணிக்கர் - கேரளத்திற்குக் கிடைத் தும், அவற்றை  ஏற்றமுறையில் காட்சிக்கு வைக்கும், பாதுகாக்கும்  முயற்சிகள் இன்றுவரை நடக்கவில்லை. ரவிவர்மா கலைத்தொகுப்பு இன்று ஆபத்தான நிலையில் அழிந்து கொண்டிருக்கிறது.

நிறைவான, அறிவுதிட்பம் செறிந்த கலைக்கல்விமுறை கேரளத் தில் 2000 வரை உருவாக்கப்படவில்லை. 1976இல் ஆரம்பித்த திருவனந்தபுரத்தில் ஆரம்பிக்கப்பட்ட கலைக் கல்லூரி ‘College of Fine Arts’ மட்டுமே கலைக்கல்வி முதுகலைப் படிப்பிற்காக  இயங்கிவரும் ஒரே நிறுவனம். தொடக்கம் முதலே முரண்பாடுகள் பல நிலவிவந்த  இந்நிறுவனம், ஒரு பக்கம் School of Arts ஆகவும், மற்றொரு பக்கம் College of Fine Arts ஆகவும் தொடர்ந்தது.  பலகாலமாகத் தொடர்ந்த போராட்டங்களும், கலகங்களும் நிறைந்த  இந்நிறுவனம் உள்முரண்களோடும், கருத்து வேறுபாடுகளோடும் ஆரம்பிக்கப்பட்டதன் வினைப்பலன்கள் கல்வியிலும் இடம் பெற்றன. ஒரு பக்கம் கலைக்கல்விக்கான வசதிகள் வேண்டி மாணவர்களும், மறுபக்கம் கலைக்கல்வித் தரத்தை உயர்த்த வேண்டி கல்லூரி முதல்வரும் நேர்மையாக முயற்சித்தாலும் இவ்விருகுழுக் களும் ஒரேநேரத்தில் போராட்டம் செய்தனர். கல்லூரி முதல்வராக இருந்த சி.எல்.பொறிஞ்சுகுட்டி 1987இல் ஓய்வு பெற்ற பிறகு கல்லூரியின் நிலை இன்னும் பரிதாபகரமானது.

1992இல் பேராசிரியர் கே.வி.ஹரிதாசன் பிரிந்து சென்றதோடு அக்காதமிக் கல்வியின் எல்லா நிலைகளும் தாறுமாறாயின. கல்வித் துறையின் மற்ற பிரிவுகளைப் போன்று நுழைவுத் தேர்வுகளிலும்  ஆண்டுத் தேர்வு களிலும் மதிப்பெண் திருத்தல் சம்பவங்களும், லஞ்ச ஊழல் குற்றச் சாட்டுகளும்  ஏற்பட்டன. இவ்வாறான உள்துறை பிரச்சனைகளுக்கு இடையிலும் பெரும்பான்மையான கலை மாணவர்கள் கல்வியைத் தொடர்ந்தனர், மேற்படிப்புகளுக்காகப் பிற மாநிலங்களுக்குச் சென்றனர். தடைகள், போரட்டங்களுக்கு இடையே அக்காதமிக் ஒழுங்குகளைச் செயல்படுத்துவதில்  ஆசிரியர் - மாணவர்களின் முயற்சிகள் மட்டுமே  ஏதேனும் பலனளித்துள்ளது. எழுபதுகளுக்குப் பிறகான தலைமுறையில் கேரள, இந்திய ஓவியக்கலைத் துறையில் இயங்கிவரும் துடிப்பான மலையாளிகளில் பலர் இந்நிறுவனத்தில்   பயின்றவர்களாவர்.

சமகாலக் கலை

எண்பதுகள் வரை இலக்கியத் துறையில் நிகழ்ந்தது போன்ற துடிப்பான அறிவார்த்தமான சூழல் ஓவிய-சிற்பக் கலைத் துறை யிலும் நிகழ்ந்தது. இலக்கியமும் அதன் அறிவார்த்தச் சூழலும்  வலுவான சமூகப் போராட்டங்கள், மாற்றுக்களின் தாய்மரம் நோக்கிப் படர்ந்து சென்றது.  ஏ.பாலகிருஷ்ணபிள்ளை போன்ற வலுவான ஒரு புலமையாளர் 1930களிலேயே ஓவியக்கலையைக் குறிப்பிட்டு அறிமுகப்படுத்திய பின்னரும் அந்தப் பாதையைப் பின் வந்தோர் தொடரவில்லை. காட்சி மொழிக்கு முக்கியத்துவம் தந்து பார்த்தல், அதிலிருந்து அறிதல் என்ற முதன்மைச் செயல்களைச் சார்ந்து பலவேளைகளில் கலைப்படைப்பு பற்றிய விவாதங்கள் தவிர்க்கப்பட்டன. இந்தத் தவிர்த்தல்களின் பலன் யதார்த்தத்தில் எதிர் உற்பத்தி (Counter productive) யாக இருந்தது. கலைப்படைப்பை அதன் வரலாற்றில் இருந்து, அர்த்தத்திலிருந்து தேடமுயலும் வாசகன், ஓவியனின் வேட்கையை மலடாக்கியும் உள்ளீடற்ற உருவங்களையும் மவுனமாக அர்பணித்த பொருளின்மையில் மறைக்கவும் செய்த ஒரு செயற்தளம், அறுபதுகளிலும் எழுபதுகளிலும் ஓவியக்கலைத் துறையைப் பற்றி  நிறுவப்பட்ட  தவறான புரிதலாக மாறியிருந்தது.

இலக்கியம், நாடகம், திரைப்படம், சமூகவியல், மானிடவியல்  துறைகளின் அசைவியக்கங்களை எதிர்கொண்டு அவற்றுடன் உரையாடலை மேற்கொண்ட  ஒரு சமூகத்தை முன்னிறுத்துவதற் கான புலமைத்தனம் மிக்க கலைச்சூழல் எண்பதுகளுக்குப் பிறகு நிலவியது. ஓவியச் சிற்பக் கலைகள் யாரை, எவ்வாறு முன்னிலைப் படுத்தின  போன்ற  கேள்விகள் இக்கட்டத்தில் முன்வைக்கப் பட்டன. கதையின் சமூக யதார்த்தங்கள் குறித்த  விவாதங்கள், அறிவுத் துறை சார் ஊடாட்டங்கள், நவீனம் தோற்றுவித்த புகைமண்டலம்  பற்றிய  புரிதல்கள் என அனைத்தும் உருவாகத்  தொடங்குவதுடன் இணைந்தே  உண்மை நிலை நவீனம் கொண்டு மறைக்கப்பட்டதும், இடதுசாரி நவீனம் என்று சிறப்பிக்கும்படியாக வெளிப்படையாகத் தோற்றமளிக்காத  ஒரு நீரோட்டம் இலக்கியத்தில் நவீனவாதிகள் என முத்திரை ஏற்றவர்களிடையே கூடக் காண முடிந்தது.

காக்க நாடன், முகுந்தன், எம்.சுகுமாரன், ஆனந்த், பட்டத்துவிள கருணாகரன், முண்டூர் கிருஷ்ணன்குட்டி, யு.பி.ஜயராஜ், சச்சிதானந்தன் முதலியவர் இடதுசாரியம் குறித்து எழுப்பிய கவலைகள் இந்த முன்னிறுத்தலின் பகுதிதான். இவர்கள் நவீனத்தை ஒரு சக்தியாகக்கண்டும்  ஆனால் அரசியல் பார்வையில் இடதுசாரியத்தை ஆதரிக்கவும் செய்தனர். அவசரகாலத்திற்குப் பிறகு மேலும் நிறைவாகவும் ஆற்றலோடும்  வெளிப்பட்ட இம்முன்னிலைகள் ஓவிய - சிற்பக் கலைகளில் மறைந்திருந்த சமூகக்கூறு, கலைஞனின் வரலாற்று  அணுகு முறைகள் குறித்த  சிந்தனைகளுக்குப் பின்புலமாகியது.

தேசாபிமானி ஸ்டடி சர்க்கிள், பண்பாட்டு அரங்கு, சிற்றிதழ்களில் விவாதிக்கப்பட்ட  கலையின் (இலக்கியத்தின்) அரசியல் அழகுக் கூறுகள் குறித்த விவாதங்கள், திருவனந்தபுரம் நுண் கலைக் கல்லூரி தொடக்கம், புதிய கலைக்கல்வி முறை, பரோடாவிலுள்ள Faculty of Fine Arts, சாந்தி நிகேதன் முதலிய நிறுவனங்களில் இருந்து கலைக்கல்வி பயின்ற  ஓவியர் - சிற்பிகளின் வரவு என்பவை  எண்பதுகளின் கலைச்சூழலுக்குப் புதிய அடையாளத்தைத் தந்தது.

மெக்ஸிகன் சுவரோவியர்களானறிவேரா, ஓறோஸ்கோ, ஸக்யூறாஸ் இவர்களை அறிமுகப்படுத்திக்  மாநிலத்தின் பல இடங்களிலும் பி.கோவிந்தபிள்ளை நடத்திய கருத்தரங்கங்கள், தாகூர், ரவிவர்மா வின் கலையைப் பற்றிய அவரது கட்டுரைகள், எம்.என்.விஜயன்  நிகழ்த்திய அழகியல்,  ஓவியக் கலையை நேரடியாகத்  தொட்டறிவது மான சொற்பொழிவுகள், அவை எழுத்தாக்கம் பெற்ற  கட்டுரைகள், சச்சிதானந்தன், பி.ராஜீவன் எழுதிய இடதுசாரி நவஅழகியல் கட்டுரைகள், ரவீந்தரனின் ஓவியக்கலை மதிப்புரைகள் முதலியனயாவும் இலக்கியத்தை மையமிட்டதாகவே இருந்தாலும், வரவிருக்கின்ற ஓவிய - சிற்பக் கலைக்கான அறிவார்த்தச் சூழலை உருவாக்கியது.

ஏறக்குறைய இதே சூழலின் தான் ஏணர்ஸ்ட் ஃபிஷருடைய ‘கலையின் தேவை’ பல பகுதிகளாக சிற்றிதழ்களில் மொழிமாற்றம் செய்து வெளியிடப்பட்டது. ஆழமான சமூகத் தன்மைகளுள்ள தோமஸ்மன்,  காஃப்கா, ஆல்பர் காம்யு, சார்த்தர், சாமுவல் பெக்கட் முதலிய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகளைப் பற்றி உருவாக்கப்பட்ட  திறனாய்வுப்  புரிதல்களிலிருந்து மலையாளி விலகிவிட்டிருந்தான். பஷீர், தகழி, இடசேரி, எஸ்.கே.பொற்றக் காட், எம்.டி. வாசுதேவன் நாயர், பி.குஞ்ஞிராமன் நாயர், வி.கே.என். முதலிய எழுத்தாளர்களின் படைப்புகள் பற்றிய புதிய புரிதல்கள் உருவாகியிருந்தன.

நவீனத்தின் உணர்ச்சிபூர்வமான அனுபவங்களில் மறந்து போன ஆற்றல் உறைவிடங்கள், இலக்கியம் தவிர பல ஊடகங்களில்  வெளியீடு செய்கின்றவர்களுக்குப்  பெரும் தூண்டு தலாக இருந்தது. கவிதையின் மீது மிகையான நாட்டமும் ஈர்ப்பும் ஏற்பட்ட  காலகட்டம் இது. இடசேரி, வைலோப்பிள்ளி, கடம்மனிட்ட, ஒ.என்.வி., கே.ஜி.சங்கரபிள்ளை முதலிய கவிஞர்கள் அவர்களின் கவிதை உலகத்திற்கும் அப்பால் பரவத் தொடங்கினர். இடதுசாரி சிந்தனைகள் சுதேசியமான ரசாயன உணர்ச்சியாக மாறியிருந்தது.

ஜார்ஜ் லூக்காஸ், அர்னால்டு ஹெளஸர், ஜோன் பர்ஜர், எரிக் ஃப்ரம், வால்டர் பெஞ்சமின், ஏர்ணஸ்ட் ஃபிஷர், அல்துஸர், எம்.என்.விஜயன் முதலியவர்களின் அரசியல் சிக்கல் - அழகியல் கற்பிதங்கள் ஓரளவு வரை மறைக்கப்பட்ட தனது அடையாளத்தை யும் சமூகத்தையும் வெளிப்படையாகக் காண்பதற்கு  வழிவகுத்தது.

1950களில் இலக்கியங்கள் முன்னெடுத்த சமூகக் கடமை சார்ந்த பிரச்சனைகள் ஓவியக்கலையில் முன்வைக்கப்பட்டதுடன் அதன் பின்னணியில் வெளியிடப்படவும் செய்தது.  Expressionist  இயல்புடன் மனித உருவம் மையமான ஓவியங்களும் சிற்பங்களும் உருவாக்கப்பட்ட காலகட்டம் இது. கேரளத்தில் நிலைபெற்றிருந்த ஓவிய - சிற்பக்கலை மனப்பாங்கினைக் கடுமையாக விமர்சித்தபடி, ராடிக்கல் ஓவிய - சிற்பக் கலைஞர்களின் குழு 1989இல் அவர்களின் கண்காட்சியைக் கோழிக்கோட்டில் நடத்தினர். கேரள லலிதகலா அக்காதமியின் செயல்பாடுகளுக்குத் தொடக்கமிட்டதும் இக்காலத்தில்தான்.

1940களில் கேசரி பாலகிருஷ்ணபிள்ளை எழுதிய ‘நவீன ஓவியக் கலை’ யை 1990இல் வெளியிட்டதன் வழி லலிதகலா அக்காதமியின் புத்தக வெளியீடும் தொடங்கியது. நவீனக் கலையை யும் கேரளத்தின் கலை வரலாற்றையும் தொடுகின்ற, மிகவும் அதிகாரபூர்வமானது என்று கூறும் படியான படைப்பு என்ற நிலையில் ‘நவீன ஓவியக் கலை’ கலை மாணவர்களுக்கு உணர்ச்சி கரமான அனுபவமாக இருந்தது. அதோடு, மாநிலத்தின் புதிய தலைமுறைகளுக்கு முக்கியத்துவம் அளித்து இந்தியாவின் முக்கிய கலைஞர்களைப் பங்குகொள்ளச் செய்த இரண்டு தேசிய ஓவியக் கலை பயிற்சி முகாம்களும், வரையப்பட்ட கலைப்படைப்புகளின் கண்காட்சிகளும் புதிய கலையின் தேசிய நீரோட்டங்களைப் புரிந்து கொள்ள காரணமானது. பூபேன் கக்கர், எ.ராமசந்திரன், பரம்ஜித் சிங், பிரபாகர் கோல்டே, மனு பரீக், எச்.ஜி.வாசுதேவ், பி.கோபிநாத், ஆர்.பி.பாஸ்கரன், சுதீர் பட்வர்தன் முதலிய புகழ்பெற்ற கலைஞர்களின் படைப்புகள் அங்கு வெளியிடப்பட்டது. எர்ணாகுளத்திலுள்ள தர்பார் ஹால் பரந்த காட்சிக்கான வசதியுள்ள ஒரு ஓவிய அரங்கமாக உருவானதும் இந்தக் கட்டத்தில்தான்.

1969இல் மறைந்த ஓவியர் டி.கே.பத்மினியின் ஓவியங்கள் நிலையான கண்காட்சிக்கு வைப்பதற்காக ஓவிய அரங்கின் ஒரு பகுதியே உருவாக்கப்பட்டது. கலை வரலாறு, அழகியலுக்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் விதமாகக் கருத்தரங்குகள், வகுப்புகள் அக்காதமி திட்டத்தின் பகுதியாக மாறியது. வழியோர ஓவியங்கள் (Pedestrian Portraits) என்ற பெயரில் ஓவியர்கள் மக்கள் நடமாட்டம் மிகுந்த இடத்தில் சென் றிருந்து அவர்களின் உருவஓவியங்களை வரைகின்ற ஒரு பயிற்சி முகாம் ஒரு வேளை இந்தியாவில் முதன்முதலாக நடைபெற்றது. படைப்புத் திறத்தின் அக்காதமிக் தளங்களுக்கு அளிக்க வேண்டிய கௌரவத்துடன், வெகுசனத் தளத்திற்கு விரிவாக்கம் செய்வதும் அக்காதமிக் திட்டங்களாக அமைந்தன. இக்காலகட்டத்தில் தனியாகவும், குழுவாகவும் பல பிரதேசங்களிலும் மாநிலத்திற்கு அப்பாலும் செயல்முனைப்புடைய மலையாளிகளின் துடிப்பான வரிசை உருவாகி வருவதைக் காணலாம்.

சிற்பக் கலைத்துறையில் கே.பி.சோமன், என்.என்.ரிம்சன், ஜெ.ரகு, ராஜசேகரன் நாயர், அலக்ஸ்மாத்யூ, அசோகன் பொதுவாள், எம்.ஜே.ஈனாஸ், கே.எஸ்.ராதாகிருஷ்ணன் முதலியவர்களும் ஓவியக் கலையில் சுரேந்திரன் நாயர், அக்கித்தம் வாசுதேவன், யூசப் அறய்க்கல், கலாதரன், கே.பிரபாகரன், அஜயகுமார், அச்சுதன் கூடலூர், எம்.சசிதரன், பாபு சேவியர், டி.அலக்ஸாண்டர், டி.எம்.அஸீஸ், கோபிகிருஷ்ணன், ஷிபு நடேசன், சஜிதா, சுலேகா, அனுராதா முதலியவரும் மாநிலத்திற்கு வெளியிலும் நிறைய கலைக்காட்சிகளை நடத்தினர். கே.ரகுநாதன், ஜி.உன்னிகிருஷ்ணன், பாலமுரளி கிருஷ்ணன், பாக்யநாதன், சாம் அடய்க்கல் ஸ்வாமி, முரளி நாகப்புழா, அசாந்தன், டி.கே.ஹரீந்திரன், நிஜீனா நீலாம்பரன், லேகா நாராயணன், ஸ்ரீகுமாரி, ஜோதி லால், வில்ஃப்ரட், எம்.கே.ஜோன்ஸன், டோம்.ஜே.வட்டக்குழி, பிரசன்னகுமார், சி.எ.சத்யபால் முதலிய அனேகம் பேர் ஓவிய - சிற்பக் கலைத் துறையில் துடிப்புடன் இயங்கிவருகின்றனர். பாரம்பரிய சுவரோவிய முறையில் ஓவியமும் சுவரோவியமும் வரைகின்ற கே.யூ.கிருஷ்ண குமார், நளின் பாபு, சுரேஷ் என்பவர்களும் கவனிக்கும்படியான கொடைகள் அளிக்கின்றனர்.

உறுதியான, துல்லியமான உருவங்களுக்கும் அவற்றின் வரலாற்றுக் குறிப்புகளுக்கும் கொண்டுசேர்க்கிற  ஓவியம்வரைதல் முறையைச் சுரேந்திரன் நாயர் கைக்கொள்கிறார். புராணக்கதையாடல் கள் செவ்விலக்கியங்கள் முதல் துண்டுப் பிரச்சாரங்கள், காலண்டர் கள் வரையான படிமங்கள் பயன்படுத்திக் கலையை காட்சிவிவாதம், தர்க்கத் தளங்களுக்கு எடுத்துச்செல்ல சுரேந்திரன் நாயர் முயற்சிக் கிறார். அறிவார்த்தமான இந்தப் பயனாக்கத்தை அறியாது, இயந்திரத்தனமாகச் சுரேந்திரன் நாயரின் எளிமையாக்கப்பட்ட படிமங்கள் எடுத்தாளப்படுகின்ற பரவலான பார்த்துவரையும் முறை/ தழுவல் ஓவியங்கள் இன்றொரு குடிசைத் தொழில் போலக் கேரளம் முழுவதும் படர்ந்திருக்கிறது. கற்பனைக்கலையின் கருத்துப் பின்னணியைப் பயன்படுத்தி  Instalaisation னின் முன்தயாரிப்புகளும் வெளியீட்டையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு என்.என்.ரிம்சன் தனது சிற்ப உலகை உருவாக்குகிறார்.

உருவங்களின்,சிந்தனைகளின் உலகளாவிய தன்மை ரிம்சனின் கலைச் சிறப்பு. கலைமரபோ, சமகாலமோ ஆன அனைத்து அழகுணர்வுக் குறியீடுகளும் அது முன்னெடுக்கின்ற பிரச்சனைகளை விலகச் செய்து கற்பனைகளுக் குள்  அழைத்துச் செல்கின்றது அதன் வழி, பிரச்சனைகள் ஒழிகின்றன என்ற தருக்கத்தைதான்  கே.பி. சோமன் தமது ‘ஹிம்சயுடெ சௌந்தர்ய சாஸ்த்ரம்’, ‘வ்யாஜம் கலர்த்தலின்டெ சௌந்தர்ய சாஸ்த்ரம்’ என்ற ஓவியத்தொடர்களின் வழி முன்வைக்கிறார். நவீனத்துவ உலகத்தில், கற்பனை யதார்த்தத்தை மறைத்து வைத்து ஒரு பொய்யான உலகத்தைப் படைக்கிறது எனச் சிற்பி குறிப்பிடுகிறான்.

விவாதத்திற்கு இடமளிக்கும் இப் படைப்புக்களுடன் சிற்பக் கலையின் பிற வாய்ப்புகளின் படைப்புகளிலும் ஈடுபடும் சோமன், கடம்மினிட்ட ராமகிருஷ்ணனின் கவிதைகளைச் சிற்பங்களாக விவரிக்கின்ற சுற்றுப்புற சிற்பமும் கடம்மனிட்ட கிராமத்தில் உருவாக்கி வருகிறார். உருவங்களின் கட்டுப்பாடான வெளிப் பாடுகள் வழி, கருத்துக்களை முழுமையாக வெளிப்படுத்துகின்ற எம்.ஜே.ஈனாஸ், வேறுபட்ட ஊடகங்களை வெற்றிகரமாகப் பயன்படுத்துகின்ற சிற்பியாவார். மனித உருவங்களின் திரளை, முகபாவனைகளை அசாதாரணமான வேற்றுமையோடு செராமிக் ஸில் காண்பிக்கின்ற ஜெ.ரகு,  கேரளத்தின் கவனத்திற்குரிய செராமிக்ஸ் சிற்பியாகத் திகழ்கின்றார்.

கருங்கல்லின் தன்மைகளை உள்வாங்கிக் கொண்டு சிற்பச் சாலைகளை உருவாக்குகின்ற ராஜசேகரன்நாயர் தனது ஓவியமொழியைப் பதிவு செய்கிறார். ரவிவர்மா,கே.சி.எஸ்.பணிக்கர் போலப் புகழ்பெற்ற ஓவியர்களான கே.ஜி.சுப்ரமணியனும், எ.ராமசந்திரனும். பிறப்பால் மலையாளியாக இருந்தாலும் கே.ஜி.சுப்ரமணியனின் செயற்களம்  வட இந்தியா. சமகால இந்தியக் கலையில் மிகவும் முக்கியமான ஓவியரும், கலை ஆசிரியரும், கலைச் சிந்தனையாளருமான கே.ஜி.சுப்ரமணியன் சாந்தி நிகேதனில் குடியேறித் தமது கலைப்பணிகளைத் தொடர் கிறார்.  எ. ராமசந்திரன் அவர்கள், எழுத்திலும் ஆய்விலும் கேரளத் தோடுள்ள உறவை தொடர்பவர்: தில்லியில் குடியேறி மேலான  ஓவியராகத் திகழ்கின்றார். கேரளத்தின் சுவரோவியப் பாணி முதல் இந்திய, கீழை ஓவியப்பாணி வரையான பல்வேறு முறைகளின் ஓவியத் தல வாய்ப்புகளைத் தனது கலையில் தேடுகின்ற எ.ராமச்சந்திரன் ஓவியங்களுக்குத் தொடர்புடைய சிலைகளும் உருவாக்குகிறார்.

தேசியம், வட்டாரம், உலகளாவிய பல்வேறு கலாச்சார/ பண் பாட்டு மரபுகளின் ஒரு விசாலமான உலகம் இன்று மலையாளியின் கலையோடு தொடர்புடைய  அறிவுலகத்தைத் தீர்மானித்து, செல்வாக்குச் செலுத்துகிறது. மலையாளியின் கலை, கேரளக்கலை என்று சிறப்பிக்கப்படும் ஏதாவது ஒன்று உண்டெனில் எல்லாம் உடனே மறைந்துவிடும் என்பதற்கில்லை. வட்டார, இயற்கை  சார்ந்த  அறிவுகள், உணர்வுகள் நோக்கிய மனப்பூர்வமான தேடல் களால் மட்டும் ஒருவேளை அடையாளமான சிறப்பம்சம் நிலை பெற்றுவிடும் என்பதுமில்லை. இருப்பினும் அதிவேகமாகப் பரிணமித்துக் கொண்டிருக்கின்ற சமூகம் என்ற நிலையில், வேற்றுமொழி - மாநில- பன்னாட்டு திருமண உறவுகள் அதிவேகம் நிகழ்ந்துகொண்டிருக்கின்ற மக்கள்சமூகம் என்ற நிலையில், அயலக மலையாளிகள் (Emigrant), புகலிடவாசிகள், சுதேசிகளிடையேயான   உறவுகள் பண்பாட்டு வடிவங்களாகப்   பரிணாமம் அடைந்துவரும்  நிலையில், கலையின் அனேக மொழிகளும், முறைகளும் வெளிக் காட்டுகின்ற ஒரு உலகமாகக் கேரளம் மாறத்தான் செய்யும். 

முழுமையாக வேர்கள் இல்லாது போவதும், அதை ஒரு ஞாபகமாகக் கூட உடன்கொண்டு செல்ல அக்கறையற்ற  ஒரு சமூகம் கல்வி, தொழில் நுட்ப கல்வியின் வழியும் உருவாகி வரும். காட்சிப் படிமங்களைத்தான் மனிதன் முதலில் கண்டடைந்து தொடர்பு கொண்டான்.இருந்தாலும் இன்று காட்சிகளின் மகாபிரளயத்தில் அவற்றிற்கு அடையாளம் இல்லாது போயிருக்கிறது என்று நாம் உணர்கிறோம்.

காட்சி ஓர் உலகச் சந்தையின் கேளிக்கைகளுக்கு வழிவிட்டிருக்கிறது. எது படிமம்,எது குறியீடு, பொருளும், பொருளற்றதும் எது என்று பகுத்தறிய முடியாத வண்ணம் தன் அடையாளத்தை இழந்துவிட்ட காட்சியின் உலகத்தில் ஒரு வேளை மொழிகள் மட்டுமே அடையாள இழப்புக்கு ஆளாகாமல் இருக்கிறது என்று கூறலாம். அப்போது மொழியை அடிப்படையாகக் கொண்ட இலக்கிய மரபுகள் கலையில் ஒரு அடையாளச் சின்னமாக பயன்படுத்தப்படாது என்பதில்லை. 

Pin It

இருபதாம் நூற்றாண்டு இறுதியில் கேரள வாழ்க்கை பற்றிய தேடல், இயல்பாகவே புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைபற்றியதாக அமைந்துவிடும். 1991 ஜூன் இறுதியில் ஆட்சிக்குவந்த பி.வி.நரசிம்ம ராவ் அமைச்சரவை புதிய பொருளாதாரக் கொள்கையை நடை முறைப்படுத்தியது. சமாளிக்க முடியாத பொருளாதாரச் சிக்கல்களைச் சமாளிப்பதற்காக அந்த அரசு சர்வதேச நிதிநிறுவனம், உலக வங்கி இவற்றிடமிருந்து மிகப்பெருந்தொகையைக் கடன்பெற்று, அந்த நிறுவனங்களின் சட்டதிட்டங்களுக்கு உடன்பட்டு பொருளாதாரத் தாராளமயமாக்கம், உலகமயமாக்கலை நடைமுறைப்படுத்த துணிந்தது. அன்று நடைமுறைப்படுத்திய புதிய பொருளாதாரக் கொள்கைகள்தான் புதியபொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்கள் எனப்படு கின்றன. பொருளாதாரத் தாராளமயமாக்கம், உலகமயமாக்கம், தனியார்மயமாக்கம், சந்தைப் பங்கீட்டுமுறை, தகவல் தொடர்புக் கல்விப் பயன்பாடு முதலியன இப் பொருளாதாரச் சீர்திருத்தத்தின் அடிப்படைக் கூறுகள்.

முதலீடு, இறக்குமதி, உற்பத்தித் துறைகளில் இருந்துவந்த சில கட்டுப்பாடுகளைக் கைவிடுதலே பொருளாதாரத் தாராளமயமாக்கம். இது சுதந்திரமான சந்தைக்கு வழியமைத்தது. இத் தாராளமயமாக்கக் கொள்கை காரணமாகவே நாட்டின் அரணமைப்புக்கு அவசியமான, ராஜதந்திர முக்கியத்தும் வாய்ந்த தொழில்கள்தவிர ஏனையவற்றுக் கான தொழில் உரிமம் 1991இல் கைவிடப்பட்டது. இந்தியாவில் தொழில்முனைவில் 51%வரை அந்நிய முதலீடு அனுமதிக்கப் பட்டது.பல பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் பெருமளவிலான தனியார் முதலீடுகள் குவிந்தன.

உலகப் பொருளாதாரமுறையுடன் இந்தியப்பொருளாதாரத்தின் இணைவாதலே உலகமயமாக்கம். வணிகம்,தனியார் தொழில் முனைவைத் தாராளமயமாக்கி இந்தியப் பொருளாதாரமுறை உலகமயமாக்கப்பட்டது. இந்தியத் தொழில்கள் உலகளாவிய மையநீரோட்டத்தில் தீவிர வளர்ச்சியடைந்து உற்பத்தி வளர்ச்சியும் போட்டியும் ஏற்படும் என்ற எதிர்பார்ப்பை உலகமயமாதல் முன் வைத்தது.அதற்காக ரூபாயின் மதிப்பைக் குறைத்தும் இறக்குமதிக் கான சுங்கவரியைக் குறைத்தும் அந்நிய முதலீடுகளுக்கு எந்தக் கட்டுப்பாடுமின்றி வாசல் திறந்தளிக்கப்பட்டது. வெளிநாட்டுத் தொழில்நுட்பக்கல்வி முன்னுரிமை பெற்றது. இப்படியாகப் பன்னாட்டுக் குத்தகைக் கம்பனிகள் இந்தியாவில் காலூன்றும் வாய்ப்பைப் பெற்றன.

அவர்கள் வளர்ச்சிபெற்ற நாடுகளின் திறன்மிகு தொழிற்கல்வியை இந்தியாவில் அறிமுகம் செய்தனர். உலகமயமாதல் காரணமாக நமது உற்பத்திமுறையின் முன்னுரிமை ஒழுங்கு சரிந்தது. செல்வந்தர்களுக்குத் தேவையான நுகர்வுப் பொருட்களும் ஆடம்பரப்பொருட்களும் உற்பத்தியில் முன்னுரிமை பெற்றன.அழகுசாதனப் பொருட்கள் மற்றும் ஆடம்பரப் பொருட் களால் சந்தை நிறைந்தது. பெரும்பான்மையினரான ஏழைபாளை களின் வாழ்க்கைக்கு அவசியமான உணவுப்பொருள் மற்றும் பண்டங்களின் உற்பத்திக்கு அளிக்கப்பட்ட முன்னுரிமை இல்லாமல் போனது. வேளாண்மையும் உலகமயமாக்கப்பட்டது. இன்றியமை யாததாகிய அரிசி உட்பட்ட உணவுப்பொருட்கள் கூட ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டு அவசியமற்ற பொருட்கள் (உதா:பாமாயில் போன் றன) இறக்குமதி செய்யப்பபட்டது. மிகுநிலை வளர்ச்சியடைந் திருந்த தொழில்நுட்பம் உற்பத்தியைப் பெருமளவு குவித்தது. இந்தியச் சந்தையில் பன்னாட்டுக் குத்தகையின் இருப்பு வலுப்பெற்றது.

உலகமயமாதலின் விளைவாக உலகம் முழுக்க தனியார்மய மாக்கம் விரைவடைந்தது.பல பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் தனியார் மயமாயின. வங்கி, காப்பீடு, தகவல்தொடர்பு முதலிய துறைகளில் தனியார் நிறுவனங்கள் நுழைந்தன. பொருளாதார வளர்ச்சியை நோக்கமாகக் கொண்டு நடைமுறைப்படுத்திய சீர்திருத்தங்கள் நாட்டின் பொதுநலனைவிடத் தனியார் நிறுவனங்களின் லாபத்தைப் பெருக்குவதாக அமைந்தன.

நாட்டு வளர்ச்சியை முன்னிறுத்தித் தீட்டப்பட்ட திட்டங்கள் தவிர்த்துக் கட்டுப்பாடற்ற புதிய சந்தைமுறையே சந்தைப்பங்கீட்டு முறை. இம்முறையை நடைமுறைப்படுத்தவே சர்வதேச நிதி நிறுவனமும் உலகவங்கியும் பரிந்துரைத்த மாற்றங்கள் நடை முறைப்படுத்தப்பட்டது. இம்மாற்றங்களை ‘அமைப்பு சார் ஒழுங்குகள்’ என்றனர். நுகர்வோரின் வாங்கும்திறனை மையமிட்ட உற்பத்திப் பொருட்களைப் பெரும்நிறுவனங்கள் சந்தையில் குவித்தன. சொகுசுக் கார்கள்,அலைபேசிகள்,மதுவகைகள் எனச் செல்வந்தர்களால் வாங்கப்படுகிற பொருட்கள் பெருமளவில் உற்பத்தியானது. விளம்பர,நேரடி ஆர்வப்படுத்தல்கள், தற்காலிக கடனுதவிகள் மூலமாக நடுத்தரமக்களும் இச்சந்தையின் நுகர்வோராக மாற்றப்பட்டனர். பொதுமக்களுக்குத் தேவையான விவசாயக் கருவிகள் உற்பத்தி, சுத்தமான குடிநீர் வினியோக வாய்ப்புக்களைப் பெருக்குதல் போன்ற அடிப்படைத் திட்டங்கள் அரசு கைவிட்டதால் பொதுமக்கள் வாழ்வு பெரும் சிக்கலுக் குள்ளானது.

கடந்த இருபது ஆண்டுகளில் அறிவியல்தொழில்நுட்பத் துறையில் நிகழ்ந்த வியப்புக்குரிய கண்டுபிடிப்புகள் மாபெரும் தகவல் வெடிப்பை ஏற்படுத்தியது. கணினி,செயற்கைக்கோள் பயன்பாடு தகவல்தொடர்பியலில் புரட்சியை ஏற்படுத்தியது. ஆரம்பத்திலிருந்தே தகவல்தொடர்பியல் கல்வியின் கட்டுப்பாட்டை முதலாளித்துவ நாடுகள் கையகப்படுத்தியிருந்தன. அவர்கள் வெளியிடும் செய்திகளும் தகவல்களும் உலகின் மூலைமுடுக்குகள் வரைப் பரவின. உலகையே ஒரு கிராமமாக மாற்றிட தகவல்தொழில் நுட்பத்தால் இயன்றது. விளம்பரங்களின் வழி உற்பத்திப்பொருட் களை உலகின் அனைத்து சந்தைகளுக்கும் கொண்டு சென்று எளிதில் விற்பனை செய்ய பன்னாட்டு நிறுவனங்களால் இயன்றது. அறிவை யும் உண்மையையும் தம் தேவைக்கேற்ப வளைக்கவும் இருட்டடிப்பு செய்யவும் முதலாளிய நாடுகள் தகவல்தொழில் நுட்பத்தை எவ்விதக் கட்டுப்பாடுமின்றிப் பயன்படுத்துகின்றன. தகவல்தொடர் பியலின் வாய்ப்புக்கள் நமது நாட்டிலும் பலதுறைகளில் பயன் கொள்ளப்பட்டு வருகிறது.

புதிய பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்களை நடைமுறைப்படுத்து வதற்கான நெருக்கடி 1991இல் ஏற்பட்டதெனினும் அந்நிலை திடீரென உருவானதொன்றுமல்ல. பலகாலமாகப் பின்பற்றப்பட்டு வந்த பொருளாதாரக் கொள்கையின் பலனாகத்தான் அப்படியரு நெருக்கடி ஏற்பட்டது. உலக அரசியல் மாற்றங்கள் அதற்கு வலுவூட்டின.அம்மாறுதல்களின் பின்னணியில்தான் இந்தியாவின் பொருளாதார நெருக்கடியை மதிப்பிடமுடியும்.

1980களில் உலக அரசியல், பொருளாதார உறவுகளில் பெரும் மாறுதல்கள் நிகழ்ந்தன. எண்பதுகளின் இறுதிக்குள் சோவியத் ருஷியா, கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் கம்யூனிஸ்ட் அரசாங்கங்கள் வீழ்ச்சியடைந்தன. கம்யூனிஸ்ட் நாடுகளின் வீழ்ச்சி அமெரிக் காவைத் தன்னிகரற்ற வல்லரசாக்கியது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப்பின் படிப்படியாக உயர்ந்துவந்த அந்நாடு 1990களில் உலகத்தைத் தனது ஒற்றைக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் அமைக்கும் வல்லரசானது. இரண்டாம் உலகப்போருக்குப்பின் நலிவடைந் திருந்த ஐரோப்பிய நாடுகளிடமிருந்து ஆசிய, ஆப்பிரிக்க காலனிகள் ஒவ்வொன்றாக விடுதலையடைந்தன. காலனி ஆதிக்கத்தால் கொள்ளையடிக்கப்பட்ட அந்நாடுகள் கடந்த நாற்பது ஆண்டுகளாகத் தன்னாட்சியைத் தன்னிறைவைத் தக்கவைத்துக் கொள்வதற்கான அரசியல், பொருளாதார நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுவந்தன. அம்முயற்சிகளுக்கு ருசியாவும் பிறகம்யூனிஸ்ட் நாடுகளும் தயங்காமல் உதவிவந்தன.

சோவியத் யூனியனின் திட்ட மாதிரி களைப் பின்பற்றியே இந்தியாவும் ஐந்தாண்டுத் திட்டங்களை உருவாக்கிக் கொண்டது. தொடக்ககாலத்தில் இந்தியாவின் தொழில் முயற்சிகளுக்கு சோவியத் யூனியன் பொருளாதார, தொழில்நுட்ப உதவிகள் வழங்கியது. ருஷ்யா மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் அரசியல் மாற்றம் இந்தியா போன்ற நாடுகளின் அரசியல், பொருளாதாரத் துறைகளில் எதிர்மறையான பாதிப்பைச் செலுத்தியது. சேரிசேராக் கொள்கை பலமிழந்தது. ஐக்கிய நாட்டுச் சபை அமெரிக்கக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. உலகப் பொருளாதார ஒழுங்கை அமெரிக்கா கட்டுப்படுத்த தொடங்கியது இந்தியா போன்ற மூன்றாம் உலகநாடுகளின் வளர்ச்சியை மிக மோசமாகப் பாதித்தது.

வளர்ச்சிப்பணிகளில் தொலைநோக்குப் பார்வையின்மையும் திட்டமிடுதலின் குறைபாடுகளும் ஆரம்பத்திலிருந்தே இந்தியப் பொருளாதார அமைப்பில் பல சிக்கல்களை உருவாக்கியுள்ளது. அச்சிக்கல்களைக் களையும் பொருட்டு இந்தியா சர்வதேச நிதி நிறுவனத்திடமிருந்து 1981இல் கடன் வாங்கியது. சர்வதேச நிதிநிறுவனத்திடமிருந்து பெறும்கடன் நாட்டின் தன்னாட்சி, தன்னிறைவுக்குக் குந்தகம் விளைக்கும் ஒப்பந்தங்களில் சிக்கவைத்து விடும் என்ற புரிதலுடன் இந்திராகாந்தி அரசு கடன் பெறுவதைக் கைவிட்டது. ஆனால் 1985இல் ராஜீவ்காந்தி அரசாங்கம் சர்வதேச நிதிநிறுவனத்திடமிருந்து குறுகியகாலக் கடன்பெற்றது. 1991ற்குள் இந்தியாவின் அந்நியச் செலாவணிக் குறைவை எதிர்கொள்ளவிய லாத நிலை உருவானது. வி.பி.சிங், சந்திரசேகர் தலைமையில் அமைக்கப்பட்ட நடுவணாட்சிகளின் பின் 1991இல் ஆட்சிக்குவந்த பி.வி. நரசிம்மராவ் அரசு நாட்டில் நிலவிவருகின்ற பொருளாதார நெருக்கடியை நேரடியாக அறிவித்தது. இரண்டு வாரங்களுக்கு போதுமான அந்நியச்செலாவணி மட்டுமே அன்று அரசாங்கத்தின் கையிருப்பாக இருந்தது.

உலகச்சந்தையில் இந்தியாவின் நிலை மிக மோசமாக இருந்தது. அனைத்து நாடுகளும் இந்தியாவுக்குக் கடன் மறுக்கும் அவலநிலை உருவானது. 1990 நவம்பரில் உலகவங்கி இந்தியா அரசுக்கு அனுப்பிய அறிக்கையில் ரூபாயின் மதிப்பை 20%மேனும் குறைத்துக்கொள்ள வேண்டுமென அறிவித்தது. இவ்வறிப்பின் பின்னர் வெளிநாடுவாழ் இந்தியர்கள் தமது முதலீடு, வைப்பு நிதிகளைத் திரும்பப்பெறத் தொடங்கினர். இதனால் அந்நியக் கடன் தவணைகளை, வட்டியை அடைக்கமுடியாத நெருக்கடி ஏற்பட்டது. நெருக்கடியை எதிர்கொள்ளவியலாத இக்கட்டான சூழ்நிலை ஏற்பட்டுவிட்டதாக அறிவித்து பி.வி. நரசிம்மராவ் அரசு சர்வதேச நிதி நிறுவனம், உலகவங்கியிடமிருந்து பெருந்தொகையைக் கடன்வாங்கியது.

அந் நிறுவனங்களின் பரிந்துரைகளுக்கு உடன்பட்டு தாரளமயமாக்கமும், உலகமயமாக்க மும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. இந்தியாவின் தன்னாட்சி, வளர்ச்சித்திட்ட இயக்கங்களைச் சீர்குலைக்கின்ற புதுப்பொருளா தாரக் கொள்கை நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட ஓராண்டிற்குள் பாபரி மஸ்ஜித் உடைக்கப்பட்டது. இந்திய வரலாற்றில் பெரும் விபத்து களை விதைத்த அந்நிகழ்வுக்கும் புதுப்பொருளாதாரக் கொள்கைக் கும் நேரடித் தொடர்பேதுமில்லை என்றாலும் தொடர்ந்துவந்த ஆண்டுகளில் நமது சமூக,பொருளாதார நிகழ்வுகளில் பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தியது. மும்பை பங்குச்சந்தை நிறுவனக் குண்டு வெடிப்பைத் தொடர்ந்து இந்திய பிரிவினைக்காலத்தை நினை வூட்டும்படியான கலவரங்கள் ஏற்பட்டன. பாபரிமஸ்ஜித் நிகழ்வின் தொடர்ச்சியாகவே இக்கலவரம் கருதப்படுகிறது. நாட்டின் பொருளாதாரம் சீர்குலைந்ததுடன் மதச்சார்பின்மை குறித்த ஆட்சியாளர்களின் அறிக்கைகள் வெறும்வார்த்தைகளாகவே இருந்தன. மதரீதியான பிரிவினையைத் தூண்டிவளர்த்திட இந்நிகழ்வுகள் காரணமாயின.

உலகமயமாதலுக்கு முன்னரே ருஷ்யா,கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் கம்யூனிஸ்ட் அரசாங்கங்கள் வீழ்ச்சியடைந்து விட்டிருந்தன. மானுட விடுதலைக்கான தத்துவ அடிப்படையாகவும் நடைமுறைத் திட்டமாகவும் கருதப்பட்ட மார்க்சியத்தின் தோல்வி யாகவே இதை ஊடகங்கள் வருணித்தன. மூன்றாம் உலகநாடுகளின் சமூகக் கண்ணோட்டத்தை கம்யூனிஸத்தின் வீழ்ச்சி பெரிதும் பாதித்தது. தேசிய அளவிலான பேரியக்கங்களுக்கு மாறாக இன/வர்க்க,சமுதாய/சாதீய அளவிலான குழுக்களாக மனிதர்கள் பிரிவுபட மேற்கூறிய ஊடகச் சித்தரிப்பு உதவி செய்தது.

1991க்குப்பின் கேரளத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை ஆராய கேரளத்தின் நவீனமாக்கத்தின் வரலாற்றைச் சுருக்கமாகப் பார்வை யிட வேண்டும். அடிப்படையாக ஒரு வேளாண் சமூகமான கேரளத் தின் நவீனமாக்கம் சில தனிப்பண்புடையது. காலனியாதிக்கம் நிலவுடைமைச் சமூகத்தின் வாழ்க்கை ஒழுங்கையும் அதன் சமூக நிறுவனங்களையும் ஓரளவுவரை மாற்றியமைத்தது என்றாலும் அதன் சாதி, மத, சமுதாய எண்ணங்கள் முழுமையாக மாறவில்லை. மறுமலர்ச்சியின், விழிப்புணர்வின் சிந்தனைகளை உள்வாங்கிக் கொண்டபோதும் ஓரளவு நிலவுடைமை மதிப்பீடுகளையும் தக்கவைத்துக் கொண்டுதான் நவீன கேரளம் உருவானது.

 நிலவுடமைச் சமூகத்தின் எச்சங்கள் நவீன கேரளச் சமூகத்திலிருந்து களையப்பெறவில்லை. முற்போக்குச் சிந்தனைகளையும் இயக்கங் கங்களையும் இந்த நிலவுடைமை எச்சங்கள் எதிர்த்தன. அதை வன்மையாகக் கண்டித்துக் கொண்டே முற்போக்கு இயக்கங்கள் செயல்பட்டன. 1959இல் கேரளத்தில் நடைபெற்ற மீட்சிப் போராட் டம் நிலவுடைமைச் சக்திகளுக்கு எதிராகவே நடைபெற்றது என்பதிலிருந்து நவீனமாக்கத்தால் கேரள மன உருவாக்கத்தின் அடிப்படைகளை முழுமையாகப் புரட்டிப்போட இயலவில்லை என்பதை அறியலாம். பல நிலைகளில் இன்றும் கூட மலையாளி நிலவுடைமைக்கால வாழ்க்கைப்பார்வையையே கொண்டிருக்கின்றான்.

விடுதலைக்குப் பின் கேரளத்தில் ஏற்பட்ட கல்வி வசதிகளும் சமூக அமைப்பும் மலையாளி வாழ்வில் சாதகமான பல மாற்றங் களைத் தந்தது. இக்காலத்தில், கல்வியறிவு பெற்ற புதிய தலை முறையினர் இந்தியப் பெருநகரங்களில் பெருமளவு குடியேறினர். கல்விபெற்ற இளைஞர்கள் விவசாயம்,உற்பத்தித்துறைத் தொழில் களைவிட அலுவலக ஊழியங்களுக்கே முதன்மையளித்தனர். கேரளத்திலேயே கிடைக்கின்ற இத்தொழில்கள் வாழ்க்கைக்கு ஒரு தனிப் பாதுகாப்பளிப்பதால் அப்படிப்பட்ட தொழில்கள் பெரிதும் விரும்பப்பட்டன. அடிப்படைத்தொழில்கள், உற்பத்தித்தொழில் துறைகளில் பணிபுரிவோர் எண்ணிக்கை கணிசமாகக் குறைந்ததுடன் சேவைத்துறைகளில் பணியாற்றுவோரின் எண்ணிக்கை பெரிதும் அதிகரித்தது.

இவை இரண்டும் விடுதலைக்குப் பிற்பட்ட கேரளத் தின் தொழில்துறையில் ஏற்பட்ட கவனிப்புக்குரிய மாற்றங்களாகும். இந்த அலுவலக ஊழியத்தில் நாட்டமிக்க பிரிவினரே கேரளத்தில் நடுத்தர வர்க்க உணர்வுகளை உற்பத்தி செய்தனர். எழுபதுகளில் வளைகுடா நாடுகளில் இருந்து வந்தடைந்த பணம் கேரளத்தில் பெரிய பொருளாதார மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியது. வளைகுடா நாடுகளில் இருந்து வந்தடைந்த பணம் உற்பத்தித்துறை சாராத கட்டுமானப்பணிகளுக்கே அதிகமாக முதலீடு செய்யப்பட்டதெனினும் அது சமூக பொருளாதார மாற்றங்களுக்குப் பெரிதும் காரண மானது.தனிநபர் வருமானம் அதிகரிக்காமலேயே கேரளத்தில் பெரிய சமூக மாற்றம் நிகழ்ந்தது.

வளைகுடா நாடுகளில் இருந்து வந்தடைந்த பணப் பரவல் கேரளத்தில் சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளைப் படைத்தது. நடுத்தர மக்கள் புதுப்பணக்காரர்களான வளைகுடா வருமானக்காரர்களுடன் போட்டி போட்டு வாழத் தொடங்கினர். அத்துடன் நடுத்தரசமூகத்தின் தற்பெருமையும் பேராசையும் அதிகரித்தது. பெரிய கனவுகளும் உன்னத லட்சியங்களுமற்ற பலர் எதிர்மறையான கருத்துக்களைப் பின்பற்றத் தொடங்கினர். கேரளத்தில் சாதீய/ மத அமைப்புகள் ஆற்றல்பெற்று வேரோட, பின்னர் புதுப்பொருளாதாரக் கொள்கைக்கு ஏற்ற சூழல் உருவாவதற்கும் வளைகுடா நாடுகளின் பணம் உதவியது.

1970களின் இறுதியடையும் முன்னரே கேரளத்தில் குடியானவ முறை ஒழிந்திருந்தது. நிலஉரிமை அடைந்த கீழ்த்தட்டினர் திடீரென சமூகஉயர்வு பெற்றனர். இப்புதிய இனத்தின் தோற்றம் கேரளத்தின் பிற்காலச் சமூக அரசியல் மாற்றங்களைத் தீர்மானிப்பதில் பெரும் பங்காற்றியது. நிலவுடைமை முறையின் சீர்குலைவு வேளாண்மைத் துறையைப் பாதித்தது. வேளாண்மைத்தொழில் லாபகரமற்ற, கவர்ச்சியற்றதாகத் தொழிலாக இளந்தலைமுறையினரால் புறக் கணிக்கப்பட்டது. சமூக அடித்தட்டிலிருந்து எழுந்த இவர்களுக்கும் நடுத்தர வர்க்கமே முன்மாதிரியாகத் திகழ்ந்தது.இந்த நடுத்தரவர்க்கம் ஏற்கனவே அவர்களின் வாழ்க்கைச் சூழலால் உருக்குலையத் தொடங்கி நிலவுடைமை மதிப்பீடுகளை மெல்லமெல்ல உள்ளேற்று வந்தது.

எண்பதுகளின் இறுதிக்குள் நடுத்தரவர்க்கத்தின் வீழ்ச்சி பரவலானது. புறவாழ்க்கைச் சூழல் நவீனமாக்கத்திற்குத் பணிந்து கொண்டிருந்தாலும் நவீனமாக்கத்திற்கு முந்தைய நிலைக்குத் திரும்பிச்செல்வதற்கான மன அடிப்படைகளே வெற்றிபெற்றன. கம்யூனிசத்தின் வீழ்ச்சியும் இந்தியாவின் அரசியல் நிரந்தரமின்மை யும் இதற்கு வேகமளித்தன. இப்படியரு சூழலில்தான் உலக மயமாதல், தாராளமயமாக்க மாற்றங்கள் நுழைந்தன. இவற்றுடன் நுகர்வுக்கலாச்சாரத்திற்குச் சாதகமான நடுத்தர உணர்வுகளும் நிறைந்தன.

உலகமயமாக்கமும் தாராளமயமாக்கமும் கேரளவாழ்வை முற்றிலும் மாற்றியமைத்தன. தாராளமயமாக்கத்தின் தொடக்க ஆண்டுகளில் பணத்தின் மீதான கட்டுப்பாடுகள் முற்றிலுமாகக் கைவிடப்பட்டதால் நாட்டில் ஒரு செயற்கையான செழிப்பு ஏற்பட்டது. உலகமயமாதல் வழி வந்த வளர்ச்சியடைந்த முதலாளிய நாடுகளின் உற்பத்திப் பொருட்களுடன் போட்டியிட்டுக் கொண்டு இந்தியப் பொருட்களும் சந்தையை நிறைத்தன. உலகமயமாதல் இந்தியாவின் முப்பதுகோடி நடுத்தட்டு மக்களைக் குறிவைத்தது. கேரள நடுத்தரமக்கள் ஏற்கனவே நுகர்வு நாட்டம் கொண்டிருந்தனர்.

விளம்பரங்களில் உற்பத்திப்பொருட்களின் மீதான இச்சையைத் தீவிரப்படுத்த தயாரிப்பாளர்கள் இக்காலத்தில் தீவிரமாக முயன்றனர். நுகர்வுப் பொருட்களைத் தொட்டுப்பார்த்து வாழ்வதுதான் வாழ்க்கை என்ற கருத்து விளம்பரங்களின் வழி நுழைக்கப்பட்டது. விளம்பரக் கலை தனதாகிய இருப்பை அடைந்ததுடன் இதர கலைகளைவிட புதிய தலைமுறையினரின் வரவேற்பையும் பெற்றது. நுகர்வு வேட்கை வலையில் ஏராளமானோர் சிக்க்குண்டனர். வாகனங்கள், அழகு சாதனப் பொருட்கள், பேட்டண்ட் முத்திரைகள் உடைய ஆயத்த ஆடைகள், இயந்திரங்கள், கருவிகள் இவற்றை வாங்கிக் குவிப்பதற்கான பதட்டத்தைத் தாராளமயமாக்கத்தின் ஆரம்பக் கட்டத்தில் காணமுடிந்தது.

தேவையானதையும் தேவையற்றதையும் வாங்குவது எனும் மனநிலை திடீரென மக்களிடம் உருவானது. கேரளத்தனித்துவத்தைத் தீர்மானித்த அடிப்படைக்கூறுகள் கூட மாறுதலடைந்தன. உணவு, உடை, உறையுள், தொழில், குடும்பம், ஒழுக்கம், அரசியல், வாழ்க்கைப்பார்வை, சமூக/சாதீய வழக்கங்கள், தலைமுறைகளுக்கிடையிலான உறவு, கல்வி, கலை, இலக்கியம், ஃபாஷன் என வாழ்வின் அனைத்து நிலைகளையும் இது பாதித்தது. உற்பத்திகளின் தயாரிப்பு வேகம் அதிகரிக்கும்வேளை சந்தை அவற்றால் நிறைகின்றது. மீண்டும்மீண்டும் புதிய வடிவங்களில் பொருட்கள் வரும்வேளை இச்சை அதன்மீது படிகிறது. பொருட் களின் மீதான இச்சையைத் தொடர்ந்து அதிகரிக்கச் செய்தல் இக்காலத்தின் முக்கிய வியாபாரத் தந்திரமாக இருந்தது.இச் சந்தை செயல்பாடுகள் மனிதனின் நோக்கு மற்றும் காலம் குறித்த கற்பனைகளை மாற்றியமைத்தது.

உற்பத்திப் பொருட்களின் வரவும் மறைவும் காலத்தின் வேகத்தை அதிகரிக்கச் செய்தது. ஊடகத் தயாரிப்புக்கள் இளைஞர்களிடையே வாழ்க்கை நிகழ்காலத்தின் கொண்டாட்டம் மட்டுமே என்ற உணர்வைத் தோற்றுவித்தது. அவர்களே நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தில் முற்றிலுமாக மூழ்கிப்போயினர். உண்மைச் சூழ்நிலைகளில் எந்த மாற்றமும் ஏற்படாமலேயே நாட்டில் உடனடியாக வளம் பெற்றுவிட்டதான ஒரு பிரமை உருவானது. வைப்புநிதி வட்டியைக் குறைத்து பணக்கட்டுப்பாடு தளர்த்தப்பட்டதுடன் வியக்கத்தக்க நிலையில் பணப்புழக்கம் ஏற்பட்டது. வரவு செலவுகளுக்கு இடையேயான விகிதாச்சாரத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் பணம் செலவழிக்கின்ற அதிர்ச்சியூட்டும் காட்சிகள் கேரளத்தில் காணமுடிந்தது.

பொருளீட்டலல்ல, செலவழித்தலே பின்முதலாளிய சமூகத்தில் பொதுமக்களின் பொருளாதாரப் பழக்கம் என ஐரோப்பியப் பொருளாதார வல்லுநர்கள் மதிப்பிட்டுள்ளனர். அது இக்காலத்தில் கேரளத்தைப் பொறுத்தவரை ஓரளவு வரை மெய்யானது. சொத்து, வருமானம் கொடுக்கல் வாங்கல் களால் வாழ்கிற ஒரு வர்க்கம் சமூகத்தின் மேற்தட்டாக உருவானது. பணச்சங்கிலி, தேக்கு, மாஞ்சியம் வளர்ப்பு, ஆட்டுப் பண்ணைத் திட்டங்கள், பல்வேறு ஊக வியாபாரங்கள், பங்கு வணிகம், முதலிய துறைகளில் பணம் பெருக்கெடுத்தது. பட்டணங்கள், சிறு அங்காடிகள், ஊர்ப்புறச் சந்தைகளில் இடைத்தரகர்கள் நிறைந்தனர். நிலத்தின் விலைமதிப்பு எந்த விகிதத்துடனும் பொருந்தாமல் அதிகரித்துப் பெருகியது. நில உரிமையாளர்கள் தங்கள் கைவசம் இருக்கும் இடத்தின் சந்தைமதிப்பைக் கணக்கிட்டு மகிழ்ந்தனர்.

புதிய பொருளாதாரமுறை கல்வி மற்றும் தொழில் குறித்த எண்ணங்களை மாற்றியமைத்தது. பட்டப்படிப்புடன் நிறைவடை கின்ற வழக்கமான கல்வி எவருக்கும் வேண்டாமல் போனது. உலகமயமாக்கலின் மூலம் தொழில்நுட்பத்துறையில் ஏற்பட்ட தொழில்களைப்பெற முறைசார் கல்வியோ,பட்டங்களோ தேவை யில்லை என்ற நிலை உருவானது. கணினி, தொலைத்தொடர்பு, தகவல் துறை,கேபிள் டி.வி,போன்ற புதிய உற்பத்திகளின் விற்பனை முகமை போன்ற முன்பு இல்லாமலிருந்த தொழில் வாய்ப்புக்கள் இளைஞர்களைக் கவர்ந்தன.

இரு சக்கர வண்டிகளில் சாலைகளில் பாய்ந்துகொண்டிருந்த இளைஞர்களில் பெரும்பான்மையும் இத்துறையில் பணியாற்றினர். இவர்களின் வாழ்க்கைமுறை, அழகியல் கண்ணோட்டங்கள், மனிதாய நோக்குகள் புதிய தலைமுறைக்கு முன்மாதிரியானது. ஆக, மேலோட்டமான செழிப்பு, வியாபார மனநிலை,அவசர வாழ்க்கை, பாசமான, உறுதியான மனித உறவுகளைப் புறக்கணித்தல் போன்ற இயல்புகள் இவர்களின் மூலமாகச் சமூகத்துள் நுழைந்தது. தொழில்கல்விக்கு தேர்ச்சி பெறுவதற்கான நுழைவுத்தேர்வுப் பதட்டக்காய்ச்சல் இவ்வேளை யில் கேரளத்தில் பரவியது. வேறுவழியின்றித் தங்களுக்குக் கிடைக்காத பொருளாதாரப் பாதுகாப்பு தமது பிள்ளைகளுக்கேனும் கிடைக்கட்டும் என எண்ணிப் பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளுடன் நுழைவுத்தேர்வுப் பயிற்சிப் பள்ளிகள்/ முகாம்களுக்குப் படை யெடுத்தனர். ஆங்கிலக்கல்வியின் மவுசு திடீரென அதிகரித்தது.

கேரளத்தில் தொலைக்காட்சி பரவலானது இக்காலத்தில்தான். கேபிள் டி.வி. இணைப்புகளும் பெருகின. இரவுபகல் வேறு பாடின்றி மக்கள் தொலைக்காட்சியின் முன்பு அமரத்தொடங்கினர். வெளிநாட்டுத் தொலைக்காட்சி சானல்கள் ஒளிபரப்புகின்ற ஆபாசக்காட்சிகளும், குற்றச் செயல்களும் நிறைந்த நிகழ்ச்சிகள் குமரப் பருவத்தினரைப் பெரிதும் பாதித்தது. தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகளைப் பார்ப்பதற்காக வீட்டுவேலைகளும் உணவுவேளை களும் முன்திட்டமிடப்பட்டன. காணொலி ஊடகங்கள் உலகமய மாதலுக்கு மிகவும் உதவின. நாட்டு எல்லைக் கெடுபிடிகளைப் உதாசீனப்படுத்தி மேற்பரப்பினூடாக உற்பத்திப் பொருட்கள் வந்திறங்கின. வெளியினூடாகச் செய்திகளும் தகவல்களும் அறிவும் அறிவிப்புக்களும் வந்தடைந்தன. ஊர்களும் கூட ‘உலக கிராம’த்தின் நிலையை அடைந்தன. எப்பொருளும் எல்லா இடத்திலும் இருக்கின்ற அனுபவம் மனிதனின் தன்னிருப்பையும் கடந்தகால அறிவையும் தகர்த்தது. புதிய தலைமுறையினரிடையே இது பெரிதும் வெளிப்பட்டது. கேரளவாழ்வின் அடையாளங்களாகக் கருதப்பட்டுவந்த கூறுகளில் பல மறைந்துபோயின. தனது வரலாறு, பண்பாட்டுடன் நாட்டம் குறைந்தது. நமதல்லாத அனுபவங்களின் மீதான இச்சை வலுத்தது. பாஷன், ஒழுக்கவுணர்வு இவற்றில் காணொலி ஊடகங்கள் மிகையான பாதிப்பைச் செலுத்தின.

தொலைக்காட்சியுடன் இணைந்து கிரிக்கெட் பரவலான பிரச்சாரத்தை அடைந்தது. நாட்டின் மிக முக்கியமான நிகழ்வு களைக்கூட ஒத்திவைத்து அரசாங்கமும் செய்தி ஊடகங்களும் கிரிக்கெட் விளையாட்டைக் காலத்தின் ஆவேசமாக வருணித்தன. கிரிக்கெட் நாட்களில் இழக்கப்படுகின்ற மனித உழைப்பு மணிநேரம் உற்பத்தியைப் பாதிக்குமளவு பெருகியது. புதிய தலைமுறையை வாழ்வின் தனித்துவமான அனுபவங்களில் இருந்து அகற்றி ஒரு கற்பனையுலகில் வாழ்ந்திட தொலைகாட்சியும் கிரிக்கெட்டும் காரணமானது. ஒட்டியவயிற்றுடன் கொதிக்கும் வெயிலில் கிரிக்கெட் ஆடுகிற ஏழைச் சிறுவர்களைக் கேரளத்தின் எந்தக் கிராமத்திலும் காணலாம். உறக்கத்தைத் துறந்து நள்ளிரவுவரை டி.வி.யில் கிரிக்கெட் பார்க்கிற பாட்டிகளும் குறைவல்ல. தொலைக்காட்சி, கிரிக்கெட் மூலமாக நம் மீதான பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பு நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. கேரளப் பண்பாடு குறித்த நினைவுகள் ஏதுமற்ற ஒரு பெரிய மக்கள்திரள் மட்டுமாகக் கேரளியர் மெதுவாகப் பரிணமித்து வருகின்றனர்.

உலகமயமாதலின் சூழலில் கேரளீயச் சமூக வாழ்வும் குடும்ப மும் கணிசமான மாற்றங்களை அடைந்துள்ளது. தொலைகாட்சியில் இரவுபகலின்றி நழுவிமறையும் காட்சிகள் நடுத்தரவர்க்கத்தை வீட்டினுள் சிறைசெய்துள்ளது. வீட்டுக்குள் உறுப்பினர்களிடையே பேச்சும் தொடர்பும் அருகியுள்ளது. சமூகத்திலிருந்து வீடு , வீட்டிலிருந்து தன்நபர் எனும் நிலைக்கு மனிதன் சுருங்கி விட்டான். தொலைக்காட்சி வழி ஒளிபரப்பப்படும் காட்சிகள் சிறார்களிடம் மயக்கத்தையூட்டி வேற்றுலகத்தை அளித்து அவர்களைச் சமூக வாழ்வினின்று தடுத்தது. முதியோர் இல்லங்கள் பெருகின. குழந்தைகளிடம் செலவிட நேரமற்ற பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளை அவர்கள் வழியில் செல்லவிடுகின்றனர். பல காரணங்களால் குழந்தைகள் அவர்களின் சிறார்பருவத்தை இழந்துவருகின்றனர். இன்று குழந்தைகள் எல்லாம் அறிந்த முதியவர்களின் மனம்படைத்த வயதடையாத மனிதர்களாகியுள்ளனர். சைபர் ஸ்பெயிஸ் முதல் ஆணுறை வரை அவர்கள் அறிவர். குமரப்பருவம் நுழைவுத் தேர்வுக்கனவுகள் நிறைந்தது. சமூகவாழ்வின் சலனங்கள் ஏதும் பாதிப்புசெய்ய அனுமதிக்காத நிலையில் பெற்றோர்கள் அவர்களை வளர்க்கின்றனர். ஏதேனும் வளர்ச்சியடைந்த முதலாளிய நாட்டுக்கு ஏற்றுமதி செய்யவியல்கிற விலை உயர்ந்த பொருளாகத்தான் நடுத்தரவர்க்க குடும்பத்தைச் சார்ந்த திறமையான பிள்ளைகள் தயாரிக்கப்படுகின்றனர்.

குடும்பம் உறவுகளின் அன்பால் அரவணைப்பாலான நிறுவனம் என்ற நிலை மாறியுள்ளது. கேரளத்தில் அதிகரித்துவருகிற மது/போதைப் பழக்கம், தற்கொலைகளை இதனுடன் தொடர்புபடுத்தி மனநல மருத்துவர்கள், சமூகவியலாளார்கள் காண்கின்றனர். இந்தியவிலேயே அதிகமான தற்கொலைகள் கேரளத்தில்தான் நடக்கின்றது. முழுக்குடும்பத் தற்கொலைகளும் அதிகம்தான்.96-97 ஆண்டுக்காலத்தில் மட்டும் 15,200 நபர்கள் தற்கொலை செய்துள் ளனர். தீடீரென ஏற்பட்ட பொருளதார நெருக்கடிகளே பல முழுக் குடும்பத் தற்கொலைகளுக்குக் காரணமாகியுள்ளது. இதர மாநிலங் களுடன் ஒப்பிட மனநல சிகிட்சை மருந்துகளின் பெருஞ்சந்தையும் கேரளம்தான். அலுவலகக் கணக்குகளில் உட்படாத மதுபானங்களின் அளவையும் எடுத்துக்கொண்டால் கேரளத்தில் தனிநபர் மதுப்பயன் பாட்டுப் பங்கு வியப்பூட்டுவதாக இருக்கும்.

மேற்கத்திய வாழ்க்கை முறைகள் மலையாளியின் புற வாழ்வைப் பெரிதும் பாதித்துள்ளது. பாலியலில் சமூகத்தின் கட்டுப்பாடு மிகவும் நெகிழ்ந்துள்ளது. உபயோகி வீசியெறி எனும் நுகர்வுமுறை ஆண்-பெண் உறவுகளிலும் கடந்துவந்துள்ளது. மனித உறவுகளுக்கு நீண்ட ஆயுள் அவசியமற்றதாகியது. வாழ்க்கையை ஒரு ‘டிஸ்போஸபிள்’ எதார்த்தமாகப் புதியதலைமுறை பார்வையிட்டது. சமூகவாழ்வின் அசைவியக்கம் பற்றி அவர்கள் அறியாதவர்கள். அவர்களைச் சமூக வாழ்வுடன் நெருங்கச் செய்திடப் பெற்றோர்களால் இயல்வதில்லை. அதற்கான ஈடுபாடும் புதிய தலைமுறையிடம் இல்லை. சகமனித வாழ்வுடன் பற்றற்ற வாழ்க்கை அவர்களுடையது. இறந்தோர் நினைவின் அடையாளங்கள் விரைவிலேயே வாழ்வினின்று நீக்கம்பெறுகின்றது. யாரைப்பற்றியும் எதைப்பற்றியும் எண்ணிக் கவலையில் மூழ்கிடக் காலத்தின் விரைவு எவரையும் அனுமதிப்ப தில்லை.

பணக்கார மற்றும் நடுத்தரவர்க்க மகளிர் இக்காலத்தில் சற்றே சுதந்திரம் அடையமுடிந்தது. நிறுவனங்கள், கல்விகூடங்களில் ஆண்பெண் உறவு மக்களாட்சித்தன்மை பெற்றது. கார், இருசக்கர வண்டிகள் ஓட்டிச்செல்லும் மகளிர் எண்ணிக்கை பெருகியது. வணிகத்துறை சார் பணிகளில் மகளிர் பங்கேற்பு மிகுந்தது. பெண் விடுதலை,பெண்ணியச் சிந்தனைகள் பிரச்சாரமடைந்தன. பெண்ணின் கடமைகள்/பொறுப்புகள் குறித்த மரபான கண்ணோட் டங்கள் பல கருத்தளவிலேனும் விசாரணை செய்யப்பட்டன. இருப்பினும் பெண்கள் மீதான வன்முறைகள் எண்ணிக்கையில் அதிகரித்துள்ளன. வரதட்சணை வன்முறைகள், பாலியல் வன்முறைகள், குழுப் பாலியல் வன்கொடுமைகளும் பெண்கள் எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது.

சமூக அமைப்பியக்கத்தின் தோல்வி ஆன்மீகவாழ்வைப் பலவிதமாகப் பாதித்துள்ளது. சமயப் பரப்பு திருப்பணிகள் ஆபத்தான நிலையை அடைந்துள்ளன. பாசிசநிலை சமயச்செயல்பாடுகள், அடிப்படைவாத கருத்துகளின் பிரச்சாரமும் கேரளத்தில் பரவி யுள்ளது. சமயப்பொறை மிகமிக அருகிவருகின்றது. மதத்துடன் தொடர்பற்ற புனிதர்களும், மனிததெய்வங்களும் நாடெங்கும் உருவாகியுள்ளனர். மக்களின் பக்தி, ஆன்மீக உணர்வுகளைச் சுரண்டும் அமைப்புகள் கேரளத்தில் படர்ந்துவருகின்றன. பெரிய வியாபார நிறுவனத்தின் பணி ஒழுங்கை இவை கடைப்பிடிக் கின்றன. கேரளத்திற்கு அறிமுகமற்ற புதுப்புது ஆன்மீகத்தலை வர்களின் பலவண்ண உருவப்படங்கள் சினிமாச் சுவரொட்டி களுடன் போட்டியிட்டுக் கொண்டு சாலையோரங்களில் இடம்பிடிக் கின்றன. பலவிதமான இயற்கை,யோகா, மூச்சுப்பயிற்சி (பிராணிக் ஹீலிங்) சிகிச்சைமுறைகள் அண்மைக்காலமாகக் கேரளத்தில் பிரபலமடைந்துள்ளது. ஆன்மீகத்தின் லேபிலோடுதான் இவை விலைபோகின்றன. உடல், மன அமைதி நாடி இத்தகு சிகிச்சைகளில் அபயம் தேடும் ஆட்களின் எண்ணிக்கையிலும் குறைவேதுமில்லை.
 
உலகமயமாதலின் விளைவாகச் சுற்றுலாத் துறைத் தொழில்கள் வளர்ச்சியடைந்தன.புதிய வாழ்க்கைமுறை பணம் செலவழிப்பதற் கான மானசீகக் கட்டுப்பாட்டை முற்றிலும் தளர்த்துவிட்டிருந்தது. எதிர்காலத்திற்காகச் சம்பாத்தியத்தையும் மகிழ்ச்சியையும் சேமித்துத் தள்ளிப்போடுகிற நிலவுடைமை மனநிலை நுகர்வு மற்றும் வாழ்க்கைக் கொண்டாட்டத்திற்காக வழிவிட்டுக் கொடுத்தது. இன்பச் சுற்றுலாக்கள் வாழ்வின் ஒருபகுதியாக மாறிவிட்டன. உள்நாட்டுச் சுற்றுலாக்களும் பெருகியுள்ளது. சொகுசு வண்டிகள் பயணங்களுக்கு ஆர்வமூட்டின. வருமானமற்ற வாலிபர்கள்கூடக் குழுச்சேர்ந்து பாடியாடிச் சுற்றுலாச் செல்வதைக் காணமுடிகிறது. நமது சுற்றுலா மையங்களில் வெளிநாட்டுப் பயணிகளைவிட உள்ளூர்ப் பயணிகளே குவிகின்றனர். பன்னாட்டுநிறுவன முதலீடு களில் நடத்தப்படுகிற பெருமட்ட ஹோட்டல்கள் கேரளத்தில் உருவானதும் ஹோட்டல் மானேஜ்மென்ட் ஒரு தொழிலாகவும் கல்வியாகவும் வளர்ச்சியடைந்ததும் இந்தத் தாராளமயமாக்கக் காலத்தில்தான். கேரளத்தில் பல இடங்களில் தனியார் பூங்கா, நீர்விளையாட்டு பூங்காக்கள் தோன்றின. இன்பச்சுற்றுலாக்களால் ஒரு புதிய ஒழுக்க உணர்வும் உருவாகியுள்ளது.

உலகமயமாதலின் ஆரம்பத்திலிருந்தே நகர-கிராம வேற்றுமை கள் மறையத்தொடங்கின. தொலைக்காட்சி வழியாக நுழைந்த அழகு பற்றிய கற்பிதங்கள்,வாழ்க்கைப் பார்வை எல்லா இடங் களிலும் ஒரே சமயத்தில் பிரசாரம் அடைந்தது. கிராமங்கள் நாகரீக உலகின் நிகர்நிலை அடைந்ததுடன் கிராமீயத்தனம் ஒரு கற்பனை மட்டுமாகியது. அனுபவங்களின் உயர்வு தாழ்வுகள் எவ்விடத்தும் இல்லாமல் போனது. அனைத்திடங்களிலும் பியூட்டி பார்லர்கள், பியூட்டி கிளினிக்குகள் தோன்றின. பெருநகர வாழ்க்கைத் தரத்திற்கு நிகரானதாகக் கேரள வாழ்க்கை உயர்ந்தது. ஃபாஸ்ட் ஃபுட், மினரல்வாட்டர் இன்று எங்கும் கிடைக்கிறது. கிராமவிருந்துகள் கூட டிஸ்போஸபிள் டம்ளர், தட்டுக்களே பயன்படுத்தப்படுகின்றன. மலையாளி இன்று தனது கிராமத்திலல்ல ‘உலக கிராம’த்தில் வாழ்ந்துவருகிறான்.

உடல்நலம் பேணுவதில் மிகையான கவனமும் ஆடம்பரமான சிகிட்சை வசதிகளுக்குத் தயங்காத ஒரு வர்க்கம் இன்று கேரளத்தில் உண்டு. அவர்களைச் சுரண்டுவதற்காகச் சுகவாச மையங்கள் போன்ற மருத்துவமனைகள் எல்லா நகரங்களிலும் உள்ளன. அதி நவீன தொழில்நுட்ப திறனைப் பயன்படுத்தி நோய் நிர்ணயம் செய்கிற மருத்துவமனைச் சிகிட்சைச் செலவுகள் சாதாரணமானவர்களால் தாங்கவியலாமல் போனது. ஆனால் சிறுசிறு நோய்நொடிகளுக்குக் கூட சூப்பர்ஸ்பெஷாலிட்டி மருத்துவமனைகளை நாடுகிற ஒரு வர்க்கமும் கேரளத்தில் உண்டு. உலகிலுள்ள அனைத்து சிகிட்சை முறைகளும் இன்று கேரளத்தில் கிடைக்கிறது. மருந்தகங்களின் எண்ணிக்கையும் பெருகியுள்ளது. அழகைப் பெருக்க, இளமை நிலைநிறுத்த என நூற்றுக்கணக்கான மருந்துகள் கேரளக் கடைகளில் விற்பனைக்குண்டு. மனித வாழ்நாட்காலம் அதிகரித்துள்ளது என்றாலும் நோய்நொடிகளும் பெருகியுள்ளன.

கலை இலக்கியத்தில் இன்று புதிய பல போக்குகள் தோன்றி யுள்ளன. உலகமயமாதலின் பண்பாட்டுப் பாதிப்புகளை ஆழ்ந்து ஆராயும் இலக்கியப் படைப்புகள் ஏராளமாகவே எழுதப்பட்டுள்ளன. சிறுகதையே இத்துறைக்குப் பெரும் பங்களிப்புச் செய்துள்ளது. உலகமயமாதலுடன் நிகழ்ந்த வரலாற்றுப் புறக்கணிப்பைக் கண்டித்து விமர்சிக்கும் பலநாவல்கள் மலையாளத்தில் எழுதப் பட்டன. இலக்கியத் திறனாய்வுத்துறையில் பின்நவீனத்துவம் குறித்து ஏராளமான விவாதங்கள் நிகழ்ந்தன. இலக்கியத்தைத் தேசீய அடிப்படைவாத மனநிலையுடன் அணுகியவர்கள் மலையாளத்தில் பின்நவீனத்துவத்தை ஆதரிக்கவில்லை. இருப்பினும் தொண்ணூறு களில் மிகமுதன்மையான விமர்சனப்போக்கு பின்நவீனத்துவம்தான்.

புதிய உலக ஒழுங்கிற்கு ஏற்ப திரைப்படங்கள் மாறின. பொருளாதார லாபமீட்ட ஏற்ற கலவைகள் கண்டடைவதில் வணிக நோக்கிகள் வெற்றியடைந்தனர். மிக மேலோட்டமான வாழ் வனுபவங்களைச் சித்தரித்து பார்வையாளர்களை ரசிக்கவைக்கவே பல படங்களும் முயன்றன. வாழ்வின் அனைத்து நிலைகளும் நகைச்சுவை, மிமிக்ரியாகக் கட்டுடைவு பெற்றன. குடும்பம், காதல், சமூகவாழ்வு, அரசியல் போன்ற துறைகளில் இருந்துவருகிற சிக்கல்களை மிகமேலோட்டமாகப் பரிகாசித்துடன் அலசும் அப்படங்கள் தீர்வுகள் எதையும் பரிந்துரைப்பதில்லை. நிலவுடைமை வீழ்ச்சி,அதன் மீட்டுருவாக்கப் பணிகளைப் பிரச்சாரம் செய்யும் திரைப்படங்களும் ஒரு பிரிவின.

 யதார்த்தமற்ற அனுபவங்களை ஆடிப்பாடி அரங்கேற்றும் புதுத்திரைப்படங்கள் வாலிபப் பருவத்தைப் பெரிதும் வசீகரித்தது. இந்திப் படங்களுடன் போட்டிபோடுகின்ற பாடல்காட்சிகள் படத்தின் வெற்றிக்கு அவசியமானது. இப்பாடல்கள் தொலைக்காட்சி வழியாகச் சுதந்திர இருப்பைப் பெறுகின்றன. இதற்கிடையே வாழ்வின் யதார்த்தங் களை நேர்மையுடன் உரையாடும் திரைப்படங்களும் வெளியாகி யுள்ளன. நடுத்தர வர்க்க குடும்பப் பிரச்சினைகள், கேரளச் சமூகத்தில் பெண்ணின் யதார்த்த நிலை, கபட ஆன்மீகம் உருவாக்கும் சமூகப் பிரச்சினைகள் இவற்றைச் சித்தரிக்கும் சில படங்களும் இக்காலத் தில் தோன்றின. கலைப்படங்கள் என்ற நீரோட்டம் முற்றிலும் மறைந்து போன ஆண்டுகள் இப்பத்தாண்டுகள். தொலைக்காட்சித் தொடர்கள் பெரும்பாலும் நடுத்தரவர்க்கப் பெண்களையே முன்னிறுத்தின. பெரும்பாலும் கேரளத்தில் இல்லாமலாகிவிட்ட கூட்டுக்குடும்ப வாழ்வின் போராட்டங்களை அவை சித்தரித்தன. ஒளிபரப்புக் கால அதிகரிப்பும் தனியார் சானல்களின் பெருக்கமும் ஏற்பட்டதுடன் இவை பல வடிவங்களில் சித்தரிப்புப் பெறுகின்றன.

நாடகக் கலையும் வணிக நோக்கிற்கு அடிமைப்பட்டுப் போனது. பொருளாதார லாபத்தை அடைவதற்கு அவசியமான கலவைகளை புரொபஷணல் நாடகங்கள் உள்வாங்கியுள்ளன. சமகாலவாழ்வுடன் தொடர்பற்ற கதைப்பொருண்மைகள் நகைச்சுவை,பாலியல் வாடையுடன் அளித்துப் பார்வையாளரை வரவேற்கின்றன நாடகங்கள். இன்று நாடகத் தயாரிப்புக்குப் பெரும்தொகை முதலீடு தேவை. ஆகவே அம்முதலீட்டைத் திரும்பப்பெறச் சினிமாக்களை பலநிலைகளில் பின்பற்ற வேண்ய கட்டாயத்தில் உள்ளன புரொபஷணல் நாடகங்கள். சந்தைமயமாக்கம் வாழ்வில் உருவாக்கி விட்ட மாற்றங்கள், நடுத்தரவர்க்க மனநிலைகளைச் சித்தரிக்கும் நாடகங்களும் சில இக்காலத்தில் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன. சாஸ்திர சாகித்ய பரிஷத், பிற நற்பணி மன்றங்கள்,அமெச்சூர் நாடகக் குழுக்கள் தயாரித்து அரங்கேற்றிய நாடகங்கள் வழியாக உலகமய மாதலுக்கு எதிரான பண்பாட்டுப் போராட்டக்குரல் ஓங்கி ஒலிக்கப்பட்டதை இங்கு நினைவு கூரலாம்.

கேரளத்தில் இன்று கட்டிடத்தொழில் துறை வேகமாக முன்னேறி வரும் மிகப்பெரும் தொழில்துறையாகும். வளைகுடா நாடுகளின் பணவரவுடன் ஆரம்பித்த வீடுகட்டும் ஆசை உலகமயமாதல் காலத்திலும் வலுத்தது. அணுக்குடும்ப அமைப்பில் தனிவீடு ஒரு இன்றியமையாத தேவையாகியுள்ளது. வீடுகட்டலில் வளைகுடாப் பணக்காரர்கள், செல்வந்தர்களோடு நடுத்தர வர்க்கம் போட்டி போட்டு வருகிறது. விலை உயர்ந்த கட்டிடப்பொருட்கள், ஃபிட்டிங் பொருட்கள், மார்பிள், கிரானைட் போன்றவைக் கேரளச் சந்தைகளில் பெரும் புழக்கமடைந்துள்ளன. இவற்றைப் பயன்படுத்திக் கட்டியமைக்காத வீடுகள் மிகமிக அபூர்வம். தொலைக்காட்சியுக ஆரம்பத்திலிருந்து மனிதன் அதிக நேரத்தை வீட்டினுள்தான் செலவிடுகின்றான்.

உலகின் அனைத்துப் பொருட்களும் வீட்டினுள் ளேயே கிடைக்கவேண்டும் என்பதால் பல வீடுகளும் பொருட் காட்சிசாலை போலாகியுள்ளன. உள்ளறை அலங்கார அழகியலின் வரவுடன் வீட்டின் உள்பகுதிகள் அசைவற்ற நிலைக்காட்சிகள் போல அழகூட்டம் பெற்றுள்ளன. கேரளத்தில் சிறு,பெரு பேதமின்றி அனைத்து நகரங்களிலும் அடுக்குமாடிக் குடியிருப்புக்கள் வந்து விட்டன. ஒரு அடுக்குமாடிக் குடியிருப்பில் ஒரு தளத்தில் ஒரு வீட்டையேனும் சொந்தமாக்குதல் என்பது கேரள நகரவாசிகளில் சிறுபிரிவின் கனவாக மாறியுள்ளது. ஒரு நுகர்வோர் யுகத்தில் கேரள மக்களின் வீடுகட்டும் ஆசை வியப்பளிக்கிறது. புற உலகம் போட்டிபொறாமைகளும் யந்திரத்தனமாகவும் இருப்பதால் வீடு மிக இதமான, பாதுகாப்பான இடமாக உணரும் அனுபவ நிலை இன்று கேரளத்தில் உண்டு. வீட்டைவிட்டுப் போதல் எழுபதுகளின் நவீனத்துவப் பிரக்ஞையின் அடையாளமாக இருந்தது. இன்றையப் புதுத் தலைமுறை இதை ஒரு கருத்தாகவே மதிக்கவில்லை.

தொண்ணூறுகளில் ஓவியக்கலை மிகுந்த அசைவுகளைப் பெற்றது. உலகமயமாதலை கேரள ஓவியக்கலை உள்ளூர்மய மாதலை முன்னிலைப்படுத்தி எதிர்கொண்டது.
 
உலகளாவிய ஓவியமொழி, குறியீடுகளைப் புறக்கணித்து கேரள வழமைகளை வடிவமைத்தெடுக்கும் முயற்சி ஓவியத்துறையில் பரவலாக இடம்பெற்றது. ஆசிரியத்துவச் சிக்கல், சந்தைமயமாக்கம், சூழலியல் சீர்கேடுகள், பெண்களின் மீதான கொடுமைகள் என்பன இக்கால ஓவியங்களின் மையப்பொருண்மையாக இருந்தன. எக்ஸ்பிரசனிச பாணி, எடுத்துரைப்புப் பாணியும் ஓவியங்களில் இடம்பெற்றன. பல்வேறு காட்சிகளை ஒரே பிரேமில் சித்தரிக்கும் முயற்சிகளும் நிகழ்ந்துள்ளன. வணிகக்கலையே ஓவியக்கலையின் வாய்ப்புக்களை அதிகமாகப் பயனாக்கம் கொண்டது. கணினியின் வாய்ப்புக்களுடன் இணைய கலை-தொழில்நுட்பம்-சந்தை இவற்றின் இணைவு அபாரமான வணிகவெற்றியை ஓவியத்திற்கு அளித்தது. சந்தைமயமாக்கத்தால் அதிகப் பயனை ஈட்டியவை வணிக ஓவியங்கள்தான்.

உலகமயமாதலின் பின் ஏற்பட்ட புதுப்புது தேவைகளும் வாழ்க்கைப் பார்வைகளும் கேரளத்தின் நிலவியற்கை, உயிர்வாழ் சூழலை மிகவும் மாற்றி அமைத்தது.செயற்கையான அழகின் மீதான நாட்டம் இயற்கை அழிவுக்குக் கொண்டுசென்றது. கட்டிடங்கள் கட்டுவதற்காகப் பள்ளமான நிலப்பகுதிகள் சமதளப்படுத்துவதற் காகக் கனரக வண்டிகளில் மேல்மண் தோண்டி எடுத்துச் செல்லப்படும் காட்சி கேரளத்தில் சர்வசாதாரணமாகி விட்டது. நிலத்தைக் குடைந்து மண்ணைத் தோண்டி எடுக்க ராட்சச இயந்திரங்கள் மிகப் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. குன்றுகள் நமது நிலவியற்கையின்றும் மறைந்து வருகின்றன. மேல்மண்ணின் அவசியம் பற்றியோ அதை நாசமாக்குவதன் அதர்மம் குறித்தோ எண்ணிப்பார்க்க மலையாளிக்கு நேரமில்லை.

நெல் விவசாயம் பெருலாபம் அளிக்காகாததால் நெல்வயல்கள் பிற தேவைகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தொழில்மயமாக்கம், தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி, இயற்கை உணர்வற்ற அழகியல் கற்பிதங்களால் கேரளத்தின் இயற்கைச் சூழல் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளது. வீசப்படும் பிளாஸ்டிக் குப்பைகள், நகரக் கழிவுகள் வாழ்க்கைக்குப் பெரும் அச்சுறுத்தலாக மாறியுள்ளது. புது அழகுணர்வு இறந்த காலத்தின் சுவடுகளை, வரலாற்று நிகழிடங்களைத் தயவின்றி நாசப்படுத்தி வருகின்றது. பண்பாடு, வரலாறு குறித்து மார்தட்டிக் கொள்கிற மலையாளி சுயலாபங்களுகாக இவற்றை கண்ணைமூடிக் கொண்டு அழித்துவருகிறான். காங்க்ரீட் தொழில்நுட்பம் கட்டிடத் துறையில் செலுத்திவரும் தாக்கம் இதற்குக் காரணம். காங்க்ரீட் தொழில்நுட்பம் குறுகிய கால ஆயுள்கொண்டது என்பதை எண்ணிப் பார்ப்பதில்லை. பெரிய பெரிய கட்டிடங்கள் மேம்பாலங்களின்றிப் பொருளாதார வளத்தைக் காட்டமுடியாதுதான். முற்றங்களும் நடைபாதைகளும் காங்க்ரீட் செய்யப்பட்ட வீடுகளில் வசிக்கும் சிறார்கள் பூமியின் ஸ்பரிசமின்றி வாழ்ந்துவருகின்றனர்.

உலகமயமாதல் பணக்காரர்களைப் பெரும்பணக்காரர்களாக் கியது. மக்கட்தொகையில் 30% வருகிற நடுத்தரவர்க்கத்தின் நுகர்வுவேட்கையைத் தூண்டி உச்சப்படுத்தியது. இந்திய மக்களில் சுமார் 20% பேர் அனைத்து உபயோகப் பொருட்களையும் வாங்கும்திறன் படைத்தவர்கள். இப்பிரிவினரை மையமிட்டே ஆடம்பரப் பொருட்கள், பிற தொழில்களும் இருந்துவருகின்றன. உபயோகப் பொருட்களின் பெருக்கம், வாழ்க்கைக் கொண்டாட் டங்களுக்கு இடையில் மிகுபெரும்பான்மையினரின் யதார்த்த வாழ்க்கைத் துயரங்கல் மூடிவைக்கப்படுகின்றது.

புதுப்பொரு ளாதாரக் கொள்கையால் இம்மிகு பெரும்பான்மை வர்க்கம் மேறும் வறுமைக்குள் உழன்றுவருகின்றனர். மறுகாலனியாக்கத்தின் விளைவுகள் பரவலாகக் காணமுடிகின்றது. இன்று உணவுப் பொருட்கள், அன்றாடப் பயன்படு பொருட்கள், மருந்துவகைகளின் விலை வெகுவாக உயர்ந்துள்ளது. தாராளமயமாதலின் பகுதியாக உணவு எண்ணை மற்றும் ரப்பர் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது கேரளத்தின் பொருளாதாரத்தைப் பெரிதும் பாதித்தது. இதனால் ஏற்பட்ட தேங்காய், ரப்பரின் விலைச்சரிவு விவசாயம் மற்றும் சார்தொழில்களைப் பாதித்தது. வெளிநாடுகளில் இருந்து காய்கறிகள், பழவகைகள் இறக்குமதி செய்வதற்கான முயற்சிகள் நடந்தேறி விட்டன. இயல்பாகவே அப்பொருட்களின் விலை அதிகமாகவே இருக்கும். சாதாரண மக்களுக்கு இவை கைக்கெட்டாமல் போகிற நாள் அதிதொலைவில் இல்லை. இப்போதே ஏழ்மையும் நோய்மையும் வாட்டும் சாதாரண மக்களை மேன்மேலும் ஏழையராக வும் நோயாளிகளாக்கவும் இது பயன்படும்.

உலகமயமாதல் செல்வந்தர்கள், நடுத்தரவர்க்கத்தின் கருத் துலகை, கொள்கையை மாற்றியமைத்துள்ளது. மறுமலர்ச்சி, நவீனமாக்கத்தால் கேரளச் சமூகத்தில் ஏற்பட்ட பிரக்ஞைவிகாசம் உறைபட்டோ திசைமாறியோ போய்விட்டது. மறுமலர்ச்சியின் பலனாகக் கேரள வாழ்வில் ஏற்பட்ட பலன்கள் புதிய சமூகமாறுதல்களின் முன் ஒளிமங்கிப் போனது. சிந்தனைத் தளத்தில் ஒரு பெரும் நெருக்கடி இங்கு ஏற்பட்டது. தனிநபர் வாழ்வின் திட்டமிடல், வாழ்க்கை குறித்த சிந்தனைகளும் மாறிப்போயின. உலக நிகழ்வுகளை எதிர்கொள்ள அறிவை மறுஅமைப்பு செய்யவோ பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பை மறுத்துப் போராடவோ இயலாமல் போனது. உலகமயமாதலின் பெரும் பிரவாகத்தில் அடித்துச் செல்லப்படுகிறது மலையாளியின் வாழ்வு. இச்சூழ்நிலையிலிருந்து விடுதலை பெறப் பலரும் மறுமலர்ச்சிக்கு முற்பட்ட நிலவுடமைக் கருத்தியல் அதன் பண்பாட்டில் புகலிடம் தேடுகின்றனர்.

புதுப்பொருளாதாரச் சீர்திருத்தத்தின் பலனாக ஏற்பட்ட ஏழ்மை யாக்கம் இதர மாநிலங்கள் போலக் கேரளத்தைப் பாதிக்கவில்லை. அதன் காரணங்கள் இரண்டு. வளைகுடா நாடுகளில் இருந்து வந்துகொண்டிருந்த பணம் இக்காலத்திலும் வழக்கம்போலவே இருந்தது. அதனால் தேசியப் பொருளாதார நெருக்கடியை ஓரளவேனும் எதிர்கொள்ள இயன்றது. தாராளமயமாக்கத்தின் ஆரம்பநாட்களில் தேசியபொருளாதார நிலையில் சற்று முன்னேற்றம் இருந்தது எனினும் 1995ற்குள் நிலைமை மோசமடைந்தது. நாடு கடனில் சிக்குண்டது. இந்த இரண்டாம் கட்டத்தில் ஏற்பட்ட பொருளாதார பாதிப்புகள் கேரளத்தை அவ்வளவாக நெருக்காமல் போகக் காரணம் 1996ல் ஆரம்பிக்கப்பட்ட வெகுசன மேம்ப்பாட்டுத் திட்டம்(ஜனகீய ஆசூத்ரண பத்ததி) இத்திட்டம் சாமானிய மக்கள் வாழ்வுக்குக் குறைந்த அளவிலாவது பொருளாதாரப் பாதுகாப் பளித்தது.

கிராமங்கள் பொருளாதாரத் தன்னிறைவு பெற்றன. வளர்ச்சிப் பணிகளைத் தாமே நடைமுறைப்படுத்தியது கேரள வாழ்வில், வாழ்க்கைப் பார்வையில் ஓரளவுவரை மாற்றத்தைக் கொணர்ந்தது. இந்தியா முழுமையும் உலகமயமாதலுக்கு அடிபணிந்தபோது கேரளம் இத்திட்டத்தின் மூலமாகக் கிராமத் தன்னிறைவு, தன்னாட்சிக்கு வழியமைத்துக் கொண்டது. உலகமயமாதலுக்கு ஆளான எந்த நாட்டிலும் இக்காலத்தில் இது போன்றதொரு திட்டம் சோதனை செய்யப்படவில்லை. “கோலா-கொக்கெய்ன் - கால்கேர்ள்” பண்பாட்டு திணிப்பைத் தடுத்து சமூகவாழ்வுக்கு புதிய தலைமுறையை அழைத்துவர இத்திட்டம் சிறிதளவேனும் உதவியுள்ளது.

1998 க்குப் பிறகான பொருளாதாரச் சிக்கல்களின் உலகமயமாதலுக்காளான நாடுகளின் பொருளாதார வீழ்ச்சிகள் கேரள நடுத்தரவர்க்கத்தின் கண்களைத் திறந்துள்ளது. பண்பாட்டு ஆக்கிரமிப்பிற்கு எதிராகச் சிறிதளவேனும் எதிர்வினை யாற்ற மலையாளி ஆயத்தமாகியுள்ளான். பொருளாதாரத் தன்னிறைவு அடைவதற்கான திட்டப்பணிகளோடு பண்பாட்டுத் தன்னிறைவு பெறுவதற்கான ஒருங்கிணைந்த முயற்சிகளும் கேரளத்தில் பரவலாக நடைபெற்று வருகின்றது.

Pin It

கேரள சாஸ்திர சாகித்ய பரிஷத்  ஐம்பதாண்டு விழாவைக் கொண் டாடும் இவ்வேளையில் அதன் கொள்கைகள் மற்றும் செயற்பணிகள் கேரளச் சமூகத்திலும், வெளிச் சமூகத்திலும் செலுத்திய/ செலுத்தி வருகிற   பாதிப்புகள் பற்றி நண்பர்கள் பலர் விசாரிப்பதுண்டு. 1975 முதல்1990 வரை நான் அவ்வியக்கப் பணியாளனாகச் செயல் பட்டேன். இன்றும் தோழமையுடன் அதன் வளர்ச்சிகாக இடை யிடையே உதவிவருகிறேன். அவ்வாறு செய்யும்போது அதன் பணிகளை விமர்சித்து அடிக்கடி கருத்துப் பரிமாற்றம் நடத்து வதுண்டு. அந்த உரிமையை வைத்துக்கொண்டு சிலவற்றைச் சுட்டிக் காட்ட நினைக்கிறேன்.

மலையாளத்தில் அறிவியல் இலக்கியம் தோன்றிப் பரவிவளர வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன் சில அறிவியல் அறிஞர்கள், ஆசிரியர்கள்,அரசியல்,சமூகப்பணியாளர்கள் இணைந்து 1962இல் உருவாக்கிய கேரள சாஸ்திர சாகித்ய பரிஷத் 1978ற்குள் வெகுசன அறிவியல் இயக்கத்தால் நடத்தப்படுகிற ஒரு கழகமாக வளர்ச்சி பெற்றது.  சைலண்டுவாலி திட்டங்களுக்கெதிராக முடிவுகளுடன் கேரள மின்னாற்றல் துறைக்குப் புதிய திட்டங்களை வகுத்தளித்து  மக்கள் கவனத்தைக் கவர்ந்தது. பின்னர் சூழலியல் குறித்த ஆய்வுகளில் தீவிரமாக ஈடுபட்டது. வளர்ச்சி சுற்றுச்சூழலுடன் தொடர் புடையது. அழிவுடன் தொடர்புடைய வளர்ச்சித் திட்டங்களைக் கைவிட்டுப் புதிய  அணுகுமுறையை நாடவேண்டும் என வாதிட்டது.

பரிஷத் தொண்டர்களான ஆசிரியர்களின் உதவியுடன்  பள்ளிகளில் மாணாக்கரிடையே அறிவியல் உணர்வை உருவாக்க முடிந்தது. உடல்நலத் துறையில் மருத்துவர்கள், சமூக அறிவிய லாளர்கள் உதவியுடன் உடல்நலப் பிரச்சினைகள் குறித்தும் அதற்கான மாற்றுவழிகள் பற்றியும் ஆராய்ந்து பிரச்சாரம் செய்தது. அதனடிப்படையில் இதர மாநிலத்து இயக்கங்களுடன் இணைந்து ‘மக்கள் உடல்நல இயக்க’த்தை  அமைத்தது. இந்திய அளவில் நடுவணரசின் உதவியுடன் அமைக்கப்பட்ட ‘ஞான விஞ்ஞான சமிதி’ (B.V.G.S)  இந்திய மக்கள் அறிவியல் இயக்கத்திற்கு உருக்கொடுத்தது. 1970 களின் பிற்பாதியில் மின்னாற்றல் குறித்துக் கேரளச்சூழலில் நிகழ்த்தபட்ட விவாதங்கள் மாற்றுவழிகளைப் பரிந்துரைத்தது. இதுமட்டுமன்றி, மையம் கலைக்கப்பட்ட அடிப்படையில் அமையும் ஒருவளர்ச்சித் திட்டத்தைத் தீட்ட முயன்றதுடன் கிராம சாஸ்திர பரிஷ்த்துகளை உருவாக்கியது.

இவ் அடிப்படை அளித்த புரிதல்கள் சார்ந்து பஞ்சாயத்ராஜினை வலிமைப்படுத்துவதற்கான  பல தளங்களில் ஈடுபட்டு அதற்கான மாதிரிகளைத் தயாரித்தது. இப் பணிகளின் நிறைவேற்றத்திற்காக இவ்வியக்கம் கேரளத்தில் ஒரு புத்தகப்புரட்சியை  நடத்தியது.அணிவகுப்புகள், ஊர்வலங்களுடன் வீடுவீடாகச் சென்று அறிவியல் சிறு வெளியீடுகள் விற்பனை செய்யப்பட்டன.  பள்ளி,கல்லூரித் தளங்களில் சிறுசிறு அமைப்புகள் நிறுவி அவர்களிடையே அறிவியல் பிரக்ஞையை உருவாக்கு வதுடன்  அவ்வமைப்புக்களின் சமூக ஊடாட்டத்தால் வெகுசனங் களிடையே அறிவியலை, அறிவியல் பார்வையைக் கொண்டு செல்லவியன்றது. வீதி நாடகங்கள், பாடல்கள்,முச்சந்திச் சொற் பொழிவுகளால் பரிஷத் அறிவியல் பார்வையைச் சமூகத்தில் உருவாக்கியது.

பரிஷத்தை ஒரு மக்கள் இயக்கமாக்கி அறிவியல் புத்தறிவினை வெகுசனப்படுத்தி  அதன்வழியாக  சிந்தனைத்துறையில் முழுமை யான கருத்தியல்மாற்றத்தை (Paradigm shift) உருவாக்கப் பங்காற்றிய ஆளுமைகளை இங்கு நினைகூர வேண்டும். பி.டி.பாஸ்கரப் பணிக்கர்,டாக்டர்.எம்.பி.பரமேஸ்வரன், பேராசிரியர் எம்.கெ.பிரசாத் போன்றோரை இங்குக் குறிப்பிட வேண்டும். ஒரு வெகுசன இயக்கமாக வளர்ப்பதற்கும் ஏராளமான ஆசிரியர்களை இவ்வியக்கம் நோக்கி அழைத்து வரவும் பாஸ்கரப்பணிக்கர் ஆற்றிய பங்கு அளப்பரியது. இவ் அடித்தளத்திற்கு வலுவூட்டி அறிவியல் அறிவினை மிகமிக வெகுசனப்படுத்தி  புத்தக வெளியீடு தொடர்பாக ஒரு மாபெரும் பாய்ச்சலை நிகழ்த்தி பரமேஸ்வரன் ஆற்றிய  பங்களிப்பு சிறப்பானது. எதிர்வரவிருக்கின்ற  மின்னாற்றல் நெருக்கடி பற்றி  எழுபதுகளிலேயே எச்சரிக்கை செய்ததோடு அதற்கான மாற்றுவழிகளையும் அவர் பரிந்துரைத்தார். எம்.கெ.பிரசாத் ஒரு சூழலியல்வாதி.

தனது நம்பிக்கைக்குரிய கொள்கைகளைக் கைவிடாமல்  காந்தீய தரிசன வழிகளில் புது உலகைக் கனவுகண்டவர். அதற்கொரு சித்தாந்த வடிமைப்பையும் அளித்தார். சூழலியல் குறித்த தனது அறிவனுபவங்களை இயக்கத் திற்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் ஆற்றலுடன் வெளியிட்டு சூழலி யற்கு ஒரு வெகுசன இருப்பை உருவாக்கினார்.  வளர்ச்சிப்பணித் திட்டமிடல்கள்  சூழலியல் சார்ந்தமைய வேண்டும் என வாதாடியவர் எம்.கெ.பிரசாத். கேரளச்சூழலில் பின்னர் எழுப்பப்பட்ட, எழுப்பப்பட்டு வருகிற சூழலியல் உரையாடல்களுக்கெல்லாம் அடித்தளப் பணிகளாகப் பிரசாத்தின் பங்களிப்புகளை மதிப்பிட வேண்டும். இவர் மூவர் மட்டுமல்ல மேலும் பலரின் அயராத, தன்னலமற்ற தொண்டுகளும், பங்களிப்புகளும் இவ்வியக்கத்தின் ஐம்பது ஆண்டுகாலத் தொடர் வரலாற்றில் உண்டு. இல்லையெனில் இப்படியரு மாபெரும் சமூக இயக்கமாகக் கேரள மக்கள் வாழ்வில் கலந்து நிலைபெற இயலாதுதான்.

நண்பர்கள் குறிப்பாக ஊடகத்துறையில் பணியாற்றுவோர் இவ்வியக்கத்தை ஒரு முக்கிய அரசியல்கட்சியின் கிளை அமைப் பாகக் கருதப்படுவதுண்டு. பரிஷத்தின் அடிப்படை பார்வைகளுள் ஒன்று பரவலான நிலையில் மக்களாட்சியின் மையக்குவிப்புக் களைக் களையும் இடதுசாரித் தளமாக இருப்பதால் இது போன்ற புகார்/வதந்தி அவ்வியக்கத்தின் மீது, செயல்பாடுகளின் மீது வைக்கப்படுவது இயல்புதான். ஆனால் இது முழுக்கமுழுக்க ஒரு மக்கள் இயக்கம்தான். கேரள அரசியல் சூழலில் ஒரு அரசியல் சார்பை அடையாளப்படுத்தாமல் இருக்கவும் முடியாதுதான். ஏனெனில் கேரளத்தில் வெளிப்படையாகவே அரசியல்சார்பு, கருத்தியல் உடன்பாடுகள் இல்லாதவர் மிகமிகக் குறைவு. ஆரம்பக்காலத்தில்  ஒரு பொது இடது தளம் என்று சொல்லமுடிகிற  அதேவேளை பல அரசியல் கட்சியைச் சேர்ந்தவர்களும் பிறரும் இவ்வியக்க உறுப்பினர்களாக இருந்தனர். ஆனால் இன்றைய நிலவரங்கள் பற்றி எனக்குச் சரிவரத் தெரியவில்லை. ஆனால் இப்பொது இடது தளம் நிலைபெறச் செய்வதுடன் புத்துயிர்ப்பு அளிக்கவும் வேண்டுமென நான் விரும்புகிறேன்.

மேற்கத்திய பொருளாதார ஏகாதிபத்தியத்தின் விளைவான தாராளமயமாக்கத்தை அரவணைக்கின்ற இந்திய வலதுசாரிகளும் இன்றையத் தேசீய ஆட்சியமைப்பும் ஒரு இடைநிலைப் பாதையான  நேருவியப் பொதுவுடைமை அடிப்படைகளை, அரசியல் பொரு ளாதார அணுகுமுறைகளை முற்றிலும் அழித்துவிட்ட நிலையை இன்று காணமுடிகிறது. இச்சூழலில்  இடதுசாரி, மக்களாட்சியின் இடத்தை உறுதிசெய்து விரைந்து பரவலாக்கிட வேண்டியுள்ளது. அப்பணியின் போது  நாம் உடன்படுகிற,  மறுக்கிற பார்வைகள், எண்ணங்கள், மாற்றுவழிகளைக் கற்கவும் அதுபற்றி விவாதிக்கவும் பொருத்தமான வாய்ப்புக்களைப் பயன்கொள்ள வேண்டும்.  அதற்கான வாய்ப்புக்களைத் திறக்கவும் வேண்டும். விவாதங்களை ஒருங்கிணைக்கும்போது மக்கள் நம்பிக்கையிழந்துவிட்ட  குறுகலான கட்சி அரசியல் சிந்தனைகளைக் கடந்த  அமைப்புக்கள், அறிவால், தனித்துவமிக்க பார்வைகளால் அறியப்படுகின்ற பேராளுமைகளின்  பங்களிப்பைப் பெறவேண்டும். அமைப்புநிலையிலும் கொள்கைநிலையிலும் மக்களாட்சி வடிவங்களைக் கண்டடைய அறிவாற்றல்மிக்க சிந்தனைகளும் பார்வைகளும் விவாதிக்கப்பட வேண்டும். நிலையவித்வான்களை மட்டும் வைத்துக்கொண்டு நடத்தும் விவாதங்களால் இன்றைய அரசியல்,பொருளாதார சமூகப் பிரச்சினைகளுக்குத் தீர்வுகாண இயலாது.

ஏதேனும் அரசியல் கட்சியின் கிளைஅமைப்பு (வால்) எனக் கேலிசெய்வதுடன் மட்டும் நின்றுவிடுகிற  எதிர்நிலைப்பாடுகளால் சமூகத்தை முன்னேற்ற இயலாது. அறிவாற்றலுடன் மேற்கொள்ளப் படுகிற கருத்தியல் முடிவுகளே முதன்மையானது. ஒரு அறிவியல் இயக்கம் என்ற நிலையில் மக்களின் பக்கம்நின்று பரிஷத் செய்த பல நடவடிக்கைகள் அறிவாற்றலுடன் ஆராய்ந்து மேற்கொள்ளப் பட்டவை. சைலண்டுவாலி, நீர் மாசு,தனியார் கல்லூரிகள் எனும் வணிக நிறுவனங்கள்,அதிரப்பள்ளி, உடல்நலத்துறையின் தனியார் மயமாக்கம், நிலம் ஒரு பொதுச்சொத்து போன்ற கருத்தியல் முடிவுகள் எந்த அரசியல் கட்சியாலும் ஒத்துக்கொள்ள முடியாது தான். எனவேதான்  பரிஷத்  கேரளச் சமூகத்தில் மாற்று எதிர்ப்பாற்றலாக (Countervailing Power) இருக்கிறது. அதுவே இதுபோன்ற இயக்கங்கள், அமைப்புகளின் இயல்பான இடமும் பொறுப்புமாகும். கடவுளே வந்து ஆண்டாலும்  ஒரு மாற்று எதிர்பாற்றல் அமைப்பு வேண்டும்தான்.

பல முக்கிய வளர்ச்சித் திட்டங்களையும் பரிஷத் கலந்துரையாடி அவற்றை வெகுசனப்படுத்தியது. எனினும் ஒரு வெகுசன அறிவியல் இயக்கம் என்ற நிலையில் இன்னும் ஆற்றலோடு செயல்பட இயலாமல் போன பணிகளும் துறைகளும் உண்டு.  அவற்றில் ஒன்று அருகிவருகின்ற பொதுஇடங்கள். அதன்பகுதிதான் பொதுப் பொரு ளாதார அமைப்பு, பொது நிறுவனங்களின் தளர்வு வீழ்ச்சி போன்ற பிரச்சினைகள் பரிஷத்தால் விவாதிக்க இயலவில்லை. அது போலவே அயலக மலையாளிகள்.  கேரளத்தின் வளர்ச்சிபற்றி 1976 முதல் ஆராய்ந்து வருகின்ற பரிஷத்  அயலக மலையாளிகளின் பிரச் சினைகளை,  அயலக மலையாளிகள் ஈட்டும் பணத்தின் பின்விளைவு களை ஆராய்ந்து மக்களை அறிவூட்ட முயலவில்லை.  முயன்றும், கேரளச் சமூகத்தில் பெண்களின் இடம், இருப்பு, பங்கேற்பு பற்றிப் பொருட்படுத்தும் நிலையில் எதுவும் செய்ய இயலவில்லை.

இவையனைத்திற்கும் மேலாகப்  பரிஷத், பரிஷத் ஆர்வலர்களை அலட்டுகிற  அல்லது அலட்டவேண்டிய  ஒரு முக்கியப் பிரச்சினை  இளம்தலைமுறையினரைச்  சமூகப் பணிகளுடன் இணைப்பது எவ்வாறு என்ற கேள்வி. அறிவுப் பொருளாதார அமைப்புகளான  (ஐ.டி, ஐ.டி.சி. உயிர் தொழில்நுட்பம் போன்ற) எனும் புதுத்துறைப் பணியாளர்களான  இளைஞர்களைப் கவர இயன்றுள்ளதா?  தாராளமாக்கத்தின் சந்ததியினரான தனியார் கல்விநிறுவனங்களில் பயிலும்  இருபாலின இளைஞர்களை எவ்வாறு இந்த மக்கள் அறிவியல் இயக்கப்பணிகளுக்கு அழைத்துவருவது  என்பதை ஒரு சவாலாகவே  எதிர்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.  மனிதனைப் போலவே இயக்கங்களுக்கும் மூப்புநரை நேர்வதுண்டு. இக்கட்டத் தில் வெகுசன அறிவியல் இயக்கம் தற்புத்தாக்கத்தை (Self Renewal) மேற்கொள்ளவேண்டும். அதற்கான  அறிவியல் திட்டத்தை இந்த  வெகுசன அறிவியல் இயக்கத்தால்  கண்டடைய இயலும் என்பதே என் நம்பிக்கை.

Pin It

பேராசிரியர் கெ.ஏ.ஜயசீலன் கடந்த ஐம்பது ஆண்டுகளாகக் கல்வி,மொழியியல்,இலக்கியத் துறைகளில் பங்காற்றி வருகின்றார். சாம்ஸ்கீய மொழியியலில் இந்திய அளவில் பெரிதும் அறியப் படுபவர். நவீன மொழியியலில் சாம்ஸ்கீ அலைஎழுந்த காலத்தில் ஐதராபாத் Central Institute of Foreign Languages -இன்று English and Foreign Languages University இல் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார். இந்தியாவில் ஆங்கிலக்கல்வியின் நெறியியல், கற்பித்தல், பாடத்திட்ட உருவாக்கத்தில் கடந்த அரை நூற்றாண்டுக் காலமாக நடந்த வளர்ச்சி மாற்றங்களுக்கு மேலான பங்களிப்புகளைச் செய்தவர். தொடரமைப்பு பற்றி, குறிப்பாக மலையாளத் தொடர் அமைப்புத் தன்மைகள் பற்றிப் பல ஆய்வுக் கட்டுரைகளும் Parametric Studies in Malayalam Syntax என்ற நூலும் எழுதியுள்ளார். தனித்துவமான படைப்புவழிகளும் உலகப்பார்வையும் கொண்டவர் கவிஞர் கெ.ஏ.ஜயசீலன். மூன்று கவிதைத் தொகுதிகள் வெளியாகியுள்ளன. 

உரையாடியவர்கள் : கெ.எம்.ஷெரீப், ஸஜய்.கெ.வி

நாற்பது ஆண்டுகளாக ஆங்கிலக் கல்வி, நவீன மொழியியல் துறையில் செயல்பட்டு வரும் உங்களுக்கு அத்துறைகளில் கடந்த அரை நூற்றாண்டு காலத்தில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் பற்றிக் குறிப் பிட்ட புரிதல்களும், கருத்துக்களும் இருக்கும். NCERT, SCERT பாடத்திட்ட சீர்திருத்தத்திலும், பாட புத்தக உருவாக்கத்திலும் ஆளுமை செலுத்தியவர் என்ற முறையில் இந்தியாவில் குறிப்பாகக் கேரளத்தில் ஆங்கிலக் கல்வித் துறையில் வந்தடைந்துள்ள மாற்றங்களை ஒட்டுமொத்தமாக எங்ஙனம் மதிப்பிடுகிறீர்கள்? 

ஐம்பது ஆண்டுகளில் இந்தியாவின் ஆங்கிலக் கல்வியின் முகமே மாறிவிட்டது. கொள்கை ரீதியான நமது பார்வைகள் இன்று மிகவும் அறிவியல்பூர்வமாகிவிட்டது. ஐம்பது ஆண்டுகள் முன்பு இலக்கணம்-மொழிபெயர்ப்பு என்ற முறையே இருந்தது. மொழியை வார்த்தைகளின், கட்டமைப்புகளின் இணைப்பாகவே அன்று கண்டிருந்தனர். வார்த்தைகளையோ, கட்டமைப்புகளையோ ஒவ்வொன்றாக எடுத்து கற்பித்தனர். மொழிக்கல்வி வீடுகட்டுவது போல அமைந்தது - ஒவ்வொரு செங்கற்களாக வைத்து கட்டி யெழுப்புதல். ஒவ்வொரு செங்கல்லும் ஒரு கட்டமைப்பு. 

எல்லாக் கட்டமைப்புகளையும் கற்று முடித்தால்,வீட்டின் உருவாக்கம் முடிந்தது-மொழி கற்றாகிவிட்டது !கற்பித்தலின் உயிர்நாடி (ஆசிரியனின்) நடிப்பு/சைகைவாதமாக இருந்தது. செங்கற்களை அடுக்குவதற்குப் பதிலாக இன்று மொழிக்கல்வி ஒரு செடி முளைத்து வளர்வதோடு ஒப்பிடப்படுகிறது. ஏனெனில் மொழியின் வளர்ச்சி உயிரியல் தன்மையானது. மொழிக்கு உயிரும் வாழ்வும் உண்டு. ஓரளவு பொருத்தமான சூழலும், ஆர்வமும் தேவையும் இருக்கும் போதுதான் மொழி பேசுவோனிடம் வளர்ச்சியடைகிறது என்று சாம்ஸ்கி கூறினார். குழந்தை பிறந்த பிறகு தான் மொழியைக் கற்கிறது என்பதால் குழந்தையிடம் அதற்கு முன்பு மொழி இருக்கவில்லை என்று பொருளல்ல. மொழி, அதைப் பேசும் சமூகத்தில்தான் வாழ்கிறது. அப் பேச்சுச்சமூகம் அதன் வளர்ச்சியைத் தீர்மானிக்கிறது. குழந்தை மொழி பயில அதன் சூழலிலிருந்து பெறும் ஊட்டம் அவசியம். எப்படியோ, அறிவு என்பது புத்தகத்தில் காணப்படும் அதே பொருளென்ற காலம் மலையேறிவிட்டது. ஆனால், இது நேர்கூற்று, இது அயற்கூற்று என்று தரம் பிரித்துக் காட்டிய பழைய ரென் மற்றும் மார்ட்டின் இலக்கணம் அக்கருத்தையே பரப்பியது. 

நமக்கு ஆங்கில மொழி குறித்த அறிவு மிகவும் குறைவுதானே? John is easy to please என்ற வாக்கியம் ஏற்றுக் கொள்வோம். ஆனால் John is easy to kill என்ற வாக்கியம் ஒத்துக்கொள்ள முடியவதில்லை. எதனால் அது ஏற்புடையதல்ல என்று இன்றும் நமக்கு தெரியாதே? 

ஆம், மொழி குறித்தான நமது அறிவு Tip of the Iceberg என்று கூறும் அளவுதான். முழுமையானதல்ல. ஒரு நாள் ஒரு புத்தாக்கப் பயிற்சி வகுப்பில் இலக்கணம் கற்றுத் தர வேண்டுமா? என்று ஓர் ஆசிரியர் கேட்டதற்கு, அந்தக் கேள்வியே அர்த்தமில்லாதது என்று நான் கூறினேன். காரணம் அதற்கு நமக்கு இலக்கணம் தெரிந்திருக்க வேண்டுமல்லவா! மேலும்மேலும் ஆழந்து செல்லுந்தோறும் மொழி பற்றிய நமது இருண்மை அதிகமாக வெளிப்படும். 

இந்த மாற்றங்கள் அடிப்படையான ஒரு கருத்தியல் மாற்றத்திற்கு (Paradigm Shift) வழிகோலியது என்று கருதுகிறீர்களா? 

ஆமாம், கண்டிப்பாக. ஒரு கருத்தியல் மாற்றம் தான். 

கோட்பாட்டு அடிப்படையிலான மாற்றங்கள் பொது சமூகம், ஆசிரியர்கள், மாணவர்கள், இடையே சரியான முறை யில் சென்றடைந்துள்ளதா? ஆசிரியர்கள் புதிய திட்டங்களின் தத்துவ அடிப்படையைச் சரியாக உள்வாங்கிக் கொள்ளாம லும், நடைமுறைப்படுத்தலில் சரியான பயிற்சி அடையாம லும் இருக்கும் வரை புதிய சோதனைகள் தோல்வியடையத் தானே செய்யும்? 

ஒருவேளை, செயல்தளத்திற்குப் போதுமான அளவு கொண்டு வர இயலாது போனாலும், புதிய அணுகுமுறைகளின் வழி உருப்பெற்ற வாய்ப்புகள் பற்றியும், கல்வியில் கொண்டுவர வேண்டிய மாற்றங்கள் பற்றியும் ஆசிரியர்கள் பலரும் அறிந்துள்ளனர் என்றே நான் கருதுகிறேன். அன்று போல் இலக்கணம் கற்பிப்பது மட்டுமல்ல மொழிக்கல்வி என்பதைப் பெருவாரியான ஆசிரியர் களும் அறிந்துள்ளனர். 

மாணவர்களுக்கு ஆசிரியர்கள் பகர்ந்தளிப்பதல்ல அறிவு. தன் சுற்றுப்புறத்திலிருந்து, முன் அனுபவத்திலிருந்து, ஆசிரியர்கள், தங்களைவிட அறிவுபெற்றவர்களின் உதவி வழி மாணவர்கள் சுயமாக அறிவை உருவாக்கிக் கொள்கி றார்கள் என்ற கருத்து அடிப்படை கொண்ட கட்டமைப்பு வாதம் (Constructivism), கல்வியியலில் உலகளவில் பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. அறிவு சம்பாதித்தலை சமூக உறவுகளோடும், சமூக நிகழ்வுகளோடும் இணைக் கின்ற சமூக கட்டமைப்புவாதம் (Social Constructivism) பல நாடுகளின் கல்வித் திட்டங்களில் செல்வாக்குச் செலுத்தியுள்ளது. சம்பிரதாயமான குருபடிமம் உடைந்து போனது தான் இதன் பரிணாம பலன். மேலோட்டமான முற்போக்குச் சிந்தனையும் மிகமிகக் குறுகிய மனப்பான்மையும் கொண்டது மலையாளி சமூகம் என மதிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால் மலையாளிகளிடையே இன்றும் குருப்படிமம் சேதாரமின்றி நிலைபெற்றிருக்கிறது! குருப்படிமத்தின் சமயத்தன்மையை எதிர்ப்பவர்கூட, ஓர் அதிகாரவடிவம் என்ற நிலையில் அதைக் கேள்விக்குள்ளாக்குவதில்லை. குருப் படிமத்தை உடைக்காமல் இங்குப் புதிய திட்டங்கள் நிறைவேற்ற இயலுமா? 

அறிவு கட்டமைக்கப்படுகிறது என்பது புதிய புரிதல். அறிவு உருவாக்கத்தில் வழி, இலட்சியத்தை வசப்படுத்தவோ, உருவாக் கவோ கூடச் செய்யும். கல்வி என்பது பகிர்ந்தளிப்பதல்ல - வளர்த்தெடுத்தல். தானாகவே வளர்ந்து வருவதை, மேலும் நன்றாக வளர்த்தெடுத்தல். ஆசிரிய மாணவ உறவை ஒருவேளை, ஒரு கோழி வளர்ப்பவன் - பொறிக்க வைத்த முட்டை இடையேயான உறவோடு உவமிக்கலாம். முட்டைக்குள் நடக்கும் செயல்களுக்குக் கோழி வளர்ப்பவனுக்கு நேரடித் தொடர்பு இல்லை. முட்டை பொறிப்பதற்கான சூழலை மட்டுமே அவரால் உருவாக்க இயலும் - குறிப்பிட்ட வெப்ப நிலை என்பதுபோல. ஆசிரியன் குருவல்ல. ஆனால் வெறும் பார்வையாளனுமல்ல. ஊக்கமளிப்பவர் (Facilitator) என்ற வார்த்தை ஆசிரியருக்கு பொருத்தமானது. கேரளச் சமூகத்தில் குருப்படிமம் பற்றிய உங்கள் கருத்துடன் நான் உடன்படுகிறேன். 

நீங்கள் கேரளத்தில் SCERT யின் பாடத்திட்ட சீர்திருத்தத்தில் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளீர்கள். அதன் கொள்கை வரைவில் முன்னிறுத்தவில்லை என்றாலும் வரலாற்று ரீதியாகச் சமூக கட்டமைப்புவாதத்திலிருந்து ஒரு படி முன்னேறிச் செல்கின்ற Critical Pedagogy யின் புதிய கருதுகோள்களுக்குப் பொருந்தும் விதத்தில் தானே பாடப்பகுதிகள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன, தயாரிக்கப்பட்டன. அறிவு அடைவதுடன், அடைந்த அறிவை விமர்சனத்திற் குள்ளாக்கும் பணியையும் கற்பவர்கள் மேற்கொள்ள வேண்டும். இது எதிர்காலத்தில் எவ்வித மாற்றங்களுக்கு வழியமைக்கும்? 

எனது புரிதல் சரியென்றால், இப்பாடத்திட்டத்திற்கு ஒரு புதிய தலைமுறை கேரள இளைஞர்களை உருவாக்கும் திறனுண்டு. எதையும் விமர்சன அடிப்படையுடன் அணுகும், எதிர்வினை யாற்றும், விடைகாணும் ஒரு புதியதலைமுறை. வாசிக்கும் வேளையிலேயே, வாசித்த பகுதிகளைப் பற்றிய கேள்விகளைக் கற்பவர் எதிர்கொள்கிறார். “இப்பாடப் பகுதியில் சொல்லப் பட்டிருப்பவை சரியானவையே என்று உங்களுக்குத் தோன்றுகிறதா? ”, “ இது போன்றதொரு சூழலில் உங்கள் எதிர்வினை என்ன? ” - என்பது போன்ற வினாக்கள். இங்குப் பாடம் அன்றாட வாழ்க்கையின் ஓர் அனுபவத்திற்கு இணையாகின்றது. 

பிரெக்கெட்ன் எபிக் தியேட்டரில் நடப்பதும் இதுதானே. நாடகம் காணுகின்ற போதே நாடகத்தை விமர்சித்தல். ஆனால் பாடத்தோடு வாழ்க்கையும் மாறும் போதுதானே விமர்சனம் பலன் தருகின்றது? அப்படியரு வேகமும் அசைவும் கேரளச் சமூகத்திற்கு உண்டா? 

சமூகம் மாறும். பாடத்திட்டத்தின் வழிக் கண்ணோட்டம் மாறுகின்ற போது கண்டிப்பாக அம்மாற்றம் சமூகப் பரிமாற்றங் களுக்கு வழியமைக்கும். வகுப்பில் விமர்சனமுறையில் முடிவெடுக் கின்ற மாணவன் வாழ்விலும் அதே அணுகுமுறையைக் கைக்கொள் வான். இந்த விமர்சன முறையியல் தான் கற்பவரைப் பிற பண்பாடுகளைக் கூடக் கண்டறிவதற்கான ஊக்கமளிக்கிறது. கேரளப் பாடத் திட்டத்தில் ஆங்கிலம் முதல் மொழியாகப் பேசுகின்ற எழுத்தாளர் களை மட்டுமல்ல, ஆங்கிலத்தில் எழுதுகின்ற பிற மொழி பேசுகின்ற வர்களையும், மொழிபெயர்ப்பின் வழிப் பிற மொழிகளில் எழுது கின்றவர்களையும் உட்படுத்தியது இதற்கு உதவி செய்வதற்குத்தான். 

ஆம், மாதவிக் குட்டியும், மார்க்கோஸம், குந்தர் கிராஸம், அக்டோவியாபாஸம் ஆங்கிலப் பாடநூற்களில் இடம் பெற்றுள்ளனரே?

கற்றலில் விமர்சனத்தன்மையை வளர்க்க மேலும் சிலவற்றைச் செய்யலாம். பொருண்மைகள்,வரலாற்றுநிகழ்வுகளை சமகாலத்தின் பல்வேறு முரண் பார்வைகளை அறிமுகம் செய்து, விவாதத்திற்கு வழித் திறப்பது ஒரு வாய்ப்பு . உதாரணமாக 1857 கலகம் முதலாம் சுதந்திரப் போராட்டமாகவும், சிப்பாய் கலகமாகவும், மத அடிப்படைவாத எழுச்சியாகவும் பலவிதமாக விவாதிக்கப்பட் டுள்ளது. இம்மூன்று பார்வைகளையும் விமர்சனப்பூர்வமாகச் சோதித்துப் பார்க்க மாணவர்களால் இயல வேண்டும்.

மொழி மனிதனின் உயிர்மைப் பண்பு - மரபுச் சொத்து என்றே சாம்ஸ்கி கூறினாலும் உயிரியல், பிற அறிவியல் துறைகளோடு மொழியியலுக்கு அவ்வளவாக நெருக்கமில்லை. இது மொழி யியலுக்கு மட்டுமல்ல பல சமூகஅறிவியல் துறைகளிலும் நிலவும் பிரச்சனைதான். மரபணு ஆராய்ச்சிகள் தொடர்பாகச் சமீப காலத்தில் ஏற்பட்ட சில முன்னேற்றங்கள் மொழியியலுக்குப் புதிய ஆற்றலை ஏற்படுத்தியுள்ளது. லூக்கா ஸ்பார்ஸ, ஸ்பென்ஸர் வெல்ஸ் முதலிய மரபியல் அறிஞர்கள் மரபணு மற்றும் மொழியியல் தரவுகளின் அடிப்படையில், இன்றுள்ள மனித சமூகம் அறுபது, எழுபது ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ஆப்ரிக்காவில் இருந்து பரவிய மக்களினத்தின் சந்ததியினர் என்றும், இன்றுள்ள மொழிகள் அனைத்தும் ஒரே மூல மொழியில் இருந்து உருவாயின என்றும் வாதிடுகின்றனர். இது சரியென்றால் நமது மொழி குறித்த அறிதலுக்குப் புதிய ஒரு அடையாளம் ஏற்படும். அனைத்து உலக மொழிகளுக்குமாக ஓரிலக்கணம் (Universal Grammar) என்ற கருத்தாக்கத்தினைத் தோற்றுவித்த சாம்ஸ்கிக்கு உண்மையில் இந்த அறிதல் இருந்ததா?

மொழி மூளையில் நெருக்கமாக இருக்கும், தனிமையாக்கப்பட்ட வடிவம் என்றே சாம்ஸ்கி கூறினார். எல்லா மொழிகளும் மூல மொழியிலிருந்து தான் உருவானது என்ற கருத்துடன் சாம்ஸ்கி முரண்படவில்லை. சாம்ஸ்கி தனது ஓரிலக்கணக் கொள்கையை வெளியிட்ட போது அவரிடம் இப்படியரு அறிதல் இருக்க வில்லை. அனைத்து மொழிகளுக்கும் பொதுவான சில இலக்கணக் கூறுகள் உண்டென்று சாம்ஸ்கி கூறுவது, அவை மனித மூளையின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியிலோ, சில குறிப்பிட்ட பகுதிகளிலோ அவை உருக்கொண்டதால்தான். மூன்று விஷயங்களை சாம்ஸ்கி முதன்மைப்படுத்தினார்.முதலாவதாக, மொழி உயிரியலோடு தொடர்புடையது. இரண்டாவது எல்லா மொழிகளுக்கும் பொதுவான ஓர் இலக்கணம் ஒன்றுண்டு. மூன்றாவது, அறிவியல் துறையில் சமகாலக் கருத்துகளின் அடிப்படையில் சாம்ஸ்கி கூறியது - மனித மூளையின் அமைப்பு, அறைகளாகப் பிரிக்கப் பட்டது என்றும் அவ்வறைகள் ஒன்றோ அல்லது அதற்கதிகமோ ஆன மொழிகளுக்காக ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது என்பதாகும். மொழியின் இடம் (ங்கள்) சரியாக எங்கு இருக்கிறது என்பது பற்றிய விவாதங்கள் இருக்கின்ற போதும் கூட, எந்த உயிரியல் ஆய்வாளரும் இவ் விஷயத்தில் முரண்படுவதில்லை.

அறிவியல் - சமூகவியல் பாடங்களை தாய்மொழியில் கற்பதே மிகவும் பயனளிப்பது எனும் கருத்து இன்று கல்வியியலில் பரவலாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆனால் உலகளாவிய கருத்துப்பரிமாற்ற மொழி என்ற நிலையில், அனைத்து அறிவுத்துறைகளிலும் பெருவாரியாகப் பயன்படுத்தப்படும் மொழி என்ற நிலையில் ஆங்கிலத்தை ஒதுக்கிவிடவும் முடியாது. இப்படியிருக்க நமக்கான சிறப்பான மொழிக்கொள்கை என்ன?

கற்றல் தாய்மொழியில்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்து இல்லை. ஆனால் நமக்கு ஆங்கிலமும் வேண்டும், ஆங்கிலவழிக் கல்வி வேண்டாம் என்ற நிலையிலும் கூட. ஆங்கிலத்தைப் பள்ளியில் துவக்கம் முதலே கற்பிக்க வேண்டும். உயர்ந்த வகுப்புகளில் வருகின்ற போது சோதனைநிலையில் சில பாடங்களை ஆங்கிலத்தில் கற்பிப்பதில் தவறில்லை.

புதிய ஒரு மொழியைக் கற்றலைக் கடினமான வேலை யாகவே பலரும் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக ஆங்கிலம். ஆனால் ஆங்கிலம் மட்டுமல்ல எந்த மொழியையும் கற்பது அவ்வளவொன்றும் கடினமல்ல என்று நிரூபிக்கப்பட் டுள்ளது. இந்த அறிவு மொழிக் கல்வியில் பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும் தானே?

ஆம். அதற்கு நிறைய சாட்சியங்கள் உண்டு. முதல் வகுப்பில் ஆங்கிலம் கற்க ஆரம்பித்த மாணவனுக்கும், ஏழாம் வகுப்பில் ஆங்கிலம் கற்க ஆரம்பித்த மாணவனுக்கும் இடையே மொழி அறிவில் இருக்கும் வேறுபாடு, ஒன்றாகக் கற்கத் துவங்கியவுடன் ஏதேனும் மாதங்களுக்குள் மறைந்துவிட்டதாக சோதனைகள் நிரூபித்திருக்கின்றன.

ELT (English Language Teaching) என்ற பெயரே ஆங்கிலத்தை உச்சாணிக் கொம்பில் இருத்துவது போன்ற ஏற்பாடுதானே? ஒரு கற்றல் விஷயத்திற்கு அவ்வாறு பெயரிடலாமா? அப்படியென்றால் MLT( Malayalam Language

Teaching)யோ TLT (Tamil Language Teaching) யோ ஏன் இல்லை?

அவ்வாறு உச்சாணிக் கொம்பில் இருத்த வேண்டிய அவசிய மில்லை. LT (Language Teaching) போதும். அதில் மற்ற மொழி களைப் போல் ஆங்கிலத்திற்கும் ஒரு துணைப்பிரிவாக இடம் அளிக்கலாம். மொழிக் கல்வி இரண்டாம் தரம் என்ற நோக்கு மாறவும் வேண்டும்.

பெருமுதலாளியக் குழுமங்களின் (Corporate companies) தேவைக்காகவே நமது குழந்தைகள் ஆங்கிலம் கற்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் தானா, ஆங்கிலத்திற்குக் கொடுக்கப்படும் இந்த அதிக கவனத்திற்குக் காரணம்?

ஆங்கிலம் சரளமாகப் பேச வேண்டும் என்று பிடிவாதம் செய்பவர்கள் எப்படி நினைத்தாலும் சரி, அறிவிற்கான ஒரு சாளரம் என்ற நிலையில்தான் நாம் ஆங்கிலம் கற்க வேண்டும். Communicative English என்ற கருத்து எனக்கு உடன்பாடில்லை. இந்திய ஆங்கிலக் கல்வியின் மூலகர்த்தாவான என்.எஸ்.பிரபுவின் கருத்தும் இதுதான். ஆங்கிலத்தில் கருத்துப் பரிமாற்றம் நடத்தவல்ல, மாறாக ஆங்கிலத்தின் கட்டமைப்பைத் தெரிந்து கொள்ளத்தான் அடிப்படை யாக முயல வேண்டும். இதை Grammatical Competence என்று சொல்வார்கள். ஒருவேளை, இலக்கணம் கற்பதால் உண்டாவதல்ல, மொழியோடு ஈடுபடுவதால் நமது அறிவில் உருப்பெற்று வருவ தாகும் இது.

 

சிசெக்கின் போன்ற புலமையாளர் ஆங்கிலத்தை உச்சரிக்கக் கேட்கும் போது நமக்கு விருப்பம் ஏற்படாது. ஆனால் வார்த்தைகளை அவர் மிகவும் சரியாகவே பயன்படுத்துகிறார். உச்சரிப்பு போன்ற, ஒருவேளை ஒப்பீட்டுநிலையில் அவ்வளவு முக்கியமல்லாதவற் றுக்கு ஆங்கில ஆசிரியர்கள் முன்னுரிமை தருகின்றனர்.

ஆம். ஆங்கிலப்பள்ளிகள் பெரும்பாலும் அதைத்தான் செய் கின்றன. ஆங்கிலத்தின் கட்டமைப்பைக் கற்றுவிட்டால் உண்மை யில் ஆங்கிலத்தை எளிமையாக, தவறில்லாமல் பயன்படுத்தலாம். வாசிப்பதற்குத்தான் முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும் என்று நான் கருதுகிறேன். பேசுவது அடுத்த நிலையில் மட்டும் போதும். அதற்காக ஆங்கிலத்தில் பேசுவதையே கைவிட வேண்டும் என்பதல்ல. என் அனுபவத்தையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள், சென்னை கிறிஸ்துவக் கல்லூரியில் படிக்கின்ற பொழுது ஆங்கிலம் வாசிப்பது எனக்கு பிரச்சனையாக இருக்கவில்லை. ஆனால் ஆங்கிலத்தில் பேச வேண்டி வந்தால் முதலில் அதை மலையாளத்தில் யோசித்து, ஒவ்வொரு வார்த்தையாகப் பொறுக்கி எடுத்து, ஆங்கிலத்தில் பேச வேண்டி வந்தது.

பாணினியையும், பர்த்ரூஹரியையும் நினைத்துக் கொண்டு கேட்கிறேன். இலக்கணக் கல்வி, மொழிக் கல்வி இவற்றிடையே யான வேறுபாட்டை எவ்வாறு விளக்கலாம்?

பாணினி இலக்கணக் கல்வியை உண்மையில் எவ்வாறு கற்பனை செய்திருந்தார் என்று நமக்குத் தெரியாது. கற்றலின் அறிவியல்பூர்வ மான முறையியல் பற்றி அவர் ஒன்றும் கூறுவதில்லை. மொழியை விளக்குவதற்கான மிக நல்ல வழி இலக்கணம் அல்ல என்று சாம்ஸ்கி புரிந்திருந்தார். மிகவும் குறைந்த விதிகளால் மொழியை விளக்கவே அவர் முயன்றார். அதுதான் மொழியைப் புரிந்துகொள்வதற்கான எளிய வழி. பாணினியின் இலக்கணத்திற்கும் நவீன மொழியியலுக் கும் இடையேயுள்ள அடிப்படையான வேறுபாடு, இலக்கணம் என்பது நாம் உருவாக்குவதல்ல, அது நமது மூளையில் முன்னரே நிலைபெற்றிருக்கிறது என்ற புரிதலாகும். பாணினியின் காலம் மொழியியலின் வரலாற்றுக்கு முந்திய காலமாகும். நம்முடையது அதன் வரலாற்றுக் காலம்.

மொழியியலாளர் என்பதைத் தாண்டி மலையாளத்தில் நிறையவே நல்ல கவிதைகளை நீங்கள் எழுதியிருக்கிறீர்கள். உங்களின் கவிதைகள் சரியான விதத்தில் கவனிக்கப்பட வில்லை. என்று கருதுகிறேன். சஜய் போன்ற ஒரு சிலரே உங்கள் கவிதைகள் பற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள். உங்களின் கவிதைகளில் இடம்பெறுகின்ற வடிவரீதியான பன்முகத் தன்மை திடீரென்று பார்வையில் படுவதுண்டு. யாப்பிலும், யாப்பு இல்லாமலும் முன்காலத்தைப் போன்று இப்பொழு தும் நீங்கள் கவிதை எழுதுகிறீர்கள்.

எனக்கு சில வேளை யாப்பு தேவைப்படும். சிலவேளை அது இல்லாமலும் இருக்கலாம். சில கவிதைகளுக்குச் சில குறிப்பிட்ட உருவம் தேவைப்படுகிறது. அப்போது என் தேர்வுகள் சுய நினைவற்று இருக்கும். எனது நல்ல கவிதைகள் எல்லாம் யாப்போடு எழுதப்பட்டவை.

உங்களின் முதல் கவிதையான ‘சந்திரோதயம்’ கூட நிறைய விஷயங்களை அடக்கிவைத்து, குறுகச் சொன்னதல்லவா? ஒருவேளை அதை உரைநடையில் சொல்ல இயலாது. யாப்பு முற்றிலும் வேண்டாம் என்ற கருத்து இப்போது மலையாளக் கவிதையில் மேலோங்கியுள்ளது.

யாப்பு வேண்டுமா? வேண்டாமா? என்பது ஒரு மடத்தனமான கேள்வி. அதை முன்கூட்டியே நிச்சயிக்க முடியாதே? என்னக் கூற நினைக்கிறோமோ அதுதான் உருவத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.

யாப்பில் எழுதிய கவிதையை யாப்போடு மொழிபெயர்க்க இயலாதது, மொழிபெயர்ப்பாளனின் தோல்விதான் என்று சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். நீங்கள் இக்கூற்றை ஒத்துக் கொள்கிறீர்களா? யாப்பு கவிதையின் முக்கியப் பகுதியாகும் போது அது மொழி பெயர்ப்பிலும் இடம்பெற வேண்டுமே? ஷெல்லியின் Ode to a Skylarkற்கு ‘வேழாம்பிலொனோடு’ என்ற பெயரில் வைலோப்பிள்ளி எழுதிய அழகான மொழிபெயர்ப்பு நம்மிடம் உள்ளதே?

சந்தேகமில்லை. யாப்பில் மொழிபெயர்க்க இயலவில்லை என்றால் ‘மன்னிக்கவேண்டும்’, இது ஓரளவு மொழிபெயர்ப்பு மட்டுமே’ என்ற பணிவுரையுடன் மொழிபெயர்ப்பாளர் தன் மொழிபெயர்ப்பை வாசகனின் முன்பு வைக்க வேண்டும்.

மரண ரிப்போர்ட்’, ‘ஞண்டின்றெ தெய்வ சங்கல்பம்’, ‘ஹே, குபேரா’, முதலிய கவிதைகளெல்லாம் நீங்கள் யாப்பில்தான் எழுதினீர்கள். பிறகு வஞ்சிப்பாட்டின் (நதோன்னத) யாப்பை உடைத்து உரைநடை போல எழுதியமுறையும் சுவாரசியமானது.

ஆம். வஞ்சிப்பாட்டின்(நதோன்னத) முதல் அடி எடுத்து அதை நான்காக உடைப்பது எனக்கு மிக விருப்பம். ஒருவேளை அந்த யாப்புதான் உரைநடையுடன் மிக நெருங்கிய யாப்புவகை. நாம் கூற வேண்டியதன் வலிமை குறைந்தால் யாப்பு நம்மேல் ஏறிக் கொள்ளும். இருப்பினும் கொஞ்சம் போராடிப் பார்ப்பதில் தவறில்லை.

அறிவுக்குச் சவால் விடுகின்ற ஏதேனும் ஒன்று எப்போதும் வேண்டுமென்றும், அதன் சுகத்தைத் தான் நீங்கள் அனுபவிக் கின்றீர்கள் என்றும் ஒரு நேர்காணலில் - கவிதையைப் பற்றியல்ல, மொழியியலைப் பற்றி நீங்கள் கூறியிருந்தீர்கள். கவிதையின் விஷயத்தில் இது சரிதானா?

ஆமாம். கவிதையும் சவால் விடுவதாக இருக்க வேண்டும்.

மொழியியலின் அரூபம் கவிதையில் கொண்டு வருவதன் இன்பம்தானா அது?

பலருக்கும் என் கவிதை பிடிக்காமல் போகக் காரணம் இதுவாக இருக்கலாம். என்னை அர்த்தப்படுத்திக் கொள்ள ஒரு குறிப்பிட்ட விவேகத்தன்மை வேண்டும். அவ்வளவுதான்.

மனிதனை மையமிடாத ஒரு உலகப் பார்வையை உங்களுடைய பல கவிதைகளிலும் காணமுடிகிறது. Deep Ecology என்றெல்லாம் இந்நிலையை அழைப்பதுண்டு. ‘பூமியுடெ அவகாசிகள்’ என்ற சொல்லாக்கத்தின் வழி, பஷீர் அதனை மலையாளத்தில் நிலைத் திருக்கச் செய்திருக்கிறார். மலையாளத்தில் இருப்பதால் என்னவோ உங்களுடைய கவிதைகள் கவனிக்கப்படாமல் போயிருக்கிறன. 1962ல் ரேச்சல் கார்ஸனின் ‘சைலண்ட் ஸ்பிரிங்க்’ வெளியான பிறகு மேற்குலகின் மொழி இலக்கியங்கள் பலவற்றிலும் Deep Ecology மிகுந்த செல்வாக்குச் செலுத்தியது. இந்தக் கவிதைகள் உயிர்களுக்கு மட்டுமல்ல, உயிரற்றவைகளுக்காகவும் பேசுகிறது - புல்லினோடு, புழுவோடு மட்டுமல்ல, கற்களோடும்.

மலையாள வாசகனின் விவேகத்தன்மை இன்னும் வளர வேண்டி யிருக்கிறது. இளைய வாசகர்களைப் பொறுத்தவரை கடினமான மொழி, கஷ்டமான கவிதை என்று சில பிரச்சனைகளுண்டு. ரில்கே போன்றவைகள். ஆனால் சிலரெல்லாம் வாசிக்கின்றனர்.

ரில்கெயும் பிறவும், மலையாளத்தில் குறிப்பிடும்படி பேசப்படவே இல்லை.

வாசிப்புச் சமூகம் வளரும் போதுதான் அவ்வாறான கவிதை களுக்குப் பிரச்சாரம் கிடைக்கும்.

நீங்கள் மொழியியலாளன் என்ற நிலையிலா, அல்லது கவிஞன் என்ற நிலையிலா புகழ்பெற விரும்புகிறீர்கள்?

கவிஞனாகத் தான். கவிதைதான் என் முக்கியத் தொழில். அதற்காகத் தான் என் நேரங்களைச் செலவிடுகிறேன்.

பாணினியைக் கொன்ற சிங்கத்தைப் பற்றி உங்களுடைய கவிதையில் கூறப்படுகிறதே. அது மொத்தத்தில் உங்களுடைய கவிதையைப் பற்றியதா?

அல்ல. அது சாம்ஸ்கியன் மொழியியலைப் பற்றியது. சாம்ஸ்கியன் மொழியியல் தன்னளவில் முழுமையானதல்லை, முடிவானதுமில்லை. ஒரு கட்டத்தை அடைந்தபோது பாணினியைக் கொல்ல வேண்டியதாகிவிட்டது.

Pin It