மேற்கு மலைத்தொடர் பாதுகாப்பு இயக்கத்தின் (SWGM Save Western Ghats Movement) வெள்ளி (25வது) ஆண்டு விழா கோவாவில் குண்டாய் நகரில், அமைதி இயக்கத்தில் (Peaceful Society, Kundai, Goa) கடந்த நவம்பர் மாதம் 17, 18, 2012 ஆகிய தேதிகளில் நடந்து முடிந்தது.

மேற்கு மலைத்தொடர் பாதுகாப்பு இயக்கமானது, 1987 ஆம் ஆண்டு மேற்கு மலைத்தொடர் அமைந்துள்ள மாநிலங்களான தமிழ்நாடு, கேரளா, கர்நாடகா, மகாராஸ்டிரா மற்றும் கோவா ஆகியா மாநிலங்களில் இயங்கும் சுற்றுச்சூழல் இயக்கங்களை ஒருங்கிணைத்து பொதுவாக துவங்கப்பட்டது. இவ்வியக்கம் துவங்கப் பட்ட நாளன்று கோவா மற்றும் கன்னியாகுமரி இரண்டு இடங்களிலும் நடைப்பயணம் மேற்கொள்ளப் பட்டது. இயக்கத்தின் முதன்மைக் குறிக்கோளாக, மேற்கு மலைத்தொடரில் அமைந்துள்ள வனங்களையும் மற்றும் அவற்றின் காட்டூயிர்களையும் பாதுகாக்கும் இயக்கங்களை ஒருங்கிணைத்து அவற்றின் கருத்துக்களை பகிர்ந்துகொண்டு, அரசுக்கு பரிந்துரைப்பதை நோக்க மாகக் கொண்டுள்ளது.

கடந்த 2009 ஆம் ஆண்டிலிருந்து, மிகத்தீவிரமாக சட்டத்தில் என்னவிதமான மாற்றங்களை ஏற்படுத்தி னால் பாதுகாப்பை அதிகரிக்கமுடியும் என்ற பரிந் துரைகளை அரசுக்கு எடுத்துரைத்துக் கொண்டுள்ளது.

வெள்ளி விழா ஆண்டின், கொண்டாட்டமாக நவம்பர் மாதம் 17, 18 ஆகிய இரண்டு நாள் நிகழ்வாக நடந்தது. முதல் நாள் விழாவை ஜெய்தாபூர் அணு இயக்கத்தின் தீவிர உறுப்பினரான நீதிபதி. கோல்ஸே பட்டீல் அவர்கள் துவங்கிவைத்து உரையாற்றினார். 

மேலும், ஜெய்தாபூர் அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்கள் இயக்கத்தைச்சார்ந்த வைசாலி பட்டீல் அவர்கள் உரையில் அணுஉலைக்கு எதிரான போராட்டத்தையும், அவற்றின் விளைவுகளையும் எடுத்துரைத்தார். பின்னர் நடந்த விவாதத்தில் அமைதி இயக்கத்தைச் சார்ந்த திரு. காலானந்த் மணி அவர்கள் பேசும்போது மேற்கு மலைத்தொடர் பாதுகாப்பு இயக்கத்தை தொடங்கியதில் இருந்து தற்பொழுது வரை நடந்து வரும் வரலாற்று நிகழ்வுகளை மிகச்சிறப்பாக எடுத்துரைத்தார். மேலும், இவ்வியக்கம் இயற்கையுடன் இயந்த சட்டங்களுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் என்பதையும் வலியுறுத்தினார். இவர் மேற்கு மலைத்தொடர் பாதுகாப்பு இயக்கத்தின் தலைமை ஒருங்கிணைப்பாளராவார்.

மேலும், 25 வருடங்களுக்கு முன் (198788) நடந்த நடைப்பயணத்தில் கலந்து கொண்டவர்களில் 7 வயது ஆன அட்டகட்டியைச் (கேரளா) சார்ந்த கொளதம் சாராங் அவர்கள், இந்த கூட்டத்தில் தனது மனைவி மற்றும் குழந்தையுடன் கலந்துகொண்டு, தனது சிறுவயது நடைப்பயணத்தையும், அனுபவத் தையும் பகிர்ந்து கொண்டதும், சிறப்புரை ஆற்றியதும், கலந்துகொண்ட அனைவரையும் வியப்பையும், மகிழ்ச்சியையும் ஏற்படுத்தியது.

முதல் நாள், கடைசி அமர்வில் கோவாவில் நடை பெற்று வரும் சுரங்களுக்கு எதிராக போராடிவரும் அமைப்புகள் கலந்துகொண்டு, தங்களுடைய போராட் டங்களையும், சுரங்கங்களினால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்தும் விவாதித்தனர். இவ்விவாதத்தை கோவாவைச் சார்ந்த தன்னார்வலர் கார்மென் மிராண்டா அவர்கள் முன்னின்று நடத்தினார்.

மற்றும் மேற்கு மலைத்தொடரை பாதுகாப்பதற்காக திரு. மாதாவ் காட்கில் தலைமையில் அரசு அமைத்த குழுவான மேற்கு மலைத்தொடர் வல்லுனர்கள் குழுவின் அறிக்கையைப் பற்றி விவாதிக்கப்பட்டது. இவ்விவாதத்தை அப்பிக்கோ இயக்கத்தின் தலைவர் திரு. பாண்டுரங்க ஹெக்டே அவர்கள் முன்னின்று நடத்தினார்.

இரண்டாம் நாள் நிகழ்வில், கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்கள் இயக்கத்திற்காக, திரு. ஆர். ஆர். சீனிவாசன் (பூவுலகின் நண்பர்கள், அமைப்பு, சென்னை) அவர்கள் கலந்து கொண்டார். அவரது உரையில் கூடங்குளத்தில் அமையவிருக்கும்!! அணுஉலையின் பாதிப்புகள் பற்றியும், அவற்றின் தொழில் நுட்பங்களில் உள்ள குறைபாடுகளை பற்றியும் கூறினார். அதன் பிறகு அனைவரும் அவருடன் கூடங்குளம் அணுஉலையைப் பற்றியும், எதிர்பாளர்கள் இயக்கத்தின் போராட்டங்களைப் பற்றியும் விரிவான கருத்துகளை பரிமாறிக்கொண்டனர். கூடங்குளம் அணுஉலையைப் பற்றிய விளக்கங்ளும், விவாதங்களும் அதிக மணித்துளிகளை எடுத்து கொண்டது கூடங்குளம் அணுஉலை எதிர்ப்பாளர்கள் இயக்கத்திற்கு கிடைத்த வெற்றியாகும். கூடங்குளம் போராட்டங்கள் இந்திய அளவில் பேசப்படுவதற்கு, அப்பகுதி மக்கள் எடுத்துக்கொண்ட கொள்கையின் உறுதியாகும்.

நிகழ்ச்சியில் தன்னார்வலர்களும், தொண்டு நிறுவ னங்களும், சுற்றுசூழல் வாதிகளும், நாடகவியலாளர்களும், கிராம நிர்வாகிகளும், பள்ளி, கல்லூரி மாணவ, மாணவிகளும் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்களும் கலந்து கொண்டார்கள்.

கலந்துகொண்டவர்களில், கார்மென் மிராண்டா, ஹார்ட்மேன் டிசௌஸா, கோவா, பாதுஸா, கேரளா, ஆர். ஆர். சீனிவாசன், மோகன்ராஜ், கோவை, ஜெயச்சந்திரன், ஜனார்த்தனன், மற்றும் கங்காதரன் இவர்களின் உரைகள் குறிப்பிடும்படியாக இருந்தது.

இடையில் செவிக்கு இசைவழியாகவும் உரை யுட்டப்பட்டது திரு. உண்ணிகிருஷ்ணன் பக்கானார் கேரளா, அவர்களின் மூங்கில் இசைக்கருவிகளின் வாயிலாக இசையூட்டப்பட்டது விழாவை மேலும் சிறப்பாக்கியது..

இரண்டாம் நாள் நிகழ்வின் இறுதியில் கலந்து கொண்ட அனைவரும் சிறுசிறுக் குழுக்களாகப் பிரிந்து, வனங்களையும், காடுகளையும் பாதுகாப்பது பற்றி விவாதிக்க ஒரு குழுவும், அடுத்த தலைமுறையிடமும், இளைஞர்களிடம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதுபற்றி விவாதிக்க ஒரு குழுவும், இயற்கையைப் பாதிக்காத சூழல் சார்ந்த சுற்றுலாவை பற்றி விவாதிக்க ஒரு குழுவும், கோவாவில் உள்ள சுரங்க பாதிப்புகள் குறித்து விவா திக்க ஒரு குழுவும் மற்றும் சூழல் பாதிக்காத மாற்று சக்தி பற்றி விவாதிக்க ஒரு குழுவுமாக பிரிக்கப் பட்டு மேற்கு மலைத்தொடரை பாதுகாப்பதற்க்காக, விவாதிக்கப்பட்டது. பின்னர் அவை அறிக்கைகளாக தயாரிக்கபட்டது. அனைத்து அறிக்கைகளும் குழுவின் தலைவர்களால் வாசிக்கப் பட்டு, அனைவராலும் விவாதிக்கப்பட்டு, அவற்றில் மிக முக்கியமானவையாகக் கருத்தப்பட்டவைகள் அரசின் பரிந்துரைக்காகத் தேர்வுசெய்யப்பட்டது.

அவற்றுள் முக்கியமானது, யுனஸ்கோ நிறுவனம் சமீபத்தில் அறிவித்த உலக பாரம்பரியச் சின்னமாக மேற்கு மலைத்தொடரில் அமைந்துள்ள 39 இடங்களை மட்டும் தேர்வு செய்துள்ளது. இந்த இடங்களை அதிகரிக்கவும், மேலும், உலக பாரம்பரியச் சின்னத்தில் கோவா மாநிலத்தில் உள்ள பகுதியும் இணைக்கப்படவும், மேற்கு மலைத்தொடர் வல்லுனர்கள் குழுவின் அறிக்கைகள் மாநிலமொழிகளில் மொழி பெயர்த்து அனைவரின் ஒப்புதல்களை பெறவழி வகுக்கவும், மற்றும் தற்பொழுது நடைபெற்றுக்கொண்டு இருக்கும் கூடங்குளம் மற்றும் ஜெய்தாபூர் அணுஉலை எதிர்ப்பு போராட்டங்களுக்கு ஆதரவாகவும், எதிர்காலத்தில் இனி அமைய இருக்கும் அணுஉலைகளுக்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தும் அறிக்கைகள் நிறைவேற்றப்பட்டது..

தமிழகத்தில் இருந்து, தமிழக பசுமை இயக்கம், சத்தியமங்கலம் சுற்றுச் சூழல் மற்றும் கானுயிர் சங்கம், ஓசை மற்றும் பழனிமலைப் பாதுகாப்பு குழு அமைப்பினர்கள் கலந்து கொண்டனர்.

இரண்டு நாட்களின் நிகழ்வுகள் அனைத்தையும் சுதிர்ந்தர் சர்மா அவர்கள் தனது சிறப்பானத் தோற்றத்தில் தொகுத்துவழங்கினார்.

அமைதி இயக்கம், நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டவர்களுக்கு தேவையான வசதிகளை ஏற்பாடுசெய்து இருந்தது.

இவ்வனைத்திற்கும் முத்தாய்ப்பாக அமைந்தது, அமைதி இயக்கத்தின், ஒவ்வொரு பகுதியும் ஒவ்வொரு சிறப்புமிக்கத் தலைவர்களின் பெயர்களால் அழைக்கப்படுகிறது. அப்படி அழைக்கப்படுகிறப்பகுதியில் ஒன்று பெரியார் பெயர் ஆங்கிலத்திலும், இந்தியிலும் குறிப்பிட்டுள்ளது.

நிகழ்ச்சியினை தமிழக பசுமை இயக்கம், பிரக்கிருத்தி சந்மர்க்ஸானா சமிதீ கேரளா, மேற்கு மலைத்தொடர் பாதுகாப்பு இயக்கம், கர்நாடகம், அமைதி இயக்கம், கோவா, கோவா பாதுகாப்பு அமைப்பு, கோவா, Movements against Mini Hydel Projects in Western Ghats ஆகிய அமைப்புகள் சேர்ந்து ஏற்பாடு செய்து இருந்தார்கள்.

Pin It

ஊனமுற்ற பெண்கள் அதிலும் கழிவறை வசதி/யில்லாத பெண்கள் மாதவிடாய் காலத்தில் என்ன செய்வார்கள் ?

தெருவோரம் குடியிருப்பவர்கள் நாப்கின் வாங்க வசதியுள்ளவர்களா, இல்லையெனில் அவர்கள் அந்த நாட்களில் என்ன செய்கிறார்கள்? மனநலம் பாதிக்கப்பட்ட பெண்களுக்கு நாப்கின் மாற்றுவது எவ்வளவு சிரமம்? கீதா இளங்கோவனின் “மாதவிடாய்” ஆவணப்படம் பார்க்கும் வரை இதைப் பற்றியெல்லாம் நான் யோசிக்கவே இல்லை.

என்னைப் பொறுத்தவரை, மாதவிடாய் என்பது மிகச் சாதாரண ஒரு உடல் நிகழ்வுஞ் அதனால் அதைப்பற்றி பேச ஒன்றுமே இல்லை என்றுதான் எண்ணம் இருந்ததுஞ் மாத விடாய் ஆவணப் படத்தை பார்த்த பிறகு அந்த எண்ணம் மாறியிருக்கிறது. மாதவிடாய் என்பது என்ன, அதுபற்றிய மூடநம்பிக்கைகள், அந்த நாட்களில் பெண்கள் என்னென்ன சிரமங்களை எதிர்க்கொள்கிறார்கள் என அனைத்துத் தரப்பு பெண்களின் உணர்வு களையும் இந்தப் படம் பதிவு செய்கிறதுஞ்

மாதவிடாய் பற்றி வீட்ல என்ன சொல்லிக் கொடுத்தாங்க? என்ற கேள்விக்கு ஒரு பள்ளி மாணவியின் பதில். ‘’அடக்கமா இருக்கணும், வெளிய போய் விளையாடக் கூடாதுன்னு சொல்லிருக்காங்க”

“வீட்ல டாய்லெட் இல்லை, ஒவ்வொரு தடவையும் முள்ளுக்காடு வழியா போயிட்டு வரணும்.. கையெல் லாம் முள்ளுக்குத்தும்” ஒரு ஊனமுற்ற பெண்ணின் மாதவிடாய் நாட்கள் இப்படி நகர்கிறது...

“நாப்கின் எல்லாம் வைக்கிறது இல்லை, துணியும் இல்லை.. குளிக்க, கழுவ தண்ணியும் இல்லை.. எல்லாம் பாவாடயில தான்” தெருவில் வாழும் ஒரு பெண்ணின் வார்த்தைகள் இதுஞ்

தவிர, கழிப்பறை, தண்ணீர் வசதியில்லாத பள்ளிகள், பெண்களைப் பற்றி யோசிக்காமல் கட்டப்படும் பொதுக் கழிப்பறைகள், நாப்கின்கள் சுகாதாரமான முறையில் அகற்றப்பட வழியில்லாதது, இதுபற்றிய தெளிவான சட்டங்களோ, விதிமுறைகளோ இல்லாத அரசு, இந்தப் பிரச்னையை எப்படி சரிசெய்யலாம் எல்லாமே படத்தில் விரிவாக பேசப்பட்டுள்ளது.

படத்தில் மாதவிடாய்னா என்ன? என்கிற கேள்விக்கு, மாணவிகள் வெட்கப்படுகிறார்கள். அல்லது விழிக்கிறார்கள். தன் உடலில் நடக்கும் மாற்றத்தை கூட அறியாமல் இருப்பது எவ்வளவு துயரம்? இன்று மாநகரங்களில் பத்து வயது கடந்தவுடன் குழந்தைகளுக்கு அம்மாக்கள் மாதவிடாய் பற்றி லேசாக சொல்லத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள். அதுவும், “இப்படி வந்தா, உடனே அம்மாவுக்கு சொல் லணும், டீச்சர்கிட்ட சொல்ல ணும்.. நாப்கின் வைக்கணும்” என்கிற அளவில்தான்... நகர்ப்புற, கிராமப் பகுதிகளில் இதுவும் இல்லை... யாருமே மாதவிடாய் என்றால் என்ன என்பது பற்றி சொல்லித் தருவதில்லை.. பெரும்பாலும் அம்மாக்களுக்கே அதுபற்றி ஒன்றும் தெரியவில்லை.

கொஞ்சம் பிளாஷ்பேக் ஓட்டிப்பார்த்தால்... நான் படித்தது ஆண், பெண் இருவரும் படிக்கும் பள்ளி... எட்டாவது தாண்டியதுமே, சக மாணவிகள் வயதுக்கு வருவது அடிக்கடி நடக்கும்.. ஏற்கனவே வயதுக்கு வந்தவர்கள் சிரிக்க, வயதுக்கு வராத பெண்களுக்கு ஒன்றும் புரியாது.... இதுபற்றி பாடத்திட்டத்தில் இருந்தாலும் ஆசிரியர்கள் சொல்லித் தந்ததில்லை...

ஒருநாள் ஒரு பெண் கழிப்பறை பயன்படுத்தி விட்டு வெளியே வர, அங்கு தேங்கியிருந்த இரத்தம் பார்த்து அதிர்ந்து விட்டேன்ஞ் உடன் வந்த பெண், சிறுநீரில் இரத்தம் கலந்து போவது ஒருவித நோய் என்று எனக்கு விளக்கம் வேறு சொன்னாள்..

வீட்டில் அக்கா வயதுக்கு வந்தபோது, மூலையில் உட்கார வைக்கப்பட்ட பத்து நாட்களும் அழுது கொண்டே இருந்தாள்... அம்மாவும் உடன் அழுதார்.. அக்கா பயத்தில் அழ, அம்மா “அக்காவுக்கு இன்னும் நகை எதுவும் செய்யவில்லை, அதுக்குள்ள வயசுக்கு வரணுமா” என்று சொல்லி, சொல்லி அழுதார்.

ஒன்பதாவது படிக்கும்போது, நான் வயதுக்கு வந்தபோது எனக்கும் அப்படித்தான் எதோ நோய் வந்து விட்டது என பயமாகி விட்டது... அம்மா அழுவார்கள் என்று சொல்லி, இரண்டு வாரங்கள் அம்மாவிடம் சொல்லவே இல்லைஞ் தயங்கித் தயங்கி சொன்னபோது தலையில் அடித்து மூலையில் உட்கார வைத்தார்கள்... இந்தமுறை அம்மாவின் அழுகை அதிகமாக இருந்தது.. இரண்டு வயசுக்கு வந்த பொண்ணுங்க வீட்ல இருக்கும்போது அழாம வேற என்ன செய்யிறதாம்?

தாமதமான அல்லது, முறையற்ற மாதவிலக்கு மருத்துவ ரீதியான குறைபாடு என்பதெல்லாம் எனக்கோ, குடும்பத்திற்கோ தெரியாது... ஒவ்வொரு மாதமும் மாதவிலக்கு தாமதமானால் அம்மா கேட்கும் கேள்விகளுக்கு பதிலே சொல்ல முடியாது. கருப்பட்டி, எள் என எதேதோ தருவார்... சில நேரங்களில் கல்லூரியில் இருந்து வீடு திரும்புவதற்கே எரிச்சலாக இருக்கும்ஞ் “இன்னும் ஏன் வரலை?” என்று அம்மா கேட்கும்போது முட்டிக் கொண்டு செத்துப்போய் விடலாமா? எனத் தோன்றிய நாட்களும் உண்டு.

மாதவிலக்கு நாட்களில் நாங்கள் துணிதான் பயன்படுத்துவோம்... அதுவும் ஒவ்வொரு மாதமும் புதிதாக துணி தரமாட்டார்கள்.. பயன்படுத்தியதை துவைத்து, காயவைத்து பயன்படுத்த வேண்டும்.. அதையும் வெயிலில் உலர வைக்கக் கூடாது... வீட்டின் ஆண்கள் பார்க்கும் வகையில் கயிறில் போடக்கூடாது.. அதன் மேல் பல்லி உட்காரக் கூடாது.. கிருஷ்ணப் பருந்து அந்த துணியின் மேலாக (அது எங்கியோ வானத்தில் தான்) பறந்து செல்லக் கூடாது. அந்த நாட்களில் வெறும் பாயில் தான் படுக்க வேண்டும்.. வீட்டில் யாரையும் தொடக்கூடாது.. அடுக்களைக்குள் செல்லவே கூடாது... அந்த நாட்களில் போடுவதற்கென்றே கண்றாவியாக நாலு டிரஸ்... கல்லூரி காலத்தில் பார்ட்டைம் வேலைக்குப் போனபோது, சம்பளம் வாங்கினால் நாப்கின் வாங்கலாம் என்பதே ஆகப்பெரிய ஆறுதலாக இருந்தது.

இப்போது இந்த மனத்தடைகள் எல்லாம் எனக்கு இல்லைஞ் சுற்றுலா செல்லும்போது மாதவிலக்கு நாட்களில் ஒரு தயக்கமும் இல்லாமல் கோயிலுக்கும் செல்கிறேன்... ஆனாலும் இதுபற்றி நண்பர்களிடம் கூட பேச முடிந்ததில்லை... கடுமையான வயிற்று வலி, உடல் நடுக்கம், வாந்தி என முதல்நாளின் சில மணி நேரங்கள் எந்த வேலையும் செய்ய முடிவதில்லை.. அலுவலகத்தில் இப்படி மாட்டிக் கொள்ளும்போது தலைவலி, த்ரீ அவர்ஸ் பெர்மிஷன் என தயங்கித் தயங்கித் தான் கேட்க முடிகிறதுஞ். வித்தியாசமாக பார்ப்பார்களோ என்கிற அச்சம் இருக்கவே செய்கிறது...

அதுவும் ஆடையை கவனித்து, கவனித்து பதட்டத்தில் வேலையில் கவனம் செலுத்த முடிந்ததே இல்லை... நாப்கின் மாற்ற கழிவறை செல்ல வேண்டுமெனில் கைப்பையோடு செல்ல வேண்டும்.... இல்லையெனில் போதைப் பொருளை கடத்திச் செல்வது போல் நாப்கினை மறைத்து எடுத்துச் செல்ல வேண்டும்... நாப்கின் கையில் எடுத்துப் போக இன்னும் தயக்கம் இருக்கவே செய்கிறது.... ஆவணப் படத்தில் ஒரு பெண் சொல்வது போல... “ஆண்கள் ஷேவிங் க்ரீம், ரேஸர் எல்லாம் இயல்பா வாங்குறாங்க... ஆனா நாப்கின் கேட்டா பேப்பர்ல சுத்தி, கறுப்பு கலர் கவர்ல குடுப்பாங்க”..

உண்மைதான் இயல்பான ஒரு உடல் நிகழ்விற்கு எவ்வளவு குற்ற உணர்வு? உண்மையில் மனதளவில் நான்கூட என்னுடலை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை, அல்லது புரிந்து கொள்ளவில்லை என்பதை இந்த நேரத்தில் நான் உணர்ந்து கொள்கிறேன் ‘’மாதவிடாய்” ஆண்களுக்கான படம் என்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

இயக்கம்: கீதா இளங்கோவன்

தொடர்புக்கு: 94439 18808

Pin It

நன்னீருக்கான கொள்கை வகுப்பதின் சில அம்சங்கள் நவீன எதார்த்தத்துடன் ஒத்துவருவதில்லை. நீர்ப் பற்றாக் குறையின் அறிகுறிகளும், சூழலியல் இடையூறுகளும், வேகமாகப் பரவியும் வருகிறது. இருந்தபோதிலும் நமது கொள்கைகளும் தொடர்ந்து. திறனற்ற பயனற்ற, சூழலியலைப் பாதிக்கக் கூடிய செயல் களையே தொடர்கின்றன. பாசன நீருக்கான அபரிமிதமான மான்யங்கள் உற்பத்தி ஆற்றலை வளர்ப்பதற்குப் பதிலாக நீர் வீணாவதற்கு வழிவகுப்பதாக இருக்கிறது. நிலத்தடி நீரை முறையில்லாமல் உறிஞ்சுவது, நில நீர் மட்டம் குறைவதற்கும், நீரடுக்குகளின் வறட்சிக்கு மட்டுமே வழி வகுக்கின்றன. பெரும் அணைகளும், திசை மாற்றுதல்களும், ஆறுகளின் ஓட்டத்தில் குறுக்கீடு செய்வது ஈரநிலங்களை வறண்டு போகச்செய்கிறது. ஆறுகளின் கடைப்பகுதியில் வாழும் மக்களுக்கும், நீர் சூழலியலுக்கும் ஆபத்தை விளைவிக்கிறது. இதுவரை நாம் பெற்றுவந்த பலன்களை இயற்கை நமக்கு அளிக்க மறுக்கிறது. பூமியின் நீர்ச்சொத்து மக்களுக்கானது, அது சேமிக்கப்பட வேண்டியது என்ற கொள்கையிலிருந்து விலகி வணிகத்திற்கான கொள்கைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன.

பெருவிகிதத்தில் வாழும் விரிந்த மக்கட் தொகைக்கான நீர், பாசனம், மின்சாரம் வெள்ளத் தடுப்பு என்பதை மையமாகக் கொண்டு இருபதாம் நூற்றாண்டில் வகுக்கப்பட்டது நீர்கொள்கைகள். ஆனால் அது பலன்களை சமமாகப் பங்கிட்டு அளிக்கத்தவறி விட்டது. அதில் பெரிய அளவில் நீர்ச்சுழற்சி முறைப் பாதுகாப்பும், நன்னீர் வழங்கிய அளவில்லாத பொருள் மற்றும் சேவை மதிப்பையும் பழைய நீர்க்கொள்கைகள் கணக்கில் எடுத்துக் கொள்ளவில்லை. சந்தையில் விலை இல்லாத எதுவுமே மதிப்பதற்கு தகுதியானது அல்ல என்ற வியாபார உலகத்தின் தாரக மந்திரமே இதற்குக் காரணம். இந்நூலின் முந்தைய அத்தியாயங்களின் பக்கங்கள் இதற்கான உதாரணங்களைச் சொல்லும். ஈரநிலங்களின், மேட்டுநிலங்களின், டெல்டாப்பகுதிகளின், நீர்ப் பிடிப்புப் பகுதிகளின் மதிப்பு, அவை எந்தச் செயல்பாட்டுக்காக தியாகம் செய்யப்பட்டனவோ அவற்றை விடப் பன்மடங்கு அதிக மதிப்பு உடையவை என்பதையும் அவை சொல்லும். அத்துடன் குடிநீரைச் சுத்திகரிக்கவும், பசியப் போக்கவும், வெள்ளத்தைச் சமாளிக்கவும், இன்னும் பிற இலக்குகளை அடையவும், பாரம்பரிய தொழில்நுட்ப வழிகளைக் கையாளும் செலவினத்தில் பத்தில் ஒரு பங்கு முதல் பாதிப் பங்கு வரையான செலவுக்குள்ளே இயற்கையின் சேவையைப் பயன்படுத்தி செய்து முடிக்க முடியும்.

இந்த உண்மைகள் அனைத்தும் ஒட்டு மொத்த நீர்க்கொள்கையை மறு சீராய்வு செய்வதை யும் கொள்கை முடிவு வகுப்பதற்கு புதிய சட்டகத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. தேக்கித் திருப்பும், பழைய சிந்தனை நன்னீர் குறித்த தூய சிந்தனைகளுடன் நீர்கொள்கையை அணுக வேண்டி உள்ளது. நீரைத் தேக்கித் திருப்பும் பழைய நீர்க்கொள்கை என்பது இயற்கை நீராதாரங்களை பொறியியல் திட்டங்கள் மூலம் உறிஞ்சும்போதுதான் அவற்றை மதிப்புடையதாகக் கருதியது. நவீன ஞானத்துடனும் காலத்திற்கு ஏற்றதாகவும், சூழலியல் மதிப்பு உணர்ந்ததாக சமூகத்திற்கு இயற்கை அளிக்கும் உழைப்பைப் போற்றுவதாக, உலகத்து உயிர்களை நேசிப்பதாக அனைத்திற்கும் இசைவான நீர்க்கொள்கைகள் வகுக்கப்படவேண்டும். சூழலியலைச் சிதைக்கும் எந்த முடிவும் வெள்ளக்கட்டுப்பாடு பன்ம உயிர்ப் பெருக்கம். இயற்கை வழங்கும் பொருள் மற்றும் சேவையின் இழப்புக்கே வழிவகுக்கும். அத்தகு புதிய மனமே புத்திப்பூர்வமான தேர்வுகளுக்கும் லாபநஷ்டங்களைச் சரியாக அளவிடுவதற்கும் அவசியமானது ஆகும்.

இந்தக் கொள்கை மாற்றத்தில் மறுஉறுதி காணும் இதயம் மக்களின் நம்பிக்கையை பெற்றிருக்க வேண்டும். அந்த அங்கீகாரத்தின் குறிப்பிட்ட சில துறையின் உரிமைகளை மக்கள் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்ற அரசின் பிடியில் வைத்திருக்க வேண்டும். நம்மைப் பாதுகாக்கும் பொது நன்மைக்காக இந்தக் கொள்கைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன என்று அவர்கள் ஏற்கும் விதத்தில் அமைய வேண்டும். உலகமயம், தனியார் மயம் என்ற புயல்கள் ஒவ்வொரு கதவையும் பலமாக மோதும் இன்றைய சூழலில், அரசுகள் எந்த வணிக நிறுவனத்தையும் விட நீரின் மீது அதிக உரிமையுடடையது என்பதை பலமாக உறுதி செய்திட வேண்டும். மரபார்ந்த சந்தையினால் மதிப்பளிக்கப்படாத அதனால் பாதிக்கப்படாத நீரின் மீதான இந்த உரிமை சமூகத்திற்கு பலன் தருவதாக இருக்கும். நீரின் மீதான தம் உரிமையை அரசுகள் அதிக விலைக்கு விற்றால், அவை மக்களின் நம்பிக்கை இழக்கும். அரசுகள் வைப்புரிமையின் குறைந்த பட்ச விலையிலும் கூட குறைத்து விற்கலாம் மக்கள் நம்பிக்கையைப் பெறுவதற்காக.

நீர் நிர்வாகத்தில் மக்கள் நலன் என்பதைக் கொள்கையாகவும் நடைமுறையாகவும் மாற்றும் ஒரு தலைமை, நாம் எதிர்பாராத ஓரிடத்திலிருந்து எழுந்தது & அது தென் ஆப்பிரிக்கா. நிறவெறிக்குப் பிந்தைய நெல்சன் மண்டேலாவின் அரசு 1994ல் பதவிக்கு வந்த பின்னர் தேசத்தின் விதிகளைத் திருத்தி எழுவதுவதில் முனைப்பாய் இருந்தது. அந்த வகையில் நாட்டின் புதிய நீர்ச் சட்டம் 1998ல் நிறைவேற்றியது. மக்களின் நலன் காக்கும் கொள்கைகளை நடைமுறைப்படுத்துவதில் மிகவும் உறுதியாக இருந்த அந்தச் சட்டம் இரண்டு பகுதிகளாக விதங்களில் நீர் சேமிப்பு முறைகளை அறிமுகப்படுத்தியது. முதலாவது விவாதங்களுக்கு இடமற்ற வகையில் நீர் ஒதுக்கீடு செய்து அதன் மூலம் குடிநீர், சமைக்க, சுகாதாரத் தேவைஎன தென்னாப்பிரிக்க மக்களின் அன்றாட அடிப்படைத் தேவைகளை ஈடுசெய்வது. (தென்னாப்பிரிக்க நிறவெறி சக்திகள் அதிகாரத்தைக் கைமாற்றித் தருவதற்கு முன்னர் 14 மில்லியன் ஏழைமக்களுக்கு இந்த அடிப்படைத் தேவைகள் அளிக்கப்படாதிருந்தது) இரண்டாவது பகுதி நீர் சேமிப்பு ஒதுக்கீடு தென்னாப்பிரிக்க மக்களுக்கு மதிப்பு மிகுந்த சூழலியல் சேவையை உறுதிப் படுத்துவதற்கானது. அந்தச்சட்டம் குறிப்பிட்டுச் சொல்வது சூழலியல் செயல்பாட்டிற்கு பொருத்தமான தரத்தில், அளவில், காலத்தில் நீர் வழங்கலை சட்டம் உறுதிப்படுத்தும். எந்த மனிதர்களும்தான் சார்ந்துள்ள நீரைச் சேமித்துக் கொள்ள உரிமை உண்டு. மனிதப்பயன்பாட்டிற்கான நீரைத் தரும் சூழலியலில் தனிப்பட்ட ஒருவரோ அல்லது கூட்டாகவோ இணைந்து நீண்ட காலத்திற்கு இடையூறு செய்யக்கூடாது. இந்த இரண்டு வகையான பயன்பாட்டிற்கும் சேமிக்கப்பட்ட நீர் வழங்கப்பட்ட உரிமத்தின் அடிப்படையில் பாசனத்திற்கு முன்னுரிமை உத்திரவாதப்படுத்தப்பட்டது.

தென்னாப்பிரிக்கா காட்டிய இந்தச் சட்ட வடிவிலான முன்னுதாரணத்தை பல்வேறு மாநாடுகள், திட்டங்கள், சட்ட ஆணையகங்கள் இதே போன்ற அணுகுமுறையைப் பின்பற்றுமாறு அறைகூவல் விடுத்தன. ஜெர்மனியின் போன் நகரில் 2001 டிசம்பரில் 118 நாடுகளின் பிரதிநிதிகள் கலந்து கொண்ட நன்னீருக்கான சர்வதேச மாநாட்டில் உலக அளவில் ஒரு முடிவு எடுக்கப்பட்டது. அது அடுத்து வரும் ஆண்டுகளில் பின்பற்றுமாறு வலியுறுத்தப்பட்டது. மதிப்புமை மிகுந்த சூழலியலில் நிலைத்த வளர்ச்சியைக் காண்பதற்கு ஆற்று நீர் நிர்வாகம் மற்றும் நீர் ஒதுக்கீட்டில் ஆற்றில் குறைந்த பட்சம் ஓடுவதற்கான நீர் ஒதுக்கப்பட வேண்டும். சூழலியல் இயைபுத் தன்மையின் பாதுகாப்பை உறுதிப்படுத்த வேண்டும். நூற்றாண்டு சூழலியல் ஆய்வின் நான்காண்டு முயற்சி 2005ல் முடிவுற்றது. ஐக்கிய நாடுகளின் சபையைச்சேர்ந்த 1300 விஞ்ஞானிகளின் பார்வையில் இந்த ஆய்வு இடம்பெற்றது. அவர்களது விருப்பத்தின்படியே சிலஅம்சங்களுக்கு முன்னுரிமைகளும் அளிக்கப்பட்டது. அதன் பின்னணியில் நன்னீர்ச் சூழலியலைப் பாதுகாப்பதற்குரிய முறையில் நீர்க்கொள்கையை மாற்றி அமைக்குமாறு உலக நாடுகளின் அரசாங்கங்கள் அறைகூவி அழைக்கப்பட்டன.

அரசுகளுக்கு முதல் சிக்கலான கட்டம் நீர்ப் பிடிப்புப் பகுதிகளில் மனிதர்கள் இயற்கைக்கு ஊறுசெய்யாதிருக்க வேலிகள் நிறுவுவது. ஆறுகளை, நிலத்தடி நீரைப்பயன்படுத்துவதற்கு எல்லை நிர்ணயிப்பது. ஆறுகளை அணையில் தேக்கி வணிக நோக்கத்திற்காக ஆண்டு முழுதும் இயற்கையாக ஓடுவதுபோல் பாவனை செய்யப்படுகிறது. ஆற்று நீரை அதிகமாக எடுத்து விடும் போது கடல் நீர் உட்புகுந்து விடுகிறது. அதிகமாக நீரெடுக்கப்படும் ஆறுகளைப் பொறுத்தவரை அது நீரெடுப்புக்கு எல்லை வரையறுத்து ஆற்றுக்கு நீரைத் திருப்பி அளிப்பது. நீரெடுப்புத் தடுப்புவிதி என்பது வளர்ச்சிக்கு எதிரானதல்ல: மாறாக நிலைத்த வளர்ச்சிக்கு சாதகமானது. சிறந்த அறிவியல் ஞானத்துடன் செய்யப்படுமானால் அது சூழலியல் செயல்பாட்டை உயிர்ப்புடன் வைத்திருந்து பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு மைய ஆதாரமாக விளங்கும். நீர் சேமிப்புத் திறனை அதிகரித்து சக்தியை மிச்சப் படுத்தி, ஆற்றலை, சந்தையை உயர்த்த வழிவிடும்.

தடுப்பு விதிகள் பலவடிவங்களில் உருவாக்கப் படலாம், பலபெயர்களில் வரலாம் ஆனால் அவை இன்று முக்கியமாக பலசமயங்களில் விடுபட்டுவிடக் கூடிய நீர் மேலாண்மையின் அத்தியாவசியப் பகுதியாகும். உதாரணமாக ஆஸ்திரேலியாவில் முர்ரேடார்லிங் ஆற்றின் படுகையில் இருந்து எடுக்கப்படும் பெருமளவு நீர் தேசியப் பொருளாதாரத்தில் மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஆனால் அந்த மிகை நீர்ப்பயன்பாடு ஆற்றின் நலத்திற்கு கேடாக மாறியது. முர்ரேடார்லிங் ஆற்றுநீர்ப் பயன்பாடு 1944க்கும்1994க்கும் இடையில் மூன்று மடங்கானதால் ஆற்றின் ஓட்டம் குறைந்து சூழலியல் ஆபத்தான கட்டத்திற்குப் போனது. ஈரநிலத்தின் அளவும், மீன் தொகையின் அளவும் குறைந்தது. நீர்ப் பாசிகளின் எண்ணிக்கை பெருகியது. இயற்கையாக 5 சதவீதம் நீர்வரத்து நின்று போவதுடன் ஒப்பிடும் போது, மொத்தமாக ஆற்றின் நீர் ஓட்டம் குறைந்ததால் 60 சதவீத ஆண்டுகளில் முர்ரேடார்லிங் முகப்பகுதிக்கு நீர் வரத்தே இருப்பதில்லை. வறட்சி ஆண்டான 2003ல் முர்ரே ஆற்றின் ஓட்டம் ஆகக் குறைந்த அளவிற்குப் போய் முகத்துவாரம் மணல் திட்டுகளால் மூடப் பட்டது.

முர்ரே ஆற்றின் ஈரப்படுகை நியூசவுத் வேல்ஸ், க்யூன்ஸ் லேண்ட், சவுத் ஆஸ்ட்ரியா, விக்டோரியா ஆகிய நான்கு மாநிலங்களுக்குப் பரவி ஆஸ்திரேலியாவின் முக்கியமான பிரதேசமாக உள்ளது. அரசியல் ரீதியான பிணைப்புடன் உருவாக்கப்பட்ட முர்ரேடார்லிங் பேசின் கமிஷன் (MDBC) எனும் அமைப்பு ஆற்றை நிர்வகித்து வருகிறது. ஆறு அதன் சிறப்புகளை சூழல் ரீதியாக இழந்து வருவதை கவனத்தில் கொண்டு நான்கு மாநில இயற்கை வள அமைச்சர்களும், காமன் வெல்த்தும் இணைந்து 1997ல் ஆற்றுப்படுகை பிரதேசத்திற்கான கொள்கை ஒன்றை உருவாக்கினார்கள்.

அந்தக்கொள்கை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் முர்ரேடார்லிங் ஆற்றின் படுகையில் எழுகிற புதிய நீர்த்தேவைகளில் நீர்சேமிப்பிற்கும், ஆற்றல் வளர்ச்சிக்கும் நீர் வணிகத்திற்கும் முன்னுரிமை அளிக்கப்பட்டது. அக்கொள்கை உருவாக்கத்திற்கு முன்னர் நடந்த நீர்பரிவர்த்தனைகள் அனைத்தும் அந்தந்த மாநில அதிகாரத்திற்குள்ளேயே முடித்துக் கொள்ளப்பட்டன. ஆனால் கமிஷன் அமைக்கப்பட்ட பின்னர் திட்டங்களை கமிஷனே வழி நடத்தியது. நான்கு மாநில எல்லைகளைக் கடந்து ஆற்றுப் படுகையின் தெற்குப் பகுதியில் நிரந்தர நீர் வணிகத்திற்கு கமிஷனால் அனுமதி வழங்கப்பட்டது. முதல் இரண்டாண்டுகளில் இத்திட்டத்தைப் பரிசீலனை செய்த போது 51 நீர்வர்த்தகர்கள் கூட்டாக 10மில்லியன் ஆஸ் டாலர் வர்த்தகம் செய்திருந்தது தெரிய வந்தது. மாநிலங்களுக்கு இடையில் 10மில்லியன் கண சதுர மீட்டர் நீர் மாற்றிக் கொள்ளப்பட்டிருந்தது. வர்த்தகத்தின் ஜீவன் அதிகபட்ச மதிப்பு மிக்கதாக இருந்தது. நீர்ச் சந்தை ஆற்றுப்படுகைப் பொருளாதாரத்திற்கு ஊக்கமளித்தது. நீர்கொள்கையில் சீர்திருத்தம் மேற்கொண்ட பிறகு 1999ல் நடத்தப்பட்ட ஆய்வின்படி கடந்த 25 ஆண்டுகளில் இருந்து இரண்டு மடங்கு ஆகி இருந்தது.

ஆற்றின நலனை பாதிப்படையச் செய்யக்கூடிய அளவிற்கு நீரை எடுப்பதற்கான சாத்தியங்கள் மேற்படி நீர்க்கொள்கையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த சறுக்கல் அதில் இருந்த போதும் ஆற்றின் தரம் இக்கொள்கை உருவாக்கப்பட்ட பின்னர் மேலும் மோசமாகாமல் இருந்தது. அந்நீர்க்கொள்கை ஆற்றைப் புத்துயிரூட்டுவதற்கும் போதிய அளவு கடுமையானதாக இல்லை. ‘வாழும் முர்ரே’ (Living Murray) என்ற திட்டத்தின் மூலம் மிகச்சமீபத்தில் சில நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. பெரும் முயற்சிக்குப் பின்னர் ஆற்றின் ஓட்டம் மீண்டும் அதிகரிக்கப்பட்டுள்ளது.

நிலத்தடி நீரின் தரம் குறையாமல் காப்பாற்றுவ தற்கு முன்னுரிமை அளித்து நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுவதற்கான கட்டுப்பாடுகள் இதேபோல் கொண்டு வரப்பட்டது. அமெரிக்காவின் டெக்ஸாஸ் மாநிலத்தில் எட்வர்ட்ஸ் அகுபையர் என்ற பாசன நீராதாரத்தால் நிலத்தடி நீரைப் பயன்படுத்துவதற்குக் கட்டுப்பாடு இப்போது கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. இப்போது மத்திய தெற்கு டெக்ஸாஸ் பகுதி விவசாயத்திற்கும் சான் அண்டானியோ நகரின் குடிநீருக்கும் இப்பகுதியின் நிலத்தடி நீர்தான் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது. 1990களின் துவக்கத்தில் குடிநீருக்காக பெருமளவு நீர் சான்மார்கோஸ் மற்றும் கோமல் ஸ்பிரிங்கஸ்ல் இருந்து உறிஞ்சப்பட்டதால் அவற்றின் ஓட்டம் வேகமாகக் குறைந்தது. மைய அரசின் அழிந்துவரும் உயிரிகளுக்கான சட்டத்தின் கீழ் இப்பகுதியில் இருந்த டெக்ஸாஸ் ப்ளைண்ட் சாலமாண்டர் மற்றும் பவுண்டன் டார்ட்டர் போன்ற அரிய ஏழு உயிரினங்கள் கொண்டு வரப்பட்டன. சியாரா கிளப் போன்ற மற்ற சில அமைப்புகள் நீர் எடுப்பதை சட்டரீதியாகக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும், என்றும், வசந்த காலத்தில் ஆற்றில் நீர்ஓடுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்றும் நீதி மன்றத்தில் வழக்குத் தொடுத்தன. வழக்கின் அடிப்படையில் டெக்ஸாஸ் சட்டமன்றத்தில் 1993ல் எட்வர்ட் அக்குபையர் ஆணையத்திற்கு அளவு நிர்ணயிக்கப்பட்டு இருந்தது. அது 2007ல் நன்னீரை ஆண்டிற்கு 555.3 கணசதுர மீட்டர் மட்டுமே எடுக்க வேண்டும், என்று கட்டுப்பாடு கொண்டு வந்தது. 2008ல் மேலும் கட்டுப்படுத்தி அது 493.6 மாற்றப்பட்டது. கூடுதலாக ஆற்றின் ஓட்டம் நின்றுவிடாமல் 2012 வரை வருடத்திற்கு இரண்டு வசந்தத்திற்கு குறைந்த பட்ச ஓட்டத்தை ஆணையம் உத்திரவாதப்படுத்த வேண்டும் என்று ஆணை பிறப்பிக்கப்பட்டது.

முர்ரே ஆற்றுப்படுகை நீர் எடுப்பிற்கு கட்டுப்பாடு கொண்டு வரப்பட்டதில் இருந்து எட்வர்ட்ஸ் அக்குபையர் நீர்ச்சந்தையில் முழுவீச்சில் இயங்கிக் கொண்டிருந்தது. நிரந்தர விற்பனையிலும், தற்காலிக ஒப்பந்த அடிப்படையிலும் பெரும்பாலான வர்த்தகம் நடந்து வந்தது. பாசனதாரர்கள் சான்அந்தோனியாவிற்கு நீரை விற்று வந்த னர். இன்றைய தேதிக்கு பாசனதாரர்கள் ஆண்டிற்கு 185.1 மில்லியன் சதுர கணமீட்டரை நகரபயன்பாட்டாளர்களுக்கு விற்கின்றனர். நீர் வாரியம் சான் அந்தோனியா நீர் சேமிப்பை ஊக்குவிக்கிறது. வீட்டு உபயோகத்தில் டெக்ஸாஸின் மற்ற நகரங்களைவிட சான் அந்தோனியா மிகவும் குறைவான அளவே பயன்படுத்துகிறது.

விவசாயத்தில், தொழிற்சாலையில் வீட்டு உபயோகத்தில் நீரைச்சிக்கனமாக பயன்படுத்துவதற்கு உதவிகரமாக நீரின் விலை நிர்ணயம் எனும் கருவி சரிவர பயன்படுத்தப்படவில்லை. பல பயனீட்டு வாரியமும், பாசன ஆணையமும் ஒரே குத்து மதிப்பான விலைதான் நிர்ணயித்துள்ளனர். அதற்கான அளவீடு ஒன்றும் இல்லாததால் நுகர்வோர் பயன்படுத்தும் அளவை விட குறைவான கட்டணமே பல இடங்களில் வசூலிக்கப்படுகிறது. மறுபுறத்தில் பல மட்ட கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்பட்டிருக்கும் இடங் களில் அளவு கூடக்கூட கட்டணம் கூடிக் கொண்டே போகும் எனவே அங்கே நீர் செலவினத்தில் இயல்பாகவே கட்டுப்பாடு பராமரிக்கப்படுகிறது. நீர் வழங்குனர் முதல் மட்டத்தில் ஆதாரக் கட்டணம் மிகக் குறைவாக நிர்ணயித்திருப்பார். அந்த வகையில் மிக வறிய நிலையில் இருப்போர் தங்களது குடும்பத்தின் அடிப்படைத் தேவையை குறைவான கட்டணத்திலேயே நிறைவேற்றிக்கொள்ள முடியும். பெருவீதப் பயனாளிகளிடம்¬ அதிகப்படியான கட்டணம் நிர்ணயிக்கப்பட்ட இடத்தில் விற்போரின் ஆதார அளவிற்கான மானியத் தொகை வசூலிக்கப்பட்டு விடுகிறது. எனவே கட்டணம் அனைவருக்கும் சமமான அளவிலே பராமரிக்கப்படுகிறது. இந்த நிர்ணயம் ஒருபுறம் நீர் சேமிப்புக் கண்ணோட்டத்திலும், மறுபுறம் ஏழைகளுக்குக் கட்டுபடியான வகையிலும் ஏழை, பணக்கார நாடுகள் ஒரே விதமான பயன்பாட்டில் இருக்கும்படியும் வைக்கப்பட்டுள்ளது. இந்தியாவில் 300 நகரங்களில் மேற்கொண்ட ஆய்வில் பலமட்ட விலை நிர்ணயத்தை 13 சதவீத நகரங்கள் மட்டுமே பயன்படுத்துவதாகத் தெரியவருகிறது.

இத்தகைய ஊக்க விலை நிர்ணயம் பாசன தாரர்களுக்கு நெருக்கடியைத் தருகிறது. அவர்களுக்கு உத்தேசமான மான்யம் வழங்கப்படுகிற போதிலும் அவர்களுக்கு நெருக்கடி தருவதாகத் தான் இருக்கிறது. உதாரணத்திற்கு கலிபோர்னியாவில் ஒரு திட்டம் சோதனை முறையில் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டது. பாசன மாவட்டங்களில் அவர்கள் முன்னர் செலுத்தும் அதே கட்டணத்திற்குள் மூன்று கட்ட நிலை உருவாக்கப்பட்டது. அவர்களது பயன்பாட்டு அளவில் 80 சதவீதத்திற்கு மேல் கட்டணத்துடன் நிர்ணயிக்கப்பட்டது. பாசனதாரர்களின் ஒப்பந்த அளவில் 80லிருந்து 90 சதவீதம் பயன்படுத்தினால், உபரி பயன்பாட்டிற்கு ஒரு கண சதுர மீட்டருக்கு கூடுதலாக பத்து சதவீதம் செலுத்தினால் போதும். ஆனால் ஒப்பந்த அளவில் 90லிருந்து 100 சதவீதத்திற்கு மேலே போனால் இன்னும ஒரு பத்து சதவீதம் கட்டணம் உயரும். அந்த வகையில் சிலர் தங்களது அடிப்படைக் கட்டணத்தைப்போல மூன்று மடங்கு செலுத்த வேண்டி வந்துவிடுகிறது. பாசனதாரர்கள் 10&20 சதவீதப் பயன்பாட்டிற்குக் கூடுதல் கட்டணம் செலுத்தாமல் நீரைச்சேமிக்க ஊக்கப்படுத்தப்படுகின்றனர். இந்தத் திட்டம் 1980களின் பிற்பகுதியில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சில வருடங்களிலேயே சராசரிப்பயன்பாடு 19 சதவீதம் குறைந்தது.

நாம் முன்னர் விவாதித்த அல்லது பிற பல அளவுகளின் அடிப்படையில் மேம்படுத்தப்பட்ட நீர்க்கொள்கையில் 12 அம்சங்கள் முக்கியமாக கவனத்தில்கொள்ளப்படுகின்றன. ஆகவே நன்னீர்ச்சுழல் தரங்கெடாமல், பாதுகாக்கப்படும். அந்த வகையில் ஆற்று ஓட்டத்தின், நிலத்தடி நீரின், ஈரநில ஆரோக்கியத்தின் நிலைத்தன்மை உயர்த்தப்படவும், கண்காணிக்கப்படவும் வேண்டு கோள் விடப்படுகிறது. ஆற்றின் உற்பத்திக்கான அளவீடும், நீரியல் கண்காணிப்பு அமைப்புகளும் உலக அளவில் கடந்த இரண்டு தசாப்தங்களாக ஒருங்கிணைந்த செயல்பாட்டிற்குள் வருகிறது. நல்ல கண்காணிப்பு முறையும், நீரியல் தகவல் முறைகளும் போதிய அளவில் வழங்கப்பட்டால் இந்த நீரியல் மாற்றங்களுக்கு உடன்பட சமூகம் தயாராகவே உள்ளது. உதாரணத்திற்கு ஆறுகள் தன் இயற்கையான ஓட்டத்தில் பராமரிக்கப்பட வேண்டும், அறிவியலாளர்கள் ஆற்றுநீரை எந்த அளவிற்குப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்குப் போதுமான தகவல்கள் கொடுத்தால், ஆறுகளின் வெள்ள மட்டம் எந்த அளவிற்கு இருக்க வேண்டும் என்பதைக் கூறினால் ஈரப்படுகை முதற்கொண்டு சூழலியல் ஓட்டத்தை மீட்க வேண்டியதை சுட்டிக்காட்ட வேண்டும்.

எத்தனை புதிய வெற்றிகரமான திட்டங்கள் கொண்டுவந்தாலும், கொள்கைச் சீர்திருத்தம் செய்தாலும் தலைமை, கடப்பாடு, மக்களின் பங்கேற்பு இவைகள்தான் நீர்ச்சூழலியல் காப்பில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த அம்சமாக இருக்கிறது. நீர்ப்பாதுகாப்பில் முயற்சிகள் பெரும்பாலும் சிறிய எண்ணிக்கையிலான தனிப்பட்ட நபர்களிடமிருந்து, அமைப்புகளிடமிருந்து, நீர் மேலாளர்கள், தங்களை மாற்று சிந்தனைக்கு மாற்று அணுகுமுறைக்குத் தங்களை ஒப்புக் கொடுத்த அரசியல் தலைவர்களிடமிருந்துதான் துவங்குகிறது. மற்றவர்களும் தமது ஆற்றலைப் பெருக்கிக்கொள்ள தயாராக வேண்டும். பழைய அணுகுமுறைகளும் சேதமுற்ற வழிகளும் ஒழிந்து வருகின்றன. ஆனால் இயற்கை நீர்ச்சுற்றின் இணைந்து நாம் செய்யும் ஆக்கப்பூர்வமான பணி களின் பலன்கள் இடையூறு செய்யாத நிராகரிக்க முடியாத இடத்தில் நின்று தம்மைக் கவனிக்குமாறு நம்மை வற்பறுத்திக் கொண்டு இருக்கின்றன.

தமிழில்: போப்பு

பூவுலகின் நண்பர்கள் வெளியிட்ட நன்னீர்ச் செல்வம்’ புத்தகத்தின் இறுதிப் பகுதி, விலை ரூ.50

Pin It

தமிழில் சுற்றுச்சூழல், காட்டுயிர் பேணல் சார்ந்த எழுத்துக் களை பல காலமாக படைத்து வரும் அனுபவம் மிக்க இருவரின் கூட்டு முயற்சியில் விளைந்தது இப் புத்தகம். தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் இயற்கை சார்ந்த கட்டுரைகளை எழுதி வரும் தியடோர் பாஸ்கரன், The Hindu தினசரியின் குழந்தைகளுக்கான இணைப்பான Young Worldல் எழுதிய 11 சிறு கட்டுரை களின் மொழிபெயர்ப்பைக் கொண்டதே இந்நூல். தமிழில் மொழிபெயர்த்தது ஆதி. வள்ளியப்பன். இவர் தமிழில் சூழியல் சார்ந்த பல நூல்களையும், கட்டுரைகளையும் எழுதிவருபவர். காட்டுயிர்களைப் பற்றி மட்டு மல்லாமல் செல்லப் பிராணிகளைப் பற்றியும் சில கட்டுரைகளை இந் நூலில் காணலாம். பல நூல்களை எழுதியிருந்தாலும் தியடோர் பாஸ்கரன் ஆங்கிலத்தில் எழுதியவைகளை ஏன் அவரே தமிழாக்கம் செய்து இருக்கலாமே என்ற கேள்வி எழலாம். ஆதி வள்ளியப்பன் குழந்தைகளுக்காகவே தமிழில் பல கட்டுரைகளை எழுதிவருபவர். சிறுவர் களுக்கான ‘துளிர்’ அறிவியல் மாத இதழின் ஆசிரியர்களில் ஒருவர். இந்நூல் பாரதி புத்தகாலயத்தின் ஓர் அங்கமான Books of Childrenன் வெளியீடு. இதனாலேயே ஆதி வள்ளியப்பனின் பங்கை உணரலாம்.

குழந்தைகளுக்காக எழுதப்படும் அறிவியல், காட் டுயிர் சார்ந்த புத்தகங்களில் (உதாரணமாக ஆதி வள்ளியப்பனின் “மனிதர்க்கு தோழனடி”, ரேவதியின் “குருவி நடக்குமா” முதலிய அறிவியல் கதைகள்) யாவிலும் சொல்லப்படும் கருத்துகள் சிறுகதை அல்லது உரைநடை வடிவில் இருக்கும். இவை 10,15 வயதுள்ள குழந்தைகளுக்கானது எனலாம். ஆனால் இப்புத்தகத்தில் கட்டுரைகள் எளிய தமிழில் அனைவரும் புரிந்து கொள்ளும் வகையில் அமைந்துள்ளது. ஆகவே பதினைந்து வயது குழந்தைகள் முதல், இளைஞர்கள், பெரியோர்கள் அனைவருக்குமானது இப்புத்தகம்.

அழகிய, பொருத்தமான, வண்ண, வண்ணப் புகைப்படங்களும், ஓவியங் களும் எழுதப்பட்ட கருத்துகளை, விளக்கங்களை வாசகருக்கும் எளிதில் தெளிவுபடுத்தும். அதிலும் குழந்தைகள் புத்தகங்களில் வண்ண ஓவியங்களும், புகைப்படங்களும் அதிகம் இருக்க வேண்டும் என்பது என் அவா. ஆனால் இதில், ஒரு சில புகைப் படங்களை மட்டுமே உள்ளது. அட்டைப்படத்தில் அழகான ஆண் வெளிமானின் (ஆங்கிலத்தில் Blackbuck ஆனால் ஓரிடத்தில் Black buck என இரு வார்த்தைகளாக்கப் பட்டிருந்தது) புகைப்படமும், உள்ளே இரு இடங்களில் பட்டைத்தலை வாத்தின் (புகைப்படக்காரர் யார் என்பது குறிப்பிடப்படவில்லை) கருப்பு வெள்ளை படமும் தான் இருக்கிறது. பல கோட் டோவியங்களில் சில அழாகாகவே உள்ளன. இன்னும் கொஞ்சம் சிரத்தை எடுத்து வரைந் திருக்கலாம். கலர் படங்கள் கொண்ட புத்தகங்களை அச்சடிக்க நிறைய செலவாகும். புத்தகத்தின் விலையும் கூடும். எனினும் இந்த நிலை மாற வேண்டும்.

இயற்கையும் காட்டுயிர்களும் கட்டுரையில் பழந்திண்ணி வெளவால் பறக்கும் போது உண்டாக்கும் ஒலியின் எதிரொலி மூலம் வழி கண்டறியும் என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஆனால் பழந்திண்ணி வெளவால்கள் அப்படிச் செய்வதில்லை. அதற்குக் கண்கள் பெரியவை. பூச்சியுண்ணும் சிறிய வெளவால்கள் (Microchiroptera) தான் எதிரொலியை ஏற்படுத்திப் பறக்கவும், அவற்றின் இரையைப் பிடிக்கவும் செய் கின்றன. வானம்பாடியை தரையில் வாழும் பறவை என குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது (தரையில் வாழும் வானம் பாடி எனும் கட்டுரை), எனினும் வெட்ட வெளியில், அடர்த்தியில்லாத புதர்க்காடுகளில் வாழும் என்பதே பொருத்தமாக இருக்கும். தரையில் கூடமைத்தாலும் இவை கவுதாரி, காட்டுக்கோழி, மயில் போன்ற தரைவாழ் பறவைகள் (Terrestrial) அல்ல. வெளிமான் களின் வாழிடம் எனும் தலைப்பிலமைந்த கட்டுரையின் இறுதியில் இரைக்கொல்லிப் பறவைகளைப் பற்றிய குறிப்பு உள்ளது. விளக்கத்தை வைத்துப் பார்க்கும் பார்த்தால் அது பூனைப்பருந்தாக (Harrier) இருக்க வேண்டும், வல்லூறு (Falcon) அல்ல. தாமரைக்கோழி கட்டுரையில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் பூனைப்பருந்து Marsh Harrier என ஆங்கிலத்தில் அறியப்படுகிறது. பறவைகளுக்கு ஒரு விடுதி கட்டுரையில் சொல்லப்படும் கொம்பன் ஆந்தை/கோட்டான் Barn Owl எனும் பறவை. இதை கூகை என்றும் கூறுவர். Horned Owl ஐ தான் கொம்பன் ஆந்தை என்பர். பறவைகளின் தமிழ்ப் பெயர்களுடன் ஆங்கிலப் பெயர்களையும் கொடுத் திருக்கலாம். தமிழ்பெயர்கள் மாறி வருவதை கவனித்து திருத்தி அமைத்திருக்கலாம். இது ஆசிரியரின்/மொழி பெயர்ப்பாளரின் தவறில்லை. தமிழ்நாட்டில் ஒரு பறவைக்கு ஒவ்வொரு வட்டாரத்திலும், ஒவ்வொர் பெயரிட்டு அழைப்பார்கள். க. ரத்னம் எழுதிய தமிழில் பறவைப் பெயர்கள் எனும் புத்தகத்தில் இவை அனைத் தையும் ஒன்று சேர்த்து வழங்கியுள்ளார். இப்பெயர் களையெல்லாம் ஒருங்கே நெறிப்படுத்த வேண்டிய தருணம் இது.

ஒவ்வொரு கட்டுரையின் முடிவிலும் அதன் ஆங்கில மூலத்தின் தலைப்பையும், வெளிவந்த நாளையும் மேற்கோள் காட்டியிருக்கலாம். இதில் உள்ளது மொத்த பக்கங்களே நாற்பத்தி எட்டுத்தான். விலை ரூபாய் 25 தான். நாம் செய்யும் பல தேவையில்லாத செலவுகளைக் குறைத்துக்கொண்டால் நிச்சயமாக ஒரு புத்தகமாவது வாங்க முடியும். இது போன்ற புத்தகங்களை அல்லது இதிலுள்ள கட்டுரைகளை பள்ளிப் பாடத்திட்டங்களில் சேர்க்கலாம். அல்லது துணைப் பாடநூலாக வைக்கலாம். எல்லாப் பள்ளி நூலகங்களிலும் இருக்க வேண்டிய புத்தகம் இது. சுற்றுச்சூழல், காட்டுயிர் பேணல் சார்ந்த கல்வி என்பதே இல்லாத இச்சூழலில் இது போன்ற புத்தகங்கள் அதன் குறையைப் போக்கும். இது போன்ற புத்தகங்களே பொதுமக்கள் மத்தியில் காட்டுயிர் பேணல் விழிப்புணர்வு, இயற்கையின் பால் நாட்டம், அக்கறை ஏற்படுத்தக்கூடியவை. இப்புத்தகத்தின் நோக்கமும் அதுதான்.

நூல் பெயர்: நம்மைச் சுற்றி காட்டுயிர்

ஆசிரியர்: சு.தியடோர் பாஸ்கரன்

தமிழில் : ஆதி வள்ளியப்பன்

வெளியீடு: பாரதி புத்தகாலயம்

 சென்னை

அலைபேசி: 94434 95151

விலை ரூ. 30 பக்கம்: 48

Pin It

மான்சான்டோ உள்ளிட்ட உலகின் மிகப்பெரிய விதைக் கம்பெனிகள் உலக விவசாயத்தை தங்களின் கைக்குள் கொண்டுவர அதி வேகமாக ஆய்வுகளைச் செய்து வருகின்றன. பி.ட்டி கத்திரிக்கு தடை விதிக்கப்ட்ட பிறகு சுமார் 12 மாநிலங்கள் மரபணு மாற்று பயிர்களின் களப் பரிசோதணை தடை செய்யப்பட்ட பிறகு கையறு நிலையில் உள்ளன. தனக்காக குரல் கொடுப்பவர்களின் எண்ணிக்கையை அதிகப்படுத்தவும், தனக்கு எதிராக குரல் கொடுப்பவர்களை சமாதானப்படுத்தவும் பல காரியங்களை மான்சான்டோவும் மரபணு மாற்றுத் தொழில் நுட்பத்தில் உள்ளவர்களும் செய்து வருகின்றனர். அந்த வகையில் மான்சான்டோவின் இந்திய அலுவலகம் விவசாய அமைப்புகள், விஞ்ஞானிகள், பத்திரிகையாளர்கள், விதைக் கம்பெனிக்காரர்கள், அரசியல் கட்சிக்காரர்கள் உள்ளிட்ட குழுவொன்றை அமெரிக்காவில் உள்ள எங்களது ஆய்வகங்களைப் பாருங்கள் எவ்வளவு சிறப்பான ஆய்வுகளை நடத்துகிறோம் என்றும், எங்களது விஞ்ஞானிகளுடன் கலந்துரையாடி உங்களின் சந்தேகங்களைப் போக்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று கூறி அழைத்துச் சென்றது.

தெலுங்கு தேசக் கட்சியின் சட்டமன்ற உறுப்பினரான கேசவ், ஆந்திர காங்கிரஸ் கட்சியைச் சேர்ந்த முன்னாள் அமைச்சர் கொண்டா ரெட்டி, குஜராத் கோ சாலை தலைவரும், பா.ஜ.கவின் முன்னாள் மத்திய இணையமைச்சர் கத்திரியா, பஞ்சாப் விவசாயத் துறை இயக்குனர் மங்கள் சிங் சாந்து, ஆங்கூர் விதை நிறுவனத்தின் இயக்குனர், தென்னிந்திய நூற்பாலைகளின் சங்கமான ‘சைமா’ வின் தலைமை நிர்வாகி செலுவராஜ், தில்லியிலிருந்து வரும் அக்ரிகல்சர் டுடே பத்திரிக்கையின் ஆசிரியர் எம்.ஜே.கான், ரவி எனர்ஜி என்ற நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் ரவீந்திரா பட்டேல், நூற்பாலை அதிபர் அருண் மோகன், மற்றும் சிலருடன் நானுமாக இருந்த குழுவை அழைத்துச் சென்றது மான்சான்டோ.

முகம், கை தவிர உடலின் எந்த பாகமும் தெரியக்கூடாது, கேமரா, செல்போன்களை எடுத்துவரக் கூடாது, எந்த வகையிலும் புகைப்படங்கள் எடுக்கக் கூடாது என்கிற எச்சரிக்கைகளுடன் கண்ணுக்கு பெரிய கண்ணாடி அணிவித்து அயோவா மாநிலத்திலுள்ள மான்சான்டோ அமைத்துள்ள மான்சான்டோ மூலக்கூறு இனப்பெருக்க ஆய்வகத்திற்கு (Monsanto Molecular Breeding Center) தங்களின் ஆய்வகத்திற்குள் அழைத்துச் சென்று கண்ணாடிச் சன்னல்கள் வழியே உள்ளே இயந்திரங்களைக் காட்டி விளக்கினர் மான்சான்டோவின் கிம் ஷாஃப் (Kim Schaaf). நடைபாதியில் பொறுத்தியிருந்த கம்ப்யூட்டர் திரையில் எப்படி தங்களின் புதிய ஆய்வுகள் நடக்கிறது என்று படமாகக் காட்டினர். மரபணு மாற்றங்கள் எப்படி நடக்கிறது, அறிவியல் ரீதியில் அதிலுள்ள ஓட்டைகள் பற்றி விவாதிக்கலாம் என்றால் அவர்கள் அடுத்த கட்டத்திற்குச் சென்றதை அந்த ஆய்வகத்தில் நடப்பது காட்டியது. மரபணு மாற்றுத் தொழில் நுட்பத்தால் உள்ள பாதிப்புகளைக் காட்டி உலகமெங்கும் எதிர்ப்பு இருப்பதை ஆதன் மூலம் விதைகளை தனதாக்கிக் கொள்வது சாத்தியமானதல்ல என்பதால் அடுத்த வழியை நோக்கி நகர்ந்த விட்டது புரிந்தது. மரபணு மாற்றம் அளவிற்கு பாதிப்புகள் ஏற்படுத்தாது என்று நம்பப்படுகிற ஜீன் மார்க்கர் என்கிற தொழில் நுட்பத்தில் மிக வேகமாக ஆய்வுகளை எடுத்துச் சென்று வருகிறார்கள். எம். ஆர்.என்.ஏ தெளிப்பு என்ற தொழில் நுட்பத்திற்கு நகர்கிறார்கள்.

இந்தத் தொழில் நுட்பமானது மரபணுக்களின் ஆதாரமாக அமைந்துள்ள டி.என்.ஏ (DNA)மூலக் கூறுகளை அலசி ஆராய்ந்து, தேவையான இணைப்பை மட்டும் உடுத்து தங்களின் விருப்பமான விதைக்குள் புகுத்துவதே இந்தத் தொழில் நுட்பம். முதற்கட்டமாக மக்காச்சோளம் மற்றும் சோயா மொச்சையில் இந்த ஆய்வுகளை மான்சான்டோ கையில் எடுத்துள்ளது. இதற்காக அந்த ஆய்வுக்கூடம் தினமும் பல்லாயிர விதைகளை 3 ஷிப்ட் ஆய்வை நடத்துகிறது. விதையின் முளைப்பிற்கு பாதிப்பு வராத வண்ணம் விதையின் ஒரு பகுதியை நவீன ரம்பம் மூலம் எடுத்து அதற்கும் அந்த விதைக்கும் பார் கோடு (Bar Code கம்யூட்டர் மூலம் இடப்படும் அடையாள எண்) கொடுகிறது ஒரு சாதனம். இது போல் நூற்றுக்கணக்கான விதைகளில் இருந்து ராவி எடுத்த விதைப் பொடியை சின்னச் சின்ன டிரேகளில் (Tray) இட்டு கம்யூட்டர் மூலம் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இயந்திர மனிதர்கள் (ரோபோக்கள்) அதை பல்வேறு ஆய்வு நிலைகளுக்கு உட்படுத்தி, அதிலுள்ள டி.என்.ஏ மூலக்கூறுகளை பிரித்தெடுத்து ஆதன் விவரங்களை இணைக்கப்பட்டுள்ள கம்ப்யூட்டருக்கு அனுப்புகிறது. கம்ப்யூட்டரில் பதிவாகியுள்ள டி.என்.ஏ பற்றிய விவரங்களைப் படித்து தேவையான டி.என்.ஏ உள்ள விதையை மட்டும் எடுத்து வளர்த்து விதைப்பெருக்கம் செய்து கூடுதல் ஆய்வுகளுக்கு உட்படுத்துகிறது. சுமார் 40,000 சதுர அடி அளவிள் அமைந்துள்ள அந்த ஆய்வகத்தில் மொத்தம் மூன்று ஷிப்டிற்குமாக 1520 விஞ்ஞானிகள் வேலை செய்கிறார்கள். அந்த அளவிற்கு அதி நவின இயந்திரமயப்படுத்தப்பட்ட ஆய்வகம். ஆண்டொன்றிற்கு ஆய்வு செலவு 1 பில்லியன் டாலர்கள்.

இத்தகு ஆய்வை மான்சான்டோ மட்டும் நடத்தவில்லை. மரபணு மாற்று விதைகளை தயாரிக்கும் விதை நிறுவனங்கள் அனைத்தும் இத்தகு ஆய்வில் உள்ளன. அத்தகு விதை நிறுவனங்களில் ஒன்றான பயனீர் டூபான்ட் (Pioneer DuPont) தங்களின் ஆய்வகத்திற்குளேயே பார்வையிட அனுமதித்தார்கள். அங்கும் இதே போலவே அதி நவீன முறையில் ரோபோக்கள் உதவியில் ஆய்வுகள் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. பயிர்களை சோதிக்க அமைத்துள்ள கண்ணாடிக் கூண்டு அறைகளும் மிகப் பிரமாண்ட மானவைகள். ஒவ்வொன்றும் பெரிய திருமண மண்டபம் அளவில். இராட்சத காற்றாடிகள் சுழன்று கொண்டிருக்கின்றன. மனிதர்கள் உள்ள சென்று தொட்டியில் வளரும் செடிகளை ஆராய முடியாது. முழுமையாக அதி நவீன காமிராக்கள் மூலம் கண்காணிக்கப்படும் அந்தப் பல இலட்சம் செடிகளில் தேவைப்படும் செடியுள்ள தொட்டியின் எண்ணைக் குறிப்பிட்டால் கணினி மூலம் இயங்கும் கருவி அந்தத் தொட்டியியை மட்டும் எடுத்து வந்து தரும். வெளி அறையிலுள்ள விஞ்ஞானிகள் அந்தச் செடியில் தேவையான ஆய்வுகளைச் செய்ததும் அதே கருவிகள் அந்தத் தொட்டியை இருந்த இடத்தில் வைக்கும். இவ்வளவு அதி நவீனக் கருவிகள் எதற்கென்றால் மனிதர்கள் சென்று எடுத்துவந்தால் அதிக கால தாமதம் ஆகிவிடுமாம். ஒவ்வொரு நிமிடமும் அதி முக்கியமாம் அவர்களுக்கு. அதற்கு ஒரே காரணம், கொஞ்சம் தாமதித்தாலும் அடுத்த கம்பெனி காப்புரிமை பெறுவதில் முந்திக் கொள்ளுமாம். அதற்காகத் தான் கம்ப்யூட்டர் மயமான, இயந்திர மனிதர்கள் உள்ள அந்த ஆய்வகங்கள். மான்சான்டோ ஆய்வகத்தில் நடக்கும் ஆய்வுகளுக்கு அது செய்யும் செலவு ஆண்டொன்றிற்கு 1 பில்லியன் டாலர்கள். இந்திய மதிப்பில் 550 கோடி ரூபாய்.

இந்த வகை ஆய்வின் அவர்களுக்கு ஏன் முக்கியம்?

பன்னாட்டு விதை நிறுவனங்கள் மரபணு மாற்றுத் தொழில் நுட்பத்தின் குறைபாடுகளை உணர்ந்துள்ளன. அதனால் தான் குறைந்த பாதிப்புகளை உடைய மரபணுக்களுக்கு அடையாளமிட்டு, தேவைப்படும் மரபணுவில் உள்ள குறிப்பிட்ட டி.என.ஏ க்களை (மரபணுக்கள் டி.என்.ஏ என்ற இரசாயனத் தொகுப்பால் ஆனவை) மட்டும் பிரித்தெடுத்து அதை மட்டும் தேவைப்படும் தனக்கு வேண்டிய பயிரில் நுழைக்கும் தொழில் நுட்பம் இது. வழக்கமான பயிர் இனப்பெருக்க முறையும் அதி நவீன மரபணு அடையாளமிடும் முறையும் கலந்த ஒன்று இது. மரபணு மாற்றம் சரியானதல்ல, பல பாதிப்புகளை உருவாக்கக் கூடியது, மனிதர்களுக்கு, விலங்கினங்களுக்கு, இயற்கை சூழலுக்கு பாதிப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடியது, காப்புரிமை மூலம் மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட விதைகள் கம்பெனியின் தனிச் சொத்தாக மாற்றப்பட்டு விடுவதால் விவசாயி களின் விதை உரிமை பாதிக்கப்படுகிறது போன்ற காரணங்களில் அவை எதிர்க்கப்பட்டு வருகிறது.

மரபணுக்கள் அடையாளமிடும் தொழில் நுட்பத்தில் மரபணுக்கள் திணிப்பு இல்லாததால் பாதிப்புகள் இல்லை. ஆனால் அண்மைக் காலமாக காப்புரிமைச் சட்டங்களில் இந்த வகை மரபணுக்கள் அடையாளத்தின் மூலம் உருவாக்கப்படும் கலப்பின வகைகளுக்கும் காப்புரிமை வழங்கலாம் என்றும் தாவரங்கள் உயிரினங் களையும் காப்புரிமை செய்து கொள்ளலாம் என்றும் காப்புரிமைச் சட்டங்கள் பல நாடுகளில் மாற்றப்பட்டு வருகிறது. இப்புதியக் காப்புரிமைகள் விதையுடன் நிற்பதில்லை அதன் மூலம் பெறப்படும் விளைச்சல், விளைந்ததைக் கொண்டு தயாரிக்கப்படும் பொருட்கள் அத்தனை மீதும் இந்தக் காப்புரிமை செல்லும். மரபணு அடையாளம் மூலம் மாற்றம் செய்யப்பட்ட நெல் விதை அது தரும் விளைச்சல், அதிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் சோறு, இட்லி, தோசை எல்லாமே இந்தப் புதிய காப்புரிமைக்குள் வரும்.

ஆகவே எல்லா வகை விதைகளையும் அதன் மூலம் அணைத்து வகை உணவுப் பண்டங்களையும் காப்புரிமைக்குள் கொண்டு வர இந்த நிறுவனங்கள் முன்புடன் இயங்குகின்றன.

பயனீர் தனது வயல் வெளி ஆய்வகத்திற்கும் அழைத்துச் சென்றது. பல நூறு ஆய்வுத்திடல்களில். மக்காச்சோளம் மற்றும் சோயா மொச்சை தான் அதிக திடல்களில். அவற்றில் ஒன்று என் கவனத்தை ஈர்த்தது. களைகளைக் கட்டுப்படுத்த ஓர் ஆய்வுத்திடலில் பூசணிச் செடியை உயிர் மூடாக்கைப் பயன்படுத்தி யிருந்தனர். விளக்கிக் காட்டிய பயனீரின் மக்கள் தொடர்பு விஞ்ஞானி மிகப் பெருமையுடன் இதற்கு அடியில் பாருங்கள் ஒரு களை கூட வளரவில்லை என்று. ‘ஆமாம், மூடாக்குச் செடியே களைகளைக் கட்டுப்படுத்தும் போது இனி எதற்கு களைக் கொல்லிகள். அவைகள் இனி தேவையிருக்காதா எனக் கேட்டதும் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு தோளை உயர்த்தி, உதட்டைப் பிதுக்கிவிட்டு ஒன்றும் சொல்லாமல் நகர்ந்து விட்டார். அவர் பார்த்த பார்வை அடப்பாவி மகனே அடி மடியாலேயே கை வைக்கிறாயே என்பது போல இருந்தது.

இந்த இரு ஆய்வுக் கூடங்களும் ஒரே மாதிரியான ஆய்வுகளில் பல்லாயிரம் கோடி டாலர்களைக் கொட்டியுள்ளன, உலக விதைகளை தங்கள் கட்டுப் பாட்டில் கொண்டுவர. அதற்கு அவர்கள் கூறும் காரணம் அதிகரித்துவரும் மக்கள் தொகைக்கு உணவளிக்க வேண்டும். அதிக விளைச்சல் எடுக்க வேண்டும் என்பதே. அதற்கு புதிய விதைகள் வேண்டும் அதிகம் விளையும் விதைகள் வேண்டும் என்கின்றன. ஆனால் அங்கு நடக்கும் ஆய்வுகள் அதிக விளைச்சலைப் பெறுவதற்கான ஆய்வுகள் அல்ல. அவர்களுக்குத் தெரியும் விளைச்சல் என்பது பல்வேறு காரணங்களால் நடப்பது என்று. பழைய விதைகளை விவசாயிகள் கைவிட்டு விட்டனர். ஆனால் அந்த கம்பெனிகள் கைவிடவில்லை. பூச்சிகளுக்கும், நோய்களுக்கும் எதிர்ப்பு சக்தி பெற்றிருந்த, குவாஷ் பழக் கொடியுடனும் பீன்ஸ் செடிகளுடனும் கிழக்கு அயோவாவில் 1000 ஆண்டுகளுக்கு முன் பயிரிடப்பட்டு வந்த பிளட் பட்சர் என்று பெயரிடப்பட்ட மக்காச் சோளத்தையும் வேறு பலவற்றையும் அது இன்னமும் விதைத்துள்ளதைக் கண்டோம்.

அயாவோ மாநிலத்தின் ஆண்டுதோறும் நடத்தப்படும் மாபெரும் விவசாயக் கண்காட்சியில் மான்சான்டோ 3 அரங்குகள் அமைத்திருந்தது. ஒரு அரங்கில் மான்சான்டோவின் தொழில் நுட்பப் பிரிவு அதிகாரிக்காகக் காத்திருந்தனர். அவர் வரும் வரையில் கண்காட்சியைச் சுற்றி வாருங்கள் எனத் தெரிவிக்கப்பட சுற்றினோம்.

கண்காட்சியை சுற்றிவர சுற்றிவர. இந்த வகை விவசாயத்தை நிலை நிறுத்த அமெரிக்கா ஈராக்கிற்குள் மட்டுல்ல, ஈரானிற்குள்ளும் நுழைந்து அங்குள்ள எண்ணை வயல்களைக் கைப்பற்றியாக வேண்டும் என்பது புரிந்தது. அவ்வளவு பிரம்மான்டமான இயந்திரங்கள். கூட வந்திருந்த அருண் நம்ம ஊரில் இயந்த இயந்திரங்களை நிறுத்த ஒரு வயல் பற்றாது என்று கிண்டலடித்தார். உண்மையில் அவை பிரமாண் டமானவைகள் தான். மிகப் பெரிய டிராக்டருடன் இணைக்கப்பட்டது போல் உள்ள விதைக்கும் இயந்திரத்தின் ஒருபக்க கை மட்டும் 25 மீட்டர் நீளம். அது போலவே களை அகற்றும் இயந்திரம், உரமிடும் இயந்திரம், அறுவடை செய்யும் இயந்திரம். பூச்சிக்கொல்லி தெளிக்கும் இயந்திரமும்

அது போலவே. அங்கு காட்சிக்கு பூச்சிக் கொல்லி தெளிக்கப் பயன்படும் சிறு இரக விமானங்களும் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அறுவடை செய்த விளைச்சளை பெற்றுக் கொள்ளும் டிரெய்லர் மீதுள்ள கலனின் கொள்ளளவு 25 டன்கள். அதை அப்படியே எடுத்துச் சென்று பெரும்பெரும் இரும்புக் குதிருக்குள் கொட்டும் அது. விவசாயத்தை எப்படி செய்வது என்று தெரிந்திருப்பதை விட இந்த இயந்திரங்களைக் கையாளத்தெரிந்திரா விட்டால் விவசாயம் செய்ய இயலாது. அங்கு பார்த்ததில் கவர்ந்த ஒரேயரு அம்சம் அங்குள்ள இயந்திர தயாரிப்பாளர்கள் ஒரு விவசாயியின் சிறப்புத் தேவைக்கேற்ப, பண்ணையின் தேவைக்கேற்ப கருவிகளை வடிவமைத்திருப்பதுதான். அது மட்டுமன்றி ஒரு தேவைகளை ஒட்டி விதவிதமான சிறு சிறு கருவிகள், அது பண்ணைக்குள் பார்வை இடச் செல்வதற்காயினும், வேறு பணிக்கானதாக இருப்பினும் தேவைக்கேற்ப வடிவமைத்திருக்கிறார்கள்.

இவ்வளவு பிரமாண்டங்களால் அந்த கண்காட்சி நிரப்பப்பட்டிருப்பினும் அங்குள்ள மிகச் சிறு குடும்ப விவசாயிகளின் தேவைகளுக்கான அரங்குகளும் நிறைந்திருந்தன. ஓர் அரங்கில் அறுவடை செய்த பின் நிலத்தை அப்படியே போடாமல் ரை புல் (Rye) விதையுங்கள், அடுத்த விதைப்பின்போது மடக்கி உழுதால் நிலத்தில் நிறைய மக்குப் பொருட்கள் சேரும் என்றும், பல இயற்கை விவசாய அரங்குகளும் இருந்தன. அவைகளிலும் கூட்டம் நிறைந்தே உள்ளது.

வாடகைக்கு இருந்த சிறு வாகனங்களில் ஏறி பலரும் உலா வந்தனர். வந்திருந்த பலரும் அநியாயத்திற்கு உடல் பருத்திருந்தனர். சிறுவயதினரும் உடல் பருமனில் இருப்பதை பார்த்ததும், மிச்சய்ல் ஒபாமா வெள்ளை மாளிகையில் இயற்கை வழிக் காய்கறுத் தோட்டமிட்ட போது அமெரிக்க குழந்தைகள் உடல் பருமன் நோயால் பாதிக்கப்படுள்ளனர் என்று கூறியது தான் நினைவிற்கு வந்தது. மூன்றில் ஓர் அமெரிக்கன் உடல் பருமன் நோயில் உள்ள நோயாளிகள் நிறைந்த நாடு அது என்பது கண்கூடாகத் தெரிந்தது.

மான்சான்டோவின் எக்சிகியூட்டிவ் துணைத் தலைவரும் தலைமை தொழில் நுட்ப ஆதிகாரியுமான ராப் ப்ராளே கண்காட்சியில் அவர்கள் அமைத்துள்ள திடலில் பல நாடுகளிலிலும் இருந்து அழைத்து வரப்பட்டிருந்தவர்களிடம், ‘ மான்சான்டோ பெருகி வரும் உலக மக்கள் தொகைக்கு உணவளிக்கும் வகையில் பல புதிய தொழில் நுட்பங்களை கண்டுபிடித்து வருகிறது. அதில் ஒன்று தான் மார்கர் தொழில் (Gene Marker Technology) நுட்பத்தின் உதவியால் டி.என்.ஏ க்களைப் படித்தறிவது. இந்தத் தொழில் நுட்பத்தின் மூலம் மரபணுக்களை கத்தரித்து புகுத்தவது தேவை யில்லாமல் போகும். இதைப் போலவே நமக்குத் தேவையான புரத்திற்குறிய குறியீட்டை நகலெடுக்கும் எம்.ஆர்.என்.ஏ (mRNA)க்களை கண்டறிந்து ஆய்வுக் கூடங்களில் பெருக்கி தரவுள்ளது. அதனை விவசாயிகள் தங்களின் பயிர் மீது தெளித்தால் போதும் அதிகம் விளையும், பயிர்களில் உள்ள பிரச்சனைகள் விலகும் என்று சொர்க்க லோகமே வந்துவிடும் என்பது போல உரை நிகழ்த்தினார்.

ஏதேனும் கேள்விகள் இருந்தால் கேளுங்கள் என்றதும் ஒரு தாளில் இந்தியாவில் பி.ட்டி பருத்தியில் பி.ட்டி மரபணுவால் தான் நிறைய விளைந்தது என்று கூறிக் கொண்டுள்ளார்களே உண்மையில் பி.ட்டி மரபணு விளைச்சளை அதிகப்படுத்தியதா? என்றும் அமெரிக்க விவசாயத்தில் இன்று பெரும் பிரச்சணையாக வளர்ந்துவரும் களைக் கொல்லிகளுக்கு எதிர்ப்பு சக்தியை களைகள் பெற்று வருவது பற்றியும் பதிலளிக்கக் கேட்டேன். என் வாழ்நாளில் நான் கேட்டிராத மிக வளவள, கொழகொழா பதிலை பி.ட்டி பருத்தி கேள்விக்குச் சொல்லிவிட்டு கேள்வி நேரம் முடிந்தது என்று முடித்துக் கொண்டார்.

அந்தக் கண்காட்சியில் அவர்கள் அமைத்திருந்த தொழில் நுட்ப விளக்கத்திடலில் இந்தியாவில் இருந்து வந்திருந்தவர்களுக்கான தனி விளக்குனராக ராஷ்மி நாயர் களைக்கொல்லிகளைத் தாங்கி வளரும் பயிர்கள் பற்றி விளக்கினார். இந்தியாவில் மான்சான்டோ உள்ளிட்ட கம்பெனிகளின் அடுத்து நுழைக்கவிருக்கும் மரபணு மாற்று விதைகள். எவ்வளவு களைக் கொல்லியைத் தெளித்தாலும் பயிர் சாகாத வகையில் மரபணு மாற்றம் செய்யப்பட்ட இரகங்கள் இவை. அமெரிக்காவில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பே அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட இந்த வகை பயிர்களில் தற்போது களைகள் களைக் கொல்லிகளுக்கு எதிர்ப்பு சக்தியைப் பெற்றுக் கொண்டதால் அதை எப்படி சமாளிக்கிறோம் என்று விளக்கினார் ராஸ்மி. இளம் பருவத்தில் ஒரு கைக் கொல்லி, வளர் பருவத்தில் ஒரு களைக் கொல்லி பின் தங்களது ரவுண்டப் களைக் கொல்லிகளைத் தெளிக்கவேண்டும். அந்தப் பயிர் ரவுண்டப் ஐ மட்டும் தாங்கிக் கொல்லும் சக்தியுள்ளதால் ஆரம்ப கட்டங்களில் பயிர் மேல் படாமல் பிற கம்பெனிகளில் களைக்கொல்லியை தெளிக்க வேண்டுமாம். பிற கம்பெனிகளின் களைக் கொல்லி வாங்க மானியமும் தருகிறதாம். கடப்பாரையை முழுங்கி விட்டு சுக்குக் கசாயம் குடிக்க காசு தருகிறது மான்சான்டோ.

இவ்வளவு களைக் கொல்லிகள் நிலத்தில் மீது தெளித்தால் நில வளம் பாதிப்படையாதா என்று கேட்டதும் அதை சரி செய்ய தொழில் நுட்பங்கள் உருவாக்கி வருகிறோம். ஆகவே அதை அப்போது பார்த்துக் கொள்ளலாம் என்றார். திருப்தியான பதிலாக இல்லை என்று என் முகம் காட்டியதைக் கண்டு நிலத்தில் உள்ள கரிமப் பொருட்கள் குறைந்தாலும் இரசாயனங்கள் மூலம் விளைச்சல் பாதிப்பில்லாமல் செய்து கொள்ளலாம் என்று எனக்கு கூடுதல் விளக்கம் தந்து விட்டு ஒருங்கிணைந்த விவசாய முறைகள் என்றார் அடுத்த திடலைக் காட்டினார். ஆகா இவர்களும் ஒருங்கிணைந்த பயிர் சாகுபடியைப் பற்றி பேசுகிறார்களே என்று பார்த்தால் அங்கு சுமார் 2025 நாட்கள் வயதுள்ள மக்காச்சோளம் வளர்க்கப்பட்டி ருந்தது, சில இடத்தில் நெருக்கமாக சில இடத்தில் அதிக இடைவெளிவிட்டு. அங்கிருந்தவர் விளக்கினார், ‘வயலில் (வயல் என்று அங்கு எதுவுமே கிடையாது. 100500 ஏக்கர் பரப்பு ஒரு வயல்) நில வளம் ஒரேமாதிரி இருப்பதில்லை. மண்ணின் தன்மையும் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. ஆகவே விளைச்சல் எல்லா இடத்திலுத் ஒரே மாதிரியாக இருப்பதில்லை. சில இடங்களில் அதிகமும் சில இடங்களில் மிகக் குறைவாகவும் உள்ளது. குறைவாக விளையும் இடங்களைக் கண்டறிந்து அதற்கேற்ப விதைக்கச் சொல்கிறது. இதற்காக மண் வளத்தை செயற்கைக் கோள்கள் மூலமும், மண் பரிசோதணைகள் மூலமும், பல ஆண்டுகளாக எடுத்து வைத்துள்ள மண்பரிசோதணைகள் முடிவுகளையும் கணனியில் செலுத்தி வெவ்வேறு இடங்களில் உள்ள மண்வகை வேறுபாடுகளுக்கு ஏற்ப பயிர்களின் இடை வெளியை மாற்றி விதைப்பதையும் அவ்வவ்விடங்களுக்கு ஏற்ப இயந்திரங்கள் மூலமே உரமிடுவதையும் அது பரிந்துரைக்கிறது. அதற்காக கணினி மூலம் திட்டமிட்டு விதைக்கும் கருவி, உரமிடும் கருவி களைக் கொல்லி தெளிப்பது ஆகிய வேலைகளை அதாவது பல வகைத் தொழில் நுட்பங்களை ஒருங்கிணைப்பதையே, மான்சான்டோ ஒருங்கிணைந்த விவசாயம் எனகிறது.

இதற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட கம்பெனியின் வாகனங்கள் தான் சரியாக உள்ளது என்று அதைப் பயன்படுத்துங்கள் என்று அதைப் பரிந்துரைத்தார் அந்த விளக்குனர். ஐயோ என்று அலற வேண்டும் போலிருந்தது அவர்களின் ஒருங்கிணைந்த விவசாயம் பற்றி கேட்டது. அருகில் இருந்த இந்தியக் கூட்டாளி விதைகளைக் காப்புரிமை செய்வது போலவே பல துறை தொழில் நுட்பங்களை ஒன்று சேர்த்து அமைக்கப்படுள்ள இந்த சாகுபடி முறையையும் மான்சான்டோ இதையும் காப்புரிமை செய்திருக்கும். இப்படி விவசாயிகள் பல துறை அறிவைப் பயன்படுத்துவதையும் கட்டுப்படுத்துவது நல்லதல்ல என்று காதருகில் முணுமுணுத்தார்.

களைக் கொல்லிகளுக்கு எதிர்ப்பு சக்தி பெறும் களைகள் பற்றிய கேள்விக்கு இன்னமும் சரியான பதில் கிடைக்கவில்லை அவர்களிடமிருந்து. இந்தக் கேள்வி மிக முக்கியமானதாக எனக்குப்பட்டது. களைக்கொல்லிகளைத் தாங்கி வளரும் பருத்தியை உருவாக்கி வருகிறது மான்சான்டோ இந்தியாவில். முதலில் அறிமுகம் செய்யப்பட்ட அமெரிக்காவின் பல மாநிலங்கிள் அது மிகப் பெரிய பிரச்சனையாக உள்ளது. அமெரிக்க விவசாயத் துறையே எதிர்ப்பு சக்தி பெற்றுக் கொண்ட களைகள் பெரும் பிரச்சனையாக மாறி வருவதை விவசாயிகளுக்கு எச்சரித்துள்ளது. ஆகவே தான் மான்சான்டோவின் பார்வை என்ன என்பதை அறிய இக்கேள்வியை விடாமல் கேட்டு வந்தேன் விளக்கம் சொல்ல வந்த எல்லோரிடமும் சால்சாப்பு மட்டுமே வந்துள்ளது, ஒருவர் தவிர. அவரும் மான்சான்டோவின் விஞ்ஞானி தான். மிசிசிப்பி மாநிலத்தில் உள்ள மான்சான்டோவின் கற்கும் மையத்தில் உள்ள ஜே ப்ரேயர் மட்டுமே, ‘ஆமாம் இது இங்கு பெரிய பிரச்சனையாக உள்ளது. ஆனாலும் சமாளிக்க முடியும் அளவில் தான் உள்ளது,’ என்றார். எப்படி சமாளிக்கிறீர்கள் என்றதற்கு, ‘மான்சான்டோவின் ரவுண்டப் தெளித்து சாகாத களைகள் இருந்தால் பிற களைக் கொல்லிகளை தெளிக்க பரிந்துரைத்துள்ளோம்,’ என்றார். ‘அப்படியெனில் மீண்டும் ஆரம்பித்த இடத்திற்கே வந்து விட்டோமே,’ என்றேன். ‘புரியவில்லை,’ என்றார். ‘வேறு களைக் கொல்லியெனில் அது பயிர் மீது படாமல் தானே தெளிக்க வேண்டும் இல்லையா,’ என்றதும் புரிந்து கொண்டு, ‘உண்மை தான். ஆனால் இதை அப்படிப் பார்க்கக்கூடாது,’ என்று சொல்லி முடித்துக் கொண்டார்.

‘அமெரிக்கா விவசாயம் மனாவாரி விவசாயம் தான். ஆனால் இந்த ஆண்டு அமெரிக்கா வறட்சியில் தவிக்கிறது. ஆகவே இந்த ஆண்டு அமெரிக்க விவசாயிகள் சென்ற ஆண்டில் பெற்றதில் பாதி கூட அறுவடை செய்யமாட்டார்கள்,’ என்றார். ‘இருப்பினும் இன்சுரன்ஸ் உள்ளதால் விவசாயிகள் பொருளாதார வகையில் பாதிக்கப்படமாட்டார்கள்,’ என்றார் அவர்.

நிறைய விளக்கங்கள் கிடைக்கும், மரபணு மாற்றுப் பயிர்கள் பற்றிய புதிய தெளிவு கிடைக்கும் அங்குள்ள விஞ்ஞானிகளிடம் பேசிய பின் எதிர்க்க மாட்டீர்கள் அவ்வளவு விளக்கங்கள் கிடைக்கும் என்று கூறி அழைத்துச் செல்லப்பட்ட இந்தப் பயணம் உண்மையில் நம்ம ஊரில் 45 நாட்களில் 10&15 ஊர்களில் உள்ள கோவில்களுக்குச் சென்றுவிட்டு இறுதியில் சென்னைக்கு வந்து வாகனத்தில் இருந்தபடியே அதோ அது தான் எல்.ஐ.சி, இது தான் அண்ணா சமாதி என்று காட்டுவார்களே அது போலிருந்தது. அதன் நோக்கம் உண்மையில் விளக்கம் கொடுப்பதல்ல. தனக்காக குரல் கொடுப்பவர்களை உருவாக்குவதே அதன் நோக்கம்.

இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்களில் அருசு மட்டத்தில் உள்ளவர்களையும், அரசின் கொள்கைகள் மீது தாக்கம் ஏற்படுத்தக்கூடிய சக்தியுள்ளவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு வாஷிங்டனில் அமெரிக்க விவசாயத்துறை அதிகாரிகளுடன் கலந்துரையாடல் ஒன்றும் நடந்தது. இந்த குழுவை இந்தியத் திட்டமிடுவோர் குழு என்று அது கூறியது. இந்தக் கூட்டத்தில் அமெரிக்காவில் மரபணு மாற்று விதைகள் மீது கடுமையான சோதனை கள் நடத்தப்பட்ட பிறகே அனுமதிக்கிறது. இந்தியாவில் உள்ளவர்கள் ஆகவே மரபணு மாற்றுப் பயிர் பற்றி பயப்படத் தேவையில்லை, அமெரிக்கர்கள் நீண்டகால/மாகவே மரபணு மாற்று விளைபொருட்களை உண்டு வருகிறார்கள். அவர்களுக்கு ஏதும் நடக்கவில்லை என்/றெல்லாம் அவர்களிடம் விளக்கப்பட்டதாம். அவர்கள் கலிபோர்னியாவில் மரபணு மாற்று பண்டங்கள் உள்ள தின்பண்டங்களில் அவை கலந்துள்ளது என்று லேபிள் ஒட்டப்படவேண்டும் என்ற சட்டம் விவாதத்தில் உள்ளதை அவர்கள் தெரிவிக்கவேயில்லையாம்.

அமெரிக்கவில் இந்திய விவசாயம் பற்றி அதிகம் கவலைப்படுபவர்கள் உள்ளார்கள் என்பதை இந்தப் பயணம் காட்டியது. அவர்கள் தங்களின் நலனுக்காக இந்திய விவசாயத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படுவதும் வெளிப்படையாகவே தெரிந்தது. அவர்கள் தரும் தொழில் நுட்பங்கள் பாதுகாப்பானவை. அவைகளை எதிர்ப்பது இந்திய விவசாயத்தை, விவசாயிகள் கடுமையாகப் பாதிக்கும், இப்படியெல்லாம் கூறி இந்தியாவில் தன் குரலை ஒலிக்கச் செய்யவதற்கான வேலைகள் வேகமாக நடந்து கொண்டுள்ளன, சி.சுப்பிரமணியம் காலம் தொடங்கி. விதையைக் கையகப்படுத்த விதைக் கம்பெனிகள் அதிதீவிரமாக உள்ளன. விவசாயிகளும், நுகர்வோர்களிடம் விழித்துக் கொண்டால் மட்டுமே அவர்கள் தத்தமது நலன்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ளமுடியும்.

Pin It