இசக்கியம்மாள்:

பெய்யும் ஒவ்வொரு மழைத் துளியும் இவள் ஆன்மாக்குள் ஒரு பாடலை எழுதிப் போய்க் கொண்டிருந்தது. சடசடவென பெருஞ்சத்தம் எழுப்பி அது பெய்ததில் இவளது தனிமை கலைந்து போன ஒரு உணர்வு மேலோங்கிற்று.அரிசி போட்ட பின்னான குதூகலத்தில் உலை கொதித்து சத்தம் போட்டபடி இருக்கிறது. 

இவளுக்குச் சத்தமாய் பாட வேண்டும் போலிருந்தது. சின்ன வயசில் இவளுக்கு ரஜினி காந்த் என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ரஜினி மாதிரி ஒருவனை கல்யாணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று பெருத்த ஆசை இருந்தது. தலையை ஒரு பக்கமாய் வாரி. மூக்கில் ஒரு தழும்புடன். இப்படி மழைபெய்யும் காலங்களில் பால்ய பருவத்தில் ”ஆகாய கங்கை பூந்தேன் மழை சூடி” என்று பாடுவாள். அப்போது அவள் கண்கள் பெரிதும் மூடியே இருக்கும். ரஜினி மாதிரியான முகத்துடன் ஒருவன் இவளை நோக்கிப் பாட இவள் ஸ்ரீதேவி மாதிரியே வெள்ளை உடை அணிந்து வாயசைப்பாள். 

ஜாதகம் பார்த்து இவளது அப்பா தேர்ந்தெடுத்த சங்கரலிங்கம் ஏறிய நெற்றியும் மூக்குக் கண்ணாடியுமாய் வந்த போது தனது இஷ்டமின்மையைத் தெரிவிக்க தைரியமில்லாமல் கல்யாணம் செய்து கொண்டாள். பிறகான தருணங்களில் சத்தமாகப் பாடுவதை நிறுத்திக் கொண்டாள். அநாவசியமாக யாருடனும் பேசுவதை நிறுத்திக் கொண்டாள். ஜன்னலோர மாய் ஒரு சிட்டுக்குருவியின் வருகை இவளுக்கு பிரம்மிப்பூட்டியது. சங்கரலிங்கத்தின் வீட்டுப் புழக்கடை இவளின் தர்பாரானது. 

அப்போது தான் வாசலில் கோலம் போட்ட இடத்துக்குப் பக்கத்தில் ஒரு சின்ன மாங்கன்று இருந்ததைக் கண்டுப்பிடித்தாள். அதை வாகாக தண்ணீர் ஊற்றி அரைமணி நேரத்தில் வேரோடு தோண்டி புழக்கடையில் பாத்திரம் தேய்க்கும் இடத்துக்குப் பக்கமாய் குழி தோண்டி வைத்தாள். பாத்திரம் விளக்கும் இடத்திலிருந்து ஒரு வேப்பங்கம்பை வைத்து மாங்கன்றுவை நோக்கி தண்ணீர் போகுமாறு செய்தாள். பின்னர் அவளாகவே அந்தப் பாதையைப் பார்த்து திருப்தியாகப் புன்னகைத்துக் கொண்டாள்.  

மறுநாள் அந்த கன்று கொஞ்சம் தெவங்கி நின்றது. அன்று முழுக்க இவள் சாப்பிடவில்லை. அவள் சாப்பிடாதது கூட வீட்டில் யாருக்கும் பொருட்டில்லை என்று அன்று இரவு தான் தோன்றிற்று. அவள் சாப்பிடாதது கூட யாருக்கும் தெரியவில்லை என்பது தான் நிஜம். சங்கரலிங்கம் அவளது வற்றிய வயிறைப் பற்றி எதுவும் நினைத்துக் கூடப் பார்க்காமல் அன்றிரவு இவளைப் புணர்ந்தான். வெறும் மரக்கட்டையாய் ஒரு பிணத்துக்கு ஒப்பானவளை ஒரு சடங்கு போல் புணர்வது எவ்வாறு சாத்தியமாகிறது என்பது புரியாமல் போனது..

காசு வாங்காமல் பாலியியல் தொழில் செய்வது போல் உணர்ந்தாள். மறுநாள் அந்தக் கன்று கொஞ்சம் நிமிர்ந்திருந்தது. தனக்காகவே வேர் மண்ணோடு புரண்டால் தான் அது சாத்தியம் என்பது தெரிந்தவளாய் இவள் அந்த இடத்து மண்ணை வெகுநேரமாக அழுத்தினபடி இருந்தாள்.   

நித்யலெஷ்மி:

பட்பட்டென தாவும் ஒளியில் தீப்பெட்டிக்குள் மினுமினுக்கும் மின்மினிப் பூச்சியின் இருப்பை உணர்ந்தாள் இவள். ஒவ்வொரு மின்மினிப் பூச்சிக்கென்று என்ன பெயர் இருக்கிறது என்று யோசித்தாள். லெக்ஷ்மி, தாரிணி, விஜயா, தெருவெங்கும் இருள் படர்ந்து கிடக்க கறுப்பு காகிதம் மேலே வெளிச்சக் கோடாய் ஒரு வாகனத்தின் ஒளி கடந்து போனது. மனதில் ஒரு குழந்தையின் அழுகுரல் தோன்றி அது மனதை விட்டு வெளியே இவளது இரு கண்கள் வழியாய் பெருகலாயிற்று.   

அறையெங்கும் அந்தக் குழந்தையின் கதறல் எதிரொலிக்க இவள் தாங்க முடியாது காதுகளைப் பொத்திக் கொண்டு ஜன்னலைத் திறக்கிறாள். குழந்தையின் அழுகுரல் இப்போது இருட்டின சாலையினுள் அலைய ஆரம்பித்தது. இவளுக்கு மூடிய காதுகளைத் திறக்க தைரியமில்லை. அடர்ந்த வானத்தில் எங்கிருந்தோ ஒரு நம்பிக்கை வந்து சேர்ந்தது போல அந்த சிட்டுக்குருவி வந்து அந்த குழந்தையின் அழுகையை அள்ளிக் கொண்டது. மார்முட்டிக் கிடக்கும் பால் சிதறி வெடிப்பது போலிருந்தது இவளுக்கு. அந்த அழுகை அவளிலிருந்து பிறந்தது என்பது புரிய கண்களை பெரிதாகத் திறந்து பார்த்தாள். இருட்டினுள் சிட்டுக்குருவி மேலே மேலே பறக்க நினைத்து குழந்தையின் அழுகையோடு கீழே விழுகிறது.   

க்றீச்

இவள் கண்களில் கண்ணீர் தளும்புகிறது. தேம்பித் தேம்பி அழுதாள். ஜன்னலை மூடி விட்டு வெளியே கதவைத் திறந்து கொண்டு ஓட எத்தனிக்கிறாள். கதவின் பூட்டு திறப்பதாயில்லை. ஓங்கி கையை வைத்து அழுத்துகிறாள் இவள்.   

“பலனில்லை நித்யா. நான் பல காலமாய் உள்ளவன். அதனால் என்னை நீ உடைத்து விட முடியாது” என்றது பூட்டு. திடீரென அவ்வாறே அவளது கர்ப்பப்பையும் எதிரொலிப்பது போலிருந்தது. மிகுந்த பலத்தோடு அவள் பூட்டை ஒரு இரும்புக்கம்பியால் உடைக்க முயற்சித்தாள். அந்தக் கம்பி இரண்டாய்த் தெறித்தது.   

“நீ பட்ட அவமானங்களை மறந்து விட்டாயா? ஒரு குழந்தையின் அழுகையை மட்டும் தான் நீ பிரசவிக்க இயலும். அழாதே உன்னைப்பார்த்தால் பாவமாக தான் இருக்கிறது. ஆனால் என்ன செய்ய முடியும்? உன் கணவன் வந்து விடும் நேரம் இது!   

அவள் சுவரோடு சுவராக பதுங்கி நின்றாள். இம்மியளவு கூடவும் இவளோ இவளின் நிழலோ இருட்டில் வேறுபட்டுத் தெரியவில்லை. ஜன்னலை யாரோ தட்டும் சத்தம் கேட்டது. அவசரமாக இருட்டில் தட்டுத்தடுமாறி ஓடி ஜன்னலைத் திறக்கிறாள். அந்த சிட்டுக்குருவி ஜன்னலின் மறுபுறம் பறந்த படியே என்னால் உயரே பறக்க முடியவில்லை. கீழே விழுந்ததில் காலில் அடியும் கூட.. கொஞ்சம் தண்ணீர் தாயேன் “ என்றது.   

கரோலினா:

மண்டியிட்டு ஜெபம் செய்து ஆமென் என்றபடி நெஞ்சில் சிலுவை போட்டுக் கொண்ட பின் கரோலின் எழுந்தாள். தனது இருக்கையில் அமர்ந்தபடி “பரமண்டலங்களில் உள்ள பிதாவே இந்த அணு உலை இல்லாமல் ஆகட்டும். “ என்றபடி ஜெபம் செய்தாள். காரணமே இல்லாமல் அவள் கண்களில் கண்ணீர் வடிந்தது.   

ஒரே நிமிடத்தில் இறுக்கமாகி ”அழ மாட்டேன். .அழக் கூடாது கர்த்தாவே” என்று பிராயாசைப் பட்டு கண்ணீரை கையில் இருந்த கைக்குட்டை யால் துடைத்தாள். அந்தக் கைக் குட்டையின் ஓரமாய்க் கமலி போட்டுக் கொடுத்த பூக்கூடை எம்ப்ட்ராயிடரி பளிச்சிட்டது. அவளுக்கு திடீரென கமலி ஞாபகம் வர, அந்த இடத்தை வைத்து கன்னத்தை இறுகத் துடைத்தாள்.

“...விடக் கூடாது? கமலிஎன்ன மாதிரி வலியோட சாவக் கூடாது. நீ எமிலி டிக்கன்சன் படிச்சிருக்கே இல்லியோ? சாவு ஒரு பூச்சியின் ரீங்காரமா வரணும். ரத்தம் வடிய வடிய வரக் கூடாது..”   

கமலியின் நாக்கில் புண்கள் தெறித்திருந்தன. வாய்ப்புண் என்று மணத்தக்காளிக்கீரையையும் பழத்தையும் தோட்டத்திலிருந்து பறித்து சாப்பிட்டு வந்தாள். எதற்கும் கட்டுப்பிடியாகாமல் பொத்துப் பொத்துப் புண் தோன்ற டாக்டர் “பயாப்சி” என்று எழுதிக் கொடுத்தார். பதினைந்தே நாட்களில் புற்று நோய் என்பவன் கண்டெறியப்பட்டான். காரணமாய் அவள் வசிக்கும் பகுதியில் இருந்த அணுமின் நிலையம் கைக்காட்டப்பட்டது.

“தைராயிடும் வருமாம் கரோஞ்கையால நாகர்கோவில் பக்கம் தோரியம் அள்ளுறாங்களாம். “   

ஆமா கமலி. கேள்விப்பட்டிருக்கேன்  

“என்னத்த கேள்விப்பட்டா என்ன? நம்ம சாவுக்கு நாம காரணம் இல்ல. நமக்காக இருக்கிறதா சொல்லப்படுற அரசாங்கம் காரணாமா இருக்கு.. நாம தேர்ந்தெடுக்கிற ஜனநாயகம் இதானா கரோ?  

ஒரு கனத்த மௌனம் இருவரையும் படர்ந்து போனதை கரோலின் அறிந்திருந்தாள். தொடர்ந்து கமலி அணு உலைகளுக்கு எதிராக அரசாங்கத்தை எதிர்த்து எழுதிய கட்டுரை களுக்காக கைது செய்யப்பட்டாள். புற்று நோய்க்கான சிகிச்சை சரிவரத் தரப்படாமல் இறுதியில் பேச முடியாத நிலையில் அரசாங்க மருத்துவமனையில் இருந்த போது கரோலின் பார்க்கச் சென்றிருந்தாள்.  

அவளது படுக்கையின் மூத்திர வாடை மிக அடர்த்தியாய் இருந்தது. இவளைப் பார்த்ததும் அவளது கருவிழி மட்டும் அசைந்தது. படுக்கையை சுற்றிப் பறந்த ஈயையே அது தொடர்ந்து பார்த்தபடியே இருந்தது.   

இசக்கியம்மாள்:

அசடு, முட்டாள் ,அறிவு கெட்டவசங்கர லிங்கலம் இவளைக் கூப்பிடும் வார்த்தைகள். ஆனால்அந்த மாமரத்துக்கு இவள் சங்கர் என்று பெயர் வைத்தாள். ஒருவேளை தப்பித் தவறி கனவில் உளறினால் கூட சங்கரலிங்கத்தின் பெயரில் பாதி இருப்பதால் யாரும் தவறாக எடுத் துக் கொள்ள மாட்டார்கள் .சாயங்கால நேரங்களில் சங்கருக்கு ”ஆகாய கங்கை பாடிக் காட்டி னாள். வெகு காலத்துக்குப் பிறகு கண்ணை மூடினால் வெள்ளை உடை அணிந்து ஸ்ரீதேவி பாடினார்.   

சங்கரலிங்கத்துக்கு இவள் சமீபமாய் சந்தோஷமாய் இருப்பது மட்டும் கண்ணில் பட்டது. “ஏய் அறிவு கெட்டவளே சந்தோஷமா இருக்கியே. என்ன விசேஷம்”  

“அதான் அந்த சங்கரு ரெண்டு கொப்பு”

பளாரென அறை விழுந்தது .”பேரையா சொல்லுத நாய. செத்த நாய் ரெண்டு கொப்பா? புத்தி பிசகி சாவுதுகள தலைல கட்டி வச்சிருக்கு. நிம்மதி வேணாம் மனுஷனுக்கு?”

பிறகாய்த் தான் தெரிந்தது. அந்த நிம்மதியின் பெயர் சரோஜா என்று. தைரியமாய் கல்யாணம் பண்ணிக் கொண்டு வீட்டுக்கே கூட்டி வந்தான் சங்கரலிங்கம். யாருமே இவளுக்காக ஒரு வார்த்தை கூட பேசவில்லை. இவளும் யாருடனும் எதுவும் பேசாமல் புழக்கடையில் மாமரத்தின் வேர்களில் உட்கார்ந்திருந்தாள்.   

மாமரம் அதன் வேரைப் பரப்பித் தன் தோளில் இவளைச் சாய்த்துக் கொண்டது. ”அழாத இசக்கி”   

தூக்கு வாரிப்போட்டாற் போல இவள் அதன் வேரைப் பற்றிக் கொண்டாள். ”என்னிடமா பேசின சங்கரு? எனக்கு என் பெயர் மறந்து விட்டது பாரேன்”  

“இந்த உலகத்தில் எதுவுமே நிரந்தரம் கிடையாது. எந்த உறவும் எப்போதும் நம் கூடவே வராது. இதை புரிந்து கொண்டாயானால் உனக்கு ஏமாற்றம் கிடையாது. கண்ணீர் கிடையாது. வலி கிடையாது”

 சங்கரலிங்கத்திடம் குற்றவுணர்வே இல்லை. சரோஜா ஊருக்குப் போன நாட்களில் இவளின் அறைக்குப் படுக்க வந்தான். சரோஜா பிள்ளைப் பெற ஊருக்குப் போன மூன்று மாதங்களில் அவன் இவளிடம் மிகுந்த அன்பு செலுத்து பவனாய் இருந்தான். ஒரு நடுஇரவின் நிசப்தத்தில் புணர்ச்சிக்குப் பிறகான நிசப்தத்தில் இவள்“செந்தில்” என்றாள் முனங்கலாய். அவன் திடுக் கிட்டுக் கோரமாய் கத்தி, அடித்துப் போட்டு வெளியே கிளம்பினான்.   

அந்த நடுநிசியில் இவள் மாமர மூட்டுக்குள் உட்கார்ந்திருந்தாள். மாமர இலைகள் இவளை அள்ளிக் கொண்டன. இவள் அந்த ஸ்பரிசத்தில் நனைந்த படி உரக்க சிரித்தபடி இருந்தாள்.   

நித்யலெஷ்மி:

அந்தச் சிட்டுக்குருவி பல நாட்கள் இவளுடனே தான் இருந்தது. அந்த ஜன்னல் தாண்டி இவளும் வேறெங்கும் சென்றபாடில்லை. சாப்பிடும் போது கூட பகிர்ந்து சாப்பிட்டு அவர்கள் இருவரும் பல விஷயங்களைப் பரிமாறிக் கொண்டார்கள். எனினும் இவளால் ஜன்னல் கம்பி தாண்டி சிட்டுக்குருவியைத் தொட முடிந்ததே இல்லை.   

ஒரு நாள் இவள் கலகலவென சிரித்ததை பார்த்தபடியே இருந்த சிட்டுக்குருவி “நீ குருவியாய் பிறந்திருந்தால் உன்னை நான் திருமணம் செய்திருப்பேன். நாம் பல தேசங்கள் பறந் திருக்கலாம். பல கடல்களை நம் சிறகால் கடந்திருக்கலாம்” என்றது.   

“நீயேன் மனிதனாகப் பிறக்காது போனாய் ” என்றாள் இவள்.

சிட்டுக்குருவி பதில் பேசவில்லை. அதற்குப் பிறகான நாட்களில் அது இவளின் ஜன்னல் பக்கம் வருவதே இல்லை. ஒரு ராஜகுமாரனுக்காக காத்திருந்த ராஜகுமாரி போலான மனநிலையில் இருந்தாள் இவள். ஒரு நாள் திடீரென இவள் முன் தோன்றி “இனி நான் வருவது சங்கடம்“என்றது. இவள் கீழே தவறிய குழந்தையின் அழுகையைப் போலவே தரையில் விழுந்து புரண்டு அழுதாள்.   

“அழுது என்ன பயன்? மூன்றாவது தெருவில் செல்போன் ட்வர் வந்து விட்டது. நீ எனக்காக அழுகிறாய். நான் எங்களுக்காக அழுகிறேன்”  

“என் பிரிவு உனக்கு பிரச்சனையில்லை. அப்படித் தானே?”  

சிட்டுக்குருவி மௌனித்திருந்தது. வெகு நேரம் அவர்களிருவரும் அப்படியே உறைந்தாற் போலிருந்தார்கள்.  

சிட்டுக்குருவி ஏதும் பேசாமல் இருளினுள் மறைந்தது. தன் வயிற்றினுள் பிறந்த ஒரு குழந்தை யின் அழுகை தன்னை விட்டு அயல்தூரம் போவதை இவள் உணர்ந்தாள். அதன்பிறகாய் அவள் அந்த ஜன்னலைத் திறப்பதேயில்லை.

கரோலின்:

ராட்சனாய் கடல் ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டி ருந்தது. அந்த இரவில் இவள் இப்படி கமலியின் நினைவுகளோடு அலைவாள் என்று யாரும் அறிந் திருக்க மாட்டார்கள். கைக்குள் ஜெபமாலையை வைத்துக் கொண்டு கடல் அலைகளில் காலை நனைத்துக் கொண்டு நடந்த போது கமலி கையைப் பிடித்துக் கொண்டாற் போலிருந்தது.

”கமலி. நாம் இருவரும் மட்டும் தான் இப்போது இங்கிருக்கிறோம் ”

“ ஒரு நண்பனோடு. ஒரு பகைவனோடு.”

இவள் அமைதியாய் இருக்க கமலி” பொறப்பு லருந்தே கால சுத்தி கடல்.வேறேன்ன வாழ்க்கை நமக்கு? காத்து, மீன், அலையத் தவிர?என்றாள்.

இவள் பதிலேதும் சொல்லாமல் கடலுக்குள் பாய்ந்து சகல மூலைகளுள் உறைந்தாள். ஒரு ராட்சசனைப் போல் எப்போது அந்த அணுமின் நிலையம் கடல்புரத்தில் வந்ததென இவளுக்கு ஞாபகமில்லை.கமலியின் மரணத்தைப் போலவே. இவள் கைகள் காற்றில் துழாவி கமலியைத் தேடினபடி இருந்தது. அவளில்லாத வெற்றிடம் இரைச்சலாக மட்டுமே இருந்தது.

“இவனை அழித்து விடு, கரோ! உனக்கு ஜார்ஜை நினைவிருக்கிறதா? எப்படி உன்னால் மறக்க முடியும்? நீ அவனைக் காதலிக்கவில்லை என்றதும் கடலில் விழுந்து பதினெட்டு வயதில் செத்தானே! அவனது ஆன்மாவை நினைத்துக் கொள். அது எப்படி அமைதியாய் அலையும்? அது போலத் தானே என் ஆன்மாவும்.”

நினைவுகள் புரண்டு ஜார்ஜ் கரை ஒதுங்கி னான். கடல் பேரிச்சலோடு அந்த இரவிலும் ஆர்ப்பரித்துக் கொண்டிருந்தது. அதன் தனிமை துல்லியமாய் புரிந்ததொரு சம்பாஷணை அலை களிடம் மிஞ்சியிருந்தது. தூரத்தில் ராணுவம் தெரிந்தது. இவள் மேலே நடக்காமல் ஸ்தம்பித்து நின்றாள். கால்களை சுற்றிச் சுற்றி ஒரு நாயைப் போல அலைகள் கவிழ்ந்தன. ”நிற்காதே கரோ. போ. இந்தக் கடல் உனது. இந்தக் காற்று, இந்த அலை உனது. இந்த ராட்சசனை இயங்க விடாதே. நம் ஊரில் என்னைப் போல் பலர் மூத்திர வாடை சூழ்ந்த படுக்கையோடு சாக விடாதே..”

கமலி இவள் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டாள். அந்த இயந்திரத்தை இவள் உடலில் பொருத்தினாள். காலுக்கடியில் கடலை ஒரு கோப்பையாய் இப்போது உணர்ந்தாள். அந்த ராட்சசனை நோக்கி ஓடினாள். காற்றை விடவும் வேகமாய். அலையை விடவும் வேகமாய். ராட்சசனை நெருங்கி மேலே முட்டி சிதறினாள். நெருப்புப் பிழம்பாய் சிதறியவளின் ஓட்டம் நிற்கவில்லை. அலறல்கள் ஏதுமின்றி அந்த நடுநிசி இருளில் நெருப்புத் துகளாய் சிதறி கடலில் கலந்தபடி இருந்தாள் இவள்.

Pin It

1

காய்த்துத்தொங்குகிற கனிகளோடு கிளிகளும் அணில்களும்

பேசி விளையாடிய மஞ்சள் வெயிலற்ற குளிர்ப் பொழுதொன்றில்

நிகழ்ந்த மலர்ச்சியில் அடிவயிறு வலித்தது

வனத்தின் அத்தனை வாசமும் என்மீது வீச

பச்சைக்கூரைகளால் ஆனவென் குடில்

புத்தம்புதிதாய் வனையப்பட்டது

எங்கிருந்தோவந்த துக்கசேதியின்

பேரதிர்வுபோல என்னைப்பார்த்தாள் அம்மா

அவளது அணைப்பும் முத்தமும் வற்றிப்போக

நான் வனதேவதையானது காரணமோ

என் அம்மா உன்னில் கமழ்கிற

காட்டாமணக்கு மணம் எனக்கானது

என்னில் கிளைத்த மலைகள் பூக்களை ஈன்றன

காடுகளில் நீரோட்டம் கட்டற்றதாய் பெருகியது

உன் நிலம் போன்றதே என் நிலம்

 

2

செழுமையை எனக்கு கொடையளித்தாய்

என்னில் நீந்திய உயிர்களுக்கான உணவுகளைப்

பங்கிட்ட நாளன்றில்

பழங்குகைகளில் தீட்டப்பட்ட உன்னுருவம் போலிருந்தேன்

பச்சைநிற சாந்துகளால் வண்ணமிட்ட நாளன்றில்

காணாமல் போயிருந்த உன் காணி

தீரா அலைச்சலுடன் உன்னை நாடுகடத்தியது

இன்று என்முறை என் உடலிலும் வனதேவதையின்

வாசம் கண்டு விலகுகிறாய்

நான் தேர்ந்தெடுத்த தானியங்களை விளையச்செய்கிற அதிகாரம் யாருக்கு?

அடர் இருட்போதொன்றில் என் குடிசைகள் நாசமாகிறது

குருதி வடிகிற என் காடு மலை மீதான அத்தனை செயலும்

புனிதத்தின் ஆன்மாவாக போதிக்கப்படுகிறது

 

3

கரளைக்கற்களாலான பாதையில்

சதாவிழும் வேட்டுச்சத்தமும் வாகனமும்

என் பாதுகாப்புக்கென்ற பெயரில் தருவிக்கப்பட்டது

மீண்டும் மீண்டும் குருதி நிற்காமல்

வடியும்மாறு பண்ணினவர்கள் என் கருவறையை

ஆயுதம் கொண்டு தாக்குகிறார்கள்

அவர்களின் சட்டங்களைக்கொண்டு அவர்களின் நியாயங்களை எனக்கானதென ஒப்புக்கொள்ள செய்கிறார்கள்

என் விதைகளை விளைச்சலை கபளீகரம் செய்கிறவர்கள்

விசுவாசத்தை போதித்துக்கொண்டு விடுதலையை அபகரிக்கிறவர்கள்

மூச்சுக்காற்றிலும் பருகும் நீரிலும் வாழும் பாதையிலும்

வனையப்பட்டிருக்கிற சிறைக்கம்பிகளை சுமந்தபடி

வாழ்கிற என் குழந்தைகள் மீது

ஆகாயத்திற்கும் பூமிக்குமான அர்த்தம் விலக்கப்பட்ட

அகராதிகளைகளை போர்த்தியிருக்கிறார்கள்

 

4

வணிகத்தின் மூலதனமாக்கிவிட்ட என்னை

அரியாசனத்தின் சுழல் நாற்காலிக்கு அடியில் வைக்கப்பட்ட என் தலைகளை

விசுவாசத்திற்கு பழகிவிட்டதாக கருதுகிற என் கைகளை வைத்து என்குழந்தைகளின் மீது பேரழிவை செலுத்த பேரம் பேசுகிறாய்

வலிப்பு வந்த உன் உடலம் அமிலம்மட்டுமே வீசத்தெரிந்தது

பிரபஞ்சத்தின் மாயத்தனங்களும் புதிர்த்தன்மையும் அறியாத

உன் காகிதங்கள்

மூங்கிலையோ புல்லாங்குழலையோ தருவிக்காது

வனதேவதையின் வீச்சம் கசிகிற மகரந்த உடலுக்கு முன் 

Pin It

வாங்காரி மாத்தாயின் நோபல் உரை

உங்கள் முன்பும் உலகத்தின் முன்பும் இந்த அங்கீகாரத்தால் பணிவு பெற்றவளாக, 2004ன் அமைதிக்கான நோபல் விருது பெற்றவர் என்கிற கௌரவத்தால் மேன்மை பெற்றவளாக நிற்கிறேன்.

நோபல் விருது பெறும் முதல் ஆப்பிரிக்க பெண்மணி என்கிற அடிப்படையில் கென்ய மக்களின், ஆப்ரிக்க மக்களின் சார்பிலும் உலகத்தின் சார்பிலும் இந்த விருதை ஏற்றுக் கொள்கிறேன். பெண்களும் பெண் குழந்தைகளும் இப்போது அதிகம் என் கவனத்தில் இருக்கிறார்கள். தங்கள் குரல்களை உயர்த்தவும் தலைமைத்துவத்தில் மேலும் அதிக இடத்தை கோரவும் இது அவர்களை ஊக்கப்படுத்தும் என்று நம்புகிறேன். இளைஞர் களும் முதியவர்களுமான எமது ஆண்களுக்கும் இந்த அங்கீகாரம் பெருமையைத் தரும். ஒரு தாயாக, இந்த விருது இளைஞர்களுக்கு தரக்கூடிய உந்துதலை நான் போற்றுகிறேன். தங்களது கனவுகளைத் துரத்துவதற்கு இளைஞர்கள் இதை பயன்படுத்திக்கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

இந்த விருது எனக்கு அளிக்கப்பட்டிருந்தாலும், இது உலகெங்கும் உள்ள எண்ணிலடங்காத தனிநபர்களின், அமைப்புகளின் உழைப்பிற்கான அங்கீகாரம். அமைதியாக, பல சமயங்களில் அங்கீகாரங்கள் எதுவுமின்றி அவர்கள் சுற்றுச்சூழலை காக்கவும், ஜனநாயகத்தை மேம்படுத்தவும், மனித உரிமைகளை வென்றெடுக் கவும் ஆண்-பெண் சமத்துவத்தை நிலை நாட்டவும் உழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அவ்வாறு செய்வதன் மூலம் அவர்கள் சமாதானத்தின் விதைகளைத் தூவுகிறார்கள். அவர்களும் இன்று பெருமைப்படுவார்கள் என்பதை நான் அறிவேன். இந்த விருது தங்களுக்கான அங்கீகாரம் என்று கருதும் எல்லோருக்கும் நான் கூற விரும்புவது, உங்கள் பணியை மேம்படுத்தவும் இந்த உலகம் நம் மீது வைத்திருக்கும் எதிர்பார்ப்புகளை பூர்த்தி செய்யவும் இதை பயன்படுத்திக் கொள்ளுங்கள்.

இந்த அங்கீகாரம் எனது குடும்பத்திற்கு, நண்பர்களுக்கு, என்னோடு இணைந்து பணிபுரிப வர்களுக்கு மற்றும் உலகெங்கும் உள்ள ஆதர வாளர்களுக்கும் உரித்தானது. கடுமையான சூழலில் நிறைவேற்றப்பட்ட எங்களது பணி தழைக்கவும், எமது பார்வை செழுமையடையவும் அவர்கள் நிறைய உதவியிருக்கிறார்கள். ஜனநாயகத்தை வென்றெடுக்க முடியும் என்றும் அவர்களது சூழல் நல்ல முறையில் பாதுகாக்கப்படும் என்றும் மிகுந்த நம்பிக்கை கொண்டிருந்த கென்ய மக்களுக்கும் நான் நன்றியுடையவளாக இருக்கிறேன். இந்த ஆதரவின் காரணமாகவே இன்று இந்த கௌரவத்தை ஏற்றுக்கொள்ள நான் இங்கே நின்று கொண்டிருக்கிறேன்.

முன்பே நோபல் பரிசு வென்ற அதிபர்கள் நெல்சன் மண்டேலா மற்றும் F.W.டி கிளர்க், மதபோதகர் டெஸ்மண்ட் டுட்டு, ஆல்பர்ட் லுதுலி, அன்வர் எல் சதத், ஐநா அவையின் பொதுச் செயலாளர் கோபி அன்னான் உள்ளிட்ட ஆப்ரிக்கர்களின் வரிசையில் நானும் இடம் பெறுவது மிகுந்த பெருமைக்குரியது.

எல்லா இடங்களிலும் உள்ள ஆப்ரிக்கர்கள் இந்தச் செய்தியால் மகிழ்ச்சி அடைவார்கள் என்று எனக்கு தெரியும். எனது சக ஆப்ரிக்க சகோதர, சகோதரிகளே! மக்கள் மீதான நமது கடமை யுணர்வை இன்னும் தீவிரப்படுத்தவும், சச்சரவு களையும் வறுமையையும் குறைக்கவும், மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் மேம்படவும் நாம் இதை பயன்படுத்திக் கொள்வோம். ஜனநாயக ஆட்சிமுறையை தழுவுவோம், மனித உரிமைகள் காப்போம். நமது சுற்றுச்சூழலை காப்போம். இந்த பணிக்கு நாம் தயாராகவே இருக்கிறோம். நமது பெரும்பாலான பிரச்னைகளுக்கான தீர்வு நம்மிடமிருந்துதான் வர வேண்டும் என்று நான் எப்போதுமே நம்புகிறேன்.இந்த வருடத்தின் நோபல் விருதின் மூலம், நார்வே நாட்டு நோபல் பரிசுக்குழு, சுற்றுச் சூழலையும் மற்றும் அதற்கும் ஜனநாயகம், அமைதி ஆகியவற்றுக்கும் இருக்கும் தொடர் பையும் இந்த உலகத்தின் முன்பு வைத்திருக்கிறது. இந்த முற்போக்கு பார்வைக்காக நான் மிகவும் நன்றியுடையவளாக இருக்கிறேன்.

தொடர்ச்சியான வளர்ச்சி, ஜனநாயகம் மற்றும் அமைதி ஆகியவை பிரிக்க முடியாதவை என்று அங்கீகரிப் பது, இன்றைய சூழலுக்கேற்ற முக்கிய மான ஒரு கருத்தாக்கம். இந்த இணைப்புகளை உருவாக்கு வதும் சாத்தியப்படுத்துவதுமே கடந்த 30 ஆண்டு களில் எங்களது பணியாக இருந் திருக்கிறது.

கென்யாவின் கிராமப்புற பகுதிகளில் எனது சிறுவயது இயற்கை சார்ந்த அனுபவங்களே எனக்கு ஓரளவுக்கு உத்வேகத்தை அளித்திருக் கின்றன. கென்யாவில், அமெரிக்காவில், ஜெர்மனி யில் எனக்கு கிடைத்த கல்வி அந்த அனுபவங்களை செழுமைப்படுத்தியிருக்கின்றன. காடுகள் அழிக்கப்பட்டு, காடு இருந்த இடங்களில் பல்லுயிரியத்தை அழிக்கும், தண்ணீர் வளத்தை சீரழிக்கும், வணிகரீதியிலான தோட்டங்கள் உருவாவதை நான் வளரும் போது பார்க்க முடிந்தது.

சீமாட்டிகளே, கனவான்களே,

1977ல் நான் பசுமை வெளி இயக்கத்தை ( Green Belt Movement) தொடங்கியபோது, கிராமப்புறப் பெண்களின் தேவைகளாக இருந்த விறகுகள், சுத்தமான குடிநீர், சரிவிகித உணவு, உறைவிடம், வருமானம் ஆகியவற்றின் பற்றாக்குறைகளை சமாளிப்பதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருந்தேன்.

ஆப்ரிக்கா எங்கிலும் பெண்களே குடும் பத்துக்கு முக்கியமான பொறுப்பாளர்களாக இருந்தார்கள். நிலத்தை உழுவது, குடும்பத்துக்கு உணவு உற்பத்தி செய்வது என்று முக்கியமான பங்கு வகித்தார்கள். அதன் விளைவாக, குடும்பம் தழைக்க உதவும் இயற்கை ஆதாரங்கள் அழிந்து போகுமளவுக்கு சுற்றுச்சூழல் பாதிக்கப்படும் போது பெண்கள்தான் அதை முதலில் உணர்கிறார்கள்.

எங்களுடன் இணைந்து பணிபுரிந்த பெண்கள், முன்பு போல அடிப்படை தேவைகளை கூட நிறைவேற்றிக்கொள்ள முடியவில்லை என்றனர். இதற்கு காரணம், அவர்களது சுற்றுச்சூழல் தொடந்து மோசமாக பாதிக்கப்படுவதுடன் உணவுப்பயிர்களுக்கு மாற்றாக வணிகரீதியிலான விவசாயத்தின் அறிமுகமும்தான். சிறு விவசாயிகளின் விளைபொருட்களின் வணிகத்தையும், ஏற்றுமதியையும் சர்வதேச வணிக நிறுவனங்களே தீர்மானிக்கிறது. இதனால் விவசாயிகளுக்கு நியாயமான தேவையான வருமானம் நிச்சயமில்லை. நமது சுற்றுச்சூழல் அழியும்போது, அது சுரண்டப்படும்போது அது சரிவரகையாளப் படாத போது நமது வாழ்க்கைத்தரத்தை, நமது வருங்கால சந்ததியினரின் வாழ்க்கைத் தரத்தை சேதப்படுத்துகிறோம்.

பெண்களால் அடையாளப்படுத்தப்பட்ட சில அடிப்படைத் தேவைகளை நிறைவேற்ற இயற்கையான தேர்வாக மரம் வளர்ப்பு இருந்தது. தவிர மரம் வளர்ப்பு எளிமையான, நிறைவேற்றக் கூடிய விரைவில் பலனளிக்கக்கூடிய ஒரு செயல்பாடாக இருந்தது. இதனால் அர்ப்பணிப்பும் ஆர்வமும் குறையாமல் இருந்தது.

குழந்தைகளுக்கான கல்வித் தேவைகளை, குடும்பத் தேவைகளை சந்திக்க உதவும் வருமானம், விறகு, உணவு, உறைவிடம் எல்லாம் தந்த சுமார் 30 மில்லியன் மரங்களை நாங்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து நட்டோம். இந்தச் செயல்பாடு வேலை வாய்ப்புகளை உருவாக்குவதோடு நீர்தேக்கு பரப்பையும் நிலத்தையும் மேம்படுத்த உதவும். தங்களது ஈடுபாட்டின் மூலம் பெண்கள் தங்களது வாழ்க்கையில் குறிப்பாக சமூக மற்றும் பொருளாதார தளங்களில் ஒரு சக்தியைப் பெற் றார்கள். குடும்பத்தில் முக்கியத்துவம் கிடைத்தது. இந்த பணி தொடர்கிறது.

ஆரம்பத்தில் இது கடினமான பணியாக இருந்தது. காரணம் அவர்கள் ஏழைகள் என்பதால் அவர்களிடம் முதலீடு மட்டுமல்ல; சவால்களை எதிர்கொள்ளக்கூடிய அறிவும் திறமையும் கூட இல்லை என்று வரலாற்று ரீதியா கவே நமது மக்கள் நம்ப வைக்கப்பட்டிருக் கிறார்கள். அவர்களது பிரச்னைகளுக்கான தீர்வுகள் வெளியிலிருந்துதான் வர வேண்டும் என்று அவர்கள் நம்ப வைக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள்.

தவிர, சுற்றுச்சூழல் ஆரோக்கியமாக இருந்தால்தான், அது சரியாக பராமரிக்கப் பட்டால்தான் அவர்களுடைய தேவைகள் முழுமையாக நிறைவேறும் என்பதை பெண்கள் உணரவில்லை. சுற்றுச்சூழல் முறையாக பராமரிக்கப்படாவிட்டால், பற்றாக்குறையாக இருக்கும் வளங்களை பங்கிட்டுக்கொள்வதில் உருவாகும் பிரச்னைகள் வறுமையிலும், சில சமயங்களில் போராட்டத்திலும் முடியும் என்பதை அவர்கள் அறியவில்லை.

சர்வதேச பொருளாதார நடைமுறைகளில் உள்ள நியாயமற்ற தன்மைகளையும் அவர்கள் அறிந்திருக்கவில்லை.

சமூகங்கள் இந்த இணைப்புகளைப் புரிந்து கொள்ள நாங்கள் ஒரு குடிமக்கள் கல்வி திட்டத்தை வடிவமைத் தோம். இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் மக்கள் தங்களது பிரச் னைகளை அடை யாளப்படுத் தவும் அதற்கான காரணி களைக் கண்டறியவும் தீர்வுகளை வகுக்கவும் வழிவகை செய்யப் பட்டது. பிறகு அவர் களுடைய சொந்த நடவடிக்கை களுக்கும் சூழலிலும் சமூகத்திலும் அவர்கள் சந்திக்கும் பிரச்னைகளுக்கும் தொடர்புகளை உருவாக்குகிறார்கள்.

ஊழல், பெண்களுக்கும் குழந்தை களுக்கும் எதிரான வன்முறை, குடும்ப அமைப்பின் சிதைவுகள், கலாச்சாரங்களிலும் சமூகங்களிலும் சச்சரவுகள் என்று நமது உலகத்தை நோக்கி பல பிரச்னைகள் இருக் கின்றன என்பதை அவர்கள் அறிந்து கொள் கிறார்கள். மக்களிடம் குறிப்பாக இளைஞர் களிடம் ரசாயனங்களின், போதை மருந்துகளின் தவறான பயன்பாடு பற்றி அவர்கள் தெரிந்து கொள்கிறார்கள். நிரந்தரத் தீர்வு இல்லாத மோசமான நோய்கள் இருக்கின்றன. எய்ட்ஸ், மலேரியா மற்றும் ஊட்டச்சத்துக் குறைபாடு தொடர்புடைய நோய்கள் குறிப்பாக கவலைப்பட வேண்டியவை.

சூழலைப் பொறுத்தவரையில் சுற்றுச் சூழலுக்கும் சமூகங்களுக்கும் கேடு விளைவிக் கக்கூடிய பல மனிதச் செயல்பாடுகள் அவர்களுக்கு தெரிய வருகின்றன. கொடுமையான வறுமைக்குக் காரணமான காட்டை அழித்தல், தட்பவெட்ப நிலையின்மை, மண்-நீர் மாசு உள்ளிட்ட பல செயல்பாடுகளைப் பற்றி அவர்கள் தெரிந்து கொள்கிறார்கள்.

இந்த நிலையில், சம்பந்தப்பட்டவர்கள் அவர்களே தீர்வுகளின் ஒரு பகுதியாக இருக்க வேண்டும் என்பதையும் உணர்கிறார்கள். தங்களுடைய உள்ளார்ந்த ஆற்றலை உணர்ந்து செயலின்மையை கடந்து நடவடிக்கை எடுக் கிறார்கள். தாங்கள் தழைக்க உதவும் சூழலுக்கு அவர்களே முதன்மையான பாதுகாப்பாளர்களும் பயனாளர்களும் என்பதை அவர்கள் உணரத்தொடங்குகிறார்கள்.

அரசாங்கங்களை பொறுப்பாளர்களாக கேள்விக்குட்படுத்தும் அதே வேளையில், தங்களுடைய உறவு நிலைகளில் தங்களது தலைமைகளிடமிருந்து எதிர்பார்க்கும் நீதி, நேர்மை நம்பிக்கை போன்ற பண்புகளை அவர்களும் கடைபிடிக்க வேண்டும் என்பதை ஒட்டுமொத்த சமூகங்களும் புரிந்துகொள்கின்றன.

ஆரம்பத்தில் பசுமைவெளி இயக்கத்தின் மரம் வளர்ப்பு செயல்பாடுகள் ஜனநாயகம், அமைதி போன்ற பிரச்னைகளை கையிலெடுக்கா விட்டாலும், ஜனநாயக வெளி இல்லாமல் சுற்றுச் சூழலின் பொறுப்பான நிர்வாகம் சாத்தியமில்லை என்பது தெளிவானது. இதனாலேயே கென்யாவில் மரம் என்பது ஜனநாயக போராட்டத்தின் குறியீடு ஆனது. பரவலாக இருந்த அதிகார துஷ்பிர யோகம், ஊழல், சுற்றுச்சூழல் நிர்வாக முறை கேடுகள் போன்றவற்றை எதிர்க்க குடிமக்கள் திரண்டார்கள். ‘மனசாட்சியின் கைதிகளை’ விடுதலை செய்ய கோரியும் ஜனநாயகத்துக்கு மாறக் கோரியும் நைரோபியின் உஹ§ரு பூங்காவிலும் தேசத்தின் பல இடங்களிலும் சமாதான மரங்கள் நடப்பட்டன.

ஆயிரக்கணக்கான சாதாரண குடிமக்கள் திரள்வதற்கும், நடவடிக்கை எடுப்பதற்கும் மாற்றத்தை சாத்தியப்படுத்தவும் பசுமைவெளி இயக்கம் சாத்தியப்படுத்தியது. பயம், நிராதரவான உணர்வு எல்லாவற்றையும் கடந்து அவர் களுடைய ஜனநாயக உரிமைகளை தற்காத்துக் கொள்ள மக்கள் கற்றுக்கொண்டார்கள்.

கென்யாவில் நடந்த இனப்பிரச்னைகளின் போது பசுமை வெளி இயக்கம் சர்ச்சைக் குள்ளாகியிருக்கும் இரண்டு சமூகங்களுக் கிடையில் சமாதான மரங்களை பயன்படுத்தி அமைதியை நிலைநாட்டிய நேரத்தில் மரம் அமைதிக்கான, தீர்வுக்கான ஒரு குறியீடாகவும் இருந்தது. கென்ய நாட்டு அரசியல் சாசனம் மீண்டும் வரையப்பட்டபோது, அமைதியின் கலாச்சாரத்தை முன்னெடுக்க இது போன்ற பல மரங்கள் நாடெங்கிலும் நடப்பட்டன. மரத்தை அமைதியின் குறியீடாக பயன்படுத்துவது என்பது பரவலான ஓர் ஆப்ரிக்க மரபு. உதாரணமாக, கிகியுவைச் சேர்ந்த முதியவர்கள் கையில் திகி மரத்தாலான கைத்தடியை வைத்திருப்பார்கள். சர்ச்சையில் ஈடுபடும் இரண்டு குழுக்களிடையே அதை வைத்தால் அவர்கள் சண்டையிடுவதை நிறுத்திவிட்டு சமாதானமாகப் போக வேண்டும். ஆப்ரிக்கா வில் பல சமூகங்களில் இது போன்ற மரபுகள் உண்டு.

சூழலை பாது காப்பதற்கும் சமாதானத்தின் மரபை வளர்ப் பதற்கும் பங்களித்த கலாச்சார தொன்மத்தில் இது போன்ற வழக்கங்கள் இருந்தன. இந்தக் கலாச்சாரங்கள் அழிந்து புதிய மதிப்பீடுகள் அறிமுகமாகும்போது, உள்ளூர் பல்லுயிரியம் மதிக்கப்படுவதோ, பாதுகாக்கப் படுவதோ இல்லை. இதன் காரணமாக அவை அழிந்து மறைந்து போகின்றன. இதற்காகவே, பசுமைவெளி இயக்கம், கலாச்சார பல்லுயிரியம் என்கிற கருத்தாக்கத்தை, குறிப்பாக உள்நாட்டு விதைகள் மற்றும் மருத்துவத் தாவரங்களை மனதில் கொண்டு ஆய்வு செய்கிறது.

சூழலியல் கேடுகளின் காரணிகளை நாங்கள் ஒன்றொன்றாகப் புரிந்துகொண்டபோது, நல்ல நிர்வாகத்தின் தேவையை உணர்ந்தோம். சொல்லப்போனால் ஒரு நாட்டிலுள்ள சுற்றுச்சூழலின் நிலை, அந்த நாட்டின் நிர்வாகத்தை பிரதிபலிக்கும். நல்ல நிர்வாகம் இல்லாமல், அமைதி இருக்க முடியாது. மோசமான நிர்வாகங்கள் உள்ள நாடுகளில் பல போராட் டங்கள் இருக்கும். சுற்றுச்சூழலை பாதுகாக்க சரியான சட்டங்கள் இருக்காது.

பசுமைவெளி இயக்கம், பிற சமூக இயக்கங்கள் மற்றும் கென்ய பொதுமக்களின் வீரமும், பொறுமையும் அமைதியான முறையில் ஜனநாயகத்துக்கு வழி வகை செய்து, உறுதியான குடிமை சமூகத்துக்கு அடிக்கல் நாட்டியது.

தோழர்களே, சீமாட்டிகளே,கனவான்களே நாங்கள் இந்தப் பணியை தொடங்கி 30 வருடங்கள் நிறைவடைந்துவிட்டன. சூழலை,சமூகங்களை மாசுபடுத்தும் செயல்பாடுகள் தொடர்கின்றன. மனிதகுலம் தனது வாழ் வாதாரத்தை மிரட்டுவதை நிறுத்த, நமது சிந்தனையில் மாற்றம் கோரும் சவாலை நாம் இப்போது எதிர்நோக்கியிருக்கிறோம். இந்த உலகத்தின் காயங்களை ஆற்ற, அதன் மூலம் நமக்கு நாமே ஏற்படுத்திக்கொண்டிருக்கும் காயங்களை ஆற்ற, ஒட்டு மொத்த பிரபஞ் சத்தையும் அதன் வேறுபாடுகள் அழகியல், அதிசயத்துடன் அணைத்துக்கொள்ள நாம் அழைக்கப்படுகிறோம். நமது பரிணாம வளர்ச்சியை பகிர்ந்துகொண்ட வாழ்வின் பெரிய குடும்பத்தோடு நாம் மீண்டும் நமது தகைமையுணர்வை மீட்டுக்கொள்வதற்கான தேவையை உணரும் போது இது நிகழும்.

வரலாற்றின் போக்கில், மனிதம் புதிய விழிப்புணர்வு நிலையின் இன்னொரு தளத்துக்கு செல்ல வேண்டிய, மேம்பட்ட அறத்தை நோக்கி நகர வேண்டிய நேரம் ஒன்று வரும். நமது பயங்களைத் துறந்து ஒருவருக்கொருவர் நம்பிக்கையை அளிக்க வேண்டிய நேரம்.

அந்த நேரம் இதுதான்.

அமைதியின் புரிதலை இன்னும் விரிவாக்க வேண்டும் என்று உலகிற்கு சவால் விடுத் திருக்கிறது நார்வே நாட்டின் நோபல் பரிசுக் குழு. சரிசமமான வளர்ச்சி இல்லாமல் அமைதி இருக்க முடியாது. ஜனநாயகமான ஒரு தளத்தில் சுற்றுச்சூழலின் சரியான நிர்வாகம் இல்லாமல் வளர்ச்சி இருக்க முடியாது. இந்த மாற்றம் ஒரு கருத்தாக்கம். அதன் நேரம் வந்துவிட்டது.

தங்களது குடிமக்களின் கற்பனைத் திறனும் ஆற்றலும் செழுமைப்படுத்த உதவும் நியாயமான, நேர்மையான சமூகங்களை உருவாக்குமாறு ஜனநாயக தளங்களை விரிவாக்குமாறு நான் எல்லா தலைவர்களையும், குறிப்பாக ஆப்பிரிக்க தலைவர்களை கேட்டுக்கொள்கிறேன். கல்வி, ஆற்றல்கள், அனுபவங்கள், அதிகாரத்தைகூட பெறுவதற்கும் அனுபவிப்பதற்கும் கொடுத்து வைத்திருக்கும் நம்மிலிருப்பவர்கள்தான் அடுத்த தலைமுறை தலைமைக்கான முன்னுதாரனமாகத் திகழ வேண்டும். இந்த நேரத்தில், என்னுடன் நோபல் பரிசு வென்றிருக்கும் ஆங் சான் சூ கியின் சுதந்திரத்திற்கும் நான் கோரிக்கை விடுக்கிறேன். அவர் பர்மிய மக்களுக்கான - உலக மக்களுக்கான ஜனநாயகம் மற்றும் அமைதிக்கான தனது பணியை தொடர வேண்டும்.

குடிமைச் சமூகங்களின் அரசியல், பொருளா தார, சமூக வாழ்க்கையில் கலாச்சாரத்துக்கு ஒரு முக்கிய இடமுண்டு. ஆப்ரிக்காவின் வளர்ச்சியில் தவறிப் போன இணைப்பாகக் பண்பாடு இருக்கக் கூடும். பண்பாடு என்பது இயக்க ரீதி யிலானது, காலத்தோடு தன்னை மாற்றிக் கொள்வது. பெண்களின் பிறப்புறுப்பை அறுப் பது போன்ற பழைய பின் னோக்கிய மரபுகளை தூக்கியெறிந்து நல்ல, உபயோகமான விஷயங்களை அணைத்துக் கொள்வது.

ஆப்ரிக்கர்கள் குறிப்பாக தங்களது பண்பாட்டின் சிறந்த கூறுகளை மறுபடியும் கண்டறிய வேண்டும். அவற்றை ஏற்றுக்கொள் வதன் மூலம் அவர்கள் ஒரு தகைமையுணர்வை, அடையாளத்தை, தன்னம்பிக்கையை தங்களுக்கே அளித்துக் கொள்வார்கள்.

சீமாட்டிகளே, கனவான்களே, குடிமைச் சமூகத்துக்கும், அடிப்படை இயக் கங்களுக்கும் உந்துதலைத் தந்து அவர்களை மாற்றத்துக்கான ஊக்க சக்தியாகச் செயலாற்ற செய்ய வேண்டிய தேவையும் இருக்கிறது. சமூகத்தில் கட்டுப்பாடுகளையும் சமநிலை களையும் பராமரிக்கும் பொறுப்புள்ள குடிமக்கள் திரளை கட்டமைப்பதில் சமூக அமைப்புகளுக்கு உள்ள பங்கை அரசாங்கங்கள் கவனிக்க வேண்டும் என்று நான் கோருகிறேன்.

எந்த நிலையிலும் லாப நோக்கங்களை விட பொருளாதார நியாயம், சூழலியல் நேர்மை, நெறி ஆகியவற்றை அமல்படுத்துவது மிக முக்கியம் என்பதைத் தொழில் மற்றும் சர்வதேச அமைப்பு கள் உணர வேண்டும். இப்போது நிலவிக் கொண்டிருக்கும் சர்வதேச ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கும் நுகர்வு பண்பாடுகளுக்கும் நாம் விலையாக நமது சுற்றுச்சூழலையும், சமாதானமான ஒத்திசைந்த வாழ்வையும் பலி கொடுத்துக் கொண்டி ருக்கிறோம். தேர்வு நம்முடையதே.

தங்களுடைய நீண்டகால கனவுகளை நிறை வேற்றும் செயல்பாடுகளில் தங்களை ஈடுபடுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்று நான் இளைஞர்களை கேட்டுக்கொள்கிறேன். நல்ல எதிர்காலத்தை வடிவமைக்க தேவையான கற்பனை வளமும் ஆற்றலும் அவர்களிடம் இருக் கிறது. இளைஞர் களுக்கு நான் சொல்வ தெல்லாம், நீங்கள் உங்கள் சமூகங்களுக்கும் இந்த உலகத்துக்குமான பரிசு. நீங்கள்தான் எங்களது நம்பிக்கையும் எதிர்காலமும்.

பசுமைவெளி இயக்கம் முன்னிறுத்தும் வளர்ச்சிக்கான முழுமையான அணுகுமுறை ஆப்ரிக்காவிலும் பிற பகுதிகளிலும் பின்பற்றலாம். இந்தச் செயல்பாடுகளின் தொடர்ச்சிக்காகவும் விரிவாக்கத்துக்காகவுமே நான் வாங்காரி மாத்தாய் நிறுவனத்தை உருவாக்கியிருக்கிறேன். நிறைய சாதித்திருக்கிறோம், ஆனாலும் நிறைய செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.

மேதகைமைகளே, சீமாட்டிகளே, கனவான்களே எங்களது வீட்டின் அருகில் இருந்த ஓடை யிலிருந்து அம்மாவுக்காக தண்ணீர் பிடித்துக் கொண்டு வரும் சிறுவயது அனுபவத்தை நினைவு கூர்ந்து இந்த உரையை முடிக்க நினைக்கிறேன். அப்போதெல்லாம் நேரடியாக நான் ஓடை யிலிருந்து தண்ணீர் குடித்திருக்கிறேன். அரோரூட் இலைகளுக்கிடையில் விளையாடிய வாறு, மணிகள் என்று நினைத்து தவளை களைகளின் முட்டைகளை எடுக்க முயற்சி செய்வேன். ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் நான் எனது சிறு விரல்களை அதன் மீது வைக்கும் போது அது உடைந்து விடும். பிறகு ஆயிரக்கணக்கில் தவளைக் குஞ்சு களைப் பார்ப்பேன். கறுப்பு நிறத்தில், உற்சாகத் தோடு செம்மண் மீதிருந்த தெளிவான தண்ணீரின் ஊடாக அவை கடந்து செல்லும். எனது பெற்றோர்களிடமிருந்து நான் பெற்ற உலகம் இதுதான்.

இன்று சுமார் 50 வருடங்கள் கழித்து, ஓடை கள் காய்ந்துவிட்டன. தண்ணீர் பிடிக்க பெண்கள் வெகுதூரம் நடக்க வேண்டியிருக்கிறது. அப்படி பிடிக்கும் தண்ணீரும் எப்போதும் சுத்தமாக இருப்பதில்லை. குழந்தை களுக்கும் தாங்கள் எதைத் தொலைத்தொம் என்று தெரியவில்லை. தவளைக் குஞ்சுகளின் வீடுகளை மீட்டுரு வாக்கி நமது குழந்தைகளுக்கு எழிலும் அதிசய மும் நிறைந்த உலகத்தை மீட்டுத் தருவதுதான் நம்முன் இருக்கும் மிகப் பெரிய சவால். மிக்க நன்றி.

மொழியாக்கம்: கவிதா முரளிதரன்

Pin It

அகில இந்திய அளவில் சமகால பெண்ணியச் சிந்தனையாளர்களுக்கு வ .கீதாவிற்கு முக்கியமான ஒரு இடம் உண்டு. பூவுலகு பெண்கள் சிறப்பிதழுக்கு சுற்றுசூழல் பெண்ணியம், பெண்களின் சுற்றுசூழல் போராட்டங்கள் குறித்து நடந்த விரிவான உரையாடலிலிருந்து சில பகுதிகள்:

சுற்றுச்சூழல்-பெண்ணியம் (eco-feminism) மேலை நாடுகளில் உள்ள அளவுக்கு இந்தியாவில் சமீபத்திய கூடங்குள அணு உலைக்கு எதிரான மக்கள் போராட்டத்தைத் தவிர பெரிய இயக்கமாக ஏன் இல்லை?

சுற்றுச்சூழல் என்பது இந்தியாவைப் பொறுத்த வரையில் ஒற்றைப் பரிணாம கருத்தாக்கமாக, போராட்டக்களமாக இருந்ததில்லை. இயற்கை வளங்களைப் பாதுகாத்தல் என்று மட்டுமில் லாமல் மனிதர்களுக்கும் இயற்கைக்கும் காலம் காலமாக இருந்து வந்துள்ள உறவை, அவர்களின் வாழ்க்கைக்கு ஆதாரமாக உள்ள உறவைத் தக்க வைத்துக்கொள்வதை அடிப்படையாகக் கொண்டே சூழலியல் போராட்டங்கள் இங்கு உருவாகி உள்ளன. இயற்கை உலகுடன் அன்றாடம் உறவு கொண்டு அவற்றின் மீது வினை ஆற்றி அவற்றின் போக்குகளை உள்வாங்கிச் செயல்படும் உழைக்கும் மக்களான ஆதிவாசிகள் தலித்துகள் இன்னபிற ஒடுக்கப்பட்ட சமுதாயங் கள் -இவர்களுக்கு வாய்த்துள்ள அறிவும் அவர்கள் முன்னிறுத்தும் உரிமை போராட் டங்களும்தான் சூழலியல் போராட்டங்களாக பரிணமித்துள்ளன.

சூழல் என்பது வாழ்வாதாரம் சார்ந்த பண் பாடோடு இணைந்த ஒரு விஷயமாக இங்கு இருக்கிறது. சுற்றுச்சூழல்-பெண்ணியம் என்கிற கருத்தாக்கம் இங்கு இல்லாவிட்டாலும் அந்தப் பகுதிகளில் வாழும் மக்களைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் மூல வளங்களை எடுத்து தொழில்நுட்பம் சம்பந்தப்பட்ட மூலதனங்களை கொண்டு எழுப்பப்படும் நிறுவனங்களுக்கு எதிரான போராட்டங்களில் பெண்களே முன்னின்று போராடுகிறார்கள். பாஸ்கோ, நியாம்காரி, கூடங்குளம் போன்ற போராட்டங்களில் பெண்கள் முன்ணனி யில் நின்று போராடுவதை நாம் பார்க் கிறோம். இதுபோன்ற போராட் டங்களில் தாய்மைக்குரிய கூறுகளை முன்வைத்து அவர்கள் போராடுகிறார்கள்.

தாய்மைக்குரிய கூறுகளை முன்வைத்துப் போராடுவதை பாரம்பரிய பெண்ணிய அமைப்புகள் ஏற்றுக்கொள்வதில் சிக்கல்கள் இருக்கும் இல்லையா?

தாய்மை குறித்து ஓர் ஆண் பேசுவதுதான் அடிமைத்தனத்தின் கூறு என்று சொல்லலாம். ஒரு பெண் தாய்மையின் மொழியை பேசும் போது அது மிக வலிமையான அரசியல் கூற்றாக இருக்கும். ஆண்கள் பெண்களுக்குத் தாய்மை ஒன்றே பேறு என்று சொல்லும் போது மற்ற உரிமைகளை மறுக்கும் தன்மை இருக்கிறது. ஆனால் தாய்மையை அனுபவிக்கும் பெண்ணுக்கு அதுகுறித்துக் கூற அதிக உரிமை உண்டு. அந்த வலியை அவள் மட்டுமே உணர்கிறாள். ஆகவே போராட்டத்துடன் தாய்மைக்கூறுகளை இணைத்துப் பெண்கள் பேசுகையில் பொது வெளியில் அவை தாக்கத்தை ஏற்படுத்தவல்லதாய் இருக்கிறது. கூடங்குளத்தில் பெண்கள் ‘எங்களுக்குப் பிறக்கும் குழந்தைகள் ஊனமாகப் பிறப்பதை நாங்கள் எப்படி அனுமதிக்க முடியும்?” என்று கேள்வியெழுப்பும்போது நாம் அதில் வழக்கமான பெண்ணியத் தளத்தில் யோசித்து தாய்மை குறித்துப் பெண்கள் பேசுவது கூடாது என்று மறுதலித்துவிட முடியாது. தாய்மைக்குரிய கூறுகளை முன்வைத்துப் போராடுவது உலக மெங்கும் ஒரு முக்கிய போராட்ட வடிவமாக இருந்திருக்கிறது. 1980களில் ஜேவிபிக்கு எதிரான அரசு வன்முறையில் காணாமல் போன அல்லது இறந்து போன ஆண்களின், குழந்தைகளின் மனைவிகளும் தாய்மார்களும் தொடங்கிய mother’s front , அர்ஜன்டைனாவில் 1970களில் நடந்த உள்நாட்டு போரில் காணாமல் போன குழந்தைகளின் தாய்மார்கள் தொடங்கிய Mothers of the Plaza de Mayo இயக்கம் வரை போருக்கு எதிரான இயக்கங்களில் பெண்கள் தீவிரமாக பணிபுரிந்திருக்கிறார்கள் என்பதைப் பார்த்திருக்கிறோம். சிஸ்டர்ஸ் ஆப் காஷ்மீர் என்று இங்கேயே கூட நடந்திருக்கிறது.

வங்காளத்தில் தேபாகா இயக்கத்தில் பெண்களின் பங்கு முக்கியமானது. கொல்கத்தாவில் பட்டினிச் சாவுகள் நடந்த போது பெண்கள்தான் வீதிக்கு வந்து கஞ்சி தயார் செய்தார்கள். வெகுநாட்கள் பட்டினி கிடந்து வருபவர்கள் கொஞ்சம் கடினமாக எதையாவது சாப்பிட்டாலும் இறந்துவிடுவார்கள். அவர்களுக்கு ஏற்றுக் கொள்ளும் வகையில் பதமாக கஞ்சி தயாரிக்க பெண்களுக்குதான் தெரிந்திருக்கும். பெண்களின் பராமரிப்புப் பண்பு முக்கியமான போராட்ட உத்தியாக வெளிப்பட்ட இடம் அது.

தன்னை அழித்தாவது வேறொன்றைக் காக்க வேண்டும் என்கிற நோக்கத்தில் வருடக்கணக்கில் உண்ணா விரதம் இருந்து வரும் இரோம் ஷர்மிளாவின் அமைதிப் போராட்டத்தில் தாய்மையின் கூறுகள் இருக்கின்றன. போராடும் மக்கள் தாம் சார்ந் திருக்கும் மலை, ஆறு, கடல் உள்ளிட்ட இயற்கை உலகத்தைத் தாயாக பாவிக்கும் போக்கை பல இடங்களில் பார்க்க முடிகிறது. ஆறு, கடல், மலை சார்ந்து போராடும் பெண்கள், உயிரை காக்கும் வளர்க்கும் பராமரிக்கும் ஆற்றலுடன் அடையாளப்படுத்திக்கொள்வதை பார்க்க முடிகிறது.

கூடங்குளம் போராட்டத்திலும் பெண்கள் தாய்மையின் கூறுகளைத்தான் முன்வைத்து போராடுகிறார்களே?

இத்தனைக்கும் ஆண்களுக்கு இருக்கும் அளவுக்கு பெண்களுக்குக் கடலோடு நேரடியான தொடர்பு இருப்பதில்லை. ஆண்களைப் போல பெண்கள் கடலுக்குள் இறங்குவதில்லை. கூடங்குளம் போராட்டம் பல விதங்களில் எனக்கு 1980களில் நடந்த க்ரீன்ஹாம் காமன் பெண்கள் அமைதி முகாம் இயக்கத்தை நினைவுப்படுத்துகிறது.

அமெரிக்கா-ரஷ்யா பனிப்போரின் விளை வாக இங்கிலாந்தில் ஓர் அணுஆயுத ஏவுகணை நிறுவப் பட்ட போது அதற்கு எதிராக சுமார் 30 ஆயிரம் பெண்கள் திரண்டு முகாம் அமைத்து எதிர்த் தார்கள். என்ன செய் தாலும் அவர்களை அப்புறப்படுத்த முடிய வில்லை. குழந்தை களோடு அவர்கள் நடத்திய இந்த அமைதிப் போராட் டத்தின் குறியீடுகள் வெவ்வேறு வடிவங்களில் கூடங்குளம் போராட்டத்திலும் பிரதிபலிக்கிறது. நாங்கள் வாழ்வின் பக்கம் நிற்கிறோம், நீங்கள் மரணத்தின் பக்கம் நிற்கிறீர்கள் என்கிற செய்தியைச் சொல்ல அவர்கள் முகாம்களில் குழந்தைகளின் துணிகளை உலர்த்துவது, சானிடரி நாப்கின்களை தொங்கவிடுவது என்று பல குறியீடுகளை பயன்படுத்தினார்கள்.

சுமார் 19 ஆண்டு காலம் இந்த போராட்டம் நீடித்தது. அந்த ஏவுகணை அப்புறப்படுத்தப்பட்டப் பிறகும் முகாம் கலைக்கப்படவில்லை. கூடங்குளத்தில் இது போன்ற பல குறியீடுகளைச் சொல்லலாம். இரண்டு போராட்டங்களும் சொல்லும் சேதி ஒன்றுதான்: வாழ்க்கை தொடர வேண்டும் என்று விரும்புகிறோம் என்பதுதான். இந்தப் போராட்டங்களின் முக்கியமான முழக்கம் இதுதான் ‘நீங்கள் மரணத்தின் பக்கம். நாங்கள் வாழ்க்கையின் பக்கம்’. க்ரீன்ஹாம் காமன் பெண்கள் அமைதி முகாம் பெண்கள் சிலந்தி வலை போன்ற வடிவங்களை மனிதர்களைக் கொண்டே உருவாக்கினார்கள். அங்கே சிலந்தியைப் பெண் தெய்வங்களுடன் பொருத்திப் பார்க்கும் வழக்கம் இருந்தது. பழைய நாகரீகங் களில் சிலந்தி வலை ஒரு முக்கியமான குறியீடாக இருந்திருக்கிறது. ஆகவே பெண்களின் சக்தியை உணர்த்தும் வகையில் சிலந்தி வலை போன்ற பல வடிவங்களில் தங்கள் உடல்களை அமைத்து போராட்டங்களை நடத்தினார்கள்.

ஆண்கள் துப்பாக்கி, வெடிகுண்டுகள் என்று உயிரை அழிக்கக்குடிய குறியீடுகளை முன்வைத்த போது சிலந்தி வலை ஒன்றோடு ஒன்று பின்னிப் பிணைந்த வாழ்வின்,ஒன்றில்லாமல் மற்றொன் றில்லை என்கிற தத்துவத்தின் குறியீடாக இருக்கிறது. கூடங்குளத்திலும் பெண்களின் போராட்ட வடிவங்கள் வெவ்வேறு விதங்களில் இருந்தன. மண்ணுக்குள் புதைத்துக்கொள்வது, கல்லறை நுழைவுப் போராட்டம், கடல் நீரில் மனிதச் சங்கிலி என்று கூடங்குளத்தின் போராட்டங்களுக்கும் க்ரீன்ஹாம் போராட்டங்களுக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு இருப்பதை நான் பார்க்கிறேன். கூடங்குளம் போராட்டம் ஒரு ஆழமான நம்பிக்கையின் வெளிப்பாடாகவும் இருக்கிறது.

இந்தியாவைப் பொறுத்தவரை சூழல் பிரச்சனைகளில் போதுமான அளவு இடதுசாரி இயக்கங்கள் அக்கறை காட்டுவதில்லை சர்வதேச அளவில் left ecology போன்ற கருத்தாக்கங்கள் எல்லாம் வந்துவிட்டன. இங்கு இடதுசாரி இயக்கங்கள் அக்கறை காட்டவில்லை என்பது உண்மைதான். காட்டைப் பற்றிய அறிவு, புரிதல் உள்நாட்டு விவசாயத்தில் அனுபவம் போன்ற பல கூறுகளை வைத்துப் பார்க்கும் போது சட்டிஸ்கர் போன்ற பகுதிகளில் மாவோயிஸ்டுகள் சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகளை சரியான புரிதலோடு கையாளக் கூடிய நிலையில் இருக்கிறார்கள் என்று சொல்லலாம்.

சுற்றுச்சூழல் பிரச்சனைகளில் இனியும் இடதுசாரி கட்சிகள் எந்தவொரு நிலைப்பாடும் எடுக்காமல் இருக்க முடியாது. சூழலை ஒதுக்கி வைத்துவிட்டு முதலாளித்துவ எதிர்ப்பு பேசுவது இனி சாத்தியமில்லை. முதலாளித்துவச் சுரண்டல் என்பது இன்று இயற்கையோடு இணைந்து வாழும் ஆதிவாசிகள், தலித் மக்களைத் தூக்கி எறிந்து தொழில்நுட்பத்தின் உதவியோடு அவர்களின் வளங்களை சுரண்டுவதாக இருக்கிறது. இதற்கு ஆதிக்க சாதிகளும் ஆதரவாக இருக்கின்றன.

பொதுவாக சூழல் குறித்துப் பேசுவது ஒரு மேல்தட்டுவர்க்க பிரச்னையாகவே பார்க்கப்படுகிறதே? உழைக்கும் மக்களின் குறிப்பாக மண்ணோடு கடலோடு காடோடு தொடர் புடைய ஆதிவாசிகளின் வாழ்வில் உள்ள சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அம்சங்களின் தேவையை போதுமான அளவு சூழலிய லாளர்கள் உணரவில்லை பல முக்கியப் பிரச்னைகளில் இந்திய சூழலியலாளர்கள் தொடர்ந்து மௌனம் காத்து வருகிறார்கள் என்பதை மறுக்க முடியாது.

உதாரணமாக இயற்கை விவசாயம் பற்றி பேசும் போது அது தலித்துகளை எந்த இடத்தில் வைத்திருக்கப் போகிறது போன்ற கேள்விகளை எழுப்ப வேண்டியது அவசியம். விவசாய உற்பத்தி உறவுகளை எந்த நிலையில் புரிந்து கொள்ளப் போகிறோம்? தீண்டாமையை கைப்பிடித்த விவசாயத்தைத்தான் நாம் தொடரப் போகி றோமா? சமூக உறவுகளை மாற்றாமல் இயற்கை விவசாயம் பற்றிப் பேசினால் அது பிரச்னைக் குரியதுதான். உழைக்கும் மக்களுக்கு அதற்குரிய சன்மானத்தை கொடுக்காமல் மாற்றம் பற்றி எப்படி பேசுவது?

இன்று வரையில் கழிவுகளை அகற்றுவது பற்றி இந்திய சூழலியலாளர்கள் அதிகம் பேசாததற்கு, யோசிக்காததற்கு என்ன காரணம்? அது மிகப்பெரிய சூழலியல் பிரச்னை. ஆனால் இன்று வரையில் அது ஒரு சாதித் தொழி லாகவே இருக்கிறது. கிராமம் ஆனாலும் நகரம் ஆனாலும் நம் கழிவுகளுக்கு நாம்தான் பொறுப்பு என்பதை ஏன் வெளிப்படையாக பேசுவதில்லை? தொழில் நுட்பத்தீர்வை முன்வைப்பதைப் பற்றி ஏன் பேசுவதில்லை?

சூழலியலாளர்கள் இது பற்றி பேசாததற்கு தீண்டாமைப் பற்றியும் பேச வேண்டியிருக்கும் என்பதுதானே காரணமாக இருக்க முடியும்? இங்கு உண்மையிலேயே சில பிரச்னைகள் இருக்கின்றன. சூழலை மாசு படுத்தும் பல தொழிற்சாலைகளில் தலித்துகள் வேலை செய்கிறார்கள். அவர்களுக்கான மாற்று என்ன? தொழிலாளர்களின் நலன்களைக் கருத்தில் கொள்ளாத எந்தவொரு சூழலியல் தீர்வும் சரியான தீர்வாக இருக்க முடியாது. இதை இந்திய சூழலியலாளர்களும் உணர வேண்டும்.

சந்திப்பு: கவின் மலர்,

கவிதா முரளிதரன்.

Pin It

ஆலை மாசு காரணமாக அழிவின் விழிம்பில் காயல்பட்டினம் சுற்றுவட்டாரம்!

DCW தொழிற்சாலை 1925ஆம் ஆண்டில், தற்போதைய குஜராத் மாநிலத்தின் சுரேந்திர நகர் மாவட்டத்திலுள்ள தாரங்கதாரா நகரில் சோடா ஆஷ் என்ற பொருளை தயாரிப்பதற்காக துவக்கப் பட்டது. பின்னர் 1939ஆம் ஆண்டில், இந்நிறுவனம் சாஹ¨ ஜெய்ன் குடும்பத்தால் வாங்கப்பட்டது. இந்நிறுவனத்தின் சுமார் 43% பங்குகளை (நவம்பர் 2012 நிலவரப்படி சுமார் 200 கோடி ரூபாய் மதிப்பு) இக்குடும்பத்தினர் வசமே உள்ளது.

1958ஆம் ஆண்டு, காஸ்டிக் சோடா என்ற பொருளை தயாரிப்பதற்காக இந்நிறுவனம் காயல்பட்டினத்தில் தொழிற்சாலையை நிறுவியது. அதற்காக, அப்போதைய மெட்ராஸ் அரசாங்கம் காயல்பட்டினத்திலிருந்து 1064 ஏக்கர், புன்னைக்காயலிலிருந்து 175 ஏக்கர், சேர்ந்தமங்கலத்திலிருந்து 142 ஏக்கர் நிலங்களை வழங்கியது. பின்னர், 30 ஆண்டு குத்தகை அடிப்படையில் காயல்பட்டினத்திலிருந்து 144 ஏக்கர், புன்னைக் காயலிலிருந்து 448 ஏக்கர், சேர்ந்தமங்கலத் திலிருந்து 200 ஏக்கர் நிலம் வழங்கப்பட்டது. இக்குத்தகை 1993இல் நிறைவுற்றது.

DCW நிறுவனத்தின் தற்போதைய ஆண்டு வருமானம் 1275 கோடி ரூபாய். இதில் 195 கோடி ரூபாய் அதன் குஜராத் பிரிவிலிருந்து வருகிறது. எஞ்சிய 1080 கோடி ரூபாய் காயல்பட்டினத்திலுள்ள பிரிவின் மூலம் வருகிறது. இந்நிறுவனத்தில் சுமார் 2000 பேர் பணியாற்றுகின்றனர். இதில் காயல்பட்டினத்தைச் சார்ந்தவர்கள் விரல் விட்டு எண்ணும் அளவில் மட்டுமே உள்ளனர். காயல்பட்டினம் நகராட்சிக்கு இந்நிறுவனம், சொத்து வரி வகைக்கு ஆண்டுக்கு சுமார் 10 லட்சம் ரூபாய் வரையும், தொழில் வரி வகைக்கு ஆண்டுக்கு சுமார் 15 லட்சம் ரூபாயும் செலுத்துகிறது. காயல்பட்டினம் நகராட்சியின் அனைத்து வகை வருமானமான ஆண்டுக்கு சுமார் 4 கோடி ரூபாயில், DCW தொழிற்சாலை மூலம் வரும் வருமானம் சுமார் 6 சதவீதம் மட்டுமே.

2500 ஏக்கர் நிலம் தன் வசமுள்ளதாகக் கூறும் DCW நிறுவனம், காயல்பட்டினம் பகுதியில் மட்டும் சுமார் 1200 ஏக்கர் நிலம் வைத்துள்ளது. இதற்கான காலிமனை வரி (குறைந்தபட்சமாக) சதுர அடிக்கு 10 பைசா என அந்நிறுவனம் கட்டியிருந்தாலும், காயல்பட்டினம் நகராட்சிக்கு இவ்வகையில் மட்டுமே ஆண்டுக்கு சுமார் 50 லட்சம் ரூபாய் கிடைத்திருக்கும். ஆனால், DCW நிறுவனம் காலிமனை வரி கட்டுவதாகத் தெரியவில்லை.

தயாரிக்கப்படும் பொருட்களும் அவற்றின் விளைவுகளும்

காஸ்டிக் சோடா: காயல்பட்டினத்தில் DCW நிறுவனம் தயாரிக்கத் துவங்கிய முதல் பொருள் காஸ்டிக் சோடா. (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 1 லட்சம் டன். வருவாய் ரூ.210 கோடி.) இதற்கான மூலப்பொருள் உப்பு. (கொள்முதல் 14 கோடி ரூபாய்.) காஸ்டிக் சோடா தயாரிப்பில் உபரியாக உருவாகுவது க்ளோரின் வாயு. இந்த வாயுவை DCW நிறுவனம் பல ஆண்டுகளாக காற்றிலேயே கலக்க விட்டிருந்தது. இதனால் காயல்பட்டினத்தில் பலமுறை புகை மண்டலம் உருவானது உண்டு. இதற்காக அரசு DCW நிறுவனத்தை தண்டித்ததும் இல்லை. பாதிக்கப்பட்ட மக்களுக்கு இழப்பீடு வழங்கியதுமில்லை. தற்போது DCW நிறுவனம் க்ளோரின் வாயுவை பிற பொருட்களை தயாரிக்க பயன்படுத்துவதாகக் கூறுகிறது.

இந்நிறுவனத்தில் காஸ்டிக் சோடாவை தயாரிக்க 2007ஆம் ஆண்டு வரை (சுமார் 50 ஆண்டுகளாக) மிகவும் ஆபத்தான மெர்க்குரி பாதரசத்தை அது பயன்படுத்தி வந்தது. DCW கழிவு கடலில் கலந்து, அக்கழிவின் வாயிலாக வெளியான மெர்குரி இறந்த மீன்களின் வயிற்றில் இருந்ததற்கான ஆதார ஆய்வறிக்கைகள் பல உள்ளன. இந்நிறுவனம் மெர்குரியைப் பயன்படுத்துவதை நிறுத்தி 4 ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டதாகக் கூறுகிறது. ஆனால், கடந்த ஆண்டு மேற்கொள்ளப்பட்ட கழிவுநீர் ஆய்விலும் மெர்குரி இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

பாலி வினைல் க்ளோரைட் (PVC): DCW நிறுவனத்தின் முக்கிய உற்பத்திப் பொருட்களுள் ஒன்று PVC. (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 90,000 டன். வருவாய் 524 கோடி ரூபாய்). PVC தயாரிப்பதற்கான மூலப்பொருள் VCM. (கொள்முதல், 394 கோடி ரூபாய்.) கத்தர் நாட்டிலிருந்து தூத்துக்குடி துறைமுகம் வழியாக இறக்குமதி செய்யப்படும் இம்மூலப் பொருள், மக்கள் நெருக்கமாக வாழும் முத்தையாபுரம், ஸ்பிக் நகர், முக்காணி, பழைய காயல், ஆத்தூர் உள்ளிட்ட ஊர்கள் வழியாக லாரிகள் மூலம் DCW தொழிற்சாலைக்கு கொண்டு செல்லப்படுகிறது.

புற்றுநோயை உருவாக்கக்கூடிய தன்மையைக் கொண்ட இந்த VCM கொண்டு செல்லப்படும்போது விபத்து நேர்ந்தால், பல மைல்கள் தொலைவுக்கு தீய விளைவுகளை உண்டாக்கக் கூடியது. எனவே, PVC தயாரிக்கும் பல நிறுவனங்கள், அதற்கான மூலப்பொருளான VCMஐ தரை வழியாக பைப் மூலமே கொண்டு செல்கின்றன. ஆனால் DCW நிறுவனமோ இதற்கு டேங்கர் லாரிகளைப் பயன்படுத்துகிறது. இந்த லாரிகள் விபத்துக்குள்ளான நிகழ்வுகள் 2011, 2012இல் நடந்துள்ளது. நல்ல வேளையாக தொழிற்சாலையில் VCM வேதிப்பொருளை இறக்கிவிட்டு லாரிகள் திரும்பியபோது இந்த விபத்து நேர்ந்துள்ளது. ஒருவேளை லாரிகளில் VCM இருந்திருந்தால்.... நினைக்கவே பயங்கரமாக உள்ளது.

ட்ரை க்ளோரோ எத்திலின்ஜிக்ஷீவீ Tri Chloro Ethylene:

DCW நிறுவனம் தயாரிக்கும் மற்றொரு பொருள் ட்ரை க்ளோரோ எத்திலின். (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 7200 டன். வருவாய் 47 கோடி ரூபாய்.) இதற்கான மூலப்பொருள் கால்சியம் கார்பைட். (கொள்முதல் 22 கோடி ரூபாய்.) ட்ரை க்ளோரோ எத்திலின் புற்றுநோயை உருவாக்கும் தன்மை கொண்டது என நிபுணர்கள் தெரிவிக்கின்றனர்.

சின்தடிக் ருட்டைல் Synthetic Rutile: இது DCW நிறுவனத்தின் மற்றொரு உற்பத்திப் பொருள். (அதன் தற்போதைய உற்பத்தி அளவு 48,000 டன். வருவாய் 240 கோடி ரூபாய்.) இதனை தயாரிக்க, கன்னியாகுமரி மாவட்டத்திலிருந்து இல்மனைட் மணலை DCW நிறுவனம் (75 கோடி ரூபாய்க்கு) கொள்முதல் செய்கிறது. இப்பொருள் கதிர்வீச்சுத் தன்மை கொண்டது. மேலும் இப்பொருள் தயாரிக்கப்படும்போது உருவாகும் கழிவு காரணத்திற்காக DCW நிறுவனம், 1997ஆம் ஆண்டில் 5 மாதங்கள் மூடப்பட்டது. மேலும் இவ்வாண்டு ஆகஸ்ட் மாதத்திலும் இதே காரணத்திற்காக இந்த உற்பத்திப் பிரிவு மூடப்பட வேண்டும் என மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தால் பரிந்துரையும் செய்யப்பட்டும், நடவடிக்கை எதுவுமில்லை.

நிலக்கரி மூலம் மின் உற்பத்தி:

DCW நிறுவனம் தனது தேவைக்கென மின்சாரம் உற்பத்தி செய்ய 2006ஆம் ஆண்டு அனுமதி பெற்றது. 58 மெகாவாட் அளவில் உற்பத்தி செய்ய குறைந்தளவு மாசு கொண்ட வெளிநாட்டு நிலக்கரி பயன்படுத்தப்படும் என அது துவக்கத்தில் தெரிவித்திருந்தது. பின்னர், வெளிநாட்டில் நிலக்கரி வாங்குவதற்கு அதிக செலவாவதால் (அதிக மாசு கொண்ட) உள்நாட்டு நிலக்கரியைப் பயன்படுத்தத் துவங்கியது. (கொள்முதல் 158 கோடி ரூபாய்.) உற்பத்தியாகும் உபரி மின்சாரத்தை சந்தையில் விற்கவும் துவங்கியது இந்நிறுவனம்.

நிலக்கரி மூலம் மின்சாரம் உற்பத்தி செய்யப்படும்போது உருவாகும் Fly ash என்ற பொருளை தனியார் சிமெண்ட் நிறுவனத்திற்கு வழங்கிவிடுவதாகவும் DCW நிறுவனம் உறுதியளித்திருந்தது. ஆனால், இந்நிறுவனத்தின் Fly ash கழிவுகள், நீரோடையில் கொட்டப்பட்டுள்ளதாக மாசுக்கட்டுப்பாட்டு வாரியம் இவ்வாண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் தெரிவித்துள்ளது.

DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கத் திட்டம்

தான் தயாரிக்கும் பொருட்களின் அளவை அதிகரிக்கவும், புதிதாக ஒரு பொருளைத் தயாரிக்கவும் அனுமதி கோரி 2010ஆம் ஆண்டு இந்நிறுவனம் விண்ணப்பித்தது. 500 கோடி ரூபாய் முதலீட்டில் செய்யப்படவுள்ள இத்திட்டத்தின் மூலம் 90 பேருக்கு மட்டுமே வேலை கிடைக்கும். இத்திட்டத்தின் மூலம், ஆண்டொன்றுக்கு ஜிக்ஷீவீTri Chloro Ethylene உற்பத்தி 7200 டன்னிலிருந்து 15,480 டன் எனவும், PVC உற்பத்தி 90,000 டன்னிலிருந்து 1,50,000 டன் எனவும் அதிகரிக்கும். புதிதாக சிPVC என்ற பொருள் 14,400 டன் அளவில் உற்பத்தி செய்யப்படும். நிலக்கரி மூலம் மின் உற்பத்தி 58 மெகாவாட்டிலிருந்து 108 மெகாவாட் என அதிகரிக்கும்.

DCW நிறுவனத்தால் இதுவரை சுற்றுப்புறச் சூழலும், பொதுமக்களும் பெருமளவில் பாதிப்பிற்குள்ளானதைக் கருத்திற்கொண்டு, நவம்பர் 29, 2011 அன்று தூத்துக்குடி மாவட்ட ஆட்சியரகத்தில் நடைபெற்ற DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கத் திட்டம் குறித்த பொதுமக்கள் கருத்துக்கேட்புக் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட காயலர்கள் உள்ளிட்ட பலர் இதற்கு அரசு அனுமதியளிக்கக் கூடாது என தங்கள் எதிர்ப்பைப் பதிவு செய்தனர். மேலும், இத்திட்டம் குறித்து இவ்வாண்டு மார்ச் மாதம் 21ஆம் தேதி சென்னையில் நடந்த கலந்தாய்வுக் கூட்டத்தில், காயல்பட்டினம் நகர்மன்றத் தலைவர் ஐ.ஆபிதா ஷேக் தனது எதிர்ப்பை எழுத்துப்பூர்வமாக பதிவு செய்தார். இருப்பினும், மத்திய மாநில அரசமைப்புகள் ஒப்புதல் தெரிவித்த வண்ணம் உள்ளன.

காயல்பட்டினம் உள்ளிட்ட சுற்றுப்புற மக்கள் இத்தொழிற்சாலையை எதிர்ப்பது ஏன்?

DCW நிறுவனம் பல ஆண்டுகளாக சுற்றுப்புறச் சூழலை மாசுபடுத்தி வருகிறது. காற்றிலும், கடலிலும், நிலத்திலும் இத்தொழிற்சாலை வெளியேற்றும் கழிவுகள் கலந்து பெரும் பாதிப்பை ஏற்படுத்தி வருகின்றன. இத்தொழிற்சாலையின் கழிவுகள் மொத்தமாக சேர்த்து வைக்கப்பட்டு, பெரும்பாலும் மழைக்காலங்களின்போது திறந்து விடப்படுகிறது. அவ்வாறு திறந்துவிடப்படும் கழிவு நீர் காயல்பட்டினம், வீரபாண்டியன்பட்டினம், திருச்செந்தூர், ஆலந்தலை, மணப்பாடு உள்ளிட்ட ஊர்களின் கடற்பரப்பில் கலந்து நீல நிறத்தில் காட்சியளிக்க வேண்டிய கடல் முற்றிலும் செந்நிறமாக மாறிவிடுகிறது.

காயல்பட்டினத்திற்கு அருகிலுள்ள திருச்செந்தூர், இந்துக்களின் புனிதத்தலமாகும். நாடெங்கிலிருந்தும் வழிபாட்டிற்காக அங்குள்ள முருகன் கோயிலுக்கு வரும் பக்தர்கள் கோயிலையட்டிய கடலில் புனித நீராடுவது வழமை. கடந்த ஆண்டு அவ்வாறு பக்தர்கள் கடலில் நீராடியபோது, DCW தொழிற்சாலையின் கழிவு நீர் கலந்திருந்த காரணத்தால், அதில் குளித்தோரின் உடல்களில் அரிப்பு ஏற்பட்டு அவர்கள் துன்பமுற்றதாக அன்றைய நாளிதழில் படத்துடன் செய்தி வெளியானது.

DCW தொழிற்சாலையின் மூலம் சுற்றுச்சூழல் பெரிதும் மாசடைவதால் ஏராளமான மக்கள் புற்றுநோய் உள்ளிட்ட பலவிதமான கொடிய நோய்களால் பாதிக்கப்பட்டுள்ளனர். (அவர்களில் பலர் இறந்தும் உள்ளனர்.) இதுகுறித்த எந்த ஆய்வும் முறைப்படி செய்யப்படவில்லை. இது இவ்வாறிருக்க, DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கத் திட்டம் புதிதாக வெளிவந்துள்ளது. இந்நிறுவனத்தால் என்னென்ன பாதிப்புகள் ஏற்பட்டுள்ளன என்பது குறித்த விபரங்கள் வெளியிடப்படாமல் புதிய திட்டங்களுக்கு அனுமதியை மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் வழங்கக்கூடாது.

DCW நிறுவனத்தின் இப்புதிய திட்டத்தால் ஆபத்துகள் பல மடங்கு அதிகரிக்கும். பெரும் ஆபத்தை விளைவிக்கக் கூடிய VCM வேதிப் பொருளைக் கொண்டு செல்லும் லாரிகளின் எண்ணிக்கையும் அதிகரிக்கும். அவற்றின் விபத்துக்கள் வாய்ப்பும் அதிகரிக்கும். நிலக்கரி மூலம் மாசு அதிகரிக்கும்.

DCW நிறுவனமும் தாமிரபரணி தண்ணீரையே நம்பியிருப்பதால், ஏற்கனவே தண்ணீர் தட்டுப்பாடு அதிகமுள்ள காயல்பட்டினம் சுற்றுவட்டார பகுதிகளில் மேலும் தட்டுப்பாடு ஏற்படும். இயற்கை வளங்கள் மேலும் பாதிக்கப்படும். புற்றுநோய் உள்ளிட்ட நோய்களில் ஆட்படுவோரின் எண்ணிக்கையும் பெருமளவில் அதிகரிக்கும்.

இக்காரணங்களுக்காக, DCW நிறுவனத்தின் விரிவாக்கப் பணிகள் நிறுத்தவும், நடப்பு உற்பத்தி பொதுமக்கள், சுற்றுச்சூழலைப் பாதிக்காத வகையில் கட்டுப்படுத்தவும் கோரி, காயல்பட்டினம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு ஒருங்கிணைப்பில், கடந்த நவம்பர் மாதம் 29ஆம் தேதியன்று காலை 06.00 மணி முதல் மாலை 06.00 மணி வரை காயல்பட்டினத்தில் நகரின் அனைத்து ஜமாஅத்துகள், பொதுநல அமைப்புகள், புறநகர் வட்டார நல கூட்டமைப்புகள், நகர்மன்ற அங்கத்தினர், அரசியல் சர்வ கட்சியினர், வணிகர் சங்கத்தினர், அமைப்பு சாரா வணிகர்கள், வாகன ஓட்டுநர் சங்கத்தினர், அமைப்பு சாரா வாகன ஓட்டுநர்கள் ஆகிய அனைத்து தரப்பினரும் இணைந்து முழுக் கடையடைப்பும், அன்று மாலை 04.30 மணியளவில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டமும், இரவு 07.00 மணியளவில் விழிப்புணர்வு பொதுக்கூட்டமும் நடத்தி முடித்துள்ளனர்.

அதன் தொடர்ச்சியாக, இம்மாதம் 10ஆம் தேதி திங்கட்கிழமையன்று, சென்னை வாழ் காயலர்கள் சுமார் 300 பேர், சென்னை கிண்டியிலுள்ள தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய தலைமை அலுவலக வளாகத்தில் திரண்டனர்.

துவக்கமாக, DCW தொழிற்சாலை தொடர்பான பல்வேறு கேள்விகளை தகவல் அறியும் உரிமை சட்டத்தின் கீழ் சுமார் 200 காயலர்கள் தமிழ்நாடு மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திடம் கட்டணம் செலுத்தி கடிதமாக அளித்தனர்.

அதனைத் தொடர்ந்து, அங்குள்ள கேளரங்கில் நடைபெற்ற கூட்டத்தில், DCW தொழிற்சாலையால் ஏற்படும் பாதிப்புகள் குறித்தும், அதன் மீது மாசுக் கட்டுப்பாட்டு வாரியம் மேற்கொள்ள வேண்டிய நடவடிக்கைகளை வலியுறுத்தியும், காயல்பட்டினம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பின் தலைவர் ஹாஜி எஸ்.எம்.எம்.ஸதக்கத்துல்லாஹ் என்ற ஹாஜி காக்கா, அதன் செயலாளர் பல்லாக் அப்துல் காதிர் நெய்னா, செயற்குழு உறுப்பினர் எம்.எஸ்.முஹம்மத் ஸாலிஹ், சுற்றுச்சூழல் ஆர்வலர் நித்யானந்த் ஜெயராம், இந்திய யூனியன் முஸ்லிம் லீக் தமிழ்நாடு மாநில பொதுச் செயலாளரும் காயல்பட்டினத்தைச் சேர்ந்தவருமான ஹாஜி கே.ஏ.எம்.முஹம்மத் அபூபக்கர், காயல்பட்டினம் நகர்மன்றத் தலைவர் ஐ.ஆபிதா ஷேக், மார்க்க அறிஞர் மவ்லவீ ஹாமித் பக்ரீ மன்பஈ உள்ளிட்டோர் பேசினர்.

அதனைத் தொடர்ந்து பேசிய தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் செயலர் உறுப்பினர் டாக்டர் பாலாஜி, DCW தொழிற்சாலையின் விதிமீறல்கள் குறித்து ஆய்வு செய்ய தனிக்குழு அமைத்து, அதன் மூலம் பெறப்படும் ஆய்வறிக்கையின் அடிப்படையில் நடவடிக்கை மேற்கொள்வதாகத் தெரிவித்தார். பின்னர், காயலர்களை செய்தியாளர்கள் சந்தித்து கருத்துக்களைக் கேட்டு பதிவு செய்துகொண்டனர்.

DCW தொழிற்சாலை, அரசின் மாசு கட்டுப்பாட்டு விதிமுறைகளை மதித்து செயல்பட்டாலே போதும் என்றும், மக்கள் நலனையும், சுற்றுச்சூழலையும் பாதிக்காமல் அது செயல்படுவதையே தாங்கள் விரும்புவதாகவும் காயல்பட்டினம் மக்கள் உறுதியுடன் தெரிவிக்கின்றனர்.

இவ்வளவு நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ள நிலையில், இனியும் மக்கள் நலனை மதிக்காமல் தொழிற்சாலை இயங்க அரசு அதைக் கண்டும் காணாதிருக்குமானால், அடுத்தகட்ட போராட்டத்தை இன்னும் வலிமையுடன் நடத்த ஆயத்தமாக உள்ளதாக அவர்கள் மேலும் தெரிவித்துள்ளனர்.

**

காயல்பட்டிணம் மக்களின் குரல்

மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தினர் காயல்பட்டினம் வருகை:

சென்னை மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்திடம் முன்வைக்கப்பட்ட முறையீட்டைத் தொடர்ந்து, அதன் தலைமை உதவி பொறியாளர் மோகன் நாயுடு, சுற்றுச்சூழல் தலைமை இணைப் பொறியாளர் சார்லஸ், அதன் ஆய்வக துணை இயக்குநா மாரிமுத்து, சுற்றுச்சூழல் தலைமை இணைப் பொறியாளர் கிருஷ்ணராம், தூத்துக்குடி மாவட்ட மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய சுற்றுச்சூழல் பொறியாளர் கோகுல் தாஸ், தூத்துக்குடி மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரிய தலைமை விஞ்ஞான துணை அலுவலர் சுரேஷ் குமார் ஆகியோரடங்கிய குழுவினர், 22.12.2012 சனிக்கிழமை காலை 10.30 மணியளவில், ஆய்வக பரிசோதனைக்கான அனைத்து ஏற்பாடுகளுடனும் காயல்பட்டினம் வருகை தந்தனர்.

ஊரின் ஒட்டுமொத்த எதிர்ப்பு:

காயல்பட்டினம் நகராட்சி எல்லைக்குள் சுமார் 50 ஆண்டு காலமாக இயங்கி வரும் DCW தொழிற்சாலையால் நகரில் சுற்றுச்சூழல் பெரிய அளவில் மாசடைந்துள்ளது. புற்றுநோய் உள்ளிட்ட கொடிய உயிர்க்கொல்லி நோய்களுக்கு இந்த ஆலையின் கழிவுகளே முக்கிய காரணமாக இருக்கக் கூடும் என்ற அச்சம் நகர பொதுமக்கள் அனைவரிடமும் உள்ளது.

இல்மனைட் ஆலையை மூடி நம்பிக்கையளிக்க வேண்டுகோள்:

தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் தூத்துக்குடி மாவட்டப் பிரிவு பரிந்துரைத்த படி, DCW ஆலையின் இல்மனைட் பிரிவு மூடப்பட்டிருக்க வேண்டும். ஆனால் இன்று வரை அது தொடர்பாக தமிழ்நாடு மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் எந்த நடவடிக்கையையும் மேற்கொள்ளவில்லை. எனவே, துவக்கமாக DCW தொழிற்சாலையின் இல்மனைட் பிரிவை உடனடியாக மூட உத்தரவிடுவதன் மூலம், மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியத்தின் மீது நகர பொதுமக்களுக்கு நம்பிக்கையை ஏற்படுத்த முன்வர வேண்டும்.

சுதந்திரமான வல்லுநர் குழுவினர் ஆய்வுக்கு கோரிக்கை:

நீங்கள் செய்யும் ஆய்வுடன் நிறுத்திக் கொள்ளாமல், ஏற்கனவே எமது காயல்பட்டினம் சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு அமைப்பு சார்பில் தங்களிடம் முன்வைக்கப்பட்டபடி, DCW தொழிற்சாலையால் இதுவரை நகரில் ஏற்பட்டுள்ள சுற்றுச்சூழல் மாசு குறித்தும், பொதுமக்களின் உடல்நலன் குறித்தும் சுதந்திரமான வல்லுநர் குழுவைக் கொண்டு ஆய்வு செய்ய உத்தரவிட வேண்டும். அதுபோல, DCW தொழிற்சாலையின் விரிவாக்கத் திட்டத்தால் ஏற்படவிருக்கும் விளைவுகள் குறித்தும் சுதந்திரமான வல்லுநர் குழுவைக் கொண்டு ஆய்வு செய்து அறிக்கையளிக்க உத்தரவிட வேண்டும். இந்த அனைத்து ஆய்வறிக்கைகளும் பெறப்படும் வரை அத்தொழிற்சாலையின் விரிவாக்கத் திட்டத்திற்கு அனுமதியளிக்கவே கூடாது.

சுற்றுச்சூழல் மாசுகளால் உடல் நலன் பாதிப்பு:

சுற்றுவட்டாரத்திலுள்ள பலருக்கு இதனால் வேலைவாய்ப்பு கிடைத்துள்ளது குறித்து பலரால் புகழ்ந்து பேசப்பட்டு வருகிறது. ஆனால், எங்கள் மக்களோ புற்றுநோய் உள்ளிட்ட கொடிய உயிர்க் கொல்லி நோயால் பீடிக்கப்பட்டும், எங்கள் குழந்தைகள் ப்ரைமரி காம்ப்ளக்ஸ் பாதிப்பிற்குள்ளாகியும் அனுதினமும் வேதனைகளை அனுபவித்து வருகிறோம்.

குழந்தைகள் நல மருத்துவருடன் சந்திப்பு:

குழந்தைகள் நல மருத்துவ நிபுணர் டாக்டர் இஸ்மாயில் தெரிவித்த கருத்துக்கள் வருமாறு:

‘‘சுற்றுச்சூழல் மாசு காரணமாக நகரில் ஒரு பாவமும் அறியாத பச்சிளங்குழந்தைகள் எல்லாம் படாத பாடுபட்டு வருகின்றனர். பிறந்து 15 நாட்களே ஆன பச்சைக் குழந்தைகளுக்கெல்லாம் இளைப்பும், சுவாசக் கோளாறும் ஏற்படுவதை அனுதினமும் கொதிப்புடன் கவனித்து வருகிறேன்”.

கடையக்குடி மீனவர்களின் முறையீடு:

காயல்பட்டினம் கடையக்குடி கடற்கரையில் அதிகாரிகளைச் சந்தித்த மீனவர்கள், தொழிற்சாலையின் கழிவு நீர் கடலில் கலப்பதால் தினந்தோறும் இன்னல்களை அனுபவித்து வருவதாகத் தெரிவித்தனர்.

உடலில் தாங்க முடியாத அளவுக்கு அரிப்பு ஏற்படு வதாகவும், வெளிநாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்யத்தக்க அரிய வகை மீன்களெல்லாம் ஆலையின் அமிலக் கழிவுகள் காரணமாக அடிக்கடி கடலில் செத்து மிதப்பதாகவும், சாதாரண நேரங்களில் நன்றாக ஓடும் தமது படகுகளின் இன்ஜின் கருவிகள், ஆலையின் அமிலக் கழிவு நீர் கலக்கப்பட்ட கடற்பரப்பை அடைந் ததும் வித்தியாசமான சப்தத்துடன் இயங்குவதாகவும், அதைக் கொண்டே கழிவு நீரின் பாதிப்பை தங்களால் உணர்ந்துகொள்ள முடியும் என்றும் அவர்கள் கவலையுடன் தெரிவித்தனர்.

Pin It